Home Blog Pagina 1406

ZFB Breda zoekt scheidsrechters

ZFB Breda is de zaalvoetbalorganisatie die al meer dan 35 jaar in Breda en omstreken een zaalvoetbalcompetitie organiseert. Ook dit jaar gaan we eind september weer van start met een nieuw seizoen. Dit jaar zullen wij starten met ca. vijftig verenigingen in vijf verschillende klasse ’s. Buiten de competitie is ook dit jaar weer een bekerprogramma opgezet. Om dit allemaal in goede banen te leiden zijn wij op zoek naar scheidsrechters/tijdwaarnemers die ons korps komen versterken.

Waar zijn wij naar op zoek? Naar mensen die het leuk en gezellig vinden om in de avonduren door de weeks te fluiten. Dit kunnen bijvoorbeeld de opleeftijd geraakte scheidsrechters zijn, die het buitenveld wel erg groot vinden worden. Dit kunnen jonge nieuwe scheidsrechters zijn die extra ervaring willen en kunnen opdoen. En iedereen daartussen in.

Wat kunnen wij als ZFB Breda deze scheidsrechters bieden. Een vergoeding van €10.00 per gefloten of tijdwaargenomen wedstrijd. Een kilometervergoeding van huis naar de sporthal. Een ZFB-scheidsrechter tenue. Een gratis scheidsrechters cursus, die van start gaat in september. (Twee avonden). Een gezellige sfeer met onderlinge scheidsrechters. Flexibele avonden en tijden zijn bespreekbaar. Wat vragen wij van u. woonachtig in of rond Breda. Enige ervaring in het leiden van voetbalwedstrijden en regel kennis. Een positieve instelling.

Mocht u dit aanspreken en/of nog vragen hebben neem dan contact op met Pieter van der Pluijm:  Via de mail Ledenadministratie@zfbbreda.com of met telefoonnummer 06-43030630

Spirit opent seizoen met vriendschappelijke winst op CWO: 2-0

Spirit won afgelopen zaterdag de eerste vriendschappelijke wedstrijd met 2-0 van CWO. ‘Ik heb goede dingen gezien vandaag’, zei trainer Richard van Cappellen na afloop van de wedstrijd. En daar was niets te veel van gezien. Ook vanaf de tribune kwamen positieve reacties op het geleverde spel van Spirit.


Eigenlijk zou de Ouderkerkse ploeg oefenen tegen Lekkerkerk. Op het laatste moment meldde de ploeg uit Lekkerkerk zich af. Datzelfde deed de oefen tegenstander van CWO. De ploeg uit Vlaardingen, ook deelnemer aan dezelfde competitie als Spirit, wilde ook graag spelen en na kort overleg werd afgesproken dat beide ploegen in Ouderkerk tegen elkaar zouden aantreden.
Spirit deed dat in 3 verschillende opstellingen, zodat elke speler 2x een half uur kon spelen. CWO kwam met een delegatie CWO1 en CWO2 en stelde 2 gecombineerde teams op.


Spirit startte fris en gretig met 1 (nog) onbekende naam. Doelman Siggy Schutte, overgekomen van Alblasserdam, nam plaats onder de lat. Hij zal de concurrentie aan moeten gaan met Bastiaan Haasnoot (blessure) en Max van Herk (keepte bij de oefenwedstrijd van het 2e). Bij de basis elf was nog een nieuwe ten opzichte van vorig seizoen. Na een jaar gespeeld te hebben bij Nieuw Lekkerland is Stefan Bitter weer teruggekeerd op het oude nest.


Spirit kreeg in de openingsfase al de gelegenheid om op voorsprong te komen. Giorgio Getrouw kreeg 2 opgelegde kansen. Na ruim 20 minuten was het Tim van der Zee die tot 2 keer toe de score kon openen. Tegen het einde van het eerste half uur zette Eric Jansen de Ouderkerkers op een 1-0 voorsprong.
Het 2e half uur liet weer een paar nieuwe namen zien. Mickey Veldhoen keert na een uitstapje naar DCV ook weer terug bij Spirit. Ook Ingmar Burema keert na 5 jaar weer terug bij Spirit. Hij maakte na zijn jeugd een uitstapje naar Excelsior en Barendrecht.


Na de (5) wissels liet Spirit nog steeds een team in evenwicht zien. Het niveau bleef gelijk en het spelbeeld bleef hetzelfde. CWO kwam er af en toe uit, maar Spirit was de bovenliggende partij. Mickey Veldhoen schoot vlak voor rust net naast en met een 1-0 voorsprong werd de kleedkamer opgezocht.


