Home Blog Pagina 555

De pechvogel met Martijn Boere van Beek Vooruit

De 24-jarige centrale verdediger is actief geweest bij verschillende clubs als NAC Breda en FC Dordrecht. Momenteel speelt Martijn Boere bij Beek Vooruit. Door een blessure aan zijn rechter kruisband, die hij in mei 2022 had afgescheurd, moet hij toekijken vanaf de zijlijn. 

Op vijfjarige leeftijd is Martijn Boere begonnen met voetballen bij Beek Vooruit. “Daar heb ik gevoetbald tot mijn veertiende waarna ik de overstap maakte naar NAC Breda. Daarna nog tot mijn negentiende bij FC Dordrecht gespeeld en ben met een tussenstap bij Baronie uiteindelijk naar Beek Vooruit teruggekeerd. Op 21-jarige leeftijd maakte ik mijn debuut bij Beek Vooruit en daar speel ik nu nog steeds.”

Blessure
In 2017 had Boere zijn linker kruisband afgescheurd. “Dit gebeurde in de laatste maand van het seizoen bij FC Dordrecht. Na een revalidatie van één jaar was ik bijna wedstrijdfit en tijdens mijn eerste minuten in het tweede elftal, scheurde ik in een duel weer mijn kruisband af. Na een lange tweede revalidatie ben ik met alle plezier teruggekeerd bij Beek Vooruit. Hier heb ik helaas in mei 2022 mijn rechter kruisband afgescheurd.”

De centrale verdediger had voorheen nooit een knieblessure gehad, zowel links als rechts niet. “Twee keer is het in een (zijwaarts) sprintduel gebeurd met een klap vanuit de zijkant. Mijn been bleef toen staan en de tegenstander kwam op volle snelheid tegen mijn knie aan. Hierdoor klapte eigenlijk mijn knie dubbel. De tweede keer aan mijn linkerknie was in een kopduel waar ik verkeerd terecht kwam.”

Voetbal is belangrijkste bijzaak van het leven
Voetbal is de belangrijkste bijzaak van het leven. Een uitspraak die ook voor Boere geldt. “Vooral de laatste jaren bij Beek Vooruit waren mooi met sportieve pieken en dalen. Prestatie en gezelligheid komen samen bij Beek Vooruit en het is geweldig dat ik samen met een aantal vrienden in de selectie voetbal. Ik wil de komende tijd ook betrokken blijven bij het voetbal en Beek Vooruit.”

Voor de centrale verdediger was het een flinke tegenslag om weer onder het mes te moeten. “Ik zit nu in een lang revalidatietraject, maar ik zie mezelf niet als een pechvogel. Waar er één deur dicht gaat, gaan er andere open. Zo ben ik tijdens mijn eerste revalidatie vanuit mijn revalidatie bed gestart met mijn bedrijf BikeBudget.nl. Hier haal ik dagelijks nog steeds heel veel voldoening uit. Deze passie heeft zich door de jaren heen uitgebouwd tot een mooi bedrijf. Ondernemen is topsport. Veel dingen die ik heb geleerd uit de voetballerij komen nu heel goed van pas tijdens het ondernemen. Een goed voorbeeld daarvan: iedere dag een beetje beter willen worden. Mijn wedstrijden worden niet meer op het veld gespeeld, maar iedere dag op de werkvloer.”

Fit worden
Martijn Boere traint nu bij zijn fysiotherapeut om weer fit te worden. “Ik train drie keer in de week met mijn fysiotherapeut Wilfred Sip (ex-NAC & ex-PSV). Expertise is erg belangrijk in een lange revalidatie. Door een goede revalidatie weet ik dat het mogelijk is om zonder mankementen volledig te herstellen. Naast dat ik bij mijn fysiotherapeut train, ben ik ook vaak in de sportschool te vinden. Je fit voelen is en blijft het lekkerste wat er is. Verder heb ik niet echt verwachtingen voor wanneer ik weer op het veld sta. Dat is eigenlijk een toekomstdroom, voor nu nog te ver weg. De focus staat nu in eerste instantie op weer fit worden voor mijn maatschappelijke carrière. Nu schouders eronder en kleine stapjes blijven zetten.”

Wij wensen Martijn Boere veel succes met zijn revalidatie!

Klik op Beek Vooruit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Beek Vooruit voor meer informatie over de club.

Meedoen om de prijzen? Toby Tan laat er zich niet over uit

Niemand bij Roda Boys/Bommelerwaard wil nog worden herinnerd aan de maand mei. Toen gooiden de rood-zwarten de kansen op de titel in de tweede klasse F van het zaterdagvoetbal én de nacompetitie te grabbel. Dit seizoen dan maar op herhaling? Zo hard wil aanvaller Toby Tan het nog niet stellen.

