Pagina 307 – VoetbalJournaal

Jeroen van Dam aka ‘Jerooney’ is de muzikale aanvoerder van WVV’67 – 4

WVV 67

-

14 juli 2023

Jeroen van Dam aka ‘Jerooney’ is de muzikale aanvoerder van WVV’67 – 4

Voetballen doet Jeroen van Dam (27) al sinds hij een jaar of vier was. Muziek maken is daarnaast ook al jarenlang een grote passie van de huidige aanvoerder van ‘ut Vierde’. Onlangs nam hij onder zijn artiestennaam Jerooney op Sportpark De Fortuin zelfs een heuse videoclip op voor zijn carnavalsnummer ‘Kelderklasse’. Het nummer is inmiddels op diverse platformen al zo’n 15.000 keer gestreamd.

“Dat is natuurlijk wel heel erg gaaf. Naast wekelijks mijn potje voetballen ben ik ook al mijn gehele leven met muziek bezig. In allerlei genres en op allerlei instrumenten heb ik wel al dingetjes gedaan en dat is gewoon een enorm mooie uitlaatklep. Ik speel drums, gitaar en schrijf nu ook regelmatig wel eigen muziek. Het was voor mij altijd wel een ‘bucketlistdingetje’ om eens in een echte studio een eigen plaat op te nemen. Dat werd dus ‘Kelderklasse’ en dat slaat wel aan. Het is een echte carnavalsplaat en om dat voor ruim drieduizend man tijdens het Brabantse Wal Festival te zingen dat was écht heel erg gaaf!”

Op het voetbalveld speelt Van Dam, die woonachtig is in Huijbergen en altijd eerst bij VIVOO voetbalde, inmiddels zo’n vier jaar bij WVV’67. “Dat bevalt perfect. Door de muziek kreeg ik steeds minder tijd om bij VIVOO prestatief te trainen en voetballen. Een aantal vrienden die hier bij WVV in het vierde spelen die vroegen me al vaker of ik niet bij hen kwam voetballen. Dat heb ik gedaan en nog geen spijt van gehad. We doen bovenin mee en drinken na afloop gezellig een potje bier, prima combinatie.”

Een lager elftal dat zeker niet op het hoogste niveau speelt, stevige katers, vergeten voetbalschoenen, lekker op de pot in de kleedkamer en heel veel ‘zagende tackles’. Het waren prima inspiratiebronnen voor Jerooney. “Ik heb voor het nummer Klederklasse héél veel uit eigen ervaringen kunnen putten en in de tekst komen ook een paar teamgenoten voor. Het zijn allemaal zaken die iedere voetballer die in een lager team speelt zéker zal herkennen haha. Maar ook sociale mediakanalen over de Kelderklasse vormden daarnaast een mooie inspiratiebron.”

Het hele nummer ontstond op slechts één nacht tijdens de coronaperiode. “Toen zat ik in isolatie en kon niet slapen. Ik heb toen de tekst geschreven, de akkoord bedacht en de melodie erbij gemaakt. Alles heb ik toen naar een producer gestuurd en zo is het gaan rollen. In de studio heb ik het allemaal ingezongen en ‘Kelderklasse’ was geboren. Alles heb ik tot nu toe zelf gefinancierd, want ik wilde het één keer goed doen. Dat het nu al zo’n tienduizend keer is gestreamd dat is wel heel gaaf natuurlijk. De zaal ging tijdens het festival ook aardig mee en toch wel kicken wanneer zoveel mensen het meezingen.”

Met het opnemen van de videoclip op Sportpark De Fortuin, kregen ook zijn ploeggenoten uit het vierde elftal van WVV’67 een bijrol en zijn dus nu ook allemaal te bekijken op YouTube. “Dat was vooral ook een heel leuke ervaring en we hebben de grootste lol gehad. Het zegt ook veel over de sfeer in de groep, waarmee we zowel op als naast het veld veel plezier beleven!”

Kelderklasse van Jerooney is onder andere te beluisteren op Spotify en te bekijken op: www.youtube.com/watch?v=EphQu2vmzjs

Klik op WVV’67 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op WVV’67 voor meer informatie over de club.

