Home Blog Pagina 596

Hoe ga je om met een blessure?

Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden, maar zorg dat je de juiste hebt. Hoe vind je de juiste weg? Simpel, lees het artikel en dan heb jij de handvatten om aan de slag te gaan.

Het is helaas iets wat je geregeld voorbij ziet komen of dat je overkomt. Het krijgen van een blessure is vervelend en kan roet in het eten gooien voor jouw mooie voetbalplannen. Toch is het voor menig spelers niet de reden om per direct te stoppen met het spel. Logisch, waarom zou je? Ondanks dat kan het in je hoofd gaan zitten, je spel hinderen of je gevoelig maken voor het oplopen van een nieuwe blessure.

StreetCars_voorjaar2021 (1)

Eigen toedoen

Helaas heb je het niet altijd in de hand. Een blessure kan uit een onvermijdelijke hoek komen, maar wat dan? Een bezoekje aan de huisarts of fysio is zo gemaakt, belangrijk voor jou is alleen om te weten waar het uit voortkomt. ‘Wat was de fout die je hebt gemaakt die resulteerde tot het letsel’. Het is simpelweg de beste manier om zo eventuele nieuwe blessures te vermijden.

Behandelen niet bestrijden

Waar je één muis vindt zijn er meestal meer, zo gaat het eigenlijk ook met een blessure. Zorg dat, wanneer je bij de fysio zit, hij/zij zoekt naar de onderliggende oorzaak. Symptoombestrijding is makkelijk en een tijdelijke oplossing, maar om verder letsel te vermijden wil je de oorzaak weten. Zo kan je echt aan de slag met de kwaal en preventief aan het werk voor in de toekomst.

Dominos_voorjaar2021

Positiviteit

Uiteraard helpen negatieve gedachtes niet bij het herstel. Frustrerend kan het zeker zijn, maar laat het niet in je hoofd kruipen. Zo kan je terechtkomen in een negatieve spiraal. Kies ervoor om in de buurt te blijven van je team en actief betrokken te zijn met de activiteiten. Dit kan zijn door mee te helpen met de trainingen of om een stukje organisatie op je te nemen. Misschien heb je een blessure waarmee je laagdrempelig mee kan bewegen, dat is dan ook zeker aan te raden. Zo gaat de tijd niet alleen sneller, maar blijf je ook bij met de ontwikkelingen binnen het team. Uiteraard wil je de derde helft niet missen en dat zal dan zeker niet gebeuren.

Blijven bewegen

In veel gevallen kan je nog wel in beweging blijven, zo behoud je jouw conditie. Wat kan je dan doen? Denk bijvoorbeeld aan wat meer gaan wandelen of nog makkelijker, ga naar de sportschool. Dan heb je alles onder één dak, dus is het maken van excuses niet mogelijk. Heb je nou echt geen motivatie? Vraag eens aan de fitte kikker uit jouw team of hij met je mee wil naar de sportschool, zo heb je een extra stok achter de deur om toch te gaan.

Boutique Gym The Line Tilburg
Foto door Kindel Media via Pexels

Klik de link voor een recent artikel over blessures

In gesprek met Fenna Rösken van VV Dubbeldam

De 15-jarige Fenna Rösken is begonnen met voetballen toen ze zeven jaar was. Haar eerste wedstrijden speelde zij in een meidenteam, maar wel in een gemixte competitie.

Inmiddels is dit alweer haar achtste seizoen op voetbal. In het huidige seizoen voetbalt ze in de MO17 van VV Dubbeldam. Naast dat ze zelf voetbalt, geeft de voetbalster ook training aan de MO7 van de club. Binnen de lijnen bij de MO17 staat ze vaak als aanvaller of aanvallende middenvelder gepositioneerd. “Aan welke kant maakt niet zo veel uit, die kunnen verschillen”, aldus Fenna.
XtraParts_251875_OnlineBanner_VjDordrecht_voorjaar2021Lang bij elkaar
Het team waar ze nu in speelt is al een lange tijd bij elkaar. “We zijn al een hele lange tijd geleden ontstaan als team, doordat er veel van onze meiden al op vroege leeftijd zijn begonnen met voetbal. Origineel zat ik in een ander meidenelftal, maar kon ik niet verder, omdat ik te jong was. Vandaar dat ik naar dit team ben overgeplaatst”, gaat ze verder.

Hecht team
In de loop der jaren heeft dit team toch wel verschillende veranderingen meegemaakt qua selectie: “Ondanks dat we al vanaf hele jonge leeftijd met elkaar spelen zijn er veel meiden gekomen en gegaan. Toch is er een harde kern die altijd de nieuwe meiden hartelijk welkom heet. Hierdoor sterkt het team iedere keer weer aan met nieuwe meiden en dit maakt ons heel hecht.” Dubbeldam MO17 is naast het veld ook een team: “We weten er ook altijd een feestje van te maken na de wedstrijden, zelfs na een minder resultaat. We zijn er voor elkaar en steunen elkaar.”

