Home Blog Pagina 289

Victoria’04 wint Vlaardingse derby van CWO

Onder gure weersomstandigheden diende de Vlaardingse derby te worden gespeeld. Victoria’04 was stevig van plan de wrange smaak van de verloren wedstrijden van de laatste weken weg te werken en slaagde daarin enigszins verrassend.

CWO bleek zich vergist te hebben in de wilskracht van de tegenstander, want Victoria’04 zocht vanaf de aftrap waar mogelijk de aanval. De thuisclub liep zich telkens vast in de gesloten achterhoede van Victoria’04, dat nauwelijks kansen weg gaf. Het spel golfde over en weer, waardoor een boeiend duel ontstond. Na 25 minuten spelen opende Lars de Visser namens de bezoekers op fraaie wijze de score middels een snoeihard ingeschoten volley: 0-1.

Kort hierna kwam CWO terug tot 1-1 daarbij optimaal profiterend van een spaarzaam misverstand in de laatste linie van Victoria’04. Kort voor de rust zette Victoria’04 een vloeiend lopende aanval op over de rechterflank. Remco van der Laan haalde de achterlijn om vervolgens Roy Meerten een niet te missen kans te bieden: 1-2. CWO kwam goed weg, toen een hard schot van Bart van der Hoeven via de onderkant van de lat niet tot de derde treffer van Victoria’04 leidde.

In de tweede helft ontwikkelde zich in eerste instantie hetzelfde spelbeeld: twee hardwerkende ploegen, die keer op keer de aanval zochten. Victoria’04 kwam in een zetel te zitten, toen Regilio Ramsubagh na tien minuten spelen op de solotoer ging, zijn tegenstander wist uit te kappen en enigszins verrassend Victoria’04 op1-3 zette. CWO nam vervolgens het initiatief in de wedstrijd over en bleef jagen op doelpunten, die echter niet gescoord werden. Een keihard werkend en stug verdedigend Victoria’04 wist soms met enig fortuin de fraaie overwinning over de streep te tillen.

Klik op sc Victoria’04 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sc Victoria’04 voor meer informatie over de club.

NSVV en BVCB delen eerlijk de punten

Met de lampen aan en regelmatig een stortvloed over de kunstgrasmat maakte NSVV en BVCB er een intense wedstrijd van. Uitgespeelde kansen werden weinig genoteerd in het kletsnatte notitieblokje, maar eind eerste helft voerde BVCB wel de druk op het NSVV-doel op. Net voor de theepauze kwam BVCB via een vrije trap op voorsprong. Tweede helft kwam NSVV goed uit de kleedkamer en toonde weer eens veel karakter in de ploeg te hebben. NSVV werd de bovenliggende partij en scoorde de verdiende gelijkmaker.

In de eerste helft was de eerste kans voor BVCB. Over links brak BVCB door. NSVV heeft twee kanjers van centrale verdedigers met imposante lichamen, echter leken het kleine jongens in vergelijking met BVCB spits Michael de Rooy. Het is dan bewonderenswaardig dat Michael de Rooy die al vele jaren meeloopt er een sprintduel uitperste en won van het centrale NSVV duo. Hij tikte de voorzet gelukkig voor het NSVV-doel langs. Wat dan wel opvalt is dat Michael de Rooy na dergelijke acties voorovergebogen staat te steunen en kreunen. Supporters van NSVV dachten die houdt het niet lang vol, maar dit ritueel herhaalde zich negentig minuten lang. In de loop van de eerste helft ontstond er wat druk op het doel van NSVV, maar echte kansen creëerde BVCB niet meer. Tot net voor rust NSVV aan de zijkant van het veld een verdedigend duel won. De scheidsrechter vond dat er te veel power gebruikt werd door de verdediger van NSVV en gaf een vrije trap. Achteraf gezien had de verdediger van NSVV beter de tegenstander gewoon voor zich kunnen houden, want nu mocht BVCB een vrije trap nemen vanaf een aantrekkelijke punt. Voor de neus van NSVV-keeper Jarmo Hartgers ontstond een warwinkel van spelers. De vrije trap werd laag over de grond in het overbevolkte gebied gebracht en Michael de Rooy frommelde de bal uiteindelijk binnen. Een andere speler van BVCB stond overduidelijk buitenspel. Er zijn al hele kranten vol geschreven over hinderlijk buitenspel. Volgens de NSVV-supporters hinderde deze speler overduidelijk de NSVV-defensie, maar de vlag van de neutrale grensrechter bleef strak omlaag. De eerste helft had NSVV nagenoeg geen kansen gecreëerd. De grote vraag tijdens de theepauze was hoe NSVV dit ging veranderen tegen een ervaren topploeg uit de eerste klasse.