Tijd voor herbezinning na degradatie

vv Wieldrecht

-

13 juli 2023

0

Wieldrecht hoopte enkele seizoenen geleden de stap naar de eerste klasse van het zaterdagvoetbal te kunnen maken. De harde realiteit na dit seizoen is dat de club is teruggevallen naar de derde klasse, na een tweede helft van het seizoen waarin de hoofdmacht van de Smitswegclub steeds dieper in het moeras belandde.

DORDRECHT – Roda Boys Bommelerwaard velde op de slotdag het definitieve oordeel over Wieldrecht, dat met een 4-1 thuisnederlaag afscheid nam van de tweede klasse. Een seizoen vol hobbels eindigde uiteindelijk met een flinke klap en een terugval. Volgend seizoen geen Dordtse derby meer met stadgenoot EBOH, maar wellicht een confrontatie met een andere club uit de Merwestad: DFC.

Sterkhouders
Voor Romano Gilaard kwam de klap hard aan. Gilaard had lopende het seizoen het karwei van de tussentijds vertrokken Pippy Pruymboom overgenomen. ,,Ik geloofde in de groep, maar zes maanden later kan ik wel zeggen dat ik er spijt van heb. Deze degradatie komt voor mij neer op twee zaken: een gebrek aan kwaliteit en loyaliteit’’, sprak hij duidelijke taal. ,,Ik had gerekend op hulp en loyaliteit van een aantal spelers uit het tweede, maar die hadden zo hun andere prioriteiten en dat is me flink tegengevallen. De echte clubmensen en sterkhouders als Daan Vegt, Robert Versteeg en Mo Salman gaat dit aan het hart, maar veel jongens waren met hun hoofd al buiten de deur en dat was terug te zien in de mentaliteit en motivatie.’’

Paul Koster (zie elders op deze pagina) krijgt dus een derdeklasser in handen en wacht een enorme klus. Van de achttien spelers die in augustus 2022 tot de selectie van Wieldrecht behoorden, zal over twee maanden alleen doelman Marnix van Vuuren nog op de eerste training staan. Van Vuuren keerde naar Wieldrecht terug, na enkele seizoenen bij stadgenoot Oranje Wit. ,,Veel mensen roepen al jaren om meer ‘eigen spelers’, dus die hoop ik straks vol positiviteit langs de kant te zien om een jong team te steunen.’’

Klik op vv Wieldrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wieldrecht voor meer informatie over de club.

Danny de Looff had zich met Colijnse Boys ander seizoen voorgesteld

vv Colijnsplaatse Boys

-

13 juli 2023

0

Danny de Looff had zich met Colijnse Boys ander seizoen voorgesteld

Een periodetitel winnen had men bij Colijnsplaatse Boys niet verwacht, maar 13e plek in de 4e Klasse B van het zaterdagvoetbal volgens Danny de Looff (28) zeer zeker ook niet. ‘Je kunt rustig spreken van een voor ons heel teleurstellend seizoen en dat heeft verschillende oorzaken.’

Eén van de oorzaken is volgens de centrale verdediger de geringe trainingsopkomst gedurende het gehele seizoen. “Je merkt dat het in de voorbereiding en de seizoensstart altijd wel druk is, maar gaandeweg het jaar de aantallen afnemen. Zelf ben ik daar ook heel eerlijk in. Ik vind voetballen heel erg leuk, maar wel het liefst alleen op de zaterdagen. Natuurlijk ben ik me bewust van het feit dat je moet trainen om fit te zijn en conditioneel op orde, maar er is voor mij meer in het leven dan alleen alles op het voetbal te gooien.”

In het verleden speelde De Looff onder meer voor JVOZ, waarna hij samen met zijn jongere broer nog even bij SV Duiveland speelde voordat hij weer terugkeerde bij Colijnsplaatse Boys. “Ik vond vroeger trainen heel leuk, maar misschien heb ik het toen wel teveel gedaan haha. Nu heb ik de afspraak dat ik één keer train per week en gaat het me vooral om de wedstrijden. Dan hoop ik goede resultaten te boeken met de ploeg, maar dit seizoen was het ver ondermaats. Bij een dorpsclub ben je altijd afhankelijk van een paar jongens die extra kwaliteiten hebben en de rest meenemen. Als die dan afwezig zijn door blessures of de vorm missen, dan krijg je het lastig en dat is bij ons dit afgelopen seizoen jammer genoeg gebleken. Een ranglijst aan het eind van een seizoen liegt nooit en dus hoor je te staan waar je staat.”

