Pagina 689 – VoetbalJournaal

FC Dordrecht hoopt op hervatting na trage start aldus Michael Witman

fc Dordrecht am

-

11 januari 2022

FC Dordrecht hoopt op hervatting na trage start aldus Michael Witman

De amateurs van FC Dordrecht kenden een desastreuze start in de Dordts getinte derde klasse met nul punten uit vijf wedstrijden die te vaak in ondertal eindigden. De formatie van trainer Michael Witman herpakte zich vervolgens, tot de maatregelen van de regering ervoor zorgden dat de competitie voor langere tijd is opgeschort.

DORDRECHT – Met zeven punten op het conto begon de formatie van trainer Michael Witman derhalve aan de vervroegde winterstop. Witman, bezig aan zijn vierde seizoen bij de amateurtak van de Dordtse betaald voetbalorganisatie, maakte dan ook de evaluatie met een dubbel gevoel.

,,We kwamen net op stoom toen er werd besloten om de avondlockdown in te stellen en de wedstrijden geen doorgang meer konden vinden. Dat was hartstikke jammer, maar gezien de omstandigheden natuurlijk helemaal te begrijpen. Omdat alles stil kwam te liggen, hebben we ook niet meer kunnen trainen en was het ook niet meer mogelijk om op korte termijn oefenwedstrijden te regelen. Daarom hebben de spelers een langere periode vrijaf gekregen en hopen we in het nieuwe jaar de draad weer op te kunnen pakken. We zouden de competitie in het nieuwe jaar hervatten tegen Dubbeldam, maar gezien de verlenging van de maatregelen zal dat er waarschijnlijk niet meer van komen.’’

Doelstelling

Witman maakte de balans op van een intensief eerste deel van het seizoen tijdens zijn vakantie op Tenerife. ,,Onze doelstelling voor het huidige seizoen was duidelijk: we moesten bouwen aan een nieuw team dat echt nog moest gaan groeien gedurende het seizoen dus begonnen we niet met grote ambities. Nee, meedoen om de bovenste plaatsten was absoluut niet realistisch. Handhaving was de eerste prioriteit, dat was een goed uitgangspunt.’’

De totaal gemiste start zette die eerste doelstelling echter meteen al onder druk. ,,Vijf nederlagen op rij, waarbij we viermaal niet met elf spelers eindigden. Dat hebben we ook over onszelf afgeroepen. We kwamen nog met veel vertrouwen uit de districtsbeker, waar we na drie potjes de volgende ronde haalden. Maar in de competitie ging het vervolgens totaal niet goed: we verloren onder andere van GSC/ODS en kwamen daardoor meteen in de problemen. In de daaropvolgende reeks wedstrijden hebben we wel onze draai gevonden en uiteindelijk zeven punten kunnen pakken. In die serie zat ook de derby met RCD, waar we het absoluut niet slecht deden. En de wedstrijd tegen Oosterhout, dat ik vooraf heel hoog had aangeslagen, hadden we moeten winnen maar de tegenstander haalde uiteindelijk met een 2-2 gelijkspel een onverdiend punt. Vlak voor de geplande winterstop hadden we Be Ready nog moeten treffen, maar daar kwam het niet meer van. En ik merkte aan de spelers dat die het er ook lastig mee hadden dat er toch weer een onderbreking is van de competitie. Zeker omdat ook onzeker is of en wanneer we weer iets kunnen gaan doen.’’

Polak

De keuzeheer maakte de afgelopen jaren de opmars van het voormalige OMC, dat transformeerde in FC Dordrecht amateurs, vanuit de vijfde naar de derde klasse mee. Dat betekent echter ook dat hij op het trainersvlak iets extra’s moet doen. ,,Voor dit seizoen heb ik nog dispensatie gekregen om in de derde klasse te kunnen werken. Ik ben dit seizoen begonnen met de cursus UEFA B, waarmee ik dan ook op dit niveau aan de slag mag. Die cursus slokt ook de nodige tijd op, maar is wel ontzettende interessant. We zijn al op bezoek geweest bij ADO Den Haag, waar we ook een ontmoeting hebben gehad met Sjaak Polak die de vrouwenselectie van ADO – die uitkomt in de eredivisie – onder zijn hoede heeft. Dat was niet alleen lachen geblazen, maar daar heb ik ook een hoop van opgestoken. We zijn voor de cursus veel in de regio Den Haag actief. Nee, stage hoef ik niet te gaan lopen: ik heb met de amateurs van FC Dordrecht een groep waar ik de stof en de eisen vanuit de cursus op kan toepassen.’’

Lustrum

Het vervroegde kerstreces is voor Witman ook de gelegenheid om zich te oriënteren op zijn toekomst. Gaat hij bijvoorbeeld het eerste lustrum volmaken als trainer bij zijn huidige club? ,,Met het bestuur van FC Dordrecht hebben we al kort gesproken over een eventueel vijfde seizoen. Daarover zullen we in het nieuwe jaar verder met elkaar in gesprek gaan. Ik heb het nog steeds enorm goed naar mijn zin en zeker als ik straks het papiertje binnen heb na het afronden van de cursus zou het geweldig zijn om verder te bouwen met dit team. De opzet was om met deze groep stappen te gaan maken om zo op de langere termijn kans te gaan maken op promotie naar de tweede klasse. Er zijn namelijk nog veel mogelijkheden met de spelersgroep die we op dit moment hebben staan. Laten we eerst maar eens kijken hoe de gesprekken verder verlopen en waar we in het nieuwe jaar weer aan de slag kunnen met elkaar. Want de grote vraag is nu in hoeverre we dit seizoen kunnen hervatten en zo ja, wanneer.’’

Klik hier voor meer informatie over FC Dordrecht
Klik hier voor meer artikelen over FC Dordrecht

FC Dordrecht hoopt op hervatting na trage start aldus Michael Witman

Niet gecategoriseerd

fc Dordrecht am

-

11 januari 2022

0

De amateurs van FC Dordrecht kenden een desastreuze start in de Dordts getinte derde klasse met nul punten uit vijf wedstrijden die te vaak in ondertal eindigden. De formatie van trainer Michael Witman herpakte zich vervolgens, tot de maatregelen van de regering ervoor zorgden dat de competitie voor langere tijd is opgeschort.

DORDRECHT – Met zeven punten op het conto begon de formatie van trainer Michael Witman derhalve aan de vervroegde winterstop. Witman, bezig aan zijn vierde seizoen bij de amateurtak van de Dordtse betaald voetbalorganisatie, maakte dan ook de evaluatie met een dubbel gevoel.