In de tweede helft kwam NSVV met de borst vooruit de kleedkamer uit en de eerste grote kans voor NSVV was een cornerbal die nog net van de lijn gered kon worden door een BVCB-verdediger. De volgende kans voor NSVV was een vloeiende aanval tussen Mitchel Louwerens en Sander Backx, maar weer wilde de bal er niet in. Het was uiteindelijk de perfecte voorzet van Boyd van Andel, waar NSVV spits Sander Backx zo naar verlangd. Sander heeft in de voorbereiding laten zien wel raad te weten met goede voorzetten. Boyd leverde de volmaakte voorzet af. Sander heeft een groot lichaam en een perfecte timing. Hij kopte de bal boven de BVCB-verdedigers mooi in de hoek en liet de BVCB-keeper kansloos. De verdiende gelijkmaker werd omgeroepen. Jasper Huisman mocht na zijn blessure wat meer minuten maken. Hij was weer een minuut voor de gelijkmaker ingevallen, maar deze keer had hij in ieder geval geen fysieke bijdrage geleverd aan het doelpunt. Jasper bracht wel Mitchel Louwerens met een voorzet in stelling. Dit was de laatste grootste kans voor NSVV en deze ging er niet in. BVCB lukte het de tweede helft niet meer om een grote kans te creëren. De supporters van NSVV waren tevreden met een punt. Het team had het moeilijk de eerste helft, zonder echt veel kansen weg te geven. De tweede helft creëerde NSVV naast de gelijkmaker wel een paar goede kansen.

Na de wedstrijd bleek het puntje van de remise voldoende te zijn om het gat met de gevaren streep op vier punten te houden. Onder de streep staan BVCB en SHO met drie gelijke spelen. SHO won eindelijk voor het eerst deze competitie en steeg gelijk twee plaatsen. Moraal van het verhaal is dat uiteindelijk er af en toe ook drie punten bijgeschreven moeten worden om deze sterke eerste klasse te overleven. Volgende week speelt NSVV thuis tegen Terneuzense Boys. De ploeg uit Terneuzen is slecht begonnen aan deze competitie en heeft nog geen wedstrijd gewonnen. De ploeg moet wel met vertrouwen afreizen naar Numansdorp, want er werd wel knap gelijk gespeeld tegen XerxesDZB.

Klik hier voor meer informatie over NSVV
Klik hier voor meer artikelen over NSVV 

Jonge meiden zaalvoetballen nu ook bij Groene Ster

Sporten. Je doet het omdat het goed voor je is. Of omdat je het leuk vindt. Maar voor sommige jongeren betekent sport méér dan dat. Zo kan sport het verschil maken en een fundament leggen voor een mooie toekomst. Dat is het doel van het project Alleen jij bepaalt wie je bent, wat twee jaar bij zaalvoetbalvereniging Groene Ster in Vlissingen wordt gedraaid. Jonge meiden krijgen op die manier de kans om kosteloos bij de eredivisieclub te trainen en toernooien te spelen.

Drijvende kracht is trainster Noa Reynierse uit Middelburg. Het Project Alleen jij bepaalt wie je bent wordt mede mogelijkgemaakt dankzij het Jeugdfonds Sport & Cultuur en Stichting Leergeld. Ik ben voor twee jaar in dienst bij Stichting Laureus, de uitvoerder van Alleen jij bepaalt. In samenwerking met het Scheldemondcollege verzorg ik vanuit de stichting bij Groene Sterde zaalvoetbaltrainingen. Dgroep meiden die zo enthousiast elke week hier in de sporthal komt zaalvoetballen zijn allemaal leerlingen van het Vlissingse Scheldemondcollege. We hebben daar voorlichting en clinics gegeven en gevraagd wie er allemaal graag bij Groene Ster zou willen voetballen.