Wat het nieuwe seizoen gaat brengen is voor de verdediger nog afwachten. Want voor komend seizoen moet toch op zoek naar een nieuw trainersduo. Graham Holmes en zijn assistent Bart Dierkx zijn alsnog gestopt nadat ze eerder contractverlenging overeen waren gekomen. “Dat is heel jammer voor ons. Maar ik snap het wel. Het gaat niet eenvoudig zijn om nu nog iemand te vinden als trainer. Het is voor ons zaak om het komend seizoen de boel op te pakken en beter te doen. Al is dat gezien de voorlaatste plaats niet zo heel moeilijk mag ik hopen…”

Klik op Colijnsplaatse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Colijnsplaatse Boys voor meer informatie over de club.

Periode Jeroen Dedel is voorbij bij SV Hillegom

Bollenstreek

sv Hillegom

-

13 juli 2023

0

Periode Jeroen Dedel is voorbij bij SV Hillegom

Hij speelde een grote rol in de nog maar korte historie van fusieclub SV Hillegom. Jeroen Dedel maakte de opmars van het eerste elftal mee van de derde naar de eerste klasse. Aan het inde van het seizoe nam hij afscheid. “Het was een geweldige tijd, ik heb van elk moment genoten.”

De laatste competitiewedstrijd, thuis tegen Kolping Boys, was hét afzwaaimoment voor Dedel en zijn teamgenoten Niels de Jong en Tom Tebbens. “We maken plaats voor een nieuwe lichting”, stelt hij nuchter vast. “We kunnen Hillegom met een gerust hart achter laten, er is voldoende kwaliteit en talent aanwezig om ook in de komende seizoenen op het niveau van de eerste klasse een rol te kunnen blijven spelen.”

Hij had dit seizoen nog graag heel belangrijk willen zijn, maar het lichaam deed niet wat zijn geest wilde. “Ik ben al sinds april geblesseerd, na de uitwedstrijd tegen Fortuna Wormerveer. Dat is jammer, want je wilt als speler graag belangrijk zijn voor het elftal. Ik heb het afgelopen seizoen meerdere blessures gehad en mede daardoor kon ik niet brengen wat ik eigenlijk zou willen. Als voetballer heb je ritme nodig en als je er dan telkens een paar weken uit ligt, is dat funest voor je wedstrijdritme.”

Hij kijkt echter allerminst in wrok om. Dedel (30) is juist dankbaar voor een mooie carrière. In 2011 verhuisde hij van Concordia naar FC Lisse en na drie jaar op Ter Specke keerde hij bij het inmiddels geboren SV Hillegom terug op het oude nest. In die periode beleefde hij ook zijn mooiste jaren in het blauw en wit van zijn club. “We werden kampioen van de derde klasse, promoveerden via de nacompetitie naar de eerste klasse en deden het ook in het eerste seizoen in de eerste klasse uitstekend. Alles in die periode klopte. Het was het perfecte plaatje, met een vriendenteam dat in het veld voor elkaar door het vuur ging en daarbuiten geweldige tijden met elkaar beleefde.”

Ambitieus als hij was stapte Dedel over naar SJC in Noordwijk waarmee hij promotie bewerkstelligde van de hoofdklasse naar de derde divisie. Na een paar seizoenen keerde hij toch weer terug bij Hillegom. “Hillegom is altijd mijn cluppie geweest”, zegt de aanvaller die op sportpark De Zanderij of aan de flanken of op de ‘tien’ positie speelde. “Ik moest het hebben van mijn explosiviteit en aangezien dat een lastige combinatie is een blessuregevoelig lichaam heb ik dit seizoen minder kunnen betekenen dan dat ik graag had gewild.”

Zijn besluit om na dit seizoen te stoppen maakte hij al vroeg deze jaargang kenbaar bij de club. “Het speelde al een tijdje in mijn hoofd om te stoppen, maar wilde na die door corona onafgebroken seizoenen niet stoppen. Ik was er voor mijn gevoel nog niet klaar mee. Nu is dat anders. Ik wil mijn tijd ook anders gaan besteden, Leuke dingen doen, op vakantie gaan wanneer ik wil, korte uitstapjes maken. Dat kon niet omdat ik moest voetballen.” Hij vervolgt zijn ‘voetballoopbaan’ in de luwte, bij FC Lisse gaat hij spelen in een vriendenelftal. “De herinneringen nemen ze mij niet meer af.”

