Arjen Kaasjager is vaste keus onder de lat bij WNC. Geen twijfel mogelijk voor trainer Cor Prein, die onlangs zijn contract bij de club tot 2020 verlengde. De sluitpost verwacht dat WNC dit seizoen in de eerste klasse bij de beste vier gaat meedoen.
Arjen Kaasjager is vaste keus onder de lat bij WNC. Geen twijfel mogelijk voor trainer Cor Prein, die onlangs zijn contract bij de club tot 2020 verlengde. De sluitpost verwacht dat WNC dit seizoen in de eerste klasse bij de beste vier gaat meedoen.
Soms zit NTVV-speler Marko Karsbergen tot half drie ’s nachts in de kantine na een training op donderdagavond. Maar de twintigjarige spits is ook ambitieus en benieuwd waar zijn plafond ligt. “Ik zou nog wel hogerop willen.”
Als tweedejaars B-junior werd Karsbergen lid van voetbalvereniging DBGC uit Oude-Tonge. Hiervoor had hij nog nooit gevoetbald. Althans, bij een voetbalvereniging. “Ik zat op basketbal, maar had er geen plezier meer in. Toen besloot ik op voetbal te gaan. Mijn vader voetbalde vroeger redelijk hoog.” Maar louter met talent red je het niet. Hij heeft er namelijk hard voor gewerkt. “Ik sta al vier jaar bovenaan het lijstje qua trainingsopkomst”, vertelt de rechtspoot.
Switch
Karsbergen was het al gauw beu bij DBGC. “Ik had geen klik met het team. Die groep was al bij elkaar sinds de F’jes.” NTVV – waar hij als tweedejaars A-junior terechtkwam – werd de volgende stap. “Ik kwam al als klein kind bij NTVV met m’n vader en had meteen een goed gevoel”, aldus de jonge aanvaller.
Inmiddels is Karsbergen bezig aan zijn tweede seizoen in de hoofdmacht. Zijn eerste seizoen was er een van vallen en opstaan. Het team kende een slechte start. Karsbergen moest het doen met speelminuten als invaller. Na zes wedstrijden knokte hij zich echter in de basis. “We hebben tot het einde van de competitie meegedaan voor een periodetitel. Helaas hebben we net geen nacompetitie gehaald.”
NTVV is wederom de competitie niet denderend gestart. Ook Karsbergen had zich een andere seizoensouverture voorgesteld. “Ik heb nog niet veel gespeeld wegens een hamstringblessure”, baalt de centrumspits.
Derby’s
NTVV komt uit in de 4e klasse H zaterdag. “Het spel is vooral fysiek, het is andere koek dan de beker en soms is het meer schoppen dan voetbal”, analyseert Karsbergen de competitie. Maar hij weet ook enkele voordelen op te noemen. “Je speelt veel op Goeree-Overflakkee, dus veel derby’s. Meer toeschouwers, meer inzet en zeker ook meer druk.”
Kansen
Het gaat NTVV momenteel niet voor de wind, maar Karsbergen gelooft in een plek bij de top vijf. “We hebben een goede mix van jong talent en ervaring. De selectie is volledig in tact gebleven en we hebben twee nieuwe aanwinsten: een doelman en een middenvelder. Er zit voetbal in de ploeg. Bovendien heeft de trainer een hecht collectief gesmeed”, besluit Karsbergen, die hoopt de topscorerstitel te kunnen grijpen. Al is hij realistisch. “Ik maak weinig kans.”
Michel Visser (SSS VR1) heeft voor een jaar bijgetekend.
Bij de vrouwenafdeling van SSS kwamen de leden van de technische commissie al snel tot een akkoord met de gehele technische staf van beide selectie-elftallen.
Michel Visser, die de vrouwen van de Klaaswalenaars nu voor het eerste jaar onder zijn hoede heeft, zal het komende seizoen naast zijn trainerschap bij de Topklasser ook de opleiding voor de trainerslicentie UEFA B gaan volgen (verplicht om trainer te mogen zijn op dit hoogste amateurniveau van het vrouwenvoetbal).