Voordat de competitie vorig seizoen aanving zag de 31-jarige middenvelder uit Kaatsheuvel het helemaal zitten. Er waren minder mutaties dan normaal bij de Boys, daardoor was het team aardig ingespeeld. En er liep meer dan voldoende kwaliteit rond om rondborstig ervoor uit te komen dat de titel of in ieder geval de nacompetitie het doel was.

Tot een wedstrijd of vijf, zes voor het einde zag het er nog naar uit dat bewoners van sportpark De Maaskant eindelijk de lang verwachte promotie naar de eerste klasse konden verwelkomen. “We hadden een goede reeks achter de rug, koploper SVW van zijn plaats verdrongen”, zegt Tan. “Daarna werden we minder scherp. Waarom? De eenheid vloeide weg.”

Voor de supporters was het heel lastig te verkroppen. Niet eens de nacompetitie werd gehaald: het voelde als een vernedering, want al járen vlast de club op promotie. “Dat krijg je ook te horen, logisch. Maar als groep vonden we het heel erg voor onze trainer, Jan van Grinsven. Het was zijn laatste seizoen als trainer, hij stopte ermee. We hadden ‘m zo graag een sportief cadeau gegund.”

Dat is voorbij. We kijken weer vooruit. Met een selectie met veel mutaties, een handelsmerk van Roda Boys. “Beetje logisch is dat wel, Aalst is maar een dorpje. Het betekent wel dat we weer aan elkaar moeten wennen.”

Bovendien staat een andere trainer voor de groep: Piet de Kruif, overgekomen van GRC 14. “Hoe gaat het lopen? Hoe snel raken we aan elkaar gewend? Dat weet je niet”, zegt Toby, die na een tussendoortje van drie seizoenen Achilles Veen met zijn tiende seizoen Roda Boys tot de vaste inventaris behoort. “Het is onzeker, we hebben ook wat ingeleverd. Mij hoor je niet roepen dat we voor het kampioenschap of een andere prijs gaan. Eerst maar eens afwachten hoe de start van de competitie uitpakt.”

In ieder geval kunnen de spelers nooit een verwijt maken aan het veld. “Sinds de renovatie ligt dat er geweldig bij. En dankzij die robotmaaier is het een prachtig plaatje.” Nu zal het eerste ervoor moeten zorgen dat ze ook de supporter die indruk achter laten: een prachtig stel, dat toch de hoop levend houdt: meedoen om de prijzen.

Klik op Roda Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Roda Boys voor meer informatie over de club.

Tom Rosmolen van Melissant wil zo snel mogelijk weer fit worden

Tom Rosmolen is negentien jaar en speler van V.V. Melissant. De voetballer die op meerdere posities inzetbaar is, speelt al zijn hele leven bij de club aan de Binnenweg. Tom verwacht dit seizoen bovenin mee te kunnen draaien.

Carrièreverloop
Tom Rosmolen is negentien jaar en zit in zijn eerste jaar van het HBO civiele techniek. ‘’Ik heb hiervoor op de universiteit gezeten alleen daar ben ik vorig jaar mee gestopt, want dit was te theoretisch.’’ De student is op zijn vijfde begonnen bij Melissant en is hier nooit meer weggegaan. ‘’Ik heb altijd met oudere jongens gevoetbald. Op mijn vijftiende mocht ik na mijn eigen wedstrijd bij de JO17, mijn debuut maken in het eerste elftal. Het jaar erna (op mijn zestiende) ging ik vanuit de JO17 naar de selectie. Ik heb toen wel getwijfeld of ik niet naar een andere vereniging moest gaan om daar in de jeugd te kunnen voetballen, maar dat heb ik uiteindelijk toch niet gedaan.’’

Hoogte- en dieptepunt
Echte hoogtepunten heeft Tom naar eigen zeggen nog niet echt meegemaakt in het voetbal. ‘’In de JO17 zijn we een keer tot de halve finale gekomen van de beker. Verder hoop ik dat er snel een nieuw hoogtepunt zal komen met het eerste. Een hoogtepunt voor mezelf was toch wel vorig jaar toen ik de laatste vijf wedstrijden aanvoerder mocht zijn van het eerste. Dat is toch wel iets dat ik als kleine jongen graag wilde.’’

Rosmolen beleefde zijn dieptepunt helaas kortgeleden. Dit was de degradatie naar de vijfde klasse. ‘’Halverwege het seizoen zag iedereen het wel aankomen, alleen dat was toch wel een flinke domper.’’