Niet alleen meiden in de leeftijd van 12 tot en met 18 jaar maken overigens van de mogelijkheid gebruik, want in totaal telt het huidige project van twee jaar zozeventig leerlingen uit het voorgezet onderwijs die onder de vleugels van het project sportief actief zijn. Veel van de meiden die nu wekelijks op dinsdag en donderdagmiddag na school komen trainen zijn trots dat ze een shirtje van Groene Ster mogen dragen. Veel van hun jongere of oudere broers voetballen er ook en nu zij die kans krijgen maakt het dat voor hen helemaal leuk. Dat enthousiasme en plezier wat ze hebben dat vind ik prachtig.

Reynierse heeft overigens zelf geen voetbalachtergrond maar ze is erg bedreven in een andere teamsport. Dat klopt inderdaad, want ik speel zelf hockey in het eerste damesteam van HC Walcheren. Totaal anders, maar de dynamiek van teamsport blijft natuurlijk hetzelfde. Bovendien heeft dat niet te maken met de insteek van het project wat we draaien. Competitie spelen we niet, maar het is nu vooral puur twee keer per week trainen en veel plezier beleven aan het samen sporten. In november nemen we wel namens Groene Ster deel aan een toernooi in Gorinchem, daar kijkt iedereen hier nu al enorm naar uit.

Klik op ZVV Groene Ster voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ZVV Groene Ster voor meer informatie over de club.

Een blessurevrij seizoen is hét doel voor Sander Versendaal 

0

Een voetbalcarrière die gekenmerkt is door verschillende blessures en hem bracht van Oostkapelle naar JVOZ, FC Twente, Oostkapelle, HSV Hoek en voorlopig weer in Oostkapelle. Geen profvoetbal dus voor Sander Versendaal, maar de 2e Klasse E met SVOD’22.

De verdediger speelde zelfs in de jeugd nog voor het Nederlandse elftal, maar tot een uiteindelijke doorbraak bij een profclub kwam het helaas niet. “Blessures aan mijn beide heupen en een compartimentsyndroom aan mijn kuiten hebben wat dat betreft wel het nodige roet in het eten gegooid. Inmiddels heb ik me er wel bij neergelegd en speel ik met veel plezier én pijnvrij hier samen met mijn vrienden. Dat is me ook heel veel waard.”

Verschillende operaties aan zijn heupen deden leken hem eerst te helpen om weer terug volledig fit te worden als voetballer. Maar toen kwam er dus een nieuw probleem om de hoek kijken. “Toen kreeg ik last van een compartimentsyndroom aan mijn kuit- en scheenbeen. Ook daarvoor onderging ik een operatie aan beide benen en heb ik ervoor gekozen om weer terug naar Oostkapelle te gaan. Uiteindelijk heb ik ook nog een keer de stap gemaakt naar HSV Hoek, maar toch ook weer teruggekeerd om weer bij Oostkapelle en nu dus SVOD’22 te voetballen.”

Met (toen nog) Oostkapelle beleefde hij een sportief hoogtepunt door in het laatste bestaansjaar de titel te pakken. Vorig seizoen mocht de rechtsback met SVOD’22 daardoor in de eerste klasse van het zaterdag zijn kunsten mocht vertonen. “Dat was een mooi niveau en een bevestiging voor mezelf dat ik dat niveau toch zeker wel aankan. Jammer dat we het uiteindelijk niet hebbenkunnen redden en dus degradeerden. Dat is wel een tegenvaller en het is nu vooral zaak om zo lang mogelijk mee te doen voor de prijzen.”

Waar vorig seizoen tegenstanders hun posities vaak dubbelbezet hebben, daar brak de krappe selectie in de ogen van Versendaal zijn club misschien wel op aan het einde van de rit. “En ook nu hebben we nog altijd geen heel brede groep. Wanneer er teveel basiskrachten niet beschikbaar zijn, dan krijgen we het moeilijk, dus moeten we proberen om de boel zo goed mogelijk fit te houden.”

Juist die fitheid is voor Versendaal van het grootste belang. “Dat is voor mij ook wel de absolute doelstelling. Om een keer een volledig blessurevrij seizoen mee te maken. Ik heb in de voorbereiding ook met het Zeeuws Elftal meegedaan en ik moet toegeven dat spelen op zo’n hoog me toch wel weer aan het denken heeft gezet. Wie weet dat ik toch ooit nog een keer een stap zou willen maken om te zien hoever ik kan reiken. Maar voorlopig telt alleen SVOD’22 en wil ik proberen om hier het maximale eruit te halen.”

