DINTELOORD – Na de winterstop zit er af en toe wat spreekwoordelijk zand in de Prinsenland-motor, maar de start van de ploeg uit Dinteloord in de 3^e Klasse B van het zaterdagvoetbal was veelbelovend. ‘Scherpte voor de goal brak ons in bepaalde wedstrijden op, kostte teveel onnodige punten en deed de titel uit het zicht verdwijnen’, zegt verdediger Falco Wessels.
Toch is de rechtsback er van overtuigd, dat zijn ploeg rijp is voor de tweede klasse. “We hebben een goed elftal en een prima selectie met voldoende kwaliteit. Dat hebben we in oefenwedstrijden tegen sterkere tegenstanders in de voorbereiding laten zien. Dat het de laatste maanden niet meer zo vlot liep was vervelend. We kregen voldoende kansen, alleen maakten we ze niet. De scherpte ontbrak en dat is toch zonde. We wilden graag meedoen voor het kampioenschap, maar je wordt dat niet zomaar eventjes. En bovendien had niemand verwacht dat WHS het zó goed zou doen. Ze zijn de terechte kampioen.”

Het zou een terugkeer betekenen van Prinsenland naar een niveau waarop het al eerder, vlak na de fusie, actief was. Wessels maakte die periode ook mee als selectielid. “Ik debuteerde op mijn zestiende in het eerste en sloot daarna vast aan bij de selectie. Toen zat ik in het begin nog vooral op de bank of speelde bij het tweede. Maar inmiddels ben ik toch alweer enkele seizoenen basisspeler en dat hoop ik hier zo lang mogelijk te kunnen blijven. Ik ben hier opgegroeid en heb eerst bij Dinteloord in de jeugd gespeeld en later bij de SJO Prinsenland. Ik voel me hier thuis en ken iedereen. Dus hoe mooi zou het zijn om dan hier met Prinsenland weer dat stapje omhoog te maken. Het is iets waar ik heel graag naartoe wil om mezelf op dat niveau te kunnen meten.”

Eerst is het dan toch zaak om uit de derde klasse ‘weg te komen’, wat voor veel clubs toch een behoorlijke kluif blijft. “We hebben tegen clubs als Klundert, Kapelle, ZSC’62 en NOAD’67 dure punten laten liggen en een zekere periode hebben weggegooid. En tegen WHS zijn we in het begin van het seizoen één keer écht door de ondergrens gezakt toen we 8-2 verloren. Maar verder denk ik dat we hebben laten zien prima voetbal te spelen.”

“Ik ben zelf met een aantal doelpunten en assists als rechtsback ook daarin bepalend geweest. Dat is voor een verdediger best prettig, al krijg ik van de trainer alle vrijheid om in aanvallende zin mee te gaan en in te schuiven richting het middenveld. Die manier van voetballen past wel bij me. Ik heb een goed loopvermogen en op deze manier komt de ervaring als aanvaller en middenvelder vanuit de jeugd toch ook van pas.”

Waar Prinsenland en Wessels eerder al enkele keren nacompetitie moest spelen tegen degradatie, daar gloorde dit seizoen een nacompetitie voor eventuele promotie. “Dat zou niet verkeerd zijn. We hebben een periode mogen overnemen en dus mochten we de nacompetitie in. Het geeft dan wel een heel andere ‘vibe’ om die reeks wedstrijden in te gaan. We hebben in mijn ogen écht de ploeg om dat hogere niveau aan te kunnen. Maar je moet het eerst en vooral in dat soort wedstrijen laten zien. Dan zullen we dus elke wedstrijd scherp moeten zijn en zuinig met de kansen omgaan. De kwaliteit hebben we in de groep, nu moeten we mentaal er ook klaar voor zijn. Het leefde enorm in de groep en binnen de club.” Uiteindelijk bleek in de eerste ronde bij Bruse Boys uit het seizoen te eindigen dankzij een 1-0 nederlaag.

Klik op Prinsenland voor het laatste artikel over de club.

SINT-PHILIPSLAND – Het gehele seizoen bevond NOAD’67 zich in lastig vaarwater.  Tegen Zwaluwe viel enkele speeldagen voor het eind definitief het doek. De 4-1 nederlaag betekende degradatie naar de vierde klasse. Een flinke tegenvaller voor de club en voor Jasper van Pelt (22), die zodoende een teleurstellend eerste NOAD-seizoen beleeft.
“Dat kan je wel stellen inderdaad. We zagen het natuurlijk wel een beetje aankomen, maar toch moet je altijd blijven strijden. Dat hebben we ook gedaan, maar helaas is het niet gelukt. Nu is het zaak om de boel bij elkaar te houden en zo snel mogelijk proberen om weer de stap omhoog te maken. Al zal dat geen eenvoudige opgave zijn.”