Op dit moment staat de Vrouwenhoofdmacht op een veilige 9e plaats in deze hoogste landelijke klasse en doelstelling is handhaving. Samen met Michel willen we de volgende stap zetten naar een stabiele Topklasser.
Jan Nuts zal het tweede elftal dat op dit moment in de top meedraait van de 2e Klasse, met overwegend eerste elftallen als tegenstander, ook volgend seizoen weer onder zijn hoede nemen.
Komend vanuit de 3de klasse was handhaving aan het begin van het seizoen de doelstelling. Gelet op de prestaties die Jan met zijn selectie tot nu toe heeft neergezet wordt voorzichtig gedacht aan een plek in de nacompetitie voor promotie.
Het bestuur van SSS is erg content over de continuïteit in de bezetting van alle technische staffuncties.
Onder het toeziend oog van zo’n tweeduizend enthousiaste voetbalfans slaagde regerend titelhouder vv Hoogland er in om tijdens de finaledag van het AVK voor de derde keer de kampioensbeker voor zich op te eisen. Alle complimenten voor voetbalvereniging Hooglanderveen. In 2017 waren zij namelijk verantwoordelijk voor de organisatie. Het AVK is inmiddels uitgegroeid in de Keistad naar een groots en serieus voetbalevent dat voor de clubs onderdeel uitmaakt van de voorbereiding op het nieuwe seizoen.
Ook vv Hoogland was natuurlijk van de partij. Het elftal, met hoofdtrainer Raymond Prins aan het roer, ging als de grote favoriet van start en ondervond weinig tegenstand in de eerste wedstrijden. Zo werd o.a. HVC afgedroogd met een 11-0 nederlaag. In een prachtige halve finale tussen CJVV en Hoogland bleef het na de reguliere speeltijd bij een 0-0 gelijke stand. Hoogland kwam bij de strafschoppenreeks als beste uit de bus en kon zich gaan opmaken voor de grote finale.
In de eindstrijd bleek Hoogland veel te sterk voor AFC Quick 1890, waardoor vv Hoogland voor de derde keer op rij kon worden geridderd tot Amersfoorts Voetbalkampioen 2017. Voorafgaand aan het duel hoopten velen op een spannende eindstrijd, maar daar was na vijf minuten en twee goals voor topfavoriet Hoogland niks meer van over. Coen Heus kopte een voorzet vanaf de rechterkant diagonaal binnen en Hossein Mezbanali krulde de bal in de verre rechterhoek. Hossein: ,,Die zat er heel goed in, een soort FIFA-goal eigenlijk. Het was mijn vijfde goal in een finale van het AVK dus wat dat betreft kun je wel zeggen dat ik mij heel goed voel op dit toernooi”, klonk het uit de mond van de opgetogen spits. ,,Ik ga nog een aantal jaren door en hoop het toernooi nog vaker te winnen. De derde beker is in elk geval binnen.”
Roy Ouwerkerk van tegenstander AFC Quick 1890 baalde van de nederlaag, al zag hij de 5-0 wel in perspectief. ,,We begonnen ontzettend slap aan het duel en de bal valt twee keer goed voor Hoogland”, was de verdediger teleurgesteld. ,,Wij konden eigenlijk alleen maar winnen en we zijn ook trots dat we de finale hebben gehaald. Natuurlijk begin je een wedstrijd om die te winnen, maar Hoogland was een maatje te groot. Dat zijn ze ook aan hun stand verplicht. Ze spelen tenslotte twee klassen hoger. Na rust hebben wij het een stuk beter gedaan en we bleven positief naar elkaar. Dat is het grootste pluspunt voor ons team na dit toernooi”, sprak Ouwerkerk, die in 2014 het toernooi met AFC Quick 1890 op zijn naam schreef.