Klik op SVOD’22 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVOD’22 voor meer informatie over de club.

Jeugdcoördinatoren willen bij jeugd SVOD’22 vooral rode draad borgen

0
De jeugdafdeling van fusieclub SVOD’22 zit in de lift, tot tevredenheid van de jeugdcoördinatoren Jord Mesu eBart van Wuyckhuyse. Sinds 2022 hebben ze de coördineren rol op zich genomen en zien steeds meer en meer resultaat.

 

Het spelplezier moet, zeker bij de jeugd, zonder enige twijfel op één staan. Iedereen die lid is moet het binnen de vereniging naar zijn zin hebben. En als er plezier is, dan volgt normaal gesproken het presteren meestal vanzelf. We zijn bij de basis begonnen en op alle vlakken willen we dat met name de kaders helder zijn en de randvoorwaarden goed geregeld. Daar werken we hard aan en wordt ook in geïnvesteerdTrainers, begeleiders en ook spelers weten ons steeds beter te vinden en dat is precies wat we willen. In het verleden trainden we nog wel een elftal, maar nu werken we puur als coördinatoren in een meer overkoepelende rol, zegt Jord Mesu.

Hij voetbalde zelf in de jeugd en is nu nog altijd actief als speler bij het tweede elftal van SVOD22. Daarnaast vervult hij dus sinds de officiële fusie in 2022 de rol van jeugdcoördinator. Ik heb bij de jeugd, eerst al bij Oostkapelle jeugdteams getraind. Van de minis tot de JO13 en JO15. Voor mijn Cios-opleiding heb ik ook nog een jaartje bij de JO13 van Excelsior Rotterdam stagegelopen. Daarna was ik drie seizoenen trainer bij de JO17 hier op de club. En nu dus als coördinator, wat ik samen met Bart doe. Dat is wel prettig want om in je eentje een hele jeugdafdeling te coördineren zo echt too much zijn. Nu verdelen we de taken en dat werkt perfect.

Het duo werkt veel samen met het jeugd- en hoofdbestuur en heeft een duidelijke visie waar ze aan willen werken. De doorstroming vanuit de jeugd naar de senioren waarborgen is een belangrijke pijler die we willen realiseren, onmisbaar ook voor een dorpsclub. Daarnaast willen we trainers ook ondersteunen en proberen te ontwikkelen. Het is echt enorm dynamisch om met al die verschillende karakters en leeftijden te werken. Dat maakt het ook juist enorm leuk om mee bezig te zijn en om te proberen de rode draad die we voor ogen hebben door de gehele jeugdafdeling voor elkaar te krijgen.

De jeugd van beide verenigingen speelde in het verleden al met elkaar als Samengestelde Teams (ST)nog voor Oostkapelle en Domburg waren gefuseerd. Nu beide clubs zijn opgegaan in SVOD22 maakt dat het werken voor de coördineren toch nog wat makkelijker. Het is goed dat we destijds al zijn samengegaan omdat het op die manier mogelijk was in de jeugd om alle leeftijdscategorieënte kunnen waarborgen. Voor de ontwikkeling van de jeugdspelers ook het meest ideaal. Vandaar ook dat jesteeds meer clubs qua jeugdafdelingen ziet samenwerken. Nu het écht één vereniging is, maar het alles, bijvoorbeeld ook qua kleding en materialen een stuk eenvoudiger. We zijn nu aan het toewerken naar één gezamenlijk complex, wat alles nog meer zal optimaliseren in de toekomst.

We zijn in de winter van 2021/2022 echt gestart om deze koers in de te zetten en als je dan ziet hoe het nu ontwikkelt, dan geeft dat voldoening voor de tijd die we er met veel mensen al hebben ingestoken. Hopelijk gaat het op de langere tijd zijn vruchten afwerpen, want de club op niveau houden dat is wel wat we met zn alle voor ogen hebben.

Klik op SVOD’22 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVOD’22 voor meer informatie over de club.

‘Ervaring komt met de jaren, toch?’

0

Na een welverdiende vakantie waarin Tijn van Wesenbeeckgenoot van wat rust, is zijn batterij voor een nieuw seizoen weer helemaal opgeladen. En dat is maar goed ook, want de jongeling van vierdeklasser RSV zet hoog in. “We hebben afgelopen jaar onder ons niveau gepresteerd.”