Van Pelt is dit seizoen nieuw bij de groengelen en wist direct een vaste stek op het middenveld bij de Fliplanders te veroveren. Gaandeweg de competitie zag de derdejaars Pabo-student de selectie danig uitdunnen, wat mede ook debet was aan de teleurstellende resultaten. “We zijn het seizoen gestart met een groep van negentien. Daar waren er de laatste weken nog zo’n dertien van over. Bovendien is het ook erg jong en moeten we vaker dan lief is een beroep doen op spelers uit lagere teams. Dat breekt je dan wel op, zeker ook tegen de topploegen. Al vond ik wel dat we zeker de laatste weken beter begonnen te voetballen. Maar we wisten ons in wedstrijden daarmee qua resultaten niet te belonen.”

Van Pelt begon met voetballen bij SVS in Capelle aan de IJssel en speelde later nog bij v.v. Steenbergen. Hij verhuisde met zijn ouders vorig jaar naar Sint-Philipsland en besloot om lid te worden bij NOAD’67. “Ik heb me vanaf het eerste moment welkom gevoeld en ben hier prima opgevangen. Dat ik direct toen we hier kwamen wonen bij de plaatselijke supermarkt ben gaan werken, dat heeft ook wel meegeholpen. Daardoor leerde ik al veel mensen kennen en was ik niet echt een vreemde toen ik op de voetbal begon.”

Even had hij de twijfel of hij wel door moest gaan met voetballen, mede ook vanwege zijn drukke studie én stage op de Pabo. “Ik loop stage op een basisschool in Nieuwe-Tonge, waar ik verantwoordelijk ben voor de groepen 6/7/8. Maar ik besloot toch dat ik een uitlaatklep nodig had en dat werd dus NOAD’67. Ondanks de degradatie en de tegenvallende resultaten bevalt het me hier enorm. Het is een mooie club, gemoedelijk en hecht. Dat ik zo snel ben geaccepteerd is ook wel prettig en zegt ook veel over de groep. Bovendien ben ik als persoon wel sociaal en maak makkelijk contact, dus dat heeft het proces wel versneld qua gewenning.”

Voor volgend seizoen zit er voor Van Pelt niets anders op dan in vierde klasse te starten en te proberen de weg omhoog weer te vinden. “Dat is wel de bedoeling, want ik ga sowieso door. We hebben het dit seizoen door meerdere factoren helaas niet weten te redden, maar het spelletje is te mooi om er de brui aan te geven. En we moeten gewoon mét elkaar proberen om het tij te keren ervoor te zorgen dat het positieve gevoel op sportief vlak weer terugkeert.”

Klik op NOAD’67 voor het laatste artikel over de club.

STEENBERGEN – Als de spelersgroep groter was geweest, dan had er volgens Mike de Hoog voor zijn ploeg Steenbergen wellicht meer ingezeten dit seizoen. Het zag MOC’17 en Internos steeds verder weglopen in het titelgevecht van de 4^e Klasse C in het zaterdagvoetbal. ‘De selectie is te smal gebleken om tot het eind te blijven meestrijden.’
Het getuigt van realisme bij de 22-jarige De Hoog, die al sinds zijn zevende rondloopt op de velden aan de Seringenlaan. “Mijn ouders zijn inmiddels verhuisd naar Welberg en zelf woon ik vanwege studie in Breda, maar toch ben ik altijd Steenbergen wel trouw gebleven. Ik voel me er thuis, ken iedereen en speel al een aantal seizoenen hier in het eerste elftal. Dat bevalt goed, dus waarom zou je dan switchen van club?”

Jammer is volgens de aanvaller wel, dat de onervarenheid de ploeg soms onnodig puntverlies heeft gekost dit seizoen. “Maar aan de andere kant is het ook wel logisch. We zijn begonnen met een spelersgroep van zo’n achttien man, maar door verschillende redenen zijn er daarvan enkele afgehaakt. Dan moet je terugvallen op jonge jongens uit het tweede of de JO19. Dan weet je dat dit, zeker in een sterke klasse zoals die vierde klasse is, punten kan kosten. We hebben het dit jaar vooral laten liggen in de reeks wedstrijden tegen de directe concurrentie.”

“Een vormdip als team kan altijd gebeuren, maar dan is het wel extra zuur als je dat overkomt in de rechtstreekse duels tegen andere titelkandidaten. Realistisch is dan wel om te bekennen, dat zij laten zien een stuk verder te staan dan wij. Het is dus zaak om zeker richting volgend seizoen te kijken waar we de selectie kunnen aanvullen en versterken. Wil je écht meedoen, dan zal er in dat opzicht zeker wat moeten gebeuren.”

Er zal hoe dan ook in het nieuwe seizoen wel een andere wind gaan waaien bij Steenbergen, waar in de persoon van Peter van Poortvliet een nieuwe trainer voor de groep komt te staan. Hij maakt de overstap van SPS richting de ploeg van De Hoog. “Dat is alleen maar goed. We zijn ook wel toen aan een nieuwe impuls, een nieuw gezicht voor de groep kan ook verfrissend werken. Zelf probeer ik gewoon mijn uiterste best te doen om belangrijk te zijn en blijven voor het elftal.”

