Home Blog Pagina 1110

Excelsior ontketent met nieuw beleid ‘kleine revolutie’

0

Bij amateurvereniging Excelsior zijn de contouren van het nieuwe beleid al duidelijk zichtbaar. Op, maar ook naast het veld. Voorzitter Cock van Zanten is er trots op dat zijn club in korte tijd al een kleine revolutie heeft ontketend. “Het kost een bergje tijd, maar dan heb je ook wel wat staan.”

Hij heeft het zelf liever niet over Excelsior 2.0. “Dat vind ik zo afgezaagd”, reageert Van Zanten (71) op de ontwikkelingen van de Rotterdamse club. Feit is wel dat er bij de sportclub veel is gebeurd de afgelopen maanden. “Zeg maar gerust dat er een forse aardverschuiving heeft plaatsgevonden.”

Aanleiding voor die omwenteling was het inzicht in de toekomst. De club stond op een kruispunt. “Het was doorgaan op dezelfde weg of de boel eens goed aanpakken. Wij hebben voor dat laatste gekozen”, vertelt Van Zanten. De vele inzichten en gesprekken resulteerden in een nieuw beleidsplan met een aantal opvallende speerpunten. De belangrijkste: Excelsior moest gaan groeien. “Naar pakweg achthonderd leden. Dat is onze max hier gezien de ruimte op ons sportpark. Vijfhonderd leden is net niks. Met zeven- achthonderd leden heb je de fi nanciële armslag om zaken wél goed aan te pakken.”

Maar groeien doe je niet zo maar. De club moest aantrekkelijker worden gemaakt. De eerste aanzet was al gegeven door de bouw van vier nieuwe kleedkamers. “We zijn een paar jaar geleden eigenlijk al begonnen om één en ander, op kleine schaal, op te zetten. We hadden een aantal jaren geen JO19-elftal gehad. Daarmee was de doorstroming naar ons eerste elftal verstopt geraakt. Daar hebben we veel energie ingestoken met als resultaat dat we nu al voor het tweede jaar twee JO19teams hebben.”

Een tweede speerpunt waarvan de uitvoering gelijktijdig begon, was het opzetten van een meisjesafdeling. “Ik heb ooit, in een ver verleden, eens geroepen tegen een wethouder dat ik zou stoppen als we met meidenvoetbal zouden beginnen, maar dat was onzin natuurlijk. We zagen dat er op dat gebied grote kansen lagen. Dat bleek ook wel. In een mum van tijd hebben we een groot aantal teams. We zijn hard bezig om dat verder uit te rollen. We willen in de toekomst graag het voorportaal worden van het eredivisieteam Excelsior/Barendrecht.”

Afgelopen seizoen kwam de grootste uitdaging van het beleidsplan: een enorme kwaliteitsslag in de gehele jeugdafdeling. Het ambitieuze plan werd uit de doeken gedaan. “Dat hebben we aan het begin van dit jaar gepresenteerd. Voor onze trainers, maar ook voor potentiële trainers die interesse hadden om aan dat project mee te werken”, legt Van Zanten uit. Het plan werd uitstekend vervangen. “Er waren meer sollicitanten dan functies.”

De technische commissie, met Van Zanten zelf, Arthur Rasenberg en Daniël van Ballegooijen, voerde talloze gesprekken. “We hebben gekeken naar trainers waarvan wij verwachten dat zij het beste bij ons en onze ambities zouden passen.”

Het feit dat de belangstelling bij trainers groot was, zegt volgens Van Zanten alles over de goede naam die Excelsior heeft. “En dat geldt ook voor ouders die hun kind op een club doen. Die zien ook dat het bij ons allemaal redelijk tot goed is georganiseerd.”

