Home Blog Pagina 794

André de Jong geniet van het plezier bij ukkenvoetbal vv Lekkerkerk

Bal aannemen, schieten op doel. Dat zit er volgens André de Jong al aardig in bij zijn ‘pupillen’. De 49-jarige inwoner van Lekkerkerk vormt samen met andere enthousiaste trainers de trainersstaf van het ‘ukkenvoetbal’ van vv Lekkerkerk. Het is een belangrijke voedingsbodem voor de opleiding van de club.

Vijf en zes jaar zijn de meeste spelertjes. Soms zelfs vier jaar. “De grens ligt bij het echt meedoen aan de training. We zijn geen oppassers. Het is niet de bedoeling dat we de uur lang achter een spelertje aanhollen”, zegt De Jong.

Niet dat er een streng regime heerst op het trainingsveld als de Lekkerkerkse ukkies zich voor een sessie melden. “Oh helemaal niet. Uiteraard proberen we ze wat basisvaardigheden bij te brengen, maar het draait allemaal om plezier. Als die kinderen het naar de zin hebben, hebben de trainers dat ook.”

De Jong, die een import-Lekkerkerker is (‘In Gouda konden we geen huis vinden’), kwam een jaar of zes geleden in aanraking met het ukkenvoetbal. “De club had mij al diverse keren gevraagd of ik interesse had iets te willen doen. Na onze verhuizing naar Lekkerkerk ging ik regelmatig naar het eerste elftal kijken en op een gegeven moment raak je aan de praat. Ik heb de boot aanvankelijk afgehouden. Als ik zelf kinderen, kan je mij wel weer vragen, heb ik gezegd. Zoiets vergeten ze niet.”

https://www.restaurantca
Hij werd eerst de rechterhand van Jopie den Besten, die al jaren het vaste gezicht was van de Lekkerkerkse mini’s. “Jopie stopte na een jaar en toen heb ik het overgenomen. We zijn altijd met een paar trainers. Daardoor kunnen we onze aandacht goed verdelen. Voor een optimale begeleiding werkt dat ook het beste.”

Zijn zoon, dertien jaar, helpt ook mee. “Hij doet vaak oefeningen voor. Hij is daar handiger in dan ik. Ik heb nog niet zo lang geleden een nieuwe knie gehad. Boven en onder was-ie helemaal kapot. Een erfenis uit mijn jeugd. Als veertienjarige ben ik ooit over een hek gesprongen en verkeerd terechtgekomen.”

Zelf voetballen was daardoor lastig. “Wat ik aan plezier gemist heb, ben ik nu aan het inhalen.”

“Die kids hebben plezier, maar ik ook, hoor. Ik geniet. We trainen op woensdagmiddag een uur en op zaterdag doen we normaal gesproken mee aan de Ukken League van Spirit. De laatste jaren hadden we steeds een team of drie. Spirit is natuurlijk veel groter en heeft een grotere vijver om in te vissen, maar we doen het de laatste jaren zeer redelijk. We maken progressie. Ik wijt dat toch aan onze training.”

Met corona is even geen deelname aan de Spirit League. “We spelen onderlinge wedstrijdjes en mixen ook wel eens met de JO8. We kijken goed naar het niveau. Sommige spelertjes zijn verder in hun ontwikkeling en die probeer je dan een extra prikkel te geven. Maar alles gaat op de natuurlijke manier. En plezier blijft bovenaan staan.”

Voor meer informatie over vv Lekkerkerk, klik hier.
Meer artikelen lezen over vv Lekkerkerk, klik hier.

 

Merlijn Roels maakt stap van JO19 naar Halsteren zondag 1

Op de achtergrond was het vertrouwen bij Halsteren in jeugdspeler Merlijn Roels (18) al groot, maar vanaf komend seizoen mag hij definitief voor zijn kansen gaan. De middenvelder stapt van de JO19 over naar de selectie van de zondag hoofdklasser.

De overstap van Roels naar de hoofdselectie van de zondagtak is een bijzondere, want het is niet vanzelfsprekend dat een jeugdspeler deze stap maakt. Dat ze bij Halsteren de kwaliteiten van de Bergenaar onderkennen moge duidelijk zijn. De afgelopen anderhalf jaar werd hij op de achtergrond al klaargestoomd.

“Dat klopt inderdaad. Ik heb de afgelopen periode al meegetraind met de eerste selectie en mocht ook in oefenwedstrijden al minuten maken. Ik speelde op zaterdag sowieso altijd bij de JO19 en kon dan op zondagen als extra man mee met het eerste. Op die manier was het voor mij ideaal om te kunnen wennen aan het hogere niveau.”

