Home Blog Pagina 554

Remy trad in de voetsporen van zijn vader Roger

Ruim dertig jaar geleden begon Roger Schouwenaar zijn carrière als hoofdtrainer bij Well. Zijn zoon Remy volgde vorig seizoen exact hetzelfde traject.

Zo vader, zo zoon. In het geval van Roger en Remy Schouwenaar kan dat wel heel letterlijk worden genomen. Beiden op een heel aardig niveau gevoetbald, Roger werd trainer en zijn zoon maakte dit seizoen zijn debuut als oefenmeester. Wat het bijzonder maakt: Roger is als hoofdtrainer bij Well begonnen. En Remy pakte ook die draad op.

Zijn vader flikte het om in zijn allereerste seizoen te promoveren met de zaterdagvierdeklasser. Dat kon Remy niet evenaren, maar als debuterend coach bracht hij het er met zijn ploeg niet slecht af.

Trainer worden, het heeft er bij Remy altijd ingezeten. Thuis speelde hij op de  op de vloer met blokjes hele wedstrijden na. En hij is gezegend met tactisch inzicht. Noodzakelijk om als voetballer, onder meer bij NOAD’32, te slagen: van zijn snelheid moest hij het niet hebben. Remy had thuis een voorbeeld. “Ja, mijn vader heeft me geïnspireerd. Hij kon enthousiast over het vak vertellen. En hij heeft goed gepresteerd, hoor.” Zo promoveerde Roger, die in Vlijmen woont, binnen drie seizoenen drie keer met Haarsteeg.

Toen Roger bij Well aan de slag ging – 32 jaar geleden – waren het andere tijden. “Ik maakte het mee dat de jongens uit Nederhemert en Well met trainingen in een aparte kleedkamer zaten, zo groot was die tegenstelling tussen die dorpen. Maar op zaterdag gingen ze er helemaal voor. En ik was de baas, ze deden wat er werd gevraagd. Dat is tegenwoordig een heel ander verhaal.”

Vandaag de dag is voetballen slechts een onderdeel van het leven geworden, zeker niet meer de belangrijkste bijzaak. “Zelf”, zegt Remy, “heb ik nooit begrepen dat je er niet alles aan deed om er op zaterdag bij te zijn. Ik ben fanatiek, dat wil ik overdragen aan de groep. Dat zou moeten werken. En presteren, ook dat helpt. Dat ging in het begin van het seizoen behoorlijk goed. Daardoor groeide het zelfvertrouwen van de spelers naar mij toe, en omgekeerd.”

De meimaand was niet zo gelukkig. Well viel weg uit de subtop. “We hebben het toen laten liggen. Jammer, maar we kunnen ervan leren. Al met al was ik tevreden, zeker als je weet waar Well vandaan kwam.” Over komend seizoen kan Schouwenaar nog niet zo veel zeggen. “We hebben in de breedte meer mogelijkheden gekregen. De oefenpotjes zagen er aardig uit. Maar de competitie is sterker geworden. We zullen het zien.”

Klik op WSV Well voor de laatste artikel over de club.
Klik op WSV Well voor meer informatie over de club.

Nivo Sparta leert nog genoeg van meiden- en damesvoetbal

Zes jaar geleden, toen Nivo Sparta zich vestigde op een nieuw sportcomplex, werd ook het meiden- en damesvoetbal omarmd. “We kunnen nog genoeg leren”, zegt voorzitter Hans van den Bighelaar.

De club uit Zaltbommel had al veel eerder deze nieuwe bron aan leden willen aanboren. “Maar op ons oude sportcomplex hadden we daar geen ruimte voor”, zegt Hans. “Niet op de velden, niet in de kleedkamers. En dat merken we nu. Andere clubs in onze regio hadden daardoor een voorsprong opgebouwd. Nog altijd hebben we die nog niet ingehaald.”

Momenteel heeft Nivo ongeveer 65 voetballende meiden, sinds vorig seizoen is er ook een damesteam. “De aantallen zijn niet zo groot, daardoor moet je soms teams bij elkaar voegen. Komt nog bij dat we een paar heel talentvolle speelsters hadden, die deden mee aan Oranje Onder 15. De KNVB verplicht die meiden om mee te doen met de jongens, die uitkomen in de vierde divisie. Dus wordt de spoeling nog dunner.” Tegelijkertijd: “We waren er natuurlijk hartstikke trots op. Waren, want komend seizoen spelen ze voor PSV.”

Vorig seizoen kreeg Nivo Sparta ook een damesteam. De trainer is vertrokken. “Daar hebben we niet goed op geanticipeerd”, zegt Van den Bighelaar. “Het bestuur hoorde dat pas in juli. Heeft toch te maken met gewenning, groeipijnen. De afdeling meiden- en damesvoetbal moet zich dus nog meer ontwikkelen. Dit is in ieder geval een wake-up call geweest, gaat ons niet meer overkomen.” Overigens, de zoektocht naar een opvolger is buitengewoon lastig. “Genoeg trainers benaderd, ze zijn allemaal bezet. Weghalen doen we niet, dat is niet chique. Maar we doen er alles aan om dat op te lossen.”