,,We kwamen net op stoom toen er werd besloten om de avondlockdown in te stellen en de wedstrijden geen doorgang meer konden vinden. Dat was hartstikke jammer, maar gezien de omstandigheden natuurlijk helemaal te begrijpen. Omdat alles stil kwam te liggen, hebben we ook niet meer kunnen trainen en was het ook niet meer mogelijk om op korte termijn oefenwedstrijden te regelen. Daarom hebben de spelers een langere periode vrijaf gekregen en hopen we in het nieuwe jaar de draad weer op te kunnen pakken. We zouden de competitie in het nieuwe jaar hervatten tegen Dubbeldam, maar gezien de verlenging van de maatregelen zal dat er waarschijnlijk niet meer van komen.’’

Doelstelling

Witman maakte de balans op van een intensief eerste deel van het seizoen tijdens zijn vakantie op Tenerife. ,,Onze doelstelling voor het huidige seizoen was duidelijk: we moesten bouwen aan een nieuw team dat echt nog moest gaan groeien gedurende het seizoen dus begonnen we niet met grote ambities. Nee, meedoen om de bovenste plaatsten was absoluut niet realistisch. Handhaving was de eerste prioriteit, dat was een goed uitgangspunt.’’

De totaal gemiste start zette die eerste doelstelling echter meteen al onder druk. ,,Vijf nederlagen op rij, waarbij we viermaal niet met elf spelers eindigden. Dat hebben we ook over onszelf afgeroepen. We kwamen nog met veel vertrouwen uit de districtsbeker, waar we na drie potjes de volgende ronde haalden. Maar in de competitie ging het vervolgens totaal niet goed: we verloren onder andere van GSC/ODS en kwamen daardoor meteen in de problemen. In de daaropvolgende reeks wedstrijden hebben we wel onze draai gevonden en uiteindelijk zeven punten kunnen pakken. In die serie zat ook de derby met RCD, waar we het absoluut niet slecht deden. En de wedstrijd tegen Oosterhout, dat ik vooraf heel hoog had aangeslagen, hadden we moeten winnen maar de tegenstander haalde uiteindelijk met een 2-2 gelijkspel een onverdiend punt. Vlak voor de geplande winterstop hadden we Be Ready nog moeten treffen, maar daar kwam het niet meer van. En ik merkte aan de spelers dat die het er ook lastig mee hadden dat er toch weer een onderbreking is van de competitie. Zeker omdat ook onzeker is of en wanneer we weer iets kunnen gaan doen.’’

Polak

De keuzeheer maakte de afgelopen jaren de opmars van het voormalige OMC, dat transformeerde in FC Dordrecht amateurs, vanuit de vijfde naar de derde klasse mee. Dat betekent echter ook dat hij op het trainersvlak iets extra’s moet doen. ,,Voor dit seizoen heb ik nog dispensatie gekregen om in de derde klasse te kunnen werken. Ik ben dit seizoen begonnen met de cursus UEFA B, waarmee ik dan ook op dit niveau aan de slag mag. Die cursus slokt ook de nodige tijd op, maar is wel ontzettende interessant. We zijn al op bezoek geweest bij ADO Den Haag, waar we ook een ontmoeting hebben gehad met Sjaak Polak die de vrouwenselectie van ADO – die uitkomt in de eredivisie – onder zijn hoede heeft. Dat was niet alleen lachen geblazen, maar daar heb ik ook een hoop van opgestoken. We zijn voor de cursus veel in de regio Den Haag actief. Nee, stage hoef ik niet te gaan lopen: ik heb met de amateurs van FC Dordrecht een groep waar ik de stof en de eisen vanuit de cursus op kan toepassen.’’

Lustrum

Het vervroegde kerstreces is voor Witman ook de gelegenheid om zich te oriënteren op zijn toekomst. Gaat hij bijvoorbeeld het eerste lustrum volmaken als trainer bij zijn huidige club? ,,Met het bestuur van FC Dordrecht hebben we al kort gesproken over een eventueel vijfde seizoen. Daarover zullen we in het nieuwe jaar verder met elkaar in gesprek gaan. Ik heb het nog steeds enorm goed naar mijn zin en zeker als ik straks het papiertje binnen heb na het afronden van de cursus zou het geweldig zijn om verder te bouwen met dit team. De opzet was om met deze groep stappen te gaan maken om zo op de langere termijn kans te gaan maken op promotie naar de tweede klasse. Er zijn namelijk nog veel mogelijkheden met de spelersgroep die we op dit moment hebben staan. Laten we eerst maar eens kijken hoe de gesprekken verder verlopen en waar we in het nieuwe jaar weer aan de slag kunnen met elkaar. Want de grote vraag is nu in hoeverre we dit seizoen kunnen hervatten en zo ja, wanneer.’’

Klik hier voor meer informatie over FC Dordrecht
Klik hier voor meer artikelen over FC Dordrecht

CvdW Excelsior Maassluis – in gesprek met Hans Pieters

Excelsior Maassluis

-

11 januari 2022

0

CvdW Excelsior Maassluis – in gesprek met Hans Pieters

Hans Pieters is al zeer lange tijd te vinden op het sportpark van Excelsior Maassluis. Vóór zijn 23^ste speelde hij ook zijn wedstrijden voor VDL en MSV 71. Jarenlang heeft Pieters zich dus ingezet voor de club en sinds vijf jaar doet hij dit als vicevoorzitter. Wat Hans is de toekomst graag ziet veranderen, zijn de kantine en de kleedkamers. Hier kan nog zeker het een en ander verbeterd worden.

Als vicevoorzitter heeft de 69-jarige diverse taken en verantwoordelijkheden op de club. ‘’Ik vervang bij afwezigheid de voorzitter en ik draag zorg voor de dagelijkse gang van zaken op de vereniging. De werkzaamheden of problemen worden eigenlijk altijd onderling verdeeld. Gezien het feit dat ik veel op de club aanwezig ben en al heel lang actief ben, zorgt ervaar dat menig lid en/of vrijwilliger mij makkelijk weet te vinden en aan te spreken. Mijn specifieke werkzaamheid is om samen met de onderhoudsploeg de accommodatie in een zo goed mogelijke staat te houden.’’

Doordat Hans al sinds mensenheugenis betrokken is bij zijn cluppie uit Maassluis, is het ook vanzelfsprekend dat er een bepaalde band is met de club. ‘’Ik heb veel vriendschappen en sociale contacten met de leden en vrijwilligers. Uiteraard mag de gezelligheid op zaterdag niet ontbreken, ongeacht of wij uit of thuis spelen. Het blijft altijd genieten om te kijken naar een leuke wedstrijd.’’

