Wesley Loos weer terug bij DFC
Wesley Loos is na vier seizoenen bij EBOH weer terug bij DFC. De 31-jarige middenvelder is blij met zijn terugkeer en verwacht een mooi seizoen voor de oudste club van Dordrecht.
Wesley Loos speelde in het verleden in de jeugd van FC Dordrecht en in de hoofdklasse met Nieuw Lekkerland. Van 2011 tot 2014 speelde hij al bij DFC, maar na twee degradaties op rij besloot hij destijds de overstap naar EBOH te maken. ,,Daar heb ik vier mooie jaren gehad. Eerst drie seizoenen onder Hoessin Jouhri en vorig seizoen in het tweede elftal. Vorig jaar had EBOH een enorm sterke selectie en ik miste de voorbereiding vanwege een lange vakantie, waarmee ik mijn eigen ruiten ingooide.
Toen ben ik met net zoveel plezier in het tweede gaan voetballen. Het eerste van EBOH werd overtuigend kampioen, maar met het tweede hadden we ook een mooi seizoen, waarin we uiteindelijk via de nacompetitie promoveerden. Ook daar kwam er flink wat emotie los bij een aantal spelers. Toch heb ik besloten om weer terug te keren naar DFC, omdat dat toch echt mijn clubje is.” Loos is een van de twaalf nieuwkomers bij DFC. In de voorbereiding speelde hij wisselend in de verdediging en op het middenveld. Ook droeg hij al een aantal keer de aanvoerdersband.
,,We hebben veel nieuwe spelers, dus we hebben in de voorbereiding veel dingen uitgeprobeerd. We hebben ook veel oefenduels gespeeld, dus ik vond de voorbereiding best pittig. Mijn geest is nog jong, maar fysiek merk ik wel eens dat de jaren beginnen te tellen. Gelukkig heb ik al acht jaar geen zware blessure gehad, dus dat hoop ik zo te houden.” Loos ziet het voetbal vooral als een mooie manier om samen lol te maken. ,,Ik heb voetbal altijd heel leuk gevonden, maar het is nooit echt mijn allergrootste passie geweest. Die ligt in het reizen en in mijn werk. Ik ben 48 uur per week jongerenwerker in Berkel-Enschot en Dordrecht. Daarnaast ben ik al jaren erg druk met de creatieve platforms Woorden Worden Zinnen en Paginagroots.
Dat doe ik samen met mijn maatje Elten Kiene. Het is mooi om te zien hoeveel mooie dingen we al hebben bereikt de afgelopen acht jaar, maar we hebben nog genoeg mooie ideeën voor de toekomst.”
Wesley Loos weer terug bij DFC
Wesley Loos is na vier seizoenen bij EBOH weer terug bij DFC. De 31-jarige middenvelder is blij met zijn terugkeer en verwacht een mooi seizoen voor de oudste club van Dordrecht.
Wesley Loos speelde in het verleden in de jeugd van FC Dordrecht en in de hoofdklasse met Nieuw Lekkerland. Van 2011 tot 2014 speelde hij al bij DFC, maar na twee degradaties op rij besloot hij destijds de overstap naar EBOH te maken. ,,Daar heb ik vier mooie jaren gehad. Eerst drie seizoenen onder Hoessin Jouhri en vorig seizoen in het tweede elftal. Vorig jaar had EBOH een enorm sterke selectie en ik miste de voorbereiding vanwege een lange vakantie, waarmee ik mijn eigen ruiten ingooide.
Toen ben ik met net zoveel plezier in het tweede gaan voetballen. Het eerste van EBOH werd overtuigend kampioen, maar met het tweede hadden we ook een mooi seizoen, waarin we uiteindelijk via de nacompetitie promoveerden. Ook daar kwam er flink wat emotie los bij een aantal spelers. Toch heb ik besloten om weer terug te keren naar DFC, omdat dat toch echt mijn clubje is.” Loos is een van de twaalf nieuwkomers bij DFC. In de voorbereiding speelde hij wisselend in de verdediging en op het middenveld. Ook droeg hij al een aantal keer de aanvoerdersband.
