Het Ambachtse IFC hakte, zoals zo veel voetbalclubs op zondag, de knoop door. Vanaf dit seizoen is de aandacht verlegd naar het zaterdagvoetbal. Ambachter Ron Timmers is aangesteld om dit project op te pakken en binnen drie jaar twee keer te promoveren.

H-I-AMBACHT – IFC benaderde Ron Timmers aanvankelijk om vanaf 2021 het trainerschap bij de zondagtak op zich te nemen. ,,Juist in die periode werd duidelijk dat binnen de zondagselectie steeds meer weerstand ontstond om te voetballen in de zondag-hoofdklasse. Vijf spelers, die zich inmiddels echte IFC’ers konden noemen, gaven aan dat zij het reizen naar Limburg zat waren. Het voetballen op dat niveau en de tweewekelijkse reizen naar Brabant en Limburg sprak steeds minder aan. Andersom liep het op sportpark Schildman bij de thuiswedstrijden ook niet storm”, licht Timmers toe.

Toen kwam het verhaal van de move naar zaterdag in beeld. ,,Ik woon in Hendrik-Ido-Ambacht en dan hoor je al snel wat er speelt. Voorzitter Cees Bijl vroeg mij wat ik ervan vond om het ‘zaterdagproject’ voor de komende drie tot vijf jaar een gezicht te geven. Ik moest daar wel even over nadenken”, vertelt Timmers. ,,De vierde klasse is ook voor mij nieuw. Bovendien moest er een volledig nieuwe selectie worden samengesteld. Goede spelers die in Ambacht wonen zijn na veel gesprekken grotendeels aangesloten. Ook zij geloven in het plan. Gemakkelijk was dat niet, want door corona kon je geen enkele speler in actie zien. Bovendien beschikken wij ook over spelers die al bij IFC in het eerste van de zaterdag uitkomen. Daar konden wij natuurlijk niet omheen. Zo is het een groep van 25 spelers geworden waarmee ik nu werk.” Timmers weet dat hij die grote groep echt nodig heeft. Door corona spelen nu na anderhalf jaar de pijntjes op. ,,Ik heb nu gelukkig wel elke zaterdag zestien of zeventien spelers.”

Kwaliteit

Ook Timmers bereikten de geluiden dat IFC met twee vingers in de neus kampioen gaat worden. ,,Ik begrijp niet waar men dat op baseert. Vanuit de zondaggroep zijn alleen Danny Slingerland en Nico Ramos overgekomen. Zij hebben tot nu lang niet met alles mee kunnen doen. Maar natuurlijk beschik ik voor vierde-klasseniveau over een goede selectie en ik loop niet weg voor de opdracht om te moeten promoveren. Wij moeten keihard werken voor de punten. Kwaliteit geeft pas de doorslag als je minstens zo veel energie in een wedstrijd steekt als je tegenstander.”

Met Ron Timmers heeft Bijl een ervaren trainer binnengehaald voor zijn project. Timmers speelde professioneel voetbal bij FC Dordrecht en Sparta Rotterdam. Vanaf 2000 was hij, veelal succesvol, trainer/coach bij Sliedrecht, SVW, Rijsoord, Groote Lindt, Leonidas, Nieuwerkerk, Zwaluwen, Dongen en Heerjansdam. Nu moet hij IFC-zaterdag binnen vijf jaar naar een hoger plan brengen. ,,Ik heb een soort open contract, met de opdracht IFC binnen drie seizoenen twee keer te laten promoveren. Dan spelen wij in de tweede klasse. Richting het vijfde jaar zou het mooi zijn als er nog een promotie zou volgen. Dat moet dan gebeuren met regiogebonden voetballers. Wij hebben wat peildata afgesproken om met elkaar te gaan zitten om te kijken of het van twee kanten naar wens verloopt. In principe kan ik hier vijf seizoenen blijven. IFC moet weer gaan bruisen”, besluit Timmers.

Klik hier voor meer artikelen over IFC.
Klik hier voor meer informatie over IFC.