Nog voor het ingaan van de pauze liep Hoogland via Tim Krux en Dave Dekker uit naar 4-0. Hossein Mezbanali gaf toe dat zijn Hoogland onbewust toch een beetje met de rem erop had gespeeld. ,,Wij hebben wel tegen elkaar gezegd dat we op dezelfde manier door moesten gaan als voor de rust. Toen was ons spel heel behoorlijk. Dat was ook nodig na ons mindere optreden in de halve finale tegen CJVV”, was de aanvaller eerlijk.
Toch scoorde Hoogland nog maar één keer in de tweede helft via Gokhan Turksoy. Wel raakte het drie keer het aluminium. Hossein: ,,De score had nog hoger uit kunnen vallen, maar wij hebben ons goed laten zien aan het publiek. We kennen natuurlijk een hoop mensen en dat is ook de kracht van het AVK. Volgend jaar zijn wij weer bij elkaar”, keek Mezbanali alvast vooruit. Het AVK wordt dan gehouden op bij HVC.
Met de komst van Mounir El Ouazizi dient zich bij Unitas een rasvoetballer uit Rotterdam-Zuid aan. Een laatbloeier. Pas op zijn zestiende sloot hij zich bij een club aan. Tot dan voetbalde hij op pleintjes. Via Zwart Wit’28, Feyenoord, Delta Sport, DOTO, RVVH, DRL en LRC Leerdam landde hij in juli van dit jaar op Molenvliet bij Unitas.
GORINCHEM – Straks hebben wij het over zaalvoetbal maar Unitas is uiteraard in de eerste plaats een veldvoetbalclub en wat voor een op dit moment. Zowel de zaterdag- als de nog altijd belangrijker zondagtak staat fier bovenaan. Rick Adjei, trainer van Unitas-zondag, zag aanvankelijk licht tegen dit seizoen op toen hij vernam dat hij met zijn team naar het district West II was gedrukt. Na de eerste maanden kunnen we twee zaken concluderen. Er wordt door een aantal ploegen in West heel aardig gevoetbald. Mogelijk wat beter dan in Brabant, maar Unitas steekt er met kop en schouders bovenuit. Na acht wedstrijden staan er 24 punten op het Gorcumse conto. Normaal gesproken was de eerste periodetitel al binnen, maar in de eerste klasse B gaat deze over twaalf duels omdat het Rotterdamse Kocatepe door de KNVB uit het programma is gehaald.
Zaalvoetbal
Aan het einde van dit jaar loopt het jaarlijkse zaalvoetbaltoernooi weer in De Oosterbliek, met Unitas als topfavoriet. Het mag dan met een mix van zaterdag- en zondag-selectiespelers meedoen. Mounir El Ouazizi – hij speelde in de eredivisie bij ZVV Den Haag – was al eens voetballer van het toernooi. Met hem erbij heeft Unitas een team van eerste-divisieniveau. ”Ik was onlangs bij de zaalderby tussen ZVG en Jogadores CF. Man, wat had ik toen graag mijn schoenen aangetrokken en meegedaan. Jammer, maar die wedstrijd kwam nog te vroeg. En wat het Unitas-zaalteam betreft, daarvoor hebben wij zo veel kandidaten waardoor ook die selectieprocedure zwaar wordt. Natuurlijk moeten wij het toernooi om Proxsys Cup opnieuw winnen.”
Valse start
De multifunctionele Mounir El Ouazizi heeft bij veel clubs in de keuken kunnen kijken. Begonnen als rechtsback is hij ook inzetbaar als middenvelder en aanvaller. ”Mijn beste seizoenen beleefde ik bij RVVH in de hoofdklasse. Wij speelden zo verschrikkelijk goed en wonnen de eerste periodetitel. Helaas misten wij promotie naar de topklasse.” Bij Unitas kent hij een valse start. Na een goede voorbereiding kreeg hij last van een knie en stond heel oktober buitenspel. ”Vervelend, maar dat is ook voetbal. Ik heb keihard gewerkt om weer terug te komen. Ik voel mij nu weer honderd procent.” Tegen Velo kreeg hij zijn eerste minuten en op 4 november speelde hij een uur tegen Den Hoorn. Daarin gaf hij de assist op Daniël Alexander Walu, die de 2-0 binnenschoot.
