Home Blog Pagina 553

Eerste kampioen in de korte historie bij SVO De Gaard.

Wij stellen graag aan u voor: de eerste kampioenen ooit van SVO De Gaard, de MO11.

SVO De Gaard is de nieuwe meisjes/dames vereniging van RWB en NEO’25 die spelen op Sportpark De Gaard in Landgoed Driessen.

Zaterdag 15 oktober wonnen SVO De Gaard MO11-1 met maar liefst 21-0 van SC ’t Zand MO11-1, hiermee werd het kampioenschap zeker gesteld. Reden voor een feestje dus, en kijk ze eens plezier hebben! Met deze wedstrijd wordt de eerste fase van de competitie afgesloten. Zaterdag 5 november starten de meiden met de tweede fase van de competitie, maar dan één klasse hoger. SVO De Gaard MO11-1 is namelijk bij de tweede fase ingedeeld in de 1e klasse.

Van harte gefeliciteerd meiden met deze geweldige prestatie, op naar nog meer voetbalplezier.

Klik op RWB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB voor meer informatie over de club.

R.W.B is Rabobank dankbaar

R.W.B. bedankt Rabobank.

Maandag 10 oktober werd in De Leest bekend gemaakt wat de opbrengst is van de Rabobank Club Support actie. Penningmeester Berry Bruurmijn en secretaris Dianne van Diemen waren namens RWB aanwezig om de cheque in ontvangst te nemen. RWB kwam uit op het mooie bedrag van € 1.401,49. Hiervoor kan RWB weer mooie voetbalmaterialen zoals ballen, hesjes pionnen enz. aanschaffen.

Ook de meiden van SVO De Gaard deden mee met deze actie. Deze nieuwe vereniging bestaande uit meiden van RWB en NEO’25 haalde voor nieuwe kleding € 558,98 binnen

Klik op RWB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB voor meer informatie over de club.

Boeimeer 3 heeft niet alleen sportieve ambities

Vandaag spreken we met Jeroen van Vliet van Boeimeer zondag 3 ook wel Biermeer 3 genoemd. Hij is begonnen met voetballen op  zevenjarige leeftijd met zijn broertje. Hij speelt al zo’n twintig jaar samen met hem. De 28-jarige heeft meerdere functies binnen het team. Vandaag hebben we het over zijn elftal, Biermeer 3.

Om te beginnen vroegen we aan Jeroen hoe dit elftal is ontstaan. ‘’Het elftal is ontstaan in de D’tjes. Eigenlijk kwamen we allemaal gezamenlijk in een team en klikte het onderling gelijk. Iedereen was met elkaar bevriend vaak ook nog buiten het voetbal. Dat maakt het ook een makkelijke keuze om samen te gaan voetballen. Helaas is de oorspronkelijke selectie iets uitgedund door blessures. Door deze blessures zijn een aantal spelers noodgedwongen  gestopt met voetballen. Zodoende blijven alleen de sterkste nog over en daarvan zijn mijn broeder en ik de laatste fossielen in het team. We zijn door de jaren heen veel veranderd als team. Echter bleef één ding altijd intact. Dat was de gezelligheid onderling die bleef altijd goed en vooral op de vrijdagavond of avondjes NAC. Dit komt mooi naar voren als we met zijn alle pilsjes gaan drinken.’’

Zo te horen bestaat dit elftal al een tijdje. Daarom vroegen we wat dit elftal uniek maakt. ‘’We hebben veel levensfases meegemaakt met onze teamgenoten. De ene kreeg kinderen, de ander ging trouwen. Sommigen raakte in het ziekenhuis en mede door dit alles, groeide de band tussen iedereen meer en meer. Die band bleef zich uitbreiden doordat we ook gezamenlijk steeds meer dingen met elkaar gingen doen. Uitjes weg, gezellig uiteten, samen Formule 1 kijken in de kantine.  Andere mensen zullen zeggen dat ons team uniek is doordat we vaak samen staan te zuipen. Dat klopt ook wel. Dat kun je ook wel zien op een zondagochtend om 10:00  op het veld.’’

De mannen hebben zoals aangegeven veel met elkaar meegemaakt en kennen elkaar goed. Daarom wilden we weten of er nog bijzondere figuren rondlopen binnen het elftal. ‘’Elke speler binnen het team is uniek. We kunnen er meerdere opnoemen. Ik zal er een paar uitlichten. Arwen, beter bekend als de showduik keeper uit ons team. Deze man maakt vaak fantastische flaters en geeft leuke showtjes weg zonder echt veel resultaat. Dan hebben we Bryan. Hij bereidt zich op twee manier voor op een wedstrijd. Dat is of gigantisch brak of gewoon door de wekker heen slapen. Het laatstgenoemde komt het vaakst voor waardoor hij de bijnaam ‘’de uitslaper’’ heeft gekregen.
Robbert M., ook wel Tom Haye genoemd. Deze speler verdient echt credits voor zijn voetballende kwaliteiten. Vervolgens hebben we Edwin, door de jaren heen is zijn ego groter en groter geworden. Deze vent denkt na elke goal dat hij CR7 is en de champions league finale heeft beslist.
We gaan verder met Alex. Hij wordt binnen het team de vrolijke Teddy genoemd. We kunnen hem beter Sugar Teddy noemen. Dit alles komt mede door het feit dat deze speler hoogstpersoonlijk sponsor wordt van ons team. Jeroen is mister derde helft. Zonder hem kan een derde helft niet beginnen of eindigen. Onder zijn aanvoering worden er vele records verbroken qua alcoholconsumptie. Tot slot hebben we Henny. Hij staat beter bekend als de positiviteitscoach. Zonder deze man zou de lol er vanaf zijn. Iedere zondag okmt er wel een brievenbus vol met flauw moppen uit zijn mond. Een opmerkelijk tafereel vond twee weken geleden plaats toen onze showkeeper zijn gebruikelijke kunstje deed. De eenmaal kalme coach was er nu zo klaar mee dat hij de vlag door tweeën brak. Gelukkig kon er achteraf wel om gelachen worden.’’