Want hoewel gaandeweg het seizoen de titel uit het zicht verdween en Steenbergen zich op mag maken voor de nacompetitie, kijkt De Hoog zelf wel redelijk tevreden naar zijn eigen prestaties. “In de seizoenen dat ik nu bij de eerste selectie zit en dat ik basisspeler ben, heb ik aangetoond belangrijk te kunnen zijn. Met doelpunten én assists. Ook dit seizoen heb ik regelmatig mijn goals meegepikt en ben ik door de trainer benoemd tot derde aanvoerder. Een aantal duels ben ik bij afwezigheid van de andere twee ook aanvoerder geweest en daar ben ik trots op. Die verantwoordelijkheid neem ik graag en krijg ik ook van mijn teamgenoten, dus dat voelt prettig en als een blijk van waardering.”

Hoewel hij het momenteel goed naar de zin heeft bij Steenbergen, is de aanvaller ook best benieuwd waar zijn sportieve plafond ligt. Hij wil zich graag meten op een hoger niveau, tegen sterkere tegenstanders. Persoonlijk én als team. “We hebben aangetoond in duels tegen hoger spelende ploegen, dat we daarin soms niet onderdoen. Het is alleen zaak om uit deze klasse te komen en dan zie ik ons zeker nog wel stappen zetten. Er zit nog wel meer in deze groep, en hopelijk ook in mezelf. Het is de komende jaren zaak om dat eruit te laten komen.”

Klik op Steenbergen voor het laatste artikel over de club.

STAVENISSE – Nieuwe drainage plaatsen, beregening erin én een nieuwe grasmat. Meestal zijn het werkzaamheden die in het tussenseizoen worden, maar bij Stavenisse waren de werkzaamheden dusdanig, dat volgens voorzitter Louis Wesdorp er in april al mee gestart moest worden. Het noopte de vierdeklasser tot improviseren.
“Willen we de boel in het nieuwe seizoen helemaal op de rit hebben en het veld speelklaar. Dan hadden we geen andere keuze dan al tijdens de tweede seizoenshelft de werkzaamheden te starten. We hebben daarop contact gezocht met SV Smerdiek, waar we ook qua jeugd mee samenwerken, om daar onze thuiswedstrijden af te werken. En trainen dat konden we vanaf april doen op een trapveld op Camping Stavenisse. Het was en is improviseren en behelpen, maar op deze manier is het prima te doen.”

Het hoofd- en trainingsveld waren beiden aan vervanging toe, maar in een eerder stadium had het bestuur van Stavenisse besloten om het nog een paar jaar uit te stellen. Toch moest er nu wel iets gebeuren, mede ook omdat de drainage niet goed meer werkte en het de velden soms onbespeelbaar maakte. “En we hebben goede afspraken gemaakt met de gemeente. Zij bekostigen bijvoorbeeld de beregeningsinstallatie, waarbij wij als club dan moeten zorgen voor een buffervat en pomp. Op die manier is het voor ons mogelijk om voor de toekomst hier een prachtig nieuw veld te realiseren.”

Het is de bedoeling om in september, als de bekerwedstrijden van het nieuwe seizoen beginnen, op ons eigen veld te kunnen trainen en spelen. “Dat wordt nog wel duimen draaien, mede omdat de ingezaaide velden ook goed moeten aangroeien willen we er op kunnen spelen. Want we zijn een kleine vereniging en moeten het vooral hebben van dat beetje kantineopbrengst. Door de coronaperiode waren die teruggebracht tot nul en ook nu is het natuurlijk niet ideaal. Maar na de wedstrijden, zowel uit en thuis die we elders hebben gespeeld is de spelersgroep altijd hier naar de kantine gekomen. Het zijn alle kleine beetjes die helpen in dit soort situaties.”

Met de nieuwe velden en installatie moet de hekkensluiter in de vierde klasse de komende dertig jaar vooruit kunnen. “Het is ook gewoon belangrijk voor de leefbaarheid hier, dat de voetbalclub blijft bestaan. Sportief hebben we nu een lastig jaar. Blessures en ook enkele jongens die elders zijn gaan spelen. Qua jeugd gaan hopelijk op termijn enkelen doorstromen naar aan onze senioren. En hopelijk kunnen we ook nog wat nieuwe jongens overtuigen om voor Stavenisse te kiezen. Samen met al het regelwerk voor de veldrenovatie kost het wel de nodige uurtjes. Dat doe ik overigens niet alleen hoor. Het voltallige bestuur draagt zijn steentje er aan bij om de boel in leven te houden.”

Klik op Stavenisse voor het laatste artikel over de club.