Home Blog Pagina 1415

CvdW: Irene’58 – Introductie

VoetbalJournaal
-
0
CvdW: Irene’58 – Introductie

Deze editie is V.V. Irene’58 de Club van de Week. Deze week zullen er meerdere interviews worden afgenomen met diverse betrokkenen binnen de club. Irene’58 is een voetbalvereniging gevestigd in Den Hout uit Noord-Brabant en is opgericht in het jaar 1958.

De club uit Den Hout is een zondagvereniging en werkt alle thuiswedstrijden af op het eigen sportpark (Sportpark Irene ’58). Momenteel telt de club zeven seniorenelftallen (vier op zondag en drie op zaterdag) en negen jeugdteams.

Geschiedenis
Sinds de eeuwwisseling heeft Irene ’58 driemaal promotie afweten te dwingen, namelijk in het seizoen 2000/2001, het seizoen 2007/2008 en afgelopen seizoen (2017-2018). In het seizoen 2000/2001 kwam Irene nog uit in de 6e Klasse, maar wist promotie naar de 5e Klasse af te dwingen. Tot en met het seizoen 2007/2008 wist Irene zich jaar in, jaar uit in de middenmoot te bivakkeren en in het eerdergenoemde seizoen zelfs op de vierde plaats te eindigen. Afgelopen seizoen wist Irene ’58 zich te kronen tot kampioen van de 4e Klasse en zodoende mag de club uit Den Hout komend seizoen uitkomen in de 3e Klasse.

Toen Irene’58 50 jaar bestond, promoveerde de club voor het eerst in haar bestaan naar de vierde klasse. Juist nu het 60-jarige jubileum van de club nadert, heeft de club weer geschiedenis geschreven door in de competitie te promoveren. Na een seizoen waarin het eerste team van Irene’58 bijna ongeslagen bleef, speelde ze op 27 mei hun laatste wedstrijd en zijn hierbij officieel bekroont met het kampioenschap in de vierde klasse zondag.

Afgelopen Seizoen
Het seizoen van de hoofdmacht van de club begon op 24 september 2017 en werd gespeelt op het trainingscomplex van voetbalvereniging Terheijden. De club uit Den Hout bleek te sterk te zijn voor Terheijden en hebben ze uiteindelijk een ruime zegen geboekt van maar liefst 0-3 op de voetbalvereniging uit Terheijden.

Een week later werd er thuis op het sportcomplex Irene’58 helaas met 1-3 verloren. Dit keer wist Irene’58 de wedstrijd niet winnend af te sluiten tegen de Fusieclub RFC. Dit was de eerste nederlaag van het seizoen. Na de eerste nederlaag volgde een tweede. Dit keer wist Irene’58 weer niet te winnen en werd er met 5-2 verloren van WDS’19 op het sportpark Paradijs.

Op 15 oktober is er een tweede overwinning geboekt thuis op het eerste team van OMC. De goede vorm was er niet voor lang want de week daarop werd er gelijk gespeeld tegen DIA 1. De laatste drie wedstrijden voor de winterstop op 19 november, 26 november en 3 december werden Wisselvallig gespeeld. Tegen Boeimeer 1 werd er thuis gewonnen met 3-0. Uit bij Right’Oh is er verloren met 2-0. De laatste wedstrijd voor de winterstop is afgesloten met een 2-1 winst thuis tegen SC Hoge Vucht.

Na de winterstop wist Irene’58 in acht wedstrijden zeventien punten te behalen. Zo werd er zes keer gewonnen van clubs als onder anderen SC Emma, VCW en Dussense Boys. In de laatste acht wedstrijden van het seizoen wist Irene’58 alle acht de wedstrijden te winnen tegen onder andere clubs als Be Ready en WDS’19.

Irene’58 heeft het seizoen afgesloten met het kampioenschap en met 62 punten uit 26 wedstrijden.

Hansweertse Boys JO-13 strijdt als een team voor winst en plezier

vv Hansweertse Boys
-
0
Hansweertse Boys JO-13 strijdt als een team voor winst en plezier

Vaak ligt de focus bij een voetbalclub op de prestaties van het eerste elftal, vooral de buitenwereld kan er geen genoeg van krijgen. Maar binnen een vereniging gebeurt natuurlijk veel meer, vrijwilligers zijn dagen in de weer om de jeugd te trainen, maar vooral te laten genieten van het spelletje. Bij Hansweertse Boys JO-13 zetten Marc Jansen, Indy van der Sluis en Edward Knulst zich in om van alle verschillende jongens een team te maken. En met succes.

