Het Westlandse bedrijf Koornneef uit ‘s-Gravenzande heeft per 1 september jongsleden, ZW Sports uit Wateringen overgenomen. Voormalige eigenaar Frans Meurs blijft wel betrokken binnen de organisatie. Koornneef vergroot daarmee haar sportassortiment. Koornneef is vooral binnen het Westland bekend als leverancier van relatiegeschenken, bedrijfskleding en kerstpakketten. Sportkleding was al onderdeel van het assortiment, maar met de overname van ZW Sports zijn nu twee extra merken – Erima en Jako – opgenomen in het aanbod. De voormalig eigenaar Frans Meurs verkoopt de merken nu onder de vlag van Koornneef.

‘s-Gravenzande – Voor Koornneef betekent de overname 25 jaar extra kennis en ervaring in sportkle-ding. Directeur Hans Koornneef: “We breiden ons bestaande sportassortiment uit en kunnen nog meer clubs, teams en organisaties helpen met hun sportkleding en materialen. Niet onbelangrijk is dat ZW Sports clubs kan voorzien van het op maat maken van sportkleding in bijna alle takken van sport. Het is extra fijn dat Frans betrokken blijft, hij heeft dezelfde werkwijze en waarden als Koornneef.” Frans Meurs is blij in Koorneef een opvolger gevonden te hebben en uiteindelijk zelf zijn werkzaamhe-den af te kunnen bouwen. Meurs blijf voorlopig nog wel actief om het klantenbestand van sportvere-nigingen en organisaties te blijven helpen en uit te breiden. De naam ZW Sports zal blijven bestaan. In het kantoor in ’s-Gravenzande is 220 m2 showroom beschikbaar is. Koornneef: “Mensen kunnen hier komen passen, kleding laten bedrukken of een bestelsysteem op laten zetten. Op deze manier kunnen we de juiste kleding leveren voor bedrijfsuitjes, evenementen, sportdagen, sponsoring van een team of een toernooi. Als de details kloppen straal je als bedrijf professionaliteit uit, zodat je de erkenning krijgt die je verdient. We gaan daarom graag met mensen om tafel en kunnen je alle producten laten zien in onze eigen showroom. We doen wat we zeggen en zorgen dat jouw bestelling goed geregeld wordt. Zonder fratsen. Westlandse mentaliteit noemen we dat.’’

Meer informatie over ZW Sports, klik hier.

Michel van Giesen is met zijn 31 jaar al ruim dertien jaar een vaste waarde bij SV Honselersdijk. Eind oktober speelde hij zijn 250^ste wedstrijd in het eerste elftal. ,,In het dagelijks leven ben ik werkzaam op kantoor bij Looye. Looye is een bedrijf wat al jaren smaakvolle tomaten kweekt in Naaldwijk en Burgerveen. Ik speel mijn hele leven al op Sportpark de Strijphorst en dat gaat ook nooit veranderen. Ik ben begonnen als spits. Scoren is leuk, maar als verdediger voel ik mij toch op mijn best. Ik ben kopsterk, maar dat mag ook wel met mijn lengte. Daarnaast heb ik een goed schot in mijn rechterbeen.’’

Hoe belangrijk is voetbal voor jou?

Honselersdijk – ,,Ik ben op mijn zesde op voetbal gegaan. Eerder kon toen nog niet. Aangezien mijn broer wel al op voetbal zat voetbalde ik wel met hem op jongere leeftijd. Ook voetbalde ik al op jonge leeftijd bij mijn opa en oma. Mijn opa was toen nog trainer en had altijd wel ergens een paar voetballen liggen. Ook als we met de auto ergens heen gingen lagen er al standaard een aantal voetballen in de auto die we dan mee naar buiten namen. Als ik zelf niet voetbal, kijk ik graag naar voetbal, dus je kunt wel zeggen dat het een grote hobby van mij is. Ik vind het ook een uitlaatklep, even lekker alles van je afspelen. Het is een sport waar veel dingen samenkomen. Gezelligheid, teambuilding, fysieke belasting, uithoudingsvermogen, competitiviteit etc. Dit is waarom voetbal voor mij belangrijk is.’’

Van welke voetbaltrainer heb jij het meest geleerd?

