VVGZ heeft met het vastleggen van John Bodmann een hoofd jeugdopleiding (HJO) voor het seizoen 2021-2022 aangesteld. Daarmee gaf het bestuur van de Zwijndrechtse club invulling aan de wens van de technische commissie van de jeugd, die vorig jaar instemde met het starten van de zoektocht naar een hoofd jeugdopleiding.

Bodmann krijgt daarbij de opdracht mee om de rode draad binnen de jeugdopleiding te ontwikkelen en te bewaken, de doorstroom naar de senioren en een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van de trainers binnen VVGZ. Want, zo is door VVGZ aangegeven,  het begeleiden van de jeugdtrainers is één van de hoofdtaken van de HJO waarbij het eindresultaat is dat spelers en speelsters telkens met veel plezier naar het Noordpark komen en zich als voetballer/voetbalster kunnen blijven ontwikkelen.

Met het aantrekken van John Bodmann heeft VVGZ een ervaren man voor de invulling van de belangrijke positie binnen de jeugdopleiding gestrikt. Bodmann was in het verleden werkzaam als trainer bij DWO en FC Zoetermeer en daarnaast actief bij de amateurs van Excelsior, FC Binnenmaas (ook de voormalig club van huidig hoofdtrainer Fop Gouman), VFC, VVSB, ADO Den Haag, Feyenoord en Strijen.

John Bodmann is heel stellig over zijn doelen na zijn aanstelling bij de ‘Vogels’: ,,Ik wil graag de trainer-coaches van VVGZ ondersteunen om zo de kwaliteit van de jeugdopleiding te verbeteren. Dit wil ik doen, niet alleen qua structuur, maar ook als het gaat om de randvoorwaarden en voetbalinhoudelijke zaken. In de gesprekken met de club kwam voortdurend naar voren dat VVGZ en ik dezelfde gedachten hadden over hoe om te gaan met spelers uit de opleiding. Het plezier en de ontwikkeling van de spelers is hierbij erg belangrijk. Het gaat bij VVGZ niet alleen om winnen maar vooral om spelers beter te leren voetballen en dat spelers met veel plezier naar de club komen. De sportieve prestaties komen van daaruit vanzelf. VVGZ heeft al een goede basis neergezet in de ontwikkeling van de jeugdopleiding en hier wil ik graag mijn steentje aan bijdragen.’’

Veld krijgt nieuwe toplaag
Waar de andere clubs binnen de gemeente Zwijndrecht sores hebben over de vertraagde aanleg van kunstgrasveld, was er voor VVGZ in de afgelopen tijd een andere accommodatiekwestie. Op het Noordpark was het hoofdveld aan de beurt voor een broodnodige renovatie. Na acht jaar was het uiterst noodzakelijk om de toplaag van de grasmat te vernieuwen. Dit om te voorkomen het veld in de komende jaren telkens in een zandbak omgetoverd zou worden.

In overleg met de gemeente werd besloten om eind april al met de werkzaamheden, die ook op zaterdagen doorgingen, te starten. Dit om er zodoende voor te zorgen dat begin augustus, als de voorbereiding op het nieuwe seizoen losbarst, het hoofdveld er weer picobello bijligt.

Klik hier voor meer artikelen over VVGZ.
Klik hier voor meer informatie over VVGZ.

IFC is gestopt met prestatief voetbal op zondag. Alle pijlen worden gericht op het zaterdagvoetbal. De broers Danny en Michael Slingerland behoren tot de echte Ambachters die de kar moeten gaan trekken.

Voor Danny Slingerland is het de tweede keer dat voorzitter Cees Bijl hem vroeg mee te helpen bij zijn plan om IFC in een nieuwe richting te duwen. ,,Ik was destijds negentien toen hij mij vroeg van ASWH naar IFC te komen, want hij wilde met IFC op zondag een paar stappen omhoog maken. Samen met onder meer Rory van der Weijden ben ik daarin gestapt.” De successen kwamen. IFC werd met Jack van den Berg als trainer hoofdklasser, tot het bestuur van IFC er onlangs de stekker uittrok. De club wil geen energie meer in de tijdrovende zondag-hoofdklasse stoppen en mikt op het veel meer regionale voetbal op zaterdag. En opnieuw kwam Bijl bij Danny Slingerland uit.

Weinigen weten dat Danny Slingerland op zeer jonge leeftijd bij IFC is begonnen met voetballen. ,,Dat duurde hooguit een half jaar, want op mijn vijfde ben ik met vriendjes naar ASWH overgestapt.’’ Op zijn zeventiende liet Jack van den Berg hem in het eerste elftal debuteren. ,,Ik kwam in een droomteam terecht met onder anderen Sjoerd van der Waal, Arjan Human en Alexander de Jong. Wij werden kampioen en wonnen de beker. Twee jaar later viel ik buiten de boot. ASWH versleet in één seizoen drie trainers en ik koos voor IFC. Ik heb in mijn leven op maar één sportpark afwisselend bij IFC en ASWH gevoetbald. Best bijzonder.”

Temperament
Zijn drie jaar jongere broer Michael heeft al heel wat meer sportparken gezien. Hij begon bij ASWH, maar vertrok als negentienjarige naar IFC. ,,Het zondagvoetbal lag mij toen niet. Als jong ventje wil je op zaterdag wel eens gaan stappen. Dan wordt het lastig op zondag.” Hij stapte vervolgens over naar Groote Lindt, om daarna toch weer terug te keren naar IFC. Via Strijen keerde hij terug naar Groote Lindt. Vervolgens klopte Drechtstreek bij hem aan. ,,Daar ging ik eigenlijk speciaal voor trainer Miguel Muñoz naartoe. Met hem heb ik door zijn temperament een speciale band en werd ik met 26 doelpunten clubtopscorer.’’

Slingerland had een kort uitstapje naar SC Feyenoord, om door privéomstandigheden binnen twee maanden terug naar ‘De Lindt’ te gaan. Op Bakestein kwam hij in totaal op 105 doelpunten. Straks volgt voor de derde keer de stap naar IFC, waar hij ook voor de derde keer zijn oudere broer treft.

Vormgever
Danny Slingerland (34) kennen we vooral als de vormgever op de ‘nummer tien positie’. Een speler ook met veel scorend vermogen, maar die ook de verdedigende taken oppakt. Hij schiet jaarlijks tien vrije trappen en strafschoppen binnen. ,,Drie jaar geleden, in het seizoen dat wij naar de hoofdklasse promoveerden, stond de teller in totaal op twintig doelpunten. Ik kom net een paar goals tekort om in de hoofdklasse op honderd treffers te komen.”

Michael Slingerland, bijna 32 jaar, is een echte targetman. Hij heeft als spits een neusje voor doelpunten. ,,Ik ben kopsterk en moet het hebben van de goede steekpass om zo voor de goal te komen. Bij Groote Lindt kwam ik op 20 tot 25 treffers per seizoen.”

Toen bij Danny Slingerland dit seizoen de twijfel kwam om op deze wijze door te gaan, ontstond bij IFC het plan om naar de zaterdag te gaan. ,,Ik was bereid om daarin mee te gaan maar ik wilde het niet alleen doen. Mijn maatje Nico Ramos gaat mee en ik kon Michael ook over de streep trekken. Ik had ook graag Perrry van Eijken en Yoeri Rombouts erbij willen betrekken. Dat is niet gelukt, maar er komen wel een stuk of acht oud IFC’ers terug. Doelstelling is om samen met trainer Ron Timmers snel vanuit de vierde naar de tweede klasse te gaan. Ik heb er heel veel zin in samen met Mike dit traject in te gaan.” Op 15 juni begint Timmers met zijn nieuwe groep aan de voorbereiding.

Veel ‘terugkeerders’ op Schildman
Niet alleen Michael Slingerland viert het komend seizoen zijn rentree op sportpark Schildman. In de nieuwe zaterdagselectie van IFC, die de voor komend seizoen aangestelde trainer Ron Timmers tot zijn beschikking krijgt, zijn veel ‘terugkeerders’ te vinden. Evenals Michal Slingerland vertrekt Tom van Oorschot bij Groote Lindt om weer op Ambachtse bodem te gaan spelen. Jeroen en Nick de Veij en Tim Willemstijn verlaten Pelikaan om zich weer in het rood-zwarte tricot van IFC te hijsen. Naast Achraf el Hajouti beëindigt ook Jip Kegge zijn avontuur bij de amateurs van Sparta. Voor Kegge duurde dat avontuur twee seizoenen. Siem Geluk maakt de overstap van Rijsoord naar IFC, terwijl Ufuk Akkanoglu van het eveneens in de vierde klasse uitkomende ZBC’97 overstapt. Nico Ramos was afgelopen seizoen nog met het eerste zondagteam in de hoofdklasse actief en volgt het voorbeeld van Danny Slingerland door de Schildmanclub op zaterdag trouw te blijven.

Klik hier voor meer artikelen over IFC.
Klik hier voor meer informatie over IFC.

Er was eigenlijk al (bijna) geen rekening mee gehouden, maar de versoepelingen in mei zorgden ervoor dat het er toch nog van kwam: begin juni kon alsnog een begin gemaakt worden met de Regiocup voor de jeugd. Daar was ook bij VVGZ hartstochtelijk naartoe geleefd.

De jeugdspelers van VVGZ in de diverse leeftijdscategorieën waren er al helemaal op voorbereid. De Zwijndrechtse vereniging had immers al tijdens de VVGZ Jumbo-Maasstede Mixcup een wedstrijdcyclus georganiseerd, waar de jeugdleden vanaf JO8 tot en met JO15 op verschillende zaterdagen in Europese competities (Premier League, La Liga, Bundesliga en Eredivisie) het tegen elkaar hadden opgenomen. Dankzij de inzet van coördinatoren, scheidsrechters, organisatie, trainers en de positieve bijdrage van alle spelers was het over verschillende zaterdagen uitgesmeerde evenement een groot succes.

Onderlinge partijen waren sinds het abrupte einde van de competities begin oktober, meteen ook het definitieve slot van het seizoen, een mooi tijdverdrijf voor de jeugdspelers. De plannen voor de start van een Regiocup, ook bij de senioren, lagen weliswaar klaar maar de doorgang vond uiteindelijk niet plaats.

Protocol
De dalende trend in de coronabesmettingscijfers in mei zorgden er echter voor dat de scenario’s alsnog uit de kast konden. De versoepelingen maakten het immers mogelijk dat er toch in regionaal verband, tegen andere clubs, gespeeld kon worden. Op 5 juni konden landelijk gezien 33.000 jeugdteams eindelijk weer in wedstrijdverband het veld op.

Bij VVGZ was in de aanloop naar die start al een duidelijk protocol afgekondigd. Ouders mochten het complex niet betreden. Hun spelende kinderen moesten worden afgezet en na de wedstrijd opgehaald als zij niet op eigen gelegenheid naar het Noordpark konden komen. Daarbij was het ook niet toegestaan om op de parkeerplaats naar de wedstrijd(en) te blijven kijken. Hoewel de versoepelingen veel mogelijk maakten, bleef de kantine van VVGZ gesloten. Net als de kleedkamers, aangezien daar de anderhalve meter afstand niet kon worden gegarandeerd. Clubs die te gast waren, moesten zich melden en laten registreren onder begeleiding van maximaal vijf begeleiders. Consumpties waren niet verkrijgbaar (ook niet op het terras), spelers mochten hun eigen drinken in een bidon of beker meenemen. Om alles in goede banen te leiden, deed het bestuur van VVGZ een beroep op een legertje vrijwilligers dat de gang van zaken rond de wedstrijden (hulp op de parkeerplaats, opvang van de gastteams et cetera) in goede banen zou leiden. Maar vooral heerste weer het speelplezier. VVGZ JO12 mocht op 5 juni in alle vroegte het spits afbijten, thuis tegen gemeentegenoot Heerjansdam. Teams van Emma, IFC en ASWH waren te gast en voor verschillende jeugdteams stonden trips naar Alblasserdam en Nieuw-Lekkerland gepland. Het was alsof in juni alsnog de competitie nieuw leven in werd geblazen.

Klik hier voor meer artikelen over VVGZ.
Klik hier voor meer informatie over VGGZ.

Ze zijn de stille krachten in de periferie van het eerste elftal van ASWH tijdens de doordeweekse trainingen én op wedstrijddagen. Michel Nys en André Boll zijn gezamenlijk verantwoordelijk voor het verzorgen van het materiaal bij de Ambachtse tweededivisionist en vormen een geoliede machine, die na twee gebroken seizoenen weer op volle toeren wil draaien.

De hervatting van de training op de eerste dag van juni voelde voor Michel Nys en André Boll als een verlossing. ,,Hoewel ik de afgelopen tijd ook bijna dagelijks op de club was om klusjes uit te voeren, ben ik blij dat we de draad met de selectie weer kunnen oppakken. In de hoop dat we straks, als de voorbereiding echt gaat starten, ook weer wedstrijden kunnen spelen.’’

Boll (51) werd in 2019 aan de begeleidingsstaf van ASWH toegevoegd als materiaalman nadat toenmalig hoofdtrainer Cesco Agterberg hem gevraagd had. ,,Cesco had gehoord dat ik wilde stoppen als assistent van trainer Ed Ridderhof bij het tweede en wilde niet dat ik verloren zou gaan voor de selectie. Samen met ‘Mikki’ ben ik toen de materialen bij het eerste gaan verzorgen.’’

