Home Blog Pagina 1402

Beek Vooruit zet uitroepteken achter vrouwenafdeling

Beek Vooruit zet in op het vrouwenvoetbal. De club wil de meisjes en dames uit de schaduw trekken, want dat is nog altijd nodig. De droom is een volledige jeugdafdeling, van jong tot oud. “We kunnen nog veel stappen zetten.”

Clubman Steven Verstraeten is net als voor de keepers ook verantwoordelijk voor het damesvoetbal bij Beek Vooruit. De vader van een fanatiek voetballende dochter organiseert onder meer vriendinnendagen. “Bij de laatste vriendinnendag, de tweede editie, waren er zestig speelsters aanwezig, van wie een groot deel al lid was. Daarna hebben we negen nieuwe aanmeldingen ontvangen, dat is toch netjes: daarmee kunnen we een nieuw jeugdteam opzetten volgend seizoen.”

Beek Vooruit heeft nu nog geen volledige jeugdafdeling voor de meisjes. De meisjes onder 11 jaar spelen nog bij de jongens. Dat vindt Verstraeten echter niet zo’n probleem, aangezien het verschil tussen jongens en meisjes bij de jongste jeugd nog niet zo groot is. Vanaf 14 jaar wil Beek Vooruit deze voetbalsters samen in een meisjesteam indelen. “Maar speelsters die heel talentvol zijn, krijgen de mogelijkheid om langer bij de jongens te spelen. Voor ons is de individuele ontwikkeling namelijk het allerbelangrijkste.” Maar hij zou wel graag een MO11, MO13, MO15, MO17 en MO19 hebben, zodat er een goede doorstroming ontstaat naar het eerste vrouwenteam. “Dat is echter zo makkelijk nog niet. Volgend jaar hebben we waarschijnlijk geen MO19. Wij krijgen voornamelijk meisjes uit Prinsenbeek, hoewel iedereen bij de club welkom is, en hebben een hockeyvereniging naast ons, waar meisjes nog altijd eerder voor kiezen. Maar zolang ze maar sporten, vind ik het allang prima.”

Beek Vooruit heeft al wel enkele pareltjes in de jeugd rondlopen. In de onder 15 speelt Kris van Vliet, een talentvolle jongedame die het zelfs tot de laatste 22 van Oranje onder 14 jaar heeft geschopt. Het nadeel voor Beek Vooruit is echter dat clubs uit de omgeving op dat soort talenten loeren. “We raakten al eens een speelster kwijt aan Unitas’30 en aan DIA. Dat is jammer, die clubs lobbyen echt bij die meisjes. Maar het is ook een compliment voor onze opleiding natuurlijk. De deur staat altijd weer voor deze speelsters open bij Beek Vooruit.”

Het gaat de goede kant op. Bij de Vrouwen 1, MO15 en MO13 lopen volgend seizoen allemaal gediplomeerde trainers rond. Verstraeten denkt dat Beek Vooruit qua niveau zeker nog stappen kan zetten. De Vrouwen 1 speelt in de vierde klasse, de meeste jeugd in de tweede klasse.  “Maar ik hoop vooral dat het vrouwenvoetbal wat serieuzer wordt genomen. Dat ze bij Voetbal Inside zo denigrerend over het vrouwenvoetbal spreken, werkt natuurlijk niet mee. Intern merk ik die houding ook nog wel. Wat ik daaraan kan doen? De tijd nemen om met die mensen in gesprek te gaan. Het EK van twee jaar geleden helpt daarbij. Dat niveau wat de Nederlandse dames toen hebben laten zien, hebben Gijp en Derksen nooit gehaald.”

 

Dames RKDSV sluiten stormachtig jaar af met ‘grote kroon’

Het was een historisch seizoen voor de dames van RKDSV. De ploeg begon met twaalf speelsters aan de jaargang, maar sloot de competitie af met een volwaardige selectie én de kampioensschaal van de vijfde klasse in de prijzenkast.

