Home Blog Pagina 1400

Brouwershaven maakt zich op geslaagd jubileumjaar

ASV Brouwershaven
-
0
Brouwershaven maakt zich op geslaagd jubileumjaar

ASV Brouwershaven was de laatste vereniging die aan bod kwam in het programma ‘Onze Club’, gepresenteerd door Omroep Zeeland-sportjournalist Jan-Jaap Corré. In dat programma liep voorzitter Sven Vermeijden als wat vooruit op het jaar 2018. Het jaar waarin de club 90 jaar bestaat.

120 leden telt de club, dat zijn thuiswedstrijden speelt op sportpark Onder De Molen. Toch worden die wedstrijden niet op het gewenste niveau gespeeld; namelijk in de reserveklasse. Een terugkeer naar de standaardklasse? ,,Dat zou de kroon op het werk zijn”, antwoordde voorzitter Vermeijden destijds in het tv-programma. Begin januari werd bekend dat een terugkeer zo goed als zeker ook gaat gebeuren.

Aanwas
Want vanaf volgend seizoen wil Brouwershaven weer uitkomen in de vierde klasse van het standaardvoetbal, nadat het in 2013 een stapje terugdeed. Destijds kon de vereniging de eigen boontjes maar moeilijk doppen, tegenwoordig is er veel aanwas vanuit de hoogste jeugd. Tel daarbij op dat de nog jonge eerste selectie ook als koploper de winterstop inging in de reserve vijfde klasse. Het moet zodoende een mooi jubileumjaar worden in Brouwershaven.

Zeelandia Middelburg steekt extra tijd, energie en moeite in hun keepers

vv Zeelandia Middelburg
-
0
Zeelandia Middelburg steekt extra tijd, energie en moeite in hun keepers

Arold Versluijs (57) & Johan Elzinga (39) zijn samen 2/4 deel van de  keepers commissie van Zeelandia Middelburg. Vroeger onder leiding van Michael Jansen van Galen, zijn de heren begonnen met extra aandacht te geven aan het opleiden van keepers. Zij vertellen het VoetbalJournaal meer over het overlijden van Jansen van Galen, aanstormende keeperstalenten en de toekomstige invloed van de keepers commissie.

Arold Versluijs heeft op jongere leeftijd gekeept bij verschillende clubs, waaronder Zeelandia Middelburg. Ook heeft hij al eerder keeperstrainingen gegeven. Momenteel draagt hij al drie jaar zijn steentje bij aan de keepers commissie. Hij is benaderd door Michel Jansen van Galen om zijn bijdrage te leveren aan wat opgebouwd moest worden.

Johan Elzinga is zelf in het verleden ook begonnen als keeper, maar door verschillende blessures en operaties heeft hij dit vroegtijdig moeten opgeven. Hierna heeft hij een ruime 15 jaar het voetballen links laten liggen en is hier vijf jaar geleden pas weer ingestapt toen zijn overbuurman hem benaderde om samen de keepers commissie op te starten bij Zeelandia. ‘’Dat vond ik een geweldig aanbod, bloed kruipt waar het niet gaan kan zeggen ze dan. Het knaagde toch altijd aan mij dat ik niks meer met voetbal deed, dit was wel de mogelijkheid voor mij om andere wel de kans te geven om echt beter te worden.’’

Michel Jansen van Galen
Beide heren zijn gevraagd om mee te werken aan het nieuwe project, de keepers commissie, door Michel Jansen van Galen, die is overleden op 14-09-2017. Michel was de oprichter van de keepers commissie en samen met Johan de eerste die echt zijn schouders onder het project zette om het overeind te helpen. ‘’Zijn leeftijd was er niet naar om te zeggen het is tijd om te gaan. Zijn afwezigheid heeft wel de vastberadenheid om door te gaan alleen maar sterker gemaakt. Het is mede dankzij hem dat wij staan waar wij nu staan.’’

Keepersbeleid belang
Elke week weer is de commissie bezig met het opleiden van aanstormende keeperstalenten. Bij Zeelandia Middelburg werken ze met een keepersbeleid belang; daar staat per leeftijdscategorie in wat zij vinden dat keepers van  die leeftijd moeten beheersen en tot op welk niveau. Hierbij staat techniek centraal. Ook vinden beide heren dat je een keeper fysiek wel erg sterk kan maken maar dat het mentale gedeelte ook zeker niet onderschat moet worden. ‘’Dat is ook wat wij meegeven, dat de keepers veerkrachtig worden en kunnen omgaan met tegenslagen.’’

