John Biesheuvel is de in 1996 neergestreken in Zaltbommel, en in 2001 betrokken geraakt bij GVV’63. Hij was zelf altijd keeper, en had een tijdje last van knieproblemen waardoor hij een tijdje niet meer voetbalden. Hij werd gevraagd door zijn neef om op een lager niveau te keepen, en hij besloot om dat te doen.

Voorzitter werd John in 2003, voor een periode van drie jaar. Dat gaat altijd zo bij de club, want elke drie jaar wordt er een nieuwe voorzitter gekozen of wordt de voorzitter herkozen. Na de periode 2006-2009 besloot hij zich weer herkiesbaar te stellen, en werd hij weer de voorzitter van de club. Sinds die tijd is hij onafgebroken voorzitter van de club, en volgende week tijdens de ALV zal er weer gestemd moeten worden voor het voorzitterschap. ‘’Ik heb mij weer verkiesbaar gesteld, dus het is aan de leden of ze met mij door willen’’, zegt hij.

Als voorzitter heeft hij, los van het uitvoeren van het beleid van de club, nog een andere bijzondere taak binnen de vereniging. Hij is namelijk ook verantwoordelijk voor alles wat samenhangt met het kantinebeheer. ‘’Ik ben zo’n twee tot drie keer op de club te vinden, sowieso elke zaterdag en je doet ook veel achter de schermen in je vrije tijd’’, verteld John. Hij vindt het heel leuk om te doen, de club op weg helpen naar een toekomst, en ervoor zorgen dat je zo’n 200 actieve leden elke week aan het voetballen krijgt, dat is elke week weer mooi om te zien.

GVV’63 is een kleine hechte gemeenschap, waarbij plezier en presteren samengaan. ‘’Je voetbalt altijd voor de drie punten, maar de derde helft worden nooit vergeten bij ons’’, zegt hij. De club is een redelijk kleine vereniging, waar de sociale omgang met elkaar sterk aanwezig is.

Verder heeft de club het altijd belangrijk gevonden om ook de dames bij de club te laten betrekken. Sinds 2005 is er een damesteam, en daar voetballen nu nog steeds meisjes bij die nu in de senioren voetballen. Ook voetballen er bij de hele jonge jeugd een aantal meisjes tussen de jongens, en daarnaast heeft de club een dames seniorenteam. Zelf heeft hij ook een dochter redelijk die hoog voetbalt, in de dames Eerste klasse. Daarom vindt hij de ontwikkeling van het damesvoetbal ‘mooi’ om te zien.

Er gebeurt heel veel binnen een club, en dat moet je allemaal maar zien te regelen. Daarom vindt hij vrijwilligers zo belangrijk. Bij de club is dat nu in het ‘bijzonder’ vanwege de verbouwingen die nu plaats vinden. ‘’GVV’63 groeit en we zitten nu al 30 jaar op het huidige complex, waardoor vernieuwing nodig is. De kleedkamers worden nu aangepast naar de moderne eisen van deze tijd, en als dat klaar is staat het volgende project al weer klaar.

In het verleden was de visie altijd dat de club een stabiele club moest worden, met een complex dat in orde is. ‘’We zijn nu in een situatie, dat we zowel financieel gezond zijn als dat ons ledental groeiend is, waardoor er ook geen zorgen hoeven te zijn over een fusie’’, zegt hij’ trots’. Daarom is de wens ook om het huidige complex, naast de verbouwing van de kleedkamers, te vergroten of te kunnen aanpassen. ‘’We willen graag een extra veld, of een van onze huidige velden laten vervangen voor een kunstgrasveld’’, aldus John.