Huidig seizoen
Samen met de voetballer keken we naar het huidige seizoen. ‘’De voorbereiding is niet helemaal vlekkeloos verlopen. Een hoop jongens waren op vakantie of andere verplichtingen waardoor we niet een vast team konden vormen. Toen de competitie begon is dit eigenlijk veranderd. Nu hebben we een vaste groep van zo’n achttien man en dan raak je wat makkelijker ingespeeld dan wanneer er elke week andere spelers in staan. We hebben dan ook de eerste drie wedstrijden gewonnen en helaas vorige week tegen Flakkee verloren. Maar we blijven er heel nuchter onder. Er komen nog onbekende tegenstanders aan waarvan we qua uitslagen nog niet echt hoogte krijgen. En de Flakkese derby’s gaan meestal ook alle kanten op. Ik verwacht dat we bovenin blijven meedraaien alleen of daar ook een beloning aan vast zal zitten zal in het verdere seizoen blijken.’’

Ambities
De speler hoopt zo snel mogelijk terug te keren in de vierde klasse. Zelf is hij nog licht geblesseerd en aan het vechten voor zijn basisplek. ‘’Ik heb in het begin van het seizoen in de spits gespeeld vanwege een aanvallers tekort. Toen de aanvallers terugkwamen ben ik eigenlijk op de bank beland en daarna geblesseerd geraakt. Als ik terug ben van m’n blessure zal ik dus weer moeten laten zien dat ik erin hoor. Als doel heb ik dus ook dat ik zo snel mogelijk fit wil worden.’’

Bezig blijven
We vroegen wat voetbal zo belangrijk maakt voor Tom. ‘’Het geeft een beetje structuur en ik verheug me elke keer weer op een training of wedstrijd. In de corona tijd was er geen voetbal en dan merk je toch wel dat je iets mist.’’ In deze corona tijd heeft Rosmolen wel een andere hobby ontdekt. ‘’Doordat er niet gevoetbald mocht worden, ben ik begonnen met krachttraining om toch een beetje bezig te blijven. Ik wilde hier altijd al een keer mee beginnen, want het seniorenvoetbal is veel fysieker. De laatste tijd doe ik het minder, maar ik probeer het weer op te pakken.’’

Lovende woorden
Als laatste had de voetballer nog wat lovende woorden over voor een aantal mensen. ‘’Alles is erg goed geregeld bij de club en rond de selectie. Daarvoor alle lof naar de staf en de vrijwilligers.  Daarnaast is het voetballend gezien geweldig om met Mark Ritzema samen te voetballen. Hij is dit seizoen echt doorgebroken en het is niet normaal wat die jongen allemaal laat zien, onderschepping, acties, doelpunten noem maar op. Hij is achttien jaar en hij zat altijd een leeftijdscategorie onder mij. Waardoor ik nooit met hem heb gevoetbald, maar nu gelukkig wel.’’

Wij wensen Tom veel succes dit seizoen!

Klik op V.V. Melissant voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Melissant voor meer informatie over de club.

Nick Westerbeke 2e seizoen onder de lat bij Luctor Heinkenszand

Vandaag gaan we in gesprek met Nick Westerbeke, de 22-jarige keeper van Luctor Heinkenszand. Nick Westerbeke kwam in zijn tweede jaar bij SSV’65 op de bank terecht en verloor een beetje het plezier in het voetbal. Zo maakte de keeper toen de overstap naar Luctor Heinkenszand en gaat nu zijn tweede seizoen in bij de club.

Carrière
Nick Westerbeke is 22 jaar en geboren op 20 januari 2000. “Ik ben afkomstig uit Goes en begon op vijfjarige leeftijd met voetballen bij VV Kloetinge. Ik heb altijd al in het goal gestaan en dat is eigenlijk nooit veranderd. Bij VV Kloetinge heb ik tot de O19/tweede elftal gespeeld. In mijn tweede jaar bij de O19 was ik kampioen geworden in de vierde divisie. Dat was in het seizoen 2017-2018. Daarna was ik naar SSV’65 gegaan. In het eerste jaar bij de club had ik het gehele seizoen gespeeld. Dat veranderde wel in het tweede jaar. Ik kwam toen terecht op de bank, waardoor ik het plezier in het voetbal een beetje verloor. Toen kwam Luctor Heinkenszand. Zij vroegen mij of ik bij de club wilde keepen. Na het eerste gesprek was het voor mij duidelijk dat het een goede keuze zou zijn. Ik zit hier nu in mijn tweede jaar en heb het nog steeds enorm naar mijn zin. Ik speel iedere wedstrijd en heb het plezier en vertrouwen weer volledig terug. Na de verloren finale in de nacompetitie van afgelopen jaar gaan we dit jaar weer vol voor promotie!”

