Home Blog Pagina 475

Bij de jeugd van Seolto zijn ze niet zo snel tevreden

Seolto
-
0
Bij de jeugd van Seolto zijn ze niet zo snel tevreden

De één is al heel zijn leven lang lid van Seolto, de ander voetbalde voornamelijk bij Klundert. Maar samen zetten ze zich al een aantal jaar als TC-lid en jeugdtrainer in voor de toekomst van de club. “Het is leuk om die ontwikkeling te zien, stapje voor stapje.”

Een jaar of drie geleden, Pieter de Wit (37) weet het nog precies. “In de kantine word je dan, met een biertje in de hand, aangesproken. Of je wat bij de jeugd wilt doen.” Dat zag de oud-speler van het eerste wel zitten en dus begon het balletje te rollen. “Seolto voelt, en dat is een cliché, toch echt als een tweede thuis. Als jong mannetje ging ik zelf mee op zaterdag, nu kun je iets terugdoen.” Voor de 46-jarige Anton Strootman ligt dat iets anders. “Ik ben hier een jaar of tien geleden terechtgekomen, toen mijn zoon op voetbal ging. Dan ga je training geven en rol je er vanzelf in.”

Voetbalklimaat
Nu dus samen als ‘TC’, voor zowel de jeugd als de senioren, vertelt De Wit. “Er zijn twee aparte commissies, die staan los van elkaar, maar schuren toch ook wel weer tegen de ander aan.” En niet voor niks. “Ik heb ooit een keer, tijdens een bijeenkomst van de KNVB, gehoord dat er jaarlijks 40.000 spelers stoppen als ze van de JO19 naar de senioren moeten. Dat is dus een serieus probleem.”

Daar is voor de Technische commissie dan ook een mooie taak weggelegd. “Voor ons zaak om die brug te verkleinen, bijvoorbeeld door ze al eerder met elkaar in aanraking te laten komen. Al is het maar een feestavondje op de club, ook dat helpt.” Wat dat betreft zitten ze bij Seolto in de lift. “Het aanstellen van Thomas de Ridder als Hoofd Jeugdopleiding is ook weer een mooie positieve ontwikkeling. Het is hier gezellig en gemoedelijk, maar spelers moeten natuurlijk ook wel wat leren. Daar heb je goede trainers voor nodig.” Die creëren ze niet alleen op het veld, maar ook daarbuiten, vertelt Strootman. “Met een sportief voetbalklimaat, een soort pedagogische benadering. Hoe kun je een kind zo begeleiden, dat het zich goed voelt? Moet je selecteren bij de jongste jeugd, of juist niet? Dat soort dingen. De basisbeginselen van het opleiden eigenlijk.”

Videosysteem
Op dat selecteren, heeft de oudste van de twee, wel een antwoord. “Bij de JO7 en JO8 is het juist goed om te mengen, zeker daar moet iedereen het gevoel hebben erbij te horen.” Een stukje extra begeleiding voor de trainers dus. “We organiseren cursusavonden, bekijken trainingen en gaan echt samen aan de slag. Welke aspecten zijn per lichting belangrijk om te leren, dat soort dingen.”

Met het aanstellen van een ‘HJO’ en verschillende coördinatoren, staat de organisatie al aardig op poten, toch is het duo nog lang niet ‘tevreden’. “We hebben de afgelopen jaren een mooie groei doorgemaakt, zijn nu echt een gezonde vereniging. Het is mooi om daar een steentje aan bij te dragen. Nu moet alles naar een nog hoger niveau, in de breedste zin van het woord.” Dat kost tijd en energie, maar geeft vooral veel voldoening, vertelt Strootman. “Die lachende gezichtjes, daar iets in kunnen betekenen.” Zoveel mogelijk plezier en iedereen maximaal opleiden, ieder op hun eigen niveau. Bij Seolto is het einde wat betreft ontwikkelingen nog lang niet in zicht. “Een videosysteem, zodat we wedstrijden kunnen analyseren en een apparaat om snelheden te meten. Dat staat allemaal op de rol. Stapje voor stapje, komen we er wel!”

Klik op Seolto voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Seolto voor meer informatie over de club.

Jos Schalk voelde zich heel even de Van Gaal van TPO

vv TPO
-
0
Jos Schalk voelde zich heel even de Van Gaal van TPO

Voor Jos Schalk is het eigenlijk zo simpel als wat: “Je woont op een dorp, bent van jongs af aan met voetbal bezig, dan raak je makkelijk betrokken bij een voetbalclub.” En dus is de 61-jarige TPO‘er dat nu nog steeds. “Dat oranje-zwarte hart heb je voor altijd.”

Al is zijn werk als vrijwilliger, de afgelopen jaren natuurlijk wel een beetje veranderd. “Eerst doe je veel met de jeugd, trainingen geven, coördineren en wedstrijdjes fluiten, dat soort dingen. Als je dan wat ouder wordt, ga je wat anders doen. Nu ga ik mee met de dames, organiseer ik een pokertoernooi en schrijf ik stukjes voor de site.” Maar één ding is in die jaren duidelijk niet veranderd: zijn gevoel voor de club. “Het voelt als een grote familie, je trekt al zolang met elkaar op.” Dat begon allemaal in de jaren zestig, van de vorige eeuw. “Op mijn eerste kwam ik naar Moerdijk, toen ik tien of twaalf was ging ik op voetbal.” Bij TPO natuurlijk. “Ik weet niet meer precies wanneer, maar als ik de oude foto’s terugkijk, denk ik ongeveer rond de D of C-jeugd. In ieder geval een jaar of 50 geleden.”