Daar valt, met een achtste plek in de eindrangschikking, best iets voor te zeggen. “Net boven de degradatiestreep…” En dat merkte je, vertelt de twintigjarige Van Wesenbeeck. “Stiekem voel je die spanning. Dat speelt toch gewoon mee. Je gaat anders voetballen, omdat je ‘bang’ bent om te degraderen of fouten te maken.” Want, zo is de jongeling van mening. “Met ons team, hadden we een stuk hoger kunnen eindigen. Er had meer ingezeten, dit was eigenlijk onder ons niveau.”

Spelletje maken

Gelukkig wisten ze in Rucphen wel ‘gewoon’ degradatie naar de vijfde klasse af te wenden én dus krijgt de ploeg dit seizoen een nieuwe kans. Om hogere ogen te gooien. “De groep is grotendeels hetzelfde gebleven, dus de doelstelling is om in ieder geval hoger te eindigen.” Al gaat dat niet makkelijk worden, weet Van Wesenbeeck. “Er zijn best wat teams uit de derde klasse bijgekomen, dus de competitie is zwaar.” Een mooie gelegenheid, om er zelf ook een schepje bovenop te doen. “We moeten vooral slimmer voetballen en minder afwachten. Gewoon gaan voor die bal.” Maar ook qua coaching, zijn er nog wel stappen te maken, vindt de rechtsback. “Meer communiceren en ballen ‘nacoachen‘. Van voor, naar achter. Eigenlijk gewoon over het geheel. Dat zorgt voor een betere organisatie.” Iets wat past bij de leeftijd. Of eigenlijk het gebrek daaraan. “Je merkt dat oudere generaties slimmer voetballen, dat ontbreekt een beetje bij ons. Die ervaring. Maar dat komt met de jaren, toch?” Desondanks was de start van afgelopen seizoen hoopgevend, vertelt Van Wesenbeeck. “We begonnen heel sterk! Daarna kregen we te maken met blessures en lastige tegenstanders om tegen te voetballen.” Waar zat hem dat volgens hem in? “Wij willen graag het spelletje maken, veel teams zakken in en spelen dan de lange bal. Zie daar dan maar eens doorheen te voetballen. Als je dan ook nog kansen gaat missen of onnodige fouten maakt…”

Team helpen

Toch geniet hij als jongen van de club, van zijn eerste stappen in het seniorenvoetbal. “Dit is nu mijn tweede seizoen bij de selectie. In het begin was het wel echt een grote stap, het tempo ligt een stuk hoger. En ook fysiek wordt er veel meer gevraagd. Dat is wennen.” Maar, zo realiseert de verdediger zich meteen: “Je moet niet bang zijn en er gewoon volle bak inklappen.” Een handige eigenschap als rechtsback. “Als tegenstander kom je mij na het eerste duel nog wel een keertje tegen. Dat is een stukje doorzettingsvermogen. Ik wil graag de bal krijgen, loop veel en ben altijd in beweging. Op die manier probeer ik ook aanvallend, door er overheen te komen, mijn steentje bij te dragen.” Bij de voetbalclub, waar het op vijf minuutjes fietsen van zijn huis, voor Van Wesenbeeck heel wat jaren geleden allemaal begon. “Ik was vijf of zes. Bijna iedereen bij RSV, komt uit Rucphen zelf. Dat vind ik wel fijn. Het zorgt voor een warm en fijn gevoel. Daardoor heb ik ook nooit overwogen om ergens anders te gaan voetballen. Hier zitten veel van mijn vrienden!” Tijd om die gezelligheid, om te gaan zetten in punten. “Mijn doel is om basisspeler te blijven en de komende jaren een vaste kracht te worden. Als ik mijn eigen spel verbeter, helpt dat ook het team.” Net als zijn studie, lacht hij. “Ik studeer Fysiotherapie, soms kan ik dat wel gebruiken op het veld. Om even te helpen.” Bezig aan zijn laatste jaar op het HBO, fantaseert Van Wesenbeeck stiekem al over zijn toekomst. “Daarna zou ik graag de sportfysiotherapie in willen. Maar eerst afstuderen.” En presteren bij RSV. “Voorlopig denk ik niet aan iets anders!”