Hoogte- en dieptepunten
Zoals eerder vermeld, was Westerbeke in zijn tweede jaar bij de O19 van VV Kloetinge kampioen geworden. “Helaas maar één keer kampioen geworden met de O19, maar dat was wel een hoogtepunt voor mij. Verder had ik in mijn eerste jaar bij de O19 nog de nacompetitie finale gehaald. Die hadden we helaas verloren. Ook heb ik in de jeugd nog een paar kampioenschappen meegemaakt, maar die tel ik niet mee. Als dieptepunt denk ik dan wel mijn tweede jaar bij SSV’65 waar ik het plezier een beetje verloor.”

Luctor Heinkenszand
Voor de keeper was de keuze om te verkassen naar Luctor Heinkenszand vrij simpel. “Ik had gewoon een goed gevoel door het gesprek met de trainer en het bestuur. Ik kreeg en heb nog steeds het vertrouwen van de club. De ambitie en visie van de club spreken mij ook erg aan. Ik heb een persoonlijk doel om alles eruit te halen wat erin zit en zo hoog mogelijk te spelen. Bij Luctor Heinkenszand zit ik nu eigenlijk gewoon goed en ben ik blij dat ik me hier kan ontwikkelen!”

Dit seizoen is de keeper samen met zijn ploeg goed gestart in de competitie. “We hebben nu vier wedstrijden gespeeld waarvan vier gewonnen en nul tegendoelpunten. Overigens is de nul heel belangrijk voor mij en ben ik daar dik tevreden mee. Ik hoop dit seizoen nog meer uit te groeien tot een betrouwbare sluitpost. Uiteindelijk hoop ik dan dat ik samen met het team kampioen ga worden of promoveren. Als we zo blijven spelen denk ik dat er zeker een reële kans is op promotie!”

Wij wensen Nick Westerbeke veel succes dit seizoen!

Klik op Luctor Heinkenszand voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Luctor Heinkenszand voor meer informatie over de club.

Remco van Hoek rent voor FC Perkouw

Ze hoeven bij FC Perkouw maar een kik te geven en Remco van Hoek staat klaar. Als vrijwilliger van de club midden in de polder heeft hij een takenpakket die indrukwekkend te noemen is. “Ik ben supertrots op mijn cluppie.”

“Mijn vrouw wil thuis nog wel eens een grapje maken, dat ik harder ren voor FC Perkouw dan voor haar”, zegt Van Hoek (40). “Ze weet dat ik het met veel plezier doe en als gezin beleven we er ook veel lol aan. Mijn  zoon Dave speelt in de onder 15, mijn dochter Fiona in de onder twaalf. Ons sociale leven is FC Perkouw.”

Vijftien jaar geleden streek hij en zijn vrouw neer in het pittoreske Berkenwoude. Toen zoon Dave wilde voetballen en lid werd, kregen ze bij FC Perkouw zijn vader erbij. “We wonen in de straat voor het sportpark. Het is drie keer vallen en je bent er. Denny Trouborst heeft mij al snel gevraagd om bij het team van Dave te helpen. Zijn dochter speelt ook in het team. Aangezien ik moeilijk of geen nee kan zeggen, is er in de loop van tijd van alles bijgekomen.”

Anno 2022 is Van Hoek trainer, scheidsrechter, bestuurslid, lid van de jubileumcommissie en maakt hij ook onderdeel uit van het team dat in de zomer het traditionele tentenkamp voor de jeugd van Berkenwoude organiseert. “Bij elkaar is het best wel wat, zeker als je het op een rijtje zet, maar ik help graag. Ik ben zeker niet de enige die zo veel tijd in Perkouw steekt. Het is wel zo dat we een kleine club zijn en dat het aantal vrijwilligers ook beperkt is. We moeten het met elkaar doen, dat gevoel leeft hier heel erg. Dat is, denk ik, ook de reden dat ik zo verknocht ben aan deze club. Vanaf het moment dat ik hier binnenstapte voelde ik me thuis, terwijl van ik origine geen Berkenwoudenaar ben. Ik ben opgegroeid aan de overkant van de IJssel, in Capelle.”

Het runnen van een kleine club is niet altijd even makkelijk en vraagt om flexibiliteit, maar door de eenheid houdt FC Perkouw al jaren het hoofd boven water. “Ik ben er echt trots op dat we als club al vijftig jaar bestaan. We krijgen het toch elke keer weer voor elkaar. We hebben in coronatijd de kantine een nieuwe uitstraling gegeven en volle teams formeren is altijd een puzzel, maar het lukt wel steeds.”