,,We hebben veel nieuwe spelers, dus we hebben in de voorbereiding veel dingen uitgeprobeerd. We hebben ook veel oefenduels gespeeld, dus ik vond de voorbereiding best pittig. Mijn geest is nog jong, maar fysiek merk ik wel eens dat de jaren beginnen te tellen. Gelukkig heb ik al acht jaar geen zware blessure gehad, dus dat hoop ik zo te houden.” Loos ziet het voetbal vooral als een mooie manier om samen lol te maken. ,,Ik heb voetbal altijd heel leuk gevonden, maar het is nooit echt mijn allergrootste passie geweest. Die ligt in het reizen en in mijn werk. Ik ben 48 uur per week jongerenwerker in Berkel-Enschot en Dordrecht. Daarnaast ben ik al jaren erg druk met de creatieve platforms Woorden Worden Zinnen en Paginagroots.
Dat doe ik samen met mijn maatje Elten Kiene. Het is mooi om te zien hoeveel mooie dingen we al hebben bereikt de afgelopen acht jaar, maar we hebben nog genoeg mooie ideeën voor de toekomst.”
HVC’10 gaat al liggen voordat het geslagen is
Kees Tol effent met vijf treffers de weg naar een 7-2 winst van Spijkenisse. Een dag voor het treffen jammerde de tegenstander HVC’10 openlijk over het feit dat de datum van het bekerduel ongelukkig was gekozen. Spijkenisse trok zich niets aan van de besognes bij de opponent en won onbedreigd met 7-2 (3-0).
Aanvaller Kees Tol lijkt zijn ritme te hebben gevonden en werd met vijf treffers de man van de wedstrijd.
Uitgerekend op de wedstrijddag van de eerste ronde om de KNVB-beker. Die toch al in september werd vastgesteld, planden de verantwoordelijken de traditionele surprisedag van HVC’10. En zij deden tevergeefs een beroep op opponent Spijkenisse om de wedstrijddag te verzetten. De groen-witten konden geen concessies doen. Dit omdat eigen perikelen opgelost moesten worden. Om de neerwaartse spiraal van de afgelopen weken met drie competitienederlagen op rij te stoppen. De gasten uit Hoek van Holland kondigden aan dan met een fantasie-elftal te verschijnen dat bij voorbaat kansloos was. ‘Het werk gaat voor het meisje’, zullen we maar zeggen. Ook al is de betekenis inmiddels door de tijd achterhaald.
Het werd op het sportpark Jaap Riedijk inderdaad een spel tussen kat en muis. Het gehavende HVC’10 weerde zich wel naar vermogen. En trachtte door inzet het tekort aan voetbalvakmanschap te verbloemen. Spijkenisse toonde zich heer en meester en bezorgde de uitstekende doelman Vincent Madern handenvol werk. Doelman Michael Termijn leek van een vrije middag te genieten. Want hij kreeg pas in de twintigste minuut voor het eerst de bal in de handen. Daarvoor besliste Kees Tol al de wedstrijd. Na tien minuten spelen bolde het net voor het eerst. En 8 minuten later trof de gretige Volendammer weer het doel: 2-0. De opgerukte Yassire Hamdani trof drie minuten voor de rust nog het doel. Zodat de welkome overwinning de Spijkenissers niet meer kon ontgaan.
Hoopvol
Het vertoonde spel voor de thee zal trainer Peter Wubben tot tevredenheid hebben gestemd. Ook na de pauze speelden zijn mannen zeer acceptabel voetbal en bouwden de voorsprong via Kees Tol en Jazzy Adams naar 5-0 uit. En, toch sloop de nonchalance weer af en toe in het spel en bood de gasten de kans de eindstand van dragelijke cijfers te voorzien. HVC’10 verschalkte doelman Michael Termijn twee keer in de slotfase en mocht daardoor met opgeheven hoofd de feestende collega’s mededelen bepaald niet te zijn afgegaan. Spijkenisse proefde het zoet van de overwinning weer en kijkt vol goede moed naar de nakende uitbeurt in de competitie in Barendrecht tegen Smitshoek.
