Home Blog Pagina 343

Guus de Jong, de trotse aanvoerder van DVVC

Als Guus de Jong met de aanvoerdersband het veld opwandelt op Sportpark Dongekant, giert er steeds weer een gevoel van trots en blijdschap door zijn lichaam. De 20-jarige middenvelder van DVVC is vereerd dat hij dit seizoen de captain van zijn club is. 

Het kwam aan het begin van het seizoen toch enigszins als een verrassing voor De Jong. Trainer Freddy Kruys stapte op hem af en vertelde hem dat hij dit seizoen de aanvoerder van het eerste elftal zou zijn. “Een hele mooie eer”, aldus De Jong. “Eerlijk gezegd had ik er weinig rekening mee gehouden. Ik denk dat de trainer mij wat meer verantwoordelijkheid wilde geven. We hebben een jong team en ik probeer altijd wel de leiding te nemen in het veld, het team bij de hand te nemen. Af en toe is dat nog zoeken, maar dat is niet gek.”

De Jong behoort met zijn twintig jaar namelijk tot de jonkies van DVVC 1, dat sowieso met veel tieners en jonge twintigers werkt. “We hebben ook wel wat oudere spelers. Soms is het nog wel lastig om hen aan te sturen als je jonger bent, maar onze groep gaat enorm goed met elkaar om. Iedereen mag zijn zegje doen en we kunnen alles tegen elkaar zeggen. Dat helpt mij wel.”

De Jong is een echte DVVC’er. De middenvelder begon op jonge leeftijd bij de club, maar doorliep niet de gehele jeugdopleiding. De Jong speelde vijf seizoenen bij dorpsgenoot VV Dongen, waar hij op een hoger niveau kon gaan voetballen. Na de B-junioren keerde hij echter terug bij DVVC. “Ik miste de gezelligheid, daarom ben ik teruggekeerd. Dat heb ik ook helemaal teruggevonden bij DVVC. Ik haal enorm veel plezier uit het spelen hier. Bij DVVC is het samen-gevoel heel sterk.”

De Jong is bezig aan zijn tweede volledige seizoen in het eerste bij DVVC, waar hij nog lang in het eerste hoopt te spelen. “Mijn grootste ambitie is om met DVVC te groeien. Het is een droom om op een hoger niveau te voetballen, het zou fantastisch zijn als dat met DVVC lukt. Als we een of twee klassen omhoog gaan in de toekomst, kunnen we heel tevreden zijn. Met de overstap naar de zaterdag hebben we een nieuwe weg ingeslagen. In de toekomst hopen we succes te boeken. Maar dat heeft natuurlijk tijd nodig, dat gaat niet van de ene op de andere dag. We hebben in ieder geval genoeg talent rondlopen. Ik heb vertrouwen in de toekomst.”

Dit seizoen heeft het piepjonge team van DVVC het echter lastig. De club uit Dongen bivakkeert in de kelder van de vierde klasse. “Maar we hebben dit seizoen grote stappen gezet. Voor de jonge jongens was het echt wel even wennen aan het seniorenvoetbal, dat is toch heel wat anders dan in de jeugd. Ik denk dat we in de laatste fase van het seizoen nog flink wat punten kunnen gaan pakken. We hopen natuurlijk in ieder geval niet op de laatste plaats te eindigen.”

Klik op de link voor meer artikelen over DVVC
Klik op de link voor meer informatie over DVVC

Talentvolle Flor De Beleyr grijpt zijn kansen bij Koewacht

KOEWACHT – Hoewel hij nog slechts zeventien lentes telt, is Flor De Beleyr al bezig aan zijn tweede seizoen in de hoofdmacht van RKVV Koewacht. Bij de vierdeklasser heeft het jeugdig talent een basisplek weten te veroveren.

“Daar ben ik uiteraard erg blij mee. Vorig seizoen was ik ook al actief bij de senioren en kreeg ik ook best veel minuten. Dit seizoen heb ik de trainer kunnen overtuigen en heb ik een basisplaats. Het gaat ook niet onverdienstelijk, al vind ik van mezelf dat ik nog nadrukkelijker aanwezig moet zijn tijdens de wedstrijden. Maar het is sowieso al geweldig dat ik als zeventienjarige al zoveel speelminuten heb kunnen maken.”

