Home Blog Pagina 1408

SSS VR2 een ronde door in de nacompetitie

Door een periodetitel te pakken in de competitie (2e klasse), gaat SSS VR2 de nacompetitie in om proberen te promoveren naar de 1e klasse. Dit is al een super prestatie, aangezien de meiden vorige seizoen nog kampioen werden in de derde klasse. 

De wedstrijd voor de eerste ronde is tegen Blauw Geel’55 VR1 (uit Ede). De wedstrijd begon later, vanwege de files om het eiland Hoeksche Waard op te komen. De eerste kans is voor SSS, maar de grootste kans is voor Blauw Geel. De bal van Blauw Geel spettert op de lat en Vicky heeft de rebound. De ruststand   is 0 – 0.

In de tweede helft is Blauw Geel iets sterker en krijgt ook enkele kansen. Schot van Blauw Geel in het zijnet. SSS moet een tandje bij gaan schakelen. In de 81e minuut is het raak! Het schot van Demi van Oudenaren is raak, 1 – 0! Het is nog even volhouden, maar dan is het tijd voor het eindsignaal! SSS VR2 door naar de volgende ronde. De halve finale tegen DSVP VR1. Zij wonnen met 1 – 2 van Smerdiek VR1. De wedstrijd wordt gespeeld in Pijnacker.

Verjaardagscadeau Valken’68 zege dichterbij

Het was een magere zege, maar niemand die daar in het Valkenburgse kamp van wakker lag. Het belangrijkste zaterdag was dat Valken’68 de eerste ronde van de nacompetitie, met inzet een plaats in de eerste klasse, overleefde. Berkel werd met 1-0 verslagen. Daardoor is er nog altijd uitzicht op een fraai verjaardagscadeau.

Jaco van der Bent maakte kort voor rust de enige treffer. Valken’68 domineerde de strijd vanaf het begin, maar het duurde lang voordat het eenrichtingsverkeer tot een doelpunt leidde. Trainer Arie van Duijn zei na afloop dat een 4-0 zege niet had misstaan en daarmee overdreef hij niet. Valken’68 was heer en meester en alleen de Berkelse luchtmacht, in de persoon van de lange spits Buitenhuis, leverde de geel-roden problemen op.

Het duel werd op een bijveld gespeeld. Het hoofdveld op sportpark ’t Duyfrak was ingenomen door een enorme feesttent. Valken’68 vierde zaterdag met een groot feest het 50-jarig bestaan. De Valkenburgers wilden het duel met Berkel drie dagen later spelen, maar dat zagen de bezoekers niet zitten.

Valken’68 – de derde club die het in Valkenburg probeerde, de twee voorgangers gingen ter ziele – is inmiddels uitgegroeid tot een vereniging met zevenhonderd leden. De oude gezelligheid hebben de Valkenburgers desondanks behouden. Het bestuur hoopt echter ook in sportief opzicht te groeien. “De wens is om een stabiele eersteklasser te worden”, aldus Jaap Janssen, die vrijdag tijdens de officiële receptie de gouden waarderingsspeld kreeg van een KNVB-vertegenwoordiger.

Maar Valken’68 heeft de pech dat het in een gebied huist waar menig amateurtopclub aan de weg timmert. “Spelertjes die bij ons even boven het maaiveld uitsteken worden benaderd en weggehaald. Deze zomer weer twee door Quick Boys”, zegt Henk van der Nagel, oud-eerste elftalspeler en nu trainer van het tweede team. “Aan de andere kant kiezen ook weer veel spelers voor ons die het niet bij Quick Boys, Katwijk of Rijnsburgse redden.”

In de halve finale van de nacompetitie wacht zaterdag in het Westland SV Honselersdijk, dat verrassend eersteklasser DCV met 1-2 klopte.66

Hellevoetsluis plaatst zich voor tweede ronde

Na een heroïsch gevecht tegen het Leidse UVS heeft Hellevoetsluis zich na verlenging weten te plaatsen voor de tweede ronde in de nacompetitie voor promotie naar de 1steklasse. Een doelpunt in de 4eminuut van de verlenging van Joey Salij bleek voldoende voor de winst, al was het met name in de tweede helft van de verlenging nog flink billen knijpen voor de Hellevoeters.

