Home Blog Pagina 1254

Veteranenteam Kogelvangers is doorslaand succes

Hoe we het veteranenteam van VV Kogelvangers het best kunnen omschrijven? “Redelijk fanatiek en een biertje achteraf.” De veertigplussers kunnen nog aardig voetballen en zijn in de derde helft zelfs beter dan vroeger.

Martin Messer (56) maakte jaren geleden al deel uit van een veteranenteam bij Kogelvangers, maar dat werd opgeheven. “We hadden daarin echt goede spelers rondlopen en wonnen soms met 13-0, dan is het op den duur niet leuk meer.” De een na de ander stopte en het team vond uiteindelijk ook zijn Waterloo. “Maar in de afgelopen jaren is het toch weer gaan kriebelen, ik kan het voetbal niet missen”, vertelt de clubman uit Willemstad nu, in de bestuurskamer van Kogelvangers.

Naast hem zit Jobert de Rooij, zijn twintig jaar jongere teamgenoot. Want Messer voegde daad bij woord en richtte weer een nieuw veteranenteam op. “We hebben best wat oud-spelers uit het eerste elftal en andere aardige voetballers bij elkaar verzameld.” De selectie bestaat nu uit zeventien man.

FANATIEK
Vanaf je veertigste mag je deelnemen aan het veteranenvoetbal, met de toestemming voor twee dispensatiespelers van 35+. De mannen spelen in een offi ciële KNVB-competitie op half veld, 7 tegen 7. “Mensen vergissen zich nog weleens en denken dat het niveau niet zo hoog ligt, maar ik nodig hen van harte uit om een keer te komen kijken. Wij zijn nog vrij fanatiek en kunnen ook best een aardig balletje trappen, aangezien we dus veel spelers hebben die in het eerste hebben gespeeld.” Ze spelen wel het liefst onder een lentezonnetje. “De winterstop van ons duurde dan ook van 6 december tot 14 maart, heel verstandig van de KNVB.”

Als De Rooij en Messer over hun team spreken, verschijnt er continu een stralende lach op hun gezichten. “Ik vind het echt supergaaf. Op het veld zijn we inderdaad nog vrij fanatiek, we staan ook op een derde plek in de competitie. Het verschil met vroeger is dat je er nu na een nederlaag een paar minuten de pest in hebt, tien jaar geleden kon dat wel een paar dagen duren”, vertelt dispensatiespeler De Rooij. “We spelen onze wedstrijden altijd op donderdagavond, als de jongens van het eerste aan het trainen zijn. Je merkt bij de ouderen in dat team al dat zij ook wel oren hebben naar een vervolg van hun loopbaan bij de veteranen.” Het team van De Rooij en Messer voetbalt vooral tegen ploegen uit West-Brabant, die beperkte reistijden houden het ook leuk.

De derde helft wordt steeds belangrijker, zo vertelt De Rooij lachend. “Ik heb vrijdagochtend steeds vaker hoofdpijn, dat ik denk: Oeh, dat was weer iets té gezellig.” En de belangrijkste man van het team? Dat is kantinebeheerder en barman Arie natuurlijk.

M-GIFTS
Messer is naast het leiden en spelen in het veteranenteam ook druk bezig met zijn eigen bedrijf: M-Gifts. Hij helpt zijn klanten aan creatieve en persoonlijke relatiegeschenken, onder meer met behulp van duurzame druktechnieken. Ook ondersteunt hij bedrijven met creatieve ideeen voor promotionele doeleinden of met producten die het werk net wat efficiënter inrichten. Geïnteresseerd? Kijk eens op M-gifts.nl.

De Fendert viert 90 jaar voetbal in Fijnaart met jubileumfeesten

Van woensdag 29 mei tot en met zaterdag 1 juni is het groot feest bij De Fendert. Op deze drie dagen viert de fusieclub op spectaculaire wijze dat er al 90 jaar georganiseerd voetbal wordt gespeeld in Fijnaart.