Waar de Koewachtenaren in de voorbereiding en de start van de competitie als een komeet uit de startblokken schoten, daar zit na de winter de klad er een beetje in. Er lijkt in sommige wedstrijden wel sprake van het spreekwoordelijke ‘zand in de motor’. Toch kan de jonge middenvelder er niet direct de vinger op leggen. “Het is heel gek en ook moeilijk te verklaren. Want we spelen na de winter niet anders dan ervoor en we hebben ook de beschikking over dezelfde spelers. Het loopt gewoon met momenten minder en dat is best zuur. Gelukkig pakken we weer regelmatig punten, waardoor we wel de aansluiting blijven houden bij de middengroep. Dat is ook wel belangrijk om ons doel van handhaving te behalen.”

Handhaven, het is voor Koewacht de belangrijkste doelstelling. Niet terugvallen naar de vijfde klasse, maar erin blijven. “Dat is wat we met elkaar voorafgaand aan het seizoen hebben afgesproken. We begonnen heel erg goed, maar toch zijn er heel veel teams die van elkaar kunnen winnen of verliezen. Dat is afhankelijk van de vorm van de dag en de mate van scherpte waarmee je wedstrijden speelt. We blijven ons best doen om in deze klasse te blijven, al is het nog altijd niet zeker hoe de voetbaltoekomst van de clubs in de vierde klasse er exact uit gaat zien.”

De Beleyr is een speler die keihard werkt, sleurt en knokt. Niet groot van stuk en wendbaar. “Soms ook wel een speler die misschien teveel risico neemt in zijn spel. Dat is iets wat ik nog beter moet leren zien. Soms de simpele oplossing kiezen en wat meer overzicht houden. Maar het is in de senioren toch ook heel anders voetballen dan bij de jeugd. Veel fysieker ook en je moet gewoon sneller zijn. Zeker tegen de sterkere teams is het zaak om daarin alert te zijn, want ze straffen dat toch veel makkelijker af.”

De Havo-student zit op het Lodewijk College in zijn examenjaar, wat hij dus met goed gevolg hoopt af te sluiten. Net zoals hij ook dit seizoen bij Koewacht goed wil afmaken.

“Ik speel in de spits of als centrale middenvelder. Dat is een rol die me het beste past en waar ik het beste tot mijn recht kom. Ik ben aanvallend ingesteld en wil op die manier van waarde zijn. We zitten nog altijd dicht bij de plekken om direct lijfsbehoud, dat zou geweldig zijn als ons dat lukt. Dan zijn we geslaagd in onze doelstelling. Hopelijk kan ik met een paar assists en doelpunten daaraan nog een extra bijdrage leveren. Want dat facet in mijn spel wil ik absoluut nog verbeteren. Dat ben je op die positie ook wel verplicht vind ik. Je moet altijd streven naar meer en beter, het maximale willen bereiken. Waar dat voor mij is, daar heb ik nog wat jaren de tijd voor om dat te ontdekken.”

Klik op RKVV Koewacht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Koewacht voor meer informatie over de club.

SVV heeft eerste bouwstenen gelegd met trainer Ramon Bronkhorst

Hij zag veel spelers komen, maar ook weer veel gaan. Voor trainer Ramon Bronkhorst stond zijn eerste jaar in SVV-dienst in het teken van het leggen van de eerste bouwstenen. “We hebben de eerste stap gezet en er staat een vaste kern van veertien spelers”, zegt hij over de selectie van de Schiedamse vijfdeklasser.

Hij wist dat het een boeiend seizoen zou worden. Toen Bronkhorst op sportpark Harga aan zijn klus begon deed hij dat in de wetenschap dat er vrijwel een nieuwe selectie stond. “Een vreemdelingenlegioen. Er waren na de degradatie vorig seizoen een hoop jongens vertrokken. Er waren veel nieuwe spelers. Sommige met eerste elftal-ervaring, de meeste echter zonder. Daarvan zijn er in de loop van het seizoen weer veel afgehaakt. De beste spelers zijn gebleven. De kern van het team wordt gevormd door het handjevol jongens dat er in de vierde klasse ook al bij was.”