Belangeloos
Een mooi avontuur, vertelt Schalk. “Vanuit de B’tjes kwam ik al snel bij de senioren, daarna heb ik nog een tijdje in het eerste gespeeld.” Maar ook daarbuiten was de clubman meer dan actief. “Tegelijkertijd was ik jeugdcoördinator en trainde ik de jeugd. Via de club heb ik toen ook TC3 gevolgd.” Want eigenlijk, had de vrijwilliger altijd maar één wens: “Ik wilde trainer worden van het eerste. Uiteindelijk heb ik dat drie seizoenen lang mogen doen.” Belangeloos. “Als jeugdtrainer doe je dat ook, waarom zou je bij ‘één’ dan wel geld moeten krijgen?”

Want voor Schalk, is TPO veel meer dan voetbal alleen. “Het is saamhorigheid, een plek om elkaar te ontmoeten.” Gezamenlijk iets betekenen voor de gemeenschap. “Een aantal mensen op het dorp, is nog steeds betrokken bij de vereniging.” Niet voor niks. “Gezellig samen dat ‘potje bier’ drinken. Dat maakt het dorpse.” Hoe actief Schalk ook is voor de club, zelf zou hij dat liever nog een beetje letterlijker zien. “In 2015 ben ik geopereerd aan mijn been, tot die tijd floot ik altijd wedstrijden. Van het tweede, derde of de dames. Dat wilde ik blijven doen, maar is helaas niet meer mogelijk. Die echt actieve bijdrage, mis ik wel.” Toch is hij nog vaak genoeg te vinden bij TPO. “Iedere zondag! Voor mijn dochter en het eerste. Bij thuiswedstrijden schrijf ik altijd een verslag en doen we de ‘Speler van de Week’ verkiezing.”

In het zonnetje
Maar behalve voetbal, heeft hij ook een voorliefde voor pokeren. Een mooie mogelijkheid om die twee passies met elkaar te kunnen combineren. “We organiseren al voor het elfde seizoen de TPO Pokermasters. Elk seizoen hebben we tien toernooien, iedere maand eentje. Een mannetje of 25 tot 35 doen er altijd wel mee. Zo zorg je ook voor binding met de club.” Hij is er vanzelfsprekend trots op. “Dat zijn altijd heel gezellige avondjes, volle bak lachen. Daar maak ik naderhand dan een verslagje van, iedereen een beetje op de hak nemen.”

Dat ondernemende, zat er bij Schalk al vroeg in, vertelt hij. “Van jongs af aan, daarom ben ik ook vroeg begonnen als trainer. In de rol van jeugdcoördinator koos ik altijd een ‘Vrijwilliger van het Jaar’. Het is leuk om mensen in het zonnetje te zetten.” Toch maakt hij zich, wel een beetje zorgen om de toekomst. “Ons eerste elftal, heeft maar weinig spelers van het dorp zelf. Dat maakt je heel kwetsbaar.” En dus denkt hij graag terug, aan betere tijden. “Als speler van het eerste, werden we kampioen. Net op dat moment, was er een groot feest bij de haven van Moerdijk. Werden we met de bus binnengehaald, dat was grandioos. Een onvergetelijk moment.” Net als de 9-0-overwinning in de nacompetitie, als hoofdtrainer. “Dan voel je je de Van Gaal van TPO!”

Klik op TPO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TPO voor meer informatie over de club.

Vrijwilliger Ank Laros bij RCD: het is eigenlijk mijn tweede huis

rksv RCD
-
0
Vrijwilliger Ank Laros bij RCD: het is eigenlijk mijn tweede huis
De 73-jarige Ank Laros is, buiten nog heel jong van geest, vrijwilliger bij RCD in Dordrecht. Ze zit hier bij de bar commissie van de club. Verder regelt ze alle inkoop en bezetting van de bar op wedstrijddagen en zit ze in de schoonmaakploeg. Doordeweeks kan je haar ook tegenkomen op de vereniging aangezien ze er dan ook vaak te vinden is!
Vrijwilligers

Elke club heeft natuurlijk vrijwilligers nodig. ‘’Ik ben een van die vele vrijwilligers die een club nodig heeft om te kunnen draaien! Helaas zijn er nooit genoeg vrijwilligers bij verenigingen.’’

Trouwe supporter
RCD 1 komt momenteel uit in de derde klasse. En natuurlijk volgt de trouwe vrijwilliger het eerste. ‘’Ja zeker volg ik het eerste! Iedere week sta ik trouw langs de lijn, zowel uit als thuis. Ze doen het goed en er staan veel jeugdspelers in het veld, wat ook erg leuk is. Ook mijn kleinzoon Kai Advocaat staat in het veld. Maar ook zonder Kai zou ik er elk weekend zijn hoor!’’ Ank doet erg veel op de club en is daarom ook vaak op de club te vinden. ‘’We blijven lekker bezig bij RCD en ik heb ook erg veel lol op de club.’’
Bijzondere vereniging

Aangezien Laros zoveel doet voor de club uit Dordrecht, vroegen we ons af wat RCD zo bijzonder maakt voor haar. ‘’Vanaf de leeftijd van vijf jaar voetbalde mijn kinderen bij RCD en inmiddels ook mijn kleinkinderen. Verder zijn de kinderen ook actief binnen de vereniging als vrijwilliger! Zoals Michael Laros als voorzitter, Louis Laros als bestuurslid technische zaken en Monique Laros als secretariaat sponsorcommissie! Ook staan de kleinkinderen achter de bar wanneer ik ze nodig heb. Ik kom dus ook al heel lang bij deze vereniging en het voelt elke keer weer als thuiskomen. RCD is eigenlijk een beetje als mijn tweede huis!

