Home Blog Pagina 288

Lekkerkerk 3 gaat altijd voor de derde helft

0

Al veertien jaar vormt Lekkerkerk 3 een hecht elftal. Uitkomend in de reserve zesde klasse telt vooral de derde helft. “We zijn best fanatiek, maar het samenzijn staat op één.”

Edwin van Krimpen, aanvoerder van het team, heeft niet lang nodig om te vertellen wat Lekkerkerk 3 is. “We zijn één grote vriendengroep. Goede voetballers, minder goede voetballers. Het sociale aspect staat voorop en voetbal is eigenlijk bijzaak. Ik denk soms wel eens dat we ook samen hadden kunnen darten.”

Voor Van Krimpen bestaat het dagelijkse leven uit barbecues. “Ik verkoop die ‘eien’, je ken ze wel”, zegt hij. “Een goede vriend van mij heeft een logistiek bedrijf en een warehouse. Voor de gein zijn we begonnen om buitenbarbecues te verkopen. Dat heeft inmiddels een aardige vlucht gekregen. We verkopen er zeven per dag. Zo’n barbecue kan je de winter aandoen en een paar uur later staat- ie te pruttelen. Of ik er zelf ook één heb? Uiteraard.”

Van Krimpen was ook één van de grondleggers van Lekkerkerk 3, dat niet altijd onder die naam voetbalde. “We zijn begonnen als het tweede, maar toen speelden de selectieteams nog op zondag. Toen Lekkerkerk met de prestatieteams naar de zaterdag ging, werden wij het vijfde. Doordat twee teams zijn gestopt, zijn we doorgeschoven en zijn wij inmiddels het derde.”

Het daarbij zal het blijven, zegt Van Krimpen. “We hebben geen jongens met grote ambities. De meeste jongens zijn de dertig gepasseerd, al hebben we gaandeweg ook wat jonge jongens erbij gekregen. Jongens die geen trek hadden om in de selectie te spelen of er net buiten vielen. Dat ze erbij zijn gekomen, is nooit een probleem geweest. Ze worden heel snel opgevangen. Als ze van een biertje en gezelligheid houden is het al snel goed.”

Van de oorspronkelijke ploeg zijn negen spelers over. Inmiddels bestaat de ‘selectie’ van Lekkerkerk 3 uit 26 spelers. “Dat lijkt veel, maar ik kan je vertellen dat we onlangs met net elf spelers op het veld stonden. Er zijn nogal wat afmeldingen. Meestal zijn we met zestien of achttien. We hebben één keer gehad in de afgelopen seizoenen dat we in de rust het hele elftal hebben gewisseld, haha.”

Van Krimpen bepaalt de opstelling. “Iedereen heeft wel zo’n beetje zijn eigen plek. Voor mij is dat de nummer tien-positie. Of ik de beste speler ben? Zeker niet. Jeffrey Altheer maakt ook deel uit van het team. Hij heeft betaald voetbal gespeeld bij Excelsior. Hij speelde eerst al bij ons, maar is toen overgehaald om nog twee jaar bij de selectie te spelen. Die is nog zó goed. Er zijn meer jongens die een aardig balletje kunnen schieten en een verleden hebben in de jeugd bij een bvo. Het niveau is best aardig, dat zou je niet verwachten van de zesde klasse. We zijn trouwens trouw qua trainen. Meestal zijn er zeventien, achttien man op de training.”

In januari staat weer het jaarlijkse tripje op het programma. Dit keer is Cadzand de bestemming. “Een trainingskamp is het zeker niet”, zegt Van Krimpen. “We trainen niet, we hebben wel een programma en daar zit ook Brugge in.”

En elk jaar maakt Lekkerkerk 3 werk van de teamfoto. “Dat zijn geen standaardfoto’s”, laat Van Krimpen weten. “We hebben wel eens foto’s gemaakt bij een sponsor tussen de heftrucks en ook op de pont met Lekkerkerk op de achtergrond. Dit jaar hebben we ons laten fotograferen tussen de turntoestellen van gymnastiekvereniging KDO. Hoe we op dat idee zijn gekomen? De lijntjes zijn kort, mijn zus is dé fotograaf en bestuurslid van de gym.”

Klik op VV Lekkerkerk voor meer artikelen over de club.
Klik op VV Lekkerkerk voor meer informatie over de club.

Sprundel zit vol leven: ‘Zorgen voor reuring’

Ze zijn onmisbaar voor een vereniging en daardoor in deze tijd misschien wel belangrijker dan ooit. Maar gelukkig hebben Bram van Dorst en zijn collega’s, er vooral heel veel plezier in. Want als activiteitencommissie van Sprundel, zijn ze een graag geziene gast. “Het heeft een boost gegeven aan onze vereniging.”