Klik op SV Hillegom voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Hillegom voor meer informatie over de club.

Op reis met TIC: voetballen én vakantie

VoetbalJournaal

-

13 juli 2023

0

Wat is leuker dan voetballen én vakantie houden? Als het aan Voetbalschool TIC ligt, helemaal niks! En dus organiseren Gijs Bogers en Yorben Bus sinds een aantal jaar voetbalvakanties naar Spanje. Net terug van de één, is het alweer beginnen met regelen voor de ander. “Het is echt iets unieks.”

Precies wat ze, eigenlijk al vóór corona, samen bedachten. “Het leek ons leuk, om eens wat anders te doen dan ‘gewoon’ hier trainen. Voetballen en vakantie houden, combineren met gezinnen. Yorben en ik houden de kinderen bezig, ouders liggen lekker aan het zwembad.” Klinkt als muziek in de oren, maar niet als je dus niet mag reizen. Zoals tijdens een pandemie. “Het ging drie keer niet door, vorig jaar zijn we voor het eerst op reis geweest, met elf kinderen en hun ouders. Nu zijn we net terug van de tweede keer, daar waren 61 ouders en kinderen bij!”

Genieten
In de buurt van Barcelona, zo steevast tussen Koningsdag en de laatste zondag van de meivakantie, staat er onder begeleiding van de jongens van TIC, een heel programma klaar. Bogers loopt het even langs. “We trainen twee keer per dag, in de ochtend en aan het begin van de avond. Op het veld intensief en serieus, zoals we dat normaal ook doen. Op het strand doen we spelletjes.” Een week lang, samen in een hotel. “In de middag krijgt iedereen lekker vrije tijd, om zelf te doen wat ze willen.” Voor de nieuwe reis, van 28 april tot en met 4 mei, staat de teller inmiddels alweer op 22 kinderen. En dus kun je gerust spreken van een succes. “Het kost veel tijd en energie, maar het regelen is echt heel leuk. Kaartjes voor een wedstrijd van Barcelona, een onderling padeltoernooitje en natuurlijk een veld om te trainen. Inmiddels hebben we daar een contactpersoon, die regelt alles voor ons. Als je dan die lach op hun gezichten ziet en iedereen is volle bak aan het genieten, geeft dat natuurlijk voldoening.” Helemaal, gezien de steeds groter wordende uitdaging, vertelt Bogers. “Zeker qua vliegen. Hoe vroeger we boeken, hoe goedkoper het is.”

Leerzaam
Allemaal dingen om eigenlijk nu, alweer naar uit te kijken. “Er is ontzettend veel vraag, maar we willen het houden bij één keer per jaar, omdat het dan echt uniek is. Voor ons voelt het ook een beetje als de kers op de taart.” Dit jaar was de jongste vakantieganger vijf, de oudste veertien. Juist dat zorgt voor een speciale dynamiek, merkt Bogers. “Je geeft elkaar verantwoordelijkheid, dat is ook voor die kinderen heel leerzaam.” Behalve herinneringen voor het leven, levert de voetbalreis ook weer een hoop nieuwe gezichten op. “Sommige jongens blijven juist daardoor ook bij onze voetbalschool hangen.” En nu de teller inmiddels alweer aardig oploopt, rest de vraag: waar eindigt dit? “Het zou mooi zijn als we volgende keer met drie trainers op reis kunnen, dan hebben we dertig blije kinderen!”

Eeuwling geeft jubileum van Brederodes alsnog kleur

vv Brederodes

-

12 juli 2023

0

Eeuwling geeft jubileum van Brederodes alsnog kleur

De coronacrisis gooide twee jaar geleden, toen voetbalvereniging Brederodes de eerbiedwaardige mijlpaal van honderd jaar haalde, de plannen om een groots jubileum te vieren totaal in de war.