Een zaterdagmorgen in Fijnaart: de vogels fluiten en via een idyllisch bruggetje wandel je zo het fraaie sportcomplex van De Fendert op, dat een extra glans krijgt door de stralen van het ochtendzonnetje. “Het is erg mooi hier, we zouden in de zomer het terrein moeten gebruiken als camping”, zo grinnikt clubvoorzitter Kees Rombouts. “Je kunt hier heerlijk wandelen en fi etsen in de buurt en achter onze velden kun je ook vissen. Onze velden liggen er ook fantastisch bij, we hebben hier alleen twee vijanden: de mol en het konijn.”

Tot 2010 speelden hier aan de Parallelweg twee clubs die elkaars aartsrivalen waren, maar daar kwam in dat jaar een einde aan. Toen fuseerden het katholieke Kaaise Boys en het protestantse FSV tot De Fendert. De oudste club, Kaaise Boys, werd opgericht op 17 maart 1929 en deze oprichtingsdatum werd in de statuten van de nieuwe club opgenomen. Hierdoor kunnen er op 17 maart bij De Fendert 90 kaarsjes worden uitgeblazen, als de club onder het motto #1dorp1club viert dat er al negen decennia lang georganiseerd voetbal wordt gespeeld. De speciale jubileumcommissie van De Fendert heeft daarom een uitgebreid feestprogramma gemaakt. Van woensdag 29 mei tot en met zaterdag 1 juni is het feest bij de zaterdagclub.

Sander Wierikx van de jubileumcommissie legt uit wat er allemaal gaat gebeuren op het sportpark. “De donderdag staat in het teken van ons jeugdkamp voor de allerkleinsten. Vrijdagavond komen er gastsprekers uit de sportwereld naar onze club, ook is er een FIFA -toernooi en een voetbalquiz”, vertelt hij. “Op zaterdag is er een spetterende feestavond en daarvoor speelt ons eerste team een wedstrijd tegen Oud-NAC. Dat kan een lastige wedstrijd voor onze jongens worden, Oud-NAC dan het huidige team”, zo grapt Wierikx. “Daarnaast zijn we nog bezig met het schrijven van een clublied en zo zijn er nog meer creatieve ideeën. In september 2017 zijn we al begonnen met de voorbereidingen op dit feest en we kijken er allemaal enorm naar uit. Heel veel enthousiaste mensen zetten zich in voor het evenement, dat is prachtig.”

Rombouts benadrukt dat de jubileumfeesten tegelijkertijd dorpsfeesten zijn. “Ongeveer één op de tien mensen in Fijnaart is lid van de club, dat zegt wat over de betrokkenheid bij deze vereniging”, aldus de voorzitter. “De betrokkenheid van mensen bij onze club is groot, we hebben ook enorm veel sponsoren, die ook financieel steunen om alles te bekostigen.” De fusie tussen Kaaise Boys en FSV is een enorm goed besluit geweest, zo constateert Rombouts. “De Fendert is een prachtige club geworden waar iedereen bij wil horen.

We hebben veel sponsoren, de sfeer is goed en ons eerst team doet het ook prima. De jubileumfeesten worden prachtig en over tien jaar hopen we uiteraard wederom een spetterend feest te organiseren.”

Griffth Vaissaire ontvangt trofee van waardevolste speelster..

Na afloop van de bekerfinale werd Griffth Vaissaire extra in het zonnetje gezet. De speelster die met twee doelpunten zeer belangrijk was tijdens de finale kreeg de trofee van waardevolste speelster overhandigd.

Een prijs die elke jaar overhandigd word door de vereniging. Vaissaire is in het half jaar zeer belangrijk geweest voor het team.  Met twee goals was Griffith Vaissaire zeer belangrijk voor haar ploeg in de 4-3 zege op Brabantia tijdens de bekerfinale

Aangenaam verrast

“Ik had niet verwacht dat ik deze prijs in ontvangst mocht nemen, er waren ook meerdere meiden die dit verdiende. “ Daarom vind ik het een eer dat dit aan mij werd toegewezen. “ Het team en de trainer hebben mij het vertrouwen en ruimte gegeven om mij te ontwikkelen binnen het zaalvoetbal en daar ben ik ze zeker dankbaar voor”, aldus Griffth

Wil je ook net als Griffth op het hoogst niveau zaalvoetballen. Binnenkort organiseren we selectietrainingen. Opgeven kan via onze site.