We merken dat de mannen een goede band hebben met elkaar. We vroegen daarom om zij ook leuke activiteiten buiten het veld met elkaar ondernemen. ‘’De afgelopen jaren zijn wij als team meerdere keren naar Centerparcs gegaan. Elk jaar is fantastisch en afgelopen keer was het een groot feest. Er werd onderling fantastisch veel georganiseerd en bovenal werd er genoeg gezopen. Hoe later de avonden werden hoe chaotischer. Mede hierdoor werden de uitjes wel echt onvergetelijk. We proberen elk jaar weer iets nieuws te organiseren. Ons doel voor dit jaar is om Biermeer 3 internationaal te laten gaan.  Hiervoor zal de social Media commissie zijn handen vol krijgen met het groots aankondigen van deze stunt. Tot slot hebben we nog meer plannen om leuke dingen te doen, maar deze moeten we nog uitstippelen.’’

Tot slot vroegen we naar de ambities van dit team. ‘’De ambities blijven onverminderd hoog binnen ons team. Wij willen en zullen de snor van Henny eraf krijgen. Dit zal ten alle tijden het ultieme doel zijn met dit team samen met de promotie naar de vijfde klasse. verder is onze ambitie om dit jaar terug te keren naar de middenmoot van de zesde klasse. om het jaar daarop te promoveren. Bovenal draait het voor ons gewoon om het gezellig met elkaar zijn.  Maar wel dat we altijd 100% geven in de wedstrijd. Strijd leveren is een van de belangrijkste dingen om te winnen. Het is net dat laatste biertje opdrinken’’, sluiten de mannen af!

Klik op Boeimeer voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Boeimeer voor meer informatie over de club.

‘Die zaterdagmiddag is heilig voor mij’ aldus Maikel Valkis van vv Kerkwijk

Maikel Valkis heeft een eigen bouwbedrijfje. In deze tijden waarin maar amper een metselaar of timmerman is te verkrijgen, heeft de 29-jarige Kerkwijker het dan ook verschrikkelijk druk. Maar als in het voetbalseizoen op zaterdag de ochtend plaats maakt voor de middag, gaat de knop om. “Ik speel al bijna vijftien jaar in het eerste van Kerkwijk.”

Zaterdagmiddag, klokslag twaalf uur. Dan legt Maikel Valkis zijn gereedschap neer, blijft de bouw de bouw. Gaat naar huis. Omkleden, een bodem in zijn maag leggen, de voetbaltas mee. En dan op weg naar zijn cluppie: Kerkwijk. “Op die zaterdagmiddag komt niks tussen, die is heilig voor mij. Lekker een potje voetballen, daarna de gezelligheid opzoeken in de kantine. Ik vind het fantastisch. Voor mij is het een uitje, wil ik voor geen goud missen.”

Bouwen. Verbouwen. Aanbouwen. Maikel is als bouwvakker van alle markten thuis. Zaterdagmiddag, tussen pakweg, halfdrie en halfvijf, probeert hij als verdediger op te bouwen om zo de middenvelders en vooral de aanvallers de weg te laten vinden naar het doel. Dat is afgelopen seizoen aardig gelukt: Kerkwijk eindigde in de middenmoot. “Er had misschien wat meer ingezeten”, zegt Maikel. “Net na de winterstop hadden we een hele goede reeks, dachten we mee te kunnen doen voor een periodetitel. Daarna viel het kwartje te veel de verkeerde kant op.”

Niks gehaald. Och, dat is de laatste jaren doodnormaal bij Kerkwijk. “Toen ik pas in het eerste kwam – ik was vijftien – deden we nog weleens mee aan de nacompetitie. Dat is er nu  niet meer bij. Ik heb dus nog nooit een promotie meegemaakt. Zou wel mooi zijn als dat er een keer van zou komen. Of de nacompetitie halen, daar ben ik al blij mee.” Of dat dit seizoen erin zit, het is zeer ongewis. Een paar ervaren spelers hebben afgezwaaid, dus is Maikel als bijna-dertiger de oudste in de selectie. Dat brengt ook enige verantwoordelijkheid met zich mee, zoals spelers sturen. “Heb ik altijd al gedaan. Ik was een snotneus van vijftien, toen trok ik al mijn mond open als dat nodig was.”

