Het verzamelen en opleiden van scheidsrechters wordt binnen voetbalvereniging Zundert allerminst als noodzakelijk kwaad gezien. Onder leiding van Stefan Lammerse en Frank Boomaerts wordt dit serieus en met veel enthousiasme aangepakt, wat al leidde tot landelijke erkenning. De vlagcursus is de volgende stap.

Dat de scheidsrechters van Zundert regelmatig gevraagd worden om wedstrijden van de NACjeugd te fluiten, zegt al veel. Maar Stefan Lammerse (49) is helemaal apetrots als hij het ARAG FairPlay certificaat laat zien.

Dit KNVB-kwaliteitskeurmerk voor het professionele arbitragebeleid binnen Zundert werd aan hen in 2016 uitgereikt door professioneel scheidsrechter Danny Makkelie, waarmee de club een van de tachtig verenigingen binnen Nederland werd met zo’n certifi caat. “Iedere jeugdspeler binnen onze vereniging krijgt een scheidsrechterscursus van de KNVB. Dat brengt meerdere voordelen met zich mee: ze leren het vak kennen, maar krijgen ook meer begrip voor de scheidsrechter én verbeteren hun spelregelkennis.”

TWINTIGERS
De komende jaren gaat Zundert daar de vruchten van plukken: een deel van de JO13-leden die aan deze cursus begint, krijgt de smaak te pakken en gaat door om zich te ontwikkelen als scheidsrechter. De eerste generatie maakt komende seizoenen de overstap naar de senioren, zo is de hoop van Lammerse. “Dat is belangrijk, want de vele 60-jarigen die dat nu doen gaan de komende jaren ook een keer stoppen. We hebben momenteel maar weinig twintigers en dertigers die fluiten.”

Lammerse is sinds een jaar of acht scheidsrechterscoördinator en kreeg drie jaar geleden hulp in de vorm van een assistent, Frank Boomaerts (42). “Ik vond scheidsrechteren altijd al wel leuk en ben bij deze club terechtgekomen toen mijn zoontje ging voetballen.” Voor Lammerse is het coördineren van de arbiters zijn passie. “Ik heb het aan mijn rikketik en moest daardoor stoppen met werken. Hier kan ik mijn ei in kwijt, dit is echt iets van mezelf. Ik heb een heel nieuw beleid opgezet en krijg ook alle medewerking van het bestuur bij Zundert.”

VLAGGEN
De volgende stap werd in oktober gezet. Zo’n twintig geïnteresseerden volgden de cursus vlaggen bij Zundert. “Het vinden van een grensrechter bij de jeugdteams is nogal eens een probleem. Ik hoorde van de ouders dat ze wel wilden, maar het niet zo goed durfden omdat ze niet alle regels kenden”, vertelt Boomaerts. En dus werd de cursusavond georganiseerd, waarin ouders de regels van het vlaggen uitgelegd kregen en vragen konden stellen. Het resultaat is dat velen inmiddels al met een vlaggetje langs de kant hebben gestaan. Dat Boomaerts en Lammerse zien dat het zo’n succes is bij Zundert, doet de clubmannen goed. “Iedereen is enthousiast, dat is hartstikke fijn om te zien. En ze doen het bij Zundert allemaal voor twee consumptiebonnekes, meer krijgen ze niet.”

Na een opmerkelijke rentree nam Ronald Rombouts (44) afgelopen zomer definitief afscheid als voetballer in de selectie van Moerse Boys. De eigenlijk al gestopte ex-prof hielp vorig seizoen het tweede team van de club uit te brand door te fungeren laatste man, maar richt zich vanaf dit jaar enkel op zijn taak als assistent-trainer van hoofdcoach Jurgen Arnouts.

Tijdens de laatste thuiswedstrijd van het seizoen van Moerse Boys 1 vorig jaar werd Ronald Rombouts in het zonnetje gezet door voorzitter Anton Daamen en door de altijd massaal aanwezige fans op sportpark Akkermolen bedankt voor zijn inspanningen voor de selectie. Mede vanwege een smalle selectie trok de al drie jaar gestopte Rombouts zijn schoenen afgelopen seizoen weer aan om Moerse Boys 2 te versterken.

