Home Blog Pagina 1477

‘Het kriebelde om weer te gaan keepen bij HZ’75’

Deni Lankhuijzen is 51 jaar oud en staat nog wekelijks onder de lat bij HZ’75. Daarnaast keept hij regelmatig in het team Zaterdag 45+1 en geeft de clubman training aan de jeugdteams bij de vereniging.

HOOGE ZWALUWE – HZ’75 werd in 1975 opgericht en sindsdien is Deni Lankhuijzen lid van de voetbalclub in Hooge Zwaluwe. Hij speelde er in diverse jeugdteams en groeide uiteindelijk uit tot keeper van het eerste team. “Maar op een gegeven moment was ik er een beetje klaar mee. Ik had er weinig zin meer in en heb tien jaar niet gevoetbald, ook niet bij andere verenigingen. Op mijn 40ste begon het toch weer te kriebelen. Fysiek was ik nog in orde en ik had weer honger naar de bal. Toen ben ik terechtgekomen in een leuk seniorenteam en inmiddels keep ik al een tijd in zondag 2.”

Lankhuijzen is daarnaast ook nog actief in het team HZ’75 45+1. Dat zevental speelt op een half veld wedstrijdjes van 20 minuten. “Ik heb een bloedhekel aan rennen, daarom ben ik keeper geworden. Ik krijg er nog altijd een grote kick van om ballen tegen te houden en belangrijk te zijn voor mijn team.” Als keeper moet je lef hebben. Jezelf voor de bal gooien als er een rappe aanvaller komt invliegen met een tackle: dat moet je maar durven. Lankhuijzen is niet bang aangelegd. “Ik ben nooit met de risico’s van het spel bezig als ik in het doel sta, ook niet nu wat ouder ben. Ik gooi alles in de strijd voor de winst. De teams van HZ’75 spelen alleen niet op een heel hoog niveau, de gezelligheid is nog veel belangrijker bij ons.”

De club uit Hooge Zwaluwe heeft geen selectie-elftal bij de senioren: HZ’75 speelt in de reserve zesde klasse. Bij de jeugd gaat het er wat fanatieker aan toe. Lankhuijzen neemt de doelmannen wekelijks onder zijn hoede voor keeperstraining. “Ik vind het leuk om te werken met die jonge gasten en het geeft voldoening om te zien dat ze ook dingen van je oppikken”, zegt hij. “Die trainingen zijn overigens best pittig: als keeper moet je de hele tijd vallen en opstaan en heel veel spieren gebruiken. De jongens moeten dus echt serieus aan de bak.”

Lankhuijzen omschrijft HZ’75 als een gezellige, maar kleine vereniging. “Teams moeten soms puzzelen om voldoende spelers op de been te krijgen, ons dorp is maar klein. Het zou ook niet verkeerd zijn als het eerste elftal een selectieteam zou worden in de toekomst, want anders gaan alle goede spelertjes straks naar andere verenigingen.” Hoe zit het eigenlijk met de persoonlijke voetbalambities van Lankhuijzen? “Ik wil zo lang mogelijk blijven voetballen bij HZ’75 en dan stop ik. Als keeper kun je gelukkig wel langer mee dan als veldspeler, dus ik kan nog wel even vooruit.”

 

Peter Verploeg: ‘’Ik heb totaal geen voetbaltalenten.’’

Veel mensen weten niet hoe het is om vrijwilligerswerk te verrichten en de meeste staan er ook niet voor open. Daarom hebben wij gesproken met Peter Verploeg een vrijwilliger bij S.V. Sluis om hem hierover te horen.
Peter Verploeg
‘’Ik vind het leuk om mensen van dienst te zijn als bestuurder.’’ Peter is al 21 jaar vrijwilliger bij de voetbal vereniging S.V. Sluis. Ook heeft hij een poging gedaan om te voetballen.’’Ik heb een poging gewaagd maar ik heb totaal geen voetbal talenten, ze zeiden dat ik beter in het bestuur kon zitten want daar deed ik de mensen geen kwaad.’’ Daarnaast werkt hij fulltime en loopt verricht hij ook nog een vrijwilligerswerk op de middelbare school van zijn dochter.
Taken
Peter is secretaris dus is verantwoordelijk voor alles dat op papier moet. Hij organiseert de vergaderingen van de KNVB maar ook die van de gemeente. Sinds 3 jaar is Peter ook kantine beheerder dus om de week op de vrijdag, zaterdag en zondag staat hij ook achter de bar. Hij is 3 a 4 dagen per week op de club.’’Zwaar werk is het niet maar het neemt zeker wel tijd in beslag, het is intensief dus je moet er wel iedere keer zijn.’’
Mening
Des te meer mensen er zijn, des te minder werk je hebt en daarom zou het wel fijn zijn als er meer mensen zich willen instemmen in het werk.’’ Hij verteld dat het jammer is dat een uur vrijwilligerswerk voor sommige mensen al te veel gevraagd is. Vrijwilligerswerk is niet vrijblijvend, Peter verteld dat je een aantal uren in de week op de club moet zijn omdat er toch werk is dat gedaan moet worden.’’Je gaat een belangrijke verantwoordelijkheid aan en dan is het wel belangrijk dat je, je afspraken goed nakomt.’’