“Met het uitbreiden van de trainersstaf hebben alle jeugdteams nu één trainer, een assistent en in de meeste gevallen ook nog twee teamouders”, vertelt Van Zanten. Uiteraard hoopt Excelsior op termijn ook met het eerste elftal de vruchten te plukken van het nieuwe beleid. “Dat het eerste is gedegradeerd was min of meer ingecalculeerd”, weet de voorzitter. “We zijn teruggegaan naar een situatie met voornamelijk eigen opgeleide spelers. Op den duur moet dat leiden tot een terugkeer in de derde klasse en wie weet promotie naar de tweede klasse. Nog hoger zal moeilijk worden, want ons standpunt blijft dat we spelers niet betalen.”

Wil je meer informatie over de club Excelsior? Klik hier.

Harry van Kapel heeft geduld met MSV’71

0

“Het blijft mensenwerk, hé”, zegt Harry van Kapel als de competitiestart van MSV’71 ter sprake komt. “Het is geen kwestie van een duracelletje erin en het loopt. Dit team kan leuk voetballen, maar komt fysiek soms nog wat tekort.”

Van Kapel (59) kwam zelf als voetballer van SVV tot 244 officiële wedstrijden in de eerste divisie. Op zijn 27ste besloot hij echter te stoppen op Harga én met het betaalde voetbal. “Dat waren andere tijden, hoor. Het was meer een betaalde hobby. Ik werkte gewoon fulltime en na mijn werk racete ik naar SVV om te trainen. Mijn zoon was net geboren en ik ging ook nog een opleiding volgen voor mijn werk. Die combinatie, dat was niet te doen. Ik heb ook nooit spijt gehad dat ik ben gestopt. Ik heb negen jaar gespeeld bij SVV. Het was een mooie tijd met trainers als Nol de Ruiter en Sandor Popovics. Daarna ben ik gaan spelen bij SFC, dat in de derde klasse speelde. Lekker dichtbij, ik kon er op de fiets naartoe. Ik kon naar Quick Boys en Nieuw-Lekkerland, toen ook een gerenommeerde amateurclub, maar ik had geen zin in dat gereis.”

De Schiedammer heeft het uitstekend naar zijn zin aan de Docter Albert Schweitzerdreef in Maassluis. “MSV’71 is een gezellige club. Ik heb het zelf ook altijd belangrijk gevonden dat er een goede combinatie is tussen in- en ontspanning. Voetbal is op elk niveau plezier en zeker in de vierde klasse. Mij maakt het niveau niet uit, als er maar beleving is en bij MSV is dat er.”

Een kleine anderhalf jaar geleden werd hij trainer van MSV’71, dat opgelapt moest worden na een dramatisch seizoen in de derde klasse.

“De ploeg was dat seizoen ervoor onverwacht gepromoveerd. Het was vierde geworden in de competitie en won de nacompetitie. Knap, maar promotie was eigenlijk te vroeg voor deze jonge ploeg. Dat bleek ook wel, want ze zijn met maar acht of negen punten gedegradeerd.”

Het bestuur van de club stelde geen ‘eisen’ aan Van Kapel. “In ieder geval niet in de vorm van een promotie of zo. Dat was ook onverstandig geweest. Natuurlijk willen we allemaal hogerop, maar alleen als we er klaar voor zijn. Twee jaar geleden was het elftal er duidelijk niet klaar voor. We zijn wat volwassener geworden, maar vergeet niet dat nog altijd het merendeel van de spelers erg jong is. Als we met de onder 23 een wedstrijd spelen kan tachtig procent meedoen.”

Van Kapel predikt vooral geduld. “Het gaat met kleine stapjes. We hopen dit seizoen de lijn doortrekken die we in de tweede competitiehelft van vorig seizoen hebben ingezet. Het eerste half jaar na de degradatie uit de derde klasse was heel moeilijk. Die jongens hadden alleen maar achteruit moeten lopen en als je nederlaag na nederlaag incasseert wordt het zelfvertrouwen er ook niet beter door. Daar kwam bij dat bepalende spelers geblesseerd waren. Na de winterstop hebben we gelukkig een goede serie kunnen neerzetten. Er komt steeds meer voetbal in, maar op het fysieke vlak willen we het nog wel eens afleggen.”