Klik op RSV de laatste artikelen over de club.
Klik op RSV voor meer informatie over de club.

RSV doet het al 90 jaar met ‘Rucphense jongens

0

Als hij de historie van de club eens rustig langsloopt, kan Faai Goorden eigenlijk maar tot één conclusie komen: RSV is in die 90 jaar maar weinig veranderd.” En toch is het jubileum van de vereniging uit Rucphen, natuurlijk reden voor een feestje. “In de tijd dat ik begon, had je nog niet zoveel keuze qua hobby’s.”

We hebben het dan ook over 1965, lacht de inmiddels 71-jarige Goorden. “Ik was dertien jaar toen ik begon.” Al was het in die tijd, nog helemaal niet zo normaal, dat het ook daadwerkelijk kon. “Toen had je nog geen pupillenvoetbal bij RSV, wel bij Sprundel. Heb ik daar een jaartje gespeeld, op hetzelfde complex.” Woonachtig in Rucphen, zat er niet veel later weinig anders meer op. “Het was wachten tot vriendjes hier ook konden beginnen!”
Sociale contact
Goorden maakte de overstap, speelde dertien jaar lang in het eerste en stopte pas met voetballen op zijn 47ste. “Een moderne centrumverdediger, goed in de duels en iemand met inzicht.” En hoewel hij naar eigen zeggen geluk had met blessures, gooide zijn rug op een gegeven moment toch roet in het eten. “Daar kreeg ik steeds weer opnieuw last van. Normaal ging je door tot je 55ste, of misschien wel 60. Daarom ben ik uiteindelijk eerder gestopt.” Of eigenlijk begon het toen allemaal pas echt. “Ik heb van 1980 tot en met 2000 in het bestuur gezeten, als secretaris en wedstrijdsecretaris. Nu heb ik geen officiële functie meer.” Toch is Goorden nog altijd even betrokken. “Regelmatig ga ik een blik werpen bij het eerste. Iets minder fanatiek, maar nog altijd geïnteresseerd in de uitslagen. Het is ook het sociale contact onderling, hè. Dat is voor mij de belangrijkste reden.” Want de tijd, die gaat snel. “Ik heb het 40, 50 en 60-jarig jubileum ook nog meegemaakt. Je staat er eigenlijk nooit zo bij stil…” Desondanks, is hij natuurlijk trots op het behalen van de nieuwe mijlpaal. “Met de vereniging gaat het heel goed. Het is natuurlijk ook de enige voetbalclub in Rucphen.” Maar, zo vertelt Goorden er snel bij. “Het aanbod is wel veel groter. In mijn tijd had je alleen de Harmonie óf voetbal. Nu heb je veel meer keuze qua hobby’s. Daardoor wordt de spoeling wat dunner.” Al is het voor hem niet iets, om zich zorgen over te maken. “Ik hoor berichten dat het met de jeugdafdeling en het aantal leden goed gaat. Dat geeft natuurlijk wel wat zekerheid.” 

Kroegentocht

Zekerheid die Goorden heel zijn leven bij RSV al voelt. “De club is in al die jaren niet noemenswaardig veranderd. We doen het nog steeds puur met Rucphense leden én zonder jongens van buitenaf. Wat dat betreft is het aantal senioren ook niet gegroeid.” Een mooie filosofie, vindt hij. “Dan zitten er natuurlijk betere en mindere lichtingen tussen, maar dat is denk ik wel het mooiste. Om het gewoon met je eigen spelers te doen.” En die werkwijze heeft, zeker in het verleden, meer dan genoeg succes opgeleverd. Goorden herinnert het zich nog goed. “Persoonlijk is 1973 mij het meeste bijgebleven. Als promotiekampioen naar de vierde klasse, vanuit de eerste klasse ‘onderafdeling’. Dat was voor mij het meest bijzondere jaar.” Niet voor niks, lacht hij. “Dat hebben we goed gevierd, met een kroegentocht de volgende dag. Dat staat me nog wel bij. Het was een héél lange derde helft.” Met sommige teamgenoten van toen, heeft Goorden zelfs nog steeds af en toe contact, vertelt hij. “Een aantal zie of spreek ik nog. Maar een paar zijn ook helaas al overleden.” Toch blijft voor hem, vooral dat sociale contact het meest bijzonder. “Dat levert zoveel op! Nu spelen kinderen of kleinkinderen in het eerste, van jongens waar ik zelf mee heb gevoetbald.” Stokje overgedragen, zaak voor hen om de cirkel rond te maken. “Ik zou nog wel een keer willen promoveren naar die derde klasse!”
Klik op RSV de laatste artikelen over de club.
Klik op RSV voor meer informatie over de club.

