Fred Vrolijk tekende afgelopen jaar voor nog eens drie jaar bij Terheijden. Het sprak vertrouwen uit, iets wat de trainer ook waardeert. Want hij heeft het erg naar zijn zin bij de club en wil graag de sportieve ambities waarmaken.

“De club zocht naar stabiliteit’’ , begint Vrolijk. “Er is een nieuw bestuur en we willen gaan bouwen. Ik heb het ook erg naar mijn zin dus vandaar dat ik voor drie jaar bijtekende.”

Ondanks dat de trainer eventueel ook hogerop kon koestert hij wat hij heeft bij Terheijden. “Ik heb hier een gemiddelde trainingsopkomst van 85%. Dat is heel fijn werken. Als ik hogerop was gegaan had ik misschien wel trainingen gehad met maar tien man. Dat werkt niet.”

De trainer weet dat het in een hogere klasse niet altijd beter is. “Natuurlijk is het als trainer wel eens frustrerend als de spelers op zaterdagavond goed doorzakken. Dan is het altijd maar de vraag hoe je ze aantreft, maar dat gebeurt ook in een tweede klasse.”

Ambities
Ondanks dat er bij Terheijden geen echte doelen zijn gesteld is er wel volop ambitie. De club wil op termijn terug naar de derde klasse. Maar dat is volgens Vrolijk zeker niet makkelijk. “Het is misschien een open deur intrappen maar uit de vierde klasse komen is moeilijker dan in de derde klasse blijven.”

Toch is het voor Terheijden geen onbekend terrein. De club speelde al eens in de derde klasse en weet dat het daar op termijn ook het materiaal voor heeft. “We hebben een hele leuke lichting. Daarin zijn we alleen niet uniek. Door de coronaperiode heb ik geen zicht op de selecties of kwaliteiten van andere ploegen. Over een paar wedstrijden kun je mij nog eens vragen of we dit seizoen al hoge ogen kunnen gooien.”

Lichting
Een goede lichting, maar wel een jonge lichting. “Veel spelers zitten pas in het tweede jaar van de senioren, daar moet je dan ook nog de 1,5 jaar vanaf halen waarin we geen wedstrijden hebben gevoetbald door de coronapandemie. Het heeft even tijd nodig maar we maken al grote stappen.”

De trainer spreekt openlijk de hoop uit dat hij deze lichting de komende drie jaar tot zijn beschikking heeft. Maar hij weet als geen ander dat het anders kan lopen. “Het blijft onzeker door studies en stages. Sommigen gaan ineens naar het buitenland, hierdoor kun je niet met zekerheid zeggen dat we volgend jaar gaan oogsten. Daarvoor moet de selectie bij elkaar blijven.”

Maar de positief ingestelde trainer steekt zijn ambities niet onder stoelen of banken. “Als deze groep bij elkaar blijft en wij spelen over drie jaar niet in de derde klasse, zou dat wel een flinke teleurstelling zijn. We gaan er vol voor.”

klik hier voor meer artikelen over SV Terheijden.
Klik  hier voor meer informatie over Sv Terheijden.

Yenal Ergisi heeft heel wat voetbalwedstrijden gezien, van hoog tot laag niveau. En daarbij viel hem op dat talentenvolle voetballers lang niet altijd op het hoogste niveau actief waren. Met de DVVC talentacademie hoopt hij alle spelers met potentie de kans te geven zich verder te ontwikkelen en dromen na te jagen.

DONGEN – “Ik zag bij andere clubs dat jongens onder de radar vielen”, legt Ergisi uit. “Jongens die vanuit de vierde of vijfde klasse instromen in een grote vereniging, krijgen vaak niet echt een kans. Het is geen rocket science wat we aan het doen zijn. Onze academie is toegankelijk voor iedereen die gewoon talent en potentie heeft. Wij nemen niet alleen Hoofdklasse-jongens aan, maar ook jongens uit de vierde of vijfde klasse.”

