Herman van Barneveld is sinds twee jaar bestuurslid van RKTVC, waar hij nu de functie van secretaris op heeft gepakt. Zijn eerste contact met de club was vanwege zijn zoon die bij de mini’s begon met voetballen, zo’n zes jaar geleden. In die afgelopen jaren kwam hij steeds meer in contact met mensen van de club en met de voetbalclub, waardoor hij dus uiteindelijk twee jaar geleden werd gevraagd om deel te nemen als secretaris.

Hij hoefde niet lang na te denken voor de vraag of hij secretaris wilde worden. ‘’Ik zat die periode zonder werk, dus vond het wel leuk om dat toen op te pakken’’, vertelt Herman. Hij ziet de voetbalclub als een klein bedrijf, met leden en de nodigde vrijwilligers. Met al die leden die RKTVC heeft moet je ervoor blijven zorgen dat de organisatie blijft lopen, en daar komt heel wat werk bij kijken.

Sinds mei van dit jaar is de club opzoek naar een nieuwe voorzitter.  Het bestuur van de club bestaat normaal uit drie man, namelijk de voorzitter, penningmeester en secretaris. ‘’Het is niet gemakkelijk om een voorzitter te zoeken, hij moet wat met de club hebben en moet het zelf ook willen’’, zegt hij. De club hoop in de toekomst de huidige grootte en de financiële situatie te behouden. De laatste jaren is de club gegroeid door de uitbreidingswijk Passewaaij dat van grote invloed is geweest op het aantal leden, maar nu is die groei aan het uitraken. ‘’Daarom moet de club zijn best doen om het ledenaantal te behouden, en moeten we ons misschien gaan richtten op het damesvoetbal’’, aldus Herman. De club heeft inmiddels al vier damesteams, en er lopen ook al bij de jeugd meisjes rondt die voetballen tussen de jongens. Hij vindt dat het de club dan ook een bepaalde positieve dimensie geeft.

Hij ziet zichzelf nog twee of drie jaar doorgaan in het bestuur want er gaat toch wel veel tijd in zitten. Hij wil dan nog wel altijd bij de club betrokken blijven, dus zal dan wat anders voor de club gaan doen.  Naast het werk als secretaris, staat hij nog zo’n een keer per maand in de kantine van de club. Mensen zien je dan niet alleen als de ‘man’ van het bestuur, maar ze zien je ook van een andere kant. ‘’Het is ook gewoon harstikke leuk, je leert mensen kennen en je hebt leuke gesprekken met de mensen van de club, zegt hij’’.

Wat de club voor Herman zo ‘mooi’ maakt, is het feit dat er zo’n grote groep vrijwilligers zijn, die wat voor de club overhebben. ‘’We hebben zoveel mensen nodig die iets voor de club doen, en tot op heden krijgen we alles aardig voor elkaar met de huidige mensen’’, zegt hij. De club kan dus altijd terugvallen op de vrijwilligers, al kunnen er natuurlijk altijd nog mensen bij.

Over de jeugd van de club is hij wel tevreden. Er moet altijd een balans zijn tussen plezier en prestatie bij teamsport. Bij alle teams van RKTVC staat plezier bovenaan, maar bij de selectieteams kijken we natuurlijk ook met een schuin oog naar de prestaties. Het is wel ‘jammer’ dat er soms jeugdspelers vertrekken naar een andere club, maar dat kan je niet tegenhouden.

Voor volgend seizoen hoopt hij dat het eerste elftal mee kan draaien in de top van de competitie. ‘’Iedereen hoopt dat natuurlijk, maar of ze dat gaan realiseren is een tweede natuurlijk’’, zegt hij ‘lachend’. Twee jaar geleden waren ze bijna gedegradeerd, vorig jaar was het de middenmoot, dus hij is blij dat er een stijgende lijn in zit. De club gaat er in ieder geval alles aan doen om er een mooi seizoen van te maken.