9 punten met nog 7 wedstrijden te gaan. Dat was de achterstand op vv Viola in de slotfase van de competitie. “Toen hebben we de koppen bij elkaar gestoken en gezegd: ‘Als we iets willen, moeten we vanaf nu alles op 100 procent doen.’ Sindsdien hebben we alle wedstrijden dik gewonnen”, aldus Ron Rooijakkers (51), de trotse trainer van de dames.

Viola bleef maar morsen en RKDSV bleef maar winnen. Het resultaat: een kampioenswedstrijd die RKDSV moest winnen, want VVR had ook nog maar een achterstand van één punt. Dat lukte RKDSV, sterker nog: GSBW werd op eigen veld weggetikt en met een 0-6-nederlaag op vakantie gestuurd. “We waren vooraf wel zenuwachtig, maar dat verdween al bij de start van de wedstrijd.” Het kampioenschap was een feit, met een heel mooi feest als cadeau. “Dit is echt een hele grote kroon op ons seizoen.”

En dat terwijl RKDSV met een eerste team van twaalf à dertien vrouwen begon. Rooijakkers paste enkele meiden vanuit de talentvolle MO17 in en werd versterkt door een aantal uit voetbalpensioen terugkerende dertigers. Hij stapte op dat moment zelf ook in als trainer/leider en zag het beter en beter gaan, met de titel als kers op de taart.

Met een jonge selectie lacht de toekomst de vrouwen van RKDSV tegemoet. Rooijakkers heeft er vertrouwen in. “In die MO17 zitten een paar meiden die het zelfs tot de Brabantse selectie hebben geschopt, dus daar kunnen we echt van gaan genieten. Daarnaast valt alles goed, qua sponsoring, qua beleid van het bestuur richting de vrouwen en de breedte van de selectie: 32 speelsters voor twee teams. We zijn van plan de trainingsintensiteit ook op te hogen, zodat we hopelijk stapje voor stapje naar de derde klasse kunnen gaan kijken. Er zit echt muziek in deze groep.” En een feestje bouwen? Dat konden de dames uit Diessen altijd al goed. “We zijn niet de grootste, maar wel de gezelligste club van de gemeente Hilvarenbeek.”

Gouden kracht voor de jeugd van Schoonhoven

Ze zoekt even naar het juiste woord, maar na een moment van nadenken zegt Bianca van Donselaar: ‘voldoening’. De Schoonhovense is al een paar jaar een belangrijke kracht in de jeugdcommissie van de plaatselijke voetbalclub. Betaald wordt ze voor die uren niet. “Mijn betaling is voldoening.”

Van Donselaar (41) kwam, zoals zo veel vaders en moeders, in aanraking met de voetbalclub toen haar kinderen lid werden van vv Schoonhoven. “Pas als je een tijdje meeloopt, ga je realiseren wat voor werk er allemaal verzet moet worden”, zegt de Schoonhovense, die twee zoontjes van tien en acht jaar heeft. “De bal rolt heus niet automatisch.”

“Ik ben op een bepaald moment gevraagd om te helpen in de commissiekamer op zaterdagmorgen. Als jeugdcommissie proberen we alles in goede banen te leiden. Het kan er op zaterdag namelijk nogal hectisch aan toe gaan. Als het een dag is met volle bezetting dan krioelt het hier van de kinderen.”

Schoonhoven heeft dit seizoen 28 jeugdteams, waarbij dertien teams in de categorie JO9 en JO11. “Ik ben hier bijna elke zaterdag om als gastvrouw op te treden”, vertelt Van Donselaar. “Ik ontvang de uitspelende ploeg, wijs ze de weg naar de kleedkamer en maak een praatje. Dat hoort erbij, vind ik. Na afloop worden de formaliteiten in de commissiekamer afgehandeld. We zoeken voor het nieuwe seizoen overigens nog wat versterking voor de commissiekamer. We zitten nu wat aan de krappe kant. Een beetje ruimere bezetting zal lekker zijn.”