The Last Man Standing van Klunderts gouden generatie

Klundert is afgelopen zomer een nieuw tijdperk ingegaan. Met het vertrek van de gouden generatie is er ruimte gemaakt voor een nieuwe lichting talenten. Zij moeten het in de toekomst gaan doen, onder aanvoering van Peter van Wingerden.

Peter van Wingerden (32) is de enige van zijn generatie die nog altijd in het eerste voetbalt. Het was in de voorbereiding op dit seizoen wel even wennen voor hem: waar hij jarenlang dezelfde gezichten om zich heen zag in de kleedkamer, zat hij nu opeens tussen de jonge twintigers en tieners. “Ik heb altijd met een generatie gespeeld, zelfs in de jeugd al, van wie het gros nu is gestopt. Dat is even wennen, maar dit is ook weer een leuke groep om in te voetballen. Ik kan hartstikke goed met ze opschieten. Daarnaast vind ik het wel mooi om de verantwoordelijkheid te pakken en die jongens een beetje gerust te stellen en tips te geven. Ik weet zelf hoe spannend het is als je voor het eerst bij de selectie komt.”

Zelf heeft hij geen moment gedacht aan een pensioen. “Zolang het lichaam het nog toelaat en ik er plezier in heb, ga ik door. Ik zie nog voldoende uitdaging.”

LUCIUS
Van Wingerden kijkt het liefst niet achteruit, maar beseft wel dat een bijzondere generatie afscheid heeft genomen. “Iedereen zag wel de potentie in onze groep, met wie ik in de jeugd ook al heb gespeeld. Ook toen speelden wij al op een vrij hoog niveau, de generatie voor ons ook trouwens. Het is een voordeel dat we allemaal vrienden van elkaar zijn en samen besloten hebben door te zetten tot het eerste.” Uiteindelijk schopten zij het gezamenlijk zelfs tot de eerste klasse. “Maar dat was wel te hoog gegrepen, we stonden daar tegen clubs die grof betaalden en ex-profs als Theo Lucius achterin hadden staan. Lucius stond bij Sliedrecht centraal in de verdediging met Johan Versluis, die nog bij FC Dordrecht had gespeeld. Zij gaven de ene perfecte crosspass na de andere.”

De afgelopen jaren is het steeds een trapje minder gegaan. “Vrij geleidelijk: eerst twee jaar in de eerste klasse, vervolgens drie jaar in de tweede klasse en nu weer in de derde klasse. Het is voor een club als Klundert normaal om op dit niveau te spelen, we trekken geen spelers van buitenaf aan.” Op de pijnlijke degradatie van vorig seizoen blikt hij liever niet meer terug. “Je moet alleen de positieve dingen onthouden hè”, zegt hij lachend. “Het was in ieder geval onnodig.”

De derde klasse bevalt hem tot nu toe wel. “Het niveau valt me niet tegen en we spelen tegen veel teams uit de regio.” De doelstelling is de top vijf. “Met deze spelersgroep is direct promoveren nog wat te veel gevraagd, we zijn niet rijp voor de tweede klasse. Dat komt wel, het geraamte staat nu goed en er zit toekomstmuziek in deze jongens.”

FAMILIE
Van Wingerden is een bekende naam in Klundert. Peters neefjes Jeffrey en Yoeri spelen ook in het eerste, oom Ad is de elftalleider. Peter heeft zelf ook nog een tijd met zijn broer Nico gespeeld en vader Niek kwam meer dan vijfhonderd keer uit voor het eerste van Klundert. “Ik ben zelf op mijn vijfde gaan voetballen, ben hier opgegroeid en heb altijd bij Klundert gespeeld.” Hij gaat inmiddels zelf ook richting de vijfhonderd duels, werd begin 2017 al gehuldigd voor zijn vierhonderdste (zoals op de foto is te zien).

Hij is een centrale verdediger, maar wel een met een gouden trap in de benen. “Die traptechniek is een van mijn sterkere punten, ik neem de strafschoppen en vrije trappen ook. Van jongs af aan heb ik zowel met rechts als met links goed kunnen schieten, daar heb ik een aantal jaren extra op getraind.” Zou hij dan niet liever wat verder op het veld staan? “Nee, ik ben bijna 2 meter lang en daardoor wat minder wendbaar. Ik heb wat langer de tijd nodig, de handelingssnelheid is niet optimaal.” Veel kopgoals maakt hij niet, ondanks zijn lengte. “Daar ben ik niet zo sterk in, op een of andere manier sta ik altijd op de verkeerde plaats”, lacht hij.