Wim van de Heuvel is 73 jaar oud, en heeft vroeger 32 jaar lang gewerkt als consul bij de KNVB, hij keurde voetbalvelden af of juist goed. Hij is al zo’n 53 jaar lid van de club RKTVC uit Tiel, en heeft al van alles gedaan voor de club. Zo heeft hij in het eerste elftal gevoetbald, is hij grensrechter geweest bij het eerste elftal en heeft 27 jaar in het bestuur gezeten bij de club. Hij is nog regelmatig te vinden bij de club en gaat er altijd weer met plezier naartoe.

In de jeugd heeft hij altijd gevoetbald bij s.v. TEC. Hij is bij RKTVC gaan voetballen, omdat hij werd overgehaald tijdens een bedrijfstoernooi om bij de club te gaan voetballen. Hij is er sindsdien altijd gebleven. ‘’Ik ben er elke maandagmorgen en vrijdagmorgen om alles schoon te maken en om kleine klusjes te doen’’, verteld Wim. Hij doet dit niet alleen maar samen met een paar andere vrijwilligers. Op zaterdag is hij te vinden om te kijken bij zijn kleinkinderen die voetballen bij de club. Op de dag dat het eerste elftal speelt probeert ook altijd aanwezig te zijn, maar dat lukt niet altijd.

Hij heeft in al die jaren bij de club ook meegeholpen met het organiseren van het jaarlijkse BVO-voetbaltoernooi. Het is een toernooi voor de O17 clubs uit het betaalde voetbal waar clubs als Ajax, Arsenal, Feyenoord, Liverpool en PSV op afkomen. ‘’Er moest van alles geregeld worden, van het aanleggen van elektriciteit, het opbouwen van tenten tot het zoeken van sponsoren’’, zegt hij. Helaas zijn er dit jaar een aantal sponsoren gestopt, waardoor de club het niet meer kon rondkrijgen om het nog te organiseren. ‘’Vroeger hebben voetballers als Sneijder en van Persie gewoon allemaal bij ons op de club gevoetbald, dat is toch fantastisch’’, zegt hij.

Vanaf het moment dat hij de club binnenstapte, voelde hij de gezelligheid van de club. Nu heeft hij het altijd nog leuk op de club, dat komt ook omdat iedereen van vroeger nog altijd op de club te vinden is. Iedereen blijft betrokken bij de club, dat maakt het ook zo ‘uniek’.

Het vinden van vrijwilligers voor de club is tegenwoordig lastig. Volgens Wim komt dit doordat de jeugd daar zich niet voor inzet. ‘’Gelukkig hebben we de ouderen nog binnen de club die zich er nog voor inzetten’’. Hij hoopt dit nog een tijdje te doen, tot zijn gezondheid het tegenhoudt dan wordt het volgens hem tijd om te stoppen.

Wat hij mooi vindt, is dat hij de verandering van de club heeft meegemaakt. De club heeft zes nieuwe kleedkamers gebouwd, en een nieuwe tribune neergezet, waar veel vrijwilligers aan meegeholpen hebben. ‘’Als je alle mensen daarvoor meekrijgt om zich ervoor in te zetten, en het uiteindelijke resultaat ziet, dan maakt dat je blij’’, aldus Wim. Door de verbouwingen is de club ook gegroeid, en zijn ze niet meer zo klein als vroeger. Hij vindt het wel erg zonde dat jeugdspelers worden weggehaald. ‘’Dan zie je bij een F-toernooi van ons, trainers van andere clubs met een inschrijfformulier bij die kinderen staan, dat ‘stoort’ mij dan nogal’’, verteld hij.

Voor het volgende seizoen verwacht hij van het eerste elftal dat het weer een plekje bij de middenmoot wordt. De laatste jaren zijn ze hier altijd te vinden, misschien zouden ze kunnen verassen met een periodetitel en daarmee de promotie kunnen afdwingen. ‘’Het elftal is bij elkaar gebleven dus het zou leuk zijn voor de club’’ verteld hij.