Met UVS, een voormalig voetbalwerk in het zondagvoetbal, trof Hellevoetsluis misschien wel meteen de zwaarste tegenstander die het kon treffen in deze nacompetitie. De Leidenaren waren met 49 punten uit 26 wedstrijden op een gedeelde tweede plaats in de 2eklasse C geëindigd en gaven pas in de laatste speelronden het kampioenschap uit handen. Het jonge team beschikte over enkele behendige voetballers, die elkaar makkelijk wisten te vinden. Hellevoetsluis heeft echter al vaker bewezen over veel ervaring en fysieke kracht te beschikken, waar het bij jonge, technische ploegen wel eens aan ontbreekt. Dat bleek ook deze wedstrijd weer, want UVS beschikte misschien wel over te veel echte voetballers in het team en miste voor dit soort wedstrijden net een ‘ratje’ op het middenveld, waar Hellevoetsluis die in de persoon van o.a. Frenk van Gelderen wel heeft. Hellevoetsluis begon scherp en geconcentreerd aan de wedstrijd en was in het eerste kwartier meteen gevaarlijk, maar het vervolg van de eerste episode was als schouwspel vooral een kwestie van wie kan de bal zo hard en hoog mogelijk naar voren schieten.

In de tweede helft was het spel al meer om aan te zien, was Hellevoetsluis de bovenliggende partij en zorgde het ervoor dat UVS niet meer aan voetballen toekwam. De gevaarlijkste spelers werden bekwaam uitgeschakeld door Vincent Mast, Jeffrey de Koning, Onur Furuncu en Tijs van de Heuvel, Frenk van Gelderen en Sander van Pelt stofzuigden weer dat het een lieve lust was, Victor Hartog bleek voorin erg balvast en tussen al het gevlieg en geren bleef de ervaren laatste man Őner Sang-A-Jong in alle situaties de rust bewaren. Omdat het lang 0-0 bleef, was iedereen het erover eens dat de ploeg die het doelpunt zou maken wel eens de winnaar van deze wedstrijd kon zijn. Ondanks een slotoffensief van de Hellevoeters, met de grootste kansen in de 82een 83eminuut, viel dat doelpunt in de reguliere speeltijd nog niet, zodat er een verlenging aan te pas moest komen. De KNVB had namelijk besloten de nacompetitie telkens maar uit 1 thuis- of uitwedstrijd te laten bestaan, zodat het kon gebeuren dat bij een nederlaag van UVS de Leidenaren niet zoveel plezier zouden beleven aan het zogenaamde toetje. Mocht Hellevoetsluis deze wedstrijd winnen dan zouden er in het vervolg alleen nog 2 uitwedstrijden op het programma staan, wat dus betekent dat in de beslissende wedstrijd één ploeg het thuisvoordeel heeft… Wedstrijden als deze hebben echter ook een voordeel, want er moet een winnaar komen en er wordt een beroep gedaan op de fysieke en mentale weerbaarheid van de spelers. Ook de factor geluk kan hierbij doorslaggevend zijn en daarover had Hellevoetsluis in de tweede helft van de verlenging niet te klagen. Nadat invaller Joey Salij, lang uitgeschakeld geweest met een kruisbandblessure, na een heerlijke individuele actie oog-in-oog met de keeper voor de 1-0 voor Hellevoetsluis gezorgd had, zette UVS alles op alles, wat tot grote kansen leidde.

Doelman Ribaric werd echter de grote held bij de rood-witten, want met zijn drive en winnaarsmentaliteit wist hij met prachtige reddingen de nul te houden en iedere redding te vieren alsof de overwinning al binnen was. Eénmaal kon een UVS-aanvaller bij de tweede paal vrij inkoppen, maar werd Ribaric gered door de paal. Het geloof in een goede afloop groeide bij de Hellevoeters, ook toen een volgende kans door Ribaric via de lat tot corner werd verwerkt. Doordat UVS in de slotminuut ook de eigen doelman mee naar voren stuurde, kreeg Hellevoetsluis in de uitbraak nog een paar kansen, maar die werden, mede door de vermoeidheid, niet goed uitgespeeld. Hellevoetsluis hield stand en mag nu in de tweede ronde een uitwedstrijd spelen tegen het op de ranglijst lager geëindigde Sparta, dat vreemd genoeg wel het thuisvoordeel heeft. De mannen van Edwin de Koning wisten in de competitie al 2x van de Spartanen te winnen en de overwinning op een goede ploeg als UVS zal de ING-boys nog eens een extra boost gegeven hebben.