In 2017 liep de centrale verdediger tijdens een simpele sprintoefening een fikse enkelblessure op vanwege een misstap. “De  enkelbanden van mijn linkervoet heb ik al een paar keer opgerekt, want ze zijn te ruim. Veel gedoe mee gehad, maar de laatste jaren mag ik zeker niet mopperen.”  Eén keer kreeg hij de kans om een stuk hogerop te voetballen. “Denny van Geffen ging naar Nivo Sparta. Vroeg me om mee te gaan. Niet gedaan. Ik ben een en al Kerkwijk, en daar past maar één club bij.”

Klik op vv Kerkwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kerkwijk voor meer informatie over de club.

In gesprek met Senna Bek van Sliedrecht 10

Vandaag in gesprek met de negentienjarige Senna van VV Sliedrecht 10. Senna fungeert binnen het team niet alleen als keeper, maar ook als gelegenheidspits en trainer. Vandaag hebben we het over zijn Elftal en zijn rol daarin.

 Senna is zelf op zijn zevende begonnen bij Sliedrecht. Hij heeft zijn debuut op vijftienjarige leeftijd mogen maken in het eerste elftal van vv Sliedrecht. Dit deed hij zelfs zo goed dat hij met Feyenoord mocht meetrainen. Afgelopen zomer werd hij gebeld door de teammanager van Sliedrecht 10 of hij openstond voor een transfer. Na wat goede gesprekken en veel bier heeft Senna toch besloten om de overstap te maken.

We vroegen aan Senna wat dit team nu zo uniek maakt. ‘’Dit team bestaat uit spelers die nog nooit gevoetbald hebben, spelers die uit de selectie teams komen of zelfs spelers die in het eerste of tweede hebben gespeeld. We werken keihard en goed samen. Natuurlijk vinden we het belangrijk dat we elke wedstrijd winnen, maar als we verliezen staan we altijd klaar om met elkaar gezellig een pilsje te drinken. Om zo de derde helft wel te winnen’’, vertelt de negentienjarige doelman annex gelegenheidsspits.

Vervolgens kijken we samen met Senna naar verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Dit is pas ons eerste seizoen met deze samenstelling van spelers. We hebben dus nog weinig momenten samen beleefd. Mijn hoogtepunt is onze eerste wedstrijd van het seizoen we stonden toen met een vrij grote marge achter. Namelijk met 0-4, we wisten er nog wel een resultaat uit te slepen! in het laatste kwartier zijn we terug gekomen tot een 4-4. Ons dieptepunt is dan toch wel dat we waren uitgeschakeld in de beker. We moesten in een onderlinge confrontatie tegen DFC, een overwinning boeken. Dit omdat DFC een voorsprong had van twee punten op ons. Echter kwamen we die wedstrijd niet verder dan een gelijkspel en gingen we dus niet door in de beker.’’

In dit team loopt qua persoonlijkheden, voor ieder wat wil. ‘’We hebben niet één lolbroek, maar een heleboel verschillende. Over zeurpieten beschikken we eigenlijk niet binnen dit elftal. Dat zelfde geldt eigenlijk voor een vaste DJ. Wel zijn er een aantal bier- en baco- koningen. In de derde helft zijn wij gewoon weg niet te verslaan.’’ We merken dat de mannen veel plezier maken met elkaar, vaak onder het genot van een biertje. Daarom vroegen we aan Senna of zij buiten het veld ook leuke activiteiten ondernemen of gaan ondernemen. ‘’De derde helft is altijd bij ons leuk. Af en toe gaat er een deel van het team dan ook samen uit. Er zijn ook plannen om met het team op trainingskamp te gaan naar Malaga. Aankomend weekend is er Oktoberfest in Sliedrecht. Daar gaan we ook met een groepje naartoe.’’

Verder zijn de trainingen van dit elftal een beetje wisselvallig. ‘’Soms zijn de trainingen wel serieus en sommige dan weer wat minder. We verwachten wel dat iedereen gewoon komt opdagen. Je speeltijd wordt namelijk gebaseerd op de trainingen en niet per sé op je kwaliteiten. We trainen hard en doen oefeningen serieus. Echter doen we ook spelletjes tussendoor en schieten we soms keihard op doel.’’ Met deze trainingen hopen de mannen dit seizoen een zo hoog mogelijk niveau aan te tikken.
We vroegen daarom naar hun ambities voor dit seizoen. ‘’De lat ligt hoog. Zowel binnen als buiten het veld. We willen graag meedraaien in de top en kampioen worden. Helaas maken we geen aanspraak meer op de beker. Wij willen ook elke week opnieuw de derde helft winnen. Dat lukt ons tot nu toe eigenlijk altijd vrij makkelijk, maar we verwachten nog wel wat meer tegenstand’’ sluiten de mannen af.

Klik op Sliedrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sliedrecht voor meer informatie over de club.

JG1JM van Beek Vooruit is al vijf jaar samen

Vandaag zijn we in gesprek met de spelers van JG1JM van Beek Vooruit. Deze enthousiaste spelers zijn al vijf jaar samen en geven in dit artikel een inkijkje in het team en hun ervaringen in het voetbal. Samen met hun mascotte (een grote beer) startten ze elke wedstrijd met veel inzet en plezier. 