FC Perkouw heeft naast de mini’s, de kweekvijver van de jeugdtak, vijf jeugdteams in competitie. Dat is al jaren stabiel, ,maar dat gaat zeker niet vanzelf. Het achterland van Berkenwoude is klein en nieuwbouwprojecten zijn nog niet aanstaande. “Als club wachten we met smart op een nieuwe wijk. Een tiental woningen is voor ons al een team extra. Als club kan je je niet veroorloven om stil te zitten en af te wachten. Leden komen niet vanzelf. Vandaar dat we regelmatig clinics geven aan de kinderen van de twee scholen in het dorp. En het tentenkamp dat we organiseren is toegankelijk voor alle kinderen uit Berkenwoude. Als ze het leuk en gezellig vinden, nodigen we ze uit om mee te doen aan de training.”

Een clinic met John de Wolf, de assistent-trainer van Feyenoord, was een hoogtepunt van het jubileum dat FC Perkouw nog tot eind van het jaar opsiert met allerlei activiteiten. “Ik ben een Feyenoord-fan, dus ik vond het geweldig dat John de Wolf kwam. Ik heb zomaar benaderd via Instagram. Geweldige vent.”

“We azen nog op een leuke jubileumwedstrijd. Ik dacht beet te hebben met oud-Feyenoord, maar toen het speelschema bekend werd, bleek Feyenoord op die dag te spelen tegen FC Emmen. Ik heb de hoop nog niet opgegeven. Als oud-Feyenoord niet lukt, dan oud-Sparta of desnoods oud-Ajax, haha.”

Klik op FC Perkouw voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Perkouw voor meer informatie over de club.

Trainer Toon Verbraak over zijn carrière en elftal Internos Zaterdag 4

Vandaag gaan we in gesprek met de 65-jarige Toon Verbraak. Hij is trainer bij Internos Zaterdag 4 samen met zijn compagnon René van Eekelen. Vandaag kijken we mee in zijn trainerscarrière.

Toon is niet zijn hele trainerscarrière al verbonden aan Internos zaterdag 4.  In het verleden heeft hij verschillende functies bekleed. Zo is hij leider bij de Pupillen en Junioren geweest, maar hij is ook lid geweest van verschillende commissies binnen de vereniging. Hij is trainer geweest bij de lagere junioren. Ook is hij jeugdscheidsrechter geweest en was hij bestuurslid en sponsor van de vereniging uit West-Brabant.

We wilden weten hoe Toon zijn eigen voetbalcarrière een beetje is verlopen. Hierop antwoordde hij: ‘’Ik ben op zesjarige leeftijd begonnen bij RKVV Roosendaal. Ik heb daar tot ongeveer mijn achttiende levensjaar gevoetbald. Toen ik eenmaal naar Etten-Leur was verhuisd ben ik leider bij de Pupillen geworden bij vv Internos. Ik heb dit gedaan bij de teams van mijn beide zoons. Zelf ben ik op latere leeftijd nog gaan voetballen bij de club uit Etten-Leur. Ik voetbalde toen bij het dertiende elftal van vv Internos.’’

Inmiddels is Toon Verbraak alweer voor het elfde seizoen coach van het vierde elftal van Internos op de zaterdag. Eerder was dit nog zaterdag 3. ‘’Met dit elftal hebben we eigenlijk altijd in de A-categorie gevoetbald. We zijn in deze categorie zelfs twee keer kampioen geworden. Dit seizoen heeft de KNVB besloten om de indelingen aan te passen, jammer genoeg. Hierdoor zijn we nu dus voor het eerst actief in de B-categorie’, aldus Trainer Verbraak.

De band met Internos is volgens Verbraak goed, vooral in het verleden. ‘’Ik ging jarenlang drie avond in de week naar het sportpark Hoge Neerstraat. Ik was er zaterdag altijd de gehele dag, zondagochtend moest ik dan zelf voetballen en ’s middags gingen we bij het eerste elftal kijken.’’

Op dit moment zitten er weer goede en loyale mensen bij Internos. Dit zijn bijvoorbeeld spelers die ooit bij de vereniging in het eerste hebben gespeeld. Samen met het bestuur van de vereniging geven zij de club weer nieuw elan. Dit is natuurlijk mooi nieuws!  Wellicht kan het eerste elftal van de vereniging nog doorgroeien naar een hogere klasse. Ik denk het wel, want we hebben potentie genoeg. Voor ons eigen team Zaterdag 4, geldt er maar één ding dit seizoen. Kampioen worden in de B-categorie’’, aldus de 65-jarige Verbraak.