Aan de andere kant van de heg vormt IFC een vrouwenvoetbalbolwerk, maar ook ASWH timmert aan de weg met het meiden- en vrouwenvoetbal op het andere deel van sportpark Schildman. De Ambachtse club geeft daarbij ook nog eens de ruimte aan speelsters met (veel) ervaring.

H-I-AMBACHT – Het is een bijzonder initiatief, dat niet al te vaak bij voetbalverenigingen voorkomt. Bij ASWH traint sinds begin november een groep speelsters met een leeftijd boven de 35 jaar. Deze 35+-groep is echter met heel veel enthousiasme en plezier gestart aan dit avontuur, zo bleek ook uit de reacties na de eerste trainingen. ,,Na dertig jaar de schoenen aan de wilgen weer het veld op’’, was één van de reviews. ,,De eerste training waren er tien enthousiaste dames die er net als ik ook echt zin in hadden. Konden we het nog wel?’’

Het enthousiasme werkt aanstekelijk, want inmiddels is de 35+-groep de zoektocht naar een trainer-coach gestart die de voetbalskills verder wil aanscherpen. De vrouwen hebben de woensdag als vaste trainingsavond, maar pakken ook wel eens de maandag erbij.  Er is al geopperd om een team te formeren, maar vooralsnog hebben de wekelijkse bijeenkomsten op het trainingsveld ook de status van proeftraining om – tot de winterstop – te kijken voor geïnteresseerden of het echt zo leuk is als tot nu toe door de andere vrouwen ervaren wordt.

Dat het meidenvoetbal ook enorm leeft bij ASWH, was wel te merken aan de geste die de MO17 onlangs kreeg. Voor het duel met Sleeuwijk werd de selectie helemaal in het nieuw gestoken: niet alleen kregen zij geheel nieuwe tricots, maar ook nieuwe trainingspakken. Lascentrum Welding & Cutting uit Alblasserdam gingen het avontuur aan om de voetbalmeiden een hart onder de riem te steken en te sponsoren. De selectie van trainer Jacqueline van ’t Leven (zie foto) liet zich inspireren door de flinke steun in de rug en won daarna het duel met Sleeuwijk met 3-2. Na zeven gespeelde wedstrijden bivakkeert het Ambachtse team, dat indruk maakte met een 14-0 triomf op Sliedrecht, op de tweede plaats in de competitie achter SV Meerkerk, dat één punt meer verzamelde (zeventien om zestien).

Klik hier voor meer artikelen over ASWH.
Klik hier voor meer informatie over ASWH.

Toen het voetbal vorig jaar door corona stilviel, was het voor Nico Ramos het moment dat hij bij IFC aangaf dat zijn twaalfde jaar bij de club ook zijn laatste zou zijn. Het was mooi geweest.

H-I-AMBACHT – Ramos heeft altijd gezegd dat hij na zijn echt heel mooie periode bij IFC, nooit op lager niveau zou gaan voetballen. ,,Er loopt wel een afspraak dat ik in Rotterdam bij mijn vrienden in een veteranenteam bij RSC Voorwaarts ga afbouwen. Zij trekken al jaren aan mij, telkens verleng ik bij IFC. Maar die Danny Slingerland, jarenlang mijn aanvoerder bij IFC, bleef maar op mij inpraten. Hij wilde mij nu meehebben in het nieuwe project van IFC.”

De club stopte met zondagvoetbal op niveau en wil de zaterdagtak naar een hoger plan brengen. ,,Slingerlandje bleef maar bezig. ‘Daar hebben we jou bij nodig’, zei hij. Uiteindelijk heb ik ja gezegd en dan ga ik er ook voor. Aan het einde van dit seizoen word ik 42 jaar, maar ben nog superfit, hoewel ik dit seizoen even met een liesblessure heb getobd. Komt door die corona, denk ik. Het klinkt raar, maar ik voel mij nog hetzelfde als toen ik twintig was. Ik sla vrijwel geen training over en kom geen grammetje aan.”

Superfit

Twee jaar geleden – Nico werd veertig jaar – legde zijn toenmalig trainer Jack van den Berg nog eens uit waarom zijn rechtsback in de hoofdklasse altijd vaste keus was: ,,Nico is superfit, slaat geen training over, hij ziet het spel goed, is snel en is daarom heel belangrijk voor de ploeg. Zijn leeftijd speelt daarbij geen enkele rol.”