Spijkenisse-HVC’10 7-2 (3-0). 10′ en 18′ Kees Tol 1-0 en 2-0, 42′ Yassire Hamdani 3-0, 53′ Kees Tol 4-0, 65′ Jazzy Adams 5-0, 74′ Badr Ben Mohammed 5-1, 79′ en 81′ Kees Tol 6-1 en 7-1, 86′ Dave Kram 7-2.
Spijkenisse: Michael Termijn, Yassire Hamdani, Anthony Bentem (46′ Jazzy Adams), Jesse Luijkx, Justin Tromp, Danny Groos, Adam El Fazazi (63′ Rephendry Amsterdam), Marvin van der Pluijm (79′ Stefano Goncalves), Demi Gosepa, Felino Jardim, Kees Tol.
HVC’10: Vincent Madern, Tom van Anraad, Kaya van de Bos, Bjorn van Dijk, Jim van Dijk, Emiel Feitsema, Dave Kram, Jesper Werbout, Scott Kraan (70′ Davey van Leersum), Badr Ben Mohammed, Robin van den Bos.
Bijzonderheden: Scheidsrechter Peter Vreeswijk leidde een prima wedstrijd en hield alle kaarten op zak. Aantal toeschouwers: 150.
HVC’10 gaat al liggen voordat het geslagen is
Kees Tol effent met vijf treffers de weg naar een 7-2 winst van Spijkenisse. Een dag voor het treffen jammerde de tegenstander HVC’10 openlijk over het feit dat de datum van het bekerduel ongelukkig was gekozen. Spijkenisse trok zich niets aan van de besognes bij de opponent en won onbedreigd met 7-2 (3-0).
Aanvaller Kees Tol lijkt zijn ritme te hebben gevonden en werd met vijf treffers de man van de wedstrijd.
Uitgerekend op de wedstrijddag van de eerste ronde om de KNVB-beker. Die toch al in september werd vastgesteld, planden de verantwoordelijken de traditionele surprisedag van HVC’10. En zij deden tevergeefs een beroep op opponent Spijkenisse om de wedstrijddag te verzetten. De groen-witten konden geen concessies doen. Dit omdat eigen perikelen opgelost moesten worden. Om de neerwaartse spiraal van de afgelopen weken met drie competitienederlagen op rij te stoppen. De gasten uit Hoek van Holland kondigden aan dan met een fantasie-elftal te verschijnen dat bij voorbaat kansloos was. ‘Het werk gaat voor het meisje’, zullen we maar zeggen. Ook al is de betekenis inmiddels door de tijd achterhaald.
Het werd op het sportpark Jaap Riedijk inderdaad een spel tussen kat en muis. Het gehavende HVC’10 weerde zich wel naar vermogen. En trachtte door inzet het tekort aan voetbalvakmanschap te verbloemen. Spijkenisse toonde zich heer en meester en bezorgde de uitstekende doelman Vincent Madern handenvol werk. Doelman Michael Termijn leek van een vrije middag te genieten. Want hij kreeg pas in de twintigste minuut voor het eerst de bal in de handen. Daarvoor besliste Kees Tol al de wedstrijd. Na tien minuten spelen bolde het net voor het eerst. En 8 minuten later trof de gretige Volendammer weer het doel: 2-0. De opgerukte Yassire Hamdani trof drie minuten voor de rust nog het doel. Zodat de welkome overwinning de Spijkenissers niet meer kon ontgaan.