Er zitten een aantal keepers bij de club die zich momenteel zo enorm ontwikkelen dat er twee op een lijstje  staan van spelers die uiteindelijk hoger dan de hoofdklasse kunnen gaan spelen. ‘’Een van hen heeft zelfs al een aantal keer bij Brugge getraind. Zoiets doet je natuurlijk veel goeds, maar alle eer van zulke prestaties moet wel naar Michel gaan. Door zijn inzet van dag tot dag heb ik het hier zien groeien.’’

Steeds vaker ziet het duo jeugdige keepers gekaapt worden door andere clubs. ‘’Wij beschouwen dat als een compliment, alhoewel het soms wel zeer doet. Als vereniging stop je veel tijd, energie en moeite in die gasten. Andere verenigingen doen dat minder en profiteren dan van ons; bovendien zien we regelmatig dat als keepers een paar jaar later weer terugkeren bij ons dat hun ontwikkeling heeft stil gestaan.’’

De toekomst
Ook voor de toekomst ziet Elzinga nog veel potentiële topkeepers rondlopen. Zelf vindt hij het een compliment dat er voor keepers van Zeelandia veel interesse is van andere clubs, toch houdt hij zich niet erg bezig met deze belangstelling. ‘’Het is niet onze hoofddoelstelling om professionele keepers af te leveren. Wij vinden het belangrijker om iedereen plezier in het keepen te laten ervaren.’’

Nu al een aantal jaar heeft de keepers commissie ook een vrouwelijke trainster, Annelies van Alphen. Het viertal keeperstrainers wordt gecompleteerd door Rohalt Bouterse.

In de toekomst willen Versluys & Elzinga de keeperstrainingen blijven geven zoals ze dat nu doen. Ook volgend seizoen zijn ze weer met zijn vieren, maar dat vinden ze nog wat krap en ze zouden er nog wel iemand bij kunnen gebruiken (in totaal worden er ca 45 keep(st)ers elke week getraind). Ook willen ze de jongeren enthousiast houden voor het keepen. ‘’We zien nu al wel in bepaalde leeftijdscategorieën dat we keepers te veel krijgen, dat is juist vaak een probleem bij andere verenigingen. Omdat we er elke week mee aan de slag gaan willen onze keepers ook sneller weer aan de slag en door.’’

RVC’33 VR1 promoveert, Baardwijk VR1 hebben nog 1 kans

vv Baardwijk
-
0
RVC’33 VR1 promoveert, Baardwijk VR1 hebben nog 1 kans

Zondag stond de promotiewedstrijd tegen RVC’33 uit Reeuwijk op het programma. De winnaar zou promoveren naar de 2de klasse, de verliezer zou volgende week zondag nog een wedstrijd moeten spelen.

Baardwijk niet goed bij de les in eerste 20 minuten.
Baardwijk begon erg slecht aan de wedstrijd. Binnen 17 seconden lag de bal al in het net. Dom balverlies werd gelijk afgestraft door de spits van de thuisploeg die de bal van 25 meter over de keepster heen schoot. Baardwijk was hierna nog niet helemaal gewaarschuwd, er kwamen enkele kansjes voor de bezoekers, maar het was de thuisploeg die uit een counter wederom toesloeg. Slecht verdedigen werd afgestraft met een overigens geweldig schot in de kruising, de keepster was kansloos. Weer gingen de bezoekers op zoek naar een snelle aansluitingstreffer, er kwamen enkele goede kansen, deze werden echter allemaal om zeep geholpen. Na 19 minuten was het wederom raak, de derde treffer werd binnen gefrommeld en Baardwijk leek een kansloze missie te hebben. Binnen 2 minuten was het echter Kelly die een doelpunt maakte. De bezoekers uit Waalwijk zette de thuisploeg onder druk, Patricia stond oog in oog met de keepster maar kon niet tot scoren komen, enkele schoten werden ternauwernood onschadelijk gemaakt door de keepster van RVC 33. Na een klein half uur werd Nikki diep gestuurd en door de keepster van de tegenpartij neergelegd. De goed leidende scheidsrechter kon niet anders doen dan rood trekken voor de keepster, een zware maar rechtvaardige beslissing. De aansluitende vrije trap leverde echter niets op, Baardwijk kreeg daarna kans op kans om nog enkele keren te scoren voor de rust, helaas zat het deze wedstrijd niet mee.

Ruststand 3-1.
De tweede helft werd begonnen met een ongewijzigd elftal. De bezoekers probeerden wel een snel doelpunt te scoren, het wilde echter niet meer. De thuisploeg verdedigde met 7-8 speelsters, en bleven heel makkelijk overeind. RVC 33 kreeg zelf nog de beste kansen, een vrije schop van 25-30 meter werd knap binnengeschoten. Baardwijk wisselde nog 3 keer. Julia kwam voor Inge, Ilse voor Nikki en Amani voor Noa. De bezoekers gingen nog meer risico nemen, kansen kwamen er echter niet meer. De thuisploeg kreeg nog kansen op nog meer doelpunten, dit bleef Baardwijk gelukkig bespaard. Na 95 minuten floot de goed leidende scheidsrechter voor het eind van de wedstrijd. Er had echt meer ingezeten, helaas misten we teveel kansen om er een goed resultaat uit te slepen.