Marc Jansen (31) is een typisch voorbeeld van een ‘kind van de club’. Begonnen bij de F-jes, doorgegroeid tot het eerste elftal en inmiddels trainer van de jeugd en het tweede elftal. Toen hij werd benaderd door het jeugdbestuur, hoefde hij niet lang na te denken. “Ik was zelf vroeger een nachtmerrie voor trainers, dus ik wilde het nu eens vanaf de andere kant bekijken.” We zijn inmiddels een half jaar verder, de JO-13 werd tweede in de eerste seizoenshelft en staat in de kwartfinale van de beker. Een seconde spijt van zijn beslissing heeft Jansen dan ook niet, al zijn prestaties niet het belangrijkste. “Plezier staat vooral tijdens trainingen voorop, maar bij wedstrijden moet de knop om. Plezier en prestatie gaan vaak hand in hand. Zonder plezier win je niet en andersom.”

Veelzijdig
De uitdaging waar nagenoeg elke jeugdtrainer mee te maken krijgt, is het onderlinge verschil in niveau. Het team beschikt over 15 spelers en heeft nagenoeg nooit te klagen over de opkomst, dat tekent volgens Jansen de mentaliteit. Een mentaliteit die hij ziet bij al zijn spelers, want juist de betere spelers doen een stapje extra om de mindere jongens te helpen. “Buiten het veld heb je te maken met groepjes vrienden en jongens met een verschillende achtergrond, maar de sfeer is heel goed. Zodra de jongens binnen de lijnen stappen, is het echt een team.”

Waardering
Vanuit de club en de ouders krijgen Jansen en Van der Sluis genoeg complimenten en waardering, naast de klik met de jongens een reden voor Jansen om dit nog lang te blijven doen. Voor de komende seizoenshelft is hij duidelijk. “Kampioen worden en de beker winnen, want die beker is toch wel iets bijzonders.”

‘Als aanvoerder komt er nu redelijk veel op me af’

vv Goes
-
0
‘Als aanvoerder komt er nu redelijk veel op me af’

Hij speelde ooit negen wedstrijden in de Jupiler League en behoorde tot de ‘stal’ van de grote voetbalmakelaar Rob Jansen. Dat alles is al zo’n zeven jaar geleden, en Ruben Hollemans (24) is er niet de persoon naar om constant achterom te kijken. Liever kijkt hij vooruit, naar een mooie eindklassering met VV Goes bijvoorbeeld.

En toch, als zeventienjarige je debuut maken op Het Kasteel. Oké, Hollemans was destijds tegen Sparta Rotterdam ongelukkig met een eigen doelpunt, maar niemand pakt het je meer af. Geluk is een belangrijke factor in het voetbalwereldje, en wat dat betreft zat het Hollemans niet altijd mee. Hij was net basisspeler bij RBC Roosendaal toen de club vanwege financieel wanbeleid in 2011 ter ziele ging. ,,Het was voor mij persoonlijk een mooi half jaar”, vertelt Hollemans over die periode. ,,Ik mocht in de winter mee op trainingskamp en al snel volgde een basisplaats als centrale verdediger. Jammer dat het vervolgens zo gelopen is.”

Opvangnet
NAC Breda was het opvangnet voor Hollemans, waar hij twee jaar in de beloftenploeg speelde. Hij combineerde het al die tijd met een studie op de HZ. ,,Na die twee jaar kon ik blijven, maar wel onder dezelfde voorwaarden. Dat zag ik niet zitten.” Kloetinge pikte Hollemans – afkomstig uit Sint Laurens en ooit begonnen bij VV Serooskerke – op en aan die club bewaart Hollemans fijne herinneringen. ,, Een warme club, en dat gevoel mis ik soms bij GOES.” Toch maakte Hollemans, inmiddels middenvelder én aanvoerder, een bewuste keuze. ,,Het niveau sprak me aan. Ook de sfeer binnen de jonge spelersgroep is prima.”