Het hebben van een nieuwe selectie had ook grote invloed op het seizoensverloop. Een groot deel van de selectie was of herintreder of maakte voor het eerst kennis met het selectievoetbal. “Van niets naar selectievoetbal doe je niet zomaar”, zegt Bronkhorst, die werd geconfronteerd met een golf aan geblesseerde spelers. “Helemaal onverwacht kwam dat niet.”

De start van de competitie verliep daardoor moeizaam. “In de laatste vijf, zes weken voor de winterstop is het beter gaan draaien, op het moment dat we meer in een vaste opstelling gingen spelen. Daarvoor speelden we elke week in een andere samenstelling.”

Door de goede reeks had SVV bij de start van de tweede competitiehelft nog kans op een nacompetitieplek. De Schiedammers verloren volgens Bronkhorst echter een paar keer volkomen onnodig. “Vlak na de winterstop verloren we met 2-0 van Melissant. We beëindigden de wedstrijd met negen man. Met elf tegen elf en elf tegen tien waren we zeker niet minder dan Melissant, dat een goede ploeg. Ook tegen koploper SCO’63 speelden we goed. Tegen Pernis hadden we een beetje pech. We hebben een paar momenten gehad om weer terug in de race te komen, maar we hebben die niet gepakt.”

Dat kwam mede doordat SVV veel doelpunten moest incasseren. “Ons seizoen wordt gekenmerkt doordat we niet scherp aan wedstrijden beginnen. We hebben regelmatig gehad dat we heel snel achterstonden. Niet met 1-0, maar met 2-0 of 3-0. Tegen Pernis keken we binnen twintig minuten tegen een 3-0 achterstand aan. Vervolgens waren wij zeventig minuten de betere ploeg. NTTV-uit zelfde verhaal.”

Bronkhorst wijt het manco van dit seizoen aan volwassenheid. “We zijn vaak te naïef geweest. We wilden lekker voetballen, terwijl het bij eerste elftallen gaat om de punten.”

Als SVV zijn laatste twee wedstrijden wint, eindigen de Schiedammers waarschijnlijk op de zesde plaats in het eerste jaar in de vijfde klasse. Bronkhorst: “Natuurlijk willen we meer komend seizoen. We zullen echter ook kwaliteit moeten toevoegen. Er staat een aardige basis. De eerste stap is gezet. Ik verwacht dat van de huidige kern iedereen blijft. Er lopen wat gesprekken met jongens met eerste elftal-ervaring. Daarnaast keert ook onze beste speler weer terug. Hij is na onze zesde wedstrijd vertrokken voor een wereldreis. Dat had hij ruim van tevoren aangekondigd. Met hem alleen erbij zijn wij al een stuk sterker.”

Klik op sv SVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv SVV voor meer informatie over de club.

Liesblessure zet streep door seizoen van Sven de Clippelaar bij Vogelwaarde

VOGELWAARDE – Langzaam kreeg Sven de Clippelaar net voor winter last van ‘pijntjes’. Maar op den duur bleek het zo hardnekkig, dat de speler van Vogelwaarde genoodzaakt was rust te nemen. Dat hielp niet, want inmiddels is duidelijk dat de liesblessure hem minimaal tot het eind van dit seizoen aan de kant houdt.

“Dat is natuurlijk zwaar klote. Maar ik weet nu in elk geval wel wat het is en kan met de fysio gericht toewerken naar volgend seizoen. Want de hoop die ik had om dit seizoen nog een paar speelminuten te maken, die heb ik inmiddels wel uit mijn hoofd gezet. Best ook wel balen, want voor mij is voetbal echt een uitlaatklep.”

Tijdens de trainingen kreeg De Clippelaar voor de winterstop steeds meer te maken met pijnklachten. En bezoek naar de huisarts bracht geen uitkomst. De sportarts die daarna werd geraadpleegd, die kwam na een echo met de diagnose. De 23-jarige middenvelder is wel blij dat nu helder is waar de pijn vandaan komt. “De pijn en irritatie komen uit mijn lies en dat gaf allerlei ongemakken. Onverwachte bewegingen dat geeft veel pijn. Gewoon lopen dat gaat wel en ik doe nu ook wel wat fitness. Want helemaal niks doen dat zit niet in mijn karakter. Maar als je graag voetbalt en dan moet toekijken, dat is echt verschrikkelijk.”