Ramos: ,,Wij zijn nu zeven wedstrijden met IFC-zaterdag onderweg. Het is duidelijk dat wij moeten promoveren en dat gaat waarschijnlijk ook wel gebeuren.” Hij stelt vast dat tegenstanders zich vastbijten in dit IFC. ,,Ploegen gaan met negen man achter de bal en wij moeten maar zien dat wij ons er doorheen voetballen. Het is niet gemakkelijk, hoor. Ik speel tegenwoordig vaker ‘op zes’. We hebben een leuk team met veel spelers die bij IFC zijn teruggekeerd. Allemaal jongens uit Hendrik-Ido-Ambacht. Ik woon in Rotterdam en moet het verst rijden.”

Nicolino Ramos, geboren op São Nicolau op de Kaapverdische eilanden, kwam vanaf zijn twintigste uit voor Mercurius, TOGR, Excelsior Maassluis en Kocatepe, voordat hij in 2009 naar IFC kwam. Ramos zegt niet dat dit nu echt zijn laatste seizoen bij IFC is. ,,Het is weer zo vreemd. Nu spelen wij wedstrijden zonder publiek, dat bevalt mij helemaal niet. In het voorjaar bekijk ik de situatie opnieuw. Dan bepaal ik wat ik volgend seizoen ga doen.”

Een ding weet hij zeker. ,,Ik word nooit trainer. Ik zie hoe zij in de winter kou lijden. Jack van den Berg klaagde daar wel eens over. Ik vertelde hem dat hij dan geen trainer had moeten worden.”

Klik hier voor meer artikelen over IFC.
Klik hier voor meer informatie over IFC.

Dimitri Hooftman (32) speelde van 2011 tot 2017 op het middenveld van VVGZ. Afgelopen zomer keerde de Zeeuw terug op Sportpark De Noord in Zwijndrecht, nu in de rol van trainer van het tweede elftal.

ZWIJNDRECHT – ,,Terug op het nest”, is maar bij weinig clubs zo toepasselijk als bij de Voetbalvereniging Gelukvogels Zwijndrecht. Hooftman was na zijn vertrek bij VVGZ in 2017 nog speler bij Kethel Spaland. ,,Lekker in de buurt van mijn huis, op het fietsje naar de club. Dat was ideaal. Ik ben er voor het eerst in m’n leven nog kampioen geworden, in de derde klasse. Het seizoen erop degradeerden we direct weer  uit de tweede klasse, dus dat was minder. In het derde seizoen deden we weer bovenin mee, maar toen kwam in maart 2020 corona en ik was inmiddels vader geworden. Dat was  een goed moment om te stoppen, al had ik het natuurlijk liever op een leukere manier afgesloten. Ik had vanaf m’n zestiende in eerste elftallen gevoetbald, dus na veertien jaar was het wel mooi geweest. Ik wist ook dat ik niet tot mijn veertigste moest blijven doorgaan met voetballen als ik echt ambities had als trainer. Qua zelf voetballen waren de eerste jaren bij VVGZ het mooist,  toen we drie seizoenen op rij een periodetitel wonnen. Van ervaren gasten als Rick Versteeg en Jeroen Bezemer heb ik toen heel veel geleerd.”

Contact

De belangrijkste reden voor Hooftman was namelijk dat hij een mooie kans kreeg in zijn ontwikkeling als trainer. Vanaf zijn vijftiende trainde hij al jeugdteams en nu kreeg hij een mooie kans om de JO15 van Excelsior Maassluis onder zijn hoede te nemen. ,,Dat contact ontstond via Daan Smith, die daar hoofd jeugdopleiding was en nu coördinator onderbouw is bij Feyenoord. Het was heel leerzaam om een kijkje in de keuken te krijgen bij een club met zo’n goede jeugdopleiding, al duurde de competitie helaas maar tot half oktober.”