SVC is ziek van onverwachte degradatie

0

Na een goed seizoen en een veelbelovende vierde plaats, dachten ze bij vierdeklasser SVC de weg naar boven te hebben ingezet. Tijd om door te pakken, zou je zeggen. Maar afgelopen jaar, ging het opeens mis. De ploeg uit Standdaarbuiten degradeerde en komt daardoor nu uit in de vijfde klasse. “Ik ben er een paar dagen goed ziek van geweest”, vertelt Maikel Hagens.

Want aan degraderen, dacht bij SVC toch eigenlijk niemand. De formatie speelde een jaar eerder nog bijna voor promotie naar de derde klasse, maar moet het nu dus een niveautje lager gaan proberen. Tot teleurstelling van de 32-jarige Hagens. “Als we vier punten meer hadden gehaald, speelde je voor de bovenste plekken. Zo dicht zat het bij elkaar. We wilden natuurlijk aan de goede kant van dat rijtje staan, op plek zeven, maar helaas is het niet anders.” Zijn verklaring? “We hebben een trainerswissel gehad en het wilde gewoon niet echt lopen. Iets meer pech, veel gelijke spelletjes, als je die eens een paar keer in drie punten had om kunnen draaien…”

Pittige potjes

Uiteindelijk gebeurde dat niet én dus leverde de negende plek niet alleen nacompetitievoetbal, maar ook degradatie naar de vijfde klasse op. “Drie gingen er direct, drie naar de nacompetitie. Ik vind dat we een ploeg hebben die thuishoort in de vierde klasse. Dus hopelijk duurt dit maar een jaartje.” Hagens heeft daar in ieder geval wel vertrouwen in. “De groep is uitgebreid, een stuk of vijf jongens zijn er nu bij. En we hebben een nieuwe trainer. Ik denk dat we mee moeten doen voor het kampioenschap, maar in ieder geval voor een periode.” Want met zijn jarenlange ervaring, weet de aanvoerder inmiddels hoe het werkt. “Ik zit nu elf jaar bij het eerste, in die tijd ben ik drie keer gedegradeerd. Dat is voor iedereen balen. We zijn nog altijd fanatiek genoeg.” Ook om meteen weer ‘leuk mee te doen’ dus. “Een frisse start! Het voetbal in die vijfde klasse is meer fysiek, dat ligt ons eigenlijk niet. Op dat vlak komen we vaak juist tekort. Het zullen pittige potjes worden.” Met hem als leider én meest ervaren man op het veld. “Sinds een aantal jaar centraal achterin. Iemand die veel praat en het moet hebben van werklust en doorzettingsvermogen. Zelf niet de meest technische speler, dus ik heb graag voetballende jongens om me heen.”

Getwijfeld

Jongens die hij inmiddels maar al te goed kent. “We voetballen al een behoorlijke tijd met elkaar. Inmiddels is het dan ook een vrij volwassen ploeg, dat jeugdige is er wel een beetje uit. Al is die variatie in leeftijden ook wel weer leuk.” Bij een club waar Hagens inmiddels niet meer weg te denken is. “Rond mijn vijftiende ben ik vanuit de jeugd van Victoria’03 naar SVC gekomen. Mijn moeder komt van Standdaarbuiten en familie en vrienden zijn fan van de club, dan is het eigenlijk een één-tweetje.” Spijt heeft de verdediger, ondanks de nog verse degradatie, dan ook niet. “Het is één grote vriendenclub, gezellig en ons kent ons. Er staat altijd wel publiek.” En dus denkt de inwoner van Sint Willebrord nog lang niet aan stoppen, toch? “Ik heb wel een aantal seizoenen getwijfeld. Twee jaar geleden werd ik vader, toen dacht ik er wel echt over na… Maar ik krijg voetbal maar moeilijk uit mijn hart.” Net als SVC. “Voorlopig ga ik even niet meer nadenken over stoppen, voor nu vind ik het nog veel te leuk!”

Klik op SVC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVC voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.