In zijn derde seizoen als lid van de commissie, ziet Van Dorst (29) dat het werkt. “We proberen nieuwe activiteiten te organiseren, om leden te behouden én aan te trekken.” Iets dat bij hem persoonlijk, op vroege leeftijd al lukte. “Ik voetbal vanaf mijn vierde bij Sprundel, en zit nu in het eerste. Een stofzuiger op het middenveld. Duels spelen en hard werken.” Maar natuurlijk is het verenigingsgevoel meer dan dat. “Het is echt een familieclub, met een belangrijke functie in het dorp. Die betrokkenheid in de gemeenschap ervaar je binnen alle leeftijden.”

Iets betekenen

Ook bij hemzelf. “De afgelopen jaren heb ik verschillende dingen als vrijwilliger gedaan. Jeugdtrainer, beachsoccer en de social media. De lijntjes zijn kort, dus je weet iedereen te vinden. Veel mensen die een handje uit willen steken, is wat Sprundel zo groot en mooi maakt.” Die handjes steekt Van Dorst zelf, dus ook met alle liefde uit. “Ik kreeg de vraag of ik een actieve rol wilde binnen het bestuur. Dat was toen niet te combineren, maar ik had wel de ambitie om iets te betekenen voor de vereniging. Binnen het organiseren van activiteiten, lagen genoeg mogelijkheden.” Een win-winsituatie, legt Van Dorst uit. “Op die manier konden we sommige mensen ontlasten van dubbele functies, waardoor ze zich konden richten op één ding.” Een belangrijke bijdrage dus, al doet hij dat natuurlijk zeker niet alleen. “We hebben een groepsapp met een man of acht, de harde kern bestaat uit zes. Dat zijn naast mij: Lars van den Broek, Rick de Bruyn, Tom Koevoets, Angelo Heeren en Ad Lazeroms.” Een gemixte groep, en dat is niet voor niks. “Twee gasten van begin twintig hebben we er ook bij betrokken én juist iemand van een jaar of veertig, vijftig. Dat is goed voor het type activiteiten, maar ook voor later.” Zodat alle doelgroepen zijn gewaarborgd. “We doen iets met FIFA, organiseren een tof nieuwjaarstoernooi of spelen een derby op een avond. Zo heb je voor iedereen wel iets.”

Met vrienden

Maar voor wie dacht dat dit het was, heeft het goed mis. “We zijn opnieuw begonnen met de Rucphen Cup. Nu nog voor drie teams, straks hopelijk weer vijf. Verder doen we disco op de zondag, een Oktoberfest, kaartavond, darten of een jeugdkamp.” Kortom, ze hebben het er bij Sprundel maar druk mee. “Daarom hebben we ook echt die groepsgrootte van acht nodig, dan blijft het een beetje behapbaar en kun je dingen verdelen.” Gelukkig levert het tot nu toe, vooral ook heel veel energie op, vertelt Van Dorst. “Het is leuk om iets terug te kunnen doen. En daarnaast, is het ook heel belangrijk om te zorgen voor een stukje reuring op de club. En er is toch niks mooiers dan om dat samen te doen met vrienden?” Dus doen ze er nog maar een schepje bovenop. “De Rucphen Cup willen we graag uitbreiden en ook het nieuwjaarstoernooi willen we met nóg meer seniorenteams gaan doen. Daar zijn we net mee gestart, maar is voor mij tot nu toe het mooiste wat we hebben gedaan!” Een datum om te gaan brainstormen, is dan ook al geprikt. “We willen iedere maand iets terug gaan laten komen, qua activiteit.” Allemaal om te zorgen dat er leven in de club is én blijft. “Die saamhorigheid is voor ons het belangrijkste. Dus zolang het leuk blijft, blijven we het doen. Maar er moet wel verjonging blijven!” Zodat ook op social media de boel gepromoot kan worden, lacht de inwoner van Sprundel. “Als we alle appjes meetellen, gaan er stiekem heel wat uurtjes in zitten. Samen met vrienden, is dit gewoon heel leuk en een mooie manier om betrokken te zijn!”

Klik hier voor meer informatie over SV Sprundel
Lees hier meer artikelen over SV Sprundel

Salim ben Sellam wil stap voor stap weer omhoog met GPC

Na zeven seizoenen derde klasse viel voor GPC Vlissingen in de nacompetitie alsnog het doek en degradeerden ze Vlissingers naar de vierde klasse. Van daaruit wil de club onder leiding van de nieuwe trainer Salim ben Sellam graag weer op gepast tempo de weg omhoog zien te vinden.