Hoopvol
Het vertoonde spel voor de thee zal trainer Peter Wubben tot tevredenheid hebben gestemd. Ook na de pauze speelden zijn mannen zeer acceptabel voetbal en bouwden de voorsprong via Kees Tol en Jazzy Adams naar 5-0 uit. En, toch sloop de nonchalance weer af en toe in het spel en bood de gasten de kans de eindstand van dragelijke cijfers te voorzien. HVC’10 verschalkte doelman Michael Termijn twee keer in de slotfase en mocht daardoor met opgeheven hoofd de feestende collega’s mededelen bepaald niet te zijn afgegaan. Spijkenisse proefde het zoet van de overwinning weer en kijkt vol goede moed naar de nakende uitbeurt in de competitie in Barendrecht tegen Smitshoek.
Spijkenisse-HVC’10 7-2 (3-0). 10′ en 18′ Kees Tol 1-0 en 2-0, 42′ Yassire Hamdani 3-0, 53′ Kees Tol 4-0, 65′ Jazzy Adams 5-0, 74′ Badr Ben Mohammed 5-1, 79′ en 81′ Kees Tol 6-1 en 7-1, 86′ Dave Kram 7-2.
Spijkenisse: Michael Termijn, Yassire Hamdani, Anthony Bentem (46′ Jazzy Adams), Jesse Luijkx, Justin Tromp, Danny Groos, Adam El Fazazi (63′ Rephendry Amsterdam), Marvin van der Pluijm (79′ Stefano Goncalves), Demi Gosepa, Felino Jardim, Kees Tol.
HVC’10: Vincent Madern, Tom van Anraad, Kaya van de Bos, Bjorn van Dijk, Jim van Dijk, Emiel Feitsema, Dave Kram, Jesper Werbout, Scott Kraan (70′ Davey van Leersum), Badr Ben Mohammed, Robin van den Bos.
Bijzonderheden: Scheidsrechter Peter Vreeswijk leidde een prima wedstrijd en hield alle kaarten op zak. Aantal toeschouwers: 150.
Mooie leerschool voor Mo Elmard
Mo Elmard (34) is dit seizoen de nieuwe assistent van hoofdtrainer Pippy Pruymboom bij RCD. De voormalig speler van Fluks en SC Amstelwijck is ambitieus als trainer, maar ziet zijn huidige rol bij RCD als een perfecte leerschool. ,,Ik krijg hier veel ruimte voor mijn eigen oefeningen en ideeën.”
Mo Elmard begon met voetballen bij EBOH, maar daar stopte hij in zijn puberjaren even. Toen hij zestien jaar was vroeg een vriend hem om bij Fluks te komen voetballen. ,,Ik had twee jaar niet gevoetbald, maar miste het toch wel. Toen kwam ik op mijn zestiende eigenlijk vrij snel in de basis bij Fluks. Daar heb ik vier seizoenen gevoetbald en vervolgens nog negen jaar bij SC Amstelwijck, waar ik uiteindelijk moest stoppen vanwege knieblessures. Helaas heb ik nog steeds last van mijn knie als ik een balletje trap of een stuk ga hardlopen. Ik was toen ik moest stoppen al een paar jaar jeugdtrainer en kreeg toen de kans om assistent-trainer te worden van René Scholts bij Amstelwijck. Daarna wilde ik trainer worden van het tweede en zo hopelijk doorgroeien tot hoofdtrainer van de club, maar zoals iedereen weet werd Amstelwijck in 2016 opgeheven. Dat was natuurlijk een enorme klap, maar ik ben direct verder gaan kijken en zag toen dat Oranje Wit 3 nog een trainer zocht. Zodoende ben ik de afgelopen twee seizoenen trainer geweest bij Oranje Wit. Eerst anderhalf jaar bij het derde, daarna nog een halfjaar bij het tweede. Dat was erg leuk om te doen.”