Memorabele momente
Door de jaren heen heeft de vrijwilliger veel meegemaakt met de club. Hier zitten dan ook een aantal memorabele momenten tussen. ‘’Memorabele momenten zijn dan natuurlijk de feestjes, de toernooien en de activiteiten voor de jeugd en senioren!’’
De maandagploeg

Op de maandag heeft de RCD een echte maandagploeg rondlopen. ‘’Op de maandag maken we schoon en hebben we veel lol met elkaar! Helaas stoppen er binnenkort een aantal in verband met de leeftijd. Helaas missen we dan wat handjes die een vereniging zo hard nodig heeft!”

Wij wensen Ank Laros nog veel succes en plezier bij RCD!

Klik op RCD voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RCD voor meer informatie over de club.

WK-Praatjes: Finale-waardige wedstrijd op het programma

KNVB
-
0
WK-Praatjes: Finale-waardige wedstrijd op het programma

Gister werkte de teams uit Poule C en D hun tweede wedstrijden af. Vandaag staat er een ware kraker op het programma en zullen er belangrijke beslissingen vallen. 

Tunesië – Australië
Australië begon sterk aan de wedstrijd, zonder daarbij goed voetbal te spelen na 23 minuten kwam het wel op voorsprong door een rake kopbal van Mitchell Duke. Tunesië had moeite met het creëren van echte kansen. In de tweede helft namen de Afrikanen meer het initiatief. Zij moesten immers op zoek gaan naar de doelpunten. Het had veel de bal en schoten maar tot echte doelpogingen leidde dit niet. Na een slotoffensief wisten zij niet het net te vinden en eindigde de wedstrijd in 0-1 voor Australië.

23’ 1-0 M. Duke

Polen – Saudi Arabië
De tweede wedstrijd van gister ging tussen het verrassende Saudi Arabië en Polen. Polen moest een goed resultaat halen om nog zicht te houden op de KO-fase. De Arabieren konden deze bij winst al veiligstellen. De mannen uit het Midden-Oosten begonnen sterk en agressief aan het duel. Echter leidde dit niet tot doelpunten. In de eerste helft scoorde polen na een vlot lopende aanval de openingstreffer. Lewandowski legde op de achterlijn de bal terug op Zielinski die de bal vrij kon binnen schieten. Saudi Arabië deed in de eerste helft nog wel wat terug een scoorde de gelijkmaker, deze werd alleen afgekeurd. Pas in de 82ste minuut besliste niemand minder dan Robert Lewandowski de wedstrijd op 0-2.

39’ 1-0 P. Zielinski, 82’ 2-0 R. Lewandowski.

Frankrijk – Denemarken
De kraker gister werd om 17:00 gespeeld tussen Frankrijk en Denemarken. De Denen wilde de nare smaak van het gelijkspel tegen Tunesië wegspoelen door een goed resultaat neer te zetten tegen de regerend wereldkampioen. Frankrijk wist bij een overwinning al dat de groepswinst behaald zou worden. De Fransen begonnen goed maar dit leidde niet gelijk tot doelpunten. Pas in 62ste minuut vond Mbappe het net op aangeven van Theo Hernández. De Denen deden wel wat terug want vijf minuten later scoorde Christensen de gelijkmaker, maar in 86ste minuut besliste Mbappe de wedstrijd op 2-1.

 61’ 1-0 K. Mbappe, 68’ 1-1 A. Christensen, 86’ 2-1 K. mbappe

Mexico – Argentinië
De Laatste wedstrijd van gister ging tussen Argentinië en Mexico. Het elftal van Lionel Messi moest winnen om zicht te houden op de KO-fase na een debacle tegen Saudi Arabië. De Argentijnen pakte gelijk het initiatief waar Mexico er een vechtwedstrijd van wilde maken. Vlak voor rust mocht PSV’er Erick Gutierrez invallen, maar hij kon geen potten breken. Ajacieden Sanchez en Alvarez kwamen niet in actie. Pas in de 64ste minuut opende niemand minder dan Lionel Messi de score met een uitgemeten schot in de benedenhoek. In de 87ste minuut bepaalde Enzo Fernandez de score op 0-2.

64’ 1-0 L. Messi, 87’ 2-0 E. Fernandez

Programma 

Morgen mogen de ploegen uit poules E en F hun tweede wedstrijd op het WK spelen. Om 11.00 staat Japan – Costa Rica op het programma. Japan steekt in goede vorm terwijl de Costa-Ricanen de 0-7 verliespartij willen wegpoetsen. Om 14.00 staat er een op papier heerlijke wedstrijd op ons te wachten Marokko zal het opnemen tegen België. Vervolgens hebben we om 17.00 Kroatië tegen Canada. Beide ploegen zijn nog op zoek naar hun eerste overwinning van dit toernooi en zullen bij verlies weinig zicht hebben op de KO-fase. We sluiten de dag af met een finale waardige wedstrijd Spanje tegen Duitsland. De Duitsers zullen volle bak moeten gaan om in het toernooi te blijven terwijl Spanje plaatsing voor de KO-fase veilig kan stellen.