Marjolein
Als eerste spreken we begeleidster Marjolein. We vroegen allereerst wanneer dit team is
opgericht. ‘’We hadden onze eerste training op zes september 2017. Toen hadden we nog
zes spelers.’’ Inmiddels bestaat het team dus zo’n vijf jaar. Het motto van dit team luidt
volgens Marjolein: ‘’Alles wat normaal kan gaat normaal en alles wat speciaal moet gaat
speciaal.’’ We wilde graag weten wat het hoogtepunt met dit team was. ‘’Het toernooi in
Bavel wat we ooit gewonnen hebben was erg mooi. Ook de voorwedstrijd bij en tegen ADO
Den Haag was erg mooi. De toernooien waar we aan mee hebben gedaan waren ook stuk
voor stuk leuk.’’ Het team heeft al toernooien gehad bij: DVVC, Bavel, (zaalvoetbaltoernooi)
GSBW, FC Den Bosch, NAC G-dag en een landelijk toernooi bij Barendrecht die georganiseerd werd door de KNVB. De spelers die in dit team zitten en we vandaag kennis meemaken zijn: Adriano, Akif, Bentley, Jordan, Mardenius, Arman. Joey, Nathanaël, Altin, Thomas, Rosa, Xander, Sjoerd, Florus, Mark, Jornt, en ons nieuwste lid Emir.

Rosa Doornbosch
Rosa Doornbosch staat op het middenveld en rechtsvoor. Ze geeft aan dat ze helaas nog niet in de wedstrijd heeft gescoord, maar dit komt vast nog wel dit seizoen! We wilde graag
weten wat haar motto is en wie ze de lolbroek vindt in het team. ‘’Jan (de trainer) is echt de lolbroek in het team. Ik vind meedoen belangrijker dan winnen, en we hebben een hele  leuke mascotte.’’ Rosa vond het 75-jarige jubileum van Beek Vooruit een leuk hoogtepunt. ‘’We hebben ook al drie keer meegedaan aan een toernooi. Dat was erg leuk. Daar was ook onze mooiste wedstrijd. We wonnen toen met 1-0 op een toernooi in Den Bosch.’’ Als laatste wilde Rosa nog wat kwijt over het team. ‘’Ik zou Jan graag in het zonnetje willen zetten! Ook hebben wij een erg leuk team, waarbij iedereen aardig is voor elkaar.’’

Xander
Xander is de spits. Hij scoort ook erg vaak. De spits vindt alle wedstrijden erg
mooi, maar toch heeft hij er een paar extra leuke tussen zitten. ‘’We hebben een keer een
toernooi gewonnen, wat erg leuk was. Verder hadden we een wedstrijd in het ADO Den
Haag stadion. Dit was erg gaaf.’’ We vroegen of Xander wel is kampioen is geworden. ‘’Nee
helaas niet, want de poule is erg sterk. Wel doen wij het als team erg goed. We werken goed samen en hebben erg veel lol.’’ De voetballer wil ook nog wat vermelden over het team. ‘’Ik wil de coaches in het zonnetje zetten. Ook noem ik Mark, want hij is een echte lolbroek.’’

Jordan Janssen
Jordan Janssen is meestal middenvelder maar speelt af en toe ook in de spits. Hij scoort wel is en weet zijn penalty’s ook te scoren. Hoogtepunten heeft Jordan ook meegemaakt. ‘’Het toernooi in Den Bosch was erg leuk en ook dat we met de bus mochten bij de ADO-NAC wedstrijd. Verder was de landelijke G dag met alle eredivisieclubs en trainers erg leuk!’’ Vorig jaar had Janssen ook een hele mooie thuiswedstrijd toen ze met 4-1 wonnen van Dordrecht EBOH. Als laatste wil Jordan nog wat mensen in het zonnetje zetten. ‘’Onze begeleiders en werkgroep wil ik bedanken! Jan is echt de lolbroek van het team. Verder is
ons team heel erg leuk en trouw. We zijn altijd compleet en gunnen elkaar veel mooie
doelpunten.’’

Thomas van der Spek
Thomas van der Spek is middenvelder/ aanvaller. Hij heeft helaas nog niet gescoord, maar dat komt nog wel. Thomas heeft ook een motto voor elke wedstrijd. ‘’We moeten veel plezier en lol maken. Ik voetbal pas een paar maanden bij dit team maar het mogen meedoen is al een hoogtepunten opzicht.’’ De allereerste wedstrijd vond Van der Spek gelijk zijn mooiste wedstrijd voor dit team. Verder wil hij nog iemand bedanken. ‘’De gehele leiding van ons team wil ik bedanken. Ook vind ik dat Jordan de echte lolbroek is van dit team, waar ik erg om kan lachen.‘’

Altin
Altin is de rechtsbuiten die al een paar keer wist te scoren. Hij vindt dat Bentley de lolbroek is van dit team. We vroegen naar het motto en mascotte van dit team. ‘’Tikkie terug Jaap, jaap is de mascotte van het team.’’ Het hoogtepunt van Altin in dit team was het voetbaltoernooi bij FC den Bosch. Zijn mooiste wedstrijd beleefde hij tegen Zundert. ‘’Ik wil graag nog een keer kampioen worden met dit team.’’ Als laatste bedankt Altin nog iemand. ‘’Onze coach Jan wil ik graag bedanken voor alles. Verder hebben we een heel leuk team!’’