Van Donselaar is ook het ‘loket’ van Schoonhoven. Een ouder die zijn of haar kind aanmeldt om bij de blauwwitte club te gaan voetballen, krijgt met de Schoonhovense te maken. “De meeste nieuwe leden melden zich aan via de website. Ik krijg daar dan bericht van en verwerk de informatie. Daardoor gaan alle radartjes werken, van ledensecretaris tot trainer. Als nieuwe leden of potentiële nieuwe leden vragen hebben, dan probeer ik ze zo snel mogelijk en zorgvuldig mogelijk te beantwoorden. Er zijn ook ouders die het lastig vinden om het formulier op de website in te vullen omdat ze de Nederlandse taal niet goed machtig zijn, dan vul ik het formulier samen in op de computer op de club. Op dit moment stromen de nieuwe aanmeldingen voor het nieuwe seizoen weer binnen.”

De jeugdcommissie werkt voor wedstrijddagen nauw samen met de scheidsrechterscoördinator. “Als jeugdcommissie zijn we niet verantwoordelijk voor de indelingen”, zegt Van Donselaar. “Daar is de technische commissie voor. Voor elke leeftijdscategorie is er een coördinator die belast is met de voetbalinhoudelijke kant. Wij zijn er voor de organisatie en ondersteunen andere commissies, zoals de toernooicommissie en de evenementencommissie. Op zaterdag 16 juni is onze jaarlijkse familiedag en dan dragen we als jeugdcommissie ook ons steentje bij. Ook bij toernooien helpen we.”

Ze vindt dat ze veel waardering krijgt voor haar vrijwilligerswerk bij Schoonhoven. “Ik ben zelf altijd al een type geweest dat van aanpakken houdt. Als de bar iemand tekort komt, spring ik bij. Zo zit ik in elkaar.”

CvdW: GVV’63 – Bert van Selm

Bert van Selm is 31 jaar oud, en voetbalt al sinds zijn zestiende bij het eerste elftal van GVV’63. Hij heeft eigenlijk altijd bij de club gespeeld en in de jeugd op bijna elke plek wel gestaan, behalve in de verdediging. En hoe raar het ook kan zijn, in het eerste elftal heeft hij eigenlijk alleen maar in de verdediging gestaan.

In zijn eerste jaren bij het eerste was het even ‘aanhaken’. Hij schommelde toen der tijd tussen het eerste en het tweede, maar vanaf zijn achttiende zat hij wel vast bij de selectie. Bert heeft er al aardig wat jaartjes opzitten, maar met het voetballen is hij nog niet klaar. ‘’Ik vind het gewoon nog harstikke leuk om te voetballen, ik ben alleen soms klaar met de verplichtingen. Die kosten je gewoon veel tijd’’, zegt hij.

Zijn broer voetbalde bij GVV’63, dus het was een ‘optelsom’ dat hij ook bij de club ging voetballen. Achteraf heeft hij daar geen spijt van gehad. Hij heeft hier bij deze club zoveel mooie, leuke en gezellige jaren gehad, dat zijn jaren die hij niet snel gaat vergeten.

Vroeger heeft hij twee jaar de jeugd training gegeven, maar daar bleef het ook bij. ‘’Ik vind het leuk om te doen, maar er gaat te veel tijd in zitten. Misschien als ik later wat meer tijd heb, dat ik wat voor de club kan gaan doen’’, verteld hij.

Zijn mooiste moment heeft hij bereikt met het eerste elftal, namelijk het kampioenschap van vier jaar geleden. ‘’We hadden toen echt een hele goede mix van jong en oud. De jonge spelers waren erg technisch, en onze oudere spelers wisten precies wat ze moesten doen’’, aldus Bert. Daarna hebben ze het nog een jaar volgehouden in de Tweede klasse, wat al een hele goede prestatie was. De club betaald namelijk zijn spelers niet, en hebben eigenlijk elk jaar een hele krappe selectie.

De twee opvolgende jaren degradeerde het eerste elftal twee keer, waardoor ze acteerde in de Vierde klasse. ‘’Dat waren jaren waar je zoveel verliest, dat je het plezier een beetje verliest in het voetbal’’. Maar aan opgeven doet hij niet, ondanks dat de sfeer in die jaren binnen de club natuurlijk ook minder is. Gelukkig promoveerde de club twee jaar terug weer naar de Derde klasse.