De middenvelder die het liefst op ‘tien’ speelt, maar ook aan de zijkanten prima uit de voeten kan, woont in Bergen op Zoom maar begon te voetballen in de jeugd van Halsteren. Daarna stapte hij over naar Feijenoord en daarna enkele seizoenen bij NAC Breda. “Daar kreeg ik echter weinig speelminuten omdat ik voor mijn leeftijd niet fysiek de grootste was. Voetballend ging het prima, maar ik was relatief klein toen voor mijn leeftijd. En toen ging de lol er voor mij wel af. Want voetballen is voor mij pas leuk als je het ook in wedstrijden mag laten zien. Dus toen heb ik de keus gemaakt om terug te keren naar Halsteren en daar bij de JO19 in de hoofdklasse te gaan spelen.”

En komend seizoen maakt hij dus de overstap van de hoofdklasse bij de jeugd naar de hoofdklasse bij de senioren. Een flinke stap maar Roels heeft in oefenwedstrijden en ook op de trainingen de technische staf weten te overtuigen. “Ik weet ook dat het niet makkelijk gaat worden, maar heb de afgelopen tijd al een keer per week meegetraind en kunnen wennen aan de spelers en aan de manier van voetballen. Er zitten inderdaad een flink aantal goede middenvelders in de selectie, maar toch denk ik dat ik van waarde kan zijn. Het is voor mij vooral zaak om nog beter en sterker te worden en om zoveel mogelijk speelminuten te maken. En op de momenten die ik van de trainer ga krijgen te laten zien wat ik waarde ben.”

Op welke positie op het middenrif van de ambitieuze hoofdklasser dat is, dat maakt de jongeling overigens niet uit. Al heeft hij wel een persoonlijke voorkeur waar hij denkt het beste tot zijn recht te komen qua spel. “Dan toch in een iets meer controlerende rol. Maar ook op de flanken kan ik wel prima uit de voeten. Het is voor mij echter zaak om elke kans te pakken die ik krijg en qua niveau door te blijven groeien. Ik kijk er in elk geval enorm naar uit om volledig deel uit te gaan maken van de groep, iets wat voor een speler die doorkomt vanuit de jeugd toch een vrij unieke is.”

De ‘droom’ over en gedachte aan een plek in het profvoetbal die heeft de student detailhandel wel al een beetje uit zijn hoofd gezet. “Al weet je het natuurlijk nooit. Maar ik ben daarin wel enorm realistisch. Ik heb bewust de stap terug gezet naar Halsteren omdat ik het plezier weer wilde hebben in het voetballen. En die heb ik terug gevonden, het is nu aan mezelf om de volgende stap te zetten en te proberen om mijn waarde te tonen voor de club en het elftal. Ik kon ook naar een andere club overstappen waar de kans op speelminuten in een eerste elftal misschien groter zou zijn, maar deze uitdaging bij Halsteren leek me gewoon een stuk mooier. We hebben als doelstelling om te promoveren en dan is spelen in de Derde Divisie natuurlijk ook al een heel mooi niveau.”

Klik hier voor meer informatie over Halsteren

Klik hier voor meer artikelen over Halsteren

R.W.B. 7 tegen 7 toernooien bol van de spanning

Woensdag 14 juli en donderdag 15 juli worden de finalewedstrijden gespeeld in de 7 tegen 7 toernooien van respectievelijk de Recreatie-Teams en de selectie- Teams. Al twee weken wordt er tussen de team gestreden om zo hoog mogelijk te eindigen in de poule om vervolgens in de finalewedstrijden uiteindelijk zo hoog mogelijk te eindigen in het toernooi.

Recreatievoetbal Teams:
Bij de Recreatie Teams was het zowel in poule A als poule B super spannend. Wie het toernooi gaat winnen is nog ongewis. Doordat woensdag 14 juli zowel kruisfinale als finalewedstrijden gespeeld worden zijn nog 4 teams in de race voor de overwinning. In poule A zijn RWB-2Zat. en  RWB-7 met 7 punten uit 3 wedstrijden beide bovenaan geëindigd. Door een beter doelsaldo speelt RWB-2Zat de kruisfinale tegen de nummer 2 van poule B en RWB-7 tegen de nummer 1 van poule B.  In poule B was het nog spannender, hier eindigden 3 ploegen gelijk met 6 punten uit 3 wedstrijden. Hier besliste het doelsaldo de uitslag in de poule. RWB-45/50+ eindigde op de 1e plaats en RWB-3Zat op de tweede plaats. NISA eindigde met evenveel punten, maar door een minder goed doelsaldo, als 3e in Poule B. Via de kruisfinale en een finalewedstrijd is een 5e plaats daarom het hoogst haalbare voor NISA.