“Ik moet zeggen dat de stap terug naar het hoofdtrainerschap me wel bevalt, als was het zeker ook wel weer wennen. Bij JVOZ was toch een andere dynamiek en daar lag de nadruk veelal op het échte ontwikkelen van spelers en niet zozeer op resultaat. Nu bij GPC wil je ook spelers raken en beter maken, maar moet je ook gewoon presteren. En dat is een proces wat op dit moment nog met veel, eigenlijk soms teveel wisselvalligheid gepaard gaat. We zijn nog pril in het seizoen, maar dan zie je toch dat we te maken hebben met een erg jonge spelersgroep. En dat heeft tijd nodig.”

Soms zegt Ben Sellam met een goed gevoel naar een duel te gaan, mede op basis van de geleverde trainingsarbeid maar als dan de wedstijd begint… “Dan zijn we het soms direct helemaal kwijt. Dat blijft toch iets onverklaarbaars en zie ik soms gewoon simpele zaken misgaan. Te laag tempo, niet scherp genoeg of een gemis aan gretigheid. Dat soort elementen moeten eruit en dan ben ik er van overtuigd dat dit een groep is die stappen kan maken.”

Op trainingen ziet de jonge oefenmeester, die in het verleden ook onder meer actief was bij Zeeland Sport en Zeelandia Middelburg als hoofdtrainer, veel plezier en discipline terug. “Dat is fijn om te ervaren en hebben ze goed opgepakt. Maar ik wilde als speler altijd ten koste van alles winnen en om de prijzen spelen. Dat wil ik logischerwijs als trainer ook. Je wilt ergens naartoe kunnen werken en perspectief hebben op resultaat. Ook met GPC wil ik om de prijzen spelen en als we de juiste mindset vinden en de spelers het besef hebben wat ze in hun mars hebben, dan zie ik daarin zeker kansen dat we de stap omhoog weer kunnen maken. Alleen weet ik niet of deze selectie met al zijn jeugdigheid als de kwaliteit bezit om een heel seizoen lang goed te spelen en constant te presteren. Daarvoor zijn de resultaten tijdens de wedstrijden nog te wisselend. Gelukkig heeft de club een realistische kijk op de situatie en willen ze niet ten koste van alles té veel en té snel, wat voor mij als trainer ook wel een fijn klimaat is om in te werken.”

Hoewel hij bij de JO16 van JVOZ met de beste talenten van Zeeland werkte, zag hij vooral een heel mooie uitdaging bij GPC Vlissingen die hem over de streep trok om de aanbieding tot hoofdtrainer te accepteren. “Er is in de loop der jaren hier veel ervaring gestopt bij het eerste, maar die lopen nog altijd bij de club rond, zijn actief in de jeugd of spelen in lagere elftallen. Zij hebben de gouden jaren meegemaakt hier waarin men zelfs in de eerste klasse speelde. Maar dat niveau is langzaamaan minder geworden. Het is nu vooral zaak dat het bij de club weer vooral om voetbal gaat draaien en we met dat in het achterhoofd gaan werken om de weg omhoog weer te vinden. Ik heb daarvoor geduld en wil het stap voor stap zien te realiseren. We zijn nu volop aan het kijken wat voor deze selectie de beste speelwijze blijkt te zijn. Door de wisselvallige prestaties is die puzzel nog niet gelegd, maar ik hoop dat er snel wat puzzelstukjes in elkaar gaan vallen. Want we willen graag omhoog kijken en dan zullen we toch wedstrijden moeten gaan winnen.”

Klik op GPC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GPC Vlissingen voor meer informatie over de club.

Marian Slob bedrijft topsport bij Capelle

De keuken bij VV Capelle is al jaren het domein van Marian Slob-Blom. De 59-jarige Capelse viert dit jaar haar 25-jarig jubileum als vrijwilliger. “Hoeveel frikandellen ik uit het frituur heb gehaald? Ik wil het niet weten.”

Het is een uur voor de thuiswedstrijd van Capelle 1 tegen HBS en er melden zich regelmatig klanten bij de keuken in de kantine. Blom werkt de bestellingen één voor één af: na een tosti, volgt een patatje pinda, daarna een broodje worst en een broodje bal met mayonaise. “Het is vandaag van alles wat”, zegt Slob, die de bestellingen snel afhandelt. “We proberen altijd te voorkomen dat er rijen ontstaan. Dat is nu nog goed te doen, maar straks in de rust van de wedstrijd niet meer. Dan is het in één keer heel druk. Daar proberen we ook op voor te sorteren.”

Haar vaste collega op zaterdag is vandaag niet van de partij. “Hij werkt doordeweeks bij een horecacateraar, maar er is een personeelstekort. Dus werd hij ook voor vandaag opgeroepen. Normaal gesproken zijn we een ingespeeld team.”