SC Gastel meiden O-19 winnen districtbeker

De meiden van SC Gastel onder 19 hebben de clubhistorie weer aangevuld met het winnen van de districtsbeker in Zuid 1. In een spannende finale op het veld van SVSSS in Udenhout werden de meiden van Terlo met 2-1 verslagen. De velen meegereisde Gastelse supporters zagen dat behalen van deze prijs uitbundig gevierd werd. De ploeg van coaches Brian Dingenouts, Marcel van Elven (helaas vandaag afwezig) en gelegenheidscoach Arjan van der Weegen bestond vandaag uit: Bente, Lotte, Myrthe, Fleur, Siloah, Ilona, Michelle, Anouk V, Janneke, Famke, Marlijn, Anouk K, Enola, Sharona, Josephine en Tyche.

Navraag bij clubarchivaris Jan van den Bosch leert dat we terug moeten naar 1997 toen voor het laatst de jongens A1 de districtsbeker veroverden (1-0 tegen VES) Voor het vrouwenvoetbal was het alweer sinds 2003 geleden dat een Gastelse meiden A ploeg (0-0, wns 5-4 tegen Stedoco) de beker won. De huidige meidenploeg was erop gebrand om vandaag de titel binnen te slepen. De Club van 100 en het clubbestuur van de vereniging ondersteunde de ploeg met busvervoer naar de finalelokatie op het veld van SVSSS in Udenhout.

Na een nerveus begin van beiden kanten was het eerst Gastel die de wedstrijd onder controle had. De meiden van Terlo wisten echter met veel wilskracht de Gastelse meiden terug te dringen. De SC Gastel meiden kwamen er niet meer uit. In de 25e minuut was het echter Anouk Krouwel die met een schot van net buiten het zestien meter gebied de goede keepster van Terlo wist te verslaan 1-0. Het leek er even op dat SC Gastel de wedstrijd goed onder controle had maar opnieuw vocht Terlo zich terug in de wedstrijd. Na goed druk zetten ontstond er een misverstand in de Gastelse verdediging. Terlo profiteerde en maakte 10 minuten voor rust de gelijkmaker. 1-1.

Na rust was het een zenuwachtig afstastend eerste kwartier van de twee ploegen in het veld. SC Gastel kreeg geleidelijk meer grip op de wedstrijd maar Terlo wist telkens gevaarlijk te blijven met scherpe en diepe voorzetten. SC Gastel was de beter voetballende ploeg, Terlo was de fysiek sterkere en weigerde te capituleren. In de 65e minuut combineerde Ilona, Janneke en Anouk op het middenveld, de diepe bal was uiteindelijk op Michelle die op randje buitenspel het hoofd koel hield en keurig afmaakte. 2-1. Er was nog een flink wedstrijddeel te gaan en Terlo probeerde met nog meer kracht de Gastelse meiden terug te dringen. De meiden van SC Gastel hielden keurig stand, soms met wat kunst en vliegwerk en de vermoeidheid sloeg toe. Het laatste fluitsignaal kwam steeds dichterbij, de laatste kansen van Terlo ook. Een overtreding op de rand van het Gastelse zestienmeter gebied leverde nog een gevaarlijk moment op. Wederom gaven de meiden uit Gastel geen krimp. Na het laatste fluitsignaal ging het laatste beetje energie op aan dolle feestvreugde bij SC Gastel MO19. Geknokt en verdiend gewonnen. Een dikke pluim ook voor tegenstander Terlo die gereedstaande overwinningsbloemen schonken aan de winnende tegenstanders.

Na de gestreden strijd was er ook nog een mooi sportief gebaar van de verliezende ploeg die samen met de winnaars op de foto gingen. De Gastelse meiden gingen feestend terug de bus in naar Oud Gastel. Sponsor Lankhuijzen Schoonmaakbedrijf schonk de ploeg een overwinningspremie in de vorm van consumpties. De huldiging van de meidenploeg zal later sportpark Blankershove plaatsvinden. De Gastelse historie is vandaag wederom aangevuld met een prachtig resultaat van het MO-19 team!