De Clippelaar heeft altijd het shirt van Vogelwaarde gedragen en debuteerde op zijn zeventiende in de hoofdmacht. Daar speelt hij normaliter aan de zijkant van het middenveld. “Ik kan eigenlijk daar wel op alle posities uit de voeten, maar centraal hebben we best wat spelers die daar misschien wel beter zijn dan ik. Dus aan de zijkant op het middenveld vind ik ook prima, als ik maar kan spelen en van waarde kan zijn.”

Momenteel blijft echter tot het eind van dit seizoen de bijdrage van De Clippelaar beperkt tot het supporteren vanaf de zijlijn. “Frustrerend idee, maar het is niet anders. We hebben al niet een heel brede selectie en dan is elke speler die wegvalt er eentje te veel. Maar te vroeg beginnen of met pijntjes blijven doorgaan daar heeft niemand wat aan. Ik heb het lang geprobeerd, maar op een gegeven moment moet je naar je lichaam en zeker ook de specialisten luisteren. Dus nu ben ik volop bij de fysiotherapie aan het werken en trainen om komend seizoen weer van waarde te kunnen zijn.”

Want hoewel hij doordeweeks in Eindhoven woont én voor een bedrijf in de energietransitie in Arnhem werkzaam is, komt De Clippelaar elke weekend terug naar Zeeuws-Vlaanderen om te voetballen. “En voor mijn vriendin natuurlijk ook, want die woont nog hier. Het zijn voor mij mooie redenen om toch elke week terug te keren. Doordeweeks doe ik aan zaalvoetbal en op vrijdagavond train ik dan bij Vogelwaarde. Dat is ook mooi om met vrienden te doen en tegelijk mijn vriendin en familie te kunnen zien. Nu is het trainen dan even weggevallen, maar de reis naar Zeeuws-Vlaanderen blijf ik wel maken. Want hoewel ik niet kan spelen, ben ik er bij de wedstrijden en op trainingsavond wel altijd bij. De beleving is anders, de spanning ook. En je mist natuurlijk de lol en verhalen in de kleedkamer. Maar het meest vervelende blijft, dat je geen sportieve bijdrage kan leveren om te proberen rechtstreeks te handhaven. We liggen op koers en hopelijk kunnen we het tot het eind van dit seizoen volhouden. Bij de bovenste zeven ploegen eindigen, dan zijn we rechtstreeks veilig. Dat zou mooi zijn en kan ik volgend seizoen sowieso weer in de vierde klasse spelen.”

Klik op VV Vogelwaarde voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Vogelwaarde voor meer informatie over de club.

Ron Luijten vertrekt door de voordeur bij vv Nieuwerkerk

Het droomafscheid van Ron Luijten bij Nieuwerkerk laat zich niet moeilijk raden. Maar zelfs als de bewoners van sportpark Dorrestein er dit seizoen niet in slagen promotie af te dwingen naar de eerste klasse, kan de Rotterdamse oefenmeester door de voordeur vertrekken.

Luijten mag dan richting midden vijftig gaan, op zijn cv staat maar een beperkt aantal clubs. De oud-prof van FC Haarlem en Sparta laat zich bij zijn trainerscarrière voornamelijk leiden door zijn gevoel. “Ik moet me goed voelen bij een vereniging. Bij Nieuwerkerk heb ik dat, al heel lang.”

Luijten is bezig aan zijn tweede periode bij de reus uit de gemeente Zuidplas (2200 leden). In zijn eerste periode, die zeven jaar duurde, werkte hij in de schaduw bij de jeugd. Na drie seizoenen Sparta keerde hij in 2017 terug bij Nieuwerkerk. Dat was met een speciale opdracht: op zaterdag kwartier maken. Nieuwerkerk speelde destijds nog in de eerste klasse op zondag.