Na rust mocht Bob van der Veen proberen de score te verdubbelen. Na hands van de keeper buiten het strafschopgebied ging zijn schot net over.
Na de laatste 5 wissels, waarna iedere speler (m.u.v. de keeper) 60 minuten speelde, werd wel de 2-0 op het scorebord gezet. Ruben Slooff reageerde alert en rondde keurig af. In de slotfase kreeg hij nog een mogelijkheid. De voet van de Vlaardingse doelman lag in de weg.


Al met al kan Spirit terugkijken op een goede start van de voorbereiding. Die voorbereiding bestaat uit een aantal oefenwedstrijden en een 2-tal wedstrijden om de Hollandse IJssel Cup. De eerste wedstrijd zal dinsdagavond om 20.00 uur in Ouderkerk gespeeld worden tegen DCV.  

Bristol wil ere divisie naar Roosendaal halen

De Vereniging Bristol Team/Budgetisolatie gaat sterk veranderen. Om verder te bouwen moest het anders. “Alleen kon ik het niet meer we groeien te hard”, aldus Lauwen. De vraag die ik me stelde: Hoe zou ik  de vereniging klaarstomen voor de toekomst?.

De motivatie en enthousiasme spat er bij Hans Lauwen direct vanaf: ‘Ik kijk er echt naar uit om mijn tijd en energie te steken in mijn nieuwe rol bij de vereniging. Mijn drijfveer is dat ik het volste vertrouwen heb in de plannen die er nu liggen en in wat wij te bieden hebben binnen het zaalvoetbal. Als vereniging zijn we met de promotie van het eerste bij een punt gekomen die noodzakelijke veranderingen met zich meebrengt.’

Stevig verhaal
Lauwen weet waarover hij praat. Van 1977 tot heden is hij de bron van de vereniging. Sowieso ziet hij ervaring als een belangrijke asset. ‘Ik denk dat we ons als vereniging kunnen laten inspireren door de ontwikkelingen die er nu gaat komen. Er zijn nieuwe mensen, spelers, trainers en sponsors naar Roosendaal gekomen. We hadden in de laatste fase van het afgelopen seizoen de eerste gesprekken gevoerd.  Een ding is wel duidelijk: Bristol gaat voor de ere divisie, en moet de komende jaren een toonaangevende zaalvoetbalvereniging van Nederland gaan worden. Hoe het verder het allemaal eruit gaat zien:

Hoofdtrainer wordt Said Ouasti een trainer die op het allerhoogste niveau al heeft geacteerd b.v. Groene Ster en Knooppunt, Eerste assistent trainer gaatKarim Adarghal worden en de taak van technische manager is verwezen naarBedel Karhadan. Teammanager wordt Mo Bouhdan en de taak van teamleider gaat naar Ibrahim Incebacakli. Aan deze staf moet nog een verzorger worden toegevoegd. En daarvan staat de vacature open.

Oprichter Hans Lauwen gaat zich bezig houden met de bestuurlijke functie`s en blijft hoofdtrainer van de dames. Die de doelstelling hebben om eindelijk kampioen te gaan worden en 1e divisie te gaan spelen.

Said beschikte over vele spelers die naar Bristol zijn gekomen.  Heel veel spelers van de kampioensploeg zijn teleurgesteld afgehaakt mede door tekortkoming, maar vooral door hun persoonlijke toenadering tijdens de selectietrainingen. ” Het laatste is bijzonder jammer want we hadden graag meer van de kampioensploeg willen hebben, maar als je verder wilt doorgroeien moet je keuzes maken” ;aldus de nieuwe trainer. Het is zeker de laatste wedstrijden vooral gebleken dat sommige spelers hun prioriteit ergens anders hadden liggen vult Lauwen aan. En in de 1e divisie konden we daarin geen enkel risico`s meenemen. We moesten dus een groep hebben die er 100 % staat. Zeker gezien het feit dat de afstanden van uitwedstrijden behoorlijke verder liggen. Zo is de verste afstand 190 km en het dichtst bij 115.  Alleen Anwar Tarfit, Yazid Srhil, Levy Schotel hebben de strenge selectietrainingen overleeft.