Nivo Sparta heeft volgens Van den Bighelaar alle faciliteiten om deze tak uit te laten groeien. “Ons sportcomplex is fantastisch, de mooiste in de regio. Dat nodigt uit om er te komen voetballen. En we willen de komende jaren nog meer investeren in het meiden- en damesvoetbal. Dat zegt alles over onze ambities op dat vlak. ” Daar komt nog bij dat vrouwen de club zelf ook goed doen. “Het is geen mannenbolwerk meer. De diversiteit verandert de sfeer, het is zeker een verrijking in de kantine. Komt nog bij: sommige dames voelen zich sterk verbonden met Nivo Sparta, zijn bereid om in hun vrije tijd vrijwilligerswerk te verrichten.”

Klik op Nivo Sparta voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Nivo Sparta voor meer informatie over de club.

BVV Barendrecht 14 wil nog jaren samenspelen

Vandaag gaan we in gesprek met Dènan van Dalen van BVV Barendrecht 14. De 21-jarige  aanvoerder is al sinds zijn vijfde actief op de voetbalvelden. Zijn hele leven zit Van dalen al bij Barendrecht. Deze keuze was snel gemaakt omdat zijn broer hier ook al lid was. Vandaag vertelt hij meer over zijn elftal, BVV Barendrecht 14.

Het elftal is eigenlijk uit weinig mensen ontstaan vertelt Dènan. ‘’Er was een periode (toen ik er zelf nog niet bij zat) waarin het team te weinig spelers had om wedstrijden te spelen. Er kwamen gelukkig steeds meer spelers bij waardoor dit wel mogelijk werd. Zelf ben ik een aantal jaar geleden bij dit team gekomen. Ik zat in het tweede jaar van de A en speelde toen in de A3. Aan het einde van dat jaar viel de A3 uit elkaar. Dit is destijds gebeurd omdat er wrijving in de groep ontstond en daardoor veel spelers besloten om te vertrekken. Ik had me toen bij wat andere vrienden gevoegd in de A5. Sindsdien zijn wij bij elkaar gebleven en kwamen er steeds meer mensen bij. Hierdoor zitten wij nu op zeventien spelers en dat voor een vriendenteam! Volgens mij wordt dit mijn vijfde seizoen bij dit team.’’

Dit team is zo uniek, omdat er binnen het team een hele goede en sterke vriendschap heerst, zegt Van Dalen. ‘’We zijn allemaal vrienden van elkaar en gaan binnen en buiten het veld goed met elkaar om. Wij zijn allemaal gasten rond de 21 en kennen elkaar nu al een aantal jaar. Sommigen kennen elkaar zelfs al wel langer. Doordat er zo’n leuke sfeer heerst, is het altijd een feestje om weer te mogen voetballen.’’ Dènan geeft aan dat ze buiten het veld ook goed met elkaar omgaan. Wij wilden weten hoe dit er dan uitziet. ‘’We gaan weleens uiteten met het team en daarna de kroeg in. Het is dan altijd uitermate gezellig. Ook gaan we na de wedstrijd ook nog even de derde helft vieren, echter kan hier nog wel een tandje worden gezet. Tot slot hebben we ook altijd wel huisfeestjes waar we elkaar voor uitnodigen.’’

In het lange bestaan van dit elftal hebben zich vele hoogte- en dieptepunten afgespeeld. We lichten er een paar uit met de aanvoerder. ‘’Eerlijk gezegd hebben we geen echte dieptepunten meegemaakt. In andere teams was de sfeer niet altijd even goed. Dit zou je als een dieptepunt kunnen zien. In dit team is de sfeer top dus ik kan verder eigenlijk niks aanwijzen. Mijn hoogtepunt is toch wel het kampioenschap van vorig seizoen. Vorig jaar moesten terug naar de achtste klasse door corona, maar dat was een te kaag niveau het ging heel makkelijk. Toen gingen we naar de zevende klasse waar we na wat opstartproblemen een mooi seizoen hebben gedraaid en kampioen zijn geworden.’’

Kampioen wordt je niet zomaar. We vroegen daarom aan de mannen of zij zich goed voorbereiden op de trainingen. ‘’Voor een vriendenteam uit de zesde klasse zijn onze trainingen eigenlijk erg serieus. Wij hebben nu al zo’n acht seizoenen dezelfde trainer, namelijk de vader van een teamgenoot. Hij traint ons en is net zoals wij erg serieus. Uiteraard wordt er ook veel gelachen, maar uiteindelijk wordt er altijd wel serieus getraind. Vaak doen we iets van conditie in samenwerking met schieten op doel gevold door een rondo en een partijspel. Dit wisselt regelmatig. Helaas hebben wij van de club maar één uur per week training. Wij vinden dit te weinig, maar meer krijgen we helaas niet. We zouden er graag nog een uurtje achter plakken, maar dit is helaas niet mogelijk.’’