Klik op WK-Praatjes voor de laatste artikelen over dit WK.
Klik op KNVB voor meer informatie over de bond.

JEKA-Kamp is de tofste week van het jaar

rkvv Jeka
-
0
JEKA-Kamp is de tofste week van het jaar

Een week lang zonder ouders, lekker gek doen en nieuwe vrienden maken. Dat is het ‘JEKA-kamp’ in een notendop. En dat al 50 jaar lang. Sjors de Jongh geniet er, hoe vermoeiend ook, elke editie met volle teugen van. “Het is een gevoel dat maar lastig onder woorden te brengen is.”

Zo halverwege de week, aan de rand van het water, doet de 29-jarige De Jongh zijn verhaal. Met een hoorbaar schorre stem. “De vermoeidheid begint toe te slaan, maar het geeft tegelijkertijd ook zoveel energie.” Mede dankzij de groep, van zo’n 80 kinderen. “Soms liggen ze te slapen, met hun hoofd op tafel, en even later staan ze weer vooraan. Dat is hoe het hier gaat.” En als er iemand is, die dat kan weten, is het De Jongh wel. Ooit begonnen als deelnemer. “Op mijn tiende ging ik voor het eerst mee, vijf jaar achter elkaar. En elf edities geleden, kwam ik bij de begeleiding. Begonnen als keukencrew, twee jaar als leider en inmiddels zes als coördinator.”

VOORBEREIDING
Samen met een stel vrienden. “Eigenlijk hebben wij het als vriendengroep weer overgenomen van een andere vriendengroep.” De organisatie voor deze ene week, gaat het hele jaar door. “In de dagen hierna gaan we evalueren, gezellig in het café. Dan nemen we nog een keer alles door.” Halverwege november begint het proces vervolgens weer opnieuw. “Dan start eigenlijk de serieuze voorbereiding. Over het moment van inschrijven, het inventariseren van de begeleiding. Er gaan altijd zo’n 30-tal leiders mee, daar zit behoorlijk wat tijd in.” Als de inschrijving in het voorjaar eenmaal geopend is en de laatste maanden zijn aangebroken, begint het echt te kriebelen, vertelt De Jongh. “Dan gaan
we aan de slag voor bijvoorbeeld een quiz, de route voor een avondtocht door het bos en andere spellen.” Al elf jaar lang, op dezelfde locatie. “We zitten nu in Loon op Zand, dat is voor ons perfect.” Als kind van de club, is er voor de speler van JEKA 8 eigenlijk niks mooiers. “Ik zit al vanaf mijn zesde bij de club en voetbal inmiddels in een vriendenteam. Een bij elkaar geraapt elftal. Serieus, gezellig en met een paar goede voetballers.”

EEN GEVOEL
Maar vooral buiten het veld is De Jongh dus van onschatbare waarde. “Het is een traditie die hoort bij de club, dat is iets moois. Dat maakt JEKA ook net iets meer dan andere verenigingen. Al 50 jaar lang, die zijn er niet veel, denk ik. Dat moet je voort blijven zetten.” Of zoals ze het zelf altijd zeggen: “JEKA-kamp is de tofste week van het jaar, het is één groot feest.” En dat doet hem, hoe kan het ook anders, zichtbaar goed. “Als je ziet hoe ze het naar hun zin hebben, dat is kippenvel.” Daar doen ze als organisatie, overigens ook alles aan. “De voorbereiding is leuk, omdat je alles tot in de puntjes wilt organiseren. Voetballen, spelletjes, een discoavond en naar de Efteling. Weinig tijd om te vervelen
én om te rusten, haha!” Maar ook dat, geeft eigenlijk niks. “Die kinderen vinden het geweldig. We hebben een jonge begeleidersgroep en doen lekker gek, het is iets speciaals.” En ook na al die edities, blijft het gevoel precies hetzelfde. Dat bleek wel tijdens de reünie, in het kader van het 50-jarig jubileum. “Je hoort allerlei verhalen van vroeger, maar de kern blijft hetzelfde. Aan het begin van de week, ken je misschien twee of drie mensen, aan het einde is het één grote vriendengroep met 120 man. Dan kom je elkaar later in het seizoen tegen op de club en is het: Hey, Sjors!’ Je hebt onderling een bepaalde connectie.” Een speciale band. “Iedereen die een keer is geweest, weet precies waar ik het over heb!”

Klik op JEKA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op JEKA voor meer informatie over de club.

Martijn van Wanrooy is bij WDS’19 het cement tussen de stenen

WDS 19
-
0
Martijn van Wanrooy is bij WDS’19 het cement tussen de stenen

Terugkeren op een plek, waar je vele successen hebt gevierd. Moet je dat wel doen? Toen ze die vraag twee seizoenen geleden bij WDS’19 stelden aan Martijn van Wanrooy, was zijn antwoord simpel. “Waarom niet nog een keer!” En dus gaat hij met de vierdeklasser opnieuw op jacht naar promotie.