Verder zijn dit de andere namen: Scot Colkin, Toma Sivanthan  overgekomen van SC Hoge Vught, Mounir Benaissa, Alison Asksoy komen van United 76België, Hakan Aksoy, Buyamin Karahan maken de overstap van BE`79 . Verder bestaat de selectie uit: Adnana Samra, Tim v Noord, Wouter v Dongen , Aimen Hadjaissa, Damiano Vaudo, Issam Agougil en Rick de Jong

De afgelopen maanden is er door de nieuwe technische staf hard gewerkt nieuwe sponsoren te vinden. Om de kosten van de 1e divisie te kunnen dekken, (z’n kleine €10:000) was sponsors zoeken een must. Zo is Budgetisolatie de nieuwe hoofdsponsor geworden,  en gaat met men nu verder als Bristol/Budgetisolatie. Hans Lauwen: ‘We zijn heel trots op de samenwerking met deze sponsor, het is voor alle partijen een belangrijke stap. Al onze nieuwe sponsors (zie website)  zijn dynamische en succesvolle bedrijven, een landelijke bekendheid staat volop in ontwikkeling bij de vereniging en Bristol Team  is zich steeds verdere aan het professionaliseren. Voor alle partijen zijn deze deals een gunstige ontwikkeling.’ Het enige jammerlijke van onze grote toekomst dat we niet kunnen spelen in Roosendaal. Dat is een grote smet. Topsport wordt dat betreft verdreven uit de stad, kijk bv naar RBC. We hopen in de nieuwe thuishaven de Vijfsprong verder successen te behalen. Wie weet waar het zich allemaal naar toe brengt. Op vrijdagavond is in ieder geval topzaalvoetbal te zien in Rucphen. Op 14 september staat er al een kraker op het programma. FCK de Hommel staat dan om 21:00 aan de aftrap.

 

Bristol wil ere divisie naar Roosendaal halen

Waarde zet zijn parel uit Congo in het zonnetje

De onderste competities van het amateurvoetbal staan bij de meeste mensen niet bekend om het mooie voetbal. Veel inzet, flinke overtredingen en enorme krachtsverschillen; dat zijn vaak de ingrediënten van wedstrijden in de kelderklasses. Maar niets is minder waar, ook op lager niveau lopen genoeg pareltjes rond. Bij Waarde bijvoorbeeld.

Interlands
De Bevelandse dorpsclub uit de vierde klasse A van het zaterdagvoetbal heeft met Yannick Ekangamene een ware trekpleister in de gelederen. Hoewel de verdedigende kracht van Waarde nog vrij jong is, heeft hij al een heel voetballeven achter zich liggen. Ekangamene is afkomstig uit de Democratische Republiek Congo en gold in zijn thuisland als een groot talent. Hij speelde er profvoetbal bij een club op het tweede niveau van het Afrikaanse land en maakte daar een goede indruk. Zo veel indruk, dat een stap hogerop slechts een kwestie van tijd leek. Helemaal toen de defensief ingestelde speler werd geselecteerd voor de nationale jeugdploegen van zijn land.

België
Maar het liep allemaal anders dan gedacht. Tijdens een toernooi met een vertegenwoordigend elftal van Congo moest Ekangamene door diverse omstandigheden vluchten. Hij trok vanuit Frankrijk, waar het evenement werd gehouden, naar België. Daar had hij familie wonen. Ook probeerde hij er zijn profdroom voort te zetten en liep hij stage bij meerdere clubs in het betaalde voetbal. Een contract kreeg hij niet, omdat hij als speler van buiten de Europese Unie te duur was. Om toch bezig te kunnen blijven, ging hij spelen in een vriendenteam dat bestond uit andere Congolese jongens.

Waarde
Dat leverde hem uiteindelijk een nieuwe club op, maar geen club in het betaalde voetbal. Frank Waterman van zaterdag-vierdeklasser Waarde hoorde via zijn Belgische connecties Dat Ekangamene een heel goede voetballer is en ging eens een kijkje nemen. Hij nodigde de voormalig jeugdinternational van Congo uit om eens in Zeeland te komen kijken en dat beviel hem goed. De warmte die hij bij Waarde voelde, daar was de verdediger naar op zoek. Inmiddels heeft hij de club in zijn hart gesloten en de club hem ook.

Ereplaats
Het verhaal over zijn reis door de voetbalwereld deed Ekangamene vorig jaar in de PZC. Om hem te eren, is dat stuk door Waarde ingelijst en in de kantine gehangen. Als verrassing werd het ingelijste exemplaar door de burgemeester van Reimerswaal overhandigd aan het pareltje van Waarde.

Joey Jongman in zijn element als ‘nummer zes’

Barendrecht-middenvelder Joey Jongman is 28 jaar en vertrekt naar Katwijk deze zomer. Zijn motivatie: een keertje kampioen worden.