Dat Excelsior Maassluis op hoog niveau weet te acteren, zal weinig mensen zijn ontgaan. Toch ziet Pieters hier nog een mogelijkheid om te groeien. ‘’Als vereniging willen wij nog wat groeien in de breedte, hetgeen op termijn zal leiden tot meer senioren en damesteams. Sportief gezien zal dit betekenen dat wij een stabielere vereniging worden. Ook buiten het veld willen wij stabieler worden. Zowel prestatiegerichte als recreatieve voetballers moeten zicht thuis voelen op de club. Kortom, wij willen graag dat iedereen zich welkom voelt en trots is om lid te zijn van deze vereniging.’’ Voor de langere termijn heeft de vicevoorzitter een duidelijk doel voor ogen. ‘’Een accommodatie die voldoet aan alle eisen van deze tijd. Dit gaat met name om de kantine en de kleedkamers, welke toe zijn aan een renovatie of misschien zelfs nieuwbouw.’’

Toekomstplannen zijn altijd nodig, maar ook de huidige situatie is van groot belang. Dat de voetbal de laatste tijd niet van een leien dakje loopt, kan helaas niemand ontkennen. ‘’Hopelijk kunnen wij zo snel mogelijk weer voetballen zonder coronaregels, zodat ouders en supporters weer langs de lijn kunnen staan om aan te moedigen. Ik hoop dat onze teams zo hoog mogelijk kunnen eindigen in elke competitie. Het zou natuurlijk ook leuk zijn als wij kunnen stunten tegen Ajax in de beker. Ik ga er ook vanuit dat het eerste elftal zich handhaaft in de Jacks League, waarbij zij een goede middenmoter blijken te zijn.’’

Klik hier voor meer informatie over Excelsior Maassluis.
Lees hier meer artikelen over Excelsior Maassluis.

Voormalig prof Dennis van der Gijp leidt bij SSW talenten op

vv SSW

-

11 januari 2022

0

Voormalig prof Dennis van der Gijp leidt bij SSW talenten op

Met zijn stichting SPORTcode leidt Dennis van der Gijp talenten op. Op het sportcomplex van SSW heeft hij een groep ondergebracht. Zij komen onder de naam van SSW uit in de zaterdag vierde klasse D.

DORDRECHT – Van der Gijp heeft een samenwerkingsverband met de gemeente Dordrecht. ,,Wij zoeken de talenten op in de omliggende wijken Krispijn, Crabbehof, Wielwijk en Sterrenburg. Het is bekend dat er op pleintjes en Cruyff Courts ventjes lopen te ballen die gewoon goed zijn, maar geen lid zijn van een vereniging. Wij worden ook door jongerenwerkers getipt. De tijden zijn veranderd. Vroeger ging je op jonge leeftijd bij een voetbalclub, maar dat is hier in de stad achterhaald”, weet de Dordtenaar.

Dennis van der Gijp voelt zich geen trainer. Hij vindt het leuk om iets met talenten te doen. ,,Ik werk met jongens die op de training alles kunnen, maar het in wedstrijden niet laten zien. Daarom heb ik SSW benaderd met het verzoek om van hun accommodatie gebruik te mogen maken. Daar zijn nog mogelijkheden omdat die velden veel minder worden bespeeld dan bij een grote club als Oranje Wit of Dubbeldam.”

Met SSW heeft hij open kaart gespeeld. Hij leidt via het zaterdagteam spelers op voor het betaalde voetbal of een topamateurclub. ,,Ik train drie tot vier keer in de week. Het gaat er niet om hen voor SSW te behouden. Wij draaien het om. Gasten van 18 tot 24 jaar maken deel uit van dit project. In principe zijn zij na een jaar weer weg. Af en toe zit er een pareltje bij zoals linksbuiten Rayson Koeidam. Hij is al op stage bij Telstar geweest. Die jongen heeft het in zich om de stap te maken. Ik vind het leuk om daar tijd en energie in te stoppen.”

Samenwerking

De naam Van der Gijp is in Nederland natuurlijk bekend. Van vroeger uit met de Dordtse broers, die de top haalden. Nu is natuurlijk René het uithangbord. ,,Clubs krijgen honderden aanmeldingen per week voor stageplaatsen”, weet Dennis van der Gijp. ,,Dergelijke spelers komen niet door. Ik kom gemakkelijker binnen, maar als ik er een breng moet hij wel goed zijn, anders gaat onze naam eraan. Met onze organisatie hebben wij ook een samenwerkingsverband met Suriname en het Caribisch gebied. Als er talenten voor bijvoorbeeld studie naar Nederland komen, worden wij als eerste getipt. Rayson kwam op deze wijze bij mij terecht. Ik ben aan zijn tekortkomingen gaan werken en nu gaat zijn talent opvallen. Ik heb nog een speler van negentien die mogelijk op stage in de tweede Spaanse Liga gaat.” Om te vervolgen: ,,Met ons team SSW-zaterdag willen wij echt zo hoog mogelijk eindigen. Wij hebben leuke wedstrijden gespeeld. Maar het is niet stabiel en dat is logisch, want regelmatig komen er nieuwe jongens bij en vertrekken er spelers. Straks, in januari, gaan wij weer kijken wie er bovenuit steekt en wie er kans maakt op een stageplaats”, besluit Van der Gijp.

Voor meer artikelen over SSW, klik hier.
Meer weten over SSW? Klik hier.

Voormalig prof Dennis van der Gijp leidt bij SSW talenten op

Niet gecategoriseerd

vv SSW

-

11 januari 2022

0

Met zijn stichting SPORTcode leidt Dennis van der Gijp talenten op. Op het sportcomplex van SSW heeft hij een groep ondergebracht. Zij komen onder de naam van SSW uit in de zaterdag vierde klasse D.

DORDRECHT – Van der Gijp heeft een samenwerkingsverband met de gemeente Dordrecht. ,,Wij zoeken de talenten op in de omliggende wijken Krispijn, Crabbehof, Wielwijk en Sterrenburg. Het is bekend dat er op pleintjes en Cruyff Courts ventjes lopen te ballen die gewoon goed zijn, maar geen lid zijn van een vereniging. Wij worden ook door jongerenwerkers getipt. De tijden zijn veranderd. Vroeger ging je op jonge leeftijd bij een voetbalclub, maar dat is hier in de stad achterhaald”, weet de Dordtenaar.