Eindstand 4-1.
Volgend weekend gaan we eerst naar Gramsbergen voor ons jaarlijkse toernooi, van daaruit vertrekken we op zondagochtend naar Bunnik voor de laatste kans op promotie, en komt een lang en zwaar seizoen eindelijk ten einde. Iedereen bedankt voor de support en de mensen die de bus hebben gesponsord ook bedankt, ondanks de nederlaag was het de hele reis terug ouderwets gezellig.

Tot volgende week in Bunnik.

O’Shea gaat minder kilometers maken

VoetbalJournaal
-
0
O’Shea gaat minder kilometers maken

Een bijtertje dat de duels niet schuwt: een Ierse strijder, bovenal Zeeuws-Vlaming. Axelaar Liam O’Shea (26) schoffelde de afgelopen twee seizoen voor het rood-zwarte leger van SV Oostburg. Daar komt volgend seizoen verandering in.

O’Shea speelt volgend seizoen namelijk in de blauwe clubkleuren van FC Axel. Zijn afscheid valt samen met dat van trainer Danny Magito (hij vertrekt naar SDO’63), met wie O’Shea iedere training en wedstrijd naar Oostburg rijdt. Magito, woonachtig in Lokeren –  op een uur rijden van Oostburg – , is ook de reden ook dat de middenvelder destijds voor Oostburg koos. ,,Ik was toen nog bezig met een avondopleiding waardoor het trainen er weleens bij inschoot”, vertelt O’Shea. ,,Met Danny speelde ik ooit nog samen bij AZVV en hij bood me een goed alternatief. Als ik eens niet kon komen trainen dan zou dat geen consequenties hebben.”
Altijd samen in de auto zitten met de trainer, hoe ervaart O’Shea dat? ,,Dat gaat prima. Natuurlijk praten we veel over voetbal, over de Champions League. En hij is voor Feyenoord, ik voor Ajax; altijd leuk. En natuurlijk praten we ook over het team, al hebben we het heus ook wel over andere zaken dan voetbal. Maar Danny stelt ook vragen. Eerst was hij al beginnend trainer wat zoekende, maar het wordt sowieso een goede trainer”

Afstandje
Toch zijn de autoritjes voor O’Shea een reden om zijn geluk elders te beproeven. ,,Het is toch een redelijk afstandje. En als dan de prestaties niet ideaal zijn dan gaat dat toch in het kopje zitten.” Want eindigde Oostburg vorig seizoen op een zesde plaats met 43 punten, daar moet het medio april nog genoegen nemen met een twintigtal punten. ,,Een slecht seizoen ja. Er zijn acht jongens gestopt, waaronder Mamadouba Gueye en de gebroeders Wesbeek. Mamadouba stopte vanwege een gebrek aan speeltijd, wat natuurlijk jammer is. Zelf heb ik daar gelukkig niet over te klagen. Op de ‘nummer 6-positie’ ben ik zeker van m’n plaatsje.

Terneuzen
Dat was hij bij zijn vorige club VV Terneuzen niet altijd het geval. Hij speelde er drie seizoenen, zij het met wisselend succes. ,,Het eerste jaar onder Henk Ottens vond ik een leuk jaar, met oudere spelers als Roel Alberti, Erik-Jan Naudts en Remco van Leeuwen. Het tweede jaar onder Wesley Visser was eigenlijk rampzalig, maar in mijn laatste seizoen begon het onder Michel Leonhart eigenlijk best goed. Wisselend dus, maar van mijn Terneuzen-tijd heb ik zeker geen spijt.”

 

Het oranje van Honselersdijk zit Youri Riepe als gegoten

sv Honselersdijk
-
0
Het oranje van Honselersdijk zit Youri Riepe als gegoten

In een oefenwedstrijd op weg naar de tweede competitiehelft won Youri Riepe met Honselersdijk met 3-0 van zijn oude club Westlandia (zaterdag). Zoete wraak zou je kunnen zeggen, maar daar wil de inwoner van Monster niets van weten. “Prima club hoor, van mij zul je over Westlandia geen kwaad woord horen.”