Sinterklaasavonden
In die lange tijd dat de meiden samen zijn, hebben zij ook mooie momenten meegemaakt. De sinterklaasavonden springen er voor Fenna het meest uit. “Met de sinterklaasavonden doen we altijd surprises met het team. Iedereen doet dan ieder jaar heel erg zijn best en we hebben er gezellige avonden aan over gehouden”, vertelt ze. In ieder team zijn er naast de hoogtepunten ook minder mooie momenten. Voor Rösken was dat de Coronapandemie. De trainingen en wedstrijden gingen niet meer door en dat heeft volgens haar ook effect gehad op het teamverband van de groep.
SlagerijGelderblom_251966_OnlineBanner_VjDordrecht_voorjaar2021Eigen training
De trainingen van het elftal zijn weer zoals vanouds. “We hebben een lange tijd samen met de MO15-1 getraind, waarbij ze best veel tactische oefeningen hebben en veel tijd besteden aan conditie. Nu trainen we weer vaak met ons eigen team, waarbij we serieus onze oefeningen kunnen uitvoeren, maar er wel altijd ruimte is voor gelach en geklets, misschien soms wel iets te veel”, vertelt ze lachend.

Feestjes en etentjes
Naast de Sinterklaasavonden zijn er nog meer leuke activiteiten die Fenna met haar teamgenoten meemaakt. “Rondom de trainingen en wedstrijden worden er af en toe ook leuke oefenwedstrijden geregeld. Verder zijn we ook allemaal wel in voor een leuk feestje. Als er bij Dubbeldam dan een feest wordt georganiseerd, is ook een groot deel van het team van de partij. Als laatst proberen wij ook etentjes te regelen met team”, sluit ze af.

Klik op VV Dubbeldam voor het laatste artikel over de club.

KNVB Zuid I G-toernooi bij VV Papendrecht

In 2020 werd door de KNVB besloten om de organisatie voor het 28e KNVB Zuid I G-toernooi toe te wijzen aan Voetbalvereniging Papendrecht in verband met het 100-jarig bestaan van de club. Net als de diverse geplande jubileumactiviteiten dat jaar kon ook het G-toernooi niet doorgaan als gevolg van de coronacrisis. Vervolgens kon om dezelfde reden in 2021 dit toernooi eveneens niet doorgaan. Nu, in 2022, gaan we dus voor ‘driemaal is scheepsrecht’ en zal het toernooi op zaterdag 4 juni aanstaande plaatsvinden op sportpark Slobbengors. Er hebben zich 14 teams uit het district Zuid I aangemeld voor het toernooi en de organisatie is erin geslaagd, gesteund door diverse sponsors, om een leuk programma samen te stellen.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Om 10.30 uur zal het toernooi geopend worden door de burgemeester van Papendrecht, mevrouw Annemiek Jetten, waarna om 11 uur de eerste wedstrijden zullen worden gespeeld. Rond 15.30 uur is de finale, gevolgd door de prijsuitreiking door een voormalig betaald voetballer. Verder is gezorgd voor een gratis lunch voor alle spelers, begeleiders en vrijwilligers en worden allerlei activiteiten rondom de wedstrijden georganiseerd. Nieuwsgierig geworden? Kom dan vooral een kijkje nemen op zaterdag 4 juni!

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

Bij VV Papendrecht is nu 6 jaar een G-team in de competitie actief. De groep is volledig geïntegreerd binnen de club met als hoogtepunt de jaarlijkse nieuwjaarswedstrijd tegen het eerste elftal. Iedereen vanaf 14 jaar met een beperking is welkom om aan te sluiten. Het is altijd mogelijk om een paar proeftrainingen mee te doen en zo te ervaren of dit iets voor je is. Heb je interesse? Meld je dan aan via g-voetbal@vvpapendrecht.nl.

Klik de link voor een recent artikel over vv Papendrecht

Molenschot Vrouwen 1 ontstond door een “grapje”

Met een vast team van vijftien speelsters, drie coaches, twee trainsters en een wasmama, is vv Molenschot Vrouwen 1 goed vertegenwoordigd. Het team ontstond als een grapje, maar werd al vrij snel een serieus begrip in het dorp.