El Ouazizi speelt in de zaal voor ZVG/Cagemax maar wacht nog even voordat hij ook daar aansluit. ”Dat doe ik pas als ik weer volledig op het veld actief ben. Dat ik in de zaal terugkom is zeker. Ik haal mijn kracht uit zowel veld- als zaalvoetbal. Ik vind dat het elkaar versterkt en dat het je vorm verbetert. Er is nog nooit iemand slechter geworden van voetballen in de kleine ruimte zoals in de zaal.”
Terug naar het veldvoetbal. ”Wij hebben een erg goed team. En misschien nog belangrijker, wij hebben een sterk bezette bank. Dat bepaalt of wij dit gaan volhouden. En spelers blijven tevreden als het team blijft winnen.” El Ouazizi gaat nu op zoek naar een basisplaats. Hij kan zowel op ‘tien’ als op ‘elf’ uit de voeten. Aan de linkerkant lijkt Daniël Alexander Walu onomstreden, dus zal hij zich op de positie achter de spitsen richten. ”Ik hoop ergens mijn plaats te vinden. Waar maakt mij niet zo heel veel uit, als ik maar belangrijk kan zijn voor het team.”
©VoetbalJournaal
Tijdens een uitwedstrijd van het eerste van MVV’27 scheurde Stanley Klop zijn voorste kruisband van zijn rechterknie. Door het aanhoudende blessureleed besloot hij om een punt achter zijn voetbalcarrière te zetten. Hij wilde bezig blijven en bood zich aan als trainer bij de club.
“Het 3e elftal van MVV’27 zocht nog een trainer, toen is het trainersvak me heel erg gaan interesseren” Toen Stanley hersteld was van zijn blessure ging hij weer voetballen, het seizoen erop scheurde hij weer dezelfde kruisband af en moest hij een punt zetten achter zijn voetbalcarrière. MVV’27 bood me afgelopen seizoen toen de kans om mezelf te ontwikkelen als hoofdtrainer als MVV’27 2, dit doe ik nog steeds met heel veel plezier”
“Ooit zou ik graag hoofdtrainer van MVV’27 willen worden, daarnaast hebben we aan het begin van vorig seizoen ons zelf mooie doelstellingen opgedragen voor de lange termijn en het lijkt erop dat we stapje voor stapje deze doelstellingen gaan halen. We willen graag met het eerste op tweede klasse gaan acteren, op een gezonde manier met eigen jongens. Het tweede elftal een stabiele reserve eersteklasser maken zodat deze jongens op een heel aardig niveau spelen en geleidelijk de aansluiting vinden met het eerste elftal. Daarnaast is het doel om van het derde elftal weer een volwaardig selectie elftal te maken en deze te laten acteren op reserve tweede klasse niveau.”
“Ook willen we een goed selectiebeleid creëren. Het derde nu al een volwaardig selectie elftal en voor elk selectie elftal zijn de randvoorwaarden voltreffelijk geregeld. Daarnaast zijn het stuk voor stuk jongens die in de jeugd van deze club hebben gespeeld, dus nu moeten we stapje voor stapje langzaam alle drie de elftallen naar een niveau hoger tillen. Dit gaat wel gepaard aan de persoonlijke ontwikkeling van elke speler, want dat staat voorop.”
Het tweede damesteam van Madese Boys en Right-Oh is een voorbeeld voor veel clubs in de omgeving. Door de krachten te bundelen profiteren beide verenigingen nu van een nieuwe vrouwenploeg, waarin speelsters kunnen genieten van het spelletje en zich kunnen ontwikkelen.
Coördinator Patrick Hofman zat met een probleem bij de vrouwen van Madese Boys: het eerste team was goed gevuld, alleen had hij net te weinig speelsters voor een volwaardige tweede ploeg. “Veel speelsters uit de selectie hebben kinderen of werken in wisselende diensten in de zorg, dat maakte het lastig om constant een volledig tweede team op de been te brengen.”