Arman Kousor
Arman Kousor staat in de verdediging. Hij is supersnel en kan dus snel de bal weghalen als de tegenstander aan het aanvallen is. Als verdediger maakt hij alsnog wel is een doelpuntje. Een echte lolbroek heeft Arman niet, want hij vindt dat iedereen wel van grapjes houdt. We vroegen aan Kousor wat zijn motto is. ‘’Samen staan we sterker!’’ Het hoogtepunt van de verdediger is de drie bekers die ze hebben gewonnen op toernooien. ‘’Ook heb ik een wedstrijd drie keer gescoord. Het ging toen super goed en ik maakte dus een hattrick.’’ We vroegen of Arman nog iemand in het zonnetje wilde zetten. ‘’Al onze trainers en leiding. Zij doen heel veel voor ons zodat wij met plezier kunnen voetballen. De trainingen zijn altijd supergezellig en we geven nooit op!’’

Jornt
Jornt is een verdediger en middenvelder die af en toe zijn goaltjes meepakt. Hij vindt dat
iedereen in het team lolbroek is. We hadden het over hoogtepunten. ‘’De G-dag bij NAC was superleuk. Verder was de wedstrijd tegen Jeka de mooiste die ik heb gespeeld. Ook hoop ik nog kampioen te worden, want ik wil wel eens op de platte kar.’’ Jornt wil ook nog graag iemand in het zonnetje zetten. ‘’Jan, maar natuurlijk ook de andere die dit voetbalteam mogelijk maken. Wij zijn niet het beste team, maar wel de leukste!’’

Nathanaël
Nathanaël staat op verschillende plekken in het veld en is ook af en toe keeper. Hij heeft al
vaak gescoord. Hij vindt dat Mark de lolbroek is van het elftal. Ook Nathanaël heeft zo zijn
hoogtepunten. ‘’Toen ik voor het eerst een medaille won. Ook vind ik alle wedstrijden en
trainingen erg fijn en leuk. Ik vind het ook erg fijn dat zowel jong als oud aardig is voor
elkaar.’’ Ook wil de speler nog een groep bedanken. ‘’Ik wil graag alle mensen bedanken die
ervoor zorgen dat ik kan voetballen.”

Bentley Bekker
Bentley Bekker is de rechtsbuiten van het team. Hij scoort ook vaak zijn doelpunten. Hij
heeft ook een motto: ‘’We moeten heel veel plezier hebben. Dat is het belangrijkste.’’ Het
75-jarige bestaan was een echt hoogtepunt voor Bentley. ‘’De wedstrijd tegen TSC was ook
een hele mooie wedstrijd. Ook de toernooien zijn altijd erg leuk.’’ Als laatste wilde Bekker
nog wat kwijt over het team. ‘’Ik hoop dat we in de toekomst kampioen kunnen worden!
Verder wil ik onze leider Jan ook erg bedanken!’’

Adriano
Adriano is de verdediger van het team. Hij scoort wel is een doelpunt, maar pakt vooral de
ballen af van de tegenstander. Als we vragen wie de lolbroek is, krijgen we een zelfverzekerd antwoord: ‘’Dat ben ik.’’ Het motto van Adriano is vooral plezier maken. De verdediger heeft heel veel hoogtepunten. ‘’Ik vind alles geweldig en geniet overal van. De wedstrijd tegen Hurwenen was dan toch de mooiste wedstrijd die ik heb gespeeld.’’ Ook de winst op een toernooi vond Adriano heel erg leuk. Hij zet ook nog even iemand in het zonnetje. ‘’Ik wil graag trainer Kees in het zonnetje zetten. Hij is helaas nu met pensioen.’’

Wij wensen JG1JM van Beek Vooruit veel succes dit seizoen!

Klik op Beek Vooruit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Beek Vooruit voor meer informatie over de club.

Wesley Bierens: “zeven dagen per week bezig met voetbal”

Wesley Bierens is twintig jaar en momenteel actief bij Westlandia als trainer-coach en bij HBS als speler. Daarnaast werkt Wesley Bierens ook bij ADO Den Haag als ADO Kids medewerker. “Ik ben zeven dagen per week bezig met voetbal”