Dus ging er ’s avonds ook geen ‘treiterend’ smsje naar een oud-ploeggenoot? “Haha, nee hoor. Bovendien: we spelen vaker tegen elkaar en de eerste twee wedstrijden won Westlandia.” Zijn  eerste oefenwedstrijd ‘tegen’ Westlandia was wel even wennen. In plaats dat hij speelde in het voor hem vertrouwde groen en wit speelde hij nu in het oranje van Honselersdijk tegen groen/wit. “Ik heb wel een paar keer de bal per ongeluk naar de verkeerde kleur gespeeld”, bekent Riepe.

De 22-jarige timmerman van beroep besloot vorig seizoen bewust de poorten achter hem op sportpark De Bomen in Naaldwijk dicht te trekken. Reden: speeltijd. Of beter gezegd het gebrek eraan. “Niet meer en niet minder”, aldus Riepe. Bij de zaterdageersteklasser werd hij gezien als een soort ideale twaalfde man. “Ik speelde af en toe en alleen maar als er een basisspeler of geblesseerd of geschorst was. Vaak begon ik als wissel. Ik speelde een half uurtje of een halve wedstrijd, maar zelden een hele wedstrijd. Je moet wel het gevoel houden op perspectief. Nou, dat was bij mij verdwenen. Ik voetbal om te voetballen, niet om op bank te zitten. Dan moet je ook zo eerlijk zijn tegenover jezelf en concluderen dat het op deze manier het niet gaat worden.”

Bij tweedeklasser Honselersdijk had hij meteen een goed gevoel. “Ik heb eerst een gesprek gehad met trainer Piet Boon. Het klikte gelijk goed tussen ons. Zijn kijk op het spel sprak me aan. Hij wil verzorgd voetballen. Over de grond, je weet wel: niet van die hoge ballen. Voor mij is dat wel belangrijk. Ik ben met mijn 1.71 niet de grootste. Ik ben niet van de luchtmacht.”

“Ik heb me redelijk snel aangepast aan de ploeg en de ploeg aan mij”, vervolgt de speler die door Piet Boon op positie ‘acht’ of ‘tien’ wordt ingezet. “De eerste wedstrijden merkte je nog wel wat afstellingsproblemen. Ik heb graag de bal in mijn voeten. Mijn medespelers hadden snel door dat een diepe bal op mij niet werkt. Ik heb een grote actieradius en verstuur van daaruit passes. Ik ben meer voorbereider dan afmaker eigenlijk.”

Hij staat zelf inmiddels op drie doelpunten. Dat hadden er meer kunnen zijn als hij niet een aantal wedstrijden had gemist. Zijn competitiestart bij Honselersdijk was allesbehalve een succes. Tegen Valken’68 kreeg hij een rode kaart en werd hij in eerste instantie voor vier wedstrijden geschorst. “Ik vond rood onterecht. Terwijl ik op de grond lag, kreeg ik een elleboog van een tegenstander. Daardoor gaf ik hem een klein tikkie met mijn hand op zijn kuit. Vervolgens ging hij naar de grond. Heel overdreven allemaal. De scheidsrechter vond het een slaande beweging en gaf rood. Ik heb mijn straf van vier wedstrijden ook aangevochten. Ik werd deels in het gelijk gesteld, maar uiteindelijk moest ik toch twee wedstrijden toekijken.”

Het was tot nu toe het enig smetje op zijn verblijf op sportpark De Strijphorst, waar hij het naar eigen zeggen ‘hartstikke’ naar zijn zin heeft. “Prachtige club, leuke jongens, fijne trainer. De prestaties mogen er ook zijn. Misschien moet ik nog wat meer scoren, dat is een verbeterpuntje voor de tweede competitiehelft.

Kampioenen: G-team Theole pakt de titel!

VoetbalJournaal
-
0
Kampioenen: G-team Theole pakt de titel!

Het G-team van Theole is in het eerste seizoen in de competitie direct kampioen geworden. De kampioenswedstrijd werd met maar liefst 7-1 gewonnen, terwijl de ploeg na één minuut juist achterstond. Een knappe prestatie van de mannen uit Tiel.

“Ze stonden stijf van de zenuwen. Het kampioenschap leefde echt, ze waren er al weken over bezig. Na 1 minuut kwamen ze ook nog eens op achterstand en toen dacht ik wel: dit wordt hem niet”, geeft leider Jan van Empel eerlijk toe. “Ik heb toen tegen ze gezegd: ‘Gewoon blijven overspelen, niet proberen alleen aan de overkant te komen.’ Net voor rust maakten ze de 1-1, 2-1 en 3-1 en aan het begin van de tweede helft de 4-1: toen was het wel gelopen.”

Het kampioenschap is vol enthousiasme gevierd. “We hebben samen gegeten en gedronken in de kantine, ze hebben allemaal een beker gehad en als team een kampioensschaal. Ze gingen reuzetrots naar huis en dat is terecht natuurlijk.” Hoewel het G-voetbal bij Theole al lang bestaat, geldt dat niet voor het seniorenelftal. Die senioren deden dit seizoen pas voor het eerst mee aan de competitie. “Dat ze dan direct kampioen worden, is heel erg mooi.”