Aan de vooravond van zijn derde seizoen, blikt Van Wanrooy (43) nog maar een keertje terug. Met weemoed bijna. “In de vier jaar dat ik hier eerder zat, haalden we drie keer een periode en zijn we tweemaal gepromoveerd.” En dus ging in Tilburg, maar weer die telefoon. “Of ik na vier seizoenen terug wilde komen. WDS heeft voor mij altijd als thuis gevoeld, we hebben contact gehouden en ik ben blijven komen kijken. Ook bij het 100-jarig jubileum werd ik uitgenodigd.” Kortom, geen twijfel mogelijk. “Gewoon meteen weer een ontzettend goed gevoel.” Sterker nog, veel was nog altijd hetzelfde. “Toen ik hier een jaar of tien geleden begon, moesten we ook gaan verjongen. Dus eigenlijk was de situatie nu precies zo.”

PIEKEN EN DALEN
Niet alleen dat, voelde meteen weer vertrouwd. “Het is een multiculturele vereniging. Je ziet mensen uit alle lagen van de bevolking. Lekker familiair en knus. Alles kan.” Ook de rest van het gezin, was blij met zijn terugkeer. “Mijn vrouw en zoontje hebben het altijd goed naar hun zin gehad. Dus als mijn familie daar ‘happy’ is, moeten we het gewoon doen.” Happy werd Van Wanrooy ook van afgelopen seizoen, zo vertelt hij. “Het was er eentje met pieken en dalen, maar dat is niet gek met zo’n jonge groep.
De laatste wedstrijden speelden we vaak met zeven gasten tussen de negentien en 21 jaar.” Toch werd de doelstelling min of meer gehaald. “We wilden bij de eerste vijf eindigen en een periode pakken. Uiteindelijk werd het plek negen, maar wel nacompetitie. Anders was het wel teleurstellend geweest.” Maar Van Wanrooy kent als geen ander de situatie van de club. “De grootste uitdaging zat hem in het stoppen van een aantal oudere jongens. Uiteindelijk hebben we die kunnen behouden voor de selectie, zodat ze de jeugd toch kunnen helpen.” Met hulp van Gino Mac Nack, legt hij uit. “Die heeft als trainer van de JO19 echt bijgedragen aan de groei van spelers. Komend seizoen wordt hij mijn assistent, op basis van gelijkwaardigheid. Ook dat is gericht op de toekomst.”

OPEN BOEK
Maar die toekomst, is eigenlijk het heden. “Onze selectie bestaat, voor 90 tot 95 procent uit jongens van de eigen jeugd. We benaderen geen spelers, ze moeten allemaal een band hebben met WDS’19 of de Haagse Beemden.” Daar ligt volgens Van Wanrooy dan ook meteen de ruimte voor verbetering. “De volgende stap is het uitwerken van het jeugdplan, want het niveau moet omhoog.” Met de aanleg van het nieuwe kunstgrasveld is de eerste aanzet in ieder geval gegeven. “Volledig in eigen beheer, belangrijk voor de toekomst. Ook voor een nog betere aansluiting met de wijk.” Terug naar zijn eigen team.
“Het had niet goed geweest, als we nu al waren gepromoveerd. Daarvoor zijn we nog te onstabiel en onervaren. Twee wedstrijden voor het einde waren we pas echt veilig…” Desondanks is het vertrouwen groot. “Ik vind dat we daar nu weer voor moeten willen spelen. Tegen DIA hebben we goede resultaten geboekt, die promoveerden uiteindelijk wel. Als we dit bij elkaar houden, moeten we binnen drie jaar naar die derde klasse.” Aan zijn aanpak, zal het in ieder geval niet liggen. “Een oud-voorzitter zei ooit: ‘Jij bent het cement tussen de stenen.’ Ik probeer met iedereen rekening te houden en ga graag de dialoog aan. Een open boek.” En dus staat Van Wanrooy te trappelen. “Een jonge en gretige groep, die graag wat wil leren. Nu moeten we samen die volgende stap zetten, lekker voetballen en veel plezier maken. Uitgaan van eigen kwaliteit, dat blijft toch het leukste!”

Klik op WDS’19 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op WDS’19 voor meer informatie over de club.

Daniël Fenijn: ‘Ik heb er vertrouwen in dat we ons uiteindelijk veilig gaan spelen’

V.V. IJzendijke
-
0
Daniël Fenijn: ‘Ik heb er vertrouwen in dat we ons uiteindelijk veilig gaan spelen’

IJZENDIJKE – Teleurstellend. Zo mag de start van het nieuwe voetbalseizoen voor v.v. IJzendijke in de 4e Klasse A van het zondagvoetbal zonder twijfel worden bestempeld. Waar de ploeg van trainer David Almekinders en assistent-trainer Daniël Fenijn (26) vorig jaar nog knap vijfde werd, daar vinden ze zichzelf nu diep terug in de rechterrij en is men genoopt tot achtervolgen.

“En dat is zonder meer teleurstellend te noemen, niet de start die we onszelf voor ogen hadden gehouden. Het is nu zaak om snel weer de knop om te draaien en de weg omhoog in te slaan. Want met de versterkte degradatieregel is het noodzakelijk om weg te komen van de degradatieplekken en eventuele nacompetitie. Dat moet vooralsnog nu het doel zijn en daar is iedereen zichzelf wel terdege van bewust”, zegt Fenijn.