Dat het oog van Nieuwerkerk-voorzitter Hans Jeroense viel op Luijten was niet vreemd, omdat hij bij Sparta drie jaar aan opbouwwerk had gedaan. “Bij Sparta moesten we op nul beginnen. Er was helemaal niks”, kijkt Luijten terug. Hij verliet Sparta als derdeklasser en nam de ervaring mee naar Nieuwerkerk.

“We moesten bij Nieuwerkerk uit het niets een selectie neerzetten, maar de organisatie en faciliteiten waren er wel. Samen met Hans en Stefan Jeroense hebben we tientallen spelers benaderd voor het zaterdagproject. We kregen meer nee dan ja te horen, maar uiteindelijk stond er een elftal.”

Waar het team van Luijten in het eerste seizoen nog in de schaduw van de zondaghoofdmacht stond, veranderde dat in het seizoen erop. Nieuwerkerk besloot te stoppen met de zondag en accepteerde daarmee dat het van de eerste naar de vierde klasse terugzakte. De club maakte meteen een plan om binnen vijf jaar weer tweedeklasser te zijn. 

“Het eerste echte seizoen op zaterdag verliep in het begin best moeizaam”, herinnert Luijten zich. “Iedereen wilde van het grote Nieuwerkerk winnen en voor de zeven jongens die van de zondag waren gekomen, was het ook wennen aan het niveau en de manier van voetballen in de eerste klasse. We verloren in de eerste competitiehelft van Gouderak, maar na de winterstop wonnen we alles en maakten we onze achterstand op CKC snel goed.”

Corona en twee niet afgemaakte competities remden Nieuwerkerk en Luijten aanvankelijk in de opmars. Vorig seizoen, toen er eindelijk weer een competitie werd afgemaakt, volgde echter een nieuw kampioenschap, waardoor Nieuwerkerk van de derde naar de tweede klasse promoveerde.

Dit seizoen doet Nieuwerkerk daarin volop mee voor de prijzen. “Met een elftal dat voor 85, 90 procent bestaat uit spelers uit Nieuwerkerk of die hun roots hier hebben”, zegt Luijten. “De club is hard bezig om de jeugdopleiding nog beter te laten aansluiten op het niveau dat wordt gevraagd voor de selectie.”

Volgend seizoen is Michel van Noort trainer van Nieuwerkerk, Luijten is dan een paar kilometer verderop werkzaam bij SVS in Capelle. “Ik heb een geweldige tijd gehad bij Nieuwerkerk en heb altijd perfect kunnen werken dankzij de mensen van de club. Daar ben ik iedereen enorm dankbaar voor. Ik ga er met het team alles aan doen om dit seizoen een prijs te pakken, maar voor mij is het verblijf bij Nieuwerkerk al een succes.”

Klik op vv Nieuwerkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuwerkerk voor meer informatie over de club.

Jelmer Nomen broedt op Spirit-selectie

Hij was jarenlang zelf speler van Spirit 1 en nu heeft Jelmer Nomen (37) als bestuurslid technische zaken een grote vinger in de pap bij de hoogste drie elftallen van de kanaries. Hij beschermt het Spirit-dna.

Nomen is dezer dagen in zijn nopjes, want de club is er onlangs in geslaagd voor komend seizoen Eric Jansen van vierdedivisionist Capelle los te weken. “Een topper op het niveau waar wij spelen”, zegt Nomen. “En pas 28 jaar. We hadden niet gedacht dat wij een kans zouden maken, laat staan dat hij in dit stadium voor ons zou kiezen.”

Heel veel shoppen in de regio doet Nomen niet, maar als er zich buitenkansjes voor doen, spelers die een versterking zijn van het eerste team, dan is hij er als de kippen bij. “Wij hebben een duidelijke filosofie bij de club. We betalen niet en vinden het belangrijk dat we een elftal hebben waarin onze eigen identiteit zichtbaar is. Dus met veel eigen opgeleide Spirit-jongens, maar ook met een speelwijze die past bij wat wij uitdragen. Dat is aanvallend en dominant voetbal. Je kunt dat vertalen naar 4-3-3, maar welk systeem er wordt gespeeld hangt ook helemaal af van de situatie.”