Tot slot heeft dit team nog een echte ambitie. ‘’De echte ambitie die ik zou willen noemen is dat ik hoop dat we nog jaren samen kunnen blijven voetballen. We willen met zijn alle blijven voetballen totdat we niet meer kunnen. Daarbij willen we zeker nog wat klassen hoger gaan spelen als dat mogelijk is. daarnaast willen we natuurlijk weer kampioen worden!’’

Klik op BVV Barendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op BVV Barendrecht voor meer informatie over de club.

Bij het mooiste decor hoort een prachtige kantine bij Jan van Arckel

Jan van Arckel had met zijn kasteel op de achtergrond al een fantastisch mooi decor. Maar ook het sportpark is daarin meegegaan. Werd een aantal jaren geleden de slechte grasmat vervangen door kunstgras, afgelopen seizoen onderging de kantine een metamorfose. “Misschien is het wel de beste kroeg van Ammerzoden geworden”, zegt bestuurslid Jack Rademakers.

Oubollig en gedateerd. Dat waren de woorden die naadloos pasten bij het clubgebouw van de vierdeklasser. Zo parachuteerden het meubilair en de gordijnen de bezoekers naar de jaren zeventig, tachtig. “Gezellig was het er wel altijd”, zegt Rademakers. “Desondanks: dit kon niet meer, dus hebben we het allemaal rigoureus aangepakt. En dat met tientallen vrijwilligers. Wat dat betreft is de saamhorigheid heel groot in onze club.”

De verbouwing leidde ertoe dat het een echte sportkantine is geworden. “De vloeren hebben eruit gegooid, tegels erin. Het plafond vervangen. En we hebben nu een duurzame  kantine, en energiezuinig. Want op het dak zijn zonnepanelen gelegd.” Het is een kantine van en voor Ammerzoden. “Dus hebben we bij het inkopen van materialen veel ingekocht bij lokale bedrijven. En onze sponsoren.”

Na de verbouwing moest de kantine opnieuw worden ingericht. Daar was extra voor nodig. Daarom werd er in mei een grote veilingactie van diensten en producten gehouden. Van een kappersbeurt tot zelfs een auto die bij opbod werd verkocht. “Een enorm succes, het leverde ons 22.000 euro op. Daarmee hebben we onze kantine dus aangekleed, ook werd er nieuwe bedrijfsapparatuur gekocht.”

Niet alleen in de opstallen is geïnvesteerd, Jan van Arckel heeft ook op sportief vlak de afgelopen seizoenen een paar stappen gezet. “We hebben met Giel Goesten een trainer voor het eerste aangesteld die uit Ammerzoden komt. Dat heeft heel goed uitgepakt, want we hebben de nacompetitie gehaald.” Jan van Arckel werd in de tweede ronde uitgeschakeld. “Toch een knappe prestatie dat we zover zijn gekomen. We zijn namelijk ook met de spelers een heel andere weg ingeslagen. We bouwen aan een eerste elftal met alleen maar eigen jeugd.” Volgens Rademakers is een deel van het succes ook te danken aan al die vrijwilligers die hun vrije tijd besteden aan het bijhouden van de velden.

Klik op Jan van Arckel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Jan van Arckel voor meer informatie over de club.

Meisjespupillen vinden weg naar Lekkerkerk

Lekkerkerk hoopt dat het het begin is van een nieuw groeibriljantje, de meisjespupillen. In het eerste deel van de najaarsreeks komt de club uit met een MO13 en een MO11. “We hopen dat uit te bouwen.”

Aan het enthousiasme van Claudia den Hoed, Melissa Kuijf en Sharon Ritskes zal het niet liggen. Samen met een vader van één van de meisjes zijn zij de drijvende krachten achter de beginnende bloei van de meisjespupillen. “We zijn vorig seizoen begonnen met één team”, zegt Den Hoed. “Een groot team van veertien meisjes. Dat was net te weinig voor twee teams, maar weer te veel voor één team.”

De aanwas was daarna groot genoeg om voor de voorjaarsreeks twee teams in te schrijven. Nu komt Lekkerkerk uit met een MO12 en een MO10, dat overigens als JM10 door het leven gaat. “Ze spelen gewoon nog tussen de jongens”, vertelt Den Hoed. “Er zijn weinig clubs inde buurt die een MO10 hebben. Je krijgt daardoor al snel te maken met fikse reisafstanden. Je bent langer onderweg dan dat je op het voetbalveld staat.”