In de nieuwe trainer Denny van Geffen, heeft Bert wel vertrouwen. Hij vergelijkt hem met de trainer John Laponder, waarmee ze de tweede klasse hebben bereikt. ‘’Hij krijgt de groep goed gemotiveerd, iedereen heeft er zin in en heel de groep zet zich vol in voor het eerste elftal’’, zegt hij. De doelstelling blijft handhaven voor het volgende seizoen. Een plek in de middenmoot zou al goed zijn, met misschien een periodetitel. ‘’Je moet toch blijven voetballen om een prijsje, dat blijft altijd leuk en dat moet zeker met deze groep haalbaar zijn’’, verteld hij.

Persoonlijk succes heeft hij het afgelopen jaar gevierd, hij werd namelijk gekozen tot ‘Speler van het Jaar’ van GVV’63. Die wordt gekozen door een groep van zo’n 20 mensen die veel wedstrijden van het eerste elftal bezoeken. Het blijkt dus dat die veel waardering heeft bij de supporters van de club, en dat geeft hem een goed gevoel. ‘’Het is zo’n gezellige dorpsclub, kijk alleen al maar in de kantine na de wedstrijd’’, zegt hij. Hij kijkt weer uit naar het aankomende seizoen, met veel gezelligheid en goed voetbal.

Freek van Belzen is nog niet uitgeleerd bij Roda’46

Ondanks zijn jeugdige leeftijd is Freek van Belzen dit seizoen uitgegroeid tot vaste waarde bij Roda’46. De negentienjarige speler uit Utrecht liet onlangs weten ook komend seizoen te spelen bij de club uit Leusden. Dit laatste bericht tot vreugde van trainer Willem Romp, die Van Belzen ziet als steunende factor in zijn selectie.

Door Danny van der Linden

,,Freek is overgekomen uit de A-junioren, maar nu al een belangrijke speler voor ons elftal. Dat is knap”, zegt Romp. ,,Hij heeft veel kwaliteiten om hogerop te komen.” In het elftal van Roda’46 speelde Van Belzen dit seizoen op meerdere posities. In het begin stond het talent zowel links op het middenveld als in de verdediging, momenteel is hij vooral actief als controlerende middenvelder. Freek van Belzen, die in trainer Romp zijn eerlijkheid en duidelijkheid waardeert, zelf zegt vooral veel geleerd te hebben door te spelen op verschillende posities. ,,Ik ben verdedigend sterker geworden als linksback. We speelden veel over de zijkanten, dus ik werd veel in het spel betrokken. Dat vond ik leuk”, zegt Van Belzen. ,,Sinds kort spelen we 4-3-3 en speel ik als controlerende middenvelder. Ook dat gaat goed. Ik speelde in de jeugd al op het middenveld.”

Die jeugd is nog niet zo lang geleden, want een jaar geleden speelde de middenvelder nog in de A-junioren van Roda’46. ,,Daar heb ik twee jaar gespeeld”, vertelt hij. ,,Ik kom uit Utrecht en heb vroeger in de jeugd bij Sporting’70 gespeeld. Willem heeft me eigenlijk meegenomen naar Roda’46.” En dus rijdt Freek van Belzen drie keer per week van Utrecht naar Leusden. ,,Naar de trainingen rijd ik zelf. Op zaterdag gaat mijn vader mee. Die is altijd zeer betrokken geweest en heeft zelf bij Velox gevoetbald. Na de wedstrijd bespreken we die altijd”, aldus Van Belzen die de overgang naar het eerste elftal niet als lastig ervaren heeft. ,,Het scheelde wel dat ik vorig seizoen al meetrainde en af en toe mee mocht spelen. Toch zijn er wel verschillen: in de jeugd gaat het er minder fysiek aan toe”, aldus de middenvelder die de rit naar Leusden elke keer met plezier maakt. ,,Ik heb het erg naar mijn zin bij Roda’46. Dat is ook de reden dat ik heb aangegeven nog een jaar langer te blijven. Ook ik hoor dat ik hogerop kan en geloof daar zelf ook wel in, maar het is voor mij belangrijk dat ik veel aan spelen toe kom. Ik ben nog niet uitgeleerd bij Roda’46.” Dus ook komend jaar kan Roda’46 rekenen op Freek van Belzen. ,,En daarna zien we wel verder”, zegt hij nuchter. Want ambitieus is de CALO-student wel. ,,Het hoeft allemaal niet heel snel te gaan”, legt de Utrechter uit. ,,Maar ik wil wel graag zo hoog mogelijk voetballen.”