Winnen is belangrijker dan scoren voor Gwen bij DKS’17

SINT JANSTEEN – Hoewel ze woonachtig is in Hulst, ligt het voetbalhart van de familie Ottjes in Sint Jansteen. Gwen Ottjes (15) begon bij de E’tjes van de plaatselijke v.v. en speelt sinds 2017 voor de Dames Koewacht Steen, oftewel DKS’17

De Havo4-leerlinge geniet van het spelletje en wist als aanvalster dit seizoen al meer dan eens het net te vinden. Toch is ze duidelijk als het gaat over wat ze het belangrijkste vindt: “Winnen! Dat gaat nog altijd boven alles. Wedstrijden winnen als team vind ik veel belangrijker dan doelpunten maken. Al is het natuurlijk wel zo, dat ik ook graag mijn steentje wil bijdragen en door goals doe je dat zeker.”

Voor iemand van vijftien lentes heeft ze sowieso haar lengte wel mee, als mist ze naar eigen zeggen nog de fysiek die ze zou willen. “Met snelheid zit het wel goed, met mijn kracht in de 1:1 duels als ik voor de keeper kom ook. Maar ik zou graag wat meer ‘body’ hebben zodat ik nog makkelijker de duels kan uitvechten met de verdedigsters.”

De naam Ottjes is geen onbekende op ’t Steen, want vader Marco was jarenlang een vaste waarde en aanvoerder van het eerste elftal. Daarbij is hij momenteel méér dan een vaste en ook kritische supporter van de prestaties van dochter Gwen. Hij is naast voetbalvader namelijk ook trainer van DKS’17- Dames1. “Dat hij onze trainer is, dat is voor mijn niks nieuws. Vorig seizoen was hij dat ook al bij Dames-3. Ik heb al heel veel geleerd van hem. Hij kan een wedstrijd goed ‘lezen’ en daar doen we vaak ons voordeel mee. Het is dan ook zeker zo, dat aan de keukentafel regelmatig de wedstrijden worden ‘geanalyseerd’ en besproken ja. Er gaat volgens mij geen dag voorbij dat het niet over voetbal gaat bij ons thuis. Ik vind het ook wel weer leuk, dus lastig of vervelend is het zeker niet. Alleen zomaar even snel een training afzeggen dat is er helaas niet bij haha.”

Met DKS’17 gaat het vooralsnog prima in de competitie, waar onlangs met duidelijke 4-0 cijfers van mede-concurrent FC Dauwendaele gewonnen werd. De jonge spitsspeelster vervulde daarbij met twee goals een belangrijke rol. “Onze doelstelling is om dit seizoen kampioen te worden. we willen ook graag naar de tweede klasse. Op naar een nieuwe uitdaging om daar het maximale uit te kunnen halen. Maar zoals dat er nu naar uitziet, zijn er vier teams die daarvoor in aanraking komen: Charlois, Dauwendaele en M.Z.C’11 en wijzelf. Tot op heden verloopt onze seizoensstart zeker naar wens. Maar we moeten er wel voor knokken, het gaat niet vanzelf. Of het aan het eind voldoende blijkt voor promotie en een feestje, daar is het nu nog te vroeg voor. Al zijn we wel met elkaar op de goede weg.”

Wil je meer informatie over de club DKS’17? Klik hier.

Voor Martens voelt het als thuiskomen bij Groede

GROEDE – verdeeld over twee periodes is Kevin Martens (25) nu voor het vierde seizoen actief bij vierdeklasser v.v. Groede. Hij voelt zich er meer dan op zijn plaats, want het sportpark op lopen voelt elke keer opnieuw als thuiskomen voor de vleugelverdediger.

‘Het is gewoon een heel warme club, waar ik me thuisvoel. In onze kantine ‘even samen’ is het ook altijd onwijs gezellig. Winnen of verliezen, dat maakt de derde helft er niet minder leuk om. Iedereen kent iedereen , supporters zijn ook enorm betrokken bij ons team en de club zelf. Groede is gewoon een ontzettend mooie voetbalclub.’