Spirit heeft altijd clubmensen op bepalende posities gehad. Wat dat betreft zet Nomen een traditie voort, want hij maakte ruim tien jaar deel uit van het eerste elftal van de Ouderkerkers. Jarenlang speelde hij in het centrum van de verdediging samen met huidig trainer Richard van Cappellen. “We zijn voetbalmaten. Ik was voorstopper, Richard laatste man. Later hebben we de oudste jeugd samen getraind. Richard was hoofdtrainer, ik zijn  assistent.”

Formeel gezien is Nomen nu ‘de baas’ van zijn oud-ploeggenoot, die alweer vijf seizoenen hoofdtrainer is van Spirit. Nomen: “We hebben allebei het beste voor met Spirit. Het is mijn taak om de gang van zaken van het eerste elftal te evalueren. Dat lijkt me een normale en gezonde situatie. Elk jaar vraag ik de selectie hoe zij er over denkt. En ik zit met Richard om zijn verhaal aan te horen. Het is heus niet zo dat we precies dezelfde ideeën over voetbal hebben. Het contract van Richard hebben we met één seizoen verlengd. Volgend seizoen wordt zijn zesde seizoen. Dat is voor een hoofdtrainer best een lange periode. Daarom hebben we met één seizoen verlengd en niet met twee zoals we dat eerder wel hebben gedaan.”

Dat Spirit door gaat met Van Cappellen heeft ook alles te maken met de goede prestaties. De kanaries behoren in de tweede klasse tot het rijtje kanshebbers voor het kampioenschap. “Omdat we niet betalen hebben we de realistische ambitie om tweede klasse te spelen, met een uitschieter naar boven”, verduidelijkt Nomen. “Promotie dit seizoen is zeker reëel.”

Daarom ook is Nomen blij met de komst van Eric Jansen, die toevallig zijn zwager is. “We proberen opengevallen plekken in de selectie zo veel mogelijk op te vullen met eigen jeugd, maar soms is die vervanger er op een positie niet. We weten dat Luka Bos, onze spits, volgend seizoen in Spanje gaat studeren. Voor een vervanger zijn we goed om ons heen aan het kijken.”

Klik op vv Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Spirit voor meer informatie over de club.

M.S.V.’71 zoekt jeugdtrainers voor komend seizoen

Terwijl het huidige seizoen nog maar net is afgelopen, is M.S.V.’71 alweer druk bezig met de voorbereidingen op het nieuwe komende seizoen. In dat kader zijn ze op zoek naar ervaren jeugdtrainers.

Momenteel zijn de volgende functies vacant M.S.V.’71 is op zoek naar een ervaren goede trainer voor onze onder 16-1. Ze hebben een talentvolle groep staan die klaar staan om zich verder te ontwikkelen. Zij zullen zich gaan bewijzen in de 2e klasse. Bij MSV wordt er een nieuwe weg ingeslagen, zo zijn ze gestart met een onder 12 en onder 14, voor de onder 14-1 zijn ze op zoek naar een enthousiaste trainer die graag een team vol talent verder wilt helpen met hun ontwikkeling. Zij gaan de strijd aan in hun eigen leeftijdscategorie op een 2e klasse niveau. Voor de onder 13 groep zijn ze op zoek naar ondersteunende trainers voor de dinsdag en donderdag. We willen graag onze jeugd genoeg aandacht geven en kunnen deze ondersteunde trainers goed gebruiken.

Klik op MSV’71 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op MSV’71 voor meer informatie over de club.

Hugo Botermans van ASWH heeft zijn voetbalgeluk hervonden

Hugo Botermans heeft dit seizoen na moeilijke jaren het voetbalgeluk hervonden in Hendrik-Ido-Ambacht. De 23-jarige spits, die het profvoetbal vaarwel zei, geniet met volle teugen van het spelen bij ASWH. “Ik heb het nu echt naar mijn zin.”

Of we Botermans even kunnen bellen over zijn eerste maanden bij ASWH? Dat moet dan wel na 18.00 uur. Voor die tijd is Botermans namelijk druk met zijn werk op de buitenschoolse opvang. Maak kennis met het nieuwe leven van de spits, die na twee jaar profvoetbal nu zijn sporen verdient in de amateurwereld én de maatschappij leert kennen.