Johan Sturrus bij Papendrecht op eigen benen

In de rol van assistent bij derdedivisionist ASWH deed Johan Sturrus de afgelopen jaren veel ervaring op in het trainersvak. Na het zomerreces staat de als voetballer gepokte en gemazelde Drechtstedeling voor het eerst op eigen benen als hoofdtrainer van Papendrecht.

PAPENDRECHT – Met het aantrekken van Johan Sturrus als opvolger van Peter de Haan, die na één seizoen sportpark Slobbengors zal verlaten, haalt zaterdag-tweedeklasser Papendrecht een trainer binnen die als voetballer een flinke staat van dienst heeft opgebouwd. De voormalig speler van Groote Lindt, SC Feyenoord en ASWH neemt een schat aan ervaring mee. Met de amateurs van Feyenoord maakte hij de opmars mee in het zondagvoetbal, van de vierde klasse tot aan de titel in de hoofdklasse. En met ASWH won Sturrus alles wat er te winnen valt, met de algehele amateurtitel in 2005 als absolute hoogtepunt. Bovendien speelde hij voor het Nederlands amateurelftal. ,,Bij Papendrecht vroegen ze of ik mijn cv wilde indienen. Dat vermeldt niet zoveel clubs, maar ik heb wel veel meegemaakt in al die jaren dat ik gevoetbald heb. En zelfs toen ik in het 35+-voetbal was beland, werd ik nog teruggevraagd in het eerste van ASWH. Dat zou eerst voor een paar weken zijn, maar dat werden twaalf wedstrijden.’’

Het hoofdtrainerschap speelde eigenlijk nog niet door het hoofd van Sturrus, die prima op zijn plek zat en zit bij ASWH. ,,Toen Jack van den Berg terugkeerde bij ASWH, heeft hij gevraagd of ik zijn assistent wilde worden. Jack en ik hadden een hele goede band met elkaar: ik heb nog met hem gevoetbald bij SC Feyenoord en ik heb onder hem gespeeld bij ASWH. Als assistent van Jack kreeg ik het gevoel van: ik ben nog lang niet toe aan het hoofdtrainerschap, ik kan nog zoveel van hem leren. Tot Papendrecht zich in de loop van dit seizoen meldde en mij de kans gaf om een stap te maken als hoofdtrainer.’’

De ‘onderhandelingen’ met Papendrecht kwamen tot een conclusie in een hectische periode van vorig seizoen. Immers, Jack van den Berg maakte juist in die periode de keuze om van ASWH naar Katwijk, koploper in de tweede divisie, over te stappen. ,,Er kwam opeens heel veel op me af. Toen Jack vertelde dat hij onderweg was naar Katwijk, was ik in een afrondend stadium met Papendrecht. En na zijn vertrek was het even schakelen, omdat ik samen met Ferry van Lare de voorbereiding op de wedstrijd bij Jong FC Groningen voor mijn rekening moest nemen.’’

Sturrus greep de kans met twee handen aan, na zich goed te hebben laten informeren. ,,Eerst heb ik gebeld met Maarten van Gastelen, die bij Papendrecht actief is geweest. En op een bruiloft kwam ik toevallig Richard Elzinga tegen, die een verleden als trainer bij Papendrecht heeft. Zij waren allebei unaniem in hun oordeel: een goede, nette club met ambitie. En voor mij een geweldige mogelijkheid om de volgende stap in mijn trainerscarrière te zetten.’’