Stapje voor stapje ziet Den Hoed de Lekkerkerkse meisjes beter worden. “We zijn vooral bezig met het aanleren van basisdingen als bal stoppen, trappen en dribbelen. Bij de één gaat dat best aardig, bij de ander heeft het nog wat meer tijd nodig. Het belangrijkste is dat die meiden met plezier op het veld staan.”

Met dat plezier zit het wel snor, verduidelijkt Den Hoed aan de hand van een voorbeeld. “Vorig seizoen werd er veel verloren en vaak ook nog met forse cijfers. Als we dan een keer wisten te scoren, was het groot feest. Aan deze meisjes merk je in de kleedkamer niet of ze verloren of gewonnen hebben. Ze hebben altijd lol. Voor ons als trainers is dat natuurlijk heerlijk.”

Klik op vv Lekkerkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Lekkerkerk voor meer informatie over de club.

Voor Heerewaarden staat er iets op het spel

Ook dit seizoen komt Heerewaarden uit in de reserveklasse. Voor de voetbaljaargang 2023/2024 kan dat helemaal anders liggen.

Elke wedstrijd was het weer prijsschieten bij vijfdeklasser Heerewaarden. Soms gingen ze met dubbele cijfers de bietenbrug op. De doelman had een abonnement op de bal uit het net vissen. Eindklassering in mei 2019: stijf onderaan, nul punten.

Dat het zo beroerd ging met Heerewaarden had alles te maken met een uittocht aan ervaren spelers het seizoen daarvoor. Aanvoerder Bas Lamers (26) deed daar niet aan mee: eens Heerewaarden, altijd Heerewaarden. “We moesten dat opvangen met gasten van een jaar of zestien. Dat lukte dus helemaal niet.”

De club telde zijn knopen: zoiets willen we niet nog eens meemaken. Laten we ons maar uitschrijven uit de standaardklasse en een tree lager gaan spelen. Vanuit de reserveklasse gaan we verder bouwen. In het eerste seizoen kwam daar niks van: in maart 2020 kwam vanwege corona de boel stil te liggen. Afgelopen seizoen was een betere graadmeter: Heerewaarden werd derde.

Een mooie prestatie, maar terugkeren naar de vijfde klasse was nog niet aan de orde. “Misschien dat het ‘m dit jaar wel gaat worden. Ligt eraan hoe we het doen. Wat mij betreft, gaan we voor het kampioenschap. Is realistisch, die jonkies zijn allemaal wat ouder geworden. Hebben meer ervaring opgedaan.” En als die titel wordt gepakt? “Dan lijkt het me logisch dat we weer naar een standaardklasse gaan.”

Spelen in de reserveklasse, het is wat anders. “Soms sta je op zondagmorgen al om tien uur op het veld. Beetje vroeg als je uit bent geweest, of een feestje hebt gehad. Maar het bevalt me wel. Je hebt meer gelijkwaardige tegenstanders, da’s wel fijn.”

En aan toeschouwers hoeft Heerewaarden niet veel in te leveren. De hondstrouwe supporters die er in de standaardklasse er al bij waren, zijn er dan ook. “En die drinken na afloop net zo goed een potje bier met ons mee. Wat gezelligheid betreft, hebben we niks ingeleverd. Daar draait het toch om: plezier hebben onder elkaar.” En dat gaat net wat makkelijker als je regelmatig een overwinning boekt dan telkens te worden afgedroogd.

Toch verandert er dit seizoen wel iets. Marien van Tussenbroek is als trainer gestopt, gaat in het tweede van Heerwaarden spelen. Zijn opvolger is Piet van Lent. “We kennen Piet een beetje, hij was ook trainer van Hurwenen. Afgelopen seizoen was dat bij MEC’07.”

Klik op Heerewaarden voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Heerewaarden voor meer informatie over de club.

Spirit heeft z’n grenzen bereikt

Een uit de kluiten gewassen dorpsclub, zo noemt voorzitter Henk Lammertse ‘zijn’ Spirit. Met twaalfhonderd leden op een beperkt gebied heeft de club qua ruimte zijn grenzen bereikt. “We zijn uit ons jasje gegroeid.”

Een willekeurig voetbalzaterdag laten de problemen van de club in een notendop zien. Om een parkeerplaatsje in de buurt van de Sportlaan in Ouderkerk te bemachtigen moet je zoeken en vooral geluk hebben.

Het voetbal zelf is een bedrijf dat van ’s ochtends vroeg tot ver in de avond in werking is. “Onze laatste wedstrijden beginnen inmiddels om half zeven ’s avonds”, zegt Lammertse. “Dat zijn ze misschien bij volleybal of waterpolo gewend, maar voor voetballers is dat natuurlijk geen gebruikelijk tijdstip. Het zorgt ook voor problemen in onze organisatie. Je hebt wel met vrijwilligers te maken en in de keuken en achter de bar willen ze op een gegeven moment – na een lange dag – de boel opruimen en naar huis. De keuken en bar tot een uur of zeven open houden is daarom wel het matje.”