Martens speelde veertien seizoenen voor competitiegenoot en buurman SV Oostburg, maar de laatste drie jaar voor de blauwhemden van ‘de Hroe’ in het keurkorps onder trainer André de Nooijer. En dat bevalt hem nog altijd meer dan uitstekend. “Ik speel altijd rechts of linksback. sterke punt is denk ik dat ik snel ben wat heel handig is voor een back om ook eens over de half speler te vliegen in aanvallend opzicht. heb een aardige pass en trap in me benen dus mee voetballen zit ook wel goed in me spel. Zwakke punt is dat ik fysiek niet heel sterk ben & dat ik me directe tegenstander vaak wat teveel ruimte geef, als ze me niet opzoeken op snelheid is dat niet handig maar als ze snel zijn probeer ik meestal het duel op snelheid aan te gaan.’

Met een doelstelling om in de top-vijf te eindigen ligt de ploeg prima op koers en vindt het zichzelf terug in de topdrie. Het elftal scoort er driftig op los en moest alleen nog maar in Breskens zijn meerdere erkennen. Tegen concurrent Hontenisse werd zelf met negen man nog een 2-2 gelijkspel uit het vuur gesleept. Het zegt veel over het team volgens Martens, die zelf ook al een keer het net deed trillen. “We spelen vaak heel goed in de controle en organisatie , vooral tegen sterke tegenstanders zoals bijvoorbeeld Uostburg, Clinge of Hontenisse.

Doordat we een goede organisatie hebben is het heel moeilijk om er doorheen te komen voor de tegenstander, waarop wij de juiste momenten afwachten en tegen zulke ploegen het afstraffen in de counter. Ons team heeft veel potentie en wilskracht. Als de kopjes goed staan en als iedereen hard werkt ben ik er van overtuigd dat we van iedereen in deze competitie kunnen winnen.”

Over zijn eigen presteren is hij tot op heden zeker wel te spreken. Hij voelt zich goed en scoorde dus al een keer tegen Koewacht. “Het is altijd wel een soort van doelstelling om toch in het seizoen wel een keer te scoren. Als back scoor je bijna nooit ,dus als dat vroeg in het seizoen al gebeurt is dat natuurlijk leuk. Maar het gaat er me vooral om, dat we als team zo goed mogelijk presteren. Als we deze lijn doortrekken dan gaan we volop meedoen. Maar het seizoen is nog lang en er kan nog van alles gebeuren.”

Wil je meer informatie over de club VV Groede? Klik hier.

Lekkerkerk mist te veel kansen voor resultaat bij Ameide

Vandaag stond de uitwedstrijd tegen v.v. Ameide op het
programma. De wedstrijd werd op een mooi dorpscomplex
gespeeld op een prima mat onder leiding van een prima
arbiter op complex Meihoven in Tienhoven. Voor zowel
Lekkerkerk als Ameide waren de belangen duidelijk. Bij
winst van Lekkerkerk zou het in punten gelijkkomen met
de gastheer.

Lekkerkerk begon voortvarend aan de wedstrijd. Dat
leverde in de derde minuut al twee grote kansen op voor
de Lekkerkerkse formatie. Na een prima aanval ging spits
Pieter Otten goed door en omspeelde de uitkomende
keeper van de thuisploeg. Pieter werd door de keeper wel
enigszins naar de buitenkant gedwongen waardoor de hoek
moeilijk werd.

Toch waagde Pieter een poging op doel
waarbij de keuze voor de vrijstaande aanvoerder Bart
Sterrenburg wellicht meer rendement had gehad. De
poging van Pieter ging voorlangs. De rebound kwam voor
de voeten van de instormende Martijn de Jong. Zijn poging
belandde op de paal. In de eerste tien minuten bleef
Lekkerkerk de gevaarlijkste ploeg. De thuisploeg probeerde
vanuit de omschakeling vooral de twee rappe buitenspelers
te bereiken. Bij één van die pogingen had Lekkerkerk een
klein beetje fortuin omdat een poging vanaf een meter of
achttien op de paal belandde naast keeper Schiedon. De
thuisploeg loerde op snelle uitbraken en spelhervattingen.