NIEUWEGEIN – Twee jaar na dato konden de festiviteiten alsnog doorgaan: Brederodes, inmiddels 102 jaar oud, vierde rond de oprichtingsdatum alsnog op grootse wijze de status van eeuwling met een flinke geschiedenis. Op 18 maart 1921 richtten destijds enkele jongeren een voetbalvereniging op: die nieuwe vereniging heette aanvankelijk Hercules. Op aanwijzing van het toenmalig bondsbestuur werd de oorspronkelijke naam snel gewijzigd in Brederodes. De vereniging vond met name bij de jeugd veel enthousiasme. Van een honderdtal leden verloor de club snel een deel. Een vaste kern vocht echter voor het behoud van Brederodes en zorgde ervoor dat in het seizoen 1921-1922 aan de competitie van de UPVB (de huidige afdeling Midden van de KNVB) kon worden deelgenomen. Na deze beginperiode bleef de vereniging een belangrijke plaats innemen in de samenleving in Vianen.

Dat werd rond de oprichtingsdatum uitgebreid bij stilgestaan. Op de eerste avond van de festiviteiten sneden erelid en oud-voorzitter Bep Kemp en een andere oud-voorzitter, Toon Oorschot – twee van de oudste leden van Brederodes – een gigantische taart aan. Een dag later was het groot feest, met de party van Qmusic en een optreden van zanger Henk Dissel.

Klik op Brederodes voor het laatste artikel over de club.
Klik op Brederodes voor meer informatie over de club.

Roan Kole vond het plezier in voetbal terug bij Apollo’69

sv Apollo 69

-

12 juli 2023

0

Roan Kole vond het plezier in voetbal terug bij Apollo’69

In zijn periode als (jeugd)speler bij v.v. Kloetinge werd Roan Kole veel geplaagd door hardnekkige blessures. Hij speelde altijd in de vertegenwoordigende selectieteams, maar een echte doorbraak bleef uit, mede ook doordat hij nooit lange tijd fit was. Nadat hij een half jaar was gestopt koos hij voor een nieuwe stap. Bij vierdeklasser Apollo’69 hervond hij zijn plezier in het voetbalspelletje weer volledig terug.

“Dat is achteraf gezien een geweldige stap gebleken. Mijn toenmalige Kloetinge-trainer was er hoofdtrainer geworden en polste me voor een overstap. Ondanks mijn lange lijst aan blessures besloot ik de stap te wagen en tot nu toe heeft die perfect uitgepakt. Het niveau is natuurlijk wel lager dan ik bij de jeugd en ook de senioren van Kloetinge gewend was, maar gezien het feit dat ik steeds weer opnieuw moest terugkeren van een blessure viel ik daar buiten de boot. Het zorgde voor een gebrek aan motivatie. Ik besloot om puur voor mijn plezier te gaan voetballen en dat lukt tot nu toe vrij aardig.”

De lijst aan blessures van Kole is een behoorlijke, maar vooral de Osgood-Schlatter aandoening, waarbij er pijn optreedt op de plaats van de aanhechting van de kniepees aan het scheenbeen, hakte erin. “Het zorgde voor spier- en heel veel rugklachten. Daarvan heb ik nu nog geregeld last en heeft me zeker in mijn ontwikkeling als voetballer danig beperkt. Dat is jammer, maar niks aan te doen. Inmiddels vind ik het prima en geniet ik elk moment dat ik op het veld sta. Ik voetbal met vrienden en heb hier veel nieuwe vrienden gemaakt. Dat is me heel veel waard. Dit niveau in de vierde klasse kan ik prima aan en ik speel wekelijks als ik fit ben. Tijdens de wedstrijden probeer ik mijn bijdrage te leveren en dat gaat tot nu toe vrij behoorlijk gelukkig.”

Op de allerlaatste speeldag greep de centrale middenvelder, die in zijn vrije tijd ook actief is als DJ, met zijn ploeg net naast een periodetitel en daardoor komt hij ook volgend seizoen uit in de vierde klasse van het zaterdagvoetbal. “We waren op sommige momenten helaas te wisselvallig. En realistisch zijn en blijven is belangrijk want eerlijk gezegd denk ik niet dat we nu al goed genoeg zijn om structureel in derde klasse te overleven. Dan speel ik liever als ploeg bovenin mee in de vierde klasse dan wekelijks te moeten aanpoten in de derde klasse.”

Persoonlijk denkt de 25-jarige ‘man van glas’ zoals hij zichzelf met een knipoog noemt een hoger niveau wel aan te kunnen. “Voetballend gezien wel, maar nu spelen er veel meer zaken die ik belangrijker acht. Hier voel ik me thuis, speel wekelijks, kan het combineren met mijn DJ-werk én voetbal ik met vrienden. Daar kan niks momenteel tegenop.”