werktalent_255550

Selectie- teams:
Ook bij de Selectie- Teams blijft het tot het laatste moment spannend. Hier spelen 6 teams in een halve competitie. Eerst worden hier donderdag de laatste poulewedstrijden gespeeld, daarna speelt de nummer 1 in de finale tegen de nummer 2, nummer 3 tegen nummer 4 en nummer 5 tegen nummer 6. Voorafgaand aan de laatste poulewedstrijd kunnen nog 4 ploegen een plaatsje in de finale bereiken. De grootste kans is er voor het Team Zonder Naam wat met 12 punten bovenaan staat. Ze spelen tegen Tolgahan die met 9 punten dus nog gelijk kunnen komen met de koploper. De Oude Lullen die 9 punten hebben spelen tegen FC Kampioenen die op 6 punten staan. Los van de uitslagen in de laatste poulewedstrijden spelen De Zwervers en Brabant De Gekste in de finale om de 5e en 6e plaats.

De kruisfinales bij het toernooi voor de Recreatie-Teams starten woensdag om 19.30 uur, de finale op woensdag begint om 21.00 uur. Op donderdag bij het toernooi tussen de Selectie- Teams starten de laatste poulewedstrijden7 om 20.00 uur, de finalewedstrijden starten vervolgens om 20.45 uur. De prijsuitreiking is bij beide toernooien na het toernooi in het clubhuis van voetbalvereniging RWB.

Voor meer informatie van RWB klik hier
Klik hier voor meer artikelen van RWB

 

ODIO bestaat 90 jaar en men werkt hard aan jubileumprogramma

Het had een heel feestelijk jaar moeten worden voor Ons Doel Is Ontspanning, beter bekend als voetbalclub ODIO uit Ossendrecht. De vereniging bestaat in 2021 maar liefst 90 jaar, al zal het leeuwendeel van de festiviteiten pas in 2022 plaatsvinden. De jubileumcommissie werkt momenteel hard aan een programma vol activiteiten om het jubileum te vieren.

“Dat is natuurlijk enorm jammer, want je wilt een feestje toch altijd vieren op het moment dat de ‘verjaardag’ is. Maar door alle maatregelen en de huidige pandemie is dat helaas niet mogelijk. Toch doen we ons best om tegen het eind van dit jaar wel al iets te doen om stil te staan bij deze voor ODIO toch flinke mijlpaal”, zegt Roger Withagen, die namens het hoofdbestuur als één van de negen leden zitting heeft in de Ossendrechtse jubileumcommissie.

Zelf is hij al ruim vijftig jaar lid van de grootste vereniging die Ossendrecht rijk is en vervult daarin al 21 jaar de rol van voorzitter binnen het hoofdbestuur. En vanuit die hoedanigheid maakt hij dus ook onderdeel uit van de commissie die voor de leden én de inwoners van Ossendrecht een reeks aan festiviteiten aan het bedenken is. “Je moet daarbij denken aan activiteiten voor onze eigen leden van jong tot oud, maar ook voor mensen uit de Ossendrechtse gemeenschap. Het is alleen wel lastig om er data op te plakken en ook daadwerkelijk ook al gerichte afspraken te maken vanwege de huidige tijd. Maar er zijn een hoop ideeën en we zijn nu met elkaar aan het kijken welke we dan in subgroepen verder gaan uitwerken.”

Wat dát het gevierd wordt dat ODIO negentig jaar bestaat dat is in elk geval meer dan duidelijk en dat dit met een reeks aan uiteenlopende activiteiten gaat zijn ook. “Al zal het meeste wel doorgeschoven worden naar volgend jaar. We hopen als jubileumcommissie sowieso een receptie, reünie, een jeugddag én een groot dorpsfeest op de festiviteitenkalender te plaatsen. En daar omheen nog wat andere zaken. In september hopen we het programma rond te hebben en het wereldkundig te maken.”


In de loop der jaren heeft ODIO toch danig aan de weg getimmerd en speelt men momenteel op een compleet gerenoveerd en deels ook geprivatiseerd complex. “Het hele clubgebouw, inclusief grote kantine en de kleedruimtes zijn in eigen handen en door de jaren heen geregeld al door vrijwilligers opgeknapt en uitgebreid. En daar zijn we enorm trots op. We hebben een mooie club en een grote schare aan trouwe leden en vrijwilligers. Die verdienen het om feest te vieren omdat de club die hen zo lief is zoveel jaar bestaat, al moet iedereen nog even geduld hebben. Maar daar is gelukkig wel alle begrip voor.”

Klik hier voor meer informatie over ODIO

Klik hier voor meer artikelen ODIO

vv Bergambacht houdt oog op ieder talentje

“We willen geen eenheidsworsten, maar trainers met visie.” Dat zei Willem Jan Barendregt, technisch coördinator van voetbalvereniging Bergambacht, bij de presentatie van een deel van de trainers. “Bij elke leeftijd hoort een trainer.”