“De selectie had weinig spelers en het tweede elftal wachtte een zwaar seizoen in de eerste klasse, met al mijn ervaring kon ik de groep gelukkig helpen”, zo blikt de man uit Zundert terug op die periode. “We eindigden boven de degradatiestreep en ontliepen de nacompetitie, onze doelstelling was gehaald. En als verdediger speelde ik veel lekkere wedstrijden.”

In zijn jonge jaren was Rombouts linkerspits en voor die positie scoutte Willem II de aanvaller bij Moerse Boys. Bij de Tilburgse club stond hij in totaal drie jaar onder contract, maar hij kwam in Tilburg niet verder dan achttien competitiewedstrijden in de hoofdmacht van de Tricolores. Toch koestert Rombouts mooie herinneringen aan de tijd dat hij, tijdens de gouden clubperiode, deel uitmaakte van Willem II.

“Ik speelde onder Co Adriaanse en mijn ploeggenoten waren onder meer Jaap Stam en Jean-Paul van Gastel. Dat was een fantastisch team. Als voetballer en als mens heb ik enorm genoten. Helaas speelde ik niet veel en na een mislukt avontuur bij FC Eindhoven en enkele jaren Baronie uiteindelijk weer bij ‘mijn’ Moerse Boys terecht. Op Wikipedia staat dat ik na FC Eindhoven nog voor Lierse SK heb gespeeld, maar dat is fake news”, grinnikt Rombouts.

“We strijden mee om het kampioenschap en dat is erg knap”

Tot zijn 40ste speelde de aanvaller vervolgens in het eerste van Moerse Boys en nu voelt de man uit Zundert zich prima als assistent van Arnouts, onder wie het vlaggenschip van de club vorig jaar promoveerde naar de eerste klasse. “Ik geniet ervan om bij de selectie betrokken te zijn. Ik train soms nog mee als dat uitkomt in bepaalde trainingsoefeningen, maar in principe probeer ik vooral buiten de lijnen van waarde te zijn voor de club. Sowieso was het voor mij prachtig om na mijn profavonturen hier terug te keren. De vereniging is heel hecht.”

Vorig jaar werd Moerse Boys zeer overtuigend kampioen en dit seizoen gooit de oranje-witte formatie ook in de eerste klasse hoge ogen. Het team is jong, fit en ook op tactisch gebied hebben hoofdtrainer Arnouts en rest van de staf met Rombouts in de gelederen het goed op poten staan zegt Rombouts, die zelf momenteel niet denkt aan een nieuwe rentree binnen de selectie. “Maar ik zou het zo weer doen hoor, op de training gaat het nog altijd best goed”, grinnikt hij.

De dames van SV Sprundel doen dit jaar samen met enkele andere leden van de club mee aan de Roparun 2019. Een team van in totaal 32 deelnemers neemt deel aan de estafetteloop van Parijs naar Rotterdam, waarmee geld wordt opgehaald voor kankerpatiënten. ‘Team Roparun Sv Sprundel’ kijkt enorm uit naar het sportieve avontuur.

 Hoe dichter de grote wijzer van de klok richting het getal drie kruipt, hoe drukker het wordt in de knusse kantine van SV Sprundel. Het is bijna 12.15 uur op zaterdagmiddag en steeds meer jongedames en ook enkele heren in speciale rode trui met de tekst ‘Team Roparun Sprundel’ melden zich in het clubgebouw. Petra Peeters had het bezoek van Het VoetbalJournaal aangekondigd in een groepsapp en iedereen uitgenodigd om langs te komen.

Zo ook de leiders van MO15 en MO13, die, na inspanning van een aantal dames van SV Sprundel. Sinds vorig seizoen ook weer volledig meedraaien in de competitie. Blijkbaar heeft iedereen massaal gehoor gegeven aan de oproep van de leidster van SV Sprundel dames 1 en 2, want de bestuurskamer van de club is eigenlijk te klein voor de dertien Sprundelaren die aanwezig zijn bij het gesprek. “Gezellig zo met z’n allen hè”, lacht Peeters. “Typisch onze club.”