Klik hier voor meer informatie over Apollo ’69
Klik hier voor meer artikelen over Apollo ’69

‘Wij durfden het wél uit te spreken’

sc Kruisland

-

12 juli 2023

0

Er stond de laatste wedstrijden weliswaar dan wat meer ‘spanning op de beentjes’ bij de spelers van eersteklasser Kruisland, aan vertrouwen geen gebrek. Ook niet bij Niels de Boer. En met een kampioenschap op de laatste dag, bleek dat terecht. “We hadden het niet in eigen hand, toch hadden we allemaal dát gevoel!”

En dat gevoel wist de 25-jarige De Boer, nog voor de allesbeslissende slotdag, uiterst precies te omschrijven. “Bij Nemelaer mis je dat een beetje, het niet uit durven spreken. Alsof ze geen vertrouwen hebben.” Bij Kruisland, deden ze dat dus zeker wel. Een overwinning op TAC’90 (7-3) en een slippertje van de grootste concurrent, bracht de formatie van John Taks in de laatste speelronde alsnog de titel. Als beloning voor het onvermoeibare geloof. “Nemelaer heeft het heel knap gedaan, maar ik denk dat wij meer mogelijkheden hebben in de vierde divisie. Die ambitie spreken we ook uit!”

Mooie praatjes
Precies wat De Boer een seizoen of vier geleden zocht. “Ik zat bij Baronie, was nog wat jonger, maar had niet echt het gevoel dat ik veel kansen ging krijgen. Jongens gingen naar Kruisland, dat wilde ik ook wel proberen. Gewoon iets nieuws.” Gelukkig voor hem, was ook hij, precies wat de toenmalig ambitieuze tweedeklasser zocht. “Ze zochten een type als ik, iemand die het verdedigende werk kon opknappen en in de duels klapte. Technische jongens hadden ze hier al genoeg.” Toch heeft De Boer zichzelf ook juist op dat vlak, weten te ontwikkelen. “Voetballend heb ik echt stappen gemaakt, wat dat betreft heeft het heel goed uitgepakt.” Maar is de Bredanaar ook meteen eerlijk: “Ik had niet verwacht dat het zó snel zou gaan. Ze hadden toen al wel ‘mooie praatjes’, maar we speelden gewoon nog in de tweede klasse. Volgend seizoen is het vierde divisie…”

Toch, komt die opmars niet helemaal uit de lucht vallen, vertelt De Boer. “Qua trainingsmentaliteit, lag de lat al heel hoog. Eigenlijk iedereen heeft de instelling om op een hoger niveau te gaan spelen. Veel jongens zitten hier al langer, daardoor is het echt een team. En de saamhorigheid, is nog altijd hetzelfde.” In tegenstelling tot wat ‘de mensen’ denken, merkt de verdediger. “Vaak dat het hier alleen maar voetballen is en meer niet. Maar het is echt samenkomen en bezig zijn met elkaar. Iedere donderdag zitten we samen.” Voor hem één van de redenen om ieder jaar weer te blijven. “Mijn vriendenkring komt uit Breda, maar hier staat iedereen voor je klaar.”

Geholpen
Die teamspirit, in combinatie met genoeg kwaliteit, is dus blijkbaar een garantie voor succes. Ook in de eerste klasse. “Onze doelstelling was om een periode te pakken, maar in het begin hebben we nog te veel stomme punten verspeeld.” Toch begon het geloof, tijdens het seizoen al te groeien. “Het is natuurlijk ook niet verbazingwekkend dat we met deze groep bovenin meespelen. Als je ook ziet wie erbij zijn gekomen…” En dus viel die overstap van de tweede klasse, naar een niveautje hoger, eigenlijk best mee. “Vorig jaar zaten we al in een sterke competitie, dat heeft ons denk ik wel geholpen. Voetballend is de eerste klasse natuurlijk beter, maar het is geen heel groot verschil.” Mede dankzij zijn trainer, vindt De Boer. “John (Taks) is echt een mensencoach. Hij betrekt spelers erbij en laat ons echt meedenken.” Een voorbeeld? “Ik ben verantwoordelijk voor de corners verdedigend. Daardoor ben je nog meer betrokken.”