Hoewel hij niet meer de jongste is, heeft Van Wingerden weinig last van pijntjes. “Ik zorg goed voor mijn lichaam, fiets bijvoorbeeld uit in de sportschool de dag na de wedstrijd. Als ik dat niet doe, wordt het wel wat stram, maar het valt me tot nu toe nog niet tegen.” Als hij ooit stopt in het eerste, hoopt hij met zijn generatie in een lager team te gaan spelen.

Voetbal zal altijd deel uitmaken van zijn leven, wellicht later wel als trainer. “Bij de jeugd, dat lijkt me wel wat.”

Nick van Dijk wil Schijf ‘voor geen goud’ missen

Nick van Dijk twijfelt geen moment: voetbalvereniging Schijf gaat zich handhaven. De club presteerde met het kampioenschap van vorig jaar iets unieks en hoopt daar met behoud in de derde klasse een hoofdstuk aan toe te voegen.

Nick van Dijk (26) heeft ‘een bloedhekel aan verliezen’. “Maar het was te verwachten dat dit seizoen iets moeilijker ging worden.” Schijf presteerde afgelopen jaar iets unieks met het kampioenschap in de vierde klasse, waarmee ook promotie werd afgedwongen. “Het is wel even wennen, maar dit niveau is echt niet te hoog voor onze huidige ploeg. De gemiddelde leeftijd is vrij jong, er zit nog rek in.”

STRONTZIEK
De aanvoerder merkt dat zijn team qua niveau al aardig meedraait. “We zijn alleen tegen RBC weggespeeld, hebben flink wat punten laten liggen in de andere wedstrijden terwijl we de betere ploeg waren. Ik word een beetje strontziek van de complimenten van onze tegenstanders, die zeggen dat wij de winst hadden verdiend.” Want ondertussen knokt de ploeg nog altijd tegen degradatie.

Van Dijk maakte elf jaar geleden zijn debuut bij Schijf, toen nog vijfdeklasser. Hij heeft gezien hoe trainers als Jurgen Aernouts en Cees van Beers hun stempel hebben gedrukt op de ploeg. “Jurgen heeft ons allemaal beter gemaakt en Cees het voetbal erin geslepen.

Vroeger stonden we soms 90 minuten lang de bal weg te rossen, nu zijn we een voetballende ploeg geworden. We hebben best wat gasten rondlopen die dit niveau goed aan kunnen en daaromheen een clubje spelers die de bal de juiste richting op schoppen: dan kom je al een heel eind.” Hij verwacht dan ook lijfsbehoud. “Daar ben ik zeker van, we zijn veel te goed om te degraderen.”

TYPISCH SCHIJF
De middenvelder is met zijn 26 jaar al een van de ervaren jongens in het team. Hij woont inmiddels in Made, maar aan vertrekken bij Schijf heeft hij nooit serieus gedacht. “Ik speel daar al jarenlang met mijn vrienden, dat wil ik niet weggooien om in de tweede klasse te gaan voetballen. Ik had vorig seizoen ook voor geen goud willen missen. Het was typerend voor ons, hoe we dat geflikt hebben. Ook al misten we enkele sleutelspelers, we hebben er met z’n allen de schouders onder gezet en zijn ervoor gegaan.” Van Dijk verwacht meer van zichzelf de komende weken. “Ik heb zo veel kansen gehad, zou al op meer doelpunten moeten staan dan onze spits Dennis van Nijnatten. Maar als je alles naast schiet, scoor je niet.”

Driefrontenstrijd van Maliepaard

Joran Maliepaard verruilde afgelopen zomer tweedeklasser DBGC voor vierdeklasser Duiveland. De 23-jarige aanvaller is een ware sensatie en een schot in de roos gebleken. Hij is op drie fronten bezig succes te boeken.