Gelukkig heeft Slob versterking gekregen van Sandra Köhler. “In je eentje is het niet te doen”, zegt Slob. “Sandra doet ook altijd de inkoop. Die weet ook van de hoed en de rand.”

Dat ze al 25 jaar Capelle’s keukenprinses is, is volgens Slob ‘een gevalletje’ dna. “Het zit bij onze familie in de genen.”

Haar vader en moeder runden jarenlang de bar en keuken op donderdagavond. “Ik heb ze daarvoor ook jarenlang voor gek verklaard dat ze dat deden”, verklapt Slob. “Dat zou ik dus nooit gaan doen. Mooi wel. Je begrijpt dat ik regelmatig voor die uitspraken van vroeger wordt uitgelachen.”

Dat ze al jaren broodjes smeert, frituur vervangt en kroketten uit de vriezer haalt, heeft alles te maken met de liefde die ze voor Capellle voelt. “Ik ben nagenoeg geboren op het veld van Capelle. We woonden vroeger aan de PC Hooftstraat, hier dichtbij. Ik ging altijd met mijn vader mee naar de wedstrijden van het eerste elftal.”

Toevallig of juist niet, trouwde ze met een Capelle-voetballer. “Mijn man heeft jarenlang de bar en keuken gedaan. Ik hielp uiteraard mee. Op een gegeven moment werd het, met de combinatie van een gezin, te veel en zijn we daar mee gestopt. Ik sta nu elke zaterdag nog in de keuken. Dat is best pittig. Ik ben hier vaak al om een uur of acht, meestal ga ik om acht uur ’s avonds weg.”

“Het is hard werken, maar dat heb ik nooit erg gevonden. Het begint meestal ’s morgens met tosti’s en vaak als de eerste jeugdwedstrijden zijn afgelopen gaat hier de frituur aan. We hebben ook allemaal broodjes gezond in ons assortiment. Die hebben gretig aftrek, maar dat geldt ook voor kroketten, frikandellen en patat. De ene week zijn de tosti’s niet aan te slepen, de week erop verkoop je er maar een paar. Er is geen peil op te trekken.”

“Twaalf uur achter elkaar in de keuken staan is best topsport”, zegt Slob. “Daarom hou ik me altijd rustig op vrijdagavond. Feestjes en partijen sla ik liever over. Ik wil fris en fit zijn.”

Klik op vv Capelle voor meer artikelen over de club.
Klik op vv Capelle voor meer informatie over de club.

Het G-voetbal zit bij Zeelandia-Middelburg nog altijd in de lift

Niels Luteijn is aanvoerder bij het eerste elftal van Zeelandia-Middelburg, maar bovenal is Niels Luteijn ook de trainer van de Middelburgse G-voetballers. Al tien jaar lang is hij één van de drijvende krachten achter het G-team op Sportpark Veerse Poort. En het aantal voetballers met een beperking is in die tien jaar tijd inmiddels gegroeid tot bijna dertig.

 “Dat is natuurlijk  een geweldige ontwikkeling. Het G-voetbal is ooit in 2010 door Dennis But opgestart en zit bij Zeelandia-Middelburg na al die jaren nog altijd volop in de lift. Jammer genoeg zijn er nog niet veel meer clubs in Zeeland bijgekomen waar ze G-voetbal hebben opgezet, maar bij ons neemt het aantal spelers dat wil voetballen nog wel toe. We hebben nu zelfs ook al vijf meiden die bij het G-voetbalteam actief zijn en dat is prachtig toch?”

Waar Luteijn elke vrijdag jarenlang samen met ploeggenoot Sander Ouwerkerk als trainers voor de enthousiaste groep G-voetballers stond, daar heeft hij nu alleen de trainersrol op zich genomen. “Sander is binnen de club aangesteld als HJO, hoofd jeugdopleiding, dus moest met pijn in het hart zijn rol bij het G-team neerleggen. Met Melissa van Belzen heb ik er overigens een prima vervangster bijgekregen. Daarnaast hebben we met Stijn en Eric ook nog twee vrijwilligers die meehelpen tijdens de trainingen en onze evenementen die we voor deze spelers organiseren. Het is gewoon elke week iets waar we met z’n allen reikhalzend naar uitkijken.”

Het G-team bij Zeelandia Middelburg is bedoeld voor jeugd die door een lichamelijke en/of verstandelijke beperking belemmerd zijn in hun bewegingsmogelijkheden. Zij kunnen daardoor niet of moeizaam hun plek vinden in het ‘reguliere’ voetbal. Voor de duidelijkheid, G-voetbal is gewoon voetbal! Het enige verschil is, dat bepaalde voetbalvormen worden aangepast wanneer dat nodig is.