Het G-team van Theole was bij vlagen oppermachtig in de competitie. “Soms ging het zelfs richting de 10-0, maar dat is niet leuk voor ons en niet voor de tegenstander. Dan voerden wij wat positiewisselingen door, de jongens die nooit scoren mochten dan voorin staan en we spraken met de rest van het team af dat alleen die spelers een goal mochten maken. Ons uitgangspunt is ook: iedereen krijgt speeltijd.”

Het G-voetbal is niet meer weg te denken bij Theole. De samenwerking met de rest van de vereniging is ook top, het is echt een volwaardig onderdeel van de vereniging geworden. Van Empel is daar erg over te spreken, want hij kent ook verenigingen waarbij dat niet het geval is. “Bij Theole komen spelers van het eerste zelfs regelmatig training geven aan het G-team.” Naast de senioren heeft Theole ook een jeugd G-team.

Van Empel is in aanraking gekomen met het G-voetbal via zijn zoon. Hij vindt het belangrijk dat ook mensen met een beperking de kans krijgen om te sporten. “Iedereen moet die mogelijkheid hebben. Deze mensen worden vaak vergeten, maar dat is onterecht.” Iedereen is dan ook welkom bij Theole. “We kunnen altijd spelers van tussen de 8 en 80 jaar met een beperking gebruiken. Ook begeleiders zijn van harte welkom.”

Rood-Wit gaat met professionele jeugdopleiding voor KNVB certificering

Rood Wit
-
0
Rood-Wit gaat met professionele jeugdopleiding voor KNVB certificering

Rood-Wit wil met een gecertificeerde jeugdafdeling na NAC Breda en RBC Roosendaal de derde erkende opleiding van de regio worden. Corné Bulkmans is namens het bestuur in Sint Willebrord verantwoordelijk voor de jeugd, hij hoopt dat Rood-Wit die status in 2019-2020 heeft ontvangen.

Hoewel de selectie van Rood-Wit in de afgelopen seizoenen al is opgeklommen naar de eerste klasse met voornamelijk ‘eigen’ jongens, wil de club doorpakken. Met het oog op de toekomst moeten ook volgende generaties dat niveau hebben. “Het gat tussen de jeugd en het eerste is nu te groot om continuïteit binnen de vereniging te kunnen waarborgen. De meeste jeugd speelt in de tweede klasse, dat niveau moet echt omhoog. We willen ook een tweede elftal dat minimaal in de reserve tweede klasse voetbalt, dat is nu nog de derde klasse.”

Niet alleen qua kwaliteit, maar ook kijkend naar de kwantiteit is verandering belangrijk volgens Bulkmans. “We hebben redelijk veel senioren die al op leeftijd zijn. Wij willen ons ledenaantal toch minimaal stabiel houden en daarom is meer aanwas vanuit de jeugd belangrijk.” Rood-Wit heeft nu zo’n 190 jeugdleden.

Een gecertificeerde jeugdopleiding biedt uitkomst. “We zijn vlak voor Kerstmis met een groep gaan brainstormen: waar willen we naartoe met onze vereniging? Een gecertificeerde jeugdopleiding van de KNVB heeft een bepaalde uitstraling, het geeft aan dat je jeugd een goed niveau heeft en dat alle faciliteiten in orde zijn. Talentjes uit de regio die zich willen ontwikkelen, zullen dan eerder voor jou kiezen.”

Het verkrijgen van die certificering is echter een flinke uitdaging. Er moet een jeugdvoetbalbeleidsplan komen, waarin precies staat wat je visie, missie en doel zijn, hoe de organisatie is opgebouwd en hoe je omgaat met de jeugd qua gedrag en opleiding. Daarnaast moeten alle trainers van de selecties gediplomeerd zijn, moet de medische verzorging voor de jeugd tiptop in orde zijn en de vereniging een bestuursorgaan hebben dat zich helemaal op de jeugd richt. “Daar zijn we nu meer bezig. We willen ook een duidelijke splitsing aanbrengen tussen prestatieve en recreatieve teams, zodat je geen mengelmoes in je selectie krijgt van talenten die voor het hoogst haalbare gaan en jongens die puur voor het plezier voetballen.”

Een bureau volgt de weg richting de certificering van Rood-Wit op de voet, namens de KNVB. Uiteindelijk geven zij de voetbalbond een advies, die dan beslist of de Willebrorders daadwerkelijk de status krijgen. Bulkmans hoopt dat in 2019 te realiseren. “We gaan nu vol voor deze weg. De grootste talenten uit de regio moeten voortaan naar Rood-Wit komen.”