De club presenteerde begin deze maand trots de nieuwe trainers van de selectieteams van de midden- en bovenbouw. “Wifred Vat, die van ONA komt, wordt trainer vcan de JO15-1, Vinzent Kramer gaat de onder zeventien jaar. Hij heeft in IJsselstein getraind. Binnenkort hopen we ook de trainer voor de JO19 bekend te maken.”

Barendregt, die bezig is aan zijn derde seizoen als technisch coördinator, is al volop in de weer met de nieuwe jaargang. Dat wil niet zeggen dat er geen aandacht is voor het huidige seizoen. “We zijn volop in bedrijf geweest, ondanks corona”, zegt de oud-keeper van ASWH. “Mij hoor je niet klagen. Bij de jeugd was de opkomst bijna honderd procent. Bij de oudere jeugd zie je dat wel iets afnemen, maar al met al fietsen we er goed doorheen.”

Barendregt heeft een flink takenpakket bij de club. Naast achttien jeugdteams vallen ook de meisjes en de vrouwen onder hem en datzelfde geldt voor de selectie en andere seniorenelftallen. “Ik hou de grote lijnen in de gaten”, stelt Barendregt snel gerust. Hij heeft een aantal prima secondanten. “Op de onder-, midden- en bovenbouw is er een aparte coördinator.”

Een van hen is Aart Zanen, de voorganger van Barendregt en geboren met een blauw-zwart hart. Hij begint volgend seizoen aan een nieuwe uitdaging bij de JO17 en de JO19. “Ik ga veel trainingen en wedstrijden zien”, verheugt hij zich nu al op zijn nieuwe klus. “Het is een mooie, maar ook lastige leeftijd. Dan doel ik op de andere zaken die komen kijken in het leven van die jongens. Studie, school, vriendinnetje, werk.”

Wat dat laatste betreft: als belangrijke kracht in de plaatselijke supermarkt kan Zanen nog wel eens wat regelen met de werkroosters van de spelers. “Bijna de helft van die jongens loopt in onze supermarkt.”

Bergambacht besteedt sowieso veel aandacht aan een zorgvuldige doorstroming van de junioren naar de senioren. “Je moet er bovenop zitten”, zegt Barendregt. “Uiteraard hebben wij ook gekeken naar een onder 23-elftal, maar daarvoor zijn we net te klein. Ga tijdig in gesprek met het team en de spelers en spiegel ze een plan voor. Twee spelers droppen in een elftal met alleen maar dertig-plussers, dat werkt niet.”

Zanen is niet alleen aangesteld als ‘oppasser’. “Gelukkig niet, het gaat ook op voetbaltechnische ontwikkeling. Dat is het leuke aan de jeugdopleiding. Bij deze leeftijdsgroep wordt het winnen steeds belangrijker. Waar het in de onder- en middenbouw veel meer gaat om techniek en tactiek komt daar dit aspect bij.”

Daarom zoekt Bergambacht het ook in diversiteit qua trainers. “We willen ze graag in alle soorten en maten”, zegt Barendregt. “Geen eenheidsworsten. Ik ben sowieso niet iemand die trainers in een keurslijf propt. Trainers komen tot hun recht als je ze de vrijheid geeft, is mijn ervaring. Natuurlijk willen we het dna van de club in het spel terugzien, maar dat bereik je niet door ze op de huid te zitten.”

Barendregt: “We willen als club dat iedere speler een gelijke kans krijgt om zich te ontwikkelen. We houden daarom ook spelers in de lagere teams goed in het oog. Daarom hebben we de trainers van de selectieteams ook verantwoordelijk gemaakt voor die complete leeftijdscategorie.”

Voor meer informatie over Bergambacht, klik hier.
Meer artikelen lezen over Bergambacht, klik hier.

Victor Snoek keert terug bij Everstein

Een kaartje op de deurmat zette de terugkeer van Victor Snoek bij SC Everstein in gang. De middenvelder maakte vorig jaar zomer de overgang naar Tricht, maar is inmiddels teruggekeerd bij zijn jeugdclub. ,,Er zijn dingen verbeterd’’, merkt hij al.


Na zijn komst had Victor Snoek het goed naar zijn zin bij Tricht. ,,Een leuke spelersgroep en ik ben er goed opgevangen’’, vertelt hij. Bij de tweedeklasser hoopte hij de uitdaging te vinden die hij bij Everstein een beetje was kwijtgeraakt. ,,Na twee seizoenen in het eerste elftal, keerde ik in mijn derde jaar terug van een knieblessure toen ik het gevoel kreeg dat ik geen vooruitgang meer boekte. Daarom wilde ik graag wat meer uitdaging zoeken.’’