 

Virgil Breetveld gedijt goed in unieke duojob

Dordtenaar Virgil Breetveld is dit seizoen aan een unieke duo-trainersjob begonnen: bij IFC heeft de voormalig topschutter zowel het zaterdag- als het zondagteam onder zijn hoede. Breetveld kijkt terug op de eerste maanden van deze unieke situatie en op de (naaste) toekomst bij de Ambachtse voetbalclub.

H-I-AMBACHT –  Het gesprek met de dit jaar 50 jaar geworden oud-speler van onder andere Feyenoord, Excelsior, SVV, Dordrecht’90, De Graafschap en Fortuna Düsseldorf vindt plaats na een weekeinde dat voor de beide IFC-teams gezamenlijk één punt opleverde op eigen terrein. ,,Niet het leukste weekeinde dat ik dit seizoen heb meegemaakt’’, constateert de oefenmeester met dubbele verantwoordelijkheid op Schildman. Beide ploegen zagen hun tegenstander juichend het terrein in Hendrik-Ido-Ambacht verlaten: het zaterdagteam deelde met De Alblas, dat aan het 1-1 gelijkspel de eerste periodetitel overhield en het zondagteam moest – na het missen van enkele fraaie kansen – de meerdere erkennen in Jong FC Den Bosch (0-2), de eerste ontmoeting in de clubgeschiedenis tegen een afgezant van een betaald voetbalorganisatie.

Speelwijze
Desondanks voelt Virgil Breetveld zich als een vis in het water binnen de unieke constructie die IFC hem biedt. Een constructie als opvolger van zijn voorgangers Frank Zwakhals (zaterdag) en Jack van den Berg (zondag), waaraan bovendien een beleidslijn ten grondslag ligt. ,,Om de doorstroming vanuit de jeugd te stroomlijnen is ervoor gekozen om jeugdige spelers die de overstap naar het eerste zondagteam willen maken de gelegenheid te geven om te rijpen in het eerste zaterdagteam. Ook omdat het tweede zondagteam die functie niet kan vertolken, is er dus gekozen voor een werkwijze en beleid dat zaterdag- en zondagteam qua speel- en denkwijze op elkaar aansluiten om zo de overstap makkelijker te maken. Daarbij zou het natuurlijk mooi zijn als het niveauverschil tussen zaterdag- en zondagteam zo klein mogelijk is, om de doorstroming zo soepel mogelijk te laten verlopen. Dat sprak me ook aan in de gesprekken die ik met het bestuur van IFC heb gevoerd: ik kreeg de kans om beide elftallen te trainen en te coachen met een duidelijke achterliggende gedachte.’’

Breetveld merkte echter wel dat daarbij ook een praktisch verhaal om de hoek kwam kijken: bij beide selecties wilde hij zijn eigen speelwijze introduceren, waarin andere gedachten achter schuilgingen dan bij zijn voorgangers. ,,Het mooie was echter dat het zaterdagteam die speelwijze, waarbij ik vooruit wil voetballen, vanaf het begin eigenlijk heel goed oppakte. Na verloop kwam daar echter een klein verval in, waardoor ik dus bewust een paar stappen terug heb gemaakt om niet te snel te willen gaan. Bij het zondagteam liep dat in het begin moeizamer. Tot in een wedstrijd met Unitas ik de contouren van wat ik voor ogen had duidelijk zag worden op het veld. De inpassing van de nieuwe speelstijl heeft wat langere tijd nodig gehad, maar ik zie inmiddels datgene terug wat ik voor ogen had. Al vind ik dat we onszelf nog te vaak niet belonen gezien het aantal kansen dat we tegen tegenstanders, zoals thuis tegen Gemert maar ook tegen Jong FC Den Bosch, hebben gecreëerd. Daardoor hebben we inmiddels te veel punten laten liggen.’’