Klik op vv Internos voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Internos voor meer informatie over de club.

Bij HRC’14 Dames 1 staat gezelligheid altijd voorop

Vandaag gaan we in gesprek met Renée van Ooijen de assistent-trainer van HRC’14 Dames 1. De 23-jarige is door blessures gestopt met voetballen en is nu assistent-trainer geworden bij HRC’14 Dames 1. Vandaag hebben we het over dat elftal.

Renée is zelf op vierjarige leeftijd begonnen met voetballen bij de jongens  van RVV/HVV (voormalig HRC’14). Ze heeft hier tot haar twaalfde gevoetbald en is daarna naar de meiden van DSC gegaan. Op haar zestiende is ze terug naar HRC’14 gegaan om in Dames 1 te spelen. Dit heeft ze een jaar gedaan tot ze haar voorste kruisband afscheurde. Toen is ze voor een ruime drie jaar gestopt. Op twintigjarige leeftijd is ze weer begonnen bij Dames 2. Twee jaar later moest ze weer stoppen omdat ze haar voorste kruisband en beide meniscussen scheurde. Nu is ze actief als assistent-trainer bij het elftal waar ze zelf speelde.

Dit is een uniek team volgens Renée. ‘’Wat dit team uniek maakt is de sfeer. De sfeer is altijd goed binnen dit team. We zijn in korte tijd ook een grote groep geworden. In twee jaar tijd zijn we van ongeveer vijftien naar twintig spelers gegaan. Van de +/- vijftien vrouwen die er in het begin bij waren, hebben er ook een aantal helaas moeten stoppen door werk, blessures of verhuizingen. We zijn een erg hecht team die zeker voor elkaar willen knokken op het veld. Tijdens de wedstrijden is er een hoge strijdlust, maar na de wedstrijd drinken we het liefst een lekker drankje met zijn allen.
We hebben bij HRC’14 een goede klik met alle vrouwen onderling. Zo zien we ook dat de MO15 en de MO17 de toekomst van het vrouwen elftal is. we proberen hen zoveel mogelijk te betrekken bij ons team zodat iedereen zich welkom voelt. We vinden het belangrijk dat het vrouwenvoetbal blijft leven op onze club.’’

We merken dat de vrouwen, zoals ze zelf ook aangeven, een goede band hebben. Daarom vroegen we ons af of er binnen het elftal ook bepaalde typetjes zijn. ‘’Die zijn er zeker. Zo is Noa iemand die je altijd en overal hoort. Ze laat je altijd verassen. Dan heb je Erik, hij is onze vlagger zonder filter. Vervolgens heb je Lilou & Dewi dat zijn de echte gezelligheidsdieren van ons elftal. Diana is onze onverwoestbare, antieke diamant en Bente onze schoffelaar. Tot slot is Celesta de trouwe aanvoerster. Eigenlijk kunnen we zo door blijven gaan en iets over iedereen zeggen.’’

Vervolgens hebben we het met de assistent-trainer over hoogte- en dieptepunten. ‘’Ons dieptepunt is dan toch wel de start van dit seizoen. Er zijn veel veranderingen binnen het team en basisspelers geblesseerd. Dit heeft ervoor gezorgd dat er onrust in dit toch hechte team is. we zijn wat zoekend, maar we geven niet op. Er zit gelukkig weer een stijgende lijn in en daar gaan we op voortborduren. Een hoogtepunt is dat wij ondanks de Corona en de wisselingen binnen de damesafdeling sterker uit die periode zijn gekomen. Met een leuk, gevarieerd en hecht team. De gezelligheid staat altijd voorop, maar wel met als doel op het veld de punten pakken en bouwen naar de toekomst.’’

Tot slot hebben we het over de ambities van dit elftal. ‘’Dit elftal heeft de ambitie om kundiger te worden met voetbal, er zit een stijgende lijn in. Het is alleen de bedoeling dat we die lijn nog veel meer laten stijgen. We hopen nog veel leuke wedstrijden te mogen spelen. Ter afsluiting is het dit jaar het vijftigjarige jubileum van het damesvoetbal bij HRC’14. Dit zal groots gevierd worden, de club is al druk bezig met alle voorbereidingen. Dit gaat een groot spektakel worden, omdat het vrouwen voetbal binnen onze club erg belangrijk is en dit gaat in de toekomst nog belangrijker worden. We gaan hier een groots feest van maken ’’, sluit HRC’14 VR1 af.