Club van de Week: RKSV Cluzona – Cor van Steenpaal

Cor van Steenpaal is bezig aan zijn twintigste jaar als penningmeester bij Cluzona, maar geeft het stokje na dit seizoen door aan zijn opvolger. Hij zal echter nog veelvuldig te vinden zijn bij de dorpsclub als vrijwilliger én supporter. Op het moment van het interview stond van Steenpaal op het dak van het verenigingsgebouw de zonnepanelen schoon te maken, wat kenmerkend is voor deze echte clubman. VoetbalJournaal sprak met hem over zijn carrière, zijn werkzaamheden bij de club, het vrijwilligerschap en de maatschappelijke doelstelling van Cluzona.

Van Steenpaal speelde zijn wedstrijden zowel in de jeugd als in de senioren voor de club uit Wouw en bleef daarna betrokken bij de club. ‘’Ik speelde in het vierde van Cluzona en toen heb ik besloten om te stoppen. In 1998 is mijn zoon gaan voetballen toen hij zes jaar werd en toen ben ik jeugdleider geworden bij zijn team. Ik ben meegegroeid met dat team en toen ze wat ouder werden ben ik begonnen met fluiten. Nu voetbalt hij in het derde van Cluzona en daar fluit ik de thuiswedstrijden nog steeds van.

In het jaar dat zijn zoon ging voetballen stopte de toenmalige penningmeester. ‘’Toen wisten ze mij natuurlijk gelijk te vinden. Op 5 juli neem ik na twintig jaar afscheid als penningmeester en moet de jeugd mij op gaan volgen.’’ De nieuwe penningmeester wordt Jeroen de Bakker, die momenteel in de jeugdcommissie zit. Van Steenpaal is blij dat er sprake is van verjonging binnen het bestuur. ‘’Jeroen is van ongeveer dezelfde leeftijd als huidige bestuursleden Hidde Poppelaars en Toine Schoonen en dat is alleen maar goed. Verjonging en nieuwe ideeën zijn altijd welkom.’’

Dat van Steenpaal gaat stoppen als penningmeester wil niet zeggen dat hij minder op de club zal zijn. ‘’Ik blijf betrokken bij de sponsoring en de accommodatiecommissie, dus straks ga ik lekker het gras maaien bijvoorbeeld. Wij hebben echt een hele leuke vrijwilligersgroep van 16 á 17 man die op maandag- en vrijdagmorgen bezig zijn op het sportpark. Daar zullen veel verenigingen jaloers op zijn. Vrijwilligers zijn natuurlijk erg belangrijk voor een vereniging. Het snoeien van de heg, het trekken van de lijnen en het maaien van het veld, het is allemaal belangrijk want anders kan er niet gevoetbald worden.’’ Het belang van vrijwilligerswerk is lang niet altijd bekend bij sommige ouders. ’’Sommige ouders denken dat alles vanzelf gaat omdat er contributie betaald wordt, maar zo werkt het niet denk ik. Ik vind het belangrijk dat zoveel mogelijk mensen wat voor de club doen. Gelukkig hebben wij geen tekort aan vrijwilligers, al is het niet altijd even makkelijk. Ieder elftal is voorzien van een trainer en leider. Toch vind ik dat er een beetje meer respect mag zijn van de ouders richting al onze vrijwilligers.’’

De dorpsclub werkt ook aan haar maatschappelijke doelstelling. ‘’We zijn een voetbalclub, maar we proberen ons sportpark ook multifunctioneler te maken. Overdag wordt er geen gebruik gemaakt van onze accommodatie en we proberen er toch wat animo voor te krijgen om er ook overdag gebruik van te maken. Het nieuwe kunstgrasveld wat er gaat komen gaat daar zeker bij helpen. Als je bijvoorbeeld iets wil gaan doen als ‘bewegen voor ouderen’ is het belangrijk dat er geen kuilen in het veld zitten. In het kader van de maatschappelijke functie proberen we daar meer invulling aan te geven. Het moet zichzelf allemaal nog een beetje vinden, maar we zijn er mee bezig.’’

CvdW: RKSV Cluzona - Introductie

Geen zee te hoog voor VDL’s duizendpoot

Marco van der Zee is het prototype voetbalfanaat waarop prachtige amateurverenigingen drijven. Hij zou zo kunnen figureren in een reclamespot van de KNVB. Een duizendpoot met voetbaltechnische bagage én interesse in het ontwikkelen van talent. Bij VDL zijn ze blij met hem.

Als er over een of twee seizoenen een talent uit de lichting die hij nu onder zijn hoede heeft als trainer in het eerste elftal belandt, zal hij trots zijn. VDL is een pure amateurclub waar eigen jeugd voorrang krijgt en waar net als overal de jeugd in de hoogste leeftijdscategorieën niet de makkelijkste is. “Geen probleem, ik heb veel geduld. Dat moet je ook hebben in deze tijd als trainer”, glimlacht Van der Zee.

Van der Zee, die zelf jarenlang bij VDL actief was als voetballer, heeft oog voor veel zaken in een club. Hij lijkt soms op een kleine ondernemer die overal kansen ziet. Het fraaie sportcomplex van de bijna 100-jarige vereniging, dat in de afgelopen seizoenen een ware face-lift heeft ondergaan en inmiddels prachtige faciliteiten biedt, was in de ogen van Van der Zee perfect voor het onderbrengen van veel KNVB-activiteiten en de in de regio inmiddels beroemde keepersschool van voormalig profkeeper Arjan van der Kaay.

De KNVB loopt inmiddels met hem weg en ook Van der Kaay prijst zich gelukkig met Van der Zee, die ook actief meewerkt binnen het Jeugplan Nederland van de KNVB. “Mijn functie is voornamelijk facilitair manager. Mijn taken zijn het verzorgen van alle zaken rondom de activiteiten op onze locatie. Daarnaast ben ik betrokken bij de organisatie en planning van accommodaties in de regio voor de KNVB en de planning en verzorging van de scheids en grensrechters.”

Een druk baasje, zullen sommigen denken. Maar Van der Zee maakt duidelijk dat het ontwikkelen van talent in het amateurvoetbal ook veel voldoening geeft. “Tijdens de wedstrijddagen en toernooimomenten ben ik ook als assistent actief en ontferm me dan veelal over de reserves en verzorg samen met de fysio de voorbereiding van wissels en de verzorging van de spelers.”

Hij heeft nog meer plannen. Een fraai sportcomplex biedt grote mogelijkheden en hij merkt dat er behoefte is aan extra trainingen bij de jeugd én de ouders van die talentvolle jeugd. “We staan nu nog met een keeperschool op het complex, maar mocht de ruimte er komen wil ik er een voetbalschool naast gaan zetten. Deze kan dan actief worden op woensdagmiddag en zondag.”

Van der Zee vindt VDL een prachtige club waar veel mogelijk is. Het is ook een club van deze tijd, zegt hij. “Met een meidenafdeling die fantastisch is. Damesvoetbal wint aan populariteit, meer dan jongensvoetbal. Mijn eigen kinderen bepalen zelf of ze hockeyen of voetballen. Zo bepalen meisjes ook zelf of ze of voetbal gaan.”

VDL is een vereniging met 600 leden die ‘goed aan de gang is’, zegt Van der Zee, die in het dagelijks leven werkzaam is in sportmanagement. “De club leeft. Dat merk je op alle fronten. Je moet alleen de mensen duidelijk maken hoe het werkt.  Vroeger werd je vanuit de kerk of de gemeenschap naar een vereniging gestuurd en vulde je een taak in. Nu komen mensen hun kind brengen en zeggen: Ik betaal toch contributie, dus verwacht ik dat dit en dat geregeld is… Zo werkt het natuurlijk niet”, vult hij aan.

Nieuwe functie houdt Patrick Fieret bij Maasdijk

Patrick Fieret keert volgend seizoen terug in een andere rol bij Maasdijk. De huidig hoofdtrainer treedt vanaf de zomer op als assistent van de nieuwe trainer Richard Kraijenbosch en gaat bovendien de functie van Hoofd Jeugd Opleidingen bekleden. “Daarnaast ga ik nog iets doen rondom de selectie”, geeft hij aan. “We hebben afgesproken om daar geen officiële titel aan te geven. Maasdijk heeft in Eric Groenheide al een goede technisch manager in huis. Ik ga hem niet voor de voeten lopen.”

Voor de 56-jarige Fieret was het een bewuste keuze om te stoppen als hoofdtrainer. “Na vijf jaar was het voor Maasdijk goed dat er een andere trainer zou komen. Niet dat ik uitgekeken was op de groep, maar verandering is ook wel eens goed. Ik voelde niet de drang om elders trainer te worden. Dat heb ik tijdens een gesprek met het bestuur ook gezegd: ik hoef niet per se weg en ik zou graag betrokken willen blijven. De club reageerde daar heel snel op door mij de functie van Hoofd Jeugd Opleidingen aan te bieden. Die functie is nieuw bij Maasdijk, maar ik denk dat de club daar aan toe is. Ik ga alle selectietrainers van de JO19 tot en met de JO13 bijstaan en hoop dat we samen de jeugdopleiding naar een hoger plan kunnen brengen.”

Dat hij assistent-trainer wordt van de selectie heeft alles te maken met de keuze van Maasdijk voor Richard Kraijenbosch als nieuwe trainer. “Hij begint als trainer en kan hem bij zijn eerste stappen ondersteunen. Eén plus één was eigenlijk twee. De rolverdeling is wat mij betreft heel duidelijk. Hij is de baas, ik de assistent.”

Dat ligt nu nog anders. Met Fieret als hoofdtrainer en Kraijenbosch als speler hoopt Maasdijk een betere tweede deel van de competitie te draaien. “We hebben best wel grote plannen”, verklapt Fieret, die als hoofdtrainer zeven clubs diende. “We willen in de top-5 eindigen. We zijn door blessures slecht begonnen, maar staan er inmiddels een stuk beter voor.”

In Gesprek Met: Simon Langenberg

De 47-jarige Simon Langeberg is al negen jaar actief in de jeugdvoetballerij van verschillende clubs. Doordat zijn dochter ging voetballen bij Marjola Girls, is hij twee jaar geleden ook de club binnen gerold. Begonnen als trainer en momenteel als jeugd coördinator heeft hij een passie gecreëerd voor de club en het vrouwenvoetbal. Hij zet zich 100% in om het jeugdplan van de club voor kwalitatief voetbal te realiseren. Hij vertelde het VoetbalJournaal meer over het verleden van de club, zijn werkzaamheden en zijn toekomstvisie.

Marjola Girls uit Lepelstraat is een damesvoetbalvereniging. Als één van de zeven damesvoetbalverenigingen uit Nederland, is Marjola Girls de oudste en tevens de enige uit Brabant. De club was bijna in de vergetelheid geraakt, maar sinds drie jaar zijn ze dat weer met een aantal mensen aan het oppakken. ‘’Wij worden vaak verward met het feit dat wij niet meer bestaan of een onderdeel zijn van een andere club. Natuurlijk klopt dit allemaal niet en zijn wij nog steeds een KNVB-geregistreerde voetbalclub, maar hebben wij dan alleen dames en meisjes.’’

Het meisjes- en damesvoetbal krijgt nog niet voldoende aandacht, en daardoor bloedt dat jammer genoeg dood bij sommige clubs. Daarom wilt Marjola Girls een platform en vangnet bieden voor die meisjes en dames die bij herenclubs niet voldoende aandacht krijgen om door te groeien.

Afgelopen jaren heeft de club geprobeerd hun schouders onder de jeugdafdeling te zetten en het van de grond te krijgen. Ze zijn de jeugdafdeling begonnen met 6 meiden en de vraag of ze het team zo degelijk konden uitbreiden dat ze de competitie konden spelen. Uiteindelijk is er een team van 14 meiden ontstaan, waarmee zij de competitie ingingen. Met dit team zijn ze gaan bouwen en, na er veel energie ingestoken te hebben, mogen ze nu met trots zeggen dat ze 22 meiden hebben rondlopen in de leeftijdscategorie van 12 tot 18 jaar. ‘’We proberen altijd zo goed mogelijke training te geven, veel aandacht geven, sponsors zoeken en zorgen dat de meiden netjes aangekleed zijn. Zo proberen wij te zorgen dat de naam Marjola Girls weer op de kaart komt in de regio. En dat lukt vrij aardig.’’

Momenteel als jeugd coördinator is Langenberg bezig om de jeugd binnen de club te laten groeien. ‘’We willen de jeugd graag van twee kanten laten groeien, namelijk in aantallen en in kwalitatief voetbal leveren. Gericht met het motto: ‘Iedereen is gelijk’. Wij hebben geen prestatiegerichte teams, bij ons zijn meiden aangesloten die nog nooit een bal hebben aangeraakt en nu na twee jaar een leuk potje mee kunnen voetballen. Dat is wat wij uitdragen, iedereen is welkom ongeacht hun niveau.’’

De club is heel klein, in totaal zitten ze aan de 40 leden. Langenberg werkt o.a. mee aan de naamsbekendheid en is zelf ook sponsor van de club. ‘’Bij een club als Marjola Girls komt er veel meer kijken dan alleen jeugd coördinator zijn. Je bent af en toe zelfs nog de materiaalman als je even bij moet springen.’’

In de verre toekomst ziet de jeugd coördinator voor zich dat Marjola een grote damesvoetbal vereniging kan worden. In de nabije toekomst wil hij zien dat ze binnen drie jaar alle leeftijdscategorieën in de jeugd kunnen bedienen. En het liefst willen zij dan ook een Dames één & twee kunnen inschrijven. ‘’Dat is de ultieme droom en onze ambitie, daar werken we keihard aan.’’

RCD JO19-1 Kampioen 2e klasse.

Woensdag 30 mei is RCD JO19-1 kampioen geworden in de 2e klasse na een overwinning op Streefkerk JO19-1.

Na een wat mindere start van het seizoen haalde RCD de concurrenten in op het laatste moment. Na een 9-0 overwinning op Pelikaan, moest woensdag alleen maar gewonnen worden.Rijsoord 19-1 en Groot-Ammers JO19-1 hadden hetzelfde aantal punten bij winst van RCD, maar het doelpuntensaldo van RCD JO19-1 was beter.

De scheidsrechter floot voor het begin van de druk bezochte wedstrijd en binnen 1 minuut lag de bal in het doel van Streefkerk 1 door een doelpunt van Joppe de Geus. Noah Zwang zette de stand iets later op 2-0. Streefkerk maakte het nog even spannend door een doelpunt te maken, maar daarna tikte Lars Pieters de 3-1 en de 4-1 in het doel.

In de rust werd er gebeld door Rijsoord wat de stand was, het was voor hun afwachten wat er verder ging gebeuren bij RCD, maar dat RCD de wedstrijd niet weg ging geven bleek al snel na de start van de 2e helft. Lorenzo Ras maakte de 5-1, Wesley Schrauwen schreef de 6-1 op zijn naam en aanvoerder Jimmy van Bree schreef het laatste doelpunt op zijn naam.

Na het fluitsignaal klonk er vuurwerk, waren er fakkels en de champagne spoot in het rond. Veel van deze jongens hebben de selectie de afgelopen weken bijgestaan door in te springen bij wedstrijden, hierdoor werden soms 2 wedstrijden in 1 weekend gespeeld.

Dit kampioenschap is de bekroning op het harde werk van dit vriendenteam.

RCD JO19-1 Kampioen 2e klasse.

Woensdag 30 mei is RCD JO19-1 kampioen geworden in de 2e klasse na een overwinning op Streefkerk JO19-1.

Na een wat mindere start van het seizoen haalde RCD de concurrenten in op het laatste moment. Na een 9-0 overwinning op Pelikaan, moest woensdag alleen maar gewonnen worden.Rijsoord 19-1 en Groot-Ammers JO19-1 hadden hetzelfde aantal punten bij winst van RCD, maar het doelpuntensaldo van RCD JO19-1 was beter.

De scheidsrechter floot voor het begin van de druk bezochte wedstrijd en binnen 1 minuut lag de bal in het doel van Streefkerk 1 door een doelpunt van Joppe de Geus. Noah Zwang zette de stand iets later op 2-0. Streefkerk maakte het nog even spannend door een doelpunt te maken, maar daarna tikte Lars Pieters de 3-1 en de 4-1 in het doel.

In de rust werd er gebeld door Rijsoord wat de stand was, het was voor hun afwachten wat er verder ging gebeuren bij RCD, maar dat RCD de wedstrijd niet weg ging geven bleek al snel na de start van de 2e helft. Lorenzo Ras maakte de 5-1, Wesley Schrauwen schreef de 6-1 op zijn naam en aanvoerder Jimmy van Bree schreef het laatste doelpunt op zijn naam.

Na het fluitsignaal klonk er vuurwerk, waren er fakkels en de champagne spoot in het rond. Veel van deze jongens hebben de selectie de afgelopen weken bijgestaan door in te springen bij wedstrijden, hierdoor werden soms 2 wedstrijden in 1 weekend gespeeld.

Dit kampioenschap is de bekroning op het harde werk van dit vriendenteam.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.