Het huidige seizoen van de dames gaat boven verwachting goed. Ze staan op de tweede plek met één wedstrijd minder op de nummer één. Zouden ze nog drie keer winnen, dan worden ze kampioen. Dat is best knap als team dat verspreid zit rondom Molenschot. “Hoewel we een team hebben opgericht in Molenschot, komt het gros hier eigenlijk niet vandaan. Het is een samengeraapt zooitje uit: Bavel, Chaam, Galder, Gilze, Molenschot en Teteringen. Het fijne aan deze groep is wel dat we samen het team zijn begonnen, dus iedereen er ook echt bij hoort”, vertelt Beau Plasman, speelster MV1. Het onstaan van de ploeg was dan ook vrij uniek en ontstond meer vanuit een grapje dan een doelbewuste actie. Echter werd het misschien iets te serieus aangepakt en ontstond er ineens een leuk team.

Ontstaan

“Op kerstavond 2019 stonden we op een verjaardag met een paar man en ik gaf aan dat ik het helemaal zat was bij toen mijn huidige team. Ik had er zelf geen lol meer in, maar vond het jammer om te moeten stoppen. Voor de grap zeiden we die avond dat we wel een vriendinnenteam bij Molenschot konden oprichten. Gelijk die avond hebben we een groepschat aangemaakt met iedereen die eventueel interesse zou kunnen hebben. Al snel groeide het prille idee uit tot een echt idee en nog geen half jaar later hadden we een groot groepje bij elkaar weten te scoren om mee te kunnen doen met de competitie”, aldus Plasman.

kootstra_new

Voorbereiding op

Om de prestatie op het veld te verbeteren trainen de dames net als elk ander team. Toch is hetgeen wat misschien afwijkt van sommige andere teams de organisatie hiervan: “De trainingen zijn erg goed georganiseerd. We hebben twee hele leuke trainsters op de kop weten te tikken die er ook nog eens veel verstand van hebben, wat wil je nog meer. Niet iedereen uit ons team had eerder gevoetbald, dus het was nog best een uitdaging voor de trainsters om de groep wat bij en aan te leren. Iedereen uit het team is ook echt wel leergierig op dat gebied, dus we luisteren graag naar de tips en trucs van de trainsters.”

Toch zijn ze niet alleen maar gefocust op het verbeteren van het spel. Ook de saamhorigheid binnen het team wordt goed getraind door bijvoorbeeld ‘het toetje’. “De training eindigen we altijd met het welbekende ‘toetje’. Hierbij strijden de twee teams die zijn gemaakt met het partijtje tegen elkaar in een mini opdracht. Dit is altijd heel wisselend. Denk bijvoorbeeld aan: estafette race, de bal ophalen zonder de grond te raken, kruiwagen race, je kunt het zo gek niet bedenken of Frieda en Angelique maken er wel iets van”, vertelt de laatste vrouw.

Pieken in elke helft

Ieder team heeft wel iemand of meerdere personen die vaak na de wedstrijd of training nog net iets meer pieken dan de rest. Zo kennen ook de vrouwen van Molenschot een echte koningin van de derde helft. “Oeh ja er is vaak wel een klein clubje, de harde kern, die de derde helft goed uitspelen. Maar als we een iemand moeten aanwijzen, dan denk ik dat er bijna unaniem wordt gestemd op Jennifer. Deze meid sluit altijd aan en ligt daarmee ook niet vroeg in haar nest”, lacht Beau. Ondanks de koningin weten ze er allemaal wel een leuk feest van te maken: “We zijn nog niet zo lang een team, maar hebben ondanks dat best wel wat leuke dingen ondernomen. Verschillende teamuitjes zijn er geweest. Ook is dit team regelmatig te vinden in de derde helft. Het maakt niet uit of dit nu in de kantine of het plaatselijke café Bij Baans is.”

Kunnen niet zonder

Het presteren van het team is uiteraard niet alleen te danken aan de kwaliteiten op het veld. “Naast het ontzettend leuke team hebben wij ook ontzettend leuk barpersoneel. Onze enige echte Cor. Zij heeft er niet altijd een hoog tempo inzitten, maar een zondagmiddag zonder de tosti’s van cor, is geen goede middag. Daarnaast zijn we ook ontzettend blij met onze drie coaches Joppe, Peter en Stephanie. Ook zeker niet te vergeten is onze ‘wasmama’ Evi. Zij wilde graag bij het team horen, maar het veld hoefde ze niet te betreden. Daarom is ze onze wasmama geworden en zorgt ze ervoor dat we elke zondag in een schoon tenue het veld op kunnen”, aldus Beau.