Deze zomer stelde RCD Mo Elmard, de voormalig verdediger, aan als assistent van Pippy Pruymboom bij het eerste elftal van de zondag-derdeklasser. ,,Ik kende Pippy natuurlijk van Oranje Wit en ik weet hoeveel vrijheid en verantwoordelijkheid hij daar ook geeft aan zijn assistent Frank Wierks. Dat leek me een mooie rol voor mij als beginnend trainer. Ik krijg van Pippy op vrijdagavond en zondagmiddag veel vrijheid en op dinsdagavond sta ik samen met Paul Koster op het trainingsveld, ook een trainer waar ik enorm veel van kan opsteken. Dit is dus een
perfecte leerschool voor mij.
Ik heb m’n UEFA C-diploma al op zak, maar wil nu door voor m’n UEFA B. Het voetbal mis ik soms nog wel, maar als trainer bezig zijn met dit mooie spelletje geeft ook veel voldoening. We hebben bovendien een leuke spelersgroep bij RCD, waarin de sfeer goed is en iedereen bereid is om hard te werken. Dat moeten we zien vast te houden, dan kan het een mooi seizoen worden. De vaste kern is al jaren hetzelfde, maar de afgelopen tijd zijn er met Wesley Schrauwen, Ryan Engelen en Nathan Heuser ook een paar jongens doorgestroomd vanuit de jeugd. Dat is een goede ontwikkeling, waar we de komende tijd hopelijk nog meer van gaan zien. Verder hebben we er met Adil El Yaakoubi en Luiferdi Marchena ook twee goede spelers bij gekregen van buitenaf (OMC, red.), die toch weer voor wat nieuwe energie zorgen.”
Mooie leerschool voor Mo Elmard
Mo Elmard (34) is dit seizoen de nieuwe assistent van hoofdtrainer Pippy Pruymboom bij RCD. De voormalig speler van Fluks en SC Amstelwijck is ambitieus als trainer, maar ziet zijn huidige rol bij RCD als een perfecte leerschool. ,,Ik krijg hier veel ruimte voor mijn eigen oefeningen en ideeën.”
Mo Elmard begon met voetballen bij EBOH, maar daar stopte hij in zijn puberjaren even. Toen hij zestien jaar was vroeg een vriend hem om bij Fluks te komen voetballen. ,,Ik had twee jaar niet gevoetbald, maar miste het toch wel. Toen kwam ik op mijn zestiende eigenlijk vrij snel in de basis bij Fluks. Daar heb ik vier seizoenen gevoetbald en vervolgens nog negen jaar bij SC Amstelwijck, waar ik uiteindelijk moest stoppen vanwege knieblessures. Helaas heb ik nog steeds last van mijn knie als ik een balletje trap of een stuk ga hardlopen. Ik was toen ik moest stoppen al een paar jaar jeugdtrainer en kreeg toen de kans om assistent-trainer te worden van René Scholts bij Amstelwijck. Daarna wilde ik trainer worden van het tweede en zo hopelijk doorgroeien tot hoofdtrainer van de club, maar zoals iedereen weet werd Amstelwijck in 2016 opgeheven. Dat was natuurlijk een enorme klap, maar ik ben direct verder gaan kijken en zag toen dat Oranje Wit 3 nog een trainer zocht. Zodoende ben ik de afgelopen twee seizoenen trainer geweest bij Oranje Wit. Eerst anderhalf jaar bij het derde, daarna nog een halfjaar bij het tweede. Dat was erg leuk om te doen.”
Deze zomer stelde RCD Mo Elmard, de voormalig verdediger, aan als assistent van Pippy Pruymboom bij het eerste elftal van de zondag-derdeklasser. ,,Ik kende Pippy natuurlijk van Oranje Wit en ik weet hoeveel vrijheid en verantwoordelijkheid hij daar ook geeft aan zijn assistent Frank Wierks. Dat leek me een mooie rol voor mij als beginnend trainer. Ik krijg van Pippy op vrijdagavond en zondagmiddag veel vrijheid en op dinsdagavond sta ik samen met Paul Koster op het trainingsveld, ook een trainer waar ik enorm veel van kan opsteken. Dit is dus een
perfecte leerschool voor mij.