Geïnspireerd door Jack van den Berg gaat Sturrus dus zijn eigen trainersweg na het zomerreces. ,,Nee, Papendrecht haalt geen tweede Jack van den Berg. Die man is uniek. De ambitie is uitgesproken om volgend seizoen met Papendrecht om de bovenste plekken mee te doen en voor een periodetitel te gaan. Maar eerst wil ik het als assistent naast nieuwe trainer Cesco Agterberg het karwei bij ASWH goed afmaken door in de derde divisie te blijven.’’

Gijs Gelderland voetbalt in zijn eigen ‘voortuin’

KOEWACHT –Als B-junior maakte Gijs Gelderland (18) zijn debuut in het eerste elftal tijdens de nacompetitie bij v.v. Koewacht. Inmiddels is hij vaste basisspeler en voetbalt hij de thuiswedstrijden zowat in zijn eigen ‘voortuin’.

“We wonen naast het voetbalveld dat het hoofdveld zo goed als tegen onze voortuin aanligt. Dus dat is lekker handig en vooral heel dichtbij”, zegt de verdediger die sinds zijn zesde op het sportpark aan de Berlaersstraat te vinden is.

“Ik heb tegen Achtmaal en tegen Corn Boys destijds als B-junior meegedaan toen ze me dat vroegen. Daarna mocht ik aansluiten bij de selectie maar koos ik ervoor om toch nog bij de A-junioren te blijven spelen. Dat seizoen heb ik vaak dubbele wedstrijden gespeeld. Na dat  seizoen bij de A’s was het voor mij duidelijk dat ik wel de stap naar de senioren wilde maken. Sinds dit jaar ben ik vast bij de selectie en ook meestal als basisspeler. Dat bevalt prima en persoonlijk ben ik ook niet ontevreden over mijn prestaties en ontwikkeling.”

Gelderland speelt meestal linksback of centraal in de verdediging bij de ploeg die een goede start kende, maar inmiddels zichzelf terugvindt in het rechterrijtje van de 4e Klasse A. “We begonnen goed en daardoor hadden we het gevoel eindelijk onszelf veilig te kunnen spelen zonder een eventuele nacompetitie te hoeven spelen. Maar we kregen daarna een fase met een hoop sterke en moeilijke ploegen als tegenstanders. Toen bleven we verliezen en daardoor stonden we in de gevarenzone helaas. Blessures, schorsingen en afwezigheid van belangrijke spelers zorgde ervoor dat hetgeen in het begin wel lukte, daarna steeds fout liep. Wel jammer natuurlijk maar verklaarbaar.

Zelf zal Gelderland lekker in zijn ‘voortuin’ blijven voetballen. “Ik heb het hier goed naar de zin, ik leer elke wedstrijd nog bij. En ik voetbal vooral voor het plezier. Dat heb ik hier bij de club allemaal. Ik speel in het eerste elftal en wil hier tactisch en technisch een betere voetballer worden. Samenvoetballen met mijn vrienden en proberen dat op een zo leuk mogelijk niveau te doen. Dus ik hoop dat we erin blijven, want dit is wel een mooie klasse en leuk niveau. En een niveau ook waarvan ik vind dat het past bij deze club.”

RKVV FIOS: Al 80 jaar een ‘aparte club’

RKVV FIOS bestaat dit jaar 80 jaar. Dat werd op 15 en 16 juni met jong en oud gevierd. Peter Jacobs (61) is al ruim een halve eeuw lid van FIOS en maakte als speler in Achthuizen een memorabele periode mee. Ook heeft hij de club door de jaren heen zien veranderen.

ACHTHUIZEN – In 1938 zag de jubilerende vereniging uit Achthuizen nog het levenslicht onder de naam SNA (Sport Na Arbeid). Maar Jacobs (61), die al 53 jaar lid is, kent zijn club niet anders dan de Rooms Katholieke Voetbal Vereniging Fier In Ons Streven.