Hooftman hield na zijn vertrek bij VVGZ altijd goed contact met veel mensen binnen de club. ,,Toen bekend werd dat John Vermeulen na een lange periode zou stoppen als trainer van VVGZ 2, liet ik bij Ad Bossers van de technische commissie weten dat hij mij altijd kon bellen als hij nog iemand zocht. Ik had niet verwacht dat VVGZ zo’n jonge trainer voor die groep zou zetten, maar ik ben erg blij dat ik die kans heb gekregen. Ik kende de meeste jongens uit het eerste en tweede al. Dat is altijd fijner dan dat je in korte tijd dertig nieuwe jongens moet leren kennen.”

Ambities

Het tweede team van VVGZ staat eind november in de subtop van de reserve hoofdklasse. ,,Een mooie competitie met een goed niveau, al is het wel anders dan zo’n vijf tot tien jaar geleden. Toen deden er veel meer ervaren gasten mee. Nu is de gemiddelde leeftijd bij de meeste teams echt rond de 20. Het is natuurlijk voor een trainer, zeker als je vrij jong bent, makkelijker als je twee of drie ervaren spelers in je team hebt die de boel goed kunnen aansturen in het veld.”

Hooftman vind het lastig om te zeggen wat zijn ambities zijn als trainer. ,,Het is maar net wat er vrij komt en wie je een kans durft te geven. Pelikaan heeft Björn Vlasblom een podium gegeven nadat hij drie jaar Oranje Wit 2 had gedaan, maar ik denk dat voor hem zijn profverleden nog wel in het voordeel spreekt. Ik zal mezelf ook in de senioren moeten bewijzen als trainer voor er een eerste elftal komt, maar dat heeft ook helemaal geen haast. Ik ben uitstekend op  mijn plek bij VVGZ. Ik heb mijn schoonvader Marcel van der Ven naast mij als assistent en klankbord, maar met Joop Bezemer, Jeroen Kloosterman en Mimoun Allali zit er nog meer ervaring in mijn staf. Dat is natuurlijk heel prettig. De komende jaren gaan er jongens aankomen die ik nog heb getraind in de JO11 en JO13 toen ik zelf nog in de selectie van VVGZ speelde. Toen waren ze blij met een AA’tje, nu alleen nog met bier en baco. Alleen maar mooi toch?”

Kuipers gaat voor kampioenschap

Koen Kuipers (24) is bezig aan zijn zesde seizoen in de hoofdmacht van VVGZ, de club waar de makkelijk scorende spits al zijn hele leven speelt. Na de degradatie uit de eerste klasse in 2019 hoopt de club op een terugkeer naar dat niveau, maar ook bij Kuipers is er de vrees dat corona voor het derde seizoen op rij een vervelende spelbreker zal zijn.

ZWIJNDRECHT – ,,We kunnen alleen maar hopen dat we het seizoen een keer af mogen maken. Het liefst blijven we natuurlijk gewoon alles op zaterdag spelen. Als er veel midweeks ingehaald moet worden is dat voor ons niet ideaal, want we zitten dit seizoen in de tweede klasse E in een competitie met twaalf Zeeuwse tegenstanders. Ik had verwacht dat het heel fysiek voetbal zou zijn met veel lange ballen, maar dat valt eigenlijk wel mee. Dat is volgens mij meer een cliché dat al heel lang bestaat, maar veel van die teams spelen het liefst ook gewoon verzorgd voetbal over de grond.”

Kansen

Kuipers, rechts op de foto naast Mike Zagwijn, maakte zijn debuut voor VVGZ in 2016 onder Danny Mulder. ,,Eerst nog vooral als invaller vanwege mijn lengte en kopkracht, daarna steeds vaker als basisspeler”, zegt de 1,90 meter lange spits. In de eerst klasse scoorde Kuipers nog niet veel, maar in de tweede klasse rijgt hij de doelpunten aaneen. In het seizoen 2019/2020 (dat begin maart werd stilgelegd) scoorde hij al 24 keer en dit seizoen stond hij na vijf duels al op negen treffers. ,,De verklaring daarvoor is vrij logisch: in de tweede klasse krijg ik veel meer kansen, dus scoor ik ook meer. Ik ben geen spits die vier man voorbij dribbelt en dan scoort, ik ben op het best in het strafschopgebied.”