PERSOONLIJKE DOEL
,,Ik wil er eigenlijk wel vijftig maken dit seizoen’’, sprak Maliepaard halverwege oktober 2018. Op het moment van schrijven heeft de spits 32 competitietreffers achter zijn naam staan. Hij ligt dus aardig op schema. ,,Maar ik sta wel op scherp’’, weet de uit Oude-Tonge afkomstige voetballer. ,,Dus nog één kaart en dan ben ik meteen twee wedstrijden geschorst.’’ Desondanks is Maliepaard optimistisch: ,,Ik ga het halen.’’

ZEEUWSE TOPSCORERSTITEL
Maliepaard kijkt niet enkel naar zijn eigen cijfers. De goaltjesdief checkt regelmatig wat concurrenten als Kyle Doesburg (HSV Hoek) en Martijn Simonse (Luctor Heinkenszand) hebben gepresteerd. ,,Ik heb nu serieus al twee weken niet gekeken’’, reageert de spits. ,,Ik zie het af en toe wel voorbijkomen, maar kan toch geen invloed uitoefenen hoeveel keer zij scoren. Eigenlijk zie ik niemand als concurrent. De enige concurrent die ik heb, ben ikzelf. Het zou wel vet zijn om topscorer van Zeeland te worden, maar liever haal ik de vijftig goals.’’

KAMPIOENSCHAP
Vorig seizoen degradeerde Duiveland uit de derde klasse. De Schouwse club speelt volgend seizoen hoogstwaarschijnlijk weer op dat niveau. Duiveland staat namelijk fier aan kop met zeven punten voorsprong op runner-up Vrederust. ,,De vraag is alleen wanneer we kampioen worden’’, zegt Maliepaard. De formatie uit Oosterland waant zich in een speeltuin. Het doelsaldo zegt genoeg: 110 goals voor, 10 tegen. Is het nog wel leuk zo? ,,Nee, eigenlijk niet’’, aldus Maliepaard. ,,Jezelf continu motiveren is lastig. We willen zo snel mogelijk een niveau hoger voetballen.’’

Maliepaard heeft de komende weken dus genoeg om voor te spelen. Zijn telefoon begint de laatste tijd ook wat vaker te rinkelen. ,,Er zijn wat clubs die interesse hebben getoond’’, onthult Maliepaard, die in het dagelijks leven werkzaam is als recruiter. ,,Maar tot nu toe heb ik geen reden om een overstap te maken.’’ Waar ligt het plafond van de 23-jarige voorhoedespeler? ,,Goede vraag. Dat weet ik eigenlijk niet. Ik ga in ieder geval geen uitdaging uit de weg.’’

Hanse dit seizoen de verrassing bij SKNWK

De nieuwe SKNWNK-trainer Ralph Zegers zag wel potentie in hem. En dus hevelde de Zeeuws-Vlaming – tegenwoordig woonachtig in Middelburg – de negentienjarige Karl Hanse definitief over naar de eerste selectie van de zaterdag-vierdeklasser. Daar is hij dit seizoen niet meer weg te denken.

‘Krijgen we wéér zo’n seizoen’, dacht Hanse na de eerste bekerwedstrijd van deze jaargang. Want destijds speelde hij mee met het tweede elftal van de club uit Nieuwerkerk. Hanse overtuigde vervolgens op het trainingsveld. ,,Het eerste en tweede elftal trainen vaak samen. Ik had altijd de ambitie om bij het eerste te komen, maar had niet verwacht dat het dit seizoen al zou gaan gebeuren. In een tweede elftal spelen is toch minder spectaculair”, zo vertelt de student Mediavormgeving. Een opleiding die hij volgt in Roosendaal.

DOELPUNTJES
Hanse, die wordt uitgespeeld op de flanken van SKNWK en het naar eigen zeggen moet hebben van zijn snelheid en werklust, begon als invaller. Na die invalbeurt is hij echter niet meer weg te denken uit de basis. ,,Ik heb nu een paar assists achter m’n naam staan, maar het eerste doelpuntje moet nog vallen.”

In de eerste competitiehelft vielen er sowieso te weinig doelpuntjes voor middenmoter SKNWK. ,,Dat was wat matig, maar we kwamen wél goed uit de winterstop. We spelen meer als team. Deze trainer staat ook boven de groep en hanteert wat meer regeltjes dan dat we gewend waren. Dat is alleen maar goed voor deze ploeg. Er wordt ook wat minder makkelijk afgezegd dan de voorgaande jaren.”

OOM
Hanse geniet bij het eerste en ziet zichzelf ook groeien als voetballer. ,,Van een Remco van den Berge steek ik veel op qua techniek, en Robert Uijl speelt op dezelfde positie als mij. Daar kijk ik goed naar.” En iemand die dan weer goed kijkt naar Hanse, dat is zijn oom. ,,Hij gaat al jarenlang mee naar vrijwel iedere wedstrijd. Dat in tegenstelling tot mijn vader, die af en toe eens komt kijken voor de gezelligheid.”

Hellevoetsluis kan buurman niet helpen

0

Gadegeslagen door een hoeveelheid Nieuwenhoorn-supporters, die in dit vrije weekend in de gelegenheid waren om hun komende 2 tegenstanders te bekijken en hoopten op puntverlies van hun concurrent Neptunus-Schiebroek, was Hellevoetsluis in het restant van de 2 weken geleden gestaakte wedstrijd niet in staat te stunten. De Rotterdammers wonnen met 1-4 en namen de koppositie weer over.

Een rare middag werd het op het zonovergoten, drukbezochte en gezellige ING Sportpark. Doordat de wedstrijd 2 weken geleden door een vervelende blessure van één der Neptunianen terecht in de 40eminuut door scheidsrechter Kuup gestaakt werd, begon de wedstrijd met een vrije trap voor Neptunus-Schiebroek, werd er incl. blessuretijd ca. 10 minuten gevoetbald, volgde er een korte (drink)pauze op het veld en werd er gewisseld van helft om aan de tweede helft te beginnen. Vijfenveertig minuten later was de wedstrijd ten einde en kon er begonnen worden aan de 3ehelft.

Hellevoetsluis begon sterk aan de wedstrijd, zette Neptunus-Schiebroek onder druk en probeerde iets aan de 0-1 achterstand te doen. De eerste kans was voor Tom Sleeuwenhoek, die, diep gestuurd door Serkan Yavuzyigitoglu, met zijn linkerbeen net over schoot. Zodoende veranderde er dus in de korte periode voor rust nog niets aan de stand, maar kort na de drinkpauze was het dan toch raak. Direct vanuit de aftrap was het Tom Sleeuwenhoek die goed anticipeerde op een diepe bal, deze in het strafschopgebied langs zijn tegenstander wipte, waarbij de bal de arm van deze tegenstander raakte. Scheidsrechter Kuup loste de situatie prima op, door eerst voordeel af te wachten, maar toen de inzet van Sleeuwenhoek door de doelman gekeerd werd, toch te fluiten voor een strafschop. Zekerheidje Vincent Mast velde het vonnis en bracht Hellevoetsluis, tot vreugde van de deze keer eensgezinde Hellevoet- en Nieuwenhoorn-aanhangers, op 1-1. Even leken de Hellevoeters te kunnen stunten en daarmee buurman Nieuwenhoorn te helpen, maar in de 59eminuut was het Neptuniaan Leroy van Bueren die, uit een onterecht toegekende vrije trap, geheel vrijstaand de hoek voor het uitzoeken had en koppend voor 1-2 zorgde. Hellevoetsluis gaf zich nog niet gewonnen en kreeg nog een mooie kans op de 2-2, toen Onur Furuncu met een schitterende dieptepass achter de verdediging Tom Sleeuwenhoek bereikte, maar deze schoot voorlangs. In minuut 85 en 86 werd de wedstrijd vervolgens beslist, toen eerst Jeffrey de Koning op eigen helft balverlies leed en Neptunus-Schiebroek binnen 2 passes vrij voor de keeper stond (1-3) en 1 minuut later de organisatie bij de rood-witten ver te zoeken was en dezelfde speler ook voor de 1-4 zorgde. In de blessuretijd wist doelman Ti-Jey Bins nog een grotere nederlaag te voorkomen. Hellevoetsluis deed tot aan de 1-3 zeker niet onder voor de Neptunianen, maar leed alweer de achtste nederlaag van dit seizoen. Volgende week zal er tegen rode lantaarndrager SSS gewonnen moeten worden om de doelstelling om 5ete worden in zicht te houden. Een week later staat dè clash van Voorne-Putten tegen Nieuwenhoorn op het programma.