Klik de link voor een recent artikel over vv Molenschot

‘Bij Oostkapelle/Domburg vind ik nog het échte verenigingsgevoel terug’

OOSTKAPELLE – Als voetballer was Alexander Minderhoud (32) actief bij meerdere verenigingen, altijd overigens in een lager elftal, op één seizoen bij de hoofdmacht van v.v. Domburg na. Maar toch loopt Oostkapelle/Domburg als een rode draad er doorheen, waar bij momenteel actief is bij het vierde elftal als aanvoerder en elftalleider. ‘Bij Oostkapelle/Domburg heerst in mijn ogen nog altijd het échte verenigingsgevoel, het dorpse karakter met een stukje sociale controle. Dat vind ik mooi.’
0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree
Het is ook een voorname reden, waarom zijn zoontje in de jeugd van Oostkapelle/Domburg speelt en niet bij een club in hun woonplaats Middelburg. “Klopt helemaal. Het is een fijne club waar iedereen een beetje op elkaar let en waar veel respect heerst richting elkaar. Ik zeg niet dat dit elders niet zal gebeuren, maar het zijn kernwaarden die hier bij de club hoog in het vaandel staan. Dus voor mijn zoontje een perfecte omgeving om te kunnen sporten en sociale contacten op te doen.”

Als voetballer was Minderhoud, die momenteel eigenaar is van drie horecazaken, actief voor onder meer Domburg, Oostkapelle en Dauwendaele. De laatste seizoenen speelt hij in een vriendenteam bij Oostkapelle/Domburg 4, waarmee hij aardig bovenin meedraait. “Dat is erg leuk natuurlijk, al merk je soms wel dat het aanpoten is als je tegen een team van jonge honden moet voetballen. Voor mij is vooral plezier de basis en sportief bezig zijn. Ik heb de afgelopen twee jaar heel hectische periodes gekend in de horeca. Dat waren niet de leukste jaren om als zelfstandig ondernemer mee te maken, want het draaide puur op overleven. In mijn werk sta ik ook de hele week ‘aan’, dus is het vooral even lekker om dan op het voetbalveld alles te vergeten en vooral lol te hebben.”

Al is de spits wel dusdanig competitief, dat ook het resultaat toch wel meeweegt. “Het is absoluut ook fijn om te winnen, want dat probeer je altijd en om de nodige goals mee te pikken. Al moet het niet ten koste van alles gebeuren, want dat is nooit mijn insteek. Respect en sportiviteit zijn voor mij ook enorm belangrijk tijdens een wedstrijd. En dat probeer ik ook als jeugdtrainer over te dragen op de spelertjes die ik bij de JO10 train, waaronder dus ook mijn eigen zoontje. Dat is ook gewoon ontzettend leuk om te doen.

Tijdens de hele coronaperiode hebben we zowat kunnen doortrainen en dat was toch ook wel belangrijk voor die gastjes. Bovendien ook voor ons als trainers een welkome manier om met elkaar in contact te blijven. Helaas hebben we als club, net zoals bij veel andere verenigingen, te maken met een terugval qua leden die tijdens de pandemie ontdekten dat er meer was dan voetbal.”

Het zorgt ervoor, dat het steeds lastig wordt om teams en elftallen volwaardig en competitief te houden. Zo ook bij Oostkapelle/Domburg. “Zeker weten. Het eerste en het tweede elftal doen het uitstekend in de competitie. Maar daaronder moeten we ervoor blijven zorgen, dat we een derde én een vierde elftal in competitie hebben. Dat is voor de continuïteit gewoon nodig. Samen met Jeroen van Goethem, de andere leider bij het vierde elftal, probeer ik de boel bij elkaar te houden en te motiveren om te blijven komen. Ook naar de trainingsavonden op woensdag, waar we samen trainen met het derde. Dat lukt tot nu toe aardig, want wekelijks hebben we toch zo’n vijftien man op trainingen dus dat is best mooi. Als we dit het gehele seizoen nog kunnen volhouden en met het nodige spelplezier alle wedstrijden hebben kunnen spelen, dan ben ik meer dan tevreden.”

Klik op Oostkapelle/Domburg voor het laatste artikel over de club.

Eén tweetje met Roeland en Rutger Verbeet van VV Bavel

Vader en zoon hebben een hart voor hun club, VV Bavel. Momenteel zet Roeland zich in als bestuurslid, coach en speler van de 45+. Rutger heeft alle selectie elftallen doorlopen en zit nu in het laatste jaar van de jeugd. 

We beginnen met het introduceren van de 52-jarige Roeland Verbeet. De Maldenaar heeft vanaf zijn jeugd tot en met de selectie bij SV Juliana’31 gespeeld. Op twintigjarige leeftijd vertrok hij voor zijn studie naar de parel van het zuiden, Breda. Een aantal jaar terug is hij met zijn gezin verhuisd naar het dorp Bavel. Zijn zoon, Rutger, enorme voetballiefhebber, heeft zich op 5-jarige leeftijd aangemeld bij de lokale voetbalvereniging, VV Bavel. “Doordat ik altijd ging kijken heb ik de club goed leren kennen en ben ik in de loop der tijd steeds meer vrijwilligerswerk gaan doen. Inmiddels ben ik bestuurslid en coach van JO19-1. Daarnaast speel ik zelf nog in de 45+ competitie en ben ik met mijn bedrijf (Claassen, Moolenbeek & Partners) één van de vele sponsoren van de club”, vertelt hij

Met het huidige bestuur wilt Roeland de club stap voor stap veder laten groeien. “We willen de mix bewaken van zo goed en hoog spelen met de selectieteams en de hoogste jeugdteams, maar daarnaast alle meer recreatief ingestelde teams koesteren en zoveel mogelijk ruimte willen geven om ook hen maximaal plezier te beleven aan het voetballen. Zij zijn voor een belangrijk deel voor de sfeer binnen de club en uiteraard ook niet geheel onbelangrijk, de inkomsten van de kantine”, vertelt het bestuurslid.

kootstra_newOok Rutger Verbeet, de zoon van Roeland, stelt zichzelf voor. “Ik ben Rutger en ik ben 18 jaar oud. Ik voetbal bij VV Bavel in de JO19-1. We zijn dit jaar gepromoveerd naar de vierde divisie, waarin we nu in de middenmoot mee draaien. Ik speel ook regelmatig mee op zondag met het tweede mee. Ik vind het leuk dat mijn vader coach is. Tijdens de wedstrijden is hij langs de kant altijd heel rustig en zegt hij niet zo veel tegen de groep. Individueel doet hij dat wel. Niet alleen tegen mij, maar ook tegen de andere jongens. Het zijn vaak hele concrete tips waar we echt wat aan hebben. Na de wedstrijd is hij, het liefst met een biertje in zijn hand, altijd heel duidelijk en eerlijk tegen de spelers. Goed is goed en slecht is slecht. Iedereen kan dat hebben van hem”, vertelt hij.

Rutger bespreekt zijn vaders slechte en goede eigenschappen. “De beste eigenschap van mijn vader is zijn positiviteit, hij ziet overal het positieve van, denkt altijd in oplossingen, kansen en nooit in problemen. Mijn vader is altijd bereid om te helpen zolang je er zelf ook maar je best voor doet. Het maakt niet uit wat, hij helpt je er mee”.  Rutger vind dat zijn vader zich erg druk kan maken  om dingen die niet nodig zijn. “Ik ben van mezelf een heel erg relaxed persoon, terwijl mijn vader zich druk kan maken om dingen waarvan ik denk: ‘Dat komt wel goed’. Meestal komt het, soms dankzij zijn hulp, dan ook wel goed haha”, vult hij aan. Roeland zet daartegenover dat Rutger inderdaad heel relaxed is, maar tegelijkertijd gedreven om de dingen die hij belangrijk vindt goed te doen. “Daarnaast is hij zeer loyaal naar zijn vrienden, waarvan hij met zijn beste vrienden al om gaat vanaf het moment dat hij kan lopen. Wat ik mooi vind om te zien is dat hij heel autonoom is in zijn denken. Toen zijn vrienden hun eerste biertje al gedronken hadden, zat Rutger nog aan de melk. Maakte hem niets uit. Inmiddels heeft hij die achterstand overigens wel ingehaald”, aldus vader Verbeet.

Vader en zoon hebben in hun carrières al veel overwinningen en tegenslagen ervaren. Een dieptepunt voor Roeland was zijn terug kerende knieblessure. Daarnaast had hij achteraf ook spijt dat hij te vroeg is gestopt met voetballen op hogere niveaus. “Het studentenleven van Breda was echter te verleidelijk. Mede vanwege deze reden zeg ik nu vaak tegen de jongens van de JO19 dat ze zo lang mogelijk door moeten gaan”, geeft hij aan. Zoon Rutger heeft ook gekampt met twee knieblessures, met als gevolg dat zijn meniscus was gescheurd hierdoor kon hij twee keer zeven maanden niet voetballen, dit was een grote tegenslag voor de voetballiefhebber. Een hoogtepunt voor de 18-jarige Bredanaar is zijn kampioenschap in de JO13-1. “We hadden gewonnen met een doelsaldo van +100, dit was een enorm leuk seizoen. Dat gold ook voor het feest erna. Met een echte platte kar door het dorp en ouders die in het zwembad eindigden”, vertelt hij.

Rutger heeft zo zijn vraagtekens bij de voetbalcarrière van zijn vader. “Van zijn voetbalkunsten weet ik niet zo veel. Hij zegt altijd dat hij aardig kon voetballen en heel allround was, maar als ik hem nu zie lopen bij de 45+ heb ik daar zo mijn twijfels over”, vertelt hij lachend. Roeland vind dat zijn zoon zeker uit de voeten komt op zijn positie in het veld.  “Qua voetballen speelt hij vanaf de F1 tot nu in de JO19-1 in de hoogste jeugd van VV Bavel. Bijna altijd als centrale verdediger. Een sprintwonder of dribbelkoning zal hij nooit worden, maar met zijn inzicht, rust aan de bal en bovengemiddeld goede traptechniek compenseert hij dat behoorlijk. Vanaf volgend seizoen mag hij bij de senioren laten zien wat hij kan”, sluit hij af.

Klik hier voor het meest recente artikel van VV Bavel.

Luciën Vroon is al levenslang lid bij RCD

Luciën Vroon is een 53-jarige vrijwilliger van RCD. Hij vervult meerdere vrijwilligerstaken, waaronder elftalleider, jeugdbestuur, kampcommissie en jeugdactiviteiten commissie. Hij is al jaren lid van de club, waar zijn hele gezin actief is.

Luciën is al vanaf zijn zesde onafgebroken lid bij de club, waar hij de gehele jeugdopleiding heeft doorlopen in de hoogste selectieteams. Op zijn achttiende maakte hij zijn debuut in het eerste elftal, waar hij een vol seizoen speelde alvorens de selectiespeler in het tweede elftal terecht kwam. Na twee seizoenen in het op één-na-hoogste team raakte Vroon geblesseerd, waardoor het sprookje ophield. “Op advies van de artsen ben ik toen gestopt met voetballen. In de jaren die volgden ben ik nog twee jaar actief geweest binnen het bestuur en als elftalleider van het eerste team”, zegt Luciën.

Noodgedwongen stop
Gedwongen moeten stoppen met voetballen is voor niemand een pretje, vandaar ook dat op 26-jarige leeftijd het voetbalgevoel toch weer begon te kriebelen. “Ik heb toen mijn voetbalschoenen weer aangedaan en heb toen zonder te trainen nog twee seizoenen in het derde en vierde elftal gespeeld”, zegt Vroon. Uiteindelijk kreeg hij toch last van zijn rug en kapotte knie, waardoor verder voetballen er wederom niet in zat. Toen zijn zoon Leon -die nu eerste elftalspeler is- zeven jaar was, begon hij met voetballen. Vanaf dat moment werd Luciën elftalleider van zijn zoon. “Omdat het direct weer klikte met de mensen en er veel werk te doen was om de jeugd van RCD weer op de kaart te krijgen ben ik dat jaar ook toegetreden tot het jeugdbestuur, de jeugdactiviteiten commissie en kampcommissie”, aldus Vroon.

Verschillende functies
Als vrijwilliger ben je in dienst van de club in je eigen vrijetijdsbesteding, wat menigeen kan beamen is dat dit vaak meer tijd kost dan dat er gedacht wordt. Ook Luciën kan zich hierin vinden: “Omdat al die functies bij elkaar te veel van het goede was, heb ik me toen na twee jaar teruggetrokken uit het jeugdbestuur. Alle andere functies heb ik wel aangehouden tot mijn zoon overging van jeugd naar seniorenvoetbal. Toen wilde ik eigenlijk stoppen met mijn activiteiten als vrijwilliger. Echter kreeg ik de vraag vanuit Louis Laros van de Technische Commissie of ik de lichting van mijn zoon wilde bijstaan bij de overstap van jeugd naar senioren. Toen ben ik teammanager geworden van het tweede elftal. Recent heb ik besloten en bekend gemaakt dat ik na afloop van dit seizoen ga stoppen”, vertelt de vrijwilliger met gezamenlijke functies.

RCD in DNA
Als je een gehele loopbaan hebt genoten bij een club krijg je vanzelf een sterke band met de mensen. Niet alleen het voetballende gedeelte maar óók het sociale aspect van het sportpark is ontzettend belangrijk, vindt ook Luciën: “Het is onderdeel van ons leven en het gezin. Naast mijn verleden en activiteiten bij de club draait ook mijn vrouw regelmatig bardiensten en voetbalt zowel mijn zoon als dochter bij RCD. Buiten het beoefenen van de sport is ook het sociale heel belangrijk. Ik heb in al die jaren veel vrienden gemaakt, veel gelachen en plezier gemaakt. Het is mooi dat ook dat gedeelte bij de vereniging veel aandacht krijgt.”

Goede afsluiter
Dit seizoen is het op sportief vlak nog niet wat het zou moeten zijn. “Het is erg jammer dat we dit jaar al het gehele seizoen met het tweede elftal strijden tegen degradatie in de eerste klasse. Dat heeft deels te maken met veel blessures en jongens die zijn doorgeschoven naar het eerste elftal. We hopen nog te kunnen ontsnappen aan degradatie via de nacompetitie, maar de tijd zal uitwijzen of dat nog gaat lukken. RCD zal altijd een deel van mijn leven blijven, ook al stop ik na dit seizoen met mijn vrijwilligerstaken”, sluit Luciën af.

Klik op RKSV RCD voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met de vrouwen 1 van VV Dubbeldam

De vrouwenselectie van VV Dubbeldam is volgens de dames het gezelligste team van de vereniging. Iedereen kent elkaar op de club en dat maakt het een hechte vereniging.