Spirit probeert de lasten van de ‘avondwedstrijden’ te verdelen. “Dat niet steeds hetzelfde team aan de beurt is. De meeste elftallen voetballen bij ons voor de gezelligheid. De kantine is het tweede huis van die jongens.”

De druk op het speelschema geeft wel aan dat Spirit in ruimtenood verkeert. De oorzaken zijn volgens Lammertse positief. “We hebben de afgelopen jaren een enorme toeloop aan leden gekregen. Dat is natuurlijk mooi en daar zijn we ook trots op. Het geeft aan dat we het hier met elkaar ook goed voor elkaar hebben.”

Spirit is allang niet meer de club van inwoners van Ouderkerk alleen. Sterker, bijna twee derde van de leden woont elders in de Krimpenerwaard. Meer dan de helft van de leden heeft zijn woning staan in Krimpen aan den IJssel.

“We hebben er zes jaar geleden bewust voor gekozen om een meisjestak te beginnen. Dat wilden we serieus aanpakken en inmiddels hebben we bijna 250 meisjes”, zegt Lammertse. De groei zorgt er echter wel voor dat ook een trainingsschema in elkaar zetten een hels karwei is. “Op basis van de normen die de KNVB hanteert zouden we al zeven velden moeten hebben”, weet de voorzitter. “Wij hebben er vier, waarvan drie kunstgras. Het grasveld kan worden gebruikt in de zomer voor beperkte trainingen, maar zodra het winter is, is het niet meer te gebruiken.”

Daar zit een mogelijke oplossing van het probleem: ook kunstgras op het vierde veld. Lammertse heeft het inmiddels aangekaart bij de gemeente. “Andere opties zijn er in onze ogen niet. We kunnen niet uitbreiden. We grenzen weliswaar aan een weiland, maar daar zit ook een treksloot tussen. En onze voorkeur gaat beslist niet uit naar verhuizen. Ik vind dat een voetbalclub in de bebouwde omgeving moet zitten. Bij verplaatsing zie je vaak clubs aan de rand van de gemeente verdwijnen. De ziel gaat dan uit een club. Dat willen we niet.”

Een ledenstop vindt Lammertse moeilijk te verkopen. “Dat kan nooit de bedoeling zijn van een sportclub en dat mag niet de insteek zijn van een gemeente.”

“Het vierde kunstgrasveld zou ons op dit moment al flink lucht geven.”

Klik op vv Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Spirit voor meer informatie over de club.

Michel Harinck: jongen van de club VV ‘s Heer Arendskerke

Vandaag gaan we in gesprek met Michel Harinck, de 28-jarige aanvaller van VV ‘s Heer Arendskerke. In het dagelijks leven werkt Michel Harinck als fysiotherapeut en speelt al heel zijn leven bij VV ‘s Heer Arendskerke.

Carrière
Op zesjarige leeftijd is Harinck begonnen met voetballen bij VV ‘s Heer Arendskerke. “In competitieverband ben ik hier eigenlijk nooit weggegaan. Naast het voetballen bij VVA heb ik in mijn jeugd nog wat jaartjes getraind bij JVOZ maar daar heb ik nooit in competitieverband gespeeld. Op mijn zeventiende werd ik onderdeel van de selectie bij VVA. Ik had me hier snel ontwikkeld tot vaste basisspeler en voetbal wekelijks met veel plezier in het blauw wit. In de eerste jaren ging het erg goed en scoorde ik ook regelmatig. In die jaren was ik ook regelmatig benaderd door andere clubs uit de regio, maar die had ik eigenlijk allemaal vrij snel afgewezen. Ik ben een jongen van de club en het voetballen met mijn vrienden was en is het mooiste dat er is.”

Na een aantal mooie jaren volgden er ook een aantal mindere jaren voor Harinck. Zo onderging Harinck, na een periode met heel veel kwakkelen, een zware heupoperatie in 2017. “De periode hiervoor was, door de onduidelijkheid omtrent de aard van de pijn, erg lastig. Het zorgde voor erg veel twijfel en ik verloor het vertrouwen in mijn eigen lichaam.”

Mooiste moment
We vroegen naar Harinck zijn hoogtepunten. “Er waren natuurlijk erg veel hoogtepunten en mooie momenten, maar ik vind het moeilijk om er dan eentje uit te kiezen. Als ik dan toch één moment moet kiezen, dan was het mooiste moment uit mijn carrière het binnenslepen van het kampioenschap in 2019. Met een geweldige ploeg en een erg goede trainer deden we hetgeen wat niemand van te voren verwacht had!”