Dennis van der Gijp voelt zich geen trainer. Hij vindt het leuk om iets met talenten te doen. ,,Ik werk met jongens die op de training alles kunnen, maar het in wedstrijden niet laten zien. Daarom heb ik SSW benaderd met het verzoek om van hun accommodatie gebruik te mogen maken. Daar zijn nog mogelijkheden omdat die velden veel minder worden bespeeld dan bij een grote club als Oranje Wit of Dubbeldam.”

Met SSW heeft hij open kaart gespeeld. Hij leidt via het zaterdagteam spelers op voor het betaalde voetbal of een topamateurclub. ,,Ik train drie tot vier keer in de week. Het gaat er niet om hen voor SSW te behouden. Wij draaien het om. Gasten van 18 tot 24 jaar maken deel uit van dit project. In principe zijn zij na een jaar weer weg. Af en toe zit er een pareltje bij zoals linksbuiten Rayson Koeidam. Hij is al op stage bij Telstar geweest. Die jongen heeft het in zich om de stap te maken. Ik vind het leuk om daar tijd en energie in te stoppen.”

Samenwerking

De naam Van der Gijp is in Nederland natuurlijk bekend. Van vroeger uit met de Dordtse broers, die de top haalden. Nu is natuurlijk René het uithangbord. ,,Clubs krijgen honderden aanmeldingen per week voor stageplaatsen”, weet Dennis van der Gijp. ,,Dergelijke spelers komen niet door. Ik kom gemakkelijker binnen, maar als ik er een breng moet hij wel goed zijn, anders gaat onze naam eraan. Met onze organisatie hebben wij ook een samenwerkingsverband met Suriname en het Caribisch gebied. Als er talenten voor bijvoorbeeld studie naar Nederland komen, worden wij als eerste getipt. Rayson kwam op deze wijze bij mij terecht. Ik ben aan zijn tekortkomingen gaan werken en nu gaat zijn talent opvallen. Ik heb nog een speler van negentien die mogelijk op stage in de tweede Spaanse Liga gaat.” Om te vervolgen: ,,Met ons team SSW-zaterdag willen wij echt zo hoog mogelijk eindigen. Wij hebben leuke wedstrijden gespeeld. Maar het is niet stabiel en dat is logisch, want regelmatig komen er nieuwe jongens bij en vertrekken er spelers. Straks, in januari, gaan wij weer kijken wie er bovenuit steekt en wie er kans maakt op een stageplaats”, besluit Van der Gijp.

Voor meer artikelen over SSW, klik hier.
Meer weten over SSW? Klik hier.

In gesprek met Patrick Boute van VV Vogelwaarde

VV Vogelwaarde

-

10 januari 2022

0

In gesprek met Patrick Boute van VV Vogelwaarde

Dit keer gaan wij in gesprek met Patrick Boute. Patrick is op tien jarige leeftijd begonnen met voetballen bij VKC Maldegem. Op zestienjarige leeftijd maakte Patrick al zijn debuut in het eerste elftal van VKC Maldegem, waar hij uiteindelijk tot aan zijn 35^ste onafgebroken in heeft gespeeld.

Patrick begint over hoe zijn carrière is verlopen gedurende de jaren. “Ik ben begonnen als trainer van het tweede elftal bij AVC Aardenburg. Toen ik aan mijn tweede seizoen bezig was, stopte de trainer van het eerste elftal vanwege persoonlijke redenen en vroeg de vereniging of ik tot het einde van het seizoen het eerste elftal onder mijn hoede wilde nemen. Toen ik het elftal in de winterstop overnam stonden ze aan de leiding en aan het einde van het seizoen waren we kampioen in de vierde klasse.”

Na een seizoen te hebben kunnen handhaven in de derde klasse verliet Patrick de club. “Het seizoen erna ging ik naar VV Biervliet waar ik vier seizoenen ben gebleven. We haalden het eerste seizoen in de vijfde klasse direct het kampioenschap binnen. Het eerste seizoen in de vierde klasse konden we ons handhaven, maar het seizoen daarop speelden we voor promotie dat we net niet haalden in de eindronde. In mijn vierde seizoen speelden we mooi in de middenmoot. Daarna ging ik voor één seizoen naar Sluiskil dat ook in de vierde klasse speelde en met beperkte middelen konden we ons toch mooi handhaven.”

Na twee jaar SV Oostburg had Patrick de weg terug gevonden naar zijn oude vertrouwde Aardenburg. Daar bleef Patrick drie seizoenen, waarna hij vertrok naar VV Vogelwaarde. “In het eerste seizoen speelden we mee voor het kampioenschap, maar werd de competitie vroegtijdig afgebroken door Coronapandemie. Desondanks mochten we toch promoveren vanwege onze rangschikking. Het seizoen daarna duurde maar vier wedstrijden om dezelfde reden en nu is de competitie opnieuw afgebroken.”

We vroegen de trainer ook hoe het huidige seizoen verloopt. “Het seizoen verloopt volgens mijn verwachtingen. We hebben een elftal dat van iedereen kan winnen, maar ook verliezen. We hebben punten gepakt van op papier betere tegenstanders, maar ook punten verloren van tegenstanders die we normaliter wel moeten aankunnen.”

Als Patrick het heeft over zijn hoogtepunten kan hij er wel een paar opnoemen, maar eentje schiet er bij hem er toch wel bovenuit. “Drie promoties is natuurlijk mooi, maar de mooiste promotie was wel bij Biervliet omdat niemand het verwachtte. Twee wedstrijden voor het einde pakten we de koppositie en bekroonden we onszelf als kampioen met een groot feest tot gevolg.”

Boute probeert altijd wat achter te laten bij een club wanneer hij vertrekt. “Mijn doel is altijd dat als ik vertrek bij mijn club iets positief achterlaat, zowel binnen de organisatie van een elftal, als spelers beter maken en indien mogelijk verjonging van een elftal door eigen jeugd.’’ Het spelletje is voor Patrick altijd al belangrijks geweest. ”De onvoorspelbaarheid, de geur van de kleedkamer, het plezier bij de spelers dat we als trainer toch proberen mee te geven. Om dan maar over het sociale aspect niet te praten. Wat het binnen een dorp dat voetbal toch allemaal teweegbrengt.”

Voor meer artikelen over VV Vogelwaarde, klik hier.

Voor meer informatie over VV Vogelwaarde, klik hier.