,,Van elke trainer heb ik wel iets geleerd. Met de komst van Piet Boon, Frank van Zijl en Sjaak Brunt zijn er wel de meeste veranderingen in de zin van spelopvattingen, balbehandeling, tactische situaties en intensiteit van de trainingen. Van deze veranderingen heb ik het meeste geleerd. Naarmate je ouder wordt, worden ook andere dingen belangrijk waar een trainer voor is. Zelfvertrouwen geven en je optimaal laten presteren. Hoe je in je hoofd denkt over het spelletje en hoe je tactisch je tegenstander het best kunt bestrijden.’’

Wat zijn je mooiste ervaringen als voetballer tot nu?

,,Dat zijn er drie. De eerste was vijf jaar geleden, de promotiewedstrijd naar de tweede klasse tegen KMD met sv Honselersdijk. Vijf geleden speelden wij een vriendschappelijke wedstrijd tegen Feyenoord (0-8). Ik speelde de eerste helft tegen Lex Immers en de tweede helft tegen Mitchell te Vrede. Super gaaf was de beslissende wedstrijd tegen Sparta amateurs waar wij 6-1 van wonnen en zo promoveerde naar de eerste klasse.’’

Dorpsclub Honselersdijk heeft het al drie jaar moeilijk in de 1e klasse. Wanneer is voor jullie het seizoen geslaagd?

,,Het eerste jaar verliep eigenlijk boven verwachting We hadden het in de beginfase moeilijk. Het was wel aanpassen aan het hogere niveau. Als nieuwkomer in de eerste klasse was het een geslaagd seizoen met een vierde plaats. Op de laatste speeldag van de competitie behaalde wij de derde periode voor de nacompetitie voor de hoofdklasse wat boven verwachting was. De daaropvolgende jaren waren inderdaad wel lastiger. We waren wisselvalliger en konden niet elke wedstrijd hetzelfde niveau en energie in de wedstrijd leggen. Ook waren het rare seizoenen waarbij wij de competitie niet konden afmaken en al snel onderbroken werd. In de voorbereiding op dit seizoen hebben we aanvallend voetbal laten zien met veel doelpunten en vaak met mooi voetbal. Ik hoop dat we dit verder kunnen doortrekken in de competitie en bij de eerste zeven kunnen eindigen en nog verder kunnen verrassen. Dan is naar mijn idee het seizoen geslaagd.’’

Honselersdijk is een club die het van eigen jongens moet hebben. Jij bent met je 31e één van de oudere spelers, hoelang wil je nog doorgaan?

,,Ja, ik behoor nu nog meer tot de oudere spelers. Dit komt ook omdat de spelersgroep afgelopen jaren verjongd is. Er zitten spelers van 17 en 18 jaar bij wat voor de club een mooi gegeven is voor de toekomst. Ik weet nog niet wanneer ik zal gaan stoppen. Ik kijk uit naar een goed seizoen.’’

Wat zou je nog kwijt willen over het voetbal bij sv Honselersdijk?

,,SV Honselersdijk is echt een fantastische dorpsclub. Dit is nu mijn 25ste jaar bij de club en het bevalt me nog steeds. We hebben een jonge frisse ploeg met jongens veelal opgeleid in eigen jeugd, die alleen nog maar kunnen groeien. De club zelf is sinds een aantal jaren zeker ambitieuzer geworden, met de intreding van de Club van Honsel. Die betekent veel voor de vereniging, zowel voor de selectie als voor de jeugd. We hebben een prachtige accommodatie, veel vrijwilligers die de club draaiende houden, een goede voorzitter en natuurlijk de trouwe supporters.”

Klik hier voor meer artikelen over SV Honselersdijk.
Klik hier voor meer informatie over SV Honselersdijk.

Heulenaar Angelo Zwirs is begonnen aan zijn tweede seizoen bij zijn geliefde club Quintus. De vaste kracht van het Westlands elftal gaat de uitdaging aan om samen met zijn vrienden Quintus richting de derde klasse te loodsen. Stiekem wordt er wel eens gedroomd over de tweede klasse.

Kwintsheul – Dat docent lichamelijke oefening op het ISW te Poeldijk Angelo Zwirs vorige seizoen op 24-jarige leeftijd alweer terug keerde bij Quintus, werd door vele voetballiefhebbers als een grote verrassing gezien. Corona gooide vorige seizoen na vier wedstrijden al een streep door zijn droom. ,,Op mijn 16^e speelde ik al in het eerste elftal van Quintus. Ik was toen al met gezonde voeding en veel met mijn lichaam bezig. Promoveren lukte toen niet. Dit kwam mede omdat de selectie toen niet goed genoeg was en de meeste niet serieus genoeg waren. Bij het Westlands elftal kwam ik erachter dat ik het niveau aankon. Toen ben ik vervolgens gaan nadenken wat ik graag als voetballer wil gaan bereiken. Honselersdijk benaderde mij op het juiste moment en ik heb daar drie mooie jaren gehad. De selectie was talentvol en we waren veel met voetbal bezig.’’ Op de Strijphorst bleek Zwirs een goed koppel te vormen met Tom van Veen, het aanvallende paradepaardje van Honselersdijk waar elke club bang voor was. ,,Het hoogtepunt was gelijk in mijn eerste jaar: promoveren naar de eerste klasse onder leiding van Piet Boon. Het eerste jaar in de eerste klasse werden we knap vierde en mochten we zelfs een promotiewedstrijd spelen tegen Sliedrecht. We kwamen van een koude kermis thuis en kregen met duidelijk cijfers klop: 4-1. Het seizoen daarop stonden we bijna onderaan en mochten we dankzij corona het seizoen daarop weer starten in de eerste klasse. Dat ik ooit een keer terug zou gaan naar mijn ouwe cluppie Quintus stond wel vast. Het was een moeilijke beslissing. Ik had het fantastisch naar mijn zin bij sv Honselersdijk. Ik heb daar nieuwe vriendschappen opgebouwd bij een fijne club.’’

 Geld

FC ‘s-Gravenzande en vele andere clubs uit de regio hebben nog geprobeerd mij om Zwirs om te praten. ,,Ik kon buiten de regio zelfs lekker veel geld gaan verdienen. Geld ga ik wel verdienen met hard werken. Toen mijn Honselse maten Tim van der Meer, Bryan Brabander en Dahley la Duc hadden besloten om naar Quintus te gaan begon het bij mij te kriebelen om nu al terug te gaan naar mijn Heulse vrienden en mijn cluppie waar ik van jongs af aan heb gespeeld”, gaat Zwirs verder. ,,De selectie van Quintus ken ik goed, is jong en zeer talentvol. De trainingen worden goed bezocht en elke donderdagavond is het feest bij ons in de kantine. Dat zorgt er juist voor dat de sfeer goed is en dat we elke zaterdag voor elkaar door het vuur gaan. Doelstelling is om dit seizoen te promoveren naar de derde klasse. Zelf wil ik graag met doelpunten belangrijk zijn. Ik krijg heel vaak de vraag, hoeveel doelpunten ga je maken dit seizoen? Toen ik negentien was maakte ik er 27, dus dat is nu ook mijn doel. Maar maak ik er bijvoorbeeld 15 en we worden kampioen met goed voetbal is het ook goed. Ik denk zelf dat wij met deze groep passen in de tweede klasse. Waar ik zelf over drie jaar voetbal, geen idee. Ik ben nog jong en heb ambitie, maar eerst mijn cluppie Quintus lozen naar de derde klasse.’’

Voor meer informatie over Quintus, klik hier.
Meer artikelen lezen over Quintus, klik hier.

Als spelers van amateurclubs tijdens wedstrijden geblesseerd raken is het nog vaak zo dat een natte spons ‘wonderen” verricht. Jaren geleden besloot Johan zich dan ook te bekwamen in de materie rond het behandelen en preventief voorkomen van sportblessures en is sinds 2007 de vaste verzorger van de KMD.

Wateringen: Johan Vogler (66) woont al bijna zijn hele leven in Hoek van Holland. Voetballen werd door de dokter vanwege een voetbalknie afgeraden. Ik ben toen gaan turnen en later gaan judoën op hoog niveau. Toen we trouwden en kinderen kregen ben ik gestopt met sporten. Mijn oudste zoon heeft nog even gevoetbald bij VV Hoek van Holland, maar is vanwege zijn werk al vroeg gestopt. Mijn dochters hebben niks met voetbal. Ik heb mijn hele leven lang gewerkt bij de belastingdienst en sinds anderhalve jaar geniet ik samen met mijn vrouw van mijn pensioen. Het vak van fysiotherapie leek mij echt een leuk vak, maar ik zat goed bij de belastingdienst. Toch ben ik toen op aanraden van mijn collega’s vier jaar lang een opleiding fysiotherapie gaan volgen. Dat was een pittige opleiding maar uiteindelijk had ik wel mijn diploma gehaald. Herman van Dinten was begin 2000 trainer bij VV Hoek van Holland en vond dat er veel blessures waren in zijn selectie en vroeg aan mij of ik verzorger wilde worden. Dat heb ik vervolgens een paar jaar met plezier gedaan. Toen Herman in 2006 vertrok na KMD ben ik met hem mee gegaan. Nu, bijna vijftien jaar later, zit ik nog steeds bij KMD. Ook al moet ik eerlijk toegeven dat ik regelmatig ben gevraagd door andere clubs. Mooi voorbeeld was zondag eerste klasse GDA. Na een goed gesprek in Den Haag hoorde ik dat ze elke winterstop na Gran Canaria gingen, dat was natuurlijk niet verkeerd. Alleen heb ik het niet gedaan, omdat ze toen nog drie keer in de week gingen trainen. HVC’0 heeft ook welleens gevraagd, alleen ben ik dan bang dat ik dan geen dag meer thuis ben. KMD is echt een warme familieclub en dat past super goed bij mij. Johan geeft aan dat KMD enkele jaren geleden bewust gekozen heeft om te investeren in de verzorging van de spelers. ,,De blessurebehandelingen en preventieve behandelingen zorgden ervoor dat de ploeg in de slotfase van wedstrijden vaak conditioneel sterker was en de winst dan vaak alsnog behaald werd. Wat dat laatste betreft is het vreemd dat niet meer verenigingen richting het behandelen en voorkomen van blessures meer durven investeren in de specifieke materialen, Dat is in mijn ogen van groot belang, net als dat een verzorger het EHBO-diploma moeten bezitten.”

Martin de Mooy

Als verzorger is Johan Volger voor de, zoals hij ze noemt, jonge honden van trainer Martin de Mooy ook de man waar ze met hun problemen terecht kunnen als het eens even tegen zit,, In een groep gebeurt gedurende een seizoen natuurlijk altijd wel wat. Het niet eens zijn met een wissel of verwachten dat je in de basis zou starten zijn daarbij maar twee voorbeelden. Dan komt een speler vaak even bij mij langs en dan wordt over dat onderwerp gesproken. Hoogtepunten tijdens deze periode waren niet alleen de kampioenschappen, maar ervoor te zorgen dat de jongens na een zware blessure weer kunnen voetballen.  Mooi voorbeeld is Jesse de Waard. Jesse wilde heel graag kijken waar zijn plafond lag en ging voetballen bij Westlandia, mede door blessures werd dat geen succes. Jesse dacht aan stoppen bij Westlandia omdat hij maar niet fit wilden worden. Toen ik dat hoorde ben ik vier weken lang met hem aan de slag gegaan. Uiteindelijk was hij fit en toen Westlandia moest spelen om de prijzen kon hij zijn steentje bijdragen. Dat zijn voor een verzorger bijna nog mooiere momenten dan kampioen worden. Een klein smet tijdens mijn KMD-periode was een paar jaar geleden toen spelers van VELO niet welkom waren bij KMD. Gelukkig hebben we het uiteindelijk uitgepraat. Nog steeds ga ik drie keer per week na KMD om mijn steentje bij te dragen. Sinds een paar jaar doe ik de verzorging bij KMD samen met Aad de Lijster. Het komend seizoen zal hij met KMD in de derde klasse acteren waarvan hij vindt dat die klasse niet het plafond hoeft te zijn. ,,Ik wil natuurlijk niet als een opschepper overkomen, maar ik denk dat als we deze groep de komende jaren bij elkaar houden we zeker nog een duidelijke progressie kunnen maken. Als je alleen al kijkt wat op het gebied van voeding nog te verbeteren valt dan is daar nog veel winst te behalen. Ik merk dat spelers daar steeds bewuster mee omgaan. Een voorzichtige prognose richting het plafond van KMD qua sportieve prestaties durft Johan in eerste instantie echter niet te doen maar uiteindelijk komt hij tot een opzienbarende conclusie. ,,Als de groep bij elkaar blijft, de talentvolle A-junioren, doorgroeien en de faciliteiten op het gebied van blessurebehandelingen zo blijven zoals ze nu zijn dan zou het mij niet verbazen dat wij in de toekomst misschien wel een stabiele tweede klasse kunnen worden.”

Klik hier voor meer informatie over TSC Oosterhout
Voor meer artikelen van TSC klik hier

René en Willy van de Kerkhof, Dennis en Gerald de Nooijer, Frank en Ronald de Boer, Henrico en Jeroen Drost en Jurriën en Quinten Timber: Op het eerste gezicht lijkt een overeenkomst lastig te vinden, maar toch is er een verband. Alle tien voetballers speelden met hun tweelingbroer in een team.

Maasdijk – De gebroeders Van de Kerkhof (PSV), De Nooijer (Sparta), De Boer (AJAX), Drost (Heerenveen) en Timber (AJAX) speelden in de voetbaltop, René en Gert (25) in de vierde klasse bij VV Maasdijk. Natuurlijk vinden ze het leuk om elke zaterdag samen in het eerste elftal te spelen. De gebroeders begonnen al op zeer jonge leeftijd met voetbal bij VV Maasdijk. ‘’Het leuke was dat we alle twee talent hadden en daardoor altijd in het hoogste jeugdelftal speelden. Was ook wel makkelijk voor mijn ouders dat ze niet hoefde te kiezen waren ze moesten gaan kijken. Op 13-jarige leeftijd werden beide gescout door Westlandia. Scout Jan van Geest kwam zelf bij ons thuis langs om te vertellen wat ze bij Westandia met ons van plan waren. Na lang twijfelen hebben we het toch gedaan. Dit was namelijk een kans om te kijken waar ons plafon lag. Vijf jaar lang hebben we met veel plezier gevoetbald in Naaldwijk en vrienden daar gemaakt. We trainden drie in de week en zaterdag een wedstrijd spelen ergens in Nederland. En dan moet je denken aan clubs zoals ADO Den Haag, Roda JC, Heerenveen en MVV. Westlandia is een club die veel tijd en geld stopt in de jeugdopleiding. Alles is top in de puntjes gereld en dan moet je denken aan goede trainers, kleding, oefenwedstrijden en traingskampen. Toen we 18 werden moesten we bij de senioren gaan voetballen. We maakten in onze ogen niet echt kans op veel minuten en hebben toen gekozen voor Maasdijk. Bij Maasdijk kregen we altijd de vraag als we langs de kant stonden te kijken wanneer komen jullie weer terug. Toen we onze ja-woorden gaven geloofden een aantal mensen het niet, die dacht vast die gaan spelen voor een andere Westlandse ploeg die spelen op een hoger niveau dan Maasdijk. Wij zaten daar helemaal niet op te wachten en wilden gewoon weer graag spelen in ons dorp met onze vrienden en de buren als supports langs de lijn. Tuurlijk was het voor ons ook wel even schalken door nu opeens te voetballen in de vierde klasse. De vierde klasse is zoals we nu ook alweer voor het derde jaar merken niet echt altijd leuk om te voetballen. De één week speel je ergens in Den Haag tussen de flats en win je met grote cijfers en moet je goed op je enkels passen. De andere week speel je tegen een team die spelers bij elkaar hebben gezocht om kampioen te worden.

Nieuwkomers

Wij als broers vinden het nog steeds superleuk om ons hele leven al samen te spelen. René ziet zijn broer Gert als een soort ‘mentor’ voor het team, ook al is hij niet de aanvoerder. ‘’Hij is inmiddels al redelijk ervaren en kan mij goed helpen. Gert speelt namelijk rechtsachter en ik rechtsback. We kunnen elkaar in het veld weleens de huid vol schelden, maar na de wedstrijd is dat ook wel klaar.’’ René sterke punten van Gert zijn sterk aan de bal, goed overzicht en is een speler die nooit op geeft. Gert sterke punten van René zijn; Zijn snelheid, moeilijk van de bal te krijgen en heeft een super goede voorzet. Het is wel eens jammer dat er met een goede voorzet niks wordt gedaan. Een paar jaar gelden speelde Tim Van der Voort bij ons en toen was bijna elke voorzet raak en werd Tim zelfs topscorer van het Westland. Tim speelt nu bij Westlandia en scoort nog steeds aan de lopende band. Kevin van den Berg (38) ons spits nu doet het ondanks zijn leeftijd nog steeds goed. Het zou voor de club mooi zijn als er vanuit de jeugd jongens gaan doorstromen naar het eerste elftal. Over de doelstelling voor dit seizoen zijn de broers eensgezind: VV Maasdijk moet na jaren vierde klasse snel promoveren naar de derde klasse. Gert; ‘’De selectie is intact gebleven. En met nieuwkomers Nick van Vliet van zondag Derde Divisie club Westlandia en Robin van der Ende van zaterdag Tweede Divisie club Excelsior Maassluis erbij hebben we kwaliteit erbij gekregen waren onze supporters veel van verwachten.  We hebben echt een leuk team die voor elkaar door het vuur gaan. Het gaat zeker geen makkelijk seizoen voor ons worden. De laatste seizoenen waren we zelf ingedeeld in de Rotterdamse vierde klasse en hadden we denk ik meer kans gehad om te promoveren. Zijn we compleet dan moeten we in mijn ogen nummer twee kunnen worden en anders een periodetitel pakken. René: ‘’We moeten gewoon uit die vierde klasse komen. En dan lekker gaan spelen in de Westlandse fietspoule, is ook goed voor onze bar omzet. Kampioen gaat in de ogen van de gebroeders Van de Lee Quintus uit Kwintsheul worden, omdat zij veel jongens erbij die net niet en aanmerking kwamen voor het eerste elftal van Honselersdijk. Houtwijk uit Den Haag was twee jaar lang de beste in de vierde klasse F, alleen werd de competitie twee keer door COVID-19 niet uitgespeeld. Doordat Houtwijk nog steeds speelt in de vierde klasse zijn er een paar spelers vertrokken en hebben ze daardoor een smalle selectie. Mochten we om wat voor reden dit seizoen niet promoveren, wij gaan nooit meer voor een andere club spelen dan VV Maasdijk. Wat wij zijn echte Dijkers en in onze lichaam stroom rood/zwart bloed.

Voor meer artikelen over VV Maasdijk klik hier.
Voor meer informatie over VV Maasdijk klik hier.

Albert van der Dussen keerde tijdens de zomer van 2020 terug op het oude nest. De ervaren Hagenaar tekende toen een meerjarig contract bij VELO aan de Noordweg in Wateringen als Hoofd Jeugd Opleiding. Hij keert daarmee terug bij de club die hij als trainer tussen 2003-2002 en 2015-2018 onder zijn hoede had. Van der Dussen begon vrijwel gelijktijdig ook bij ADO Den Haag op De Aftrap als Performance & Operational Director Youth.

Wateringen – Van der Dussen (57), geboren en gevormd in de Haagse Schilderswijk, begon als kleine jongen met voetballen bij ESDO uit Den Haag. ,,ESDO was een echte arbeidersclub waar ik jaren met veel plezier met vrienden heb gespeeld. Na vijf jaar in het eerste elftal te hebben gevoetbald kreeg ik de kans om te voetballen bij de ADO-amateurs. Na drie jaar ging ik twee jaar voetballen voor Voorburg. Ik kreeg vervolgens de kans om bij SVV Scheveningen te voetballen. Helaas moest ik vanwege een enkelblessure op mijn 29^ste al stoppen met voetballen. Een jaar later ben ik mijn trainerscarrière begonnen bij ESDO en 25 jaar later heb ik bij BVV Barendrecht mijn laatste club op amateurniveau getraind. Ik wilde eigenlijk een seizoen daarvoor al stoppen maar kreeg de kans om bij een grote club aan de slag te gaan, helaas werd dat geen succes. Ik heb toen besloten nooit meer een amateurclub te gaan trainen. Ik ben vervolgens een seizoen als Hoofd Jeugd Opleidingen aan de slag gegaan bij Scheveningen. Daarna kreeg ik de vraag van VELO of ik Pierre Schultz wilde gaan opvolgen als Hoofd Jeugdopleiding bij VELO en dat voelde gelijk goed. Als je voor de derde keer terugkeert, mag je concluderen dat het wederzijdse gevoel bijzonder goed is geweest en gebleven. VELO loopt vanaf 2003 als een rode draad door mijn carrière. Ik heb er zes jaar, over twee eerdere periodes, als hooftrainer opzitten. Daarnaast heeft mijn dochter er gevoetbald en speelt mijn zoon nu in de O17.” Zo kon Van der Dussen zijn eerdere werk bij VELO eigenlijk voortzetten. Tijdens zijn laatste periode als hoofdtrainer bij VELO, was hij al min of meer bezig met de toekomst van de club. ,,Dat klopt, ik heb altijd oog gehad voor talent om dat in te passen. Ook heb ik destijds al samen met voorzitter Richard Wolf de VELO Voetbal Academie gelanceerd. VELO is natuurlijk een geweldig bolwerk, we willen met de jeugd zo hoog mogelijk spelen. Trainingsmethodes moderniseren, de Voetbal Academie verder aanpakken en coaches intern opleiden. VELO moet de beste opleidingsclub van het Westland worden met jeugdspelers die er trots op zijn dat ze bij VELO spelen én blijven spelen. Einddoel is de selectie van VELO of voor de toptalenten naar een BVO. Het is nu al mooi te zien dat 95 % wat nu in het eerste speelt eigen jongens zijn. Dat vinden de supporters mooi om te zien. Gelukzoekers hebben wij niks aan bij VELO, want die zijn vaak weer snel vertrokken. Mijn ervaring als docent bij de KNVB wil ik graag delen bij VELO en er zo voor zorgen dat het niveau van de trainers en coaches om hoog gaat.’’

De Aftrap

,,Ik was net bij VELO begonnen toen ik de kans kreeg om aan de slag te gaan bij ADO Den Haag. Een paar weken daarvoor was ik aan de slag gegaan bij de gemeente Den Haag. Deze kans kon ik niet laten lopen en heb mijn goede baan toen snel weer opgezegd.’’ Van der Dussen speelde eind jaren tachtig in de hoofdmacht van de ADO-amateurs en was na zijn voetballoopbaan als trainer-coach op De Aftrap actief. Ook heeft hij meerdere jaren de scouting ondersteund. Daarnaast doorliep zoon Donny de gehele jeugdopleiding van ADO Den Haag en speelde dochter Rosalyn vijf jaar bij ADO Den Haag Vrouwen. Toen Van der Dussen op 1 april 2020 startte, voelde het daarom als een soort van thuiskomst. ,,Ik heb echt de juiste keuze gemaakt om deze functie te aanvaarden. Met mijn ervaring in zowel het voetbal als het bedrijfsleven voelt het alsof dit op mijn lijf geschreven is. ”Waar in het verleden de trainers vrijwel overal verantwoordelijk voor waren, ligt hun focus nu puur op de speelwijze en tactische ontwikkeling van het team, wat uiteraard wel ingegeven is door de club. Dat betekent dat de andere elementen (medisch, fysiek, mentaal, keepers, videoanalyse, techniek en talentherkenning) worden aangestuurd door specialisten. Er zijn veel dingen opgepakt op De Aftrap en dat heeft impact. ,,Er heerst positieve energie op de jeugdopleiding. Dat is duidelijk zichtbaar. De zaken worden goed opgepakt door de medewerkers, die innovatie en verbetering zien”, stelt de Academy Director. ,,Het clubgevoel moet overal terugkomen. Te beginnen op het veld. De jeugdspelers moeten de collectieve speelwijze kunnen dromen en alles moet het ADO Den Haag-DNA bevatten. Er moet strijdt en bluf in zitten.’’ Praat je met Van der Dussen over voetbal en de jeugdopleiding van ADO Den Haag en VELO dan proef je aan alles dat hij er energie van krijgt. ,,En wat mezelf betreft, elke dag stap ik met een goed gevoel in de auto naar mijn werk. Ik krijg thuis weleens een tikje als ik ’s avonds nog bezig ben, maar ik ben nou eenmaal perfectionistisch en gedreven. Ik wil gewoon écht dat we een heel mooie jeugdopleiding hebben bij zowel VELO als ADO. De profwereld is een gekke wereld, maar ik hoop bij ADO de kans te krijgen er iets moois neer te zetten. VELO is een supermooie club om voor te mogen werken, die altijd op mij kan rekenen. Het is echt een club met mensen die veel voor hun club willen doen. Met hard werken kan je ver komen”, aldus Van der Dussen.

Voor meer informatie over VELO, klik hier.
Meer artikelen lezen over VELO, klik hier.