Home Blog Pagina 1407

RVVH 100 jaar: Landskampioenschap als hét absolute hoogtepunt

RVVH
-
0
RVVH 100 jaar: Landskampioenschap als hét absolute hoogtepunt

RVVH behaalde in 1967 het landskampioenschap bij de zaterdagamateurs. Dat kampioenschap staat te boek als hét absolute hoogtepunt van de club, die in 2015 nog knap naar de Topklasse, toen het derde niveau van Nederland, promoveerde.

Cees den Hartog was één van de spelers van het sterrenteam van 1967. “We hadden een geweldige lichting”, zegt de buitenspeler van weleer. “We zijn  toen in een paar jaar tijd opgestoomd van de vierde klasse van de KNVB naar de tweede klasse, wat destijds het hoogste niveau was”, vervolgt hij. Als kampioen van 2A moest RVVH een kampioensvierkamp spelen met WHC (Wezep), Huizen en het Veenendaalse DOVO.

De Ridderkerkers waren oppermachtig. “We hadden een verschrikkelijke goede ploeg. Tijdens competitiewedstrijden kwamen er veel mensen kijken. We hadden wel duizend tot vijftienhonderd man publiek. Tegen Huizen, onze kampioenswedstrijd, waren er 4500. We wonnen overtuigend met 4-0, de laatste wedstrijd deed er niet meer toe.”

Den Hartog, destijds begin twintig, zat in die periode in militaire dienst. “Onze trainer had geregeld dat ik doordeweeks kon meetrainen bij NDSM, een voetbalvereniging in Amsterdam.” Na het kampioenschap maakte Den Hartog en zijn ploeggenoten een rondrit door Ridderkerk. “Overal langs de route stonden mensen ons toe te juichen. Aan het einde van de rit werden we gehuldigd op het gemeentehuis.”

Spelers uit het kampioensteam van 1967
Bekende spelers uit dat kampioensteam waren keeper Arie Rijsdijk, George in ’t Veld, Hannie van Loon en aanvoerder Cor Vlegaard. De drie thuiswedstrijden in de kampioenscompetitie leverde RVVH ruim vijftienduizend betalende toeschouwers op. Mede mogelijk gemaakt door de nieuwe staantribune die juist gereed was gekomen.

Door het kampioenschap hadden de spelers zich in de kijker gespeeld van de profclubs. George in ’t Veld, topscorer met 25 goals in het kampioensjaar,  tekende in de zomer van 1967 een contract bij DOS in Utrecht. Hij speelde daar drie seizoenen, alvorens hij weer terugkeerde aan de Ridderkerkse Sportlaan, dat sinds 1962 de thuisbasis is van RVVH.

“George was een geweldige voetballer, maar hij had het niet van een vreemde”, zegt Den Hartog. “Zijn vader, Henk, was nog beter. Hij speelde enkele jaren profvoetbal bij NOAD, de voorloper van NAC.” Hoewel RVVH nog enige tijd op het hoogste niveau op zaterdag acteerde, kon het in de jaren daarna de prestatie van 1967 niet evenaren.

Debacle van Woudrichem
In 1971 waren de Ridderkerkers nog dichtbij het kampioenschap, maar volgde tegen Woudrichem ‘het debacle van Woudrichem’. “We zouden het wel even doen”, zegt Den Hartog. “Niet dus. We verloren met 1-2. Wij in zak en as en met ons tweeduizend toeschouwers.”

Twee seizoenen later verzachtte het seizoensslot van die competitie ‘het debacle van Woudrichem’ enigszins. Het door Gerard Weber getrainde RVVH behaalde het kampioenschap door een 1-2 zege bij Arnemuiden, waarmee het Zwaluwen en Spijkenisse de loef af stak. Doelman Sjaak van der Schoor ontpopte zich als de held van de Ridderkerkse ploeg, want hij stopte vlak voor tijd een omstreden strafschop.

Jaren ’80
Begin jaren tachtig zakte RVVH af naar de tweede klasse (de eerste klasse was het hoogste niveau geworden). Streekgenoot Barendrecht duwde de Ridderkerkers over de rand van degradatie. Erik den Hartog (58) en in de periode 1978-1988 speler van RVVH 1 maakte het allemaal mee. “Het seizoen later kregen we onze eerste shirtsponsor”, weet hij. “Robarco Lichters was dat.”

Met de jongere broer van Cees den Hartog (‘we hebben nooit samengespeeld’) bouwde RVVH weer aan een succesvolle ploeg. In het seizoen 1983/1984 werd in ’s-Gravenzande het kampioenschap van de tweede klasse behaald. “Ook dat was een goede ploeg”, meent de jongste Den Hartog. “Kees van ’t Zelfde, Jan Willem Verschoor, Wout Lems, Michel Dumoulin, John Fraanje en Gerard Plaisier, stuk voor stuk goede voetballers.”

RVVH speelde het jubileumduel (65 jaar) tegen Feyenoord, dat net daarvoor Johan Cruyff had gecontracteerd. “Cruyff had echter die dag griep, we hielden Feyenoord met al zijn sterren toch mooi op 0-4”, aldus Den Hartog.