Aanjagen
En die aanpak, werpt ook bij De Boer zijn vruchten af. “Ik ben vooral in het neerzetten van de verdediging en het middenveld, meer een leider geworden. Daar zit denk ik mijn grootste ontwikkeling. En vroeger kon ik nog wel eens opvliegerig zijn, nu ben ik een stuk rustiger. Al heb ik nog steeds altijd mijn woordje terug!” Een centrale verdediger in het straatje van Pepe of Sergio Ramos dus, zo vertelt hij. “Het team oppeppen en aanjagen, die winnaarsmentaliteit zit wel in me. Ieder spelletje, ook op de training, wil ik winnen. Daar neem ik die gasten zoveel mogelijk in mee.” Toch heeft de student Fiscaal Recht ook aan de bal, de nodige stappen gemaakt. ” Voetballend ga je er vanzelf op vooruit, in zo’n team.” De Boer, die de laatste wedstrijden van het seizoen én dus de absolute climax, moest missen vanwege een enkelblessure, zit in Kruisland voorlopig prima op zijn plek. “Ik zie mezelf niet zo heel snel meer naar een andere club gaan. Hier heb ik veel geleerd, hebben ze me geholpen, dus het liefste ga ik met Kruisland voor het hoogst haalbare. Derde divisie zou heel mooi zijn… Dat is ons volgende doel. En daar moeten we allemaal in geloven!”

Klik op SC Kruisland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Kruisland voor meer informatie over de club.

Johan Schutt is de spin in het web bij FC Lisse

Bollenstreek

fc Lisse

-

12 juli 2023

0

Johan Schutt is de spin in het web bij FC Lisse

Hij legt z’n oor te luister, bemiddelt en verbindt en probeert ook nog nieuwe vrijwilligers te ronselen. Johan Schutt heeft bij FC Lisse een belangrijke rol. Sinds begin van dit jaar is hij breedtesportcoördinator. “Bij een grote club als FC Lisse een onmisbare schakel.”

Schutt (57) is van alle markten thuis, want op de ochtend voor de competitiekraker tussen FC Lisse en Katwijk staat hij achter de bar een dienst te draaien. “We zaten wat lastig in de mensen vandaag. Dus hebben voorzitter Leon Annokée en ik gezegd: dan doen wij het. Het is leuk en gezellig en je praat op die manier weer met veel mensen.”

Praten in zijn functie als breedteportcoördinator doet Schutt veel. En zeker in de periode waarin de nieuwe teams worden samengesteld is het topdrukte voor hem. Hij is de spin in het web bij FC Lisse, dat op Ter Specke uitgegroeid is tot een grote vereniging. “We zijn inmiddels zó groot dat de club als een bedrijf gerund moet worden, met de aantekening daarbij dat dat voornamelijk met vrijwilligers wordt gedaan. Vrijwilligerswerk lijkt vrijblijvend, maar dat is het natuurlijk niet. Het is voor de vereniging een hele opgave om al die functies te bezetten. Het liefst willen we dat er voor elke leeftijdscategorie een coördinator is, maar aan mensen komen is lastig. Ik heb deze week een gesprek op de rol staan met iemand voor een coördinatorschap, ik hoop hem zo ver te krijgen dat hij de functie gaat vervullen. De tendens is toch dat mensen zich niet willen binden. Dat is jammer, want vrijwilligerswerk is leuk en geeft veel voldoening.”

Zelf begon hij als leider van het elftal van zijn oudste zoon. “Ik kom zelf helemaal niet uit de voetbalwereld”, zegt Schutt. “Je moet mij dan ook niet vragen naar tactiek of iets dergelijks. Ik vind het leuk om voetbal te kijken, maar ik dicht mezelf geen groot voetbalinzicht toe. Mede daardoor vind ik mezelf meer bij een rol in de ondersteuning passen. Ik ben op een gegeven moment gevraagd om leeftijdscoördinator te worden en sinds dit jaar ben ik breedtesportcoördinator.”