Jongman is openhartig als hij verhaalt over de riante keuzemogelijkheid die hij de voorbije maanden had. Niet alleen Katwijk meldde zich voor de voetballer, maar ook Quick Boys dong naar zijn hand. “Ik had bij Katwijk alleen duidelijk een beter gevoel”, aldus de middenvelder. “Ik heb Quick Boys bedankt voor de belangstelling maar heb duidelijk aangegeven dat dit ‘m niet ging worden.”

“Ik ben benaderd nadat ik met Barendrecht een goede wedstrijd tegen Katwijk gespeeld had”, reconstrueert Jongman. “Ik ben op hun aanbod ingegaan omdat ik echt nog graag een keer kampioen wil worden. Bij Barendrecht gaat dat niet lukken denk ik, maar bij Katwijk moet het een keer lukken. Ik ben 28 jaar en heb nog een jaartje of vijf om het voor elkaar te krijgen.”

Al te veel voorkennis had Jongman niet toen hij in gesprek met Katwijk ging. Ja, hij kende een enkele collega-voetballer, zoals Kilian Berkhout. “Omdat we natuurlijk al jaren tegen elkaar spelen. Je gaat voetballers kennen in de loop der tijd. Maar ik ben geen type dat de halve dag op voetbalwebsites zit te turen. Ik heb hier en daar wat geïnformeerd en ben onbevooroordeeld het gesprek met de club aangegaan.”

Nadenkend over zijn rol bij zijn toekomstige werkgever, slingert Jongman er wat vakjargon in. Hij is middenvelder ‘met de punt naar achteren’, ‘een nummer zes’, vervolgt hij. Iets voor de verdediging moet hij als verbindingsspeler het positiespel op gang brengen, het is een taak die hem is toevertrouwd. “Ik heb de laatste jaren altijd als verdedigende middenvelder gespeeld. Ik weet precies wat ik moet doen op die positie. Bij Van den Berg speelde ik eerst nog weleens hangend aan de zijkant, maar Jack kwam er snel achter dat dat niet mijn beste stek is. Als ik het spel van achteruit kan verdelen, ben ik helemaal in mijn element.”

Heideman weet bij Steenbergen ook als senior regelmatig het net te vinden

STEENBERGEN – Hij doorliep alle jeugdselecties bij v.v. Steenbergen om uiteindelijk zijn kunsten in het eerste elftal te vertonen. Ook als senior weet Stijn Heideman dit seizoen regelmatig het net te vinden.

“In het begin van het seizoen moest ik nog erg wennen aan het fysieke gedeelte en had ik ook maar vier doelpunten gescoord tot aan de winterstop. In de tweede seizoenshelft heb ik wel grote stappen gezet en met veertien doelpunten nu gaat het op dat vlak ook een stuk beter’, zegt de twintigjarige spits.

Afmaker
Heideman geniet van zijn rol in het elftal. Waar hij in de jeugd veelal op het middenveld acteerde, daar is hij in de derde klasse als spits dus belangrijk als afmaker. “Dat is ook wel een kwaliteit die ik in mijn spel heb. Daarbij heb ik ook een behoorlijk loopvermogen en ben bereid om in de spits ook veel meters te maken. Waar ik nu wel mezelf in probeer te ontwikkelen dat is mijn duelkracht. Daarin moet ik zonder meer nog slimmer worden, al heb ik in mijn ogen daarin dit seizoen wel al de nodige stappen voorwaarts gezet.”

Het was voor Steenbergen de bedoeling om dit seizoen minimaal nacompetitie te halen en mee te strijden voor promotie. Het seizoen bleek voor de blauwwitten echter compleet anders te verlopen. “We hadden een heel slechte seizoensstart, waardoor we onszelf eigenlijk al direct kansloos maakten voor onze eigen doelstellingen. Het is nu zelfs zo dat we niet omhoog, maar omlaag moeten kijken. Want we moeten er met z’n allen keihard voor knokken om de nacompetitie voor degradatie te ontlopen.”

Jeugdige groep
Een hard gelag voor Steenbergen, dat zich in 2015 kroonde tot kampioen in de vierde klasse. Na een vierde plek in 2016, derde in 2017 mét periodetitel, bivakkeert men nu in het rechterrijtje. Knokkend om een eventueel verlengd seizoensslot te voorkomen. De laatste weken zorgt echter weer voor wat vertrouwen en positiviteit. “Er zijn dit seizoen wat belangrijke spelers vertrokken en we hebben te maken gehad met de nodige blessures. Met onze jeugdige groep was het ook erg wisselvallig en hebben we te weinig als team gespeeld. De laatste weken gaat het steeds beter en behalen we wel de punten. We spelen meer als team en dat zie je terug in onze resultaten. We hebben eindelijk ook ingezien, dat we met onze kwaliteiten het elke ploeg lastig kunnen maken en ook te laag staan voor wat we kwalitatief in ons mars hebben.”