Lekkerkerk blijft 3e klasser na winst op Bergambacht

VoetbalJournaal
-
0
Lekkerkerk blijft 3e klasser na winst op Bergambacht

Gisteren speelde Lekkerkerk thuis de finale wedstrijd van de nacompetitie tegen de buren uit Bergambacht. De gasten waren als 2e geëindigd in de 4e klasse E en hadden in de eerste 2 rondes van de nacompetitie afgerekend met achtereenvolgens FC Maense en Victoria’04. Lekkerkerk had eerst Gouda en vervolgens CKC verslagen. De derby werd onder prima omstandigheden gespeeld, heel veel toeschouwers, vuurwerk en heel veel rook vooraf en lekker voetbalweer. Alle ingrediënten om een mooie pot voetbal te spelen waren aanwezig. Uiteraard stond een plaats in de 3e klasse op het spel.

Lekkerkerk begon de wedstrijd met 3 wijzigingen t.o.v. vorige week. Kevin van Gent en Bart Sterrenburg waren geschorst, Patrick Prevo was geblesseerd geraakt op de training. Brian Martens, Mark de Jager en Stefan Veerwaard waren de vervangers. Door wat inlichtingen het en der had trainer Hans den Besten een prima beeld van de kracht van vooral de aanvallers van Bergambacht. De opdracht aan de Lekkerkerkse verdedigers was dan ook om die 3 spelers geen millimeter ruimte te geven vanaf de 1e tot de laatste minuut. De aanvallers van de gasten kregen geen centimeter ruimte en de Lekkerkerkse aanvallers zette in het begin veel druk op de verdediging van de bezoekers. Dat resulteerde al in de 10eminuut tot de 1-0. Bij een snelle uitval van Lekkerkerk werd door een verdediger van Bergambacht een overtreding gemaakt. De vrije trap van Mark de Jager werd door de zeer goed spelende Stan Burggraaf verlengd. De keeper van Bergambacht was kansloos op de inzet van Stan.

In de 18e minuut kreeg Stefan Verwaard zijn 1e kans van de wedstrijd. Zijn inzet verdween echter voorlangs het doel. Bergambacht probeerde het Lekkerkerk met verzorgd voetbal lastig te maken. Het veldspel van Bergambacht was prima, echter tot kansen leidde dat allemaal niet. De verdedigers van Lekkerkerk waren zeer scherp en gaven geen kansen weg. De spits zat in de tas bij de zeer sterk spelende Tristan de Bruijn en uitblinker Floyd Versluis was zijn directe tegenstander compleet de baas. Ook de laatste man spelende Brian Martens speelde een prima pot en keeper Robin Schiedon heeft al weken zijn goede vorm te pakken. In de 28e minuut moest Mark de Jager geblesseerd uitvallen. Zijn liesblessure was toch te erg om verder de spelen. Zijn vervanger was Pieter Otten. In de 45e minuut kwam Lekkerkerk weer gevaarlijk voor het doel van Bergambacht. Via een vlotte aanval kwam de bal via Pieter Otten bij Stefan Verwaard. Die kapte zijn tegenstander uit en schoot met links fraai in de verre hoek. De keeper kon de bal ternauwernood met zijn vingertoppen uit het doel tikken. De rust werd bereikt met 1-0 op het scorebord.

Na rust begon Lekkerkerk prima. In de 48e minuut kreeg Pieter Otten een prima kans om de 2-0 binnen te schieten na prima voorbereidend werk van Stan Burggraaf. Zijn inzet verdween langs de verkeerde kant van de paal naast het doel. In de 50e minuut stond het ineens 1-1. Bij een spaarzame echte kans van de bezoekers was het meteen raak. Een voorzet van de linksbuiten werd door de jeugdige invaller van Bergambacht binnen gekopt. Alex Velsink probeerde de kopbal nog te verhinderen maar dat lukte hem net niet. Zo was de stand weer in evenwicht. Bergambacht ging weer geloven in een goed resultaat en probeerde door te drukken. Lekkerkerk had het een korte periode even moeilijk maar vanaf de 65e minuut zette het toch weer aan en ging op zoek naar de 2-1. In de 74e minuut kwam die goal ook. Helaas werd het doelpunt van Stefan Verwaard vanwege vermeend buitenspel afgekeurd. De grensrechter vlagde en de scheidsrechter nam dat signaal over. Later in de wedstrijd verklaarde de scheidsrechter aan Stefan Verwaard dat hij het mis had en dat hij onterecht had gefloten. In de 76e minuut haalde Brian Martens de bal van de lijn bij een grote kans van de bezoekers. Bij beide ploegen vloeiden de krachten wat weg en de reguliere wedstrijd eindigde in de 94e minuut in 1-1. Wederom een verlenging voor Lekkerkerk, net als vorige week tegen CKC.