Als NAC-scout ging hij meestal kijken naar wedstrijden op divisie-niveau. Maar als hij stond te wachten op zijn wedstrijd of in de rust zag hij ook jongens op andere velden voetballen. “Dan zie je jongens die potentie hebben, die in een klasse spelen waar ze eigenlijk niet horen. Dan zie je dat er veel meer uitgeperst kan worden.”

“Zo zijn we met de academie gestart”, vervolgt de gedreven oefenmeester zijn verhaal. “Het is wel zo dat je een bepaalde aanleg en potentie moet hebben. Met het juiste sportklimaat willen we spelers de kans bieden om optimaal te trainen en te ontwikkelen. En dan kan het zijn dat een eerste elftal bij een vierdeklasser uiteindelijk hun top is. Of een tweedeklasser. Maar misschien stromen ze wel door naar een betaald voetbal organisatie (BVO) We willen eruit halen wat erin zit. Daarom willen we optimaal trainen, met allemaal gedreven en gepassioneerde voetballertjes. Spelers die willen trainen en niet komen om de clown uit te hangen.”

Het optimale sportklimaat zorgt dat spelers die nooit opgevallen zouden zijn bij een vereniging in een lager elftal, toch opvallen. “We geven ze de optimale kans. We werken met atletiekverenigingen samen, werken met een sportfysiotherapeut, trainen één op één, doen bodyanalyse. Wij willen bieden wat een goede BVO biedt. Een echt sportklimaat in een topsportomgeving.”

In 2019 werd er gestart bij DVVC, waar de teller inmiddels op vijf teams staat. “We hebben een Onder 10, Onder 11, Onder 12, Onder 13 en Onder 14. Het loopt goed. Veertien jongens zijn uitgenodigd door een BVO, ook jongens die in de vierde en vijfde klasse hebben gespeeld. En er zijn jongens aangenomen bij divisieteams. Het is echt een hele goede opleiding”, zegt Ergisie, die benadrukt dat de academie bij de Dongense voetbalclub niet commercieel is. “We willen de jongens zo goed mogelijk laten trainen.”

“Het maakt niet uit van welk niveau je vandaan komt, je bent welkom als je talent en potentie hebt en als je zoveel mogelijk uit jezelf wil halen”, sluit Ergisi af.

Klik hier voor meer artikelen over DVVC.
Meer weten over DVVC? Klik hier.

Acht jaar heeft het geduurd, maar het eerste elftal van HZ’75 is terug in de standaardklasse. Trainer Jurgen van den Broek kijkt uit naar de uitdaging die voor hem ligt en ziet dat de club weer leeft in het dorp.

HOOGE ZWALUWE – Acht jaar geleden werd de stekker uit een eerste elftal in de standaardklasse getrokken omdat het team elke week klop kreeg en het wekelijks zoeken was naar spelers. In die acht jaar is een vriendenelftal zich verder gaan ontwikkelen en werden er resultaten geboekt in de reserve zesde klasse.

“Met de aanvulling van een hele goede lichting in de jeugd staat er nu een goed team” begint Van den Broek zijn verhaal. “Het is voor heel de club prachtig nieuws dat we weer een fatsoenlijk vlaggenschip hebben staan.”

Winst op rivaal
Want de club leeft meer dan ooit in het dorp weet de trainer als geen ander. “Ik ben 13-14 jaar trainer hier. Je krijgt ook weer ouderwets commentaar van de inwoners als er niet gepresteerd wordt. Maar bij de uitwedstrijd tegen VCW stond het halve dorp langs de lijn. Dat zegt wel wat.”

Die wedstrijd tegen VCW was al een vroegtijdig hoogtepunt voor het vernieuwde eerste elftal. Op bezoek bij de rivaal werd er 5-1 gewonnen. “We hebben daar de kroegen nog afgesloten. Het was voor ons de bevestiging dat we dit niveau aankunnen. Al moeten we ook niet te hard van stapel lopen.”