Spelerscarrière
Wesley Bierens begon als voetballer bij RKSV GDA. “Daar heb ik bijna mijn gehele jeugd gevoetbald, van de mini’s tot de O17. Een super mooie tijd gehad bij GDA. Alle eerste jeugdelftallen speelden op divisieniveau waardoor je zeker doorgroeimogelijkheden had. Als je bijvoorbeeld in de O15 goed speelde mocht je al meespelen met de O17. Genoeg mogelijkheden voor je ontwikkeling en een super fijne vereniging. Helaas gingen de eerste jeugdelftallen in de loop der tijd op een lager niveau spelen. Met mijn ambitie om mij steeds beter te ontwikkelen, maakte ik de beslissing om te verkassen naar een andere club. Dat werd toen Wilhelmus. Wilhelmus had een beter plan dan GDA met de O19 en er waren ook doorgroeimogelijkheden naar het eerste elftal van Wilhelmus. Destijds speelde Wilhelmus 1 ook op een hoger niveau dan GDA 1. Uiteindelijk heb ik twee jaar bij de O19 van Wilhelmus gespeeld en mocht ik ook al in mijn tweede jaar mee met het eerste op trainingskamp. Helaas was dat in de corona periode waardoor er weinig competitiewedstrijden werden gespeeld en daardoor kon ik mijn debuut niet maken. Na twee jaar Wilhelmus O19 had ik weer het gevoel om een stapje hoger te zetten. Zo maakte ik de stap naar HBS en kwam ik terecht in de O23 met oog op het eerste elftal. Ik heb mijn debuut al mogen maken bij de hoofdmacht van HBS, maar ben momenteel voornamelijk actief bij de O23 door blessureleed. Mijn doel is om weer bij het eerste te kunnen spelen.”

Trainerscarrière
Naast dat Bierens zijn spelerscarrière begon bij RKSV GDA, begon daar ook zijn trainerscarrière. “Op het moment dat ik daar speelde, trainde ik de O9-2. Dat was het eerste team dat ik heb getraind en de start van mijn trainerscarrière. Na dat seizoen doorgegroeid naar de O9-1 en daarna nog de O13 onder mijn hoede gehad bij GDA. Al gauw maakte ik toen de stap naar ADO Den Haag, waar ik de assistent-trainer werd bij de O9 van Roy De Geus. Ik stond toen veel op het veld, want naast ADO Den Haag was ik vier jaar trainer bij Voetbalschool KICK, de voetbalschool van Roy de Geus. Het was een onwijs leuke tijd en ervaring bij ADO Den Haag, maar ik merkte na een tijdje dat het assistentschap mij niet echt warm maakte en ik graag hoofdtrainer wilde zijn. Er kwam toen een mooie aanbieding bij Westlandia om in één seizoen twee selecties te trainen, de O10 en O12. Destijds kwamen beide ploegen ook uit op hoofdklasse niveau. Het was een onwijs drukke periode, maar wel een mooie ervaring. Als trainer zijnde probeer ik om elke speler individueel een tasje vol met informatie mee te geven zodat ze voorbereid de middenbouw-bovenbouw ingaan. Dat is dan zeker ook gelukt met als resultaat dat spelers naar BVO’s zijn gegaan en dat ik samen met de O10 het Westlandse kampioenschap heb gewonnen. Ik ben samen met de O12 doorgegaan en heb dit seizoen de O13 onder mijn hoede op tweede divisie niveau.”

Persoonlijke doelen
Wesley Bierens heeft zeker nog persoonlijke doelen, als trainer maar ook als voetballer. “Ik ben momenteel in bezit van de UEFA C diploma en heb als trainer zijnde dan als doel om mijn UEFA B diploma te halen. Zo ben ik al bezig met de UEFA B cursus bij Westlandia. Daarnaast heb ik zeker ook de motivatie om voor de UEFA A te gaan, maar dat is iets voor later. Verder heb ik ook als trainer het doel om weer terug te keren bij een BVO, niet als assistent maar als hoofdtrainer. Het is top dat ik al heb mogen proeven bij ADO Den Haag als assistent!”

“Als voetballer heb ik op korte termijn als doel het halen van het eerste elftal bij HBS. Op de lange termijn misschien nog hogerop voetballen. Ik heb echt de motivatie om hogerop te gaan als trainer en moet kijken hoe ik als speler dit kan combineren. Op een gegeven moment moet ik prioriteiten stellen. Gelukkig hoeft dat nu nog niet doordat het nog te combineren valt, maar op het moment als ik naar een BVO ga als trainer dan moeten er beslissingen gemaakt worden. De komende tijd moet ik daar over nadenken.”

Zeven dagen per week voetbal
Bierens is actief bij Westlandia en HBS en werkt nog bij ADO Den Haag. “Ik ben eigenlijk zeven dagen per week bezig met voetbal. Van negen tot vijf werk ik voor ADO Den Haag als werknemer ADO Kids. Daar ben ik verantwoordelijk voor alle ADO Kids activiteiten. Daarna gelijk door naar Westlandia om training te geven en vaak na de training nog doorgaan naar HBS om zelf te trainen. Ik ben zo dan bijna van negen uur ‘s ochtends tot negen uur ‘s avonds bezig met voetbal. Dat doe ik met alle liefde en plezier. Ik haal er onwijs veel energie uit en blijf dit dan ook doen!”

Klik op Westlandia voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Westlandia voor meer informatie over de club.

Wat kan Alem van dit seizoen verwachten? Dat is heel ongewis

Elk seizoen begint met nieuwe verwachtingen. Zo ook bij derdeklasser Alem. Elftalleider Joost Stoof denkt dat het lastig zal worden. Daar zijn meerdere redenen voor.