Snooker
De uitvoering van zijn gedachtegoed vergt tijd. Dat gold voor Breetveld ook bij SteDoCo, waar hij vorig seizoen in de derde divisie werkzaam was. ,,Toen daar eenmaal de speelwijze geland was, kwamen vanuit de groep hele enthousiaste reacties en dat leidde ook uiteindelijk tot successen. Dat zorgt dan voor enorm veel tevredenheid.’’

Maar Breetveld is ook tevreden over het gegeven dat hij in de huidige constructie dagelijks met voetbal bezig kan zijn. ,,Als kind had ik de gedachte dat ik het liefst de hele dag zou voetballen. Uiteindelijk heb ik van die droom mijn werk kunnen maken door als profvoetballer actief te zijn en ik heb dat verder kunnen doortrekken naar het trainersbestaan dat me mooie ervaringen heeft opgeleverd bij FC Dordrecht en SteDoCo. Ik vind het heerlijk om dagelijks met voetbal bezig te zijn, bereid me op elke training en wedstrijd terdege voor en heb het bestaan waar ik me heerlijk bij voel.’’

Toch combineerde Breetveld in een bepaalde fase van zijn voetbalcarrière zijn passie met een andere sport: snooker. ,,Ik heb die sport een tijdje op een aardig niveau bedreven, maar een keuze voor de snookersport is er nooit van gekomen. Het was vooral een liefhebberij naast het voetbal, erg leuk om te doen maar in de wetenschap dat ik nooit de absolute top zou halen en dat ik ook nooit het WK in de Crucible zou gaan spelen. Pas tijdens mijn verhuizing kwam ik mijn keu uit die periode nog tegen. Nee, ik speel het spelletje nu al jaren niet meer.’’

Ambitie
Het voetbalseizoen is inmiddels al enkele maanden op streek en de contouren van de mogelijkheden in deze jaargang zijn al enigszins duidelijk. ,,Een status als derdedivisionist in het zondagvoetbal is voor IFC niet weggelegd’’, constateert Virgil Breetveld. ,,Dan heb ik je te maken met andere factoren, zoals bijvoorbeeld de financiële mogelijkheden van een club. IFC heeft een consistent beleid, met de hoofdklasse als een mooi niveau waarop geacteerd wordt. Natuurlijk leven er ten aanzien van het zaterdagteam om te proberen het gat naar het zondagteam te verkleinen. We zitten echter in een klasse waar de verschillen heel erg gering zijn tussen diverse ploegen, waardoor het lastig zal zijn om een prominente rol in de competitie te gaan spelen. Maar als ik terugkijk ben ik tevreden hoe het momenteel loopt met de samenwerking tussen de club en mij en het werken met de beide elftallen. Ik ben iemand die normaliter voor één seizoen tekent bij een club, al heb ik bijvoorbeeld destijds bij SteDoCo een contract voor onbepaalde tijd afgesproken. Bij IFC zijn we momenteel aan het kijken wat de ontwikkelingen voor de toekomst kunnen zijn.’’

 

Goemaat en Kramers: twee-eenheid van Woudrichem

Jamie Goemaat vormt als centrale verdediger bij Woudrichem een twee-eenheid met zijn doelman Lex Kramers. Woudrichem kreeg dit jaar landelijke bekendheid vanwege de opmerkelijke resultaten in het vorig seizoen. De ploeg werd met slechts drie verliespunten en zes tegengoals kampioen in de derde klasse D.
WOUDRICHEM – De Woerkumers zijn gepromoveerd en keerden terug in de tweede klasse. In tegenstelling tot veel andere ploegen die de stap naar de tweede klasse maakten, handhaaft Woudrichem zich prima in de middenmoot. Het verraste zelfs door Roda Boys in Aalst op 2-2 te houden. Dat kostte de koploper bijna de periodetitel. Omdat ook Almkerk op die speeldag gelijkspeelde, kwam de titel toch in Gelderland terecht.