Bij de eerste corner van Ameide maakte de sterke keeper
Robin Schiedon zijn enige foutje van de wedstrijd, hij kon
de bal net niet genoeg weg boksen waardoor bij de tweede
paal de bal van dichtbij werd binnen gekopt door één van
de centrumverdedigers van de thuisploeg. Zo keek
Lekkerkerk in de elfde minuut ineens tegen een
achterstand aan. Toch ging de bezoekende ploeg niet bij de
pakken neerzitten en bleef met bij vlagen prima voetbal op
zoek naar de gelijkmaker. In de achttiende minuut viel die ook.

Senna van den Bosch kreeg de bal aangespeeld vanuit
het middenveld waarna hij zijn directe tegenstander
uitspeelde en vanaf een meter of twintig de bal prachtig in
de verre kruising schoot. Zo stond het weer gelijk: 1-1. Na
de gelijkmaker bleef Lekkerkerk met aanvallend spel op
zoek naar de voorsprong. Daarbij kreeg het een aantal
prima kansen via Piet Otten (een te lage lob), Martijn de
Jong (zijn vizier stond nog niet op scherp) en aanjager Pim
Molenaar (prima voorzet van Bart Sterrenburg tot bij de
tweede paal die net niet afgemaakt kon worden).

De thuisploeg bleef loeren op balverlies van het Lekkerkerkse
middenveld om dan met de snelheid voorin gevaarlijk te
worden. Dat lukte ook een aantal keer, met een aantal
corners tot gevolg. Die bleven gevaarlijk met een hele
lange spits en een paar grote verdedigers. In de 37e minuut
kreeg Mark de Jager de bal bij twee corners onvoldoende
weg waardoor bij de tweede corner de bal nogmaals voor
kon komen. De lange spits was er als de kippen bij om de
bal van dichtbij in te koppen. Zo keek Lekkerkerk weer
tegen een achterstand aan. Tot aan de rust bleef
Lekkerkerk op zoek naar de gelijkmaker, maar na 46
minuten floot de prima arbiter voor rust.

Na rust ging Lekkerkerk nog nadrukkelijker op zoek naar
de 2-2. Daarbij werden een aantal grote kansen gecreëerd.
De gelijkmaker hing in de lucht. De thuisploeg kwam er
ook na rust een aantal keer snel en gevaarlijk uit, maar
door prima keeperswerk van Robin Schiedon en
onzorgvuldigheid bij de aanvallers van Ameide bleef de
stand lang 2-1. Een poging van ver van een middenvelder
van Ameide belandde op de bovenkant van de lat.
Lekkerkerk kreeg via Martijn de Jong een grote kans na
voorbereidend werk van Bart Sterrenburg. Martijn schoot
echter wild over. Ook een scrimmage in het doelgebied
ging er wonder boven wonder niet in. De uiteindelijke inzet
van Mark de Jager ging bij de tweede paal net naast. Toch
kwam de verdiende gelijkmaker er alsnog. In de 84 e minuut
maakte Martijn de Jong na prima breed leggen van de
ingevallen Nils van Niekerk de dik verdiende gelijkmaker.

De wedstrijd kon vanaf dat moment nog alle kanten op.
Lekkerkerk bleef op zoek naar de driepunter, terwijl de
thuisploeg tevreden leek met de gelijke stand. In de 92 e
minuut bleek Ameide vandaag de meest gelukkige ploeg.
Bij een corner kwam de bal via een onbedoelde
klutssituatie ineens bij een inlopende verdediger van
Ameide. Deze onbedoelde kans greep hij met beide handen
aan en hij knalde de bal van dichtbij alsnog binnen. In de
resterende twee minuten kreeg Lekkerkerk geen grote
kans meer om de verdiende gelijkmaker te maken. Na
bijna 94 minuten floot de scheidsrechter voor einde
wedstrijd.