Alem kan met een goed gevoel terugblikken op het vorige seizoen. Stoof: “Onze grote kracht was dat we nagenoeg geen blessures kenden. Dus kun je veel met dezelfde formatie spelen. Kwam nog bij dat het in de defensie goed stond. Tot mei deden we heel aardig mee, daarna was het kwakkelen.” Uiteindelijk eindigde de ploeg in de middenmoot. Da’s netjes.

In september gaat het spel weer op de wagen. Dan wordt het waarschijnlijk een heel ander verhaal. “De KNVB is gaan husselen met de indeling. En dat heeft voor ons niet zo goed uitgepakt. In de derde klasse C hadden we een gat geslagen van maar liefst vijftien punten met de nummer acht. Maar al die ploegen die onder ons zijn geëindigd, komen we niet meer tegen.” Komt nog wat bij: “Eerst ontmoetten we veel clubs in de regio Den Bosch, nu gaan we de andere kant op. Oss en omstreken, en dat spreekt niet meteen in ons voordeel. We denken dat die clubs, zoals Margriet en Schijndel, wel wat meer in hun mars hebben.” De derby tegen DSC – de enige voor Alem – blijft wel op de kalender staan. Op zondag 6 november vindt de burenruzie plaats.

En wat dit seizoen ook nog mee gaat tellen: de versterkte promotie- en degradatieregeling. In de laatste week van augustus, als dit artikel wordt geschreven, heeft Joost nog geen zicht op het hoe en wat. “Het lijkt me wel logisch dat we voordat de competitie begint van de KNVB horen hoe dat precies in elkaar steekt.”

Komend seizoen moet Alem het ook doen zonder Bart van Lent. “Bart was onze aanvoerder, sterkhouder. Hij vond het lastig om twee keer per week te trainen en op zondagmiddag te voetbalen, heeft de keus gemaakt voor zijn gezin.” Van Lent kwam maar liefst zeventien jaar in het eerste. Hem vervangen  wordt een lastig verhaal. “Hij was onze natuurlijke leider. Had zinnige teksten, zette de poppetjes op de juiste plaats en hield de groep bij elkaar. Nu zullen andere jongens die rol op zich moeten nemen.”

Namen noemt Joost niet. Maar dat je dan denkt aan de Mats of Jens Steenbekkers is logisch. Mats is jarenlang tweede aanvoerder geweest, hun voetbalkwaliteiten staan buiten kijf. Het is eigenlijk opvallend dat de neven nog altijd bij Alem spelen. Ze zouden best een stapje hoger kunnen zetten. “Dat is nou het voordeel van een dorpsclub”, zegt Joost, die ook de rol van keeperstrainer op zich neemt. “Alle spelers komen uit het dorp, daardoor creëer je een enorme saamhorigheid. Ze hebben allemaal een goot Alem-hart.”

Klik op V.V. Alem voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Alem voor meer informatie over de club.

De erfenis van Piet Bezemer staat op het veld

De familie Bezemer speelt in de geschiedenis van VV Bergambacht een belangrijke rol. Piet Bezemer senior was tien jaar speler van het eerste elftal en zijn vader oprichter. Zijn zoons en kleinzoon volgden hem in het blauw en zwart in de hoofdmacht op. Voor de tweede keer is Bezemer voorzitter van de jubileumcommissie van zijn club die volgend jaar 90 jaar wordt.

De zaterdagen van Piet Bezemer (78) en zijn vrouw zijn vanaf ’s morgens vroeg tot laat in de middag gevuld met sport. Met vier sportende kleinkinderen hoppen ze van de ene naar de andere sportaccommodatie. “Mijn oudste kleinzoon, Rody, speelt in het eerste, maar de tweede komt eraan. Hij speelt in de JO19 en mijn derde kleinzoon speelt bij de JO12. En er voetbalt ook nog een kleindochter bij de club.” En dan is er ook nog een kleindochter die volleybalt bij Thor in Bergambacht. Ook zij wordt intens gevolgd door haar grootouders. “We zijn sportgek. We genieten met volle teugen.”

Dat hij enige tijd geleden door Bergambacht werd benoemd tot de voorzitter van de jubileumcommissie vindt hij een mooie geste. “Het is vooral een erebaantje. Ik denk en kijk vooral mee en hou mijn praatjes over de club.”

Bezemer was ook voorzitter van de jubileumcommissie toen Bergambacht in 1993 het zestigjarig bestaan vierde. Sindsdien is het voetballandmaatschap behoorlijk veranderd – Bergambacht had ooit een zaterdag- en zondagafdeling – maar de gemoedelijkheid van de vereniging is gebleven, tot voldoening van Bezemer. “We waren en zijn nog steeds een gezellige, leuke dorpsclub.”

Bezemers’ vader was in 1933 één van de oprichters. Zijn zoon bleek meer dan gemiddeld te kunnen voetballen. Piet maakte tien jaar deel uit van de hoofdmacht, dat destijds op een meer dan respectabel niveau actief was. Midden twintig riep de plicht van het nu inmiddels 109 oude bouwbedrijf dat door zijn eigen opa werd opgericht. “Mijn vader had mij nodig in het bedrijf en ik zag ook zelf in dat ik zware blessures moest verkopen. Dat risico kon ik niet dragen. Ik scheurde mijn enkelbanden bij een wedstrijd en niet snel daarna ben ik gestopt.”