“We trainen en spelen met ons G-team met heel uiteenlopende leeftijden, die variëren van zeven tot zo’n drieëntwintig jaar. Het is een hele uitdaging ook altijd om iedereen op zijn of haar eigen niveau tijdens de vrijdagtrainingen uit te dagen. We delen ze meestal nu op in twee of drie groepen en kijken dan naar leeftijd of niveau. Het is heel mooi dat we het op die manier kunnen inrichten, want zo kan je het ook voor iedereen leuk, leerzaam en uitdagend houden.”

De spelers en speelsters kijken, net zoals Luteijn en alle andere begeleiders, altijd enorm uit naar het trainingsmoment op de vrijdagmiddag. “Zeker weten! Dat is hún moment, hún sportief én sociaal ontmoetingsmoment ook. Waar de een zich een slag in de rondte zweet op het veld, daar kan de ander vooral ook genieten van het puur ‘aanwezig’ zijn op het trainingsveld. Het gaat er ons vooral om dat iedereen mag zijn wie hij of zij is. Het is ook leuk dat het meer en meer ook bij mij in het eerste elftal begint te leven. Ploeggenoten die af en toe vragen om eens mij te helpen bijvoorbeeld, terwijl we ook af en toe een clinic aan de G-voetballers geven als eerste selectie. Dat zijn echt prachtige ervaringen!”

Het doel bij het G-voetbal is om lekker te voetballen, waar het plezier voorop staat. “Wij vinden het belangrijk dat de spelers samenspelen, meedoen en binnen hun eigen mogelijkheden kunnen voetballen. Ook proberen wij ieder seizoen leuke dingen te doen naast het trainen, zoals een voetbalwedstrijd uit de 1e divisie bezoeken, G-team toernooien of een bingo- en pannenkoekenfeest te organiseren. De dankbaarheid en de liefde die je van iedereen elke week terugkrijgt is onbetaalbaar. Daarnaast zijn ze zo puur en hebben er zoveel plezier in. En wanneer zij onbezorgd plezier beleven aan hun sport in de puurste zin….  Dan kan het niet anders dan dat wij daar ook intens veel voldoening uithalen”, zegt Luteijn.

Klik op Zeelandia Middelburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Zeelandia Middelburg voor meer informatie over de club.

Marcel Terlouw van alle markten thuis

Hij vervult bij DCV een multifunctionele rol. Hij zorgt voor de inhoud van de trainingen bij de JO10, maar is regelmatig ook discjockey na een wedstrijd van het eerste elftal. “Er zit een lekkere spirit in deze club.”

Eens in de zoveel maanden moet Terlouw voor zijn werk naar het buitenland. Zo ook vorige maand toen zijn aanwezigheid werd verlangd door zijn werkgever in het Italiaanse Bologna. Maar ver weg of niet, Terlouw zorgt ervoor dat de trainers van de JO10 bij DCV netjes hun trainingsprogramma in de app kunnen vinden.

“Ik vind het belangrijk dat we als trainers niet onvoorbereid aan een training beginnen”, zegt hij. “Daar zijn er net te veel jongens voor. Zomaar wat doen, nee dat vind ik niks. Het is ook niet nodig. Je hebt tegenwoordig van die mooie hulpmiddelen, van die apps waarbij zelfs filmpjes zitten om de oefeningen te zien. We werken met elke maand een ander thema. Per avond doen we drie, vier oefeningen die we naar gelang aanpassen of niet.”

Alles wat Terlouw voor DCV doet neemt hij serieus en daarom is hij bij de Krimpense club een gewaardeerde kracht. “Ik ben begonnen als trainer toen mijn oudste zoon ging voetballen. Hij is inmiddels gestopt, maar mijn jongste zoon speelt nog wel, in de JO10-1. Ik groei in feite met hem mee. Ik ben begonnen bij de mini’s en ben van daaruit trainer geworden van de JO8. Ik ben ook al heel snel coördinator geworden. Eerst van de JO8, later van de JO9 en nu ben ik dat dus van de JO10.”

“We hebben in de JO10 drie elftalletjes en ik probeer altijd per elftal twee trainers te hebben. Vaak heb ik wel in de gaten welke vader gevoetbald heeft en wie het leuk vindt om te helpen. Meestal kost het niet zo veel moeite om voldoende trainers te vinden. Dat heeft er ook mee te maken dat de club het bij de jeugd goed voor elkaar heeft. Een trainer wordt niet zomaar voor de leeuwen gegooid. Er zit sowieso een goede spirit in de club. Op trainingsavonden geef ik training of ik help de trainers met het uitvoeren van de oefeningen. Inmiddels heb ik dat redelijk in de vingers moet ik zeggen. Gaandeweg leer je en ik heb ook het geluk gehad dat ik anderhalf heb mogen meelopen met Ronald Klinkenberg. Een veel betere leerschool kan je niet hebben.”