Daardoor bleef steeds weer een groepje vrouwen over, voor wie eigenlijk geen plek was. Right-Oh had net te weinig senioren om één damesteam te vormen. De clubs besloten met elkaar om tafel te gaan, met een mooi resultaat: een gezamenlijk tweede damesteam. Beide clubs leveren afwisselend tien tot twaalf vrouwen voor die ploeg, de hoofdtrainer van de dames bij Madese Boys geeft ze één keer per week gezamenlijk training en in het weekend zorgen beide clubs voor vaste begeleiders.
“Het gaat tot nu toe perfect. De dames trainen één keer per week samen en ze spelen de ene week de thuiswedstrijd bij Right-Oh en de andere week bij ons”, vertelt Hofman. Hij is coördinator van de damestak bij Madese Boys, die goed gevuld is met in elke leeftijdscategorie een meisjesteam. De nieuwste toevoeging is dus dat tweede elftal. “Het is heel fijn dat die meiden ook lekker kunnen voetballen en de sfeer onderling goed is. Er is totaal geen sprake van twee kampen en je ziet ze steeds meer naar elkaar toe groeien op het veld. Sommige meiden hebben nog nooit gevoetbald, maar je ziet dat het steeds beter gaat”, vertelt de trotse coördinator.
©VoetbalJournaal
Fanatiek voetballer, maar vooral de sturende kracht achter de nieuwbouw. Peter de Groot vervult momenteel een belangrijke taak bij SV Noordeloos. De club is hem dankbaar voor zijn inzet bij de grootschalige nieuwbouw die naar verwachting in februari wordt opgeleverd.
NOORDELOOS – Zeker twee keer per dag neemt Peter de Groot tegenwoordig een kijkje op het complex van Noordeloos. Even zien hoe de nieuwbouw vordert. Vrijwilligers en ingehuurde bouwbedrijven werken samen aan het de uitbreiding van het onderkomen. ,,En ik ben de coördinator die dagelijks toezicht houdt. In de avonden is er ook vaak overleg waar ik bij aanwezig ben”, vertelt De Groot over zijn rol. Het liefst had hij ook zelf aan de slag gegaan, maar dat kan helaas niet meer. Een jaar geleden raakte De Groot bij een bedrijfsongeval de vingers aan één hand kwijt. ,,Soms heb ik het daar nog lastig mee. Dan moet je dingen uit handen geven die je eigenlijk zelf had willen doen. Dat moet ik maar accepteren. Zeventien jaar lang heb ik samen met mijn broer Arie gewerkt. Hij is alleen verder gegaan. Soms probeer ik hem nog wel een handje te helpen en dan is het weer als vanouds”, aldus De Groot die sinds mei ook beroepsmatig als uitvoerder aan de slag is. ,,Het is dus wel even druk, want toen ik in december met dit project begon was ik volledig beschikbaar. Maar iemand moet het doen. Het is nu voor negentig procent klaar en het resultaat mag er zijn.”
Bij Noordeloos zijn ze De Groot dankbaar. Als uitvoerder, zo verzekert bestuurslid Koen den Hartog, is hij van onschatbare waarde. ,,Het wordt een prachtig mooi spul en wij mogen blij zijn met zo iemand als Peter, die ervaring heeft in de bouw en bovendien weet hoe het binnen een voetbalclub reilt en zeilt. Hij steekt er heel veel uren in en helpt ons daar enorm mee”, spreekt Den Hartog bewonderend. De Groot blijft nuchter onder de complimenten en deelt ze zelf ook uit: ,,Overdag is er een groepje vutters dat heel veel werk verricht. En wat mij opvalt is dat zowel jong als oud helpt. Er zijn jeugdleden die op vrijdag langskomen om de kantine en de kleedkamers uit te vegen, bijvoorbeeld. Dat had ik niet verwacht.”