Tot zijn 58ste droeg de oud-speler van het eerste elftal de oranje-witte clubkleuren. Waarvan de laatste jaren bij de recreanten. Inmiddels heeft hij die inspanningen achter zich gelaten en is de club voor hem de ontspanning op de zaterdagmiddag. ,,Ik vind het nog steeds prettig om er naartoe te gaan”, zegt Jacobs. ,,Je hebt er toch altijd gespeeld en alles meegemaakt.”

Als speler beleefde hij tussen 1989 en 1994 de hoogtijdagen van de toenmalige zondagclub. Sinds het kampioenschap dat Jacobs in ‘89 met vierdeklasser FIOS vierde en de daarmee gepaarde promotie, speelde hij met FIOS in vijf jaar tijd vier seizoenen in de derde klasse. Met als piek een zesde plek in 1993. Tussendoor daalde de club in 1990 naar de vierde klasse, om direct weer te promoveren.

Het dieptepunt in de clubhistorie werd bereikt in 2004, met een tiende plek in de vijfde klasse (zo). Sinds de overstap naar het zaterdagvoetbal in 2014 speelt de club in de vierde klasse.

Het inmiddels 80-jarige FIOS speelt volgens Jacobs een ‘aparte rol’ binnen het eiland. ,,De club is namelijk ontstaan vanuit het Katholieke geloof en vormde als zodanig een hechte vereniging. Ook omdat de omliggende dorpen een eigen vereniging hadden met weer een andere identiteit.”

Hoewel de Flakkeese club al acht decennia overeind staat, is het volgens Jacobs niet makkelijk om te overleven. ,,FIOS is een heel klein clubje geworden. We moeten het steeds meer hebben van mensen die van buitenaf bij ons komen voetballen. De gecombineerde samenwerking met de jeugd van Den Bommel, de SJO DBF, is heel belangrijk voor onze toekomst. Zo proberen we de club een beetje in stand te houden.”

CvdW: GVV’63 – Introductie

Deze editie is GVV’63 de Club van de Week.  Deze week zullen er meerdere interviews worden afgenomen met betrokkenen bij de club uit Gameren. In deze interviews zullen de betrokkenen meer vertellen over o.a. hun rol binnen de club, hoe ze bij GVV’63 betrokken zijn geraakt, het afgelopen seizoen en uiteraard wordt er ook vooruitgeblikt op het aankomende seizoen.

GVV’63 is een amateurclub uit Gameren die opgericht is op 13 december 1962. Het eerste elftal speelde vorig seizoen in de Derde Klasse, waar ze op de negende plek eindigde. De club telt momenteel ongeveer 400 leden bestaande uit 7 heren seniorenteams, 4 jeugdteams en 12 pupillenteams. De club speelt op sportpark Maartenshof. De kleedkamers van de club worden momenteel bijgebouwd. Dit is noodzakelijk vanwege de groei van de jeugdafdeling.

Het seizoen 2012-2013 is een bijzonder seizoen in de geschiedenis van GVV’63. De club bestond toen 50 jaar, en dat werd gevierd met een feest wat negen dagen duurde. In dit seizoen zijn een aantal jeugdteams en het vierde kampioen geworden. Maar het grootste succes was toch wel het kampioenschap van het eerste elftal. Op overtuigende wijze werd in het jubileumjaar de titel in de derde klasse binnengehaald. Voor de tweede keer in de historie gaat GVV’63 spelen in de tweede klasse.

In het seizoen 2013-2014 wist GVV’63 zich knap via de nacompetitie te handhaven in de tweede klasse. Het seizoen hierna was een degradatie wel een feit. Ook in het seizoen 2015-2016 wist GVV’63 zich niet te handhaven in de derde klasse. In deze sportief mindere jaren, liet GVV’63 zich sociaal van zijn beste kant zien. In 2015 en 2016 werd er respectievelijk € 24.000 en € 33.000 opgehaald voor Villa Pardoes. Na twee seizoenen met een degradatie speelt GVV’63 1 in het seizoen 2016-2017 voor het eerst in de 4e klasse. De ploeg toont enorm veel veerkracht door gelijk kampioen te worden en binnen één jaar terug te keren naar de 3e klasse.