Stof
Hollemans, werkzaam als werkvoorbereider in Zeeuws-Vlaanderen, doet het met promovendus GOES uitstekend in de Hoofdklasse. Tijdens de winterstop stond het op plaats vier, met een wedstrijd minder gespeeld. ,,Ik had vooraf wel gedacht dat we voetballend gezien goed meekonden andere teams. Ook al hebben we twee keer dik verloren; we hoeven voor niemand onder te doen. Er zijn toch een aantal belangrijke spelers weggegaan, maar dat is prima ingevuld.”
Niet alleen andere spelers, ook een nieuwe trainer bij GOES: Rogier Veenstra. ,,Rogier laat ons heel anders voetballen. Hij traint met een doel, overal zit een gedachte achter. Je krijgt als speler veel stof, maar we hebben gelukkig veel jongens die het spelletje begrijpen. Als aanvoerder komt er nu redelijk veel op me af, in een wedstrijd moet je het wel kunnen neerzetten. Zowel ikzelf als het team maken daar echt stappen in.”

Stoeltjes
De middenvelder rekent in de tweede seizoenshelft niet op een terugval van GOES. ,,En mochten we deze groep bij elkaar kunnen houden dan kan er hier echt iets heel moois ontstaan. Dan moet de vereniging wel wat stapjes maken in de rondvoorwaarden. Een voorbeeld? De nieuwe kleedkamers zijn al een paar maanden af maar er zitten nog steeds geen stoeltjes in. Kleine dingen, maar dat kan wel een verschil maken.”

Brouwershaven maakt zich op geslaagd jubileumjaar

ASV Brouwershaven
-
0
Brouwershaven maakt zich op geslaagd jubileumjaar

ASV Brouwershaven was de laatste vereniging die aan bod kwam in het programma ‘Onze Club’, gepresenteerd door Omroep Zeeland-sportjournalist Jan-Jaap Corré. In dat programma liep voorzitter Sven Vermeijden als wat vooruit op het jaar 2018. Het jaar waarin de club 90 jaar bestaat.

120 leden telt de club, dat zijn thuiswedstrijden speelt op sportpark Onder De Molen. Toch worden die wedstrijden niet op het gewenste niveau gespeeld; namelijk in de reserveklasse. Een terugkeer naar de standaardklasse? ,,Dat zou de kroon op het werk zijn”, antwoordde voorzitter Vermeijden destijds in het tv-programma. Begin januari werd bekend dat een terugkeer zo goed als zeker ook gaat gebeuren.

Aanwas
Want vanaf volgend seizoen wil Brouwershaven weer uitkomen in de vierde klasse van het standaardvoetbal, nadat het in 2013 een stapje terugdeed. Destijds kon de vereniging de eigen boontjes maar moeilijk doppen, tegenwoordig is er veel aanwas vanuit de hoogste jeugd. Tel daarbij op dat de nog jonge eerste selectie ook als koploper de winterstop inging in de reserve vijfde klasse. Het moet zodoende een mooi jubileumjaar worden in Brouwershaven.

Zeelandia Middelburg steekt extra tijd, energie en moeite in hun keepers

vv Zeelandia Middelburg
-
0
Zeelandia Middelburg steekt extra tijd, energie en moeite in hun keepers

Arold Versluijs (57) & Johan Elzinga (39) zijn samen 2/4 deel van de  keepers commissie van Zeelandia Middelburg. Vroeger onder leiding van Michael Jansen van Galen, zijn de heren begonnen met extra aandacht te geven aan het opleiden van keepers. Zij vertellen het VoetbalJournaal meer over het overlijden van Jansen van Galen, aanstormende keeperstalenten en de toekomstige invloed van de keepers commissie.

Arold Versluijs heeft op jongere leeftijd gekeept bij verschillende clubs, waaronder Zeelandia Middelburg. Ook heeft hij al eerder keeperstrainingen gegeven. Momenteel draagt hij al drie jaar zijn steentje bij aan de keepers commissie. Hij is benaderd door Michel Jansen van Galen om zijn bijdrage te leveren aan wat opgebouwd moest worden.