Ik heb m’n UEFA C-diploma al op zak, maar wil nu door voor m’n UEFA B. Het voetbal mis ik soms nog wel, maar als trainer bezig zijn met dit mooie spelletje geeft ook veel voldoening. We hebben bovendien een leuke spelersgroep bij RCD, waarin de sfeer goed is en iedereen bereid is om hard te werken. Dat moeten we zien vast te houden, dan kan het een mooi seizoen worden. De vaste kern is al jaren hetzelfde, maar de afgelopen tijd zijn er met Wesley Schrauwen, Ryan Engelen en Nathan Heuser ook een paar jongens doorgestroomd vanuit de jeugd. Dat is een goede ontwikkeling, waar we de komende tijd hopelijk nog meer van gaan zien. Verder hebben we er met Adil El Yaakoubi en Luiferdi Marchena ook twee goede spelers bij gekregen van buitenaf (OMC, red.), die toch weer voor wat nieuwe energie zorgen.”
FC Lisse verslagen door Odin ’59
Zaterdag stond de inhaalwedstrijd tussen FC Lisse en Odin ’59 op het programma. De wedstrijd werd in de eerste ronde van de competitie afgelast wegens zware regenval. Op sportpark Ter Specke was Odin ’59 te sterk voor de FC Lisse.
Eerste helft
De bezoekers waren de eerste helft de betere van de twee ploegen. Eerst lobte Jurjen Dikker de bal net over de goal van de thuisploeg. Toch kreeg FC Lisse een grote kans via Rowdy van de Putten en Oussama Siali, die echter fraai werd gekeerd door keeper Barry van Dijk. Uiteindelijk werd het veldoverwicht van Odin ’59 in de eerste helft toch in een doelpunt omgezet. Ahmed al Mahdi gaf een mooie assist op het doelpunt van Thom de Vries.
Tweede helft
Na de thee waren beide ploegen meer aan elkaar gewaagd. Het waren zelfs de Lissenaren die dichtbij de gelijkmaker kwamen via Justin Valk. Hij schoot op de lat en ook in de rebound kreeg Rowdy van Putten de bal niet in de touwen. Daarna kreeg de thuisploeg nog een kans via een directe vrije trap van Boyd Stevens die op de paal belandde.
Met nog tien minuten te spelen blunderde de defensie van Lisse, waardoor Mitchell Bormann de 0-2 kon binnen schieten. De wedstrijd leek te zijn beslist en vlak voor tijd konden de bezoekers de score zelfs nog verder uitbreiden. Via een mooie counter lobte Mitchell Bormann zijn tweede doelpunt binnen en bepaalde de eindstand op 0-3.
Na zeven duels nog altijd puntloos!
Bristol Team/Budgetisolatie staat nog steeds met lege handen in de 1e divisie. De ploeg van de trainers Said Ouasti en Karim Adarghal hebben het lek nog steeds niet boven. Tevens laten spelers de groep in de steek, maar bij elkaar blijven in goede en slechte tijden zit er bij opgestapte jongens niet in. Een kwestie van mentaliteit en teamgeest.
Het grote gemis in het team is ook wel eerste keeper Scot Colkin. De doelman raakte de eerste wedstrijd ernstig geblesseerd, en hoopt tegen Brasil op 23 november thuis zijn rentree te maken. Er zijn ondertussen spelers toegevoegd aan het team en d.v.m. trainingen moet de selectie degradatie zien te voorkomen. Toch maakt reserve aanvoerder Hakan Aksoy zich geen zorgen: ,,We hadden een goede voorbereiding met fraaie resultaten tegen eredivisieclubs. Maar bij de start van de competitie ging het fout. In de eerste wedstrijd raakte onze keeper Scott Colkin geblesseerd. Hij brak een vinger en is acht weken uitgeschakeld. Er kwamen meer blessures vooral het gemis van de spits Toma is voelbaar. Ook moesten sommige spelers vanwege hun werk afmelden. Alleen in de laatste wedstrijd tegen ZVG waren we, op onze keeper en twee geschorste spelers na, compleet. Die verloren we net met 4-2. Alleen tegen FCK/De Hommel, enkele jaren geleden nog Nederlands kampioen, waren we kansloos. De andere duels hadden we gewoon kunnen winnen.’’ Aksoy verwacht dat zijn ploeg zich gaat handhaven.”Dat is het doel. We zijn een team in opbouw.