Trainen op Het Kasteel – De Ultieme Skills Dagen 2018!

Ook dit jaar waren De Ultieme Skills Dagen van Football Skills Nederland (FSN) en Goalkeepers Education Skills (GES) een heel groot succes! Onder leiding van de FSN en GES  trainers, hebben 85 talenten in de laatste week van de zomervakantie gewerkt aan hun skills en zich voorbereidt op het nieuwe voetbalseizoen!

De eerste twee dagen werd er volgens de Wiel Coerver methode getraind op de velden van ASWH! Zo werd er in de ochtenden gewerkt aan de techniek, passing, trappen en werd dit toegepast tijdens verschillende partijvormen! Na een gezonde lunch, waarbij de talenten aan een heuse voetbalquiz konden meedoen, stonden de middagen in het teken van een voetbalcircuit.

Dit circuit bestond onder meer uit het nemen van penalty’s, de dribbelchallenge en Amerikanen. Voor deze onderdelen kon er elke dag een beker worden gewonnen! Vooral het laatste onderdeel is een favoriet van alle deelnemers. “Bij het Amerikanen  gaan de talenten ongemerkt  op een spelende wijze steeds beter schieten.”, aldus Raymond Zwildens, één van de oprichters van FSN.

Tevens krijgen de talenten keeperstraining van Wim Berends, de oprichter van GES, maar ook oud keeper  van Sparta Rotterdam en DS’79! “Keepers zijn de eerste aanvaller bij balbezit, maar de laatste verdediger bij balverlies. Tijdens deze dagen laat ik de talenten zelf ervaren hoe moeilijk, maar ook hoe mooi het keepersvak is!”

Maar hoe traint een professionele voetballer nu eigenlijk? Om die vraag te beantwoorden stond er dit jaar wel een hele bijzondere activiteit op het programma. Het is vrijdagochtend 8:30 uur, als de talenten met een touringcar naar Rotterdam reizen om te gaan trainen op Het Kasteel, de thuishaven van Sparta Rotterdam!

Met de ‘Sparta-Mars’ kwamen de spelers van FSN het veld op! De meegereisde ouders, opa’s & oma’s, werden bedankt of dat de wedstrijd tussen Sparta en FC Volendam op het punt van beginnen stond! Onder leiding van de enthousiaste  Sparta jeugdtrainers, waaronder Dolf Roks, werd er een uur in dit historische stadion getraind! Wat een enthousiasme op de gezichten van de talenten. Een unieke ervaring, die ze nog wel blijven herinneren!

De middag wordt, bijna traditiegetrouw, afgesloten op Woudestein! Hier mogen de talenten eerst vragen stellen aan Luigi Bruins, de middenvelder van Excelsior, maar ook oud speler van Feyenoord. Eén van de vragen was hoe hij het vindt om voor Excelsior te mogen spelen. “Het is een belangrijke club voor mij. Een club met historie, waar ik op mijn 6e ben gaan voetballen!”, zegt Luigi Bruins. De laatste vraag gaat over de toekomst van deze, volgens Zwildens, zeer technische voetballer. “Ik wil na mijn carrière als profvoetballer jeugdtrainer worden bij Excelsior. Daar ben ik nu al mee bezig. Ik ga straks aan de slag met de spelers van JO13.”

Nadat er een groepsfoto met Luigi Bruins is gemaakt, worden de laatste trainingen afgewerkt in het stadion van Excelsior! Met posters van Sparta en Excelsior en een groepsfoto als aandenken, komt er een einde aan De Ultieme Skills Dagen 2018! De talenten zijn klaar voor het seizoen 2018/2019!

In september gaan de najaarstrainingen weer van start, zowel bij FSN als GES. Ga voor meer informatie en inschrijving naar www.footballskills.nl of www.goalkeepersskills.nl!