Zo’n tien jaar geleden voetbalden er slechts een paar meiden bij Dubbeldam. Inmiddels is vrouwenvoetbal niet meer weg te denken bij Dubbeldam. Een deel van het team voetbalt al tien jaar samen. “Begin dit seizoen hebben we versterking gekregen van een groep enthousiaste speelsters van GCS. Met dit team spelen we op een groot veld nog maar een jaar samen, het voelt alsof dit al jaren is. Het leeftijdsverschil is groot. Oma is 54 en nog steeds een rots in de branding, onze jongste vaste speelster is nog maar zeventien jaar oud. Het aanmoedigen in het veld gebeurt zo luidruchtig dat we overal op ons complex te horen zijn”, zeggen ze.

De grootste lolbroek is volgens de speelsters Queen Celine. “Voor tijdens en na de wedstrijd staat ze graag op de voorgrond of naja vooral op tafel. Als onze PR-vrouw regelt zij met speels gemak scheidsrechters en trainers. Niet voor niets hebben we momenteel een trainersstaf die groter is dan onze selectie. Na een paar drankjes kan ook onze smurf Jessie er ook wat van”, zeggen ze lachend.

Het hoogtepunt van de vrouwen is de eerste overwinning van het seizoen tegen Heerjansdam. “De eerste overwinning zat er al een tijdje aan te komen, maar we hadden hem die wedstrijd nog niet verwacht, dat maakte de overwinning extra leuk natuurlijk”, vertellen ze. De vrouwen hopen dat hun echte hoogtepunt nog komt op 27 mei. “We hopen dan de wedstrijd van ons leven te spelen tegen FC de Rebellen. Dennis, één van de vele trainers, is een echte Feyenoorder. Alleen voor zijn meiden wil hij in het Olympisch stadion in Amsterdam op de bank zitten. We hebben natuurlijk wel voldoende stemmen nodig, daar kunnen we alle hulp nog voor gebruiken. Stemmen kan nog steeds, maar niet lang meer. Stemmen kan nog tot zaterdagmorgen 7 mei, dus stem zo snel mogelijk op ons”, aldus het vrouwenteam.

Het dieptepunt waren de zware blessures voor Kimberley en Kim. “We missen een aantal speelsters waardoor het af en toe moeilijk genoeg is meiden op de been te krijgen. Daarnaast hebben we ook drie zwangere in een seizoen (Wendy, Scarlette en Lisa), hoe krijgen ze het voor elkaar, fantastisch nieuws voor hen natuurlijk en we kunnen niet wachten de kleine supportertjes te ontmoeten en wat missen we onze trouwe spits Wendy. Dat scheelt een hoop doelpunten dit seizoen”, vertellen ze.

De doelvrouw Jami heeft er jaren over gedaan haar reputatie als altijd te passeren keepster op te bouwen. Nooit-de-nul-Jami is haar geuzennaam. “Dit seizoen heeft ze voor het eerst in haar leven haar doel schoon gehouden. Voor Jami een persoonlijk dieptepunt”, vertelt het team.

In het veld een team en buiten het veld een team. “Wij zijn allemaal de koninginnen van de derde helft. Zonder op te scheppen mogen we wel zeggen dat een derde helft zonder de vrouwen 1 tot mislukken gedoemd is. Een 11-0 verlies of een onverwachte overwinning, elk resultaat wordt uitbundig gevierd”, vertellen de vrouwen.

Het doel van de vrouwen is simpel, niet onderaan eindigen en de derde helft ongeslagen winnen, dat lukt wel aardig vertellen ze. “De grootste ambitie is de wedstrijd van je leven spelen, wat zou dit een mooie ervaring zijn voor ons. Een echte kroon op een heerlijk nieuw seizoen. Het zou ook uniek zijn als wij als vrouwenteam tegen de oud-profs mogen uitkomen”, aldus de vrouwen.

Wat anekdotes van het vrouwenteam zijn: “De eerste training in de nieuwe formatie kwam Celine opdagen met een zonnebril groter dan haar hoofd, is dit echt hoe we ons voor wilde doen?”, “Ook leuk om te vertellen is dat de meiden van GSC over de streep getrokken zijn door de grote koelbox gevuld met Liefmans en bier op het veld na de training in corona tijd” en “De meeste anekdotes kunnen we beter niet opschrijven, wat gebeurt in de kantine van Dubbeldam blijft in de kantine van Dubbeldam”, vertelt het selectieteam van de vrouwen.

De dames weten niet waarom ze geen trouwe sponsor hebben. “Ik bedoel, wie wil dit gezellige team nou niet sponsoren, dus mocht iemand dit lezen en denken nou dat is echt wat voor mij, benader ons gerust. Wel hebben we twintig inloopshirts gewonnen van de International Winter Football Cup dus een speciale dank naar hun”, sluiten ze af.