In gesprek met Jeffrey de Koning van VV Hellevoetsluis

VoetbalJournaal

-

10 januari 2022

0

In gesprek met Jeffrey de Koning van VV Hellevoetsluis

Jeffrey de Koning is inmiddels uitgegroeid tot een routinier. De kopsterke centrale verdediger verkaste vijf seizoenen geleden naar Hellevoetsluis. Binnen het elftal de Jeffrey een belangrijke kracht met al zijn ervaring, wat hij probeert over te brengen op de jonge jongens binnen de groep. Dit seizoen is Hellevoetsluis sterk begonnen en is momenteel koploper in de tweede klasse.

Op zijn vijfde begon Jeffrey op de Charloisse Lagendijk bij TOGR. Zijn vader keepte bij de club, dus de keuze was al snel gemaakt. Bij TOGR heeft Jeffrey alle jeugdelftallen doorlopen tot hij op 18-jarige leeftijd zijn debuut maakte in het eerste elftal. Dit deed hij onder trainer Theo de Boon, die hem direct in het diepe gooide. “Dat seizoen degradeerden wij met TOGR naar de eerste klasse, om vervolgens het jaar erna direct weer te promoveren naar de Hoofdklasse. Ik heb daar een generatie meegemaakt, waar ik zo veel van heb geleerd als jonge jongen. Daar pluk ik nu nog de vruchten van en die rol probeer ik nu ook te zijn voor de huidige jonge jongens.”

Na vier jaar TOGR leek de club failliet te gaan, wat uiteindelijk ook gebeurde. Jeffrey koos eieren voor zijn geld en maakte samen met zijn goede vriend Anthony Piqué de stap naar vv Nieuwenhoorn. De ploeg speelde destijds in de Hoofdklasse Zondag. “Het eerste jaar begon goed, maar mede door een enkelblessure verliep dat seizoen niet zoals ik had gehoopt. Trainer Martin Klomp vertrok en dat kwam mij goed uit. Zijn opvolger Wim Schaap en ik hadden vrijwel direct een klik. Ik voelde het vertrouwen en werd weer de Jeffrey zoals ik in mijn TOGR tijd was.” Het was een goed team bestaande uit jongens als Delano Cohen, Melvin Winterberg, Melvin Zaalman en Anthony Piqué. Helaas werd stopte in zijn laatste seizoen de zondagtak, waardoor Jeffrey een nieuwe stap wilde maken om op niveau te blijven spelen.

Toen kwam het RVVH van Giovanni Franken langs en dat deed de verdediger niet lang twijfelen. “RVVH kon ik van mijn TOGR tijd, een mooie club met veel ambitie maar keihard. Ik kwam met een goed gevoel en volledig fit bij de eerste training. Helaas haakte ik niet aan bij de groep. Stuk voor stuk top gasten, alleen miste ik iets. Het was heel zakelijk, heel gefocust op het presteren.” Jeffrey heeft zich helaas nooit kunnen aarden. “Dan ga je je irriteren aan alles wat er gebeurd, was mijn klik met Giovanni Franken (ondanks ik het een geweldige trainer vind, waarvan ik ook heel veel geleerd heb) niet optimaal en mijn seizoen eindigde in mineur. We besloten te stoppen en ik hield mijn laatste maanden mijn conditie op peil bij OVV.”

Nieuwenhoorn was toen een nieuwe weg in geslagen. Weliswaar in de derde klasse, maar met een team dat makkelijk in de eerste klasse stand kon houden. “Jongens als Danny Kraaijema, Steven Pieternella en Jan Tuitel werden gehaald. We draaiden ontzettend goed en stonden in mum van tijd stijf bovenaan. Ik speelde alles en er was geen vuiltje aan de lucht. Tot ik net na de winterstop verkeerd terecht kwam en mijn achterste kruisband scheurde.” Zijn seizoen was voorbij en miste zo het slot waarin het team kampioen werd en de beker wist te winnen. Na een lange revalidatie, samen met Adrie Poldervaart, wist Jeffrey net na de voorbereiding van het volgende seizoen aan te sluiten bij de selectie. “Bang, onwennig en niet op niveau kwam ik te kort. De spreekwoordelijke trein was gaan rijden en ik kon niet meer aanhaken. Ik besloot aan het einde van dat seizoen samen met mijn goede vriend Wouter Besters naar Hellevoetsluis te vertrekken.”

Voor de kopsterkte verdediger bleek dit echter een schot in de roos te zijn. “Trainer Edwin de Koning had mij al meermaals benaderd, maar het kwam er steeds niet van. Dit keer voelde het als hét moment en daar ben ik Edwin nog steeds altijd dankbaar voor. We hadden een goede klik, voelden elkaar aan en hebben nog steeds contact met elkaar. Pracht mens en een echt voetbaldier. Achteraf zei ik tegen hem: ‘Was ik maar drie jaar eerder gekomen’.”

Het eerste jaar kwam Jeffrey samen met Daniel Ribaric als één van de ervaren jongens binnen. “Riba en ik spraken in ons gesprek met de club direct over het kampioenschap. We hadden een top seizoen en alles klikte en viel goed. Helaas misten we het kampioenschap op acht doelpunten en werd BVCB kampioen op doelsaldo.” De jaren erna waren de verwachtingen erg hoog, helaas kwamen ze er niet meer uit. Edwin de Koning vertrok naar Smitshoek en Paul Bestebreur kwam. “Paul zette alles direct naar zijn hand, maar helaas werden twee seizoenen vanwege Corona niet uitgespeeld. Mijn persoonlijke band met Paul is uitstekend en het is duidelijk hoe we als ploeg willen spelen. Ik hoop nog één keer samen met het elftal dat kunstje te flikken, kampioen worden.”

Na zijn carrière denkt de routinier nog altijd actief te blijven binnen de voetballerij. “Misschien ga ik mijn papiertje halen en word ik (assistent-)trainer of ambieer ik meer een functie in het technische hart. Helemaal stoppen in de voetballerij zie ik niet voor mij, aangezien voetbal een groot deel van mijn leven is en denk ik altijd zal blijven. De verwachting is dat als ik dit zal oppakken, dit bij Hellevoetsluis te doen. Deze vereniging straalt zoveel warmte uit, heeft ambitie en heeft ontzettend mooie mensen in hun ledenbestand, daar zou ik nog wel wat terug voor willen doen.”