Maar liefst twaalf goals moest de vierdeklasser slikken tijdens de eerste twee duels, waarvan volgens de assistent-trainer vooral de 1-6 uitslag tegen RIA W als ‘geflatteerd’ bestempelde. “We gaan met 1-1 rusten en krijgen kansen op meer. Daarna geven we het zelf weg en komt er zo’n uitslag op het bord te staan. Zo jammer, zeker ook omdat we vorig jaar zo’n mooi seizoen hadden gedraaid. Dan verwacht je die lijn door te trekken, maar helaas valt nu de score steeds de andere kant uit. Het is voor ons belangrijk om te herpakken, maar zoals vaker is het met name de smalle selectie die ons parten speelt. Als bepalende jongens wegvallen, dan is het soms enorm lastig om dat op te vangen en dat zie je dan terug ook in de resultaten. Al moet gezegd worden, dat ook de jongens die vanuit het tweede elftal aansluiten mooie stappen maken, alleen heeft dat tijd nodig.”

Het is overigens alweer voor het vierde seizoen, dat Fenijn als assistent-trainer de brug is tussen de hoofdtrainer en de selectie. En daarbij ook de stabiele factor binnen de technische staf van de West-Zeeuws-Vlaamse zondagclub. Noodgedwongen koos hij voor een rol als trainer/leider bij de club waar hij zelf ook jarenlang speelde. “Op mijn tweeëntwintigste was het gedaan met voetballen. Jammer genoeg wilde de knie niet langer mee en kreeg ik steeds pijn. Ook nu nog als ik even meedoe tijdens een training, dan bekoop ik dat met een knie die vol vocht loopt. Vervelend, maar het is helaas niet anders. Daarom ben ik vier seizoenen geleden ingegaan op de vraag om samen met Steve Kesteleijn toen het tweede elftal te gaan trainen. Dan kon ik toch betrokken blijven en mijn steentje op die manier bijdragen.”

En na het tweede elftal kwam de stap naar de hoofdmacht om daar als assistent aan de slag te gaan. Een mooie stap, waarbij hij ook betrokkenheid kreeg bij het team waar veel van zijn vrienden ook spelen. “Nee, dat is niet lastig want ik ben niet de eindverantwoordelijke voor de technische beslissingen, dat is David. Al overleggen we wel heel veel en krijg ik ook tijdens trainingen veel vrijheid om bepaalde aspecten voor mijn rekening te nemen. David vraagt ook mijn mening en dat is een fijne wisselwerking. Op die manier vullen we elkaar aan en proberen we datgene te doen wat het beste is voor IJzendijke.”

De start van de ploeg was waardeloos zoals Fenijn het benoemt, maar toch is hij positief gestemd over het vervolg. “Als iedereen fit is, dan hebben we zéker voldoende kwaliteit om in de middenmoot te spelen. Alleen moet je nu bovenin meedoen wil je nacompetitie of rechtstreekse degradatie ontlopen. Dat wordt een hele kluif, maar ik heb er vertrouwen in dat het ons gaat lukken.”

Klik op VV IJzendijke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV IJzendijke voor meer informatie over de club.

Plezier houden in het spelletje is voor Nino Haers het allerbelangrijkste

VV Philippine
-
0
Plezier houden in het spelletje is voor Nino Haers het allerbelangrijkste

PHILIPPINE –  Als klein jochie zette hij zijn eerste stappen op het voetbalveld bij de lokale voetbalclub om er nooit meer weg te gaan. Inmiddels is Nino Haers vijfentwintig en maakt hij sinds de komst van trainer Carlo van Grimberghe deel uit van de eerste selectie. Niet altijd als basisspeler, maar toch heeft hij de afgelopen seizoenen zijn steentje wel kunnen bijdragen.

“Voor mij is het belangrijkste dat ik plezier in het spelletje heb en blijf houden. Zonder plezier vind ik er niks aan en dat is altijd de graadmeter. Ik heb de jeugd hier doorlopen en ben vanuit de A-jeugd doorgestroomd naar het tweede elftal. Daar heb ik een promotie meegemaakt van derde naar reserve tweede klasse. Voor een tweede team is dat in mijn ogen een leuk niveau en daar voelde ik me wel prima.”

Toch kreeg de verdediger kansen op meer, want met de komst van Carlo van Grimberghe zag hij zichzelf ook beloond met een promotie naar de eerste selectie op het mosseldorp. “Dat was op sommige vlakken best aanpoten. Ik ben zeker niet een fijnbesnaarde voetballer, maar met werklust en duelkracht kan je ook best een eind komen in deze derde klasse. Daarvoor denk ik wel dat we kwaliteit bezitten, al moet dan wel het overgrote deel van de belangrijke spelers er zijn en wij vooral voor elkaar door het vuur moeten gaan. We hebben wedstrijden waarin we prima voetbal laten zien, maar ons te weinig belonen. En er zitten jammer genoeg ook duels bij waarin het niet loopt. En dat wordt op dit niveau, zeker tegen de topploegen, dan genadeloos afgestraft.”