Naast trainer en coördinator is Terlouw (48) ook keeperstrainer. “Ik ben zelf ook keeper geweest en heb het bij Capelle geschopt tot de bank van het eerste elftal, dus dat is wel op mijn lijf geschreven. Ik geef twee groepen training. De keepers van de onder tien en die van de dames en de MO17. Binnenkort komt daar ook een keeper van de JO17 bij. Ik heb die keeperstrainingen opgepakt omdat ik vind dat keepers ook een eigen training moeten hebben.”

Terlouw is daarnaast de clubdisjockey van DCV. Eens in de zoveel maanden neemt hij in de kantine plaats achter de draaitafel als er een speciale feestavond op de rol staat. “Ik hou wel van housemuziek. Ouderwetse Rotterdamse stampmuziek. En ik ben niet de enige bij DCV, ik weet dat er veel mensen zijn die willen dat ik het vaker doe.

Klik op DCV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DCV voor meer informatie over de club.

RBC wint waterballet in Eersel

0

RBC heeft ook de derde uitwedstrijd in de competitie winnend afgesloten. En opnieuw werd een clean-sheet behaald. Het duel in Eersel tegen de plaatselijke EFC werd met 0-2 gewonnen in een zwaar duel. Vooral in de eerste helft was het afzien met de enorme regenbuien.

In het doel verdedigde Roy de Weert het doel. In de laatste lijn waren er geen wijzigingen ten opzichte van de laatste weken. Op het middenveld kregen Marwin Reuvers, Sander Wirix en Jens Wirix een basisplek. Voorin startte Tom de Bonte, geflankeerd door Anwar Tarfit en Moustafa Mohammad. Op de bank namen ook twee spelers van RBC O23 plaats, omdat hoofdtrainer Mark Klippel vooraf twee ziekmeldingen kreeg van Anass el Gamali en Zé Lucas. Met de blessures van Vincent van Hoof (die noodgedwongen op de bank zat), Emile Linkers (hamstring) en Sietse Sebregts (eveneens hamstring) was de bank mager.

RBC startte uitstekend in Eersel. Met hoog drukzetten werd de thuisploeg volledig onder de voet gelopen de eerste twintig minuten. De jarige De Bonte schoot al snel de 0-1 binnen na een goede aanval. Daarvoor was Tarfit al gevaarlijk. Met zijn mindere linker kon hij de keeper net niet verschalken in de korte hoek. Tussendoor was EFC ook aanwezig, toen uit een corner de bal door Sander Wirix van de doellijn werd gehaald.

Na die fase bleef RBC sterk en de thuisploeg kon er maar moeilijk uitkomen. Kansen waren er volop om de score naar 0-2 te tillen. Mohammad (benen van de keeper keerden zijn inzet), Ventura Tiago (voorlangs), Reuvers (lob ging net over), De Bonte (zijnet), Jens Wirix (inzet werd gekeerd) en even later was het eveneens Jens Wirix die na het doorkoppen van De Bonte zijn voet net niet tegen de bal kon zetten, omdat de keeper op de bal dook.

Net na de rust bleef RBC vol pressing spelen naar voren. Sander Wirix zijn schot werd over getikt, maar even later was het broer Jens Wirix die de trekker wél overhaalde. Reuvers bereikte met een boogbal Jens Wirix, die draaide knap achterlangs weg bij zijn directe tegenstander en schoot de bal in de verre hoek, 0-2. Na die 0-2 was er nog even een fase dat RBC de bovenliggende partij was, maar daarna nam EFC het over. De Roosendalers namen gas terug, passes werden onzuiver waarna de thuisploeg weer terug in de wedstrijd kwam. Het zware veld en het afjagen ging nu zijn tol eisen. Het middenveld werd af en toe overlopen, waarna Klippel ook ingreep door onder andere een van zijn stofzuigers het veld in ter te sturen: Rhomar Boudzra.

Jens Wirix had in de sterke fase van EFC wel de kans op 0-3 laten liggen toen hij vrij voor de keeper werd gezet. De doelman wist ditmaal als winnaar uit de strijd te komen. Daarvoor werd een poeier afgevuurd op De Weert, die de bal wegbokste. Even later ging een voorzet van EFC aan iedereen voorbij en voor RBC net langs de goede kant van de paal over de achterlijn. Na de kans van Jens Wirix schoot EFC, nadat Ventura Tiago het duel verloor, op de deklat.