VV ‘s Heer Arendskerke
De aanvaller speelt al zijn gehele leven bij VV ‘s Heer Arendskerke. “Mijn vader heeft hier altijd gespeeld en zo kom je hier uiteindelijk zelf ook terecht. Ik heb hier tevens bijna mijn gehele leven gewoond. Ik voel mezelf wel echt een jongen van de club, maar daar kan ik er nog wel een heel rijtje van opnoemen. Dat is wat Arendskerke bijzonder maakt. De samenhorigheid is erg groot. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik hier weg moest. De club.. ik kom er gewoon veel te graag!”

Naast aanvaller zijn in de hoofdmacht van Arendskerke, zet Harinck zich ook in als vrijwilliger voor de club. “Ik ga jaarlijks mee met het voetbalkamp van de allerjongste jeugd, tussen de vijf en elf jaar. Dit is een geweldig weekend, waarin ik veel met die jonge jongens en meiden kan voetballen en we allerlei leuke activiteiten organiseren. In de toekomst zal ik er ooit ongetwijfeld ook jeugdtrainer worden, maar dat komt later wel.”

Voor nu is dit seizoen belangrijk voor Harinck. De aanvaller is samen met zijn ploeg goed gestart in de competitie met twee overwinningen op een rij. “Daarna hebben we direct twee misstappen gemaakt. De twee duels nadien hebben we beide verloren. Dit mag ons niet overkomen als we ons willen meten de beste ploegen uit onze competitie. We willen dit jaar graag laten zien dat we in de top van onze klasse kunnen meedraaien en meedoen om de prijzen. Dan zullen de resultaten snel moeten veranderen. Ik heb wel vertrouwen in de ploeg. Zo verwacht ik dat we met onze ploeg de draad snel oppakken en stabieler gaan presteren. We zijn nog wat zoekende naar de juiste speelstijl, maar ik hoop dat we nu aan een zegereeks kunnen beginnen. Uiteindelijk hoop ik in de top drie te eindigen en mee te doen om een plaats in de tweede klasse. Daarnaast spelen we dit weekend voor de beker. Ook daar willen we graag nog lang in meedoen.”

Wij wensen Michel Harinck veel succes dit seizoen. 

Klik op VV ‘s Heer Arendskerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV ‘s Heer Arendskerke voor meer informatie over de club.

Dexter de Kort van TPO over zijn elftal

Vandaag gaan we in gesprek met Dexter de kort van TPO senioren 2. Dexter is op tienjarige leeftijd begonnen met voetballen bij V.V. Seolto. De 24-jarige linksback van TPO is werkzaam als bouwkundig ontwerper. Vandaag hebben we het over zijn elftal.  

We vroegen aan Dexter hoe dit elftal is ontstaan. ‘’Het elftal bestaat uit vrienden die uit alle hoeken van de gemeente Moerdijk komen en een paar uit Breda. Via via werden er spelers van verschillende clubs aangetrokken. Om samen met vrienden deze sportieve uitdaging van de kelderklasse aan te gaan. Zo ben ik ook bij dit elftal terecht gekomen.’’

Verder wilden we weten waarom dit nu zo’n uniek team is. ‘’V.V. TPO staat voor Voetbal Vereniging Tussen Puinhoop Opgericht. Wij doen de naam van onze vereniging eer aan. Al onze talenten komen vanuit alle hoeken en gaten van de gemeente Moerdijk en Breda. Met zoveel achtergronden, types en karakters is het soms wel een kleine puinhoop bij ons op het veld of in de kleedkamer. Ons team is ook sterk in het zeiken en boos worden op elkaar. Dit gebeurt zowel binnen als buiten het veld, vooral als het tegenzit. Echter zijn we na het laatste fluitsignaal altijd gezellig met elkaar. We blijven tenslotte een vriendenteam.’’

Dit team heeft al redelijk wat meegemaakt. Vandaag bespreken we met De Kort verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Een dieptepunt is de laatste fase van het seizoen. Alles wat mis kon gaan ging mis. Blessures, afwezigen etc, zorgde ervoor dat we uiteindelijk vijfde of zevende zijn geëindigd. Een hoogtepunt was toch wel tijdens één van onze eerste seizoenen in de senioren. De jeugdigheid spatte er toen nog vanaf en we hadden weinig ervaring tegen het doorgewinterde senioren voetbal. Maar onze trainer Wim beloofde ons dat als we tweede of eerste zouden eindigen, dat wij op trainingskamp naar Spanje mochten. Het seizoen vorderde en we bleven maar punten pakken. Richting het einde van het seizoen zag het ernaar uit dat wij dit ook echt konden realiseren. Wij hebben sindsdien niet meer zo goed en gemotiveerd gevoetbald.’’