Heideman is ook blij, dat bij zijn club de eigen jeugd volop de kans krijgt om zichzelf te ontwikkelen en op een mooi niveau te kunnen voetballen. “Het is toch geweldig om bij een club te spelen die vooral inzet op doorstroming van de eigen jeugd? Hierdoor staat er voor de leden een herkenbaar elftal op het veld. Hierdoor is het ook een hecht team met jongens die al vele jaren met elkaar gespeeld hebben.”

Goede mix
“Er is een goede mix van jong en oud. Er zijn het laatste jaar vier tot vijf spelers uit de JO19 doorgestroomd die veel minuten maken. Aan de andere kant is er ook een vaste kern die al wat jaren deel uitmaakt van het eerste. Over de aanwas uit de jeugd maak ik me geen zorgen, omdat onze jeugdselecties op redelijk niveau voetballen en er veel talent rondloopt. Hierdoor denk ik dat wij een elftal houden, dat zeker minimaal in de derde klasse kan uitkomen. Al moeten daarvoor met elkaar nog wel even aan de bak om daar ook volgend seizoen actief te kunnen zijn.”

Stefan Storchart van GDC Eethen houdt familie-eer hoog

Stefan Storchart is al jaren een vaste waarde bij GDC. Hij maakte de opmars en terugval van de club uit Eethen mee. Dit seizoen vielen de prestaties in de derde klasse aanvankelijk tegen, al hooptte de degradant via de derde periodetitel het seizoen nog te verlengen. Genderen Drongelen Combinatie zou graag wat verloren gegaan terrein willen goedmaken.

EETHEN – Met zijn optredens in het eerste elftal houdt Storchart de eer van zijn familie hoog. In de jaren negentig droegen zijn vader en oom het shirt van GDC om de schouders. ,,Nu zijn zij niet meer actief. Nou ja, voetballend niet meer. Ze zitten nog wel in de kantine’’, vertelt Stefan Storchart met een lach. ,,Mijn vader heb ik nooit zien voetballen, maar ik moet vaak van anderen horen dat hij heel goed is geweest. Als klein jongetje heb ik wel langs de lijn gestaan bij mijn oom. Nu komen zij bij mij kijken’’, vertelt Storchart, die hoopt binnenkort voor de ogen van zijn vader en oom een ereronde te kunnen lopen als winnaar van de derde periodetitel in de derde klasse. Want dat is waar GDC in de slotweken van de competitie nog op mikt: een verlenging van het seizoen in de nacompetitie. Om promotie welteverstaan en niet zoals in de voorbije jaargang het geval was om handhaving.

De afgelopen seizoenen leek GDC zich soms in een achtbaan te bevinden. Eerst werd de club omhoog getakeld, totdat met de eerste klasse het hoogtepunt was bereikt. ,,De mooie dingen in het voetbal, spelen op een zo hoog mogelijk niveau. Daar doe je het voor’’, blikt Storchart terug. De afgelopen twee seizoenen volgde met twee degradaties op een rij echter een vrije val. ,,Dat was niet leuk’’, vervolgt hij. ,,Natuurlijk blijft het spelletje nog wel leuk, maar je wilt niet twee keer degraderen. Hoe je dan toch plezier kan houden? Door regelmatig de koppen bij elkaar te steken, te praten met de juiste mensen. En hopen dat het weer goedkomt.’’

Even vreesde ‘heel’ GDC dit seizoen dat de vrije val nog niet ten einde was. De club van vertrekkend trainer Marco de Jong, die na vier seizoenen afscheid neemt, begon moeizaam aan de huidige jaargang. ,,Zelf speelde ik ook niet goed. Normaal gesproken ben ik wel de man van de assists, maar het lukte dit seizoen niet. Een reden is daar niet voor. Ik probeer er hard aan te werken zodat het weer beter gaat en gelukkig lukt dat de laatste tijd ook wel weer’’, aldus Storchart die reeds in 2011 zijn debuut maakte in het vlaggenschip van GDC nadat hij eerst de jeugdopleiding van de club doorliep. GDC bevond zich in de derde klasse in de onderste regionen. Maar er volgde een ommekeer en in het voorjaar begon men in Eethen zelfs met een schuin oog te kijken naar een prijs in de vorm van een periodetitel. ,,Terugkeren naar de tweede klasse was bij de start van het seizoen een doelstelling’’, vertelt Storchart. ,,In de eerste maanden hebben we veel punten laten liggen. Nipte nederlagen of in de slotfase een voorsprong weggeven. Punten die we nu hard hadden kunnen gebruiken, maar we mogen nog hopen. We hebben een goede inhaalrace ingezet. Of die te laat is gekomen, weten we pas aan het einde van het seizoen. Als we maar niet overal net naast grijpen. We gaan er in ieder geval vol voor om met een periode te eindigen.’’

Storchart hoopt dat de goede lijn van de tweede seizoenshelft een basis vormt voor de nabije toekomst. Na dit seizoen neemt voormalig profvoetballer Marco de Jong afscheid als trainer. In de eenmalige Joegoslavisch international Edin Curic, nu nog actief als trainer bij SV Capelle, vond GDC voor komend seizoen al een nieuwe trainer. ,,Zoals het er nu naar uitziet, blijft de groep wel behoorlijk compleet. Vanuit de jeugd zullen spelers de overstap maken. Dat zijn jongens die nu al regelmatig meedoen’’, kijkt Storchart vooruit. Zelf is hij vast van plan om de club trouw te blijven. Hij heeft namelijk een droom voor ogen voor de langere termijn. En die gaat niet over zilverwerk. ,,Hopelijk kan ik in de toekomst nog een seizoen samenspelen met mijn neefje. Hij speelt nu in de JO17, dus ik moet nog wel wat jaren geduld hebben. Een jaar of drie volhouden, dat is goed te doen. En als we dan een jaar samen hebben gespeeld, vind ik het wel mooi geweest en draag ik het familiestokje aan hem over.’’

CvdW: Nivo Sparta – Gustavo Garcia

Gustavo Garcia, ook wel ‘Gus’ Garcia genoemd bij Nivo Sparta, is in Colombia geboren en heeft daar ook in zijn jeugd nog gevoetbald. Tegenwoordig is hij assistent-scheidsrechter bij het eerste elftal van Nivo Sparta.

In zijn jeugd voetbalde hij op bij een betaald voetbalclub in Colombia, maar hij vertrok in 1980 uiteindelijk naar Nederland vanwege het werk van zijn ouders. Toen kwam hij in Zaltbommel terecht, en zocht meteen naar een voetbalclub in de regio. Hij is gaan kijken bij Nivo Sparta, om kennis te maken en om te kijken hoe de sfeer was. Na de kennismaking schreef hij zich gelijk in, en heeft hij dat seizoen in het tweede elftal gespeeld. Het seizoen daarop is hij gelijk toegevoegd bij het eerste elftal, waar hij vervolgens twaalf jaar gevoetbald heeft. ‘’ Ik was een erg temperamentvolle speler, maar dat ben ik nu als assistent ook nog altijd’’, zegt Gustavo ‘lachend’.

Na twaalf jaar in het eerste gevoetbald te hebben, besloot hij met andere jongens die ook al gestopt waren,  te gaan voetballen in een ‘vriendenteam’. ‘’Omdat de club steeds groter werd, schoven wij als team elke keer weer op, van het vijfde naar het zesde tot aan het negende elftal’’, vertelt hij. Uiteindelijk is hij gestopt bij het negende elftal vanwege zijn taken in het eerste elftal.

In de tijd werd hij zo ‘warm’ ontvangen door de club, waardoor hij een gevoel had dat hij iets terug moest doen voor de club. Hij begon naast het voetballen, met het fluiten van de jeugd. Hij vond dat vervolgens zo leuk, dat die de scheidsrechter cursus heeft gevolgd, waardoor die selectieteams mocht fluiten. ‘’Als de club mij nodigt heeft, dan ben ik er voor de club’’, aldus Gustavo. Hij werd drie jaar geleden gevraagd om assistent-scheidsrechter te worden bij het eerste, wat hij een enorme ‘eer’ vindt. Hij is niet alleen assistent-scheidsrechter, maar verzorgd ook voor alle spelers het wedstrijdmateriaal. Sinds dit jaar neemt de gehele staf van Nivo Sparta ook nog eens de taak op zich als ‘elftalleider’.

Iedere zaterdag is hij te vinden op de club. Hij begint dan al om tien uur in de morgen, en legt dan al het materiaal klaar voor het eerste elftal van Nivo Sparta. Dan sluit ik aan als assistent bij het eerste elftal, en daarna ruim ik weer al het materiaal op van het eerste elftal. Zo af en toe speelt hij nog mee, want hij staat nog op de reservelijst. ‘’ Als ze problemen hebben, dan speel ik mee’’. Hij krijgt zoveel waardering van de club, en van de spelers en dat brengt voldoening met zich mee. Ook doet zijn ‘vriendenteam’ veel voor de regio Zaltbommel. Zij organiseren veel evenementen en halen daarmee veel geld op. Dat geld wordt gebruikt voor goede doelen, en hij vindt dit een prachtig initiatief.

Hij vindt dat er bij het eerste elftal een hele goede selectie staat, met een hele goede staf. ‘’ We hebben een selectie met heel veel kwaliteit, die goed is voor de Eerste Klasse. Maar hij blijft voorzichtig, want in de Tweede Klasse win je niet zomaar. De doelstelling blijft wel promoveren en hoe, dat maakt niet uit volgens Gustavo. ‘’We misten vorig jaar net dat beetje geluk, anders zaten we nu in de Eerste Klasse, daarom ga ik ook niet meer zeggen dat we kampioen moeten worden’’, zegt hij. Het mooiste moment moet volgens hem nog komen bij de club.

 

Jamie Lazaroms wil weer minuten maken

Jamie Lazaroms is 23 jaar oud en staat komend seizoen voor zijn eerste jaar bij v.v. Prinsenland. Hij heeft zijn hele jeugd bij sc Gastel gespeeld, maar kreeg de kans niet om bij het eerste van Gastel zijn talent te laten zien. Zelfs toen de eerste keeper van Gastel geblesseerd raakten, kreeg hij zijn kans niet. ‘’ Ik wou niet meer op de bank zitten, ik wou gewoon minuten maken’’, vertelde hij. Toen der tijd had Jamie ook geen zin om ergens anders te voetballen, en besloot hij te stoppen. Hij besloot om twee seizoenen aan vechtsport te gaan doen, maar begon uiteindelijk de teamsport toch te missen.

Het voetballen begon dus weer te kriebelen, en daarom begon hij zijn ritme weer op te doen bij vv Hoeven. Daar heeft hij na een seizoen de kans gekregen om te gaan voetballen bij vv Cluzona.  Daar heeft hij twee seizoenen alles gespeeld, en werd hij kampioen. ‘’Dat was wel een van mijn hoogtepunten’’, zegt hij. Hij heeft daarna de overstap naar Halsteren, maar daar staat Ariën Pietersma, een hele goede doelman volgens Jamie. ‘’ Ik heb daar wel veel geleerd, maar wou weer spelen, daarom heb ik de overstap naar Prinsenland gemaakt’’, vertelt hij.

Hij wist al vroeg dat een carrière als doelman hem wel zou liggen. Hij is maar een half jaar in de F-jes veldspeler geweest, maar na die periode wist hij dat hij keeper wou worden.

De keuze voor Prinsenland was redelijk snel gemaakt. ‘’Ik had een fijn gesprek met de trainer Daan Uithof, heb net in de buurt een huisje gekocht met mijn vriendin en wou zoals ik eerder al aan gaf gewoonweg spelen’’, aldus Jamie. Hij wil vaste kracht worden en een bijdrage leveren aan het succes van een team. In totaal had hij maar liefst acht clubs waar hij kon voetballen, maar koos voor de club die op zaterdag voetbalt, wat voor hem ook ideaal was in verband met zijn werk.

Vorig seizoen was Jamie al jeugd coördinator bij Prinsenland, waar hij inmiddels al mee gestopt is omdat hij er te weinig tijd voor had. Hij hielp mee met de teamindelingen, hielp mee met trainingen en hij gaf af en toe een clinic aan de jeugd.

Zijn mooiste moment zoals hij eerder aangaf heeft hij beleefd bij Cluzona in de Derde Klasse. ‘’Het kampioenschap, waar ik mijn bijdrage aan heb kunnen geven was echt iets om niet te vergeten’’, zegt hij trots. Met maar 28 doelpunten tegen en vaak de nul gehouden was het een uitstekend seizoen voor hem en zijn toenmalige club.

Als hij een wedstrijd speelt, is hij niet snel tevreden. Hij is pas tevreden als hij de nul heeft gehouden, en geen enkele fout maakt. Zelfs als de tegenstander een onhoudbare bal erin schiet, voelt het voor Jamie als een fout ‘’ Pas na de wedstrijd kan ik de goal relativeren, maar tijdens de wedstrijd trek ik het mijzelf aan’’, aldus Jamie.

Twee weken geleden is Prinsenland begonnen met trainen. Hij wil graag terug naar de Tweede Klasse volgend seizoen, hij vindt dat de top drie wel behaald moet worden. Over het kampioenschap wil hij nog niet spreken; ‘’Ik vind dat je eerst naar het collectief moet kijken, aan elkaar moet wennen en dan na een paar wedstrijden pas gaan kijken waar je staat als team’’. In de Derde Klasse moet je geen enkel team onderschatten, hij vindt dat je elk team als geduchte tegenstander moet zien, en elke wedstrijd weer moet kijken hoe je gaat voetballen tegen zo’n tegenstander. Hij hoopt dat hij volgend seizoen minder dan 30 doelpunten tegen krijgt, en alles speelt. Hij heeft in ieder geval zin in het komende seizoen, met veel speelminuten en mooie wedstrijden.

Piershil gaat terug naar de basis

SV Piershil nam vrijwillig afstand van het recht om nacompetitie te spelen voor behoud in de tweede klasse en legde zich neer bij een afdaling naar de derde klasse. Na een flinke metamorfose van de spelersgroep begint de club uit de gemeente Korendijk na de zomervakantie met herwonnen elan op dat niveau aan een nieuwe toekomst.

PIERSHIL – Op basis van de eindrangschikking in de tweede klasse D was Piershil veroordeeld tot het spelen om lijfsbehoud in de nacompetitie, waarbij SV Charlois als eerste tegenstander op zou doemen. Van een duel kwam het niet, want na afronding van de reguliere competitie – beëindigd met een 4-2 nederlaag tegen het Klaaswaalse SSS – was het klaar voor de formatie van vertrekkend trainer Richard Verhoeven.

,,We hebben bij de KNVB aangegeven dat we ons terug zouden trekken en in goed overleg besloten dat we de degradatie naar de derde klasse zouden aanvaarden’’, geeft voorzitter Henk Heikoop van Piershil aan. Een klasse lager wil Piershil, als zelfstandige club met volgend seizoen drie elftallen in competitie, de toekomst tegemoet treden. Met een geheel ander beleid dan de afgelopen jaren toen met ‘jongens van buitenaf’ werd aangetreden. ,,We gaan terug naar de basis’’, geeft Heikoop aan. ,,Vanuit de A-junioren is het verzoek gekomen om met elkaar volgend seizoen een team te gaan vormen, in combinatie met oudgedienden. We zijn nu druk bezig met het formeren van een selectie en daarbij hoort ook de aanstelling van een nieuwe trainer. Dat zal iemand worden die bekend is binnen de vereniging. In de eerste volle week van juni houden we een proeftraining om spelers kennis met elkaar te laten maken.’’

Heikoop stapte eerder dit seizoen in als voorzitter toen Piershil dreigde van de voetbalkaart te verdwijnen. ,,Het mocht niet gebeuren dat deze club, waar ik al eerder – in de bloeiperiode – twaalf jaar voorzitter van ben geweest, zichzelf zou opheffen. Ik vond dat we met elkaar de schouders eronder moesten zetten. Organisatorisch hebben we de boel inmiddels aardig op de rails, al zou voor het mooie het bestuur nog met twee extra mensen aangevuld moeten worden om de organisatie helemaal op peil te hebben.’’

In de stem van Heikoop klinkt gematigd optimisme door. ,,Vooralsnog gaan we op eigen voet verder en daar heb ik wel vertrouwen in. Met NBSVV, Goudswaardse Boys en Piershil zitten we binnen één gemeente met drie clubs heel dicht bij elkaar. In een ideale situatie zouden er niet drie kleine verenigingen naast elkaar moeten bestaan, maar zou er één grotere club moeten ontstaan. Daar is ook dit seizoen regelmatig over gesproken, maar blijkbaar komen we op dat gebied niet tot elkaar. Van een fusie komt het voorlopig niet, dat betekent dat we aan onze eigen toekomst moeten gaan werken. Op sportief gebied wordt dat volgend seizoen in de derde klasse best lastig. We gaan niet direct meedraaien bij de bovenste plekken. Maar met een speler als Jacco Vink, één van de drijvende krachten vanuit de junioren om tot de vorming van een nieuw eerste elftal te komen, hebben we absoluut een talent in huis die de andere jongens ook meetrekt. Ja, de kans is groot dat we straks bij de nieuwe indeling bij Oud-Beijerland in de competitie zullen komen waar veel oud-spelers van Piershil naartoe zijn gegaan. Dat zien we dan wel weer. Nu zijn we vooral hoopvol gestemd over de naaste toekomst.’’