Ondanks de druk van EFC kwam de situatie steeds meer onder controle bij RBC. Veelvuldig werd door de ervaren spelers ook de rust opgezocht, in plaats van om weer een nieuwe aanval met potentieel balverlies op te zetten. Daardoor tikten de seconden weg en wist RBC met een knappe 0-2 overwinning de wedstrijd te eindigen. Klik hier voor een samenvatting van de wedstrijd. Voor een nabeschouwing met trainer Mark Klippel klik je hier.

Door de overwinning en de resultaten elders in de competitie is het opnieuw een goede week. WNC kwam gisteren niet verder dan een 1-1 gelijkspel bij SC ‘t Zand. Emplina speelde thuis met 2-2 gelijk tegen Sparta’25. Het gat is nu zes punten met de nummer 2 (SV TOP) en nummer 3 (WNC). SV TOP heeft overigens wel een wedstrijd minder gespeeld.

EFC – RBC 0-2 (0-1)

Opstelling RBC: Roy de Weert; Assim Said, Perry Bierkens, Glaucio Ventura Tiago, Jordi Ewanena; Marwin Reuvers, Sander Wirix, Jens Wirix; Moustafa Mohammad (Rhomar Boudzra), Tom de Bonte, Anwar Tarfit (Randy Elst)

Scoreverloop: 10′ Tom de Bonte 0-1; 50′ Jens Wirix 0-2

Scheidsrechter: B.J.J. van Dongen

Bron: RBC Voetbal
Foto: Arthur Verbraak

RVVH verslaat ongeslagen koploper ASWH

Op een kletsnat en regenachtig sportpark “Ridderkerk” heeft RVVH voor een daverende verrassing gezorgd. De periodekampioen en nog ongeslagen koploper ASWH werd na een 0-0 ruststand verdiend met 2-1 verslagen.

Het was heel jammer van het slechte weer, wat de nodige toeschouwers had thuis gelaten, maar de wedstrijd was er niet minder om. Het begin was gelijk leuk en het waren de Ridderkerkers die de Ambachters gelijk in hun greep namen. Dat leverde een levendige beginfase op met ook kansen voor de thuisclub. Al in de tweede minuut kopte Guytano dos Santos bij de tweede paal bijna raak, keeper Jeffrey Verkerk kon net redden. De links in de ruimte weggestuurde Mohamed el Yakoubi stuitte ook op Verkerk en Papito Merencia zag na een goede combinatie door het centrum zijn inzet maar net naast verdwijnen. ASWH was tussendoor ook gevaarlijk geweest middels een listig afstandsschot van Joshua Adney wat door keeper Delano Kortstam maar net uit de kruising getikt kon worden. Een goed begin van RVVH dus dat daarmee voetballend aantoonde niet onder te willen doen voor de ongenaakbaar lijkende koploper.

Na die levendige openingsfase vervlakte de wedstrijd enigszins maar bleef in de stromende regen wel het aankijken waard. Noemenswaardige wapenfeiten waren er niet direct of het moet het stuiterende afstandsschot recht in de handen van Verkerk zijn van Merencia. Met 0-0 werd derhalve de kleedkamers opgezocht.

Direct na rust verraste een verre vrije trap van Daan Blij bijna keeper Verkerk, maar kon het voor ASWH nog net op tijd worden gered. Een minuut later pakte RVVH brutaal de leiding. Via de rechterkant was het El Yakoubi die een voorzet gaf waar niet adequaat op werd verdedigd waarna de bal door Gino Stolk in het doel kon worden geschoven, 1-0.

Korte tijd daarna bediende Stolk via de rechterkant Dos Santos die maar net over schoot. ASWH moest wat gaan terugdoen, maar de Ridderkerkse defensie stond goed en gaf weinig weg. Adney probeerde het met een hard schot van afstand wat naast verdween. Beide coaches ging aan het wisselen en de nog maar net ingevallen Everton Pires Tavares kwam een teenlengte te kort om de score op te hogen. Merencia zag zijn poging vervolgens eindigen in de handen van Verkerk. Aan de andere kant profiteerde Lovette Ansong Ofori bijna van een fout in de opbouw bij RVVH maar hij schoot naast. Een kwartier voor tijd ging het fout in de RVVH zestien. Dos Santos vloerde binnen de beruchte lijnen zijn tegenstander en scheidsrechter de Waard wees naar de stip. Vervolgens een onverkwikkelijk moment vanaf achter de afrastering waar “supporters” enkele onvertogen en racistische woorden richten tegen RVVH keeper Kortstam, die aangaf zo niet verder te gaan.

Nadat de wedstrijd een vijftal minuten werd onderbroken en nadat de onverlaten waren verwijderd, kon weer verder worden gevoetbald. Gelukkig ook met Kortstam, die door deze maatregelen wel verder wilde. De eerste actie was nog de uitstaande penalty die onberispelijk door Adney werd binnengeschoten voor de gelijkmaker, 1-1. Zou ASWH dan nu alsnog orde op zaken stellen?