Zijn verblijf bij Tricht was uiteindelijk van korte duur. De resultaten waren niet om over naar huis te schrijven met vier nederlagen in vier competitieduels. Bovendien speelden de coronamaatregelen de integratie van Snoek bij de club parten. ,,De kantine ging natuurlijk dicht, waardoor het contact met de andere spelers een beetje verloren ging. We zagen elkaar alleen nog maar op het veld.’’

Concurrentie
Remko Versteeg, de hoofdtrainer van Everstein, besloot een visje uit te gooien. Hij stuurde per post een kaartje met de vraag of Snoek misschien wilde terugkeren. ,,Dat heeft me aan het denken gezet’’, aldus Snoek. ,,Ik ben in gesprek gegaan en heb aangegeven dat ik dan wel zou willen dat er een aantal dingen zou verbeteren. Want ik wil niet meer tevreden zijn met een rol in de middenmoot, zoals dat wel lang het geval is geweest bij Everstein. We hebben een sterke selectie en moeten gewoon bovenin mee kunnen doen.’’

Tijdens gesprekken met Versteeg en enkele spelers, leerde Snoek dat die wens gedeeld werd. ,,Dat hoorde ik ook al van sommige andere spelers. Er zijn duidelijkere doelstellingen. Inmiddels heb ik dat zelf ook gemerkt tijdens de trainingen, want ik ben alweer aangesloten bij Everstein. Er zijn echt dingen verbeterd. Spelers laten zien dat ze meer willen. Ze coachen elkaar meer, iedereen gaat er nu vol voor.’’

De komst van routinier Jop van Steenis (35) gaat Everstein volgens Snoek daarin zeker helpen. ,,Hij heeft eerder bij Achilles gespeeld en heeft veel ervaring. We hebben straks echt een selectie die vol voor het kampioenschap zou kunnen gaan. Vanuit de jeugd stromen ook enkele spelers door, waardoor de selectie ook breder wordt. Er komt wat concurrentie in de selectie en dat is alleen maar goed. Spelers die voorheen zeker waren van hun plekje, moeten er nu een stapje harder voor lopen. Daar worden we alleen maar beter van’’, aldus Snoek die zijn ambities niet onder stoelen of banken steekt. ,,Zeker in de competitie in Zuid I, die naar verhouding toch wat minder sterk is, moeten we vol voor het kampioenschap kunnen gaan.’’

Klik hier voor meer artikelen over Everstein.
Klik hier voor meer informatie over Everstein.

WNC-doelman Arjen Kaasjager denkt nog lang niet aan stoppen

WNC-doelman Arjen Kaasjager is als enige speler uit het eigen dorp Waardenburg onomstreden. ,,Ik wil die promotie naar de hoofdklasse meemaken. Ik denk dan ook nog lang niet aan stoppen.”

Arjen Kaasjager, geboren in het naburige Tuil, woont in Waardenburg. ,,Wij hebben een zogenaamde walwoning. Dat betekent dat de achtermuur grenst aan de A2, de belangrijkste verkeersader van Nederland. De rijksweg wordt verbreed. Wij weten nog niet wat voor invloed dat heeft op ons woongenot.” Kaasjager werkt, bij de hoofdsponsor van WNC, in de achtertuin van het huis waar hij geboren is.

Ook de voetbalclub weet nog niet echt waar zij aan toe is. Sportpark De Korte Woerden ligt zo dicht bij de vluchtstrook aan de A2, dat zo heel af en toe wel eens een bal de snelweg op gaat. Bij WNC hoopt men intern dat de ligging van het veld vanaf de snelweg zichtbaar blijft. De reclame-uitingen langs het hoofdveld zijn moneymakers voor de Waardenburgers. De tijd zal het leren.

Kaasjager gaat volgend seizoen aan zijn achtste seizoen voor WNC beginnen. In zijn eerste seizoen was het in juni 2014 meteen raak. WNC promoveerde na een curieuze wedstrijd tegen Zuidland, naar de eerste klasse en vierde het feestje samen met het derde elftal op een platte kar. Het werd landelijk nieuws toen de kar omviel en veel spelers gewond raakten.

Kaasjager, afkomstig van OJC/Rosmalen, had zijn opleiding bij RKC, keerde terug naar OJC, maar kreeg geen basisplaats. In 2013 haalde WNC hem naar zijn geboortestreek. Voor een doelman is hij aan de kleine kant. Nog net geen 1,80 meter. ,,Daarom moet ik het hebben van mijn timing en sprongkracht. Dat heb ik goed ontwikkeld.”

Hoger niveau
Wie WNC bij de start van het huidige seizoen volgde, weet dat de ploeg van trainer Cor Prein op dit moment vol ambitie is. Eindelijk lijkt de stap verder omhoog gemaakt te kunnen worden. In de zomer van 2014 werd Cor Prein door het bestuur van WNC als trainer doorgeschoven nadat hij een seizoen eerder op sportpark De Korte Woerden als assistent van Jeffrey Kooistra functioneerde. Prein maakte kennelijk meteen indruk, want samen met zijn trouwe vazal Ben van Meerte-Janse blijkt hij een blijvertje. ,,Ik zie na al die jaren telkens geen aanleiding om uit Waardenburg te vertrekken. Ik loop hier nog steeds rond met een missie en dat is het eerste elftal voetballend naar een hoger niveau te tillen en zo mogelijk de stap naar de hoofdklasse te maken.”

Het team won vrij gemakkelijk de drie eerste wedstrijden. Prein: ,,Dat werkt straks mogelijk eerder tegen ons. Opeens schaalt elke tegenstander ons als titelkandidaat in en dat maakt het voor WNC bepaalt niet gemakkelijker.” Prein loopt daar overigens niet voor weg. ,,Ik beschik naar mijn mening over de meest kwalitatieve spelersgroep die ik ooit bij WNC heb gehad. Er zijn spelers van hoger niveau aangesloten, die ook qua leeftijd de ambitie hebben om nog eens een stap omhoog te maken.”

De 29-jarige Kaasjager gaat daarin mee. ,,Dit team is inderdaad het beste wat ik hier heb meegemaakt. Wij moeten zien dat wij het straks weer op gaan pakken. Daarom is het zo jammer dat wij dit seizoen geen oefenwedstrijden kunnen spelen. Maar het wordt hopelijk toch een fantastische zomer. In juli verwachten wij ons eerste kindje. Het wordt een meisje.”

Klik hier voor meer artikelen over WNC.
Klik hier voor meer informatie over WNC.

Van Schilt vond sportieve uitdaging bij Nieuw Borgvliet

Een nieuwe uitdaging, dat was wat Erwin van Schilt als trainer zocht. Na drie seizoenen de reserves van MOC17 te hebben getraind wilde hij graag weer een standaardteam coachen. En die kans kreeg hij op Sportpark De Markiezaten, waar hij sinds dit seizoen hoofdtrainer is bij Nieuw Borgvliet.

Met zijn 32 jaar is Van Schilt nog altijd een ‘jonge’ trainer, maar toch heeft hij al een behoorlijke staat van dienst. Tien seizoenen trainerservaring inmiddels, opgedaan bij NVS en VIVOO als hoofdtrainer en drie seizoenen dus bij de reserves van MOC’17. “En toen begon het me steeds meer te kriebelen om weer een eerste elftal onder mijn hoede te hebben, al had ik het bij MOC wel uitstekend naar mijn zin. Maar als je zoals ik al zes seizoenen eindverantwoordelijke bent geweest, dan wil je uiteindelijk toch weer die stap maken. Dus toen Nieuw Borgvliet vroeg of ik interesse had ben ik gaan praten en kwamen we er snel uit.”

De inwoner van Hoogerheide had wellicht in de toekomst ook wel de stap naar het eerste van MOC’17 kunnen maken, maar hij wilde toch voor deze sportieve uitdaging gaan. “Ik heb mijn UEFA-B gehaald en wilde opnieuw mijn vleugels uitslaan en de eindverantwoordelijkheid dragen. Daarbij kwam ook dat het zondagvoetbal ook beter past bij mijn gezinssituatie met twee jonge kinderen en een drukke baan. Dus het was voor mij een mooie kans.”

Van Schilt begon tien jaar geleden als 21-jarige bij vijfdeklasser NVS en stapte na drie seizoenen over naar VIVOO uit Huijbergen. Met die ploeg promoveerde hij in zijn derde seizoen naar de vierde klasse en vertrok toen naar MOC’17 om er het tweede elftal te gaan doen. “Ik stopte bij VIVOO letterlijk op het hoogtepunt, maar zag toen voor mezelf een mooie rol weggelegd om bij MOC de jeugdige talenten naar een hoger plan te brengen. Ik heb daar drie heel mooie seizoenen gekend en had er zonder meer nog gezeten als Borgvliet niet had gebeld. Soms lopen dingen zoals ze lopen en was dit voor mij het juiste moment om weer een nieuwe omgeving op te zoeken.”

Bij de oranjehemden trof hij naar eigen zeggen een heel goede groep aan die vorig seizoen door de corona een mooi seizoen abrupt gestopt zagen. En waar men hoopte dit seizoen opnieuw hoge ogen te gooien, daar viel de start behoorlijk tegen. “In de eerste wedstrijden viel echt alles in ons nadeel uit. We kregen al vanaf de eerste training in de voorbereiding zelf met corona te maken in de selectie en dat heeft danige impact gehad, ook in de wedstrijden. Daarin verloren we een paar keer in de laatste minuten en vind je jezelf ineens onderin terug. Al ben ik er van overtuigd, dat wij een groep hebben die bovenin moet kunnen meedoen en ik denk ook dat we nog wel waren opgeklommen, al zullen we dat nooit meer zeker weten natuurlijk..”

Wat hij wel weet, is dat ook volgend seizoen de doelstelling overeind blijft om voor de bovenste plekken te strijden. “Ik vind dat we daar ook de selectie voor hebben. We hebben ook binnen de regels de gehele periode getraind in alle mogelijke varianten. En de opkomst was hoog, dus dat zegt veel over de motivatie én de wil om het hoogste na te streven binnen deze groep. En dat zullen we ook proberen, zodra de seinen weer op groen gaan in competitieverband.”

Maar de ambitie bij Van Schilt reikt wel verder dan de vierde klasse. “Uiteraard! Want die UEFA-B cursus ga je niet zomaar doen. Ik heb echter nooit aan echte carrièreplanning gedaan en vooral mijn gevoel gevolgd. Bij NVS en VIVOO moest ik opnieuw iets opbouwen en ook bij MOC’17 hebben we als technische staf wat mooie neergezet. Nu wil ik dat ook bij Nieuw Borgvliet ook doen. Daarna zie ik wel verder, maar ik zou liegen als ik niet ooit bij een mooie derde- of tweedeklasser zou willen werken. Al wil ik eerst hier opnieuw proberen om met mijn visie op voetbal met deze club die stap voorwaarts te maken. En wat er daarna komt zien we wel. Ik heb het hier uitstekend naar mijn zin en kan prettig werken. Ik heb de uitdaging gekregen die ik zocht en dat is , ondanks dat corona wat roet in het eten gooide, echt genieten.”

Klik hier voor meer informatie over Nieuw Borgvliet

Klik hier voor meer artikelen over Nieuw Borgvliet

Van Hooydonk wil met Grenswachters meedoen voor prijzen

Het is voor Richard van Hooydonk zijn eerste club als hoofdtrainer en de samenwerking bevalt beide partijen dermate goed, dat hij na de zomer aan zijn derde seizoen begint bij RKVV Grenswachters. Een club waarmee hij dan weer volop wil meedoen voor de prijzen.

Met een verleden als trainer bij clubs als v.v. Achtmaal en v.v. Wernhout, waar hij onder andere de dames trainde, de JO19, als assistent-trainer fungeerde en trainer was bij de reserves, vond Van Hooydonk dat het tijd werd om de vleugels uit te slaan en zelfstandig hoofdtrainer te worden.

Grenswachters zoekt – zoals iedereen – naar perspectief. Trainer Richard van Hooydonk hoopt snel te kunnen beginnen aan een normaal seizoen. Hij verlengde zijn contract, en wil met zijn spelers de draad weer oppikken, zodat Grenswachters het overschot aan gelijke spelen kan omzetten in winst.

Al heeft het in Putte liggen qua trainingen eind vorig jaar wel even stilgelegen. Inmiddels wordt er weer volop getraind en is de opkomst ook relatief hoog. “Niet actief mogen sporten zoals je dat zou willen is bijzonder jammer, want je kiest niet voor niets een hobby en uitlaatklep. Als je dat niet optimaal kunt doen dan gaat de lol er toch vanaf. Dat zag ik bij ons eind vorig jaar ook. Je bent je doelstelling, het spelen van wedstrijden en strijden om eventuele prijzen, kwijt. Dus de motivatie zakt dan in en dat wilde ik voorkomen. Daarop hebben we even de boel stilgelegd en zijn in het nieuwe jaar weer fris begonnen. Ondanks dat we dit seizoen opnieuw nergens voor trainen is het zaak om met veel afwisseling de boel leuk en gemotiveerd te houden. En dat lukt vrij aardig gelukkig. We hebben een mooie groep spelers en iedereen is gebrand om komend seizoen er weer vanaf de start te staan.”

Van Hooydonk wilde en wil in deze bizarre tijd zijn spelers niks opleggen, want het is in zijn ogen belangrijk dat ze kunnen doen waar ze zich goed bij voelen. “Het conditionele aspect is dus niet waarop we nu trainen, dat doen jongens veelal zelf. Het moet nu vooral leuk zijn om op het veld te kunnen staan. Daarop stel ik nu de trainingen samen en ik kan wel zeggen dat het me ook verrijkt heeft als trainer om steeds te zoeken naar nieuwe oefenvormen die uitdagen. Dus op dat vlak maakt het je wel creatiever. Ik heb ook veel met andere trainers gesproken over hoe zij ermee omgaan, welke oefenstof zij toepassen enzovoorts. Ook dat is iets wat je als bagage in je trainersrugzak kunt stoppen en wat leerzaam is voor de toekomst.”