Dat deed hij wel na een periode vol grote successen. Het Bergambacht van eind jaren vijftig begin jaren zestig bestond uit een verzameling uitstekende spelers. “We werkten hard en hadden daarnaast een paar goede voetballers.” Dat waren Hens van Lieshout en hijzelf. “Ik was snel en scoorde makkelijk.”

Bergambacht promoveerde in die tijd vanuit de Goudse voetbalbond naar de derde klasse op zondag. “Dat was het derde niveau, want hoofdklasse was er nog niet.”

De voetbalkunsten van Bezemer vielen ook op bij andere clubs. “Excelsior belde, ONA, dat toen in de tweede divisie belde ook. DCV, dat in de eerste klasse speelde bij de amateurs, wilde me ook hebben. Mijn vader zag dat niet zitten. Mijn toekomst lag in het bedrijf.”

De nalatenschap op het voetbalveld van Bezemer is groot, want zoons Henk-Peter en Arjen Bezemer haalden het eerste elftal, evenals kleinzoon Rody die afgelopen zomer met Bergambacht via de nacompetitie promotie naar de derde klasse wist te bewerkstelligen. “Het werd hoog tijd”, zegt ‘opa’ Piet. “Het was al zo vaak misgegaan. Ze waren er al een paar jaar aan toe en gelukkig is het nu eindelijk gebeurd.”

Klik op VV Bergambacht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Bergambacht voor meer informatie over de club.

BZC’14 vervangt het elastiek voor hooggespannen verwachtingen

Na de onverwachte promotie naar de derde klasse, wat een kers op de taart was voor Zuilichem en Brakel toen ze fuseerden tot BZC’14, had de nieuwe club het buitengewoon lastig in de derde klasse D. Tot twee keer toe stak corona de helpende hand toe om een nakende degradatie te ontlopen. Afgelopen seizoen knapte het elastiek alsnog. Maar het probleem – te weinig kwaliteit – is getackeld: veel nieuwe spelers – eigenlijk oude bekenden – zijn de club komen versterken.

Lenard Weber was op zijn 23e al klaar met voetballen vanwege reuma. Maar het wereldje van bal en kalklijn vaarwel zeggen, wilde  de nu 37-jarige Rosmalenaar niet. Dus ging Weber, die onder meer bij RKJVV en, BVV en OJC Rosmalen heeft gespeeld, zich bekwamen in het trainersvak. En zoals het de meeste oefenmeester die net hun diploma hebben behaald, maakte hij meters bij jeugdelftallen. Jeugdtrainer bij OJC Rosmalen, hoofd jeugdopleiding bij DSC, een paar seizoenen de KNVB gediend. Zes jaar geleden de stap naar de senioren gemaakt: eerst met het tweede bij DSC, later op de bok bij het eerste van Achilles Reek.

Vorig seizoen streek hij neer bij BZC’14. Daarmee schuwde Weber de uitdaging niet. De club had het lastig, liep zeker niet over van kwaliteit. “Dat heeft ons uiteindelijk ook de kop gekost. Bovendien was de selectie veel  te smal. We kenden ook pech, zoals dat gaat als je in de hoek zit waar de klappen vallen. Al met al hebben we veel te weinig afgedwongen, vooral in aanvallend opzicht. Het gaat er uiteindelijk toch om dat je scoort.”

Het bestuur verweet Weber niks. Integendeel, het ging samen met de technische staf hard aan de slag om meer kwaliteit aan de selectie toe te voegen. “Daarbij hebben we verschillende sporen gevolgd”, zegt Weber. “Een ervan was shoppen in de eigen elftallen. Sommige spelers hadden kennelijk wat moeite met de fusie, gingen daarom lager voetballen. Nu zijn we een aantal jaren verder, die scherpe randjes zijn er bij de meesten van af. Die sluiten zich aan. En we zijn oud-spelers van Brakel en Zuilichem die in de regio voetballen gaan benaderen. En dat heeft ontzettend goed uitgepakt.” Zo keerden Maverick van Maaren (tweedeklasser Wilhelmina’26)  en Michel Kooijman (derdeklasser GVV’63) terug. Bonus: Robin Zonneveld Piek komt over van het naar de tweede klasse gedegradeerde GRC’14.

Ongekende weelde voor Weber. “Het is fantastisch. Vorig seizoen was het sprokkelen met spelers, nu zijn alle posities dubbel bezet.” Zo veel aanwas, dat kan maar één ding betekenen: BZC’14 wil zo snel mogelijk afscheid nemen van de kelder van het zaterdagvoetbal. “We gaan sowieso voor de prijzen, dat lijkt me logisch. Daarbij is het heel belangrijk dat we een team zijn. En blijven. Aan ons, mijn assistent Edwin van de Braak, en ik de taak om al die kikkers in de kruiwagen te houden. Dat ze blij zijn dat ze deel uitmaken van deze mooie club. Of ze nu elke week voetballen, of soms op de bank zitten.”

Klik op BZC’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op BZC’14 voor meer informatie over de club.