Door de groei van de club, merkt de club ook dat er een betere doorstroom is naar het eerste elftal. Er zijn dit seizoen zo’n drie of vier jongens van de JO19, die zeer waarschijnlijk doorstromen naar het eerste elftal, en dat ziet er dus allemaal prima uit. De ambitie voor het eerste elftal ligt bij de subtop. ‘’Een periodetitel voor volgend seizoen zou mooi meegenomen zijn, maar dat is geen doelstelling’’, zegt hij. Het eerste elftal heeft een nieuwe trainersstaf, en moet de jeugd natuurlijk inpassen. Er is dus een frisse wind, die hopelijk de club ten goede komt.

Ton van Doesburg is 52 jaar oud, en al vanaf zijn jeugd te vinden op GVV’63 in Gameren. Hij heeft zo’n 20 jaar in het eerste elftal gevoetbald, en heeft al veel voor de club betekent. Hij regelt tal van klusjes binnen de club en houdt er altijd plezier in.

Zelf heeft hij twee kinderen die ook bij de club voetballen, en een vrouw die ook veel voor de club doet. Zijn vrouw heeft tien jaar het ‘actiecomité’ gedaan, en nu doet ze de kleding voor heel de club. Heel de familie is dus betrokken bij de club, en als het aan hem ligt blijft dat heel zijn leven zo. Hij verwacht dat hij bij de club betrokken blijft totdat zijn gezondheid het tegenhoudt.

Op de vraag: ‘’Wat doe je eigenlijk allemaal voor de club?’’, antwoord hij lachend: ‘’Wat eigenlijk niet’’. Hij zit in de jeugdcommissie, en is op het ogenblik bezig samen met een aantal andere vrijwilligers, met het verbouwen van een viertal kleedkamers, een nieuw ballenhok en nieuwe wc’s. Met de groep vrijwilligers is hij bijna elke avond op de club te vinden, en daar zit veel tijd in. Het groepje vrijwilligers bestaat uit 8 man, en zijn wat oudere mensen van de club.

Hij heeft het werk voor de jeugd opgepakt omdat hij vond dat het niveau van de jeugd wat omhoog moest gaan. Hij wou dat er trainers voor de jeugd stonden, die echt ‘verstand’ hebben van het voetbal. Naast het werk ik in jeugdcommissie is hij ook jeugdtrainer van JO17. Daar is hij ook twee avonden in de week en op zaterdag mee bezig. ‘’Dan houd je weinig tijd meer over’’, zegt hij. Maar hij weet ook dat er iemand moet zijn die de ‘kar’ trekt, en dat alles niet zomaar gebeurd. Gelukkig gaat het nu goed met de club, financieel en ook allerlei andere zaken rondom de club.

Wat voor hem de club zo ‘mooi’ maakt is de gezelligheid. ‘’Het is een hele gezellige club, waar iedereen elkaar kent en goed met elkaar omgaat’’, zegt Ton. Hij vindt het leuk om iets binnen de club te verbeteren, en om te zien dat mensen daarvan genieten. Daar krijgt hij een bepaalde voldoening van. ‘’Daar moet je het ook voor doen, je moet het niet doen omdat je vrije tijd over hebt’’, vertelt hij.

Het mooiste moment wat hij meegemaakt heeft binnen de club is het kampioenschap van het eerste elftal naar de Tweede klasse. ‘’We hadden een hele leuke groep, iedereen kenden elkaar en het was echt een hechte groep’’, aldus Ton.

Voor komend seizoen verwacht hij dat ze ‘leuk’ mee kunnen doen in de Derde klasse. De bovenste helft van de ranglijst moet haalbaar zijn volgens hem. ‘’Ik hoop natuurlijk op een nacompetitie, maar dat kan je niet verwachten’’, zegt hij. Er zijn ook wat wisselingen geweest in de selectie, want er zijn jongens gestopt en er zijn wat nieuwe jongens bijgekomen. ‘’Het is altijd mooi om te zien dat er jongens uit de jeugd doorstromen naar het eerste elftal’’, zegt hij. Zelf heeft hij ook jongens getraind die hij groot en beter heeft zien worden, en dat vindt hij mooi om te zien. Hij kijkt dus weer uit nar volgend seizoen om de talenten weer te zien spelen.