En die toekomst ligt vooralsnog in Putte, waar hij dus  door wil bouwen aan een selectie die ook komend seizoen weer bovenin moet meedoen en mee gaat strijden voor een prijs, zoals bijvoorbeeld een periode. Ook de selectiespelers waren blij met de contractverlenging van hun trainer/coach. ”Dan gaan wij ook door zeiden ze. We krijgen er een paar nieuwe jongens bij, maar de rest van de groep blijft intact. We krijgen dus een mooie selectie waarbij velen gelijkwaardig zijn en ik in elke linie voldoende keuze heb. Er is dus volop concurrentie en dat is mooi want zo breng je elkaar naar een hoger niveau”, zegt Van Hooydonk.

Ik hoop dat we straks eindelijk weer eens een normaal seizoen kunnen spelen. Want mijn eerste twee seizoenen hier zijn beide voortijdig afgebroken. Ik merk dat iedereen, van jong tot oud, spelers, vrijwilligers en supporters weer de grote behoefte hebben om naar iets uit te kijken: een regulier  competitieseizoen. Iedereen mist het groepsgevoel en hun vaste weekendinvulling. We waren qua spel dit jaar goed op weg en hadden ook de goede vorm. We hadden ook een zware start qua tegenstanders en speelden in die topwedstrijden te vaak gelijk. Dan raak je achterop en moet je achtervolgen. Het is nu zaak om dat volgend seizoen beter te doen en van start tot finish mee te strijden bovenin. Het is bovendien het seizoen waarin Grenswachters het 100-jarig bestaan gaat vieren. De voorbereidingen daarvoor zijn al volop bezig. Laten we hopen dat we dat dan mooi kunnen vieren en dat we überhaupt weer in competitie gaan, want wedstrijden spelen is en blijft toch het mooiste dat er is én waarvoor je doordeweeks traint.”

Klik hier voor meer informatie over RKVV Grenswachters

Klik hier voor meer artikelen over RKVV Grenswachters

 

Hoofdmacht vv Capelle in nieuw ‘gelikt’ tenue

Meerdere groentinten sieren komend seizoen het nieuwe thuisshirt van Capelle 1. “Mooi hé”, laat Arjan Kwakkernaak, bestuurslid commerciële zaken, vol trots het nieuwe thuistenue van de hoofdklasser zien. Capelle stapt komend seizoen over van kledingleverancier. Na zes jaar Macron is Robey de nieuwe partner van de club.

“Ons contract met Macron liep af”, zegt Kwakkernaak. “We hebben uiteraard ook weer met elkaar om tafel gezeten. We hebben prima kunnen samenwerken. Tegelijkertijd hebben we ook andere kledingleveranciers de kans gegeven om zich te presenteren en met een aanbod te komen.”

Kwakkernaak draait er niet om heen. In een tijd dat clubs het financieel lastig hebben door corona speelden de financiën een grotere rol dan anders. “Ik ga daar niet om liegen. Kleding is jaarlijks een grote kostenpost voor de club. Wij kleden alle teams, van de JO8 tot het eerste, van top tot teen aan. We hebben op alle fronten moeten bezuinigen. Spelers hebben afgezien van hun vergoedingen. Ons geluk was dat het contract met Macron afliep en dat we een nieuwe samenwerking konden aangaan. Robey kwam met een heel goed financieel aanbod, zeker als je dat afzet tegen de uitstekende kwaliteit dat het biedt.”

Capelle gaat gefaseerd over. De club wacht geen operatie die in een paar maanden tijd uitgevoerd moet zijn. “We maken een zachte landing”, zegt Kwakkernaak. “Alleen ons eerste speelt komt komend seizoen in Robey-tenue. Daarna volgen andere teams. Over drie jaar moet heel de club in de nieuwe tenues lopen. Waarom we dat zo doen? Heel simpel, dit seizoen hebben we net nieuwe kleding aangeschaft voor de jeugd met een goed doel, Stichting Pallieter. Die tenues gooi je niet na een seizoen waarin ze amper zijn gebruikt weg. Dat zou kapitaalvernietiging zijn. De tenues van het eerste, die ook nog prima zijn, gaan naar de JO19.”

Het nieuwe uittenue van Capelle ziet er volgens Kwakkernaak al even gelikt uit als de combinatie die voor eigen publiek wordt gedragen. “Zwart, met groene accenten. Het straalt klasse uit”, aldus Kwakkernaak.

Op de borst prijkt niet langer de naam van UTI Forwarding, dat de afgelopen jaren hoofdsponsor was van de club. “In plaats daarvan werken we met een sponsorgroep van zeven bedrijven waarvan vier uitingen op het tenue komen.”

Voor meer informatie over vv Capelle, klik hier.
Meer artikelen lezen over vv Capelle, klik hier.