Vervolgens wilden we weten of er binnen dit elftal nog kleurrijke figuren rondlopen. ‘’Onze aanvoerder Tim S. Hij zorgt er altijd voor dat de bierpot bij elkaar gesprokkeld is. Dan hebben we Leon de vrouwenverslinder met zijn sterke verhalen. Mark M. Hij heeft altijd anekdotes over van alles en nog wat. Mark H. Die komt altijd met nutteloze en nuttige feitjes. Felix is onze international, hij is afkomstig uit Chili. Tot slot is Tijn S. Onze stille kracht.’’

Tot slot hebben de mannen ambities dit seizoen die ze graag willen uitspreken. ‘’Wij hopen dit jaar lekker bovenin mee te draaien en prima te voetballen zonder al te veel blessures of afwezigen. Verder zetten we weer in op een onvergetelijk teamweekend. Waarbij onze mannen weer lekker los kunnen gaan en zorgen voor leuke anekdotes waar we ons weer lang mee kunnen vermaken’’, aldus Dexter.

Klik op TPO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TPO voor meer informatie over de club.

Een inkijkje in het bijzondere Zaterdag 2 van Aeolus

Aeolus 2 is een gezellig zaterdagteam. Het team uit Rotterdam heeft een hele trouwe aanhang die er elke wedstrijd weer een feest van maken. Zowel op als naast het veld is dit team een echte vriendengroep die na de tweede helft het bier rijkelijk laat vloeien.

Maak kennis met
Aeolus Zaterdag 2, wordt ook wel ‘Jolus 2’ genoemd. Ze zijn een niet al te serieus team. ‘’Hoewel we misschien een twee in onze naam hebben, zijn we wel het eerste team van R.K.S.V. Aeolus in Rotterdam-Oost. We spelen sinds dit seizoen zevende klasse, moet je nagaan dat de teams onder ons nóg slechter zijn.’’ Het team is al zo’n zes jaar bij elkaar en bestaat uit jongens die elkaar al kenden van hun studentenbijbaan, middelbare en/of basisschool, aangevuld met andere vrienden die er weer goed bijpassen. ‘’Zo zijn we al jaren samen. In die jaren eindigden we zowel stijf onderaan als bijna kampioen, dus je weet het nooit voordat ons seizoen begint. We spelen onze thuiswedstrijden op het Sportpark Oosterflank, in de volksmond ook wel het adelaarsnest genoemd.’’

‘’Ons spel kenmerkt zich door 4-3-3 vóór-de-stuit, ze-weten-het-niet-meer en hoge druk naar voren. In al die jaren hebben we altijd onze wedstrijdverslagen op facebook gezet en later op onze insta @aeolus.2. Zo hebben we in al die jaren een trouwe fanbase opgebouwd. Deze fans, ook wel de jolus ultra’s genoemd, staan vaak bij onze wedstrijden op het adelaarsnest te supporten met vuurwerk en bier. Oftewel, een heerlijk gezellig zaterdagteam met af en toe wat tiki taka’’

Blessuregevoelig
Naast de samenstelling is de blessuregevoeligheid van Aelous 2 ook zeker één van hun unieke punten. ‘’Zo krijgt onze keeper het voor elkaar vrijwel elke wedstrijd geblesseerd te zijn en missen we nu weer een flink aantal spelers. Zou het aan het harde trainen liggen? Ons team is zeer divers bestaat uit Rotterdammers, een Syriër, een Bosniër en zelfs een exotische Limburger. Ook komen onze trainers Harvey en Remco uit Capelle a/d IJssel, maar die plek moet je vooral niet te veel aandacht geven.’’

Speciale spelers
Dit team uit Rotterdam zit vol met speciale spelers. ‘’Zo is onze grote CV, Max, fan van Arsenal. Daarnaast hebben we met Aarnout dit seizoen een échte Zeelander aan de haak geslagen. Jammer genoeg heeft hij al direct een enkelband ingescheurd, dus veel hebben we nog niet van hem kunnen genieten. Met Thomas de V. hebben we iemand die altijd in willekeurige bomen en gebouwen klimt (geen grap) en Baco Mike is nachtblind. Iedereen heeft wel een liedje over hem waarvan sommigen niet op kindvriendelijke social media herhaald kunnen worden (Amin). Voor meer inzicht in de levens van onze spelers moet je even de Matchday reports bekijken op onze Instagram. Hier zie je precies wat al onze spelers op een wedstrijddag doen. Dan zie je pas wie er écht speciaal is.’’