Vrouwen RVVH ontsnappen aan afgang
Trainer Andrew Thomas had er voor gewaarschuwd: onderschatting. Het nog puntloze SC Woezik, de tegenstander van RVVH zaterdag, had niets te verliezen. Die combinatie maakte er uiteindelijk een spannende wedstrijd van waar Woezik er nog met de overwinning vandoor leek te gaan. Het was uiteindelijk toch RVVH dat aan het langste eind trok.
Op een voor RVVH vreemde tijd, vijf uur ’s middags, moest het aantreden tegen SC Woezik. Woezik, een zondagvereniging, heeft bij de KNVB bedongen dat zij ook uit om vijf uur spelen. Bij RVVH zorgde dit voor een logistiek probleem. Dankzij overuren bij de Ridderkerkse vrijwilligers waren, veld, kleedruimtes en clubhuis beschikbaar voor de speelsters en de vele supporters.
Al kort na het begin was duidelijk dat dit een lelijke wedstrijd zou worden. Woezik had de strijdbijl opgegraven en speelde ‘de dood of de gladiolen’. RVVH wilde verzorgd voetbal op de mat leggen maar ging mee in het spel van Woezik. Dat betekende matig voetbal, veel overtredingen en blessures. Daaraan toegevoegd een scheidsrechter die, en hij was niet de eerste dit seizoen, vrouwenvoetbal onderschatte, zorgde voor een draak van een wedstrijd.
Het was RVVH dat de score opende in de veertiende minuut na een prachtige pass van Lisanne van Gelder die in de loop van Sharella Hunt kwam. Hunt wist wel raad met die kans en scoorde de 1-0. RVVH was veruit de betere ploeg. Er was een corner voor nodig van Viviane Verheijen om de marge te verdubbelen. Alyssa Dijkstra kopte de voorzet achter keepster Wagenvoort. Ondertussen had Woezik al twee gele kaarten opgelopen. Dat aantal zou nog verder oplopen tot vijf. De scheidsrechter van dienst had moeite om het strijdtoneel te volgen en compenseerde dat in totaal met zeven gele kaarten.
Na rust was het Woezik dat besloot ongenuanceerd de strijd aan te gaan. Larissa Boelders schoot de aansluitingstreffer binnen waar de scheidsrechter af had moeten blazen voor een zware overtreding. Een heuse elleboogstoot schakelde centrale verdedigster Celine Bruens uit waardoor Woezik vrij voor de keeper kon komen.
De Wijchense speelsters kregen door de aansluitingstreffer nog meer energie. RVVH wist even niet meer hoe te voetballen en verloor steeds vaker de duels. Lara Kasbergen maakte van deze verwarring gebruik en tekende de gelijkmaker aan. Het leek er op dat Woezik haar eerste punt zou pakken en misschien wel drie. RVVH keepster Lisette Snel voorkwam echter de voorsprong voor Woezik met een fantastische redding. Uiteindelijk was het RVVH dat de winst toch nog naar zich toe trok doordat invalster Fu-sang Pott alert reageerde op een bal die dramatisch werd verdedigd door Woezik en door de keepster slecht werd verwerkt. Pott wist de bal in de korte hoek te werken.
Na deze goal in de 78e minuut bleef Woezik strijden voor een punt. Het werd gesterkt door de scheidsrechter die in totaal zeven minuten blessuretijd toevoegde aan de wedstrijd. De inzet van de Wijchenaren mocht echter niet meer baten. RVVH won verdiend maar moeizaam met 3-2. De opluchting in het Ridderkerkse kamp was groot, de teleurstelling bij Woezik begrijpelijk.