De verbondenheid van het gezelschap is duidelijk zichtbaar en dat komt goed van pas bij de sportieve uitdaging dat het team aangaat op 8, 9 en 10 juni. Dan loopt en fietst de groep de Roparun, een non-stop estafetteloop van Parijs naar Rotterdam. Het team is opgedeeld in twee groepen, zodat na 60 kilometer de ene groep kan rusten en de andere groep aan de bak moet. Behalve lopers en fietsers bestaat het team ook uit cateraars, chauffeurs, fysiotherapeuten en navigators. Het doel van de deelnemende teams is niet alleen de finish halen, maar voornamelijk om geld in te zamelen om projecten te financieren die het leven van mensen met kanker veraangenamen.

Ilse Melissen en Susanne Peeters, beiden speelsters van Dames 1, bedachten ruim een jaar geleden het plan om deel te nemen aan de tocht en hun teamgenoten ondersteunden dit initiatief van harte. Binnen ‘no time’ werden er een apart bestuur en meerdere werkgroepen opgericht en toen ging het balletje rollen bij SV Sprundel en eigenlijk door het hele dorp.

“Bijna iedereen kent wel iemand die met kanker is geconfronteerd. De deelname aan de Roparun werd door clubleden van harte ondersteund”, zo vertelt Melissen. “De reacties vanuit SV Sprundel waren zó positief. Niet alleen onze teamgenoten, maar ook spelers van de mannelijke seniorenteams wilden meelopen. Het clubbestuur betaalde de 3050 euro aan inschrijfkosten. Direct hebben we allerlei acties bedacht om dit geld terug te verdienen en om veel geld in te zamelen voor kankerpatiënten”, zegt Susanne Peeters. “Die acties zijn tot nu toe enorm succesvol gebleken.”

Een Oktoberfest, een quizavond, een oliebollenbakactie, een inzamelingsactie van lege fl essen en een ‘Mini Roparun’, waarbij 48 uur lang sportievelingen om de beurt op een loopband stonden, leverde de groep al behoorlijk wat geld op. “En dan hadden we ook nog het evenement ‘Vrienden van Sprundel Live’ en het geslaagde katerontbijt die centen in het laatje brachten”, glundert Peeters. “Het is prachtig om te merken dat de hele club en eigenlijk het hele dorp meeleeft met ons”, zegt de leidster, terwijl haar teamgenoten in de overvolle bestuurskamer instemmend knikken.

De afstand Parijs-Rotterdam is 520 kilometer en dus is ‘Team Roparun Sprundel’ al enkele maanden hard aan het trainen. Elke zaterdagmiddag worden enkele teamleden afgebeuld door ervaren atleten, die de Sprundelaren helemaal klaarstomen voor de zware tocht. De dames van Sprundel zijn bloedfanatiek in het trainen voor de Roparun. De speelsters zijn zelfs zo enthousiast dat dit impact heeft op hun voetballende prestaties. Helaas in negatieve zin. “Het komt voor dat mijn speelsters kampen met kramp of andere kwetsuren door de vele trainingsuren die ze maken buiten de club”, zegt Peeters daarover. “Maar dit seizoen staat de Roparun even op één. Voetballend doen we het overigens ook zeker niet slecht hoor, maar de voorbereidingen op de tocht kosten nu eenmaal veel energie.”

‘Team Roparun Sprundel’ heeft enorm veel zin in 8, 9 en 10 juni. Op hun speciale website telt het gezelschap af naar het evenement. En tijdens de Roparun zullen ze de thuisblijvers in Sprundel op de hoogte houden van hun avonturen via sociale media. “Met z’n allen finishen in Rotterdam moet geweldig voelen”, denkt Melissen. “Maar voor het zo ver is gaan we nog keihard trainen en veel geld ophalen.”