De in Delft geboren Botermans koos afgelopen winter voor een transfer van Tweede Divisie-club Katwijk naar Derde Divisionist ASWH. Bij Katwijk kwam de spits, die het halfjaar daarvoor bankzitter was bij Excelsior in de Keuken Kampioen Divisie, niet meer aan spelen toe. “Ik wilde weer plezier hebben in voetbal, lekker wekelijks spelen. Na de gesprekken met ASWH kreeg ik vrijwel meteen een goed gevoel. Ze gaven aan vertrouwen in me te hebben en wilden me heel graag hebben. Bovendien was het uitzicht op speelminuten groter. Dat had ik nodig.”

Want Botermans, die de jeugdopleiding van ADO Den Haag doorliep en het tot het beloftenelftal schopte, verloor de laatste jaren het plezier. Bij FC Eindhoven was de spits nog basisspeler, bij Excelsior en Katwijk kwam hij nauwelijks meer aan de bak. “Als voetballer is dat enorm lastig, het liefst wil je natuurlijk alles spelen”, aldus de aanvaller. “Mede daarom ben ik ook gestopt met profvoetbal. Bij Katwijk hoopte ik meer te gaan spelen, maar dat liep anders dan gepland.”

Het zette hem aan het denken. “Er is een periode geweest dat ik goed heb nagedacht of ik nog wel wilde voetballen, ik miste echt het plezier. Uiteindelijk heeft mijn liefde voor het spelletje de doorslag gegeven.” Verdriet om zijn uiteengespatte profdroom heeft hij niet. “Ik heb er wel vrede mee. Zeker in de eerste maanden was het wel lastig, want ik kreeg opeens een heel ander leven. Ik trainde altijd in de ochtend, dus viel ik in een gat. Gelukkig ben ik daar nu aan gewend. Voor mij is het nu ook wel een gesloten boek. Zeg nooit nooit, maar ik denk dat ik me voor nu richt op het amateurvoetbal.”

Bij ASWH heeft de aanvaller het weer naar zijn zin. Zijn doelpuntrijke start was ook meteen veelbelovend. “Ik heb het nu echt naar mijn zin. Het is een aardige spelersgroep en ASWH is een fijne club. Ik kende gelukkig al wat jongens uit het profvoetbal, dus ik voelde me snel op mijn plek.” Waar zijn toekomst ligt, is desondanks nog niet duidelijk. “Ik heb getekend voor een halfjaar met een optie voor nog een seizoen. Voor nu ben ik in ieder geval blij dat ik hier speel.”

Klik op ASWH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASWH voor meer informatie over de club.

Jurgen Kieboom hoopt nog jaren door te gaan als grensrechter bij vv Oosterhout

Al jarenlang is Jurgen Kieboom de vaste grensrechter bij vv Oosterhout. De 57-jarige vrachtwagenchauffeur geniet van zijn vak langs de zijlijn, al wordt hij niet altijd even vriendelijk behandeld op de voetbalvelden. Toch hoopt Kieboom er nog jaren mee door te gaan.

Als clubgrensrechter maak je nu eenmaal niet heel snel vrienden. Kieboom is er na al die jaren gewend aan geraakt. “Je leert er iedere week wel weer een paar scheldwoorden bij”, grijnst hij. “Gelukkig ben ik goed gebekt en heb ik wel een weerwoord klaar. Ik trek me er niet te veel van aan. Ik probeer mijn eigen ding te doen en neutraal te zijn. Maar natuurlijk zal ik er soms best naast zitten. Dan hoor je dat van de supporters, maar na de wedstrijd drinken we dan vaak een biertje.”

Kieboom is een ervaringsdeskundige. Als keeper behoorde hij op jonge leeftijd tot de selectie, tot hij op zijn 25ste zijn arm brak bij een ongeluk. Kieboom probeerde het nog op een lager niveau, maar brak opnieuw zijn arm en moest definitief stoppen met keepen. Hij koos voor een rol als grensrechter bij zondag 1 van vv Oosterhout. Nadat hij die rol eerst acht jaar invulde bij het tweede, is hij nu al 15 jaar de vaste vlaggen bij het eerste team.