Want de eerste vier wedstrijden in de competitie werden verloren. “Dat is even wennen voor die gasten. Dat zijn ze nog niet gewend. Maar wij blijven ons vasthouden aan die overwinning tegen VCW. Dat was geen incident.”

Doelstelling
Toch erkent Van den Broek dat het een lastig seizoen gaat worden. “Alle andere teams spelen al jaren samen. Wij moeten helemaal opnieuw beginnen. In de reserveklasse was soms hardlopen nog genoeg voor de overwinning, nu moet er gevoetbald worden.”

Wel doel daarbij hoort weten ze wel in Hoge Zwaluwe. “We hebben naar elkaar uitgesproken bij de eerste tien te willen eindigen. Dat zou overigens al heel knap zijn. Als we in de competitie ook ons eerste resultaat gaan pakken zou dat erg prettig zijn. Dan zetten we een volgende stap.”

Aan de mentaliteit van de spelers ligt het in ieder geval niet volgens de trainer. “Vooral de mentaliteit van de spelers is heel goed. Ze zijn er elke week, ook bij de trainingen. Daarnaast is er genoeg fanatisme. We gaan nu werken aan vastigheden, we hebben nog niet in dezelfde samenstelling gespeeld. Geef ons de tijd, dan komt het goed.”

Klik hier voor meer artikelen over HZ’75.
Meer weten over HZ’75? Klik hier.

Mark Kroese is bezig aan zijn tweede seizoen als hoofdtrainer bij ONI. Bij de dorpsclub heeft hij het goed naar zijn zin, al was het wel even wennen toen hij anderhalf jaar geleden de overstap maakte van een jeugdteam van NEC naar de club uit ‘s-Gravenmoer. Na een jaar met amper wedstrijden geniet Kroese nu van de duels met de hoofdmacht. En hij wil dat zijn spelers dat ook doen, plezier is op dit moment het belangrijkste.

‘S-GRAVENMOER – Voor het seizoen begon had Kroese geen doelstelling op dit voetbaljaar geplakt. “Ik denk dat dat alleen maar belemmerend werkt.” Het is dan ook niet zo dat hij aan het einde van de voetbaljaargang alleen tevreden is als ONI bijvoorbeeld bij de eerste vier is geëindigd of als het handhaving heeft weten te bewerkstelligen. Hij hoopt vooral dat zijn spelers plezier hebben. “Dat is op dit niveau het belangrijkste. En daar speelt de stand op de ranglijst natuurlijk wel een rol, want plezier is makkelijker met goede resultaten.”

Die resultaten zijn aan het begin van het seizoen wisselend. Na een goede voorbereiding en aansluitende bekerwedstrijden werd er in competitieverband twee keer gewonnen en twee keer verloren. “Dat heeft ook te maken met het feit dat we in een werkklasse spelen. Ploegen die vechten voor ieder punt. Wij willen gewoon echt voetballen, gaan dus ook niet mee in dat vechtvoetbal. Maar tegelijkertijd moeten we ons er wel tegen zien te wapenen.”

Het vechtvoetbal kan Kroese niet bekoren. “Voetbal is pas leuk als je de bal hebt. Daarom willen de bal ook zoveel mogelijk hebben. En als we hem niet hebben er alles aan doen om hem snel te veroveren, zodat we weer kunnen gaan voetballen.”

Wat dat betreft is er nog wel een puntje dat hij toe kan voegen aan de lijst van wanneer hij tevreden is. “Het is leuk als de tegenstanders over ons voetbal praten. Dat ze zeggen: we moeten naar ONI, die goed voetballende ploeg. Dat zou mooi zijn.”

Enorme stappen zetten op dat gebied is bij ONI lastig, geeft Kroese toe. “Dan moet je iedere training 16 tot 20 spelers hebben die het niveau aankunnen, dan kun je groeien. Maar ONI is een kleine club met een kleine – talentvolle – selectie. Wel met allemaal spelers uit het dorp of spelers met een connectie met de club. Er zijn wel wat spelers van buitenaf, bijvoorbeeld uit Dongen. Maar die hebben wel een band met de club of met meerdere spelers van hier. Het is dus geen vreemdelingenlegioen. Het is dan extra leuk als je met zo’n groep weet te presteren.”