Klik op HRC’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HRC’14 voor meer informatie over de club.

RWB Zondag 5 gaat voor het kampioenschap!

Vandaag krijgen we een inkijkje in de Zondag 5 van RWB. Dit team levert altijd de volle honderd procent in alle drie de helften. We spraken onder andere over hun doelen en hoogte- en dieptepunten.

Even voorstellen
RWB Zondag 5 heeft dit voetbaljaar maar liefst 21 man op papier staan. ‘’Dit hebben wij nog nooit gehad dus is voor ons erg speciaal. Maar 21 man op papier betekent natuurlijk niet dat ze er alle 21 zijn elke zondagochtend. Voor sommige onder ons zijn de zondagochtenden namelijk redelijk zwaar. Dit jaar hebben we wel twee keepers, waar we enorm veel aan hebben en kunnen inzetten op de juiste manier.’’

Verschillende karakters
We wilden graag weten wat dit team nou uniek maakt. ‘’Dat we allemaal verschillende karakters in het team hebben en het altijd goed gaat. Iedereen neemt iedereen zoals hij is. Gezelligheid staat boven alles. Als je elke speler los van elkaar zou zien, zou je niet denken dat het zo’n hecht team is, maar het tegendeel is waar.’’

Bijzondere spelers
RWB Zondag 5 heeft een aantal bijzondere spelers in de gelederen. Eén speler hiervan schiet er tussenuit. ‘’Als ik er één moet opnoemen is dat Aron. Onze microfoon boy. We roepen eigenlijk zo vaak dat iedereen de microfoon mag krijgen behalve Aron. Desondanks eindigt die jongen altijd met de microfoon in zijn handen en maakt hij iedereen aan het lachen. Zowel voor als na de wedstrijd is het een clown in de kleedkamer.’’

Motto
Het motto van dit team luidt: ‘’Strijd en winst staan bovenaan, maar als er een krat bier op tafel staat zullen we er pas echt voor gaan. Tijdens de wedstrijden en trainingen zijn we erg fanatiek en hard tegen elkaar, maar zodra we in de kleedkamer zijn of in de kantine zitten merk je pas echt wat inzet is.’’

Hoogte- en dieptepunt
We vroegen naar eventuele hoogte- en dieptepunten van dit team uit Waalwijk. ‘’Het hoogtepunt was ons prachtige teamuitje in Groningen. Hier hebben we enorm genoten gedronken, gefeest en gedronken. Het dieptepunt waren de eerste wedstrijden van dit seizoen, waarin we dure punten hebben laten liggen wat onnodig was.’’

Doelen
De mannen willen dit jaar graag kampioen worden, zodat ze een mooi team kunnen worden en blijven binnen RWB. ‘’We hopen zeker op een plek bovenin zoals voorgaande jaren. Met een bredere selectie en groeiende support vanaf de zijkant hopen we de laatste stap te zetten. De laatste drie jaar hebben we continu in de top drie gestaan, maar we zijn steeds te kort gekomen voor het kampioenschap. We lieten het continu liggen tegen de mindere ploegen. Dit jaar hopen we met een grotere en sterkere selectie eindelijk de laatste stap te zetten en het kampioenschap naar Waalwijk te halen. Naast de sportieve kant hopen we na dit seizoen weer een leuk teamweekend naar het buitenland te organiseren, nadat we in september Groningen al onveilig gemaakt hebben.’’

Mooiste wedstrijd
In februari van dit jaar moest het team op dinsdagavond een thuiswedstrijd spelen tegen de grote concurrent CHC uit Den Bosch. ‘’Voorgaande jaren hadden we het altijd lastig tegen deze tegenstander dus we waren gewaarschuwd. Het was een wedstrijd waar alles in zat. Het waaide hard, het regende enorm, er waren verschillende opstootjes en het ging hard tegen hard. Uiteindelijk wisten we de wedstrijd na hard werken over de streep te trekken met 4-2 en de ontlading en het feest achteraf was enorm.’’

Bedankt!
RWB Zondag 5 wilde ook nog graag iemand in het zonnetje zetten. ‘’Als ik één iemand uit moet kiezen is dat absoluut Carola, onze heldin in de kantine. Al voordat wij allemaal lid waren, stond ze elke week op de teams te wachten na de wedstrijd om de lekkerste snacks en drankjes klaar te maken. Zonder haar zal de kantine van RWB een stuk rustiger, sfeerlozer en anders zijn.’’