De nieuwbouw is niet de enige reden dat De Groot op de club verschijnt. Hij is ook fanatiek voetballer in de 7-tegen-7-competitie waar SV Noordeloos aan deelneemt. ,,Ongemerkt word ik daarin toch conditioneel wel afgerekend”, verzekert hij. ,,We spelen op een half veld, zonder lichamelijk contact, maar het is niet zo erg als walking football. Dat lijkt mij niets, al kan ik daar over een paar jaar natuurlijk anders over gaan denken. Doordat er geen buitenspel is, kan je blijven gaan. Dat ga je wel voelen. Het is wel mooi dat je geen tikken meer krijgt, want daar zit ik ook helemaal niet meer op te wachten. We hebben een leuk, klein clubje waar we mee spelen en hopelijk kan ik dit nog jaren volhouden.”
SINT JANSTEEN – v.v. Terneuzen, v.v. Terneuzense Boys, AZVV, FC Axel, HVV’24, v.v. STEEN. Een imposant rijtje clubs heeft Michiel Standaert hiermee achter zijn naam staan. Het zal echter ook bij dit rijtje blijven, want de 30-jarige aanvoerder heeft te kennen gegeven aan zijn laatste seizoen bezig te zijn.
“Ik heb aangegeven bij Carlo dat dit mijn laatste seizoen is en dat ik van plan ben om in een lager elftal te gaan voetballen. Deze keuze heb ik gemaakt in verband met mijn werk en gezinsleven. Ik woon samen met mijn vriendin en heb een dochtertje van twee. We hebben bovendien een nieuw huis gekocht in Sint-Jansteen. Ik ben werkzaam als HR-adviseur Development in Goes. Ik adviseer en ondersteun de directie en medewerkers op het gebied van persoonlijke ontwikkeling en loopbaanontwikkeling. Allemaal best druk dus en dat bij elkaar heeft me doen beslissen dat het spelen in een eerste elftal niet langer is te combineren.”
Periode
Tot het eind van dit seizoen zal Standaert zich echter volop blijven inzetten en de jeugdige selectie proberen bij te staan in hun ontwikkeling. Hij coacht veel en is als centrale middenvelder of centrale verdediger een belangrijke pion in de speelwijze van de trainer. “Ik moet het hebben van mijn spelinzicht en ook de tweebenigheid komt goed van pas, zeker ook op dit niveau. Als ik kijk naar hoe we er voorstaan, dan moeten we ook nu weer kunnen meedoen voor een periode. Al vind ik dat je met een club als STEEN altijd deze doelstelling moet durven uitspreken.”
Voor dit seizoen is er doorgeselecteerd in de jeugd van STEEN. De vereniging wil hen een kans geven om zich te bewijzen in het eerste. “Naar mijn mening lopen hier jongens tussen die op termijn een dragende kracht kunnen zijn binnen het team. STEEN heeft daarnaast ook niet de middelen om financieel te investeren in spelers. Deze uitstraling willen zij ook niet hebben als voetbalvereniging. Ik denk dat we kloppen aan de deur van de derde klasse en dat dit met deze jonge groep realiseerbaar is om te behalen. Mogelijk volgend seizoen en anders het seizoen daarop. Maar dat ga ik dus zelf als voetballer niet meer meemaken.”
Brabantse opponenten
Daarom wil Standaert graag in zijn laatste maanden als aanvoerder en eerste elftalspeler zo goed mogelijke resultaten behalen. Tot nu toe vindt hij zich met zijn ploeg terug in de middenmoot van de vierde klasse, die in tegenstelling tot voorgaande jaren, voor de helft ook uit Brabantse opponenten bestaat. “Gekeken naar de resultaten van vorig jaar moeten we in ieder geval weer van boven meedraaien. Maar het blijft moeilijk in te schatten met deze nieuwe competitiesamenstelling wat de kracht en kwaliteiten zijn van de Brabantse teams. Van NSV en Grenswachters hebben we verloren, terwijl we Vivoo hebben verslagen met ruime cijfers. Het is nog moeilijk te beoordelen of er veel verschil zit in het niveau tussen Brabant en Zeeuws-Vlaanderen. Dat zullen we weten in de winterstop als we alle tegenstanders een keer hebben getroffen. Dan kunnen we pas echt zien waar we staan.”