Motto
We vroegen aan de mannen of ze nog een bepaald motto hebben die ze nastreven. ‘’Ons motto is ‘een dag niet gezopen is een dag niet geleefd’. Een biertje kan er dus altijd wel in en die laten we ons dan ook graag inschenken door onze favoriete barman Rini. We moeten soms wel een grens trekken, want onze rechtsbuiten Jelle kan wel eens van persoonlijkheid veranderen als hij te veel heeft gedronken. Ook is ons motto ‘als je wint heb je vrienden’. Dit nummer wordt nog wel eens afgespeeld na een overwinning. Vorig seizoen is dit nummer dan ook vrij weinig voorbijgekomen. Dit seizoen knalt hij weer vaker door de speaker.’’

Hoogte- en dieptepunten
We spraken met Aeolus 2 over hun hoogte- en dieptepunten. ‘’Naast het bijna-kampioensjaar zijn onze teamweekenden berucht. Van Kloosterzande aan zee, tot carnaval in Doetinchem. Ook zijn de Syrische etentjes bij teamgenoot Hadi een culinair hoogtepunt. Ook zijn we na een doelsaldo van tien doelpunten achter op de nummer één en nog één wedstrijd te gaan, doorgegaan in de beker, iets wat later in de volksmond ‘The Great Escape’ is gaan heten. Dieptepunten zijn de aanklacht van HOV tegen onze trainer, die we voor hun neus hebben weggekaapt. De rechtszaak, met als inzet 25 kratten koude Hertog-Jan pils, loopt momenteel nog.’’

Vooruitblik
De keeper van Aeolus 2 is nog minimaal drie wedstrijden geblesseerd. Hierdoor moeten ze nog even met een speler op goal staan. ‘’We verwachten ook dat onze spits (die oprecht verre familie van Zlatan Ibrahimovic is, wat je qua bouw niet zal verwachten) nog zeker vijf keer voor open goal over de bal zal maaien. Verder willen wij er een mooi seizoen van maken aangezien we in de eerste vier wedstrijden nu al meer punten gehaald hebben dan heel vorig seizoen.’’

Doelen
Als je kijkt naar de geschiedenis van dit team, zal je een lange blessurelijst vinden. ‘’Ons doel is om dit seizoen geen wedstrijd af te hoeven zeggen in verband met te weinig spelers. Verder willen we graag de kantine zo vaak mogelijk uitspelen en ook zeker de tweede wedstrijd tegen Alexandria (van wie wij het terrein huren) winnen zodat wij met trots kunnen zeggen dat we de baas van sportpark Oosterflank zijn. Ook willen wij dit seizoen ons eigen record voor de langste Baco-trein verbeteren.’’

The Great Escape
Op de laatste speelronde van vorig seizoen stond het team drie punten achter op de nummer één met een slechter doelsaldo van negen. ‘’Wij hadden een vroege uitwedstrijd die we dus met grote cijfers moesten winnen. Dit zorgde voor een hele rare wedstrijd waar wij na de 0-8 dus nog snel de bal uit het netje haalde om weer snel door te kunnen. Wij wisten deze wedstrijd met 0-10 te winnen en hadden onze taak dus gedaan. De concurrent speelde kort na ons een thuiswedstrijd en één geblesseerde speler van ons was daar al en belde dat het na dertig minuten 1-1 stond. Wij dus met heel ons team naar die wedstrijd toe waar ze op eigen terrein met 1-3 verloren. Dit betekende dat wij dus wonderbaarlijk door waren in de beker en dit konden vieren op hun terrein. Gewaardeerd werd het niet echt, maar we hebben zeker gelachen.’’

Lovende woorden
Het team wilde graag nog even iemand hartelijk bedanken. ‘’Wij willen heel graag barman Rini in het zonnetje zetten. Deze man staat altijd voor ons klaar om de kantine lang open te houden met veel te harde muziek. Rini is een hele grote factor voor de teamspirit binnen ons team omdat wij altijd in de kantine kunnen hangen en kunnen genieten van bier en baco. Hier zijn al menig wedstrijdplannen bedacht die op zaterdag natuurlijk volledig in het water vielen. Maar zonder Rini was Aeolus 2 nooit geweest wat het nu is!’’

De Ultra’s
Als laatste wilde Aeolus 2 nog wat kwijt over hun trouwe groep fans. ‘’Wij zijn één van de weinige ploegen in de kelderklasse met echte Ultra’s, onder leiding van oprichter Thomas. Zoals ook op de foto te zien is hebben wij een spandoek en veel spelers uit ons team zijn ook begonnen als ultra en andersom. Een paar keer per seizoen hebben zij ook een vuurwerk actie (te zien op Instagram account @aeolus.2) en de koppen van de tegenstanders zijn onbeschrijfelijk als ze opeens een groep gekken zien met rookbommen en fakkels in de zevende klasse. Deze groep vrienden is echt uniek daarin en wij zijn ze heel dankbaar dat ze bijna elke zaterdag tijd vrijmaken om ons te supporten.’’

Wij wensen Aeolus 2 veel succes dit seizoen!

Klik op Aeolus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Aeolus voor meer informatie over de club.