Een kleine hooligan
Als laatste wilde het team nog wat moois bij ons kwijt. ‘’Ons team is een grote bende met 21 verschillende karakters en dat is ook elke wedstrijd weer te merken. Maar zodra het laatste fluitsignaal geklonken heeft is het één grote vriendengroep die zowel fantastische momenten beleven als het bloed onder elkaars nagels vandaan halen. Daarnaast hebben we nog een kleine hooligan langs het veld lopen, het driejarige zoontje van één van onze teamleden. Hij terroriseert elke wedstrijd weer de dug-out en brengt bij iedereen weer een lach op zijn gezicht, zelfs na een nederlaag. Hij heeft nu al wel eens de neiging om het veld in te rennen dus voor in de toekomst lijken we onze nieuwe ster al gevonden te hebben.’’

Wij wensen RWB Zondag 5 veel succes dit seizoen!

Klik op RWB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB voor meer informatie over de club.

Plezier maken staat bij walking football voorop

Drie jaar geleden werd bij Nivo Sparta het walking football geïntroduceerd. Voor Karel van Mourik was dit de aanleiding om de kicken die meer dan veertig jaar geleden aan de wilgen werden gehangen weer eens aan te trekken. “Het gaat er best fanatiek aan toe.”

Tot zijn twintigste voetbalde Karel bij Zaltbommel. Toen ontdekte hij het wielrennen, kwam er geen kalk meer aan zijn kicksen. Nog altijd maakt hij veel kilometers. Maar op donderdag is daar walking football bijgekomen. “Proeftraining gedaan, het beviel. Al was het wel wennen, hoor. Een rollende bal, daar wil je achteraan rennen. Ik ben 65, fit: voor mij is dat geen probleem. Maar dat mag dus niet, al heb je die neiging wel.”

Walking football is geïntroduceerd om zestigplussers weer te laten genieten van fysiek voetballen. Daar zitten dus wat restricties aan vast. Er wordt gespeeld op een veld van veertig bij twintig; zes spelers mogen er worden opgesteld. Het doeltje is maar klein, dus mag je er niet iemand in posteren. “Je moet minstens drie meter afstand houden. In het heetst van het spel wordt dat nog weleens vergeten. Want het gaat er behoorlijk fanatiek aan toe, hoor.”

Karel, die samen met Jan van Maren het walking football bij Nivo Sparta in goede banen leidt, kan rekenen op zo’n zestien spelers. “We hadden er 22, 23 toen we begonnen. Door blessures zijn er een paar afgevallen. Grad Damen gaf op de donderdagavond altijd de trainingen. Hij is er helaas mee gestopt. Jammer, maar we hebben intern al een oplossing gevonden.”

Ze doen niet meer aan een competitie. “Wel spelen we in regio wedstrijden tegen elkaar. En we hebben een uitwisseling met een Belgische club. Internationaal, er komt nog net geen volkslied aan te pas.” En hoe zit het met de derde helft? “Die is misschien nog wel het belangrijkst. Na afloop pakken we een potje bier in de kantine. Is het heel gezellig, dan gaan er bitterballen in het vet. Die sociale contacten én bewegen, daar gaat het om bij walking football. Plezier maken dat is het toch het allerbelangrijkste.”

Opgeven of meedoen aan proeftrainingen? walkingfootball@nivo-sparta.nl

Foto: Marco Oomen

Klik op Nivo Sparta voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Nivo Sparta voor meer informatie over de club.

2M Makelaars nieuwe shirtsponsor VV Papendrecht

Sinds enige weken prijkt ‘2M Makelaars’ op het rood-zwarte wedstrijdshirt van de hoofdmacht van VV Papendrecht. Op zaterdag 15 oktober was de officiële kennismaking van vertegenwoordigers van de nieuwe shirtsponsor met de club. Eigenaar Jenno van Ekeren zei hierover het volgende: “Een warm welkom bij VV Papendrecht, een mooie, traditionele voetbalvereniging. Wij zijn trots om met ons bedrijf 2M van Ekeren Kuiper makelaardij en hypotheek/verzekeringen shirtsponsor te zijn van het 1e elftal, momenteel koploper in de 2e klasse H. Naast een klinkende overwinning hebben we kennisgemaakt met het actieve bestuur, de spelers, staf en natuurlijk de vrijwilligers en supporters. Het voelde enorm goed.”

Voetbalvereniging Papendrecht is uiteraard blij met die mooie woorden. Het genoegen was wederzijds. Het was een mooie middag om kennis met elkaar te maken met als kers op de taart de ruime 5-1 overwinning tegen Altena. VV Papendrecht dankt Jenno en zijn mensen voor de mooie sponsoring en zijn betrokkenheid bij onze club en kijken uit naar de verdere samenwerking de komende seizoenen.

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.