Met veldkapitein Jamy Goemaat kijken wij naar de verschillen en/of parallellen. Goemaat heeft ervaring opgedaan bij hoger spelende clubs als Unitas en WNC. ”Ik heb met onze trainer Leon Elands veel overleg hoe wij een wedstrijd ingaan en positioneel en tactisch staan.” Goemaat nam bij aanvang van dit seizoen een oude knieblessure mee. ”Daar had ik bij de kampioenschapswedstrijd begin april al last van. Ik dacht dat het in de zomer wel zou slijten. Later in dit seizoen speelde ik tegen Drechtstreek pas voor het eerst pijnvrij en zat er lekker in.” Goemaat is desondanks niet helemaal tevreden over de start in de tweede klasse. ”Wij staan dan wel in de middenmoot, maar ik vind dat wij vijf punten meer hadden kunnen hebben. Door eigen fouten hebben wij te veel tegengoals gekregen. Ik heb op een hoger niveau gespeeld en weet dat spitsen dan gemakkelijker afronden. Wij moeten dus zuiniger zijn met balbezit, geen fouten maken en op zijn Woerkums zoveel mogelijk gasgeven, anders spelen wij wedstrijden zoals thuis tegen Meerkerk en Hardinxveld, waarin wij vijf kostbare punten hebben verspeeld. Zoals ik het nu inschat komen wij ergens tussen plaats vier en acht uit. Dan hebben wij het goed gedaan.”

Na de promotie naar de tweede klasse ziet de wereld er voor Woudrichem-doelman Lex Kramers heel anders uit. Woudrichem doet het bij terugkeer op dit niveau redelijk goed, maar Kramers moest tot en met het duel tegen Roda Boys wel al achttien keer naar het net. ”Dat is ook de reden dat de trainer het, in overleg met de groep, in aanloop naar de wedstrijd tegen Drechtstreek heeft omgegooid. Het middenveld is versterkt zodat wij in de omschakeling beter staan. Dat geeft wat meer zekerheid.” Woudrichem hanteerde het concept met succes ook tegen Roda Boys, dat periodekampioen kon worden. ”Wij krijgen het nu lastig. Wij krijgen straks nog Almkerk en Papendrecht, maar dan hebben wij de top-drie in elk geval gehad.” Kramers geniet van de aandacht die keepers nu krijgen. ”Leuk dat er een cup voor de minst gepasseerde regiokeeper naar mij is vernoemd. Die ga ik niet winnen. Er worden nu rond de wedstrijden al grappen gemaakt omdat ik er zoveel om mijn oren krijg.”

 

©VoetbalJournaal

Stellendam speelt in op wensen van jeugd

Een FIFA-toernooi, een avondje Excelsior, een darttoernooi, het jaarlijkse Sinterklaasfeest; de activiteitencommissie van voetbalvereniging Stellendam draait overuren. “We willen de leden betrokken houden.”

Krijn Heerschap (51) zit in de activiteitencommissie, maar dat is niet het enige orgaan van de club waar hij deel van uitmaakt. “Ik beheer de website en diverse social media-kanalen van de club zoals Facebook en Instagram. Ja, het kost veel tijd. Maar ik doe het graag voor de club.”

Social media
Stellendam is zeer actief op allerlei social media-kanalen. “De jeugd leest de mail niet, maar kijkt wel op Instagram. We hebben daarnaast ook een eigen app voor de wedstrijden en standen”, vertelt Heerschap. De club ziet het aantal leden jaarlijks licht afnemen en wil daar dus een stokje voor steken. “Het eerste elftal is het vlaggenschip, maar de jeugd heeft de toekomst.”

Eredivisieduel
Zaterdagavond 9 december speelt Excelsior in eigen huis tegen PEC Zwolle. Een bus vol met jeugdleden en trainers/begeleiders vertrekt die dag richting de Rotterdamse wijk Kralingen. “Er gaan naar verwachting 50 à 60 mensen mee. De Club van 50 heeft de bus gesponsord, dus de kinderen hoeven alleen het wedstrijdticket te betalen.”

Oproep
Naast het wedstrijdbezoek in het Van Donge & De Roo Stadion organiseert de activiteitencommissie nog tal van activiteiten. “We zijn bezig met een FIFA-toernooi en de jeugd wil graag een darttoernooi. Uiteraard hebben we de jaarlijkse slotdag inclusief barbecue”, vertelt Heerschap, die al ruim veertien jaar actief betrokken is bij de Zuid-Hollandse club.

Maar niet alles is hosanna, laat hij weten. “Het is steeds moeilijker om vrijwilligers te vinden”, begint het bestuurslid. “Met activiteiten proberen wij de sociale betrokkenheid te vergroten, maar je hebt er ook hulp van ouders bij nodig. Ouders zijn vaak wel bereid een handje te helpen, maar het gebeurt nog te weinig.”

“Wij zouden graag zien dat ouders uit zichzelf vragen of ze nog wat kunnen betekenen voor de activiteiten binnen de club. Stellendam is een kleine club, een échte dorpsclub. We willen onze identiteit graag behouden”, besluit Heerschap.

Marco de Jong sluit nieuw succes voor GDC dit seizoen niet uit

GDC heeft steeds de gave gehad trainers te halen met bijzondere talenten. De meest bijzondere was waarschijnlijk Vesco Stesevic. De voormalig Joegoslaaf kwam zonder bagage naar Eethen, maar kon spelers als geen ander raken en zette bij GDC de trein in gang. Marco de Jong past moeiteloos in het rijtje trainers met een handvat.

EETHEN – De Jong had bij zijn komst zijn bedenkingen of hij zijn werk bij zijn voetbalschool wel kon combineren met het trainen van een clubteam. Hij bracht GDC naar de eerste klasse, maar maakt nu ook de andere kant mee. Toch is hij vooral hoopvol. ,,GDC staat er nu wat minder goed voor, toch sluit ik niet uit dat dit team een periodetitel pakt en wie weet wat er dan weer mogelijk is.’’ De Jong kiest weer voor het opleiden van talenten bij zijn voetbalschool.

Oorzaken
De Jong kent een aantal van zijn voorgangers bij GDC. Met Henk van Hattum en Vesco Stesevic zat hij op de trainerscursus. ,,Ik weet dat de club door allerlei oorzaken nogal wat trainers heeft gehad. GDC kon daar vaak niets aan doen. Ik hoop dat zij mij niet als een passant zien. Ik kan zomaar een langere periode aan een club verbonden zijn.” De Jong hoopt met GDC een stapje omhoog te zetten. ,,Ik schrik niet van een mindere start, want met al mijn teams behaalde ik na de winterstop de beste resultaten.” Van De Jong mogen zijn spelers fouten maken. ,,Als zij zich maar aan de gemaakte afspraken houden en de veldbezetting in de gaten houden. De fouten haal ik er wel uit.”

Positie
De Jong geeft zijn spelers een beperkte mate van vrijheid maar wil bepaalde zaken echt niet zien. ,,Zo vind ik het de grootste onzin dat een middenvelder de bal tussen zijn twee centrale verdedigers gaat ophalen. Kom op zeg, kunnen die twee daar dan niet fatsoenlijk opbouwen? Bovendien is mijn beste middenvelder op dat moment uit zijn positie.”

Marco de Jong heeft een kenmerkende stijl van werken. ,,Bij elke club geef ik aan zes spelers mee dat zij voor mij een onvoorwaardelijke vaste waarde zijn. Zij zullen bij mij altijd spelen. De anderen moeten zich steeds weer bewijzen.”

Hij hecht absoluut geen waarde aan kennis over de tegenstanders van GDC. ,,Ik hoef daar niets van te weten. Wat levert dat nou op? Ik ga dus geen collega-trainers bellen voor informatie. Zij hoeven mij ook niet te bellen. Je moet uitgaan van je eigen spelprincipe en kracht. Je moet iedere wedstrijd gewoon de beste willen zijn.”

Adrie van Steijn valt bij Haaften met neus in de boter

Het komt niet zo vaak voor dat Haaften derdeklasser is. Vanaf 1970 is dat nu voor de vierde keer, maar nooit langer dan drie seizoenen achtereen. De nieuwe trainer Adrie van Steijn heeft nu een uitstekende groep, die zelfs op plaats vier in derde klasse D
staat. 
HAAFTEN – Van Steijn verbaast zich nog elke week. ”Ik val hier echt met mijn neus in de boter. Ik werk met een heel jonge groep, die elke week beter wordt. Natuurlijk speelt de komst van Johnny Noorthoek en Dennis van Riel daarbij een rol. Ik heb daarnaast een aantal spelers bereid gevonden nog zeker een jaar bij Haaften door te gaan. Bovendien beschikt Haaften over jeugdspelers die nog niet beseffen hoe goed zij zijn.” In de bekerwedstrijd tegen de twee klassen hoger spelende buren WNC, werd duidelijk waar Haaften staat. ”Hier kijken ze tegen WNC op en waren bang dat zij een flink pak op de broek zouden krijgen. Wij hadden ze na rust klem en hadden ze moeten pakken. Nu gingen wij er na 3-3 en het missen van de beslissende strafschop alsnog uit. Zonde hoor.”De 54-jarige Van Steijn, als speler actief bij Rhelico, BZS en Tricht, haalde acht jaar geleden zijn diploma UEFA-B. ”Ik trof het dat ik mijn stage kon lopen bij oude bekende Marcel van Steenis (ex-voetballer van MVV’58, red.), die destijds Meerkerk onder zijn hoede had.” Van Steijn was daarvoor anderhalf jaar tweede trainer bij SteDoCo, was vier jaar actief bij MVV’58 en had de laatste twee seizoenen Sparta’30 onder zijn hoede.

Contact
Toen Sparta’30 aangaf dat twee seizoenen met Van Steijn voldoende was, kwam hij in contact met Haaften en was het snel rond. Sparta’30 haalde de ervaren Frans van Wijk, maar die wist al na zes weken dat hij geen goede keuze had gemaakt en kondigde al zijn vertrek aan het einde van het seizoen aan. Van Steijn: ”Bij Haaften is het fijn werken. Die wedstrijd tegen WNC gaf ons vertrouwen, want wij pakten achtereenvolgens GDC, echt een goede ploeg, en GVV’63.” Nog voor de winterstop krijgt Haaften te maken met lijstaanvoerder NOAD’32, Herovina en SSC’55. ”Dan weten wij echt waar wij staan. Ik ben reuze benieuwd naar onze thuiswedstrijd tegen koploper NOAD’32. Wij moeten verdedigend nog wat beter komen te staan. Wij krijgen nog te gemakkelijk goals tegen.” Toch beschikt Haaften over een uitgebalanceerd team met de 34-jarige Jeffrey Wolf achterin. ”Ik ben blij dat hij nog een jaar is doorgegaan. Hij is ongelooflijk belangrijk voor ons team, in het veld, in de kleedkamer en daarbuiten. Dan hebben wij Danny Verwolf op het middenveld en Johnny Noorthoek voorin. Er zit echt muziek in dit team omdat er, zoals gezegd, ook nog eens een aantal jonkies op de deur klopt. Die jonge gasten spelen regelmatig al in de basis. Ik heb er twintig die allemaal kunnen spelen.

Haaften wil dolgraag meedoen om de prijzen. ”Het zou voor deze groep heerlijk zijn om nacompetitie te spelen. Onder zo’n druk leren zij het snelste.” Haaften was vanaf de oprichting nooit tweedeklasser. Zou het eindelijk gaan gebeuren?

© VoetbalJournaal

 

Degradant Right’Oh blaast niet hoog van de toren

De eerste twee seizoenen van Paul van Dijk bij Right’Oh waren zeer verschillend. Na een promotie en een daaropvolgende degradatie, verwacht hij nu een minder spannend jaar te draaien met de rood-wit-blauwen.

GEERTRUIDENBERG – Paul van Dijk (32) speelde maar liefst twaalf jaar in de jeugdopleiding van NAC Breda. Uiteindelijk schopte hij het tot één oefenduel in het eerste team van de profclub tegen VVGZ. Maar toen hij zich realiseerde dat er voor hem geen profcarrière in het verschiet lag, richtte hij zich op een trainersloopbaan. Bij Right’Oh kreeg hij na een periode bij Zwaluwe A1 en Zwaluwe 1 de kans om als hoofdtrainer voor de groep te staan in het seizoen 2015/2016. Dat werd direct een daverend succes. Voor het eerst in de clubhistorie promoveerde de vereniging uit Geertruidenberg naar de derde klasse. “Het was een geweldig jaar en ontzettend bijzonder om geschiedenis te schrijven. Het feest na het bereiken van deze prestatie was onvergetelijk”, zo blikt Van Dijk terug.

Het bestuur en de spelersgroep hadden veel vertrouwen in Van Dijk. Toen hij pas een halfjaar in dienst was bij Right’Oh, verlengde de club zijn contract al met twee jaar. “Het deed me goed dat iedereen binnen de vereniging tevreden was en dat gevoel was toen wederzijds. In de jeugd van NAC heb ik veel opgestoken van goede trainers, zoals Ruud Brood. Ik ben dan geen prof geworden, maar heb wel erg veel geleerd van die tijd.”

Na het succesvolle eerste jaar wist iedereen dat Right’Oh het moeilijk zou krijgen in de derde klasse. De club uit Geertruidenberg bleek niet mee te kunnen op dat niveau en helaas voor Van Dijk degradeerde zijn team direct uit die competitie. “We hadden te weinig scorend vermogen in de ploeg. Als je moeite hebt met het maken van goals, is het natuurlijk erg lastig om wedstrijden te winnen. Maar voor mijn ontwikkeling als trainer heb ik misschien nog wel meer opgestoken van de degradatie dan van de promotie”, aldus Van Dijk. Het tweede seizoen van de trainer verliep dus totaal anders dan het eerste jaar, maar toch hadden de tegenvallende resultaten nauwelijks invloed op de sfeer bij Right’Oh. “Niemand raakte in paniek of werd boos door de degradatie. Dat past niet bij deze spelersgroep. Iedereen was realistisch en ook optimistisch. Met veel energie en plezier zijn we weer bezig aan een nieuw jaar.”

Kan Right’Oh direct weer meespelen om promotie? “Ik verwacht van niet. Met het stoppen van drie belangrijke spelers hebben we behoorlijk ingeboet aan kwaliteit”, denkt Van Dijk. “We richten ons op een plekje bovenin in de middenmoot en misschien kunnen we wel een periode pakken. Dan is weer alles mogelijk. Maar we moeten niet hoog van de toren blazen, puur omdat we een degradant zijn. De jongens hebben wel geleerd van vorig jaar, maar de concurrentie is hevig. Ik hoop de jongens dit seizoen weer een hoop te leren en wil mezelf als ambitieuze trainer verder ontwikkelen. Dan zien we vanzelf wel waar we eindigen op de ranglijst.”

‘Vianen anders dan andere clubs’

Plezier, respect en gemoedelijkheid. Dat zijn de kernwaarden van voetbalvereniging Vianen. Ze zorgen er volgens voorzitter Stefan de Wit voor dat club ‘anders is dan andere clubs’. ,,Wij selecteren niet op kwaliteit. Wil je met je vriendjes spelen, dan moet je bij ons zijn.’’ Selecteren doet de club binnenkort overigens wel voor het eerste elftal, want na het uiteenvallen van de hoofdmacht voor dit seizoen wil Vianen volgend seizoen weer over een vlaggenschip beschikken. Daar werd zelfs Marcel Akkerman al voor aangesteld als hoofdtrainer.

VIANEN – Voetbalvereniging Vianen telt een kleine 250 leden. ,,De kleinschaligheid is de charme van onze club. En van die leden is een behoorlijk aantal niet-spelend lid. Dat zijn mensen die ons een warm hart toedragen en nog graag op zaterdag langskomen’’, vertelt De Wit. ,,Onze kantine is een ontmoetingsplaats waar iedereen welkom is. Of je er nu elke zaterdag komt of twee keer per jaar. Maar je moet er wel van houden. Het is geen strak georganiseerde club zoals sommige andere. Niet alles is in regels vastgelegd, het is losser. Dat kan ook, door de kleinschaligheid. Waar het voor een grote club moeilijk is om voor één lid een uitzondering te maken, kan dat bij een kleine club wel. Al accepteren wij het overigens nooit wanneer mensen dingen doen die niet op een voetbalveld thuishoren’’, aldus De Wit.

,,Kinderen voetballen omdat ze daar plezier in hebben. En wanneer heb je plezier? Als je met je vriendjes kunt voetballen’’, aldus De Wit. ,,Wij selecteren niet op kwaliteit. Teams worden dus niet na verloop van tijd uit elkaar getrokken vanwege onderlinge kwaliteitsverschillen. Andere clubs zullen ook zeggen dat plezier voorop staat, maar dan zie je toch selecties ontstaan en die krijgen voorrang. Bij ons zal dat niet gebeuren.’’

Het eerste elftal vormt een uitzondering. Vormde, want dat bestaat niet meer. En daar komt wat De Wit betreft snel verandering in. ,,Voor het eerst in de 35-jarige historie van de club hebben we geen eerste elftal,” vertelt De Wit. ,,Jammer en wennen. Voor de mensen van buitenaf is eerste elftal toch het uithangbord van je club.”

Marcel Akkerman, nu nog trainer van de JO19 van ‘buurman’ Brederodes, is alvast aangesteld als hoofdtrainer. ,,De reden dat ik ben ingestapt is omdat ik graag ervaring wil opdoen als hoofdtrainer. Mijn TC2 heb ik al een tijdje, maar zonder ervaring kom je moeilijk binnen. Dit was een uitgelezen kans”, vertelt Akkerman. Maar om aan de slag te gaan, moet er dus wel eerst een elftal geformeerd worden. ,,Daar heb ik alle vertrouwen in. Binnen de club zijn zes à zeven spelers die interesse hebben in het spelen in het nieuwe eerste elftal. Daarnaast is er een aantal spelers dat afgelopen zomer, nadat de selectie uit elkaar viel, noodgedwongen is verkast en graag wil terugkeren. Verder kijken we ook naar spelers die nu niet actief zijn, maar de draad weer willen oppakken. Na de winter zullen we daar serieus mee aan de slag gaan. Overigens kom ik pas in beeld wanneer er gesprekken gevoerd gaan worden, want het benaderen is een taak voor de club”, aldus Akkerman die laat weten dat de technische staf al bijna volledig is ingericht. ,,We hebben het straks goed voor elkaar.”

‘Ze smeken om aan ons toernooi te mogen meedoen’

Jarenlang keek hij vingerlikkend naar het toernooi in het Belgische Bassevelde. De ene na de andere grote naam uit het Europese voetbal wist de organisator daar te strikken. Inmiddels is Piet de Wit met ‘zijn’ U13-toernooi van CVV Zwervers zijn ‘concurrent’ voorbij. “Alleen hadden ze dit jaar Barcelona. Daar was ik dan wel jaloers op.”

‘Capelle’ slaagt er elk jaar in een sterker deelnemersveld samen te stellen. “De clubs smeken om aan ons toernooi te mogen meedoen. Kun je het je voorstellen: Sporting Lissabon en Schalke 04 die vragen of ze alsjeblieft naar CVV Zwervers in Capelle mogen komen?” Ook voor de komende editie, die 20 en 21 mei wordt gehouden, had De Wit aan geïnteresseerde clubs geen gebrek. “We hadden drie toernooien kunnen vullen”, zegt De Wit. “Bijna alle clubs willen graag terugkomen. Een groter compliment kun je natuurlijk niet krijgen.” Maar De Wit moet vaak een ‘nee’ verkopen. “We willen elk jaar een divers veld hebben. Niet vier Duitse ploegen of zes Engelse. We zijn natuurlijk ook gelimiteerd wat betreft het binnenvliegen van clubs. Van de deelnemers van de komende editie komen Benfica en FC Bayern München met het vliegtuig. Dat kost een aardige zak met duiten.”

Toen De Wit zes jaar geleden de organisatie overnam, had het toernooi lang niet zo veel uitstraling als nu. “VFL Bochum deed mee en Beveren uit België. Maar ook als je naar het deelnemersveld van 2013 kijkt zie je dat het toernooi wat grote namen betreft een enorme vlucht heeft genomen de laatste jaren.” Hij pakt het affiche van dat jaar erbij. “Kijk, hier staan de deelnemers: KV Mechelen, NEC, FC Oss, Willem II, Racing Genk, Everton, FC Twente, Queens Park Rangers, Bochum, Sparta, RKC. Daar kun je nu niet meer mee aankomen.” Hij bedoelt: daar wil Zwervers niet mee aankomen. “Een paar jaar geleden zeiden ze tegen mij: zo’n toernooi met grote clubs. Dat gaat je nooit lukken. Nou, als ik word uitgedaagd…”

Volgend jaar komen naast de Nederlandse top3 – Feyenoord, Ajax en PSV – Benfica, Paris Saint Germain, Arsenal, Bayern München, FC Kopenhagen, Red Bull Leipzig en Club Brugge naar sportpark Couwenhoek. Natuurlijk valt er altijd nog wat te wensen voor De Wit: “Manchester United, AC en Inter Milaan, Real Madrid en Barcelona. Als we die hier hebben gehad, stop ik.”

©VoetbalJournaal

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.