Johan Elzinga is zelf in het verleden ook begonnen als keeper, maar door verschillende blessures en operaties heeft hij dit vroegtijdig moeten opgeven. Hierna heeft hij een ruime 15 jaar het voetballen links laten liggen en is hier vijf jaar geleden pas weer ingestapt toen zijn overbuurman hem benaderde om samen de keepers commissie op te starten bij Zeelandia. ‘’Dat vond ik een geweldig aanbod, bloed kruipt waar het niet gaan kan zeggen ze dan. Het knaagde toch altijd aan mij dat ik niks meer met voetbal deed, dit was wel de mogelijkheid voor mij om andere wel de kans te geven om echt beter te worden.’’

Michel Jansen van Galen
Beide heren zijn gevraagd om mee te werken aan het nieuwe project, de keepers commissie, door Michel Jansen van Galen, die is overleden op 14-09-2017. Michel was de oprichter van de keepers commissie en samen met Johan de eerste die echt zijn schouders onder het project zette om het overeind te helpen. ‘’Zijn leeftijd was er niet naar om te zeggen het is tijd om te gaan. Zijn afwezigheid heeft wel de vastberadenheid om door te gaan alleen maar sterker gemaakt. Het is mede dankzij hem dat wij staan waar wij nu staan.’’

Keepersbeleid belang
Elke week weer is de commissie bezig met het opleiden van aanstormende keeperstalenten. Bij Zeelandia Middelburg werken ze met een keepersbeleid belang; daar staat per leeftijdscategorie in wat zij vinden dat keepers van  die leeftijd moeten beheersen en tot op welk niveau. Hierbij staat techniek centraal. Ook vinden beide heren dat je een keeper fysiek wel erg sterk kan maken maar dat het mentale gedeelte ook zeker niet onderschat moet worden. ‘’Dat is ook wat wij meegeven, dat de keepers veerkrachtig worden en kunnen omgaan met tegenslagen.’’

Er zitten een aantal keepers bij de club die zich momenteel zo enorm ontwikkelen dat er twee op een lijstje  staan van spelers die uiteindelijk hoger dan de hoofdklasse kunnen gaan spelen. ‘’Een van hen heeft zelfs al een aantal keer bij Brugge getraind. Zoiets doet je natuurlijk veel goeds, maar alle eer van zulke prestaties moet wel naar Michel gaan. Door zijn inzet van dag tot dag heb ik het hier zien groeien.’’

Steeds vaker ziet het duo jeugdige keepers gekaapt worden door andere clubs. ‘’Wij beschouwen dat als een compliment, alhoewel het soms wel zeer doet. Als vereniging stop je veel tijd, energie en moeite in die gasten. Andere verenigingen doen dat minder en profiteren dan van ons; bovendien zien we regelmatig dat als keepers een paar jaar later weer terugkeren bij ons dat hun ontwikkeling heeft stil gestaan.’’

De toekomst
Ook voor de toekomst ziet Elzinga nog veel potentiële topkeepers rondlopen. Zelf vindt hij het een compliment dat er voor keepers van Zeelandia veel interesse is van andere clubs, toch houdt hij zich niet erg bezig met deze belangstelling. ‘’Het is niet onze hoofddoelstelling om professionele keepers af te leveren. Wij vinden het belangrijker om iedereen plezier in het keepen te laten ervaren.’’

Nu al een aantal jaar heeft de keepers commissie ook een vrouwelijke trainster, Annelies van Alphen. Het viertal keeperstrainers wordt gecompleteerd door Rohalt Bouterse.

In de toekomst willen Versluys & Elzinga de keeperstrainingen blijven geven zoals ze dat nu doen. Ook volgend seizoen zijn ze weer met zijn vieren, maar dat vinden ze nog wat krap en ze zouden er nog wel iemand bij kunnen gebruiken (in totaal worden er ca 45 keep(st)ers elke week getraind). Ook willen ze de jongeren enthousiast houden voor het keepen. ‘’We zien nu al wel in bepaalde leeftijdscategorieën dat we keepers te veel krijgen, dat is juist vaak een probleem bij andere verenigingen. Omdat we er elke week mee aan de slag gaan willen onze keepers ook sneller weer aan de slag en door.’’