Dit seizoen verloopt hoe de ploeg het van tevoren had gehoopt en verwacht. Het elftal is een sterke mix dat bestaat uit oudere jongens en jonge talenten. “Ik begon persoonlijk minder aan het seizoen, door een liesblessure. Deze hield mij, na een top voorbereiding waarin ik alles speelde en trainde, vier wedstrijden aan de kant. Gelukkig speelde ik daarna alles en kon belangrijk zijn voor het elftal. Het team pakte de punten en we kregen snel het besef dat we tot heel veel in staat zijn.” Momenteel staat de ploeg met goed voetbal bovenaan in de tweede klasse. “We spelen door Paul Bestebreur aanvallend en energiek voetbal. Tegenstanders proberen we onder druk te krijgen zodat we snel de bal veroveren om daarna dominant te kunnen zijn.”

Uiteindelijk is kampioen worden ook het doel van de ervaren kracht. “We staan er dit seizoen goed voor. Niet alleen op de ranglijst, maar ook qua teamspirit. De mix in leeftijd is perfect, de ervaring, het talent, de snelheid, de kracht maar vooral de mentaliteit. Ik zou het doodzonde vinden als we achteraf terugkijken en zeggen dat we niet het maximale eruit hebben gehaald. Dat is ook wat ik samen met de oudere jongens steeds herhaal. Kampioen wordt je niet vaak, het is vrij bijzonder en went dan ook nooit. Als die kans er is, moet je er met zijn allen vol voor gaan. Ik denk dat die kans er dit jaar is. Nu hopen dat Corona geen roet in het eten gooit.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Hellevoetsluis.
Klik hier voor meer informatie over VV Hellevoetsluis.

Ricardo Ippel: nieuwe leider van De Treffers

VoetbalJournaal

-

10 januari 2022

0

Ricardo Ippel: nieuwe leider van De Treffers

Een strijder, een krijger, gedreven, iemand met een enorme winnaarsmentaliteit die door muren loopt. Bij De Treffers zijn ze maar wat blij met de komst van Ricardo Ippel. De 31-jarige middenvelder kreeg direct de aanvoerdersband om op Sportpark Zuid. “Ik ben van nature een leider. Een band verandert daar niets aan.”

GROESBEEK – Precies op het afgesproken tijdstip zit hij klaar in de grote moderne kantine van de Groesbeekse Tweede Divisionist. Het trainingstenue met het nummer 6 aan. “Ik ben altijd op tijd. Ik ben groot gebracht met discipline. Liep al op mijn negende rond in de jeugdopleiding van Willem II. Dan zijn punten als ‘op tijd komen’ al belangrijk. Ik ben om 17.00 uur klaar op mijn werk in Wijchen en rijd drie keer in de week rechtstreeks door naar het sportpark. Dan warm ik hier mijn eten op, dat is allemaal goed geregeld. Op woensdagavond blijf ik met een aantal jongens over in Hotel De Oude Molen. Dat heeft De Treffers allemaal goed geregeld. Ik ben hier in een fijne omgeving beland.”

Zestien jaar speelde Ippel voor Willem II, vier jaar stond hij onder contract bij MVV Maastricht waar hij ook als captain fungeerde. Gevolgd door een avontuur bij het Belgische Lommel. 217 competitiewedstrijden staan er achter zijn naam. “Dit seizoen is alles anders. In augustus verhuisde ik met mijn gezin naar Schiedam. Nadat mijn vriendin me tien jaar vanwege het voetbal heeft gevolgd en we in Maastricht en het Belgische Mol woonden, koos ik voor mijn gezin. Ik vind het prettig dat Angela nu dichtbij haar familie woont.”

Nieuwe fase

Na zijn afscheid bij Lommel in september 2020 hoopte Ippel in het betaald voetbal actief te blijven. “Maar ik raakte net op het verkeerde moment clubloos. Vanwege corona zijn de financiën in het voetbal achteruit gehold. Ik trainde drie à vier weken mee bij De Graafschap en kreeg daarna te horen dat er budgettair helaas toch niets mogelijk was. Ik ontving een aanbieding vanuit Indonesië, maar dat was niet aantrekkelijk genoeg om met mijn vriendin en onze twee kinderen naar de andere kant van de wereld te trekken.”

“Ik besloot te wachten tot januari, maar ook toen bleef de situatie lastig. Ik kon terecht bij clubs in de Keuken Kampioen Divisie als Helmond Sport of FC Den Bosch, maar ik moet van mijn salaris wel maandelijks mijn huur betalen. Heb ik voor mezelf de knoop doorgehakt en gekozen voor een maatschappelijke carrière. Ik gaf mijn zaakwaarnemer opdracht om rond te kijken in de Tweede Divisie. De Treffers toonde snel interesse. De club zocht een leider op het middenveld. Iemand die de boel regelt. Een rol die me op het lijf is geschreven. Ook Kozakken Boys was geïnteresseerd, maar wilde nog even wachten. In maart tekende ik bij De Treffers. Ik houd van zekerheid. Via de club kreeg ik een baan aangeboden bij Centralpoint in Wijchen, dat is gespecialiseerd in IT-oplossingen. Ik wil graag iets om handen hebben, ben niet het type dat thuis zit en wacht tot de training begint. Ik zit drie keer in de week om half zeven ‘s ochtends in de auto. Dinsdags ben ik vrij. Of vrij? Sinds april volg ik een opleiding tot Personal Trainer via de VVCS. Online. Voor een training bij De Treffers studeer ik ook vaak een half uur tot drie kwartier. Ik vind het leuk om individuele trainingsschema’s te maken, voedingsadviezen te geven. Daar hield ik me tijdens mijn profloopbaan al vaak mee bezig. Straks moet ik ook kleine praktijkopdrachten gaan vervullen. Komend voorjaar hoop ik mijn diploma op zak te hebben en in deze sector een baan te vinden.”

De deur voor een terugkeer naar het profvoetbal houdt hij op een kier. “Een mogelijke aanbieding wijs ik niet bij voorbaat af, maar ik besef dat het nu erg lastig is. Ik heb vrede met mijn huidige leven. Ik geniet ervan als ik onze zoons Daley (6 jaar, red.) en Jace (4 jaar, red.) in een shirtje van De Treffers aan de kant zie staan bij een wedstrijd. Ze zitten nog niet bij een club, maar dat zal niet meer lang duren. Daley lijkt totaal niet op me. Hij is technisch en in zijn houding wat meer teruggetrokken. Jace niet. Die loopt net als ik door muren heen.” Hij wijst op een van de vele tattoos op zijn armen. Daar staat de datum 13 juli. “Ze zijn allebei op die dag jarig.” Er staan meerdere data op zijn gespierde rechterarm. “Deze arm staat vol met persoonlijke herinneringen. Mijn linkerarm is een verzameling met van alles en nog wat, haha.”