Klik hier voor meer artikelen over vv ONI.
Meer weten over vv ONI? Klik hier.

Met vier doelpunten was Sefa Yalcindag de grote man bij OVV ’67 tijdens de 8-2 overwinning op HZ ’75. Tevreden was hij echter niet. Het tekent de aanvaller, hij is sowieso kritisch op zijn eigen prestaties. Dat is wel iets minder geworden sinds hij bij OVV ’67 speelt. De oud-speler van Dongen en VV Oosterhout is daar gaan spelen om trainer Fatih Kaya – die als een vader voor hem is – te helpen.

OOSTEIND – “Vier mooie doelpunten, dat is me bij de senioren nog niet eerder gelukt. Toen ik in de jeugd van Dongen speelde kwam dat wel vaker voor”, zegt Yalcindag. “Maar op dit niveau mag het ook wel van mij verwacht worden. Ik kan wel een beetje ballen, als ik zin heb. Soms is dat moeilijk door mijn werk, ik draai ploegendiensten. Ik doe dit grotendeels voor Fatih. Voor hem ben ik naar OVV gegaan, om zijn niveau omhoog te brengen. Hij wil stappen maken.”

“Ik ken hem van kleins af aan”, gaat Yalcindag verder over de oefenmeester. “Hij was de beste vriend van mijn oom, het is net als een vader voor mij.” De trainer weet dan ook dat hij niet kritisch hoeft te zijn op hem “Hij kent mij heel goed. Bijna niemand hoeft kritiek op mij te leveren, na een wedstrijd met vier goals vind ik nog dat ik slecht gespeeld heb.”

Yalcindag begon met voetballen bij Dongen. Daar had hij mentaal niet zijn beste periode, wat het plezier in het spelletje deels liet verdwijnen. Hij voetbalde daarna een paar maanden bij DVVC, om vervolgens een seizoen niets te doen. Toen werd hij bij vv Oosterhout uitgenodigd. Hij wilde fit worden, maar het werd een ongelukkig seizoen. “Nierstenen, mijn bovenbeen afgescheurd, spieren onder mijn zweefribben afgescheurd. Toen kwam Fatih, of ik bij hem kwam spelen. Met een goede personal trainer in Rijen ben ik fit geworden, hij heeft mijn explosiviteit ook naar boven gebracht.

Het gedoofde voetbalvuurtje was zo weer wat aangewakkerd. “Zolang ik de lach op het gezicht van Fatih zie, vind ik het allemaal goed.” Dat betekent ook dat hij alles geeft om de wedstrijden te winnen. “Ook als het niet lekker loopt, ben ik een leider en een strijder. Ik loop nooit met mijn kop omlaag tijdens een wedstrijd. En ik laat mijn teamgenoten ook niet met d kop omlaag lopen. Allemaal omhoog en gewoon gas geven”, zegt de ervaren voetballer, die zijn kennis over wil dragen op de andere spelers bij OVV. “Vroeger was ik een jongen met een slechte mentaliteit. Ik zie dingen die ik vroeger ook deed. Dat wil ik ze meegeven. Maar ik zeg het niet twee of drie keer. Ik wil ze niet frustreren, ze moeten gewoon lekker ballen.”

De 26-jarige Yalcindag heeft een vrije rol vanaf de flank. Op die manier pakt hij zijn doelpuntjes mee en brengt hij anderen in de gelegenheid om te scoren. En zo draagt hij zijn steentje bij aan een hopelijk mooi seizoen. “We hebben heel wat verloren talentjes bij elkaar. Veelbelovende talenten die vroeger op niveau hebben gevoetbald. Het is een aardige ploeg. Ik denk dat wij voor promotie kunnen gaan, we moeten zeker in de top drie mee kunnen draaien.”

klik hier voor meer artikelen over OVV’67
Klik hier voor meer info over OVV’67