Met de afwezigheid van onder meer Jos Westerhout en Joey dos Santos, diverse spelers met kleinere blessures en het vertrek van Joey Walhout naar HVV’24, mist Philippine ten opzichte van vorig jaar gevaarlijke aanvallende inbreng en creativiteit. “Dat merk je wel als relatief kleinere dorpsclub. In het verleden zijn er veel jongens van buitenaf hierheen gekomen, maar dat is de laatste seizoenen weer wat minder. Nu zie je weer wat meer spelers vanuit eigen vereniging en dat zorgt wel voor meer saamhorigheid en binding. We zijn veel meer een hechtere groep dan een paar jaar geleden en dat is voor mij ook best veel waard.”

Over het algemeen was de laatste twee seizoenen de flankverdediger basisspeler, waar hij zich dus vooral diende te richten op een positie als rechtsback. Dit seizoen valt hij vooralsnog buiten het elftal, wat hij wel had verwacht. “Ik heb in de zomerperiode te weinig gedaan en heb dus niet de conditionele fitheid die ik daarvoor wel had. Toen ging ik geregeld ook hardlopen en had ik voldoende aan mijn werklust in het veld. Nu is dat minder en dan is het logisch dat de trainer andere keuzes maakt. Het is nu aan mij om mezelf terug in de basis te knokken en vooral keihard te blijven werken. Want het is toch wel prettiger om in het veld te staan dan vanaf de zijkant te moeten toekijken en wachten op wat speelminuten.”

Enerzijds wil hij knokken voor een plek in het eerste, maar mocht hij uiteindelijk vooral minuten maken in het tweede elftal, dan heeft hij daar ook vrede mee. “Daar heb ik het ook altijd goed naar mijn zin gehad, maar bij het eerste spelen ook veel vrienden. Dus dat is een afweging om te maken. De kansen bij het eerste ga ik dit seizoen zeker nog voldoende krijgen. Het is dan aan mezelf of ik die weet te pakken en de trainer opnieuw kan overtuigen. Maar het gaat mij vooral ook om een stuk gezelligheid en plezier, dan maakt het elftal waarin je speelt niks uit.”

Klik op VV Philippine voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Philippine voor meer informatie over de club.

Siebe Bakker ervaart weer goede sfeer op én naast het veld bij Oostburg  

SV Oostburg
-
0
Siebe Bakker ervaart weer goede sfeer op én naast het veld bij Oostburg  

OOSTBURG – Tussentijds van trainer wisselen, het gebeurt vaak in het profvoetbal om een schokeffect te krijgen. Maar in het amateurvoetbal is het niet is wat gebruikelijk is. Toch nam men vorig seizoen bij SV Oostburg dat besluit en stelde in de winterstop Fabian Wilson aan als nieuwe trainer. Een schot in de roos, zo ervaart ook de jeugdige aanvaller Siebe Bakker.

De 19-jarige linksbuiten voelt zich momenteel als vis in het Oostburgse water en is met zijn snelheid, individuele acties én doelpunten een belangrijke pion in het 1:4:2:3:1-systeem dat trainer Wilson speelt met zijn ploeg. “Ik krijg veel vrijheid van de trainer en dat is voor een aanvaller natuurlijk altijd wel lekker. Op die manier kan ik het beste mijn kwaliteiten etaleren en ook de rest van het elftal voelt zich in deze speelwijze op zijn best. Dat is toch knap hoe Fabian sinds zijn komst in de winterstop de boel in positieve zin heeft weten om te draaien. Hij is tactisch sterk en heeft een bak aan ervaring als speler van HSV Hoek ook. Hij maakt jongens individueel én als team beter, waarbij hij ook echt ‘onze taal’ spreekt. We hebben het enorm naar ons zin en de sfeer is dan ook erg goed, zowel op als zeker ook naast het veld.”

Vorig seizoen was de jonge aanvaller basiskracht en ook dit seizoen is hij tot op heden een vaste waarde in het elftal. Toch rekent hij zich nog zeker niet rijk op dat vlak. “Het is elke week weer knokken voor een plekje, want we hebben een heel brede en vooral ook kwalitatief goede selectie. Iedereen moet elke training het maximale geven om op zondag aan de aftrap te staan, wat mij betreft het prettig gegeven want zo houd je wel iedereen scherp en gaat het niveau vanzelf ook omhoog.”

Bakker, die al sinds zijn vijfde actief is bij SV Oostburg, hoopt vooral ook gevrijwaard te blijven van fysieke ongemakken. “Ik ben nog best wel blessuregevoelig en met name dan spierblessures speelden me geregeld parten. Daar hoop ik nu dit seizoen een keer geen last van te hebben en zodoende een heel jaar basisspeler te zijn, dat is wel de ambitie die ik heb ja. Thuis doe ik ook wel vaak nog extra oefeningen om daarin sterker en completer te worden. Ik ben van nature best lang en dan kan het zeker zo zijn, dat je spieren extra belast. Door mezelf toch ook op andere momenten die fysieke prikkel te geven probeer ik blessures te voorkomen.”

Vooralsnog is de jongeling erop gebrand om bij SV Oostburg het maximale eruit te halen en met doelpunten, acties en assists een bijdrage te leveren aan een klassering zo hoog mogelijk in het linkerrijtje. “Dat is ook de plek waar we met deze groep in mijn ogen meer dan thuishoren. Dat moet ook voor een club als Oostburg het streven zijn. We voelen ons goed, de lach is terug in de selectie en dat stralen we qua veldspel in mijn ogen ook uit. Als ik dan geregeld mijn goaltjes kan meepakken, dan ben ik meer dan tevreden.”