RVVH 100 jaar: Landskampioenschap als hét absolute hoogtepunt

CvdW: Marjola Girls – Introductie

VoetbalJournaal
-
0
CvdW: Marjola Girls – Introductie

Deze editie is Marjola Girls de Club van de Week en zullen er meerdere interviews worden afgenomen met betrokkenen bij de club. Marjola Girls is een damesvoetbalvereniging gevestigd in het dorpje Lepelstraat en is opgericht in 1972.

Vandaag de dag is Marjola Girls één van de verenigingen in Nederland waar uitsluitend vrouwen spelen en de enigste damesvoetbalvereniging in Noord-Brabant. De club beschikt tegenwoordig slechts over één Vrouwenelftal en een MO17-team. Dit seizoen was het eerste elftal (Vrouwen 1) actief in de Derde Klasse op zaterdag en het MO17-team in de Tweede Klasse (zaterdag). In de jeugdafdeling lopen momenteel wel al 22 meiden rond in de leeftijdscategorie van 12 tot 18 jaar oud.

Marjola Girls is dus nog een kleine vereniging met zo’n 40 leden, maar binnen de club is er de visie om het ledenbestand de komende jaren aanzienlijk te vergroten (met name in de jeugd).

De oprichting van de damesvereniging
Marjola Girls is niet opgericht zoals de meeste verenigingen. Het begon namelijk allemaal een zomeravondcompetitie die jaarlijks na het reguliere seizoen werd georganiseerd. Voor deze competitie werd er door ieder café in de regio een eigen team geformeerd. Zo was ‘de Marjola Bar’ een van de cafés die jaarlijks een team inschreef voor deze competitie.

Zowel de vrouwen als vriendinnen kwamen altijd hun mannen aanmoedigen en kwamen na enkele weken, in overleg met de vrouwen van de tegenstanders, tot het besluit om tegen elkaar te gaan spelen. De eerste wedstrijden van de damesteams vonden plaats in 1971.

Na afloop van de zomeravondcompetitie, begonnen de speelsters onderling te praten over de wedstrijden en vertelden ook allen leuke verhalen. Na flink overleg en vele vergaderingen, werd besloten de dames zich in te schrijven bij de KNVB en zodoende werden de Marjola Girls op 22 februari 1972 een officiële vereniging. Doordat de Girls nu officieel lid waren van de KNVB, moest de vereniging ook in competitieverband aan de slag. Op 26 maart 1972 stond de eerste wedstrijd op het programma, namelijk een thuiswedstrijd tegen SC Welberg. Deze wedstrijd eindigde in een 1-2 nederlaag voor de Girls.

Afgelopen seizoen
Het seizoen begon voor Marjola Girls Vrouwen 1 op 23 september met een thuiswedstrijd tegen MZC’11. Deze wedstrijd bleef onbeslist bij een eindstand van 1-1. Een week later wisten de Girls het uitduel tegen Heinenoord met 0-3 te winnen. Helaas bleek het zo te zijn dat dit voorlopig de enige punten zouden blijven, want de volgende vier wedstrijden werden namelijk verloren. Zo gingen RCS uit (3-0), FC Dauwendaele thuis (3-6), Noordeloos uit (1-0) en Sleeuwijk thuis (1-3) allemaal verloren.

Op 11 november wist Marjola Girls weer de rug te rechten door het uitduel tegen HVV’24 met 2-4 te winnen. Maar de Girls konden maar kort van deze overwinning genieten, want de weken daarna gingen de wedstrijden wederom verloren. De wedstrijden die verloren gingen tot aan de winterstop, zijn: IFC thuis (1-3), Sparta/JVOZ thuis (0-8), VVAC uit (11-1). In de laatste speelronde voor de winterstop wist Marjola Girls het kalenderjaar toch op een leuke wijze af te sluiten. De Girls wonnen namelijk in eigen huis met 6-2 van Kozakken Boys.

Na de winterstop wist de ploeg deze vorm helaas niet door te trekken, want de eerste twee wedstrijden gingen beide met 7-1 verloren. De tegenstanders waren, in deze uitduels, FC Dauwendaele en Sleeuwijk. Op 24 maart mochten de Girls op bezoek bij Sparta/JVOZ, maar dit bleek achteraf een dag om snel te vergeten. De thuisploeg was namelijk met 20-0 te sterk voor Marjola girls.

In de maand april werd de eerste wedstrijd met 5-2 gewonnen van Heinenoord. De tweede wedstrijd van de maand april werd met 2-1 verloren van MZC’11 en helaas gingen ook de derde als de vierde wedstrijd van de maand verloren. IFC bleek in eigen huis met 8-1 te sterk en Noordeloos wist drie punten mee naar huis te nemen door met 3-4 te winnen.

De maand mei bleek, na wat mindere resultaten, wat gunstiger te zijn voor de club uit Lepelstraat. Zo werd er met 3-0 gewonnen van RCS en werd er ook gewonnen van HVV’24 met 3-1. De laatste wedstrijd van de competitie was thuis tegen VVAC, waar Marjola Girls in het uitduel een maatje te klein was gebleken (eindstand 11-1 voor VVAC). De laatste wedstrijd van Marjola Girls ging helaas verloren, maar de ploeg wist meer strijd te leveren dan in het uitduel en stelde de eindstand vast op 2-5.