In die functie probeert Schutt het dagelijkse reilen en zeilen zo soepel mogelijk te laten verlopen. “Ik heb gesprekken met trainers, leiders, met ouders en ook scheidsrechters. Als er nieuwe jeugdleden zijn ga ik op zoek naar een geschikt team. In overleg met trainers en leeftijdscoördinatoren kijken we naar de teamindelingen. Als er fricties zijn ga ik het gesprek aan. Je kunt je voorstellen dat met zoveel teams en spelers genoeg te doen is. Ik wil graag op de hoogte gehouden worden en wil weten wat er speelt.”

Ook de lagere seniorenelftallen vallen onder zijn verantwoordelijkheid. “Daar heb ik in principe niet zo veel omkijken naar, maar om de zoveel tijd zit ik met de aanvoerders om tafel.”

Zijn contacten met de selectieteams zijn nauw. “Ik bemoei me dus niet met de technische zaken, maar ik kom wel in beeld als er zaken zijn die betrekking hebben op de breedtesportteams. Jongens die doorstromen naar de selectie of andersom, als er spelers zijn die afvallen. Met dat lijstje in de hand ga ik dan kijken in welk team ze het beste terecht kunnen. Iedereen honderd procent naar de zin maken, zal nooit lukken, maar we proberen dat wel. We willen dat iedereen met plezier kan voetballen bij ons.”

Klik op FC Lisse voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Lisse voor meer informatie over de club.

Slegers slaagt op twee fronten

fc Dordrecht am

-

11 juli 2023

0

DORDRECHT – Danny Slegers beleefde een perfect einde van het seizoen 2022-2023. Op twee fronten kon de Dordtenaar namelijk zijn geluk niet op: als trainer van DFC slaagde hij erin om met de hoofdmacht van Dordts oudste club het lijfsbehoud in de derde klasse veilig te stellen. En op zondag, met de spelers van het vijfde team van de amateurs van FC Dordrecht kon hij een kampioenschap bejubelen.

Na de zomervakantie begint Danny Slegers aan het negende seizoen van zijn trainerschap bij DFC. Slegers is daarmee in de Merwestad onbetwist de trainer met de langste adem en op de samenwerking zit bepaald nog niet de sleet. Dankzij de 6-0 overwinning op de slotdag op Internos stelde DFC het behoud definitief veilig. Hoewel het tweede deel van het seizoen bepaald niet vlekkeloos verliep, toonde Dordts oudste bij vlagen aan absoluut onder de stand te leven. Op bezoek in de kampioenswedstrijd van IFC liet DFC de Ambachters flink schrikken door brutaal een 2-0 voorsprong te nemen. De thuisploeg boog echter dat duel in deel twee om naar een 4-2 zege. ,,Maar we hebben wel serieus van ons afgebeten’’, oordeelde Danny Slegers.

Status
Met het vijfde team van FC Dordrecht beleefde Slegers daarnaast hele fijne zondagen. Dat team bouwde een reeks van maar liefst negentien overwinningen in successie op en denderde daardoor onbedreigd naar het kampioenschap. Thuis tegen JEKA 14 werd de laatste hand aan een prachtige ongeslagen reeks en een geweldige climax gelegd. ,,Wat een fantastisch kampioenschap’’, jubelde Slegers. ,,En dat tegen een tegenstander die wel kwam opdagen, zoals we dat dit seizoen wel vaker niet hadden meegemaakt. Bovendien een tegenstander met spelers van gemiddeld achttien jaar oud en de helft mocht niet rijden.’’

Met een 6-2 zege werd de titel veiliggesteld, waarbij de laatste twee treffers van Frank Barendregt afkomstig waren. ,,Daarna was het streven om ook nog de drie laatste wedstrijden te winnen.’’

Het vierde team van Neerlandia’31 uit Dorst stak daar echter een stokje voor en maakte een einde aan de ongeslagen status van FC Dordrecht (amateurs) 5. ,,We speelden niet eens zo slecht maar de tegenstander was fit en had enkele slimme spelers in de gelederen. Door de 4-3 nederlaag was de eerste nederlaag van het seizoen een feit.’’

Op de slotdag werd aan de Krommedijk het titelfeestje nog eens extra gevierd, na het duel tegen laagvlieger Bavel 6. Met een barbecue van Thorsten Hoogmoed na afloop en een 3-1 overwinning werd een prachtig jaar in stijl afgesloten. En kende Danny Slegers op twee fronten voetbalplezier.

Klik op FC Dordrecht voor het laatste artikel van de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief