Liefst 22 jaar speelde hij voor de HSV Hoek. Dit seizoen is hij niet in het blauw-wit te bewonderen, maar in het zwart-wit. Hoekenees Justin de Zeeuw kwam de afgelopen jaren uit voor het derde en tweede elftal van de hoofdklasseclub en gaat nu voor het avontuur.

Hij komt er nog bijna elke week, daar op Sportpark Denoek (HSV Hoek). Daar waar veel van zijn vrienden voetballen, daar waar hij iedereen kent. Toch koos De Zeeuw voor een overstap naar het westen. Deze keer kon hij de lokroep van een eerste elftal niet weerstaan. ”Vroeger zag ik het nooit zitten om op zondag te voetballen, maar door de geboorte van ons dochtertje zijn de zaterdagavonden wat anders dan vroeger”, lacht de rechtsback, die ook centraal achterin uit de voeten kan. ”Het eerste contact met Breskens voelde meteen goed. Gezien mijn leeftijd, 27, vond ik het zo’n moment van nu of nooit.”

250 toeschouwers
De beleving, hij moest er wel even aan wennen. ”Op thuiswedstrijden komt zo’n 250 man af, terwijl ik gewend was om enkel voor wat familieleden te spelen. Hoewel Hoek 2 op een aardig niveau speelde ging de aandacht toch voornamelijk uit naar het eerste. Dit is ook wel een keer leuk om mee te maken.”
De Zeeuw’s overstap was al bekend toen Breskens nog vierdeklasser was. Vervolgens promoveerde Breskens alsnog. ”Heb ik geen moeite mee. Je wilt toch altijd zo hoog mogelijk spelen en het team verdiende de promotie. Wel vind ik het jammer dat er minder streekderby’s zijn. Gelukkig promoveerde ook Hontenisse waardoor er toch nog vier derby’s zijn.”

Smal
Begin november stond Breskens in de middenmoot van het rechterrijtje. De opmaat voor een zeer lastig seizoen? ”Verrassen is altijd mogelijk, ook met een smalle selectie als de onze. De kern is sterk, maar we zijn het seizoen begonnen met maar vijftien man. Het is dus hopen dat we het team compleet houden. Als dat lukt zullen we ons zeker handhaven.”

©VoetbalJournaal

HOEK – Sinds Reguillo Vandepitte in 2011 bij HSV Hoek ging voetballen heeft hij het er geweldig naar de zin. Hij geniet volop van de levendigheid die in zijn ogen de club zo bijzonder maakt. “Bij HSV Hoek gebeurt elk seizoen altijd wel weer iets.”

De ene keer in het reuring op de tribunes door supporters of sponsoren over het vertoonde spel, de andere keer omdat er trainers worden ontslagen of recentelijk nog de gigantische penalty-soap tegen FC Lisse. “Dat maakt het aan de ene kant ook wel weer leuk. Het is nooit dat het stil is hier. Zowel in goede als slechte tijden valt er voldoende te beleven, zeker ook voor ons als spelers.”

Vandepitte (28) streek aan de Lovenpolder neer in 2011, nadat hij eerder actief was bij Vlissingen, Zeeland Sport, RCS en v.v. Goes. In Hoek maakte hij al heel wat mooie sportieve momenten mee, terwijl hij er ook al eens degradeerde. “De bekerwedstrijd in De Kuip tegen Feijenoord staat zonder twijfel op nummer één. Maar ook de drie districtsbekers die we wonnen én natuurlijk de winst in de penaltyreeks tegen FC Lisse zijn bijzondere momenten. Zeker omdat ik tegen Lisse met de beslissende penalty ook een direct aandeel in had.”

Bijzonder
Na die beslissende strafschop waande de docent Maatschappelijke Zorg zich voor even een echte profvoetballer. Voor de camera’s getrokken worden door Hélène Hendriks bij Fox Sports, maar ook de vele interviews die volgenden. “Dat was wel heel bijzonder om mee te maken. Mede ook omdat ik in de reguliere reeks een penalty miste. Nu besliste ik de reeks in ons voordeel en moesten we daardoor eind oktober naar Almelo om daar tegen Heracles te spelen. We verloren helaas met 3-1, speelden wel een goede wedstrijd. Dat was ook weer een mooie ervaring.”

Even leek het erop dat in mei van dit jaar de middenvelder HSV Hoek zou verruilen voor een profavontuur in Duitsland, maar een stageweek (samen met ploeggenoot Fabian Wilson) bij Carl Zeiss Jena liep uiteindelijk op niets uit. “We hebben daar alleen meegetraind en hebben onze kwaliteiten niet direct kunnen laten zien in een wedstrijd. Dat is toch anders. Daarna hoorde ik steeds niets en heb toen zelf maar besloten dat ik er geen zin meer in had. Ik heb geen achttien meer, wilde duidelijkheid. Toen die voor mijn gevoel te lang uitbleef heb ik besloten om bij HSV Hoek te blijven. Tot op heden zonder een moment van spijt.”

Wel denkt Vandepitte, dat er soms wat meer realisme mag zijn als het gaat om de doelstellingen. “Toen we degradeerden uit de Topklasse dacht men dat we direct zouden gaan terugkeren. Dat bleek een misvatting. Want ook in de hoofdklasse word je niet ‘zomaar eventjes’ kampioen. Daar heb je echt elk seizoen zes tot zeven heel goede teams. Ook dit seizoen weer. Ik denk wel dat we mee moeten strijden voor een prijs. Vorig seizoen viel heel erg tegen in sportieve zin, maar nu denk ik dat we een goede, uitgebalanceerde en grotendeels ook nieuwe groep hebben. We moeten er wel voor zorgen, dat we aanhaken bij de bovenste teams. We hebben ook dit seizoen weer te maken gehad met veel blessures, onnodige en soms ook bizarre tegengoals. Die hebben ons ook helaas al wat punten gekost.”

Kunstgras
Wat voor Vandepitte wel fijn is, dat er nu eindelijk op een goed veld getraind en gespeeld kan worden. “Ik ben fan van natuurgras, maar dan moet het wel goed zijn. Dat was hier nooit zo. Nu hebben we een geweldig kunstgrasveld. Dat komt ons spel zeker ten goede en ook de kwaliteit en intensiteit op trainingen gaat wekelijks omhoog. Daarom denk ik dat het mooi zou zijn om weer eens de stap omhoog te maken. Ik denk persoonlijk dat ik dat niveau zeker aankan als voetballer en daar wil ik ook alles aan doen om uiteindelijk dat weer te bereiken. Die stage in Duitsland was op hoog niveau en dat smaakt zeer zeker naar meer.”

©VoetbalJournaal