Het antwoord was nauwelijks een minuut later duidelijk. Kort na de aftrap een RVVH aanval via de linkerkant en die deed de bal belanden precies tussen een verdediger en de keeper. Beiden grepen onvoldoende in waardoor de bal voor de voeten viel van de gretig profiterende Pires Tavares die onder luid gejuich de stand op 2-1 bracht.

Daarna nog een lange en spannende slotfase met in totaal ruim 12 minuten toegevoegde tijd. ASWH drong wel aan maar ontbeerde de echte stootkracht om de hardwerkende en strijdende Ridderkerkers op de knieën te krijgen. Gevaar ontstond nog wel uit enkele corners maar echte kansen bleven eigenlijk uit. Sterker nog in de omschakeling waren de Ridderkerkers misschien wel net zo gevaarlijk. Gescoord werd er niet meer en toen scheidsrechter de Waard dan eindelijk affloot was de verrassing daar. RVVH versloeg ASWH en bewees daarmee dat in deze afdeling iedereen van iedereen kan winnen.

Klik op RVVH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RVVH voor meer informatie over de club.

R.W.B. maakt werk van het doelsaldo

Niet scherp beginnen aan de wedstrijd waardoor je al snel met 1-0 achter komt, dat was vorig seizoen nog wel eens een euvel. Uit bij UVV’40 rekende RWB al snel af met deze mindere traditie. Binnen 12 minuten had RWB-spits Kevin Remie er al drie in liggen en was de wedstrijd gespeeld. RWB was niet van plan het daarna rustig aan te doen en ging door met scoren waardoor het uitliep naar een 1-10 overwinning.

De wedstrijd was dus maar net begonnen of Kevin Remie had er al een onvervalste hattrick in liggen. Na de 0-3 was de wedstrijd eigenlijk al gespeeld maar ging RWB door met het werken aan het doelsaldo en zo was het na een half uur spelen al 0-5. Bij de 0-4 en 0-5 was telkens Bram van Iersel het eindstation. Meteen na de 0-5 deed UVV’40 wat terug en was ook voor hen de 0 van het scorebord. De ruststand werd door Djay Kogels bepaald op 1-6.

Ook na rust ging RWB door met scoren en bracht invaller Brent van Look de stand op 1-7. Daarna was het de beurt aan Owen Kogels om te zorgen voor de 1-8 en 1-9, waarna aanvoerder Koen van Baardwijk er voor zorgde dat RWB in de dubbele cijfers terecht kwam.

Met de 1-10 overwinning schuift RWB weer een plaatsje naar boven op de ranglijst. De 1-10 overwinning en het feit dat de doelpunten van zes verschillende spelers kwamen is een prettige constatering. Het scorend vermogen zit bij RWB verspreid over meerdere spelers en dat maakt RWB een sterke 4e klasser, waarbij Kevin Remie vandaag bewees dat hij nog steeds de topschutter is.

Klik hier voor meer informatie over RWB
Klik hier voor meer artikelen over RWB

S.V. Capelle verslaat Olympia’60

Onder regenachtige omstandigheden voetbalde S.V. Capelle zaterdag op het eigen Mandemakers Sportpark tegen het Dongense Olympia’60.

In de eerste helft een gelijkopgaande wedstrijd. Olympia’60 kwam in de 15e minuut op voorsprong via een vrije trap: 0-1. In de 30e minuut dachten de bezoekers nog op 0-2 te komen, maar dit doelpunt werd afgekeurd vanwege buitenspel. Kort hierna kreeg S.V. Capelle aan de andere kant van het veld een strafschop, die door Quinten van Caem benut werd en dus 1-1. In de 41e minuut kwam S.V. Capelle op voorsprong: een voorzet van Quinten van Caem belandde bij Ferry Caron, die de 2-1 binnenschoot.

Na de rust drong Olympia’60 aan en ging het op zoek naar de gelijkmaker. Het was echter S.V. Capelle dat in de 75e minuut de voorsprong uitbreidde. Via een goede balonderschepping van Ferry Caron belandde de bal bij Daryll-Lee Maasland, die met een mooie lob de 3-1 op het scorebord zette.

In de slotfase nog twee assists van Tygo de Jong vanaf de rechterkant waaruit Daryll-Lee Maasland en Sander van den Broek konden scoren en dus een 5-1 overwinning voor S.V. Capelle. Komende zaterdag gaat S.V. Capelle in Breda op bezoek bij PCP.

Voor meer artikelen over VV Capelle, klik hier.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.