Lekkerkerk speelde een prima wedstrijd waarin het vanaf
het eerste fluitsignaal duidelijk maakte dat het kwam om
een goed resultaat te behalen. Met, bij vlagen, prima
voetbal werden ook vele kansen gecreëerd, waarvan er
voor het mooi teveel gemist werden. Na een intensieve
wedstrijd leek de wedstrijd op een terecht gelijkspel af te
stevenen. Echter, door een ongelukkige kluts na een corner
kwam Lekkerkerk toch nog met lege handen te staan. De
trainer van de thuisploeg zei na afloop dat Ameide een
verlaat sinterklaascadeautje had gekregen met de volle
winst. Daar heeft Lekkerkerk uiteraard helemaal niets aan,
maar het uitgedeelde compliment aan Lekkerkerk was
zeker gemeend.

Met het vertoonde goede spel kan
Lekkerkerk toe gaan werken naar de laatste officiële
wedstrijd van 2019. Volgende week wacht de zware
thuiswedstrijd tegen het sterke Hardinxveld. Ook in die
zware wedstrijd is Lekkerkerk zeker niet kansloos als het
de energie, strijd en beleving van de laatste weken door
kan trekken. De wedstrijd op sportpark Tiendweg-West
begint om 14.30 uur.

Bron: Lekkerkerk

Vrouwen RVVH winnen bij ASV Wartburgia

Alle wedstrijden tussen ASV Wartburgia en RVVH staan borg voor inzet,
spanning en spektakel. Zaterdag was het bij voorbaat een wedstrijd op het
scherpst van de snede. Beide ploegen stonden met 15 punten gelijk in de
rangorde op de zevende plek. Na de ontmoeting staat Wartburgia nog
steeds zevende en gaat RVVH, door een 1-2 overwinning als vijfde de
winterstop in.

Vorig seizoen eindigde de wedstrijd in Amsterdam in 3-0 en vielen er ook
nog eens drie rode kaarten. In Ridderkerk werd het 2-2. Amsterdamse
Sport Vereniging Wartburgia is dit seizoen nog niet in goede doen in
vergelijking met de seizoenen hiervoor waar het altijd in de top vier van
het hoogste amateurniveau stond. RVVH heeft het de laatste weken lastig
en heeft punten laten liggen tegen Rijnvogels, Woezik en Eldenia die het
dacht wel binnen te harken.

In de eerste helft bleek Wartburgia veruit de betere ploeg. Na vijf minuten
en evenzovele aanvallen kreeg de Amsterdamse ploeg een corner die door
Catja Suurmeijer bij de eerste paal werd ingewerkt. De 1-0 was voor
Wartburgia geen teken om in te zakken. Het bleef keer op keer de aanval
zoeken. RVVH liet zich door de snelle tegentreffer ook niet uit het veld
slaan en bleef vol overgave de strijd aangaan. Wartburgia kreeg de kansen
maar verzuimde te scoren. Dat was mede te danken aan keepster Lisette
Snel van RVVH die keer op keer in een één op één situatie sterker was dan
de Amsterdamse aanvalsters.  De irritatie bij de thuisploeg nam hierdoor
toe en werd afgereageerd op de scheidsrechter. Dit leidde na een half uur
tot de eerste gele kaart van de wedstrijd voor trainster Linda Bos.

RVVH knokte zich terug in de wedstrijd. Tien minuten voor rust kreeg
Jaline Hoek de kans op de gelijkmaker. Keepster Eline Roet wist de bal te
keren waarop Viviane Verheijen de rebound zonder aarzelen inschoot. Met
de 1-1- op het scorebord floot scheidsrechter Mevrouw Schreur-van
IJzendoorn af voor rust.