Klik op VV Dubbeldam voor het laatste artikel van de club

In gesprek met de mannen van GPC Vlissingen 2

De mannen van GPC Vlissingen 2 spelen voor het eerste seizoen in deze samenstelling. De ploeg met een goede mix van jong en oud staat momenteel bovenaan in de derde klasse.

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree Het elftal speelt dus sinds dit seizoen pas samen, maar de sfeer binnen de ploeg was er al direct vanaf het begin. “We zijn dit seizoen met jonge en wat meer ervaren spelers samen gesmolten tot één groep. We hebben een jonge assistent en een trainer die de groep goed aanvoelt. Zowel de jonge als de oude generatie zijn vrienden van elkaar en stappen door de voetbal ook regelmatig met elkaar”, aldus GPC 2.

Periodekampioen
In dit seizoen heeft de ploeg mooie en minder mooie momenten meegemaakt. “Het dieptepunt voor ons dit jaar was het cruciale puntenverlies in de uitwedstrijd tegen Lewedorpse boys. Iedereen presteerde ondermaats en we gingen met 3-0 onderuit. Hierdoor kunnen wij ons geen enkele misstap meer permitteren in de strijd om het kampioenschap”, vertellen ze. Buiten deze nederlaag om staat het team nog wel bovenaan en is de nacompetitie voor het team wel al een feit door de gewonnen periode. “Dit was ook ons hoogtepunt dit jaar. We verzekerde onszelf hiervoor door in de eerste helft al met 5-0 voor te staan tegen het tweede elftal van de Noormannen”, vullen ze aan.

Altijd in voor een lach
Op de vraag wie de grootste lolbroek is binnen het elftal, schuiven ze de doelman naar voren: “Onze keeper Steven Manz is altijd in voor een lach.” Plezier is voor de mannen dan ook enorm belangrijk, zowel voor als na de wedstrijd. “Naast een lolletje zorgt Steven er ook altijd voor dat hij scherp is om ons te motiveren. Hij is een enorm belangrijke schakel dit jaar”, vertellen de heren. Verder wordt Tyron genoemd als koning van de derde helft. “Hij is het meest ervaren binnen het team, zowel op als naast het veld. Hij heeft meer derde helft minuten op zijn naam staan dan wedstrijdminuten. Veel spelers hebben, tevergeefs, geprobeerd om zijn drinktempo bij te benen”, gaat het team verder.
Hoogtepunten
Naast de wedstrijd tegen de Noormannen, waarbij ze periodekampioen werden, heeft het team dit seizoen meer mooie wedstrijden gespeeld. “Tot nu toe was de 10-0 winst op Veere 2 de mooiste wedstrijd. Op dat moment waren zij onze directe concurrent en die hebben we dus flink aangepakt, echter moet de mooiste wedstrijd van dit seizoen nog komen”, blikken ze vooruit. Het team heeft meerdere mooie momenten gekend. Onder andere bij het team uitje in Antwerpen: “Op de terugweg moesten we tot drie keer toe stoppen op de vluchtstrook omdat Zico nog steeds niet helemaal fit was. Bij één van die stops raakte Dirk ook nog zijn telefoon kwijt, die we driehonderd meter verder terugvonden in de bosjes.”

Sponsoren
Als laatst wil het team nog de sponsoren bedanken. “Dankzij ZMC en Jesper de Vlieger lopen wij dit jaar in keurige kledij. Hij heeft ervoor gezorgd dat wij een polo, trainingspak en wedstrijdtenue hebben”, sluiten ze af.

Foto van Desireefotografie

Klik op GPC Vlissingen voor het laatste artikel over de club.

Papendrecht VR1 is kampioen

Op zaterdag 7 mei trad Papendrecht VR1 op sportpark De Gaard in Sprang-Capelle aan tegen NEO’25 VR1. Bij winst zou de titel voor de Papendrechtse dames zijn.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Ze lieten er geen gras over groeien. De hele wedstrijd waren de rood-zwarten de bovenliggende partij en wisten een ruime 0-8 overwinning te boeken dankzij treffers van Petra (4x), Chantal V. (3x) en Danielle H. Al twee wedstrijden voor het einde is het kampioenschap daarmee binnen.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

De officiële huldiging zal op zaterdag 14 mei plaatsvinden als Vrouwen 1 van Voetbalvereniging Papendrecht op het eigen Slobbengors aantreedt tegen Zwaluwe VR1. Uiteraard is eenieder van harte welkom om de Papendrechtse dames te eren tijdens deze feestelijk wedstrijd. De aftrap is om 14.30 uur.

Klik op VV Papendrecht voor het laatste artikel van de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.