Samenwerking
Met Mikki bedoelt hij zijn metgezel Michel Nys, die in 2008 al de taak van materiaalman op zich nam bij ASWH’s hoofdmacht. ,,Ik ga mijn veertiende seizoen straks in’’, rekent de Ambachter voor. ,,Willem Leushuis was toen de hoofdtrainer, Theo Smit stond hem bij. Volgens mij is de functie van materiaalman toen gecreëerd, want tot dat moment nam leider Sjacco van ’t Leven de taken op zich. Nee, in tegenstelling tot de spelers wordt er met mij niet jaarlijks over een verlenging van mijn taak onderhandeld. De vraag of ik doorga krijg ik meestal in het voorbijgaan gesteld en ik vind het nog steeds hartstikke leuk om te doen. En de samenwerking met André verloopt soepel.’’ Een opmerking die met instemming wordt begroet door het andere deel van de materiaalmannensectie. ,,Ik heb Michel als het ware geboren zien worden en zien opgroeien’’, lacht André Boll. ,,Onze taken zijn prima naast elkaar uit te voeren.’’

De rolverdeling tussen het tweetal is duidelijk: Nys houdt zich bezig met de kleding, Boll met de andere materialen. ,,Trainer Rogier Veenstra laat mij voor de training weten wat hij die avond aan materialen nodig heeft en dan zorg ik dat het allemaal klaarstaat’’, geeft André Boll aan. ,,Ik zorg dat de ballen opgepompt zijn en in voldoende mate aanwezig zijn en andere zaken die voor de training nodig zijn.’’ Nys zorgt ervoor dat de spelers er tiptop bijlopen: ,,Meestal hang ik de kleding ook klaar. En na afloop neem ik de kleding mee en lever die af bij onze wasvrouw, die zorgt dat alles weer keurig schoon is voor de volgende keer.’’

IFC
Nys en Boll zijn twee clubmensen pur sang geworden, met een groot zwart-wit hart. Bij laatstgenoemde is echter nog sprake van een rood-zwart randje. ,,Ik heb zelf bij buurman IFC gevoetbald, kortstondig in het eerste team’’, geeft hij inzicht in zijn voetbalverleden. ,,Toen één van mijn zoons bij ASWH ging voetballen, werd ik door Wim Berends aangeklampt of ik geen trainer wilde worden. Ik ben destijds bij F5 begonnen en ben daarna in de leeftijdscategorieën mee omhoog gegaan. Vervolgens ben ik in de jeugd gestopt en ben ik met Ed Ridderhof gaan samenwerken bij het tweede.’’

Voor Michel Nys was ASWH ook de club waar hij op het veld actief was. ,,Maar ik was nooit een groot talent’’, bekent hij ruiterlijk. Hij koppelt zijn functie als materiaalman ook aan een deel van de public relations. De wedstrijden van ASWH’s vlaggenschip volgt hij steevast met de mobiele telefoon in hand om de wetenswaardigheden direct aan Twitter toe te vertrouwen. ,,Dat is door de jaren zo gegroeid. Eerst waren andere mensen daarvoor verantwoordelijk, maar het is bij mij beland en het valt goed te combineren. Daarnaast maak ik ook de voorbeschouwingen en de verslagen, dus dat ligt in elkaars verlengde. De club is nu officieel op zoek naar mensen die de pr voor hun rekening willen nemen, maar het twitteren blijf ik vooralsnog wel doen.’’

Promotie
De lange periode bij het eerste team leverde mooie momenten op. ,,Ajax-uit in de KNVB-beker was een mooie ervaring, maar de meest memorabele herinnering is de promotie naar de derde divisie geweest met de wedstrijd tegen Noordwijk’’, haalt Nys aan. ,,Die wedstrijd heb ik als supporter gezien’’, vult Boll aan. ,,Ik viel met mijn neus in de boter, in 2019. Kort nadat ik materiaalman ben geworden, promoveerden we naar de tweede divisie. Mooi om mee te maken.’’

Inmiddels liggen twee onafgemaakte seizoenen door de coronacrisis achter ons. Met de versoepelingen wordt steeds meer mogelijk en lonkt straks een nieuw seizoen onder ‘normale’ omstandigheden. ,,Ook in coronatijd ben ik dagelijks op sportpark Schildman te vinden geweest om klusjes uit te voeren. Voor mij is ASWH een belangrijk deel van mijn leven geworden. Maar het wordt tijd dat we weer wedstrijden gaan spelen. Daar kijk ik naar uit.’’’

En dat betekent dan ook weer grotere alertheid of alle materialen intact blijven. ,,Er wil nog wel eens een bal kwijtraken tijdens het seizoen’’, erkent Michel Nys. ,,Als ik een bal over het hek zie gaan, dan sta ik al in de startblokken en ga ik er meteen achteraan’’, valt André Boll hem bij. Michel Nys: ,,Het mooie was dat we een keer een bal bij FC Lisse zijn kwijtgeraakt en dat we vervolgens gebeld werden met de mededeling dat de bal vanuit Lisse terugbezorgd zou worden. Dat vond ik een mooi gebaar.’’

Klik hier voor meer artikelen over ASWH.
Klik hier voor meer informatie over ASWH.