VVGZ liep de eerste periodetitel afgelopen maand net mis. ,,Die ging op doelsaldo naar MZC ’11, waar wij eind oktober zelf met 0-2 wonnen. Wij hebben het vooral laten liggen bij De Meeuwen, waar we een 0-3 voorsprong nog uit handen gaven. Het kampioenschap is ons grote doel. Veel scoren is leuk, maar ik ben pas echt blij als het ons ook een prijs oplevert. Laten we dus hopen dat we het seizoen een keer af mogen maken en eind mei met de kampioensschaal staan.”

Klik hier voor meer artikelen over VVGZ.
Klik hier voor meer informatie over VVGZ.

ASWH presenteerde ex-prof Diego Snepvangers in mei van dit jaar als belangrijke aanwinst voor het nieuwe seizoen. De gewezen speler van NAC Breda en Helmond Sport kende echter door blessureleed een voorzichtige start bij de Ambachtse tweededivisionist en toont begrip: ,,Ik weet dat ik steeds fitter moet worden.

H-I-AMBACHT – De vreugde-uitbarsting na zijn treffer tegen zijn oude club Spakenburg was veelzeggend. Als invaller scoorde Diego Snepvangers de bevrijdende 3-1 voor ASWH, de eerste daad van grote betekenis in Ambachtse dienst van de 23-jarige aanvaller die zelf ook met de nodige verwachtingen naar Schildman was gekomen. Een hamstringblessure, die hem in de voorbereiding op het huidige seizoen al parten speelde, zorgde ervoor dat Snepvangers van meet af aan op achterstand was gezet. ,,Ik was bijna fit na die blessure, waarna ik toch weer een kleine terugslag kreeg en teruggeworpen werd. Daardoor voelt het voor mij alsof de voorbereiding voor mij blijft voortduren. Terwijl de competitie al in volle gang is, ben ik bezig om fit te worden, conditie en kracht op te doen en het weer langzaam op te bouwen door steeds meer minuten te maken.’’

Invalbeurt

Zijn overgang naar ASWH kwam na een teleurstellend en kortstondig seizoen bij Spakenburg, waar hij nauwelijks aan spelen toekwam. ,,Trainer Eric Meijers (die dit seizoen inmiddels ontslagen is bij de ‘blauwen’, red.) zag het nog wel in me zitten, maar de clubleiding niet. Ik kon nog wel bijtekenen bij Spakenburg, maar dat heb ik niet meer gedaan. Ik kende mijn huidige ploeggenoot Sam van de Kreeke al en heb samengespeeld met Koen Wesdorp, die voor dit seizoen naar AFC is vertrokken. Bij mijn invalbeurt tegen Spakenburg wilde ik wel even laten zien wat ik nog in mijn mars had. Ja, een stuk genoegdoening was het zeker om juist in die wedstrijd te scoren.’’

Bij ASWH was Diego Snepvangers voorbestemd om een prominente plek in het Ambachtse aanvalsblok van trainer Rogier Veenstra in te nemen. Juist om die reden had de Brabantse flankspeler ook de overstap gemaakt. ,,Ik heb destijds voor ASWH gekozen omdat trainer Rogier Veenstra een mooi plan schetste, waarin hij de manier van spelen had besproken die hij voorstond. Dat sprak me enorm aan, plus het feit dat ASWH het vorig seizoen natuurlijk geweldig heeft gedaan door bij de definitieve stop in de tweede divisie tweede te staan. De club mag dan misschien wel minder middelen hebben dan de grote clubs in de tweede divisie, maar de prestaties waren vorig jaar prima. Dit jaar hebben we nog te vaak net aan de verkeerde kant van de streep gestaan, al hebben we ook – op de wedstrijd tegen Jong Volendam na – bewezen met alle ploegen mee te kunnen.’’

De hunkering blijft echter naar meer minuten, naar acties op de flanken en naar treffers. ,,Ik weet dat ik geduld moet hebben en dat mijn tijd nog wel gaat komen. Eerst helemaal fit raken en dan gaat dat vanzelf komen.’’

Klik hier voor meer artikelen over ASWH.
Klik hier voor meer informatie over ASWH.