Op 11 september 2010 debuteerde Ippel in de Eredivisie in het shirt van Willem II. “Ajax-uit. Een prachtige omgeving om daar je eerste minuten te maken. Vooraf was ik zenuwachtig. Toen ik het veld inkwam niet meer. Ook al kwam ik al vrij snel Luis Suárez tegen. Ik naaide Urby Emanuelson nog een gele kaart door een Schwalbe.” In 2015 liet hij Willem II na zestien jaar achter. “Ik kreeg een driejarige aanbieding van MVV. Ik dacht via een stapje terug er straks weer een of twee vooruit te zetten. Achteraf tekende ik voor een jaar te lang. Ook in mijn tweede seizoen speelde ik alles. We misten de promotie naar de Eredivisie nipt door een nederlaag in de Play-Offs tegen Roda JC. Als ik dan transfervrij was geweest, kon ik waarschijnlijk kiezen uit clubs. Nu raakte ik uitgerekend tijdens mijn derde seizoen geblesseerd waarna ik blij was dat ik voor nog een jaar kon bijtekenen.”

In de zomer van 2019 vertrok hij naar SK Lommel, dat uitkomt in de Belgische 1e Klasse B, het tweede niveau. “Ik was nieuwsgierig naar het buitenland. Ik hoorde verhalen over België, over strijd, fysiek voetbal, dat wilde ik eens ervaren. Lommel beschikt over een groot complex in de bossen, twaalf velden, maar het stadion en de faciliteiten waren flink verouderd. We bereikten de Play-Offs voor promotie, dat was lange tijd niet meer gebeurd. Toen brak corona uit. De club belandde in financiële problemen en twee maanden ontving ik geen salaris. We hoorden dat er een nieuwe eigenaar kwam. Bleek dat de City Football Group, dat ook eigenaar is van bijvoorbeeld Manchester City. We kregen direct onze achterstallige salarissen en premies voor de Play-Offs uitbetaald, maar beseften ook dat er een karrenvracht aan talenten van buitenaf zou komen. Dat gebeurde. Ik maakte de voorbereiding van het seizoen 2020/21 mee, speelde de eerste twee duels als basisspeler, maar begreep toen dat er geen toekomst voor mij lag. Ik liet mijn contract ontbinden. Uiteindelijk het begin van mijn nieuwe leven.” Hij kijkt rond. “Ik heb een goede keuze gemaakt. Dat ik direct aanvoerder werd, voelt als een eer. Maar ik heb die band niet nodig om als leider op te treden. Dat zit in me. Ik kan hier zijn wie ik ben. Alles is hier uitstekend geregeld. Niet voor niets heb ik mijn contract tot medio 2024 verlengd. Ik heb het naar mijn zin.”

Voor meer artikelen over De Treffers, klik hier.

Voor meer informatie over De Treffers, klik hier.

Introductie Club van de Week – Excelsior Maassluis

Excelsior Maassluis

-

10 januari 2022

0

Introductie Club van de Week – Excelsior Maassluis

De aankomende dagen is Excelsior Maassluis de ‘Club van de Week’. Deze week worden de Maassluizers in het zonnetje gezet door het VoetbalJournaal. Gedurende de week zullen er interviews geplaatst worden met een bestuurslid, speler en trainer van deze vereniging. Wil je dit nou niet missen? Houdt dan onze website en Facebookpagina goed in de gaten!

Excelsior Maassluis is deels opgericht door het ontstaan van VDL. Zij gingen echter op zondag spelen, maar Jaap Cats vond dat er ook op zaterdag gevoetbald moest worden. Daarom richtte hij op 1 juni 1918 voetbalvereniging Excelsior op. Jaap, slechts 17 jaar oud, werd tegelijk voorzitter én penningmeester.

Door de jaren heen wisselden de hoogtepunten en dieptepunten elkaar regelmatig af. Zo werd er in augustus 1988 tegen het Benfica van sterspeler Eusébio gespeeld. Deze wedstrijd eindigde knap in een 0-0 brilscore. Een aantal jaar later weet de club op het hoogste amateurniveau uit te komen. Supportersvereniging ‘Tricolore’ wordt opgericht en alle ingrediënten zijn aanwezig voor een mooie toekomst. In 2016 kwamen al deze ingrediënten samen, waardoor Excelsior Maassluis het Landskampioenschap wist te winnen.

Ook het sportpark is door de jaren heen veranderd. In 1957 werd het knusse complex op ’t Stort ingeruild voor een nieuw complex aan de Lavendelstraat. Sindsdien zijn er continue aanpassingen aan het complex, maar één ding veranderd nooit: de liefde voor voetbal. Vandaag de dag beschikt Sportpark Dijkpolder over twee grasvelden en twee kunstgrasvelden. Ook is er een klein kunstgrasveld waar enkel zes tegen zes of vier tegen vier gespeeld kan worden.

Bron: Excelsior Maassluis
Foto: Excelsior Maassluis

Klik hier voor meer informatie over Excelsior Maassluis.
Lees hier meer artikelen over Excelsior Maassluis.

ASWH-trainer Rogier Veenstra: meer een peoplemanager dan inhoudelijke trainer

ASWH

-

9 januari 2022

0

ASWH-trainer Rogier Veenstra: meer een peoplemanager dan inhoudelijke trainer

Hij genoot een korte profcarrière bij NAC Breda, Excelsior en Haarlem. Nadat een blessure roet in het eten gooide, koos Rogier Veenstra voor een trainerscarrière. De 34-jarige Duivenaar werkte zich op tot trainer van Tweede Divisionist ASWH uit Henrik-Ido-Ambacht. De club die hij aan het einde van het seizoen gaat verlaten. Veenstra hecht veel waarde aan de inhoud van voetbal, maar gezien de situatie is hij vooral een peoplemanager. “Je had mij ook voor een klas kunnen zetten. Ik denk dat dat mij ligt.”

HENRIK-IDO-AMBACHT – Gepassioneerd, gedreven en pedagogisch. Dat zijn woorden waarmee je trainer Rogier Veenstra zou kunnen omschrijven. Op sportpark Schildman traint hij nu al voor het derde seizoen Tweede Divisionist ASWH. Zijn eerste seizoen was een soort leerschool die hem heeft gebracht tot waar hij nu staat. “Ik kwam bij de club in juli 2019, terwijl de club half juni was gepromoveerd. Door mijn late komst had ik niet alles in de hand. Misschien had ik daarin meer initiatief moeten nemen. Of in ieder geval op een andere manier. Ik kwam bij de club en ik dacht: prachtige club, veel gewonnen, rijke historie. Ik voelde dat ik het als veldtrainer ging maken. Als een verdediger niet goed omschakelde, dacht ik ‘ach, komt goed. Na een paar trainingen schakelt hij met speels gemak om’. Dat was naïef van mij. Het was allemaal niet zo makkelijk. Een harde, maar goede les.”