RVC’33 VR1 promoveert, Baardwijk VR1 hebben nog 1 kans

vv Baardwijk
-
0
RVC’33 VR1 promoveert, Baardwijk VR1 hebben nog 1 kans

Zondag stond de promotiewedstrijd tegen RVC’33 uit Reeuwijk op het programma. De winnaar zou promoveren naar de 2de klasse, de verliezer zou volgende week zondag nog een wedstrijd moeten spelen.

Baardwijk niet goed bij de les in eerste 20 minuten.
Baardwijk begon erg slecht aan de wedstrijd. Binnen 17 seconden lag de bal al in het net. Dom balverlies werd gelijk afgestraft door de spits van de thuisploeg die de bal van 25 meter over de keepster heen schoot. Baardwijk was hierna nog niet helemaal gewaarschuwd, er kwamen enkele kansjes voor de bezoekers, maar het was de thuisploeg die uit een counter wederom toesloeg. Slecht verdedigen werd afgestraft met een overigens geweldig schot in de kruising, de keepster was kansloos. Weer gingen de bezoekers op zoek naar een snelle aansluitingstreffer, er kwamen enkele goede kansen, deze werden echter allemaal om zeep geholpen. Na 19 minuten was het wederom raak, de derde treffer werd binnen gefrommeld en Baardwijk leek een kansloze missie te hebben. Binnen 2 minuten was het echter Kelly die een doelpunt maakte. De bezoekers uit Waalwijk zette de thuisploeg onder druk, Patricia stond oog in oog met de keepster maar kon niet tot scoren komen, enkele schoten werden ternauwernood onschadelijk gemaakt door de keepster van RVC 33. Na een klein half uur werd Nikki diep gestuurd en door de keepster van de tegenpartij neergelegd. De goed leidende scheidsrechter kon niet anders doen dan rood trekken voor de keepster, een zware maar rechtvaardige beslissing. De aansluitende vrije trap leverde echter niets op, Baardwijk kreeg daarna kans op kans om nog enkele keren te scoren voor de rust, helaas zat het deze wedstrijd niet mee.

Ruststand 3-1.
De tweede helft werd begonnen met een ongewijzigd elftal. De bezoekers probeerden wel een snel doelpunt te scoren, het wilde echter niet meer. De thuisploeg verdedigde met 7-8 speelsters, en bleven heel makkelijk overeind. RVC 33 kreeg zelf nog de beste kansen, een vrije schop van 25-30 meter werd knap binnengeschoten. Baardwijk wisselde nog 3 keer. Julia kwam voor Inge, Ilse voor Nikki en Amani voor Noa. De bezoekers gingen nog meer risico nemen, kansen kwamen er echter niet meer. De thuisploeg kreeg nog kansen op nog meer doelpunten, dit bleef Baardwijk gelukkig bespaard. Na 95 minuten floot de goed leidende scheidsrechter voor het eind van de wedstrijd. Er had echt meer ingezeten, helaas misten we teveel kansen om er een goed resultaat uit te slepen.

Eindstand 4-1.
Volgend weekend gaan we eerst naar Gramsbergen voor ons jaarlijkse toernooi, van daaruit vertrekken we op zondagochtend naar Bunnik voor de laatste kans op promotie, en komt een lang en zwaar seizoen eindelijk ten einde. Iedereen bedankt voor de support en de mensen die de bus hebben gesponsord ook bedankt, ondanks de nederlaag was het de hele reis terug ouderwets gezellig.

Tot volgende week in Bunnik.

O’Shea gaat minder kilometers maken

VoetbalJournaal
-
0
O’Shea gaat minder kilometers maken

Een bijtertje dat de duels niet schuwt: een Ierse strijder, bovenal Zeeuws-Vlaming. Axelaar Liam O’Shea (26) schoffelde de afgelopen twee seizoen voor het rood-zwarte leger van SV Oostburg. Daar komt volgend seizoen verandering in.

O’Shea speelt volgend seizoen namelijk in de blauwe clubkleuren van FC Axel. Zijn afscheid valt samen met dat van trainer Danny Magito (hij vertrekt naar SDO’63), met wie O’Shea iedere training en wedstrijd naar Oostburg rijdt. Magito, woonachtig in Lokeren –  op een uur rijden van Oostburg – , is ook de reden ook dat de middenvelder destijds voor Oostburg koos. ,,Ik was toen nog bezig met een avondopleiding waardoor het trainen er weleens bij inschoot”, vertelt O’Shea. ,,Met Danny speelde ik ooit nog samen bij AZVV en hij bood me een goed alternatief. Als ik eens niet kon komen trainen dan zou dat geen consequenties hebben.”
Altijd samen in de auto zitten met de trainer, hoe ervaart O’Shea dat? ,,Dat gaat prima. Natuurlijk praten we veel over voetbal, over de Champions League. En hij is voor Feyenoord, ik voor Ajax; altijd leuk. En natuurlijk praten we ook over het team, al hebben we het heus ook wel over andere zaken dan voetbal. Maar Danny stelt ook vragen. Eerst was hij al beginnend trainer wat zoekende, maar het wordt sowieso een goede trainer”

Afstandje
Toch zijn de autoritjes voor O’Shea een reden om zijn geluk elders te beproeven. ,,Het is toch een redelijk afstandje. En als dan de prestaties niet ideaal zijn dan gaat dat toch in het kopje zitten.” Want eindigde Oostburg vorig seizoen op een zesde plaats met 43 punten, daar moet het medio april nog genoegen nemen met een twintigtal punten. ,,Een slecht seizoen ja. Er zijn acht jongens gestopt, waaronder Mamadouba Gueye en de gebroeders Wesbeek. Mamadouba stopte vanwege een gebrek aan speeltijd, wat natuurlijk jammer is. Zelf heb ik daar gelukkig niet over te klagen. Op de ‘nummer 6-positie’ ben ik zeker van m’n plaatsje.

Terneuzen
Dat was hij bij zijn vorige club VV Terneuzen niet altijd het geval. Hij speelde er drie seizoenen, zij het met wisselend succes. ,,Het eerste jaar onder Henk Ottens vond ik een leuk jaar, met oudere spelers als Roel Alberti, Erik-Jan Naudts en Remco van Leeuwen. Het tweede jaar onder Wesley Visser was eigenlijk rampzalig, maar in mijn laatste seizoen begon het onder Michel Leonhart eigenlijk best goed. Wisselend dus, maar van mijn Terneuzen-tijd heb ik zeker geen spijt.”

 

Het oranje van Honselersdijk zit Youri Riepe als gegoten

sv Honselersdijk
-
0
Het oranje van Honselersdijk zit Youri Riepe als gegoten

In een oefenwedstrijd op weg naar de tweede competitiehelft won Youri Riepe met Honselersdijk met 3-0 van zijn oude club Westlandia (zaterdag). Zoete wraak zou je kunnen zeggen, maar daar wil de inwoner van Monster niets van weten. “Prima club hoor, van mij zul je over Westlandia geen kwaad woord horen.”

Dus ging er ’s avonds ook geen ‘treiterend’ smsje naar een oud-ploeggenoot? “Haha, nee hoor. Bovendien: we spelen vaker tegen elkaar en de eerste twee wedstrijden won Westlandia.” Zijn  eerste oefenwedstrijd ‘tegen’ Westlandia was wel even wennen. In plaats dat hij speelde in het voor hem vertrouwde groen en wit speelde hij nu in het oranje van Honselersdijk tegen groen/wit. “Ik heb wel een paar keer de bal per ongeluk naar de verkeerde kleur gespeeld”, bekent Riepe.

De 22-jarige timmerman van beroep besloot vorig seizoen bewust de poorten achter hem op sportpark De Bomen in Naaldwijk dicht te trekken. Reden: speeltijd. Of beter gezegd het gebrek eraan. “Niet meer en niet minder”, aldus Riepe. Bij de zaterdageersteklasser werd hij gezien als een soort ideale twaalfde man. “Ik speelde af en toe en alleen maar als er een basisspeler of geblesseerd of geschorst was. Vaak begon ik als wissel. Ik speelde een half uurtje of een halve wedstrijd, maar zelden een hele wedstrijd. Je moet wel het gevoel houden op perspectief. Nou, dat was bij mij verdwenen. Ik voetbal om te voetballen, niet om op bank te zitten. Dan moet je ook zo eerlijk zijn tegenover jezelf en concluderen dat het op deze manier het niet gaat worden.”

Bij tweedeklasser Honselersdijk had hij meteen een goed gevoel. “Ik heb eerst een gesprek gehad met trainer Piet Boon. Het klikte gelijk goed tussen ons. Zijn kijk op het spel sprak me aan. Hij wil verzorgd voetballen. Over de grond, je weet wel: niet van die hoge ballen. Voor mij is dat wel belangrijk. Ik ben met mijn 1.71 niet de grootste. Ik ben niet van de luchtmacht.”

“Ik heb me redelijk snel aangepast aan de ploeg en de ploeg aan mij”, vervolgt de speler die door Piet Boon op positie ‘acht’ of ‘tien’ wordt ingezet. “De eerste wedstrijden merkte je nog wel wat afstellingsproblemen. Ik heb graag de bal in mijn voeten. Mijn medespelers hadden snel door dat een diepe bal op mij niet werkt. Ik heb een grote actieradius en verstuur van daaruit passes. Ik ben meer voorbereider dan afmaker eigenlijk.”

Hij staat zelf inmiddels op drie doelpunten. Dat hadden er meer kunnen zijn als hij niet een aantal wedstrijden had gemist. Zijn competitiestart bij Honselersdijk was allesbehalve een succes. Tegen Valken’68 kreeg hij een rode kaart en werd hij in eerste instantie voor vier wedstrijden geschorst. “Ik vond rood onterecht. Terwijl ik op de grond lag, kreeg ik een elleboog van een tegenstander. Daardoor gaf ik hem een klein tikkie met mijn hand op zijn kuit. Vervolgens ging hij naar de grond. Heel overdreven allemaal. De scheidsrechter vond het een slaande beweging en gaf rood. Ik heb mijn straf van vier wedstrijden ook aangevochten. Ik werd deels in het gelijk gesteld, maar uiteindelijk moest ik toch twee wedstrijden toekijken.”

Het was tot nu toe het enig smetje op zijn verblijf op sportpark De Strijphorst, waar hij het naar eigen zeggen ‘hartstikke’ naar zijn zin heeft. “Prachtige club, leuke jongens, fijne trainer. De prestaties mogen er ook zijn. Misschien moet ik nog wat meer scoren, dat is een verbeterpuntje voor de tweede competitiehelft.

Kampioenen: G-team Theole pakt de titel!

VoetbalJournaal
-
0
Kampioenen: G-team Theole pakt de titel!

Het G-team van Theole is in het eerste seizoen in de competitie direct kampioen geworden. De kampioenswedstrijd werd met maar liefst 7-1 gewonnen, terwijl de ploeg na één minuut juist achterstond. Een knappe prestatie van de mannen uit Tiel.

“Ze stonden stijf van de zenuwen. Het kampioenschap leefde echt, ze waren er al weken over bezig. Na 1 minuut kwamen ze ook nog eens op achterstand en toen dacht ik wel: dit wordt hem niet”, geeft leider Jan van Empel eerlijk toe. “Ik heb toen tegen ze gezegd: ‘Gewoon blijven overspelen, niet proberen alleen aan de overkant te komen.’ Net voor rust maakten ze de 1-1, 2-1 en 3-1 en aan het begin van de tweede helft de 4-1: toen was het wel gelopen.”

Het kampioenschap is vol enthousiasme gevierd. “We hebben samen gegeten en gedronken in de kantine, ze hebben allemaal een beker gehad en als team een kampioensschaal. Ze gingen reuzetrots naar huis en dat is terecht natuurlijk.” Hoewel het G-voetbal bij Theole al lang bestaat, geldt dat niet voor het seniorenelftal. Die senioren deden dit seizoen pas voor het eerst mee aan de competitie. “Dat ze dan direct kampioen worden, is heel erg mooi.”

Het G-team van Theole was bij vlagen oppermachtig in de competitie. “Soms ging het zelfs richting de 10-0, maar dat is niet leuk voor ons en niet voor de tegenstander. Dan voerden wij wat positiewisselingen door, de jongens die nooit scoren mochten dan voorin staan en we spraken met de rest van het team af dat alleen die spelers een goal mochten maken. Ons uitgangspunt is ook: iedereen krijgt speeltijd.”

Het G-voetbal is niet meer weg te denken bij Theole. De samenwerking met de rest van de vereniging is ook top, het is echt een volwaardig onderdeel van de vereniging geworden. Van Empel is daar erg over te spreken, want hij kent ook verenigingen waarbij dat niet het geval is. “Bij Theole komen spelers van het eerste zelfs regelmatig training geven aan het G-team.” Naast de senioren heeft Theole ook een jeugd G-team.

Van Empel is in aanraking gekomen met het G-voetbal via zijn zoon. Hij vindt het belangrijk dat ook mensen met een beperking de kans krijgen om te sporten. “Iedereen moet die mogelijkheid hebben. Deze mensen worden vaak vergeten, maar dat is onterecht.” Iedereen is dan ook welkom bij Theole. “We kunnen altijd spelers van tussen de 8 en 80 jaar met een beperking gebruiken. Ook begeleiders zijn van harte welkom.”

Rood-Wit gaat met professionele jeugdopleiding voor KNVB certificering

Rood Wit
-
0
Rood-Wit gaat met professionele jeugdopleiding voor KNVB certificering

Rood-Wit wil met een gecertificeerde jeugdafdeling na NAC Breda en RBC Roosendaal de derde erkende opleiding van de regio worden. Corné Bulkmans is namens het bestuur in Sint Willebrord verantwoordelijk voor de jeugd, hij hoopt dat Rood-Wit die status in 2019-2020 heeft ontvangen.

Hoewel de selectie van Rood-Wit in de afgelopen seizoenen al is opgeklommen naar de eerste klasse met voornamelijk ‘eigen’ jongens, wil de club doorpakken. Met het oog op de toekomst moeten ook volgende generaties dat niveau hebben. “Het gat tussen de jeugd en het eerste is nu te groot om continuïteit binnen de vereniging te kunnen waarborgen. De meeste jeugd speelt in de tweede klasse, dat niveau moet echt omhoog. We willen ook een tweede elftal dat minimaal in de reserve tweede klasse voetbalt, dat is nu nog de derde klasse.”

Niet alleen qua kwaliteit, maar ook kijkend naar de kwantiteit is verandering belangrijk volgens Bulkmans. “We hebben redelijk veel senioren die al op leeftijd zijn. Wij willen ons ledenaantal toch minimaal stabiel houden en daarom is meer aanwas vanuit de jeugd belangrijk.” Rood-Wit heeft nu zo’n 190 jeugdleden.

Een gecertificeerde jeugdopleiding biedt uitkomst. “We zijn vlak voor Kerstmis met een groep gaan brainstormen: waar willen we naartoe met onze vereniging? Een gecertificeerde jeugdopleiding van de KNVB heeft een bepaalde uitstraling, het geeft aan dat je jeugd een goed niveau heeft en dat alle faciliteiten in orde zijn. Talentjes uit de regio die zich willen ontwikkelen, zullen dan eerder voor jou kiezen.”

Het verkrijgen van die certificering is echter een flinke uitdaging. Er moet een jeugdvoetbalbeleidsplan komen, waarin precies staat wat je visie, missie en doel zijn, hoe de organisatie is opgebouwd en hoe je omgaat met de jeugd qua gedrag en opleiding. Daarnaast moeten alle trainers van de selecties gediplomeerd zijn, moet de medische verzorging voor de jeugd tiptop in orde zijn en de vereniging een bestuursorgaan hebben dat zich helemaal op de jeugd richt. “Daar zijn we nu meer bezig. We willen ook een duidelijke splitsing aanbrengen tussen prestatieve en recreatieve teams, zodat je geen mengelmoes in je selectie krijgt van talenten die voor het hoogst haalbare gaan en jongens die puur voor het plezier voetballen.”

Een bureau volgt de weg richting de certificering van Rood-Wit op de voet, namens de KNVB. Uiteindelijk geven zij de voetbalbond een advies, die dan beslist of de Willebrorders daadwerkelijk de status krijgen. Bulkmans hoopt dat in 2019 te realiseren. “We gaan nu vol voor deze weg. De grootste talenten uit de regio moeten voortaan naar Rood-Wit komen.”

1...1.4141.4151.416...1.492Pagina 1.415 van 1.492

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.