CvdW: Marjola Girls – Introductie

 

Iedereen bij HSV Hoek snakt naar promotie

HSV Hoek
-
0
Iedereen bij HSV Hoek snakt naar promotie

©Foto: HSV Hoek

HSV Hoek is volop in de race om promotie naar de derde divisie. Spijkenisse werd reeds uitgeschakeld door de ploeg van trainer Jannes Tant. De tegenstander in de finale is Ajax. Twee hoofdrolspelers over het nacompetitie-avontuur.

Thomas van Renterghem (27)
Allrounder Van Renterghem zat in de heenwedstrijd met Spijkenisse op de tribune wegens een kwetsuur. ‘’In de wedstrijd tegen Swift wilde ik een bal blocken’’, begint de Belg uit te leggen. ‘’Maar die bal raakte de top van m’n teen, waardoor mijn knie naar buiten draaide.’’ In de return viel Van Renterghem in. Hij mocht een helft opdraven. ‘’Ik verwachtte niet in te vallen’’, zegt Van Renterghem. ‘’Ik voelde wel pijn in m’n knie, maar de dokter zei dat ik op mijn tanden moest bijten.’’

HSV Hoek sleepte een 2-2-gelijkspel uit het vuur, wat genoeg was om door te gaan. ‘’Op karakter’’, aldus de linkspoot. Brian van Hoorn, speler van Hoek 2, werd matchwinnaar. ‘’Zo zie je maar dat er ook spelers van Hoek 2 het verschil kunnen maken bij Hoek 1. Na afloop ben ik meegeweest naar d’Oekse Feesten. Het was schitterend. Brian werd onthaald als een cultheld. Hij heeft de avond van z’n leven gehad’’, vertelt Van Renterghem. ‘’Gezien de twee wedstrijden, zijn we de verdiende winnaar. Ik ben heel tevreden met het resultaat. We gaan voor elkaar door het vuur.’’

Fabian Wilson (27)
Marathonloper Wilson is alweer aan zijn zevende seizoen bezig bij zaterdag-hoofdklasser HSV Hoek. Vandaag (dinsdag) staat het heenduel met Ajax op de rol, in Amsterdam. ‘’Het zal geen makkie worden’’, voorspelt Wilson. ‘’Een paar jaar geleden speelden we in de Topklasse tegen Ajax. Ik ken nog een paar spelers. Je weet dat het een goed voetballende ploeg is, met behendige spelers. We moeten vol aan de bak.’’

Zaterdag is de return in Hoek, de absolute ontknoping. ‘’Ik weet niet of het een voordeel is om eerst uit te spelen.’’ Dat er veel op het spel staat, is evident. Ajax of Hoek promoveert naar de derde divisie. ‘’Binnen de club leeft het enorm’’, stelt de vleugelverdediger. ‘’Iedereen heeft zoiets van: nu moet het gebeuren. Iedereen denkt dat we de stap kunnen maken. We hebben een goede tweede seizoenshelft gedraaid.’’ Wilson maakt overigens kans op nóg een bekroning. Hij is namelijk genomineerd als Speler van het Jaar bij CTV Voetbal. ‘’Ik had het niet verwacht’’, zegt Wilson. ‘’Ik kreeg een melding op m’n telefoon. Waardering voor het gebrachte spel is altijd leuk’’, besluit de inwoner van Axel.

 

 

In gesprek met: Frank van den Bos – VV IJsselmeervogels

VoetbalJournaal
-
0
In gesprek met: Frank van den Bos – VV IJsselmeervogels

Frank van den Bos is de voorzitter van vv IJsselmeervogels. Van Den Bos is getrouwd, heeft drie volwassen kinderen die bijna allemaal het huis uit zijn. “Mijn eigen voetbalcarrière mag geen naam hebben, dus dat houdt in dat het recreatief voetbal was.”

Frank van den Bos is op de klassieke manier voorzitter geworden van IJsselmeervogels. “Via supporters terecht gekomen in de wat meer organisatorische verleningen binnen de club.” Later via zijn werk waar hij eindverantwoordelijk was bij een beton fabrikant in Spakenburg die sponsor was van IJsselmeervogels betrokken geraakt.

Toen er een kleine 20 jaar geleden een bestuurlijke crisis was bij vv IJsselmeervogels, heeft een groepje vrijwilligers de organisatie gereorganiseerd, vertelde Frank van den Bos. “Vier jaar geleden werd ik benaderd om voorzitter te worden van IJsselmeervogel.”

De kracht van IJsselmeervogels
“Het mooie aan de club is dat het een echte amateurclub is en dat er een enorme gedrevenheid en ambitie in zit.” Binnen de club wordt ook alles zo professioneel mogelijk georganiseerd, maar dat gebeurd wel allemaal door vrijwilligers vertelde Frank van den Bos.

De visie van IJsselmeervogels is om met de A-Selectie (het 1e elftal) op het hoogste amateurniveau mee kan draaien (2e Divisie). “Ook willen wij dat de niet selectie elftallen zich thuis voelen bij de club. Dat geld voor het 35+ voetbal, het G-Elftal en het damesvoetbal natuurlijk ook.”

Ook hebben wij aan Frank van den Bos gevraagd of er ambitie is om in het Betaalde Voetbal te gaan spelen. “Nee, dat antwoord is heel simpel. Wij hebben zoals het er nu uitziet geen enkele behoefte aan. Sterker nog, er is geen 1 amateurclub die de stap gemaakt heeft in het verleden die daar gelukkig van geworden is.”