RVVH haalt ludieke 1 april grap uit met de komst van Anouk Hoogendijk!

Vorige week kondigde de vrouwen afdeling van RVVH de rentree aan van oud international,  en  boegbeeld van het vrouwen voetbal, Anouk Hoogendijk aan.

De presentatie zou vandaag, 1 april, zijn.  Dat de aangekondigde entree een grap was had niet iedereen gelijk door.  Sites als Voetbaljournaal, VrouwenvoetbalJounraal, Vrouwenvoetbalnieuws, Vrouwenvoetbal Nederland, Drechtsteden meidenvoetbal  en Voetbal Rotterdam namen het bericht, al dan niet goedgelovig, over.

Dit resulteerde in honderden ‘likes’, en tientallen reacties op social media. Ook RVVH werd aan alle kanten gefeliciteerd met de uitzonderlijke aanwinst. Of Hoogendijk, uiteraard op de hoogte van de 1 aprilgrap, ook veel reacties heeft gehad is nog niet bekend.  Opvallend veel reacties waren positief over de, aangekondigde, terugkeer van Nederland bekendste voetbalster. Er zijn nog veel vrouwenvoetballiefhebsters die haar graag weer zouden zien spelen. De vrouwen van RVVH hebben er ondertussen van genoten en bezinnen zich op de 1 aprilgrap van volgend jaar.

,,Twintig-of dertigduizend views per weekend zijn geen uitzondering”

Zelf voetbalde hij maar een korte periode, want na zijn eerste doelpunt stopte hij ermee. Een eigen doelpunt welteverstaan. Het maken van foto’s ligt MZC’11-fotograaf Kees Bin aanmerkelijk beter.

Kleine Kees Bin voetbalde enige tijd bij MEVO (één van de voorlopers van MZC’11), maar al als tienjarige besefte hij dat het hem eigenlijk niet zo lag. Via zijn eigen voetballende kinderen belandde hij jaren later weer in het voetbalwereldje. De oudste is inmiddels alweer enige tijd gestopt, maar pa loopt nog altijd rond op Sportpark Den Hogen Blok. Tegenwoordig zelfs in geel hesje. Bin: ,,Als fotograaf ben je dan wat zichtbaarder. Eigenlijk had ik er nog nooit opmerkingen over gekregen, totdat de gele hesjes zijn intreden deden in Frankrijk… Het is natuurlijk dankzij de AVG. Ik vind het goed dat dat er is, in deze tijd met al die gegevens.” Hoewel hij op en rond het voetbalveld nog nooit commentaar kreeg over zijn foto’s, is hij toch blij met het gele hesje. ,,Dan is het meteen duidelijk waar je voor komt. Want eerder werd je soms toch wat vreemd aangekeken door sommige ouders.”

FOTOGENIEK
Vaak is hij op de zaterdag een halve dag op pad, soms ook een hele dag. Altijd met twee camera’s met bijbehorende lenzen. ,,MZC heeft 33 teams, en ik probeer per seizoen ieder team op de foto te zetten. En niet alleen het eerste elftal is dus fotogeniek, want de jeugd is eigenlijk het leukste om te fotograferen. Het ligt ook zeker aan de wedstrijd. Als de wedstrijd spannend is dan vertaalt zich dat in het aantal foto’s. Dat ligt dan fors hoger.”

TIENDUIZENDEN VIEWS
Kees Bin, die ook weleens een hardloopwedstrijd fotografeert of concerten in zijn geliefde Zierikzee, duikt na afloop van de wedstrijden niet al te vaak de kantine in. ,,Want dan ligt er voor mij thuis nog werk genoeg te wachten. Ik probeer de foto’s altijd snel online te hebben, maar eerst ben ik nog wel een uurtje of drie á vier bezig met de nabewerking.” Maar de Zierikzeeënaar weet maar al te goed waar hij het voor doet. ,,M’n foto’s worden gelukkig al jarenlang goed bekeken. Twintig-of dertigduizend views per weekend zijn geen uitzondering”, aldus de trots klinkende fotograaf.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.