Ondanks het moeilijke eerste jaar van Veenstra, waarin hij met ASWH op de laatste plaats stond tijdens de annulering van het seizoen door COVID-19, kreeg hij het vertrouwen van de club om in het daaropvolgende seizoen op zijn manier een betere prestatie te leveren. Het seizoen verliep uitstekend voor Veenstra en zijn spelers, maar toen was daar de tweede coronagolf. De Tweede Divisie werd wederom stilgelegd. Opvallend genoeg was dit voor Veenstra geen reden voor chagrijn: “Misschien klinkt het gek, maar deze club wordt niet snel geraakt. In het seizoen 2020/21 stonden we er goed voor toen de competitie weer werd geannuleerd, maar wij lagen daar echt niet wakker van. Wij zijn een positieve groep. We namen het mee en bouwden gewoon verder.”

De positieve sfeer bij ASWH heeft ook te maken met de omgang van Veenstra met zijn spelers. Met zijn eigen jeugdigheid sluit hij goed aan op het niveau van de selectie. Hij ziet zichzelf niet boven de groep staan en beseft ook dat zijn spelers door hem niet beter of slechter spelen. Bovendien hanteert hij een aantal pedagogische trucjes waarmee hij het groepsgevoel hooghoudt. Zo hield hij er bij de creatie van zijn selectie rekening mee dat er jongens bij moeten zitten die in moeilijke tijden de moraal hoog kunnen houden. “Een Henrico Drost of een Jesper van den Bosch. Dat zijn jongens die niet bij de pakken neerzitten, die positief blijven en die de andere jongens weer kunnen opzwepen. Dat soort jongens heb je nodig.”

Volgens Veenstra moet je jezelf als trainer niet al te serieus nemen, maar wel proberen een gevoel over te brengen. Volgens hem werkt dat beter dan de best uitgedachte tactieken. “Ik ben zelfs een voorstander van een keer een clicheetje erdoorheen. Een ‘kom op jongens’ of een ‘win een keer die tweede bal’. Dat soort termen brengt in ieder geval een gevoel over. Een aantal jaren geleden praatte ik alleen maar over de speelwijze en de ontwikkeling daarvan. Nu is er een beter evenwicht tussen de inhoud en het managen van een team, denk ik.”

De weg naar een nieuwe voetbalcarrière

De weg die Veenstra aflegde naar ASWH was er een met hoogte– en dieptepunten. Zo maakte hij bij NAC Breda mooie jaren mee. Hij werd onder andere derde in de Eredivisie met de club uit Breda. In de voorbereiding van het seizoen 2009/10 ging het echter mis. Een rugblessure zorgde ervoor dat hij onder het mes moest. Tijdens de operatie werden er zenuwen in zijn benen geraakt, waardoor voetbal voorgoed uit zijn leven dreigde te verdwijnen. “Dat waren een paar ellendige jaren. Maar uiteindelijk raapte ik mezelf op. Ik wilde weer gelukkig zijn en daar wilde ik alles aan doen.”

Hij oriënteerde zich in de laatste fase van zijn revalidatie op een journalistieke carrière. Hij liep mee met de Provinciale Zeeuwse Courant (PZC) en was actief als clubjournalist bij zijn oude liefde, NAC Breda. Toch knaagde er iets. “Die journalistieke periode was echt allemaal heel mooi en leuk om te doen hoor. Ik mocht spelers van NAC interviewen, het clubboekje maken, dat soort werk. Maar ergens zat iets me niet lekker. Ik bleef in mijn hoofd altijd met voetbal bezig.”

Veenstra revalideerde door hard te werken. Wonder boven wonder kreeg hij de kans om weer te voetballen bij VV Hoek. Toen hij merkte dat er weinig toekomst zat op voetbalgebied, besloot hij op advies van zijn ouders voor een trainerscarrière te gaan. Hij begon bij de Onder 17 van VV Kloetinge. Hij werd daarna assistent van trainer Daan Eikenhout bij Zeelandia Middelburg en combineerde dat met het trainerschap bij de Zeeuwse jeugdopleiding JVOZ. Hij voelde zich thuis, stroomde in Middelburg door naar de functie hoofdcoach en zette een volgende stap bij VV GOES. Hij promoveerde van de Hoofdklasse naar de Derde Divisie. Voor Veenstra het moment om zijn comfortzone te verlaten; hij verliet Zeeland en vertrok naar Henrik-Ido-Ambacht.

Ambities

Qua ambities houdt Veenstra een open vizier. Hij heeft aangegeven de deur bij ASWH aan het einde van het seizoen te sluiten maar wil niet ten koste van alles trainer van een betaald voetbalclub worden, ondanks dat hij hier voor open zou staan. “Dan wel in een functie die daadwerkelijk iets toevoegt.” Hij wil belangrijk zijn voor een club. “Een functie bij een betaald voetbalclub is natuurlijk prachtig. Maar wat nou als ik daar de persoon word die de pionnen op de training neerzet en verder alleen maar ja knik? Dat wil ik niet. Het zou mooi zijn om bijvoorbeeld eerst ergens assistent te worden. Om daar al een bepaalde verantwoordelijkheid te kunnen dragen die ik kan gebruiken in een verdere carrière. Ik wil dat mijn mening gehoord wordt. Ik sluit daarom een club uit de Tweede of Derde Divisie ook niet uit. Het gaat mij om het gevoel dat ik krijg bij een club, niet om de status.” (JS)

Willem II

Veenstra kreeg eind september de kans om zijn carrière als trainer een nieuw impuls te geven. Willem Weijs vertrok als trainer van Jong Willem II naar Anderlecht om daar als assistent van Vincent Kompany aan de slag te gaan. Veenstra werd gepolst als mogelijke opvolger, maar moest de club uit Tilburg teleurstellen. Ondanks dat mensen om hem heen Veenstra aanspoorde om de stap te maken, koos hij toch voor een langer verblijf bij ASWH.

Klik hier voor meer artikelen over ASWH.
Klik hier voor meer informatie over ASWH.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief