Home Blog Pagina 1403

Mart Vergouwen streeft met vv Katwijk naar top-3 in de 2e divisie

De 50-jarige Mart Vergouwen is de voorzitter van vv Katwijk. Volgens hem is Katwijk de mooiste amateurclub van Nederland. Vergouwen is directeur van een beveiligingsbedrijf, die voornamelijk actief is op de luchthaven Schiphol.

“Voordat ik voorzitter werd, was ik eerst lid van de business club van Katwijk. En toen ik een jaar of 5/6 was, ben ik lid geworden van Katwijk.” Mart Vergouwen heeft tot de senioren altijd zelf gevoetbald. “Toen ik gestopt was als voetballer, heb ik de club altijd gevolgd. Maar in 2002 ben ik ingestapt als sponsor en in de businessclub.”

Mart Vergouwen heeft ‘Ja’ gezegd tegen het voorzitterschap, omdat de club beroep op mensen doet. Volgens Vergouwen hangt elke club af van vrijwilligers. “Als je een steentje kan bijdragen aan de club waar je al vanaf klein zit, is het een mooi iets om wat terug te kunnen doen.”

De kracht van vv Katwijk:
“Het mooie aan Katwijk is dat we na het prestatieve, waar we op het hoogste niveau spelen (2e Divisie), nooit vergeten zijn waar wij vandaan zijn gekomen. Die twee samen laten voegen is het belangrijkste in de vereniging. Winnen of verliezen maakt niet uit, zolang het maar gezellig blijft.” Volgens Mart Vergouwen is er geen scheiding tussen prestatieve en het nooit vergeten waar ze vandaan komen.

Afgelopen seizoen:
Mart Vergouwen kijkt bijna elke wedstrijd (zowel thuis- als uitwedstrijden) van het 1e elftal, vertelde hij. Vergouwen had het volgende te melden over het kampioenschap en hoe dit binnen de club beleefd werd: “Ik was zondag ochtend om 05:30 thuis. We waren zaterdag natuurlijk kampioen geworden en toen zijn we naar het gemeentehuis gegaan voor een rondrit door Katwijk. Het was al licht toen ik thuis kwam. Iedereen van de club is ontzettend blij met het kampioenschap.”

Volgens Vergouwen zijn er de komende periode familiedagen die in het teken staan van het kampioenschap. Maar het kampioenschap leefde enorm bij de spelers, het bestuur en binnen de club. De sfeer was, volgens de voorzitter, heel goed tijdens de wedstrijd. “Het was lekker weer en de ploeg speelde prima voetbal, dus ik vond het geweldig.” Katwijk had genoeg aan een gelijkspel, maar Kozakken Boys moest winnen als zij kampioen wilde worden.

Wat begon als een mooie wedstrijd, liep het niet goed af voor scheidsrechter Lorenzo Cairo. “Hij viel 15 minuten voor het einde uit met een kuitblessure. Maar er waren ook weer mensen die zeiden dat hij last had van zijn maag. Wat veroorzaakt zou kunnen zijn door het weer.”

Volgens Mart Vergouwen was de doelstelling om zo veel mogelijk te winnen om uiteindelijk kampioen te worden. Het behalen van het kampioenschap is gelukt, maar alle wedstrijden winnen helaas niet. “Begin van het seizoen stonden we in een lijst met Manchester City, PSG en Barcelona. Deze lijst ging over de clubs die de meeste wedstrijden ongeslagen zijn gebleven.’’

Volgend Seizoen
Mart Vergouwen gaf aan dat de doelstelling voor volgend seizoen ook al vaststaat. De doelstelling is om zo hoog mogelijk te eindigen. “Ik heb er alle vertrouwen in dat we volgend seizoen weer meedraaien bovenin. Hoewel het niet zeker is of dit ook gaat lukken, is dit toch onze doelstelling voor aankomend seizoen.”

Het team verandert een beetje. “Er gaan een paar spelers weg en een paar spelers komen erbij. Daarnaast gaat er ook één speler stoppen met voetballen. Er komen ook spelers vanuit de JO19-1, maar die sluiten eerst aan bij het 2e elftal. Omdat de stap anders te groot is.’’

VV Baardwijk knokt zich langs Gastel en bereikt de finale.

©Foto’s: MiGe Fotografie

Zondag stond voor Baardwijk de eerste nacompetitiewedstrijd tegen Gastel op het programma. Gastel, een van de sterkste, misschien wel de sterkste ploeg uit onze afdeling had al een wedstrijd in de benen.

Om 12 uur werd er begonnen aan de wedstrijd. Het talrijke publiek ging er eens goed voor zitten, het weer was goed en er stond iets op het spel. Gastel begon voortvarend aan de wedstrijd, na 5 minuten kregen ze de eerste kans van de wedstrijd, Kelsey was gelukkig goed bij de les en maakte deze kans vakkundig onschadelijk.

Na ongeveer 10 minuten kreeg de thuisploeg een vrije schop te nemen aan de rechtse kant van het veld. Inge leverde een perfecte voorzet af die door onze goudvink Patricia geweldig werd binnengekopt. Gastel voerde hierna de druk op en Baardwijk moest achteruit. Er kwamen enkele kleine kansjes voor de bezoekers, Kelsey bleek echter in zeer goede vorm. Een keer was ze wel kansloos, maar de goed ingekopte voorzet spatte uiteen op de lat. Baardwijk speelde de rest van de eerste helft erg slordig, maar Gastel kon geen gelijkmaker produceren. De rust werd gehaald met een 1-0 voorsprong voor de thuisploeg, wel een beetje geflatteerd maar niemand die er om maalde.

De tweede helft werd begonnen met dezelfde ploeg. Baardwijk beet meer van zich af en kreeg langzaam maar zeker de overhand, al was het wel oppassen voor de tegenaanvallen van de bezoekers. Een hele grote kans werd echter naast geschoten, op andere gevaarlijke situaties had uitblinkster Kelsey telkens een goed antwoord. De thuisploeg vergat zelf als zo vaak om de wedstrijd in het slot te gooien, zo bleef het erg spannend tot het eind van de wedstrijd.

20 minuten voor het einde kwam Ilse in de ploeg voor de moegestreden Inge, Baardwijk bleef keihard werken voor een goed resultaat. Het laatste kwartier ging Gastel vol op de aanval spelen, Baardwijk toonde echter karakter en inzet, en vocht zich naar het einde van de wedstrijd toe. Na het laatste fluitsignaal was de ontlading erg groot bij de speelsters, begeleiding en de talrijke toeschouwers.

Een erg mooie en spannende wedstrijd voor het publiek, we gaan ons nu opmaken voor de finale van komende zondag tegen RVC-33 uit Reewijk. Plaats en tijd zijn nog niet bekend, maar dit word op tijd bekendgemaakt. Strijd, passie en niet opgeven waren vandaag de dingen die het gedaan hebben. Een geweldige teamprestatie met Kelsey als absolute uitblinkster. Volgende week nog een keer volle bak, we gaan er gewoon voor.

Mark Bresser Hoofd Jeugdopleiding CWO

Met ingang van het nieuwe seizoen zal Mark Bresser (49) aantreden als Hoofd Jeugdopleiding bij CWO. Mark Bresser is als voetballer actief geweest bij Alexandria’66 en Xerxes. Als trainer is hij actief geweest bij Zwervers Capelle en Excelsior R.

Met deze aanstelling van Mark Bresser en de eerdere aanstelling van Gert Jan Pleijsier als TC voor de selectie doet CWO wederom een grote stap voorwaarts met als doel op termijn spelers uit de eigen jeugdopleiding door te laten stromen naar het eerste elftal.

De inspanningen van de laatste jaren in combinatie met de financiële steun van sponsor ING en gezonde groei van zowel jeugd- als seniorleden, hebben ertoe bijgedragen dat CWO zich positief ontwikkelt als stabiele vereniging waar prestatie en plezier hand in hand gaan.

VV Lekkerkerk wint met 2-1 van CKC ook 2e ronde nacompetitie

Gisteren speelde Lekkerkerk thuis de 2e wedstrijd van de nacompetitie tegen CKC uit Kralingseveer. CKC was als 2e geëindigd in de 4e klasse E en was in de 1e ronde met 6-3 de bovenliggende partij tegen VFC uit Vlaardingen. Lekkerkerk was vorige week te sterk voor Gouda en won uiteindelijk na een prima 1e kwart van de wedstrijd en 2 doelpunten in de slotfase verdiend van Gouda.

Door wat spionagewerk bij de midweekse wedstrijd van CKC-VFC had trainer Hans den Besten een prima beeld van de kracht van vooral de aanvallers van CKC. De opdracht aan de Lekkerkerkse verdedigers was dan ook om die 3 spelers geen millimeter ruimte te geven vanaf de 1e tot de laatste minuut. Daarnaast had aanvoerder Pim Molenaar de taak om de creatiefste middenvelder van de bezoekers uit te schakelen en daar waar mogelijk te overlopen. Het tactische plan van de trainer werkte vanaf het eerste fluitsignaal prima. Lekkerkerk was de bovenliggende partij en zette CKC direct vast op het gehele veld. De aanvallers van CKC kregen geen centimeter ruimte en de Lekkerkerkse aanvallers zette veel druk op de verdediging van de bezoekers. Dat resulteerde al in de 6e minuut tot de 1-0. Doorjagen van Patrick Prevo en Stan Burggraaf leidde tot een te korte terugspeelbal die door Stan werd opgepikt. Vervolgens omspeelde Stan de keeper van CKC en tikte vanuit een lastige hoek toch nog prima binnen. Bij een spaarzame uitval van CKC na 10 minuten maakte Kevin van Gent een overtreding waar hij direct een gele kaart voor kreeg. Op zich was de kaart te billijken maar in het vervolg van de wedstrijd loste de onberekenbaar leidende scheidsrechter soortgelijke overtredingen op met een vermanend praatje. In het vervolg van de 1e helft creëerde Lekkerkerk nog een aantal goeie kansen met name uit hoekschoppen. Vooral de prima spelende Alex Velsink kreeg de bal een aantal keren niet goed op zijn hoofd. Een prachtige volley van de zeer gedreven spelende Martijn de Jong werd in de 38e minuut nog net onder de lat vandaan getikt door de keeper van CKC. De enige kans voor CKC kwam pas in de 45e minuut. Bij een corner ging gelukkig voor Lekkerkerk de bal aan iedereen voorbij en zo werd de rust met een verdiende 1-0 voor de thuisploeg bereikt.

Na rust veranderde er niet veel aan het spelbeeld. Lekkerkerk liet CKC wel wat meer voetballen maar in de omschakeling waren de grootste kansen voor de thuisploeg. Helaas kon de geblesseerd geraakte Stan Burggraaf in de 55e minuut niet verder en werd vervangen door Pieter Otten. In de 60e minuut kreeg Martijn de Jong een prachtige kans om de 2-0 binnen te koppen. Na een vloeiende aanval legde Alex Velsing de bal loepzuiver op het hoofd van Martijn. Helaas ging de bal aan de verkeerde kant van de paal naast het doel. Twee minuten later stond het ineens 1-1. Bij de 1e echte kans voor CKC in de 2e helft was het gelijk raak. De 1e poging kon de goed keepende Robin Schiedon nog keren, maar de terugspringende bal kon toch weer voor het doel gebracht worden waar de inkomende rechtsbuiten de bal van dichtbij kon binnentikken. Zo kon Lekkerkerk dus weer op jacht naar de voorsprong. Door met volle inzet en beleving te blijven spelen drukte de thuisploeg CKC weer helemaal terug. In de laatste minuut van de officiële speeltijd had Lekkerkerk de winst kunnen grijpen. Na een prachtige kopbal van Martijn de Jong kon de bal nog net van de lijn gehaald worden. De rebound werd door aanvoerder Pim Molenaar helaas over geschoten. Na deze kans floot de scheidsrechter voor einde wedstrijd en konden Lekkerkerk en CKC zich op gaan maken voor een verlenging van 2 x 15 minuten.

Na 5 minuten in de verlenging kwam Lekkerkerk ineens met 10 man te staan. Na vasthouden van Kevin van Gent besloot de scheidsrechter van dienst op advies van de grensrechter een 2e gele kaart te geven. De grensrechter had echter eerst voor de 1e overtreding moeten vlaggen. De speler van CKC kreeg de bal in zeer duidelijke buitenspelpositie en daarna pas hield Kevin de aanvaller licht vast. Een duidelijke fout van het arbitrale duo. Vanaf dat moment moest Lekkerkerk het zien te redden met een mannetje minder. Lekkerkerk durfde het aan om gewoon 1 op 1 te gaan spelen zonder laatste man. De beloning daarvoor kwam in de 102e minuut. Martijn de jong kopte prachtig binnen na een mooie voorzet van Brian Martens. De kopboogbal viel tegendraads binnen in de verre hoek. Lekkerkerk kreeg daarmee loon naar werken. Na deze goal werd de eerder voor Patrick Prevo ingevallen Brian Martens teruggehaald naar achteren en ging als laatste man spelen. In de laatste minuut speelde Bart Sterrenburg de opkomende Pim Molenaar vrij. Pim kon vrij doorlopen richting doel. Helaas schoot Pim net even te gehaast en zag zijn poging over het doel verdwijnen. Lekkerkerk haalde met 2-1 de rust van de verlenging. In de 2e helft van de verlenging bleef Lekkerkerk met 10 de gevaarlijkste ploeg. In de 110e minuut ging Bart Sterrenburg alleen op de keeper af. Voordat hij kon schieten werd hij door een verdediger omver gekegeld. Maar de scheidsrechter en ook zijn assistent weigerden onterecht de bal op de stip te leggen. In zijn poging om de bal weer te veroveren ging Bart achter de verdediger aan. Met een sliding van achteren probeerde hij de bal te veroveren, maar hij raakte daarbij de verdediger. De scheidsrechter bestrafte de overtreding met direct rood waar wellicht ook gewoon een gele kaart had volstaan. Lekkerkerk moest dus vanaf dat moment met 9 man de zege veilig stellen. Twee minuten na de rode kaart beging een speler van CKC een soortgelijke overtreding als Bart en die kreeg daarvoor wel een gele kaart. Daarmee maakte de scheidsrechter een 2e fout in het nadeel van de thuisploeg. In de 114e minuut raakte bij Keeper Robin Schiedon een vinger uit de kom na een duel in het strafschopgebied. De behandeling duurde ongeveer 3 à 4 minuten. In het restant van de tijd en de onterecht lange extra tijd van 8 minuten probeerde CKC nog de gelijkmaker te forceren maar Lekkerkerk haalde de zege binnen. Na 128 minuten voetbal stond er 2-1 op het scorebord.

Lekkerkerk boekte een verdiende overwinning op een prima tegenstander. Het tactische plan van trainer Hans den Besten werd door de spelers van Lekkerkerk zeer goed uitgevoerd. Met volle inzet, beleving en strijd werd de finalewedstrijd van de nacompetitie gehaald. De enige aanmerking was dat de thuisploeg de wedstrijd niet eerder kon beslissen. Ook de 2 uitsluitingen voor de komende wedstrijd levert de trainer wel wat hoofdbrekens maar zijn ervaring levert ongetwijfeld een prima oplossing op. Volgende week wacht weer een zware wedstrijd tegen de buren uit Bergambacht. Zij wisten in de slotfase de winst te behalen bij Victoria’04. In de 90e en 92e minuut scoorden zij de 1-1 en de 1-2. In het vooruitzicht staat dus een mooie derby met als inzet een plaats in de 3e klasse. Voorwaar een prachtige affiche. De finalewedstrijd wordt gespeeld op het Lekkerkerk-complex aan de Tiendweg-West. De aanvang is definitief vastgesteld op 15.00 uur.

Selectie v.v. Hellevoetsluis blijft nagenoeg intact

Waar je overal om je heen jaarlijks veel spelerswisselingen ziet, blijft het bij v.v. Hellevoetsluis ieder jaar betrekkelijk rustig. Blijkbaar gedijen de spelers onder de vleugels van trainer Edwin de Koning goed en hebben zij het naar hun zin aan de Brielsestraatweg.

Ook voor komend seizoen zijn er bij de rood-witten weinig mutaties te verwachten. Na het voeren van diverse gesprekken door Edwin de Koning en teammanager Ton Lammers heeft 90% van de spelers aangegeven ook volgend seizoen graag voor Hellevoetsluis uit te komen. Meest gehoorde argumenten daarbij zijn dat er altijd ergens om gespeeld wordt, men de trainingen als prettig ervaart, de randvoorwaarden goed zijn en er altijd voor een paar honderd toeschouwers gevoetbald wordt.

Hellevoetsluis wordt over het algemeen gezien als een warme club, waar het motto ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’ op van toepassing is. Dat is ook de reden waarom Tom Sleeuwenhoek (19), als kind van Nieuwenhoorn, er voor gekozen heeft om volgend seizoen de kleuren van Hellevoetsluis te verdedigen. Naast Sleeuwenhoek komen ook Jarno Huijsman (OHVV), Brian Poelman (SC Feyenoord), Gaultier Obiango (VDL), Ti-Jey Bins (Bruse Boys), Marlon van Beek (eigen jeugd) en Alex de Blok (Nieuwenhoorn) de gelederen versterken. Tommy van Schaik keert na omzwervingen via Brielle en Nieuwenhoorn weer terug op het oude nest.

Ondanks de goede prestaties en sfeer zullen er ook spelers vertrekken. Wouter Besters verlaat Hellevoetsluis voor OVV, Roeland de Bruijne komt komend seizoen uit voor Nieuwenhoorn, Dennis Nijkamp vertrekt naar Rockanje en Thomas Melching en Ercan Dere gaan hun geluk beproeven bij Vlotbrug.

De tweede groep, o.l.v. Stef Huszarik en Johan Engel, bestaat uit veel talent uit de eigen jeugdopleiding en wordt dan ook gezien als het opleidingselftal. Desondanks draaide dit team lang mee om de titel, maar moest het op het laatst toch haar meerdere erkennen in de concurrenten. Gedwongen door drukke werkzaamheden zal Stef Huszarik na 2 seizoenen Hellevoetsluis helaas gaan verlaten, maar in Johan Wouters denkt Hellevoetsluis een gelijkwaardige opvolger gevonden te hebben.

Bij de eerste selectie heeft alleen assistent-trainer Ruud de Vos aangegeven meer tijd aan zijn hockeyende dochter te willen besteden. Zijn positie is vooralsnog niet ingevuld. Hoofdtrainer Edwin de Koning en zijn assistent Maurice Schaap blijven aan en ook verzorger Ritus Visser zal, ondanks een verhuizing naar Leiden, deel uit blijven maken van de begeleiding.

Hellevoetsluis heeft de zaakjes dus ook voor het seizoen 2018-2019 weer op orde.

Ramon de Rond Toernooi: Uniek evenement voor uniek mens

Op zaterdag 16 juni staat op de velden bij Victoria’04 voor de vierde keer het Ramon de Rond Toernooi op het programma. Het is het eerbetoon aan de in 2015 overleden Vlaardinger, die jarenlang tegen kanker streed. “Zijn herinnering aan hem leeft voort, dat is voor ons heel belangrijk.”

De zevenkoppige organisatie van het toernooi – Jordy Helemigh, Marco Bakker, Jan Hoffmann, Marcel Ketting, Olaf Voorburg, Ronald van Schaijk en René Los – hebben één ding gemeen. Ze waren allen vriend van Ramon de Rond en voetbalden in het vriendenteam bij Victoria’04 waar de Vlaardingse aanvaller deel van uitmaakte. “Het blijft daardoor elk jaar weer speciaal om dit toernooi te organiseren”, zegt Marco Bakker. “Iedereen had een eigen speciale band met Ramon. Ik kende hem bijvoorbeeld van RKWIK waar we bij de F-jes al samen speelden.”

“Ik leerde Ramon kennen bij Fortuna, waar we in selectie speelden”, vult Jordy Helemigh aan. “Zijn ziekte en overlijden heeft ons als vriendenploeg nog dichter bij elkaar gebracht. Op de dag van zijn overlijden gaan we elk jaar naar zijn graf. Daarna gaan we door naar de kroeg en zuipen we een stuk in onze kraag. Ramon lustte graag een biertje, hij was een echte levensgenieter. Op die manier herdenken we hem.” Goed voetballen, dat kon hij ook. “Nou en of”, reageert Bakker. “Hij was enorm sterk aan de bal.” Jordy: “Kopsterk, een krachtmens. “Ik was altijd blij dat hij in mijn team zat en dat ik niet tegen hem speelde”, lacht Bakker. “Hij ging altijd voorop in de strijd. Een voorbeeld voor anderen.”

Ramon de Rond streed jarenlang tegen kanker. Desondanks, hoe slecht het met hem ook ging, bleef hij altijd voetballen. “Dat heroïsche, dat past bij hem”, zegt Helemigh. “Ik kan me nog herinneringen dat we onder Ruud Spierings in de tweede klasse speelde. Bij hem was toen voor de eerste keer kanker geconstateerd, maar hij speelde gewoon mee.”

“Gewoon was ook normaal voor Ramon”, vertelt Bakker. “Hij moest en zou voetballen. Tussen de eerste keer dat er kanker was geconstateerd en zijn overlijden, zat geloof ik twaalf jaar. Tussendoor waren er momenten dat hij genezen was verklaard. Maar meestal was hij ziek, werd hij bestraald of had een chemo-kuur. Maar hij ging altijd werken – hij werkte bij de marechaussee – en kwam altijd voetballen. Dat was voor hem, buiten Linda en Kick, zijn zoontje die in 2014 is geboren, alles.”

De Rond zorgde er ook voor dat zijn vrienden, die verspreid bij Vlaardingse club speelde, bij elkaar kwamen in een vriendenteam. Helemigh: “Hij heeft daar de eerste aanzet voor gegeven. Zoiets schept een band. We spelen nu nog steeds samen. Door alles wat er gebeurd is, zijn we nog dichter naar elkaar gegroeid.” Toen het met hem slecht ging werd een afscheidswedstrijd georganiseerd tussen het vriendenteam van Ramon de Rond en de Sparta Legends. “Dat was bij Deltasport, er kwamen vijftienhonderd man op die wedstrijd af. Marco Sas, met wie hij had samengespeeld, had voor die wedstrijd het voortouw genomen.”

“Bij ons vriendenteam is toen al heel snel het idee ontstaan om een toernooi voor hem te organiseren. Ramon vond dat best maar hij stelde wel als voorwaarde dat de opbrengst naar Kika, het kinderkankerfonds, moest”, aldus Bakker. “Hij ging toen snel achteruit en daardoor hadden we weinig tijd. We hebben de eerste editie uit de grond gestampt. Het was in maart. Ramon vond het fantastisch. Er waren meteen 25 teams. Oud-Feyenoorder Ben Wijnstekers deed de aftrap, van de wethouder kreeg Ramon het gemeentelijk ereblijk De Zilveren Haring. Ramon had er helemaal naar toegeleefd. Anderhalve week later is hij overleden, een paar dagen na zijn vader, die ook kanker had.”

Madese jongens worden mannen

Kevin de Bok is pas 20 jaar oud, maar al uitgegroeid tot een vaste waarde bij Madese Boys. 2017-2018 was tot nu toe zijn beste seizoen in het eerste elftal van de club uit het Brabantse dorp.

Aan het einde van het seizoen 2016-2017 waren de voortekenen al goed: Madese Boys groeide uit tot een organisatorisch sterk team. Dat werd doorgetrokken in 2017-2018. Middenvelder Kevin de Bok zag in de voorbereiding dat het goed zat. “Maar je bent ook altijd afhankelijk van factoren als vorm, blessures en de tegenstander.” Hij merkt dat enkele talenten zich ontwikkeld hebben tot waardevolle spelers voor de selectie. “Waaronder ikzelf. Ik voel dat ik nu beter meekom op dit niveau, vooral fysiek gaat het beter.”

Dat Madese Boys dit seizoen zo goed meedraaide bovenin de tweede klasse E is al een unieke prestatie, maar De Bok gelooft dat er nog meer in het vat zit. “Als we deze selectie bij elkaar houden, zijn we ook in de eerste klasse een moeilijk te kloppen team. Maar dat moeten we eerst nog maar eens zien te bewijzen. We hebben nog veel jonge spelers die zich kunnen ontwikkelen. We zijn alleen wel heel afhankelijk van de fitheid, we hebben slechts veertien of vijftien spelers die echt goed genoeg zijn voor het eerste.”

De Bok voelt zich prima op zijn plek in bij Madese Boys. “Ik heb het echt heel erg naar mijn zin, het is een leuke groep en dit niveau past goed bij mij.”

Franckaert voelt zich bij v.v. Hulsterloo prima op zijn plaats

Met een doelpunt uit een vrije trap besliste Björn Franckaert eind april het thuisduel tegen Schoondijke (1-0). Drie belangrijke punten richting het doel van de club: nacompetitie en eventuele promotie naar vierde klasse.

Samen met NVS en v.v. Biervliet strijdt de ploeg uit Nieuw-Namen voor de tweede plaats, waarbij NVS al zeker is van een ticket voor de nacompetitie door de eerste periode te winnen. “Maar we hebben nog altijd het streven om mee te doen voor de prijzen. Daarbij hadden we al meer punten kunnen en ook moeten hebben, maar we hebben het in bepaalde wedstrijden danig laten afweten helaas. Het was soms te wisselvallig door goede wedstrijden af te wisselen met een collectieve offday. Daarbij hebben we slechts een heel kleine kern spelers en is er geen aanwas van bijvoorbeeld jeugd ofzo. Dat maakt het wel eens lastig. Dat zie je dan terug in trainingsopkomst en trainingsarbeid als er tentamens zijn, blessures of schorsingen.”

De 24-jarige inwoner van het Belgische Sint Gillis Waas kwam ruim drie jaar geleden dankzij oud-Hulsterloo trainer Tony Pollet in Nieuw-Namen terecht en heeft daarvan nog altijd geen spijt. Al speelde hij begin dit seizoen wel even voor het Belgische Branst (bij Bornem).

“Destijds ben ik vanuit het Belgische KSK De Klinge, waar ik eerst Tony Pollet als trainer had, na een conflict met de nieuwe trainer vertrokken. Ik werd toen door Christoph Praet benaderd om naar Hulsterloo over te stappen en dat heb ik toen gedaan. Een geweldige beslissing want ik voetbal er met heel veel plezier. Alles is hier goed geregeld, de sfeer, de supporters komt trouw kijken en ook onderling zit het goed in de groep. Toch heb ik gekozen voor een sportieve overstap naar Branst en geprobeerd mezelf ook thuis te voelen maar dat bleek niet zo. Het was ook vrij ver en vanwege een veranderde privésituatie ben ik toen alsnog teruggekeerd bij Hulsterloo. Daar werd ik met open armen ontvangen. En ik moet toegeven dat ik de sfeer en de warmte van de kleine dorpsclub die Hulsterloo is toch erg miste.”

Franckaert speelt er als centrale verdediger zijn wedstrijden in een competitie die hem ligt. Net zoals hij geniet van de Nederlandse manier van voetballen. Toch anders dan hij in België gewend was. “Hier is het spel toch technischer en meer met de intentie om te voetballen. In België zijn de accommodaties en velden ook veel slechter en is het vaak ‘ploetervoetbal’. Ik vind mezelf inmiddels toch beter tot mijn recht komen in Nederland en het is op zeker dat ik hier wel blijf voetballen. Ik zou graag met Hulsterloo dat stapje hoger maken. En als dat niet lukt dan speel ik met evenveel plezier nog in vijfde klasse. Met Christoph Praet krijgen we een goede en gedreven trainer voor de groep en de vaste kern heeft gezegd sowieso te blijven. Met elkaar binnen een gemoedelijke sfeer proberen wat moois neer te zetten, daar wil ik graag onderdeel van zijn en blijven voorlopig.

Danique Verburg naar internationaal voetbaltoernooi in Dallas

Dromen zijn er om te verwezenlijken en dus maakt Danique Verburg (16) eind maart de reis naar het Amerikaanse Dallas (Texas). De snelle en behendige rechtsbuiten van het vrouwenteam van Pelikaan doet daar met het team van FlowSports mee aan de Dallas International Girls Cup.

Een groot internationaal voetbaltoernooi voor meiden van twaalf tot en met negentien jaar oud. ,,Ik heb er onwijs veel zin in”, zegt Verburg, die bezig is aan haar tweede seizoen in de hoofdmacht van Pelikaan. Eerder speelde ze al voor VVGZ en SVS in Capelle aan den IJssel. Bij Pelikaan maakte Verburg al op haar veertiende haar debuut in het eerste team. ,,Ik ben een enorme voetballiefhebster en toen mijn ouders en ik hoorden van de Dallas International Girls Cup was ik direct enthousiast. Ik heb me aangemeld met mijn positie en motivatie. Gelukkig was ik een van de speelsters die werd uitgekozen door FlowSports. We hebben inmiddels al een aantal trainingen en twee oefenwedstrijden gespeeld met ons team. Het zijn allemaal aardige en talentvolle meiden en ik heb dan ook erg veel zin in onze reis naar de Verenigde Staten. Ik ben daar nog nooit geweest, dus ik ben erg benieuwd. Ik zit samen met drie meiden uit ons team in een gastgezin in Texas, van een meisje dat ook meedoet aan het toernooi. Naast het voetbal is er ook genoeg tijd om iets van het land te ontdekken.”

Verburg is voor het toernooi geselecteerd door FlowSports, een Nederlandse organisatie voor voetbalsters. Ze zorgen voor persoonlijke- en commerciële begeleiding, onder meer van enkele speelsters (Vivianne Miedema, Sherida Spitse, Shanice van de Sanden, Sari van Veenendaal) van Oranje die afgelopen zomer Europees kampioen werden. Ook Verburg hoopt nog een mooie toekomst in het voetbal, de sport die ze al sinds haar achtste met veel plezier beoefent. Ze speelt momenteel nog met Pelikaan in de vijfde klasse, maar hoopt in de toekomst nog een sportieve stap omhoog te maken, al heeft ze het uitstekend naar haar zin bij de Peli’s. ,,Ik hoop me op de Dallas International Girls Cup stiekem ook een beetje in de kijker te spelen. In de Verenigde Staten wordt het vrouwenvoetbal toch veel serieuzer genomen, al is door de goede prestaties van de Oranje Leeuwinnen ook hier in Nederland steeds meer aandacht voor. Ik wil in Dallas zoveel mogelijk genieten en mooie ervaringen opdoen. Er doen teams van over de hele wereld mee, dus het wordt ongetwijfeld een bijzonder ervaring.”

SSS VR2 promoveert naar de 1e Klasse!

Vorige week won SSS VR2 in de eerste ronde de wedstrijd tegen Blauw Geel’55 VR1 met 1 – 0, doelpunt van Demi van Oudenaren. Hierdoor mocht SSS VR2 een ronde verder in de nacompetitie. Door de verschuivingen in de Topklasse en Hoofdklasse zijn er een extra plaatsen in de eerste klasse ontstaan. Hierdoor speelde SSS VR2 afgelopen zaterdag al de finale! Tegenstander in deze finale was DSVP VR1. Om 15:00 uur werd er afgetrapt in Pijnacker!

De wedstrijd begon van beide kanten wat zenuwachtig. In de eerste helft zijn er enkele kansen voor SSS, maar de keepster van DSVP ligt vaak in de weg. Grootste kans is voor Demi van Oudenaren, maar haar kopbal gaat net naast. Ruststand is dan ook 0 – 0. In de tweede helft is DSVP iets sterker en krijgt het enkele kansen, maar ook Vicky de Regt houdt ons in de wedstrijd. Maar dan in 88eminuut krijgt SSS een vrije trap. Deze wordt genomen door Patricia Lodder, die de bal voorgeeft. De bal wordt vervolgens door DSVP zelf hun doel gewerkt. Op z’n Duits maar wat geeft het!

SSS VR2 heeft het geflikt in een zenuwslopende wedstrijd! SSS VR2 promoveert voor het tweede jaar op rij. Vorige seizoen promoveerde SSS VR2 nog uit de 3e klasse naar de 2e klasse. Volgend seizoen komen ze uit in de eerste klasse! Naast de Topklasse nu ook een 1e klasser in de Hoeksche Waard en beide bij die kleine vereniging uit Klaaswaal!!!! SSS VR1 in de Landelijke Topklasse en SSS VR2 in de 1e klasse! #sssvrouwenpower

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.