Hij zag de oproep op Twitter, dacht eigenlijk dat hij al te laat was, maar solliciteerde toch. En nu is Ralph Zegers (40) trainer van SKNWK. Voor de Zeeuws-Vlaming, tegenwoordig woonachtig in Middelburg, een sprong in het diepe.

Zelf solliciteren bij een club? Als trainer in het Zeeuws-Vlaamse is het niet echt gebruikelijk, vertelt Zegers. ,,Dat is toch meer iets van in deze regio. Ik weet dat er bij SKNWK liefst acht sollicitaties waren. Samen met twee anderen ben ik uiteindelijk uitgenodigd voor een gesprek. Gelukkig is de keuze op mij gevallen.” Zegers, ex-trainer van Groede, Koewacht, HVV’24 en Zeelandia Middelburg (assistent) was afgelopen seizoen aan de slag bij JVOZ. Een samenwerking die van beide kanten niet echt beviel. En dus ging Zegers op zoek naar iets anders. ,,Dat was nog niet simpel, want ik ben natuurlijk niet echt bekend in deze regio. Ik had m’n naam wel al bij een paar clubs laten vallen. En gelukkig kwam daar SKNWK.”

Zegers, die werkzaam was op het Scalda maar nu terugkeert in het basisonderwijs, mag in Nieuwerkerk aan de slag met een jonge groep. Na de degradatie uit de derde klasse kon het elftal vorig seizoen (onder leiding van Perry Snoep) niet echt imponeren. ,,En toch hebben ze in de laatste periode goed gepresteerd”, weet Zegers. ,,Met een beetje mazzel was er nog een periodetitel.”

Zegers kende wel al wat tegenvallers. Zo zag hij doelman Mike Bakker en spits Machiel Schot op de laatste ‘transferdag’ naar MZC’11 vertrekken. Eerder was al bekend dat het grote talent Julian van Nieuwenhuize naar Bruse Boys zou verkassen. ,,Gelukkig hebben we in Kenneth Bogaard een talentvolle goalie. En van mijn periode bij Groede kende ik Nicolas Verwilst nog. Hij is een Belg en woont in Sint-Laureins. Dat is wel anderhalf uur rijden, dus het is even kijken hoe dat loopt. Nicolas wil graag voetballen, maar kan ook in doel staan.”

Naast Verwilst is ook Robin den Oude een nieuwe speler. Hij komt over van MZC’11. ,,Maar hoe we het dit seizoen gaan doen? Ik heb echt geen idee. Clubs als Stavenisse en Vrederust zeggen mij niks, ben er ook nog nooit geweest. Wel hoor ik dat dit een iets mindere competitie is dan de andere vierde klasse. We zullen zien”, aldus Zegers.

Wie kijkt naar de competitie-indeling van de zaterdag vierde klasse zal niet verbaasd zijn dat Hansweertse Boys in dat rijtje clubs staat. De ploeg staat voor het tweede jaar op rij onder leiding van Pearl Doesburg, maar het had niet veel gescheeld of de club had zich moeten terugtrekken uit de standaardklasse.

Jim Paauwe is voor het tweede jaar leider bij het eerste elftal en al langer wedstrijdsecretaris van Hansweertse Boys. Hij vertelt dat er serieus werd overwogen om te stoppen met het eerste elftal. “Het was echt vijf voor twaalf.”
Om dat verhaal goed te kunnen begrijpen moeten we terug naar vorig seizoen. De club stelde Doesburg aan als opvolger van de vertrokken Piet Gabriëls en verwelkomde veel nieuwe gezichten bij het eerste elftal. De resultaten waren wisselend, maar vooral het gebrek aan binding met de club brak Hansweertse Boys op. Dat bleek ook wel toen aan het einde van afgelopen seizoen een groot deel van de selectie vertrok en dus moest er wat gebeuren. Het tweede elftal bestond uit veel jonge gasten uit het dorp en dus werd er een beroep op hen gedaan. “We hebben de jongens gevraagd om in te stappen, dit om te voorkomen dat de club zonder eerste elftal zou komen te zitten. Toen hebben ze gelukkig besloten om ervoor te gaan!”

Gezelligheid
De tweede selectie van vorig jaar is daardoor nu nagenoeg de eerste selectie geworden, aangevuld met spelers van vorig jaar. Een jonge groep, maar wel eentje die heel hecht is. Paauwe is dit jaar samen met Jesse Aschman leider bij het eerste elftal en is zich bewust van de gevolgen van de keuze voor een nieuwe groep. “We hebben uiteindelijk de keuze gemaakt voor gezelligheid en inzet. Misschien hebben we iets minder kwaliteit, maar de sfeer is op dit moment belangrijker.” Met de gezelligheid en de aanwezigheid van selectiespelers in de kantine zal het dus wel goedkomen, maar de 28-jarige leider heeft ook vertrouwen in de groep. “Pearl is een enthousiaste trainer die jonge spelers echt beter kan maken. Hij is de ideale trainer voor onze jonge groep. We zullen in sommige wedstrijden worden weggespeeld, maar op basis van inzet hopen we toch weer bovenin het rechterrijtje te kunnen eindigen!”

Het vlaggenschip van VV Borssele begint dit seizoen alweer aan het vijfde opeenvolgende jaar in de reserveklasse van het amateurvoetbal. In het seizoen 2013/2014 kwam Borssele voor het laatst uit in de vierde klasse van het zaterdagvoetbal.

Volgens vaste doelman Pim Minnaard zal dit in de komende jaren niet veranderen. “Ik verwacht niet dat we nog in de standaardklasse gaan voetballen. Stiekem hoop ik er natuurlijk wel op.” Borssele telt momenteel slechts tachtig leden en wordt bestuurd door een aantal liefhebbers. Dankzij deze liefhebbers heeft de vereniging nog steeds bestaansrecht. “We zijn een kleine club, maar de sfeer is onderling uitstekend. Door deze club hebben veel jongens een vriendschap gecreëerd. Dit is ook één van de redenen waarom de club ook de komende jaren door zal blijven gaan.”

De dertigjarige Minnaard is al een aantal jaar betrokken bij de club en heeft geen intentie om de vereniging te verlaten. “Ik ben nu bezig aan mijn vierde seizoen, voel me goed bij de club en zie mij voorlopig ook niet ergens anders spelen. Ik heb een hechte band met alle betrokkenen binnen de club.” Om de club levend te houden moet Borssele samenwerken met andere verenigingen. “We hebben momenteel maar één seniorenteam. In de jeugd werken we samen met Lewedorpse Boys en Nieuwdorp en dat verloopt goed. Zonder deze verenigingen wordt het een moeilijk verhaal.”

Ondanks dat Borssele een klein dorp is, heeft de vereniging niet het karakter van een echte dorpsclub. Op de zaterdagen komen er dan ook maar weinig mensen uit het dorp naar de voetbal kijken. “De mensen uit het dorp hebben weinig binding met de voetbal, omdat de meeste spelers niet uit Borssele komen. Ondanks de geringe bezoekersaantallen is het iedere zaterdag enorm gezellig. Op wedstrijddagen krijg ik er nog één taak bij. Ik zorg ervoor dat mijn ploeggenoten veilig thuiskomen.”