Het zou voor Frank van den Bos alleen aantrekkelijk worden voor een amateurclub als ze de speeldata en licentievoorwaarden op een niveau komt van een amateurclub. Maar dat ziet Frank van den Bos de komende paar jaar niet gebeuren.

Afgelopen seizoen
Afgelopen seizoen keek Van Den Bos altijd bij de wedstrijden van het 1e. Zowel thuis, als uitwedstrijden. “Het bestuur reist met de A-Selectie mee in de bus. Wij gaan altijd gezamenlijk mee naar uitwedstrijden. Dat komt door een traditie uit het verleden die we graag koesteren. Ook is het fijn om dicht bij de technische staf en de spelers te zijn, dat versterkt de band.”

Als er gekeken wordt naar de prestaties van afgelopen seizoen is Frank van de Bos zeer tevreden. “IJsselmeervogels is vorig seizoen gepromoveerd vanuit de 3e divisie. Daarom was onze doelstelling om te handhaven, wat gelukt is door te eindigen op een keurige 9e plaats.” Het is wel een seizoen geweest met veel Ups en Downs. “Er werden dan 5 wedstrijden op rij gewonnen, wat vervolgd werd door 5 nederlagen op rij. Maar 6 wedstrijden voor het einde van de competitie speelde wij ons veilig met meer punten dan verwacht.”

Frank van den Berg was ook zeer tevreden over de jeugd. “De JO19-1 speelt nacompetitie voor promotie naar de 2e divisie JO19-1. Maar als ze niet promoveren is dat geen schande, want we vinden de 3e divisie voor JO19-1 ook een prima niveau.”

Volgend seizoen
“We proberen nu een stapje verder te gaan door volgend seizoen mee te mogen doen om de bovenste plekken. Dat is dus plek 1 t/m 6.” Frank van den Bos denkt dat het team lukt om bij de eerste 6 te kunnen komen, omdat de krachtverschillen in de 2e divisie zeer klein zijn.

“Door de uitslagen van afgelopen seizoen is te zien dat het zeer klein is. Want iedereen kan van iedereen winnen. Ook stromen er komend seizoen jeugdspelers door naar de A-Selectie. Maar die zouden eerst moeten wennen bij het 2e elftal, want het verschil tussen jeugd en senioren is heel groot.”

RVVH vrouwen terug in de Topklasse

RVVH
-
0
RVVH vrouwen terug in de Topklasse

Na een jaar afwezigheid spelen de vrouwen van RVVH volgend seizoen weer op het hoogste amateurniveau van Nederland. Met 6-0 werd RCL in een eenzijdig duel veroordeeld tot de hoofdklasse. Een succesvolle zaterdag voor de Hercules dames omdat RVVH 2 de beker pakte in Leiderdorp tegen SEP.

 De vrouwen van RVVH degradeerden vorig seizoen naar de hoofdklasse. De doelstelling voor dit seizoen was directe promotie naar de topklasse.  Gedurende het seizoen werd duidelijk dat directe promotie niet haalbaar was omdat vv Heerenveen, mede dankzij haar grote zus sv Heerenveen, oppermachtig bleek. Door de tweede periode binnen te halen mocht RVVH de nacompetitie spelen. In de nacompetitie zou in eerste instantie door acht ploegen gestreden worden om één plek in de Topklasse. Omdat kort geleden besloten werd de beloftenteams van de betaalde voetbalclubs uit de Topklasse te halen waren er nu vier plekken beschikbaar.  Eén allesbeslissende wedstrijd moest er gespeeld worden voor een plek op het hoogste niveau.

 RCL was als Topklasser op voorhand niet de makkelijkste tegenstander voor RVVH. De spanning onder de dames was dan ook al heel de week aanwezig.  RVVH had wel het thuisvoordeel, mede omdat RCL niet in Leiderdorp zou kunnen spelen vanwege de bekerfinales die daar plaatsvonden.  Het tweede van RVVH won daar met 3-0 van SEP en nam de KNVB beker mee naar Ridderkerk.

 Vanaf de start was RVVH sterker dan RCL. Ondanks dat RCL vol overgave de strijd aanbond met de Ridderkerksen kon het geen vuist maken. In de 23e minuut kopte Manuela Grootenboer uit een corner van Nikki de Roest de 1-0 binnen. Zeven minuten later schoot de Roest zelf snoeihard de 2-0 achter keepster Roeleveld.  Ondanks de 2-0 ruststand was trainer Abdalla nog niet gerust op een goed resultaat. Een aansluitingstreffer zou RCL de motivatie kunnen geven om terug te komen in het duel.  Het was keepster Lisette Snel die de aansluitingstreffer voorkwam met een fraaie redding.

 In de 70e minuut was het wederom de Roest die scoorde voor RVVH.  De 3-0 was voor RCL het teken om alles of niets te gaan spelen. Voor RVVH de uitgelezen kans om gebruik te maken van haar snelle spitsen. De 4-0 kwam dan ook uit een counter waarbij de bal door Alyssa Dijkstra op Jennifer Oliveira werd gespeeld die koelbloedig de 4-0 scoorde. Vijf minuten later wisselde Abdalla, Oliveira voor Annemarie Star die na dit seizoen afscheid neemt van het voetbal. Al een minuut later schoof Star de bal in de voeten van Alyssa Dijkstra die de vijfde voor RVVH aantekende.