Met heel veel inzet en beleving bleef Lekkerkerk op zoek naar de 2-1 voorsprong. In de 1e verlenging van een kwartier waren de kansen voor beide doelen spaarzaam. Zo werd de rust van de verlenging bereikt met nog steeds 1-1 op het scorebord. De zeer vermoeide Martijn de Jong gaf aan dat hij niet meer kon en kramp had in beide benen. Trainer Hans den Besten zei hem nog even vol te houden. Dat pakte uiteindelijk heel goed uit. In de 110e minuut werd een vrije trap van Brian Martens door de keeper van de bezoekers half weggewerkt. Vervolgens kopte Martijn met een prachtige boog over alles en iedereen heen de bal in het doel. De keeper en een verdediger van Bergambacht probeerden nog de bal te keren maar gelukkig, voor alles wat Lekkerkerk een warm hart toedraagt, verdween de bal in het doel. In de 114e minuut werden Stefan Verwaard en Martijn de Jong gewisseld en vervangen door André van de Wouden en Stan Molemaker. In het restant probeerde Bergambacht de gelijkmaker nog te forceren. Ze kregen daarvoor in de 120e minuut nog 1 kans. De lage inzet werd echter prima gekeerd door Robin Schiedon. In de 123e minuut kreeg Bergambacht nog een vrije trap. Daarbij gingen alle spelers inclusief de keeper mee naar voren. Na goed ingrijpen van Stan Molemaker en Floyd Versluis kon de laatste de bal meegeven aan Stan Burggraaf. Met zijn sprint van 60 meter bleef hij de achtervolgende keeper voor en kon zo de 3-1 binnen schieten. Met zijn 2e goal van de dag was de wedstrijd beslist en floot de scheidsrechter direct voor het einde van de wedstrijd.

Lekkerkerk boekte uiteindelijk een verdiende overwinning op een prima voetballende tegenstander. Het tactische plan van trainer Hans den Besten werd door de spelers van Lekkerkerk zeer goed uitgevoerd. Met volle inzet, beleving en strijd werd de finalewedstrijd van de nacompetitie gewonnen en kan de thuisploeg zich op gaan maken voor een 2e jaar in de 3eklasse. Twee jaar in successie is Lekkerkerk als winnaar uit een nacompetitie gekomen. Een groot compliment voor alle spelers en trainers die daaraan hebben bijgedragen!

Papendrecht 2 promoveert naar hoogste niveau

VoetbalJournaal
-
0
Papendrecht 2 promoveert naar hoogste niveau

Het zaterdagteam van Papendrecht 2 is voor het eerst in zijn bestaan gepromoveerd naar de reserve Hoofdklasse en speelt komend seizoen op het hoogste niveau tegen gerenommeerde ploegen als Kozakken Boys 2 en ASWH 2. Makkelijk ging het niet in de finale van de nacompetitie tegen Zwaluwe 2. De spanningen vierden hoogtij bij beide ploegen, wat het kijkspel aanvankelijk niet ten goede kwam. Papendrecht was wel de beter spelende ploeg, maar het gevaar van Zwaluwe lag in de dode spelmomenten.

Het eerste half uur was er nauwelijks een kans te bespeuren op sportpark De Kwarrehoek in Lage Zwaluwe, maar bij de eerste acceptabele aanval van Zwaluwe was het gelijk raak. De volkomen vrijstaande Bas Mutsaers kon vrij inkoppen en de bracht de thuisploeg hiermee op voorsprong. De eerste goedlopende aanval van Papendrecht was tien minuten later en ook hier was het gelijk raak, toen Jerrel van der Zeeuw een voorzet van Djerrel Saffignani gelijk op zijn schoen nam.

Na rust zagen de vele meegereisde Papendrecht-supporters een agressiever Papendrecht, dat Zwaluwe op eigen helft vastzette. Toch was de thuisploeg die in de 55eminuut weer op voorsprong kwam, nadat een hoekschop onvoldoende werd weggewerkt. Saffignani bracht de elftallen weer op gelijke hoogte, waarna voor de gasten kansen ontstonden op de voorsprong. De net in het veld gekomen Jarden van Ek zag zijn schot op de kruising uiteenspatten en kort daarna verzuimde Jearlon Martina alleen voor de Zwaluwe-doelman te scoren. Een minuut later mocht hij dit nog een keer overdoen. Ditmaal maakte hij geen fout en bracht Papendrecht verdiend aan de leiding.