Wie dan ook erg tevreden gaat zijn, is Siebe’s opa Levien Dieleman. “Sinds mijn vijfde komt opa altijd naar de wedstrijden van mij en mijn broer kijken en heeft hij er naar mijn weten nog niet of nauwelijks eentje gemist. Voor mij is het heel bijzonder dat hij wekelijks is, hij heeft op de club zelfs een stoeltje met zijn naam erop. Gaaf toch?! Alleen daarom hoop ik al om elke week te kunnen spelen en ook hem dan trots te zien genieten.”

Klik op SV Oostburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Oostburg voor meer informatie over de club.

Brian Machielse van Virtus: ‘Ik word zelfs uitgenodigd voor verjaardagen’

vv Virtus
-
0
Brian Machielse van Virtus: ‘Ik word zelfs uitgenodigd voor verjaardagen’

Een jaar of vier geleden zag Brian Machielse het bij Virtus wel zitten om jeugdtrainer te worden. Hij gooide eens een balletje op, werd trainer van de JO17-3 en had zijn passie helemaal gevonden. Inmiddels is de voetballiefhebber dan ook niet meer weg te slaan. “Eigenlijk ben ik er dagelijks mee bezig.”

Verbazingwekkend, is dat zeker niet. “Ik ben nu trainer van ‘Zaterdag 2’ en ‘Dames 2’, en speler/leider van het vijfde.” Dat begon dus allemaal als jeugdtrainer, een seizoen of vier geleden. “Ze konden wel iemand gebruiken. Via de JO17-2 ging ik mee door naar de JO19-2, dat is sinds afgelopen jaar de ‘Zaterdag 2’.” Dat klinkt overigens logischer, dan het daadwerkelijk is. “Die jongens wilden graag op zaterdag blijven spelen, dus vroegen we de club of dat mogelijk was. Eigenlijk was Virtus daar heel blij mee, het geeft toch weer een boost voor de senioren.” Maar dan wel met hem als trainer, lacht hij. “Ze wilden heel graag dat ik met ze meeging. Dat heb ik toen maar gedaan.”

Politieagent
De 25-jarige Machielse is zelf wat dat betreft ook kind aan huis in Zevenbergen. “Op mijn zevende ben ik begonnen, in de F5. Daarna ben ik doorgestroomd naar de senioren, maar altijd in de lagere teams.” Vooral buiten het veld voelde zich de vrijwilliger zich misschien wel het meeste thuis. “Het is een warme club, de gezelligheid en de mensen om je heen. Je krijgt ook veel waardering voor wat je doet.” En dat is, zoals gezegd, een hoop. “Vooral de iets oudere jeugd, vind ik geweldig om te trainen. Veel jonger, ben je toch een soort politieagent.”

Bij Virtus 5 is Machielse dat dan ook gelukkig niet. “Behalve speler, ben ik ook leider. Polo’s regelen en navragen wie er zijn, dat soort dingen.” Sinds afgelopen seizoen is daar dus ook het trainen van de ‘Dames 2’ bij gekomen, het zorgt voor een druk weekschema. “Op maandag en woensdag met het zaterdagteam trainen en donderdags met de dames. Tussendoor ook nog een keertje zelf.” Het kost tijd, maar geeft vooral veel energie. “Het is leuk om met ze bezig te zijn, ze iets te leren en vooral veel plezier te hebben.” En dat laatste, lukt best aardig. “Ik heb een enorm goede klik met die jongens van de zaterdag. Word zelfs uitgenodigd voor verjaardagen.”

Rad van Fortuin
Toch moet er natuurlijk ook wel een beetje gepresteerd worden. “Het is een vriendenteam, maar we zijn wel serieus. Er zijn gewoon regeltjes, voor te laat komen of spullen vergeten.” Alhoewel, heel ‘gewoon’ gaat dat echter niet. “We hebben een ‘Rad van Fortuin’, daar staan van één tot en met 30 allemaal straffen op. Zoals een jeugdwedstrijd fluiten of alle schoenen poetsen. Als iemand een regel overtreedt, draaien we daar samen aan.” Bij de laatste training ging het hard. “Een bal tijdens het afwerken over het vangnet, was ook draaien.”

Het hoort er volgens Machielse allemaal bij. “Tuurlijk is het veel, maar het is te doen. Het belangrijkste? Dat iedereen de kans krijgt om goed te trainen. Ze verdienen die aandacht.” En dus spoort hij, als jongen van Virtus, zijn verenigingsgenoten nog maar een keertje aan. “Ik vind het altijd jammer als mensen van mijn leeftijd niet iets meer doen, dat zou ik wel waarderen. Dat we allemaal iets doen voor de club.” Zelf blijft hij het voorlopig in ieder geval, vol passie, gewoon doen. “Het levert zoveel plezier en waardering op. Een bedankje na de training, dat zijn kleine dingetjes.” En misschien wel ooit bij het eerste. “Via Virtus krijg ik de kans om de cursus te volgen, dus wie weet. Maar voorlopig, heb ik het op deze manier enorm naar mijn zin!”

Klik op VV Virtus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Virtus voor meer informatie over de club.

1...474475476...1.489Pagina 475 van 1.489

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.