 Tien minuten voor tijd liet Nasser Abdalla scheidend keepster Beau Suurland invallen als beloning voor haar loyaliteit de afgelopen seizoenen waar zij als tweede keepster aan RVVH verbonden was.  Ook Suurland hield de nul.  Het slotakkoord was voor de sterk spelende Nikki de Roest. De 6-0 betekende  haar derde goal in deze wedstrijd. Voor RVVH is de promotie naar de Topklasse een mooie opsteker. Met de huidige selectie, aangevuld met een aantal nieuwe talenten, kan RVVH met vertrouwen het hoogste amateurniveau tegemoet zien.

 RVVH: Lissete Snel (Beau Suurland), Celine Bruens, Esmeralda van den Heerik, Lisanne van Gelder, Isabel Gulden (Jamie van Rijsbergen) Danielle Noordermeer, Jaline Hoek, Manuela Grootenboer, Alyssa Dijkstra, Nikki de Roest, Jennifer Oliveira (Annemarie Star).

Baardwijk JO10-1 en het wonder van Nieuwkuijk

vv Baardwijk
-
0
Baardwijk JO10-1 en het wonder van Nieuwkuijk

Na de zeperd van vorige week hadden we een wonder nodig om ons te kronen tot kampioen van de tweede klasse 06. In het seizoen ‘95/’96 was er het wonder van Athene, waar Ajax met 3-0 won en daardoor de finale van de Champions League haalde na een verloren thuiswedstrijd. Vandaag voltrok zich het wonder van Nieuwkuijk. Iets minder grote belangen misschien, maar minstens net zo spannend…

We hadden een overwinning nodig met een verschil van 11 doelpunten. Gezien de uitslagen gedurende dit seizoen, was de kans dat dat ging lukken nagenoeg nihil. Toch was er het geloof dat we dit konden realiseren. Vooraf hadden we de spelers verteld dat we een prima seizoen hadden gedraaid waarin we flinke stappen hebben gezet. We spraken af dat we er vol voor zouden gaan, maar als het niet lukte was het ook prima.

De eerste helft speelden we op het hoofdveld van Nieuwkuijk. We hadden gekozen voor een riskante speelwijze, namelijk met twee spitsen, drie middenvelders en maar één verdediger. Veel druk naar voren dus, met het risico om tegen een counter aan te lopen. Wie niet waagt, wie niet wint. Ted en Dilano moesten om beurten de boel dichthouden achterin. Stefano was de tweede spits naast Berat en Kay die om beurten de spitspositie mochten bekleden. Op het middenveld speelden we afwisselend met Stefan, Jayson, Imano en Talha. Keeper Kaj moest er al coachend voor zorgen dat we in de goede positie bleven spelen. En alle ballen tegenhouden natuurlijk.

Vanaf het moment waarop de scheidrechter de wedstrijd op gang floot, pinden we onze tegenstander vast op eigen helft. We speelden goed samen, we zaten enorm fel op de bal en we creëerden kansen bij de vleet. Na 5 minuten was het raak (Stefano) en was de 0-1 een feit. Ook de tweede viel vrij snel (Imano), waardoor er hoop gloorde aan de horizon. Het werd zelfs 0-3 (Stefano) en we kregen kans op kans. Onze tegenstander had zichtbaar moeite met onze aanvallende speelstijl en kwam er maar sporadisch uit. Ondanks alle kansen slaagden we er niet in om de vierde binnen te prikken. En het werd nog erger toen Nieuwkuijk een counter prima afrondde en zo de stand op 1-3 bracht. Met deze stand gingen we ook naar de thee.

In de rust hadden we even de tijd om onze jongens weer wat moed in te spreken. Eigenlijk tegen beter weten in, want met nog 25 minuten op de klok moest er nog 9 keer gescoord worden. We hebben aangegeven dat het niet belangrijk was wie de goals maakt, als ze er maar in gaan. Ook kregen de spitsen de instructie mee dat ze de ballen niet altijd zo hard mogelijk op doel moeten schieten, maar dat een zuiver geplaatst schot in de hoek wellicht een betere optie is. In de eerste helft schoten we niet zuiver en gingen de ballen hard door het midden, waar de uitstekende keeper wel raad mee wist.

In de tweede helft speelden we vanwege een miscommunicatie op een ander veld. We zagen een ontketend Baardwijk. Als leeuwen gingen ze te keer. Het werd al binnen de minuut 1-4 na een heerlijke aanval. Een één-twee tussen Jayson en Imano werd gevolgd door een voorzet op Berat die zijn eerste goal van de wedstrijd maakte. Daarna ging het snel. Talha maakte de 1-5 en Berat de 1-6. Toen was er ineens een counter van Nieuwkuijk en werd de voorsprong teruggebracht tot 4 doelpunten. Nog 7 te gaan. Vervolgens maakte Berat een loepzuivere hattrick waardoor het verschil opliep naar 7 goals. Stefan maakte er 2-10 van en Stefano voerde de score op naar 2-11. Langs de lijn werden de meegereisde supporters steeds onrustiger en rumoeriger. Zou het dan toch gaan gebeuren? Het momentum lag volledig bij Baardwijk en Nieuwkuijk kwam er niet meer aan te pas. Kaj werd niet meer aan het werk gezet. Hij kreeg nog een paar eenvoudige balletjes, maar dat was het dan ook wel. Berat, die gedurende het seizoen wat ongelukkig was geweest in de afwerking, had blijkbaar het beste voor het laatst bewaard. Hij maakte het dozijn vol. Met nog 7 minuten op de klok hadden we nog maar één doelpuntje nodig om kampioen te worden. De delegatie van koploper SVW, die waarschijnlijk onze tegenstander kwam aanmoedigen, zag de bui al hangen en vertrok teleurgesteld het sportpark. Vijf minuten voor tijd viel de bevrijdende treffer. Wederom was het Berat die het net deed bollen en een vreugde explosie was het gevolg. Het schier onmogelijk geachte resultaat was gerealiseerd! We mochten echter niet verslappen, want een tegendoelpunt zou funest zijn. Wie anders dan Berat maakte aan alle onzekerheid een einde met zijn achtste doelpunt van de wedstrijd. In de laatste minuut maakte Stefano er nog 2-15 van. Direct daarna klonk het eindsignaal en waren we tegen alle verwachtingen in toch kampioen! Daar had niemand meer op gerekend, dus er was geen spandoek, vuurwerk, toeters of platte kar geregeld. Dat mocht de pret niet drukken.

Dan maar met zijn allen met kleren aan onder de douche! Vervolgens zijn we snel naar Baardwijk gereden en hebben daar een flink feestje gebouwd! Zo eindigt een geweldig en leerzaam seizoen in wéér een kampioenschap. Voor het vierde jaar op rij. Alle spelers van harte gefeliciteerd, jullie hebben het dik en dik verdiend!

René Kluijtmans wijst talenten de weg

VoetbalJournaal
-
0
René Kluijtmans wijst talenten de weg

Hoe ontwikkel je je talenten als jong voetballertje het best? Met die vraag houdt René Kluijtmans van Kluijtmans Talentadvies zich bezig. “Het hebben van talent alleen is niet voldoende, het gaat erom wat je erin stopt. Talent bestaat uit twee componenten: aanleg en leervermogen. Aanleg zit in je genen en kun je niet beïnvloeden. Leervermogen omvat training, inzet en ontwikkeling; dit kun je wel beïnvloeden.”

Kluijtmans (23 jaar) studeerde bewegingswetenschappen en specialiseerde zich in de sportpsychologie. “Zeker in het amateurvoetbal wordt er nog weinig gebruik van gemaakt”, zegt hij. “Ik heb onlangs wel bij Sparta onder negentien jaar een aantal workshops gegeven. Dat was in groepsverband, maar ik bied ook individuele begeleiding aan.”

Kluijtmans vermijdt liever het woord ‘psycholoog’. “Dat is best wel een taboe. Bij psychologie denkt men vaak aan een probleem, zo zie ik dat niet. Ik zie mijn begeleiding en advies meer als een mogelijkheid, om beter te presteren. Daarom ook beschouw ik mezelf meer als performancemanager.”

Spelers krijgen snel het etiket van talent opgeplakt. “Dat is op zich niet erg”, vindt Kluijtmans. “Maar het schept wel verwachtingen. Van alle kanten. Van de begeleiding, maar ook van het spelertje zelf. Als hij denkt ‘ik kan het ook wel met minder’ dan zal hij dat talent nooit ten volle gaan ontwikkelen. In dit voorbeeld komt heel mooi terug dat talent alleen niet voldoende is, je moet het optimaal prikkelen om het tot volle wasdom te laten komen.”

Daarbij is het volgens Kluijtmans belangrijk dat er zelfreflectie is en doelen gesteld worden. “Dat zijn instrumenten die helpen om het talent beter te ontwikkelen.”

Kluijtmans maakt bij zijn advies gebruik van ‘groeimindset’ en ‘zelfregulatie’. “De groeimindset heeft te maken met mentale weerbaarbeid”, legt hij uit. “Maar vooral ook met de overtuiging dat talent ontwikkelbaar is. Als je de overtuiging hebt dat jouw kwaliteiten aangeboren zijn en vastliggen, is het niet onlogisch dat je bij tegenslag opgeeft. Als je de overtuiging echter hebt dat jouw kwaliteiten ontwikkelbaar zijn, zul je bij tegenslag niet snel opgeven maar juist nog meer je best doen. Sporters met een groeimindset zijn bereid om extra stappen te maken.”

“Zelfregulatie heeft te maken met de verantwoording die een sporter neemt bij zijn of haar eigen ontwikkeling. Het betekent dat je zelf nadenkt over jouw vaardigheden, gedrag en prestaties en op basis daarvan doelen stelt om beter te worden. Een aspect kan zijn dat je zelf overtuigd ben dan je bijvoorbeeld je sprongkracht moet trainen als je veel kopduels verliest.”

Trainers en ouders zijn volgens Kluijtmans een belangrijke schakel bij het stimuleren van zelfregulerend gedrag. “Vaak zijn zij, met de beste bedoelingen, geneigd om te sturen. Het is veel effectiever om, door middel van het stellen van open vragen, sporters zelf te laten inzien wat zij kunnen verbeteren en vervolgens te begeleiden om hier effectieve doelen op te stellen.”

René Kluijtmans wijst talenten de weg

KNVB Bekerfinales bij FC Drunen enorm succes

fc Drunen
-
0
KNVB Bekerfinales bij FC Drunen enorm succes

Na de officiële opening door wethouder Kees van Bokhoven, die overigens nog over een uitstekende traptechniek beschikt, barstte op alle velden de finales los. Tijdens de eerste finales Jeugd tot 15 jaar behaalde Vlijmense Boys na een spannende wedstrijd tegen Hoogeloon de beker in hun categorie. Dit tot grote vreugde van het massaal toegestroomde publiek.

Bij de jeugd tot 17 jaar was FC Drunen een van de finalisten. Na een  2-0 voorsprong  voor FC Drunen kwam hun tegenstander ODC met tien man te staan. De beker was in zicht. Toen sloegen de zenuwen toe en lieten zij ODC tot 2-2 terug komen. In de afsluitende penalty serie werd het drama voor FC Drunen compleet. Hiermede werd na het behalen van het kampioenschap de gehoopte dubbel niet gehaald. Dit doet niets af aan hetgeen dit elftal gepresteerd heeft.

Door de dag heen wisten circa 1250 toeschouwers de weg naar het sportpark van FC Drunen te vinden. De organisatie verliep op alle fronten vlekkeloos.  De KNVB kwalificeerde deze finaledag bij FC Drunen zelfs als de best georganiseerde dag die zij ooit hebben meegemaakt!

Voorzitter Henk Cornelisse: “Mede namens club icoon Jaap Verstraate zeg ik alle vrijwilligers, de EHBO’ers, verkeersregelaars, de KNVB, de scheidsrechters,  de buren Avanti, Concordia , wethouder Kees Bokhoven en onze sponsoren hartelijk dank toe. Het compliment vanuit Zeist komt hen allen van harte toe. Nu op naar de volgende uitdagingen, te weten het fameuze FC Drunen 7×7 toernooi en onze bijdrage aan Wandelen tegen Kanker”

Ron Klijn op zijn plek als jeugdvoorzitter bij SJO DBF

VoetbalJournaal
-
0
Ron Klijn op zijn plek als jeugdvoorzitter bij SJO DBF

De 42-jarige Ron Klijn is altijd al betrokken geweest bij de club en heeft zelf ook gespeeld in het eerste team. Verder is hij twee jaar leider geweest bij het eerste elftal van VV Den Bommel. Vervolgens is Klijn er een paar jaar tussen uit geweest totdat zijn zoon en vlak daarna zijn dochter zich aan hebben gemeld bij de club.

“Zo ben ik in het jeugdbestuur gekomen van in eerste instantie alleen VV Den Bommel.” Later heeft het bestuur van VV Den Bommel besloten om een samenwerking aan te gaan met het bestuur van RKVV FIOS uit Achthuizen. Wij zijn in gesprek geraakt en dat is ons goed bevallen, vertelt Klijn. Zodoende hebben de twee clubs een SJO opgericht waar ook een eigen bestuur bij hoort en Klijn de jeugdvoorzitter van is.

Zelf heeft hij een jaar of twaalf in het eerste van VV Den Bommel gevoetbald. “In de jeugd ben ik vanaf mijn vijfde jaar begonnen met voetballen.” Ik heb destijds gekozen voor VV Den Bommel omdat het de dichtstbijzijnde voetbalclub was, vertelt Ron. ”Dat heb je in zo’n klein dorpje.” Hij vertelt ook dat het vroeger anders was. “Als het wel is tegen zat, dan bleef je gewoon bij je club voetballen.” Na het blessureleed van Klijn lukte het hem niet meer om te voetballen.

Op dit moment is Klijn voorzitter van de jeugdafdeling van de samenwerkende jeugdorganisatie SJO DBF. De beide clubs hebben voor een jaar de F-pupillen en de E-pupillen samengevoegd en dat beviel al goed vertelt Klijn. “Toen hebben we eigenlijk besloten om er een SJO van te maken en de jeugdteams van JO7 tot de JO17 te combineren en dat gaat harstikke goed.”

“Het is voor ons lastig om een JO19 te creëren, omdat VV Den Bommel en RKVV FIOS dermate kleine clubs zijn.” Voor de jeugdorganisatie SJO DBF is het van belang dat de jeugd blijft voetballen met plezier en ontwikkelingen blijven maken. “De keuze om er een SJO van te maken betaalt ons terug want we kunnen nog steeds nieuwe leden verwelkomen.”

De jeugdorganisatie SJO DBF heeft rond de 110 leden wat elk jaar nog uitbreidt. “We proberen om een aantrekkingskracht te vormen voor de kinderen van de andere dorpen die bij de clubs die nog geen SJO hebben en als het ware buiten de boot vallen zonder te benaderen binnen te halen.” En dat gaat hartstikke goed overigens vertelt Klijn.

Ook vertelt hij, omdat dit het tweede jaar is van de jeugdorganisatie SJO DBF en de samenwerking nog heel pril is, heeft het bestuur de intentie om het zeker voort te zetten. “Wat de toekomst ons gaat brengen weten we nog niet. We willen graag elk jaar zo veel mogelijk kinderen laten voetballen met plezier en zo veel mogelijk mensen betrekken bij de club. Dat is onze insteek”

Lekkerkerk wint 1e ronde nacompetitie van Gouda: 3-0

VoetbalJournaal
-
0
Lekkerkerk wint 1e ronde nacompetitie van Gouda: 3-0

Gisteren speelde Lekkerkerk thuis de 1e wedstrijd van de nacompetitie tegen Gouda. Gouda was winnaar van de laatste periode in de 4e klasse E. Gouda was dus een ploeg die een goede reeks achter de rug had en een gevaarlijke ploeg voor Lekkerkerk zou kunnen zijn. Lekkerkerk had de laatste 2 wedstrijden in de reguliere competitie 4 punten gehaald en had dus ook wel vertrouwen getankt. Gedurende de nacompetitie staat de Lekkerkerkse ploeg onder leiding van Hans den Besten.

Lekkerkerk begon zeer gedreven aan de wedstrijd en zette de bezoekers vanaf het begin onder druk. Gouda werd de eerste 20 minuten op eigen helft vast gezet. Dat resulteerde in een groot aantal echte kansen. De 1e kans was voor spits |Kevin Liefhebber in de 3e minuut. Helaas miste zijn schot met links de benodigde kracht. Na deze 1e kans volgden er in rap tempo nog een aantal. Voorstopper Tristan de Bruijn kreeg bij 2 hoge ballen 2 kopkansen, maar tot ieders schrik gingen ook deze 2 kansen er niet in. Gouda kwam in die periode totaal niet van eigen helft af. Een prachtig afstandsschot van Brian Martens kwam via de binnenkant paal weer terug het veld in. De rebound van de gedreven spelende aanvoerder Pim Molenaar werd, zonder dat hij zelf wist, met een uiterste reflex door de keeper van Gouda over het doel gewerkt. Een goal voor de thuisploeg kon niet uitblijven. Toch kreeg Gouda in de 21e minuut een eerste kans na weifelend optreden in de verdediging bij Lekkerkerk. Keeper Schiedon maakte de kans onschadelijk. Ook een minuut later stortte Robin zich voor de voeten van een goudse aanvaller en kon ook die kans om zeep helpen. In de tegenaanval van Lekkerkerk bereikte Brian Martens met een mooie steekpass spits Kevin Liefhebber. Kevin omspeelde de keeper van Gouda en schoot beheerst binnen. Zo stond Lekkerkerk na 23 minuten op een verdiende voorsprong. NA de 1-0 ging Lekkerkerk wat meer achteruitlopen en daardoor kreeg Gouda de gelegenheid om meer op de Lekkerkerkse helft te voetballen. Doordat de Lekkerkerkse verdediging soms slordig was en niet altijd resoluut ingreep, kreeg Gouda meer kansen om op gelijke hoogte te komen. Door gebrek aan scherpte voor de goal van de Goudse spelers en veelal op het laatste moment ingrijpen van de Lekkerkerk-spelers bleef de doel van Robin Schiedon schoon. Lekkerkerk kreeg in het 2e gedeelte van de 1e helft genoeg mogelijkheden om de score verder uit te bouwen, maar door het gebrek aan precisie bij vooral de laatste pass bleef het tot aan de rust 1-0. Na 48 minuten floot de prima leidende scheidsrechter voor einde van de 1e helft.

Na rust was hetzelfde spelbeeld als dat van het 2e gedeelte van de 1e helft te zien. Lekkerkerk was slordig en liep iets teveel achteruit en gaf Gouda daardoor het gevoel dat er nog wel een resultaat te behalen was in Lekkerkerk. In de omschakeling was de thuisploeg ook in de 2e helft te slordig om tot grote kansen te komen. Door een paar goeie ingrepen van de Lekkerkerkse keeper bleef het 1-0 voor de thuisploeg. Na 75 minuten kwam Lekkerkerk weer wat meer en gevaarlijker op de helft van de tegenstander. De voor Patrick Prevo ingevallen Stan Burggraaf wist alleen voor de keeper de bal niet in het doel te krijgen. Ook een kopbal van Alex Velsink uit een corner werd door de keeper van Gouda makkelijk gepakt.

In de 90e minuut werd het dan toch 2-0 door een doelpunt van de ingevallen Martijn de Jong. Na een prima assist van StanBurggraaf kon Martijn bij de 2e paal koel binnen tikken. Daarmee was de wedstrijd beslist en wist Lekkerkerk dat het volgende week weer vol aan de bak moet. In de blessure tijd scoorde de ijverige Bart Sterrenburg ook nog de 3-0 na weer een assist van Stan Burggraaf. Na deze 3e goal vond de scheidsrechter het genoeg en floot voor einde wedstrijd.

Lekkerkerk boekte een verdiende overwinning maar heeft het zichzelf wel onnodig lastig gemaakt. In de eerste 20 minuten had de thuisploeg al op een riante voorsprong moeten staan. Na de 1-0 liep de Lekkerkerkse ploeg teveel achteruit en was slordig bij het creëren van echte kansen. Uiteindelijk werd het in de laatste minuten nog 3-0 na 2 prima doelpunten. Volgende week wacht de zware wedstrijd tegen de winnaar van CKC-VFC. Deze wedstrijd wordt door alle beslommeringen in de 4e klasse F pas komende woensdag gespeeld. De 2e thuiswedstrijd voor Lekkerkerk in de nacompetitie is komende zaterdag en begint om 14.30 uur.

1...1.4061.4071.408...1.476Pagina 1.407 van 1.476

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.