Met nog 20 minuten te spelen nam Zwaluwe het heft in handen en uit de diverse hoekschoppen en vrije trappen ontstonden hachelijk situaties voor het doel van Jeroen Blom, die 5 minuten voor tijd het geluk aan zijn zijde had, toen een Zwaluwe-inzet op de lat kwam. In de laatste minuut kreeg Papendrecht nog een strafschop, die door Martina werd verzilverd. De goed leidende scheidsrechter Labeur liet hierna niet meer aftrappen en de festiviteiten konden beginnen.

Complimenten aan het team en de begeleiding. Het viel wel op dat coach Martin Nouwen, die toegezegd had terug te gaan lopen, wel weer erg snel op het Slobbengors aanwezig was. Terecht overigens, ook hij hoort bij het feest.

Rijsoord Vrouwen- en Meisjesafdeling groeien sterk

vv Rijsoord
-
0
Rijsoord Vrouwen- en Meisjesafdeling groeien sterk

Nu het seizoen 2017-2018 achter de rug is mag de v.v. Rijsoord constateren dat de club wat betreft het aantal vrouwen en meisjes weer in de lift naar boven zit wat voor het nieuwe en komende seizoen een positief punt is en de huidige ontwikkeling bij deze afdeling van de  v.v. Rijsoord belooft veel voor de toekomst.

Bij Vrouwen 1 is het probleem van de te krappe selectie van de afgelopen seizoenen achter de rug. Van de huidige selectie heeft alleen Lisanne Nugteren door werkomstandigheden aangegeven te stoppen maar daar staat tegenover dat uit de MO 19 diverse talenten de stap gaan maken naar de vrouwen. Zo zullen Marjolein Hilberts, Nienke Lodder, Zenzi Gravestein, Femke en Anouk de Reus, Nikita Pieren, Mariëlle Bode en Elaine van Dalen de overstap maken. Bovendien wordt de selectie verder aangevuld met speelsters die de overstap maken van hun vorige vereniging naar de v.v. Rijsoord. Van I.F.C. komt de talentvolle en jonge Amber van der Pol (18 jaar), van v.v. Blijdorp komt Chantal Westein (24 jaar) over en van R.V.V.H. komt Renée Oomkens (19 jaar) de gelederen versterken. Hierdoor heeft de op het oude nest teruggekeerde trainer-coach Peter van Hese nu een ruime en jonge selectie tot zijn beschikking die voor de toekomst veel perspectief biedt. De technische staf is verder ook uitgebreid met assistent-scheidsrechter Martin de Reus, Daphne Molegraaf voor de verzorging en Elise van der Kuil (die wegens een knieblessure even als speelster pas op de plaats moet maken) als teamleidster. De v.v. Rijsoord is daarnaast nog op zoek naar een assistent-trainer zodat de begeleiding dan ook compleet is.

Ook bij de meisjes veel aanwas
Heel belangrijk voor de vereniging is ook het feit dat bij de meisjes sprake is van een grote groei. De MO 13 begon het afgelopen seizoen met 8 speelsters in een 7 tegen 7 competitie maar in de voorjaarscompetitie kon men door de grote groei al compleet aantreden  en werd deze afgesloten met een niet verwachte 2eplaats achter kampioen E.B.O.H. op slecht 2 punten. Volgend seizoen gaan deze meisjes voor het eerst spelen op een heel veld als MO 15.

Na de winterstop kwamen er diverse meisjes die bij de JO 11 en JO 9 speelden over naar de meisjes om te gaan spelen in de MO 11. Een team dat gezien de gemiddelde leeftijd van 9 jaar uitstekend presteerde in een 7 tegen 7 competitie. Ook hier is er grote groei te zien waardoor een tweede MO 11 team en zelfs een MO 9 team waarschijnlijk aan de start van het nieuwe seizoen kan verschijnen. Door diverse acties en de positieve reacties van veel ouders, wat al 8/9 nieuwe leden heeft opgeleverd, is dit mogelijk omdat de v.v. Rijsoord als enige vereniging in Ridderkerk meisjesteams in deze leeftijdscategorie heeft.

Nieuwe leden nog steeds van harte welkom
Kortom, de toekomst van het vrouwen- en meisjesvoetbal bij de v.v. Rijsoord ziet er heel goed uit. Uiteraard zijn nieuwe speelsters, zowel vrouwen als meisjes, nog steeds van harte welkom. Voor degenen die belangstelling hebben kan men zich altijd voor nadere informatie wenden tot Bram Lindhout (voor de vrouwen) op 06 -27440784 en voor de meisjes bij Ardi of Nathalie Huizer op 06 – 30990444. Per mail kan natuurlijk ook en wel op e.kuil3@upcmail.nl of huiz0088@kpnmail.nlen vrouwenvoetbal@vv-rijsoord.nl.

1...1.3991.4001.401...1.477Pagina 1.400 van 1.477

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.