Hij geniet er nog steeds even veel van als in zijn beginjaren. “Je bent onderdeel van het team, dat is hartstikke mooi. De club is in mijn hart gaan zitten, dus wilde ik ook graag iets betekenen. Supporter zijn is leuk, maar nu ben ik betrokken bij die jongens. Ze waarderen het heel erg, daar ben ik blij mee.”

Als het aan Kieboom zelf ligt, blijft hij het nog jaren doen. “Zo lang die jongens mij willen hebben en het te doen is, ga ik ermee door. Daarmee help ik ook de club, want het is enorm moeilijk om aan grensrechters te komen. Maandagochtend uit de vrachtwagen stappen is nog wel eens lastig met die spierpijn, haha. Maar ik ben op mijn leeftijd toch nog lekker bezig. Ik hoop dit nog jaren te doen. Ik kan en wil mijn club niet in de steek laten.”

Klik op VV Oosterhout voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Oosterhout voor meer informatie over de club.

Mathijs Bosch van VV Wolfaartsdijk komt uit een echte keepersfamilie

Vandaag gaan we in gesprek met Mathijs Bosch, de 23-jarige doelman van het eerste elftal van VV Wolfaartsdijk. Bosch begon pas relatief laat met keepen, ondanks dat hij uit een echte keepersfamilie komt. Momenteel staat hij onder de lat bij VV Wolfaartsdijk 1. 

Even voorstellen
Mathijs Bosch is bezig aan zijn laatste jaar van de PABO die hij volgt aan de HZ in Vlissingen. In zijn vrije tijd tennist Mathijs graag en brengt hij graag tijd door met zijn vrienden. Daarnaast staat hij graag op het voetbalveld. Het voetbal is voor Mathijs een belangrijke uitlaatklep. Hij geniet van de gezelligheid en de tijd met zijn vrienden op en buiten het veld, waarbij iedereen zijn steentje bijdraagt aan de goede sfeer.

Carrièreverloop
Mathijs begon zijn voetbalcarrière op jonge leeftijd bij VV Wolfaartsdijk. Op slechts vijfjarige leeftijd zette hij zijn eerste stappen op het voetbalveld, maar het was pas op zijn vijftiende dat hij de rol van keeper op zich nam. “Ik ben vrij laat begonnen met keepen, maar het zit echt in de familie. Mijn vader en oom waren ook allebei keeper.”
Inmiddels speelt Mathijs al zes jaar bij de eerste selectie van VV Wolfaartsdijk, waarvan vijf jaar als eerste doelman. Zijn debuut in het eerste elftal maakte hij op zestienjarige leeftijd tegen Cadzand.

Huidig seizoen
Wat betreft het huidige seizoen is het een droomseizoen voor Mathijs en VV Wolfaartsdijk. Hij viert dit seizoen namelijk het eerste kampioenschap van de club in 28 jaar en op persoonlijkvlak draait hij ook een uitstekend seizoen.

Ambities
Met zijn ogen gericht op de toekomst heeft Mathijs duidelijke ambities. Hij wil graag zijn positie als eerste doelman behouden en zich verder ontwikkelen tot een completere keeper. Hij kijkt naar keepers als Ederson voor traptechniek en bewondert de stijl van keepen van Onana, die heerst in de 16 meter. Verder hoopt Mathijs volgend seizoen te handhaven in de derde klasse.

Hoogte-en dieptepunten
Het hoogtepunt van Mathijs is zonder twijfel het recente kampioenschap. “Vroeger speelde ons team in de onderste regionen. De laatste tijd hebben we als groep een enorme groei doorgemaakt, waar ik erg trots op ben.
Voor Mathijs was het verlies in de finale van de nacompetitie vorig seizoen een enorme teleurstelling. Maar hij realiseert zich nu dat het uiteindelijk goed is geweest voor het team, omdat ze er sterker uit zijn gekomen.

Rituelen
Om optimaal te kunnen presteren, heeft Mathijs een ritueel dat hij voor elke wedstrijd volgt. “Ik doe altijd eerst alles aan mijn linkerkant aan. Bijvoorbeeld eerst mijn linkersok en dan mijn rechtersok, linkervoetbalschoen en dan rechts en hetzelfde met mijn keepershandschoenen.”

Klik op vv Wolfaartsdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wolfaartsdijk voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.