Na de rust was RVVH de betere ploeg. Wartburgia speelde steeds meer
tegen zichzelf en de scheidsrechter die duidelijk geïrriteerd raakte door het
gedrag van de Amsterdamse speelsters. Die irritatie was al ontstaan in de

bijzondere wedstrijd, er moest nog een verlenging ingehaald worden omdat
de initiële scheidsrechter deze was vergeten,  die Wartburgia in Klaaswaal
speelde tegen SSS in de bekerwedstrijd die Schreur ook leidde.

Na een vijfentwintig minuten in de tweede helft stuurde ‘herintreder’ Nikki
Roest, Manuela Grootenboer weg op links. Haar schot werd gekeerd door
Roet. Viviane Verheijen stond weer op de goede plek om de rebound in te
tikken. Wartburgia ging op jacht naar de gelijkmaker.  Het geloof daarin
was echter niet bij alle speelsters aanwezig. Er werd maar door enkele
speelsters druk gezet en dat zorgde voor verwijten naar elkaar toe
waardoor Wartburgia niet meer de eenheid  was die het voor rust nog wel
was.

RVVH kon de voorsprong relatief makkelijk verdedigen omdat zij meer
geloofden in een goede afloop dan Wartburgia. Trainer Andrew Thomas
van RVVH bracht de laatste tien minuten Marin Mes in als extra
verdediger en zo kon RVVH de overwinning binnenslepen. De blijdschap
bij de Ridderkerkse ploeg was groot. Een mooie, en op basis van inzet en
geloof terechte, overwinning in de laatste competitiewedstrijd voor de
winterstop. Net als vorige winter staat RVVH vijfde in de Topklasse. Het
heeft zelfs een punt meer dan in 2018.

Bron: RVVH

Heerjansdam tegen LRC: veel goals en geen winst

Vooraf zal menig Heerjansdam supporter best tevreden zijn geweest met een gelijkspel bij LRC Leerdam (3-3) dat als de no. 4 op de ranglijst (vooraf) bijna twee keer zoveel punten had:19 om 10. Na afloop toch gemengde gevoelens bij de Dammers, dat met 0-2 en 1-3 voor heeft gestaan.

Heerjansdam kwam binnen het half uur spelen op 0-2 door (bijna) identieke ‘frommelgoals’. Beide keren door verdediger John van Vugt, die eerst na een vrije trap van Nedely Fortes, een verdediger (en via Ronald Ouwens) de 0-1 binnen werkte (14e minuut) en de tweede keer na een hoekschop van Youri van Noort (en de paal) in de 28e minuut. Jammer dat het vlak voor de rust, via een counter van LRC (waar een overtreding tegen een Heerjansdammer op de helft van de thuisclub aan vooraf ging en niet voor gefloten werd) 1-2  werd. Keeper Sander Schreuder redde eerst fantastisch op het schot van Alwin van Soest, die uit de daarop volgende hoekschop toch de bal achter de doelman werkte.

Na de rust pakte LRC Leerdam de zaken wat feller aan, maar scoorde Heerjansdam via een prachtig doelpunt van Ouwens. De spits schoot knap vanuit de draai de bal in de beneden hoek: 1-3. Het sein voor LRC Leerdam om de druk op te voeren, eerst schoot Axel van Kordelaar de 2-3 binnen en vijf minuten later (73e minuut) Maikel v/d. Water de gelijkmaker: 3-3. In de slotfase kreeg Heerjansdam weer een beetje grip op de wedstrijd, maar de kracht (en de goede eind pass) ontbraken om nog tot goede kansen te komen. Vlak voor tijd ‘ontsnapte’ Heerjansdam nog aan een vierde tegengoal, want bij de tweede paal schoot Yassine el Hannoudi voorlangs het doel van Schreuder (al was de hoek wel lastig)

Dus de kop boven het verslag is eigenlijk wel logisch, want de laatste zes (competitie) wedstrijden werden niet gewonnen (1 keer verloren en 5 keer gelijk met o.a. 2-2, twee keer 3-3 en een keer 4-4).

Zaterdag 14 december speelt Heerjansdam op de Molenwei tegen koploper Kloetinge: aanvang 14.00 u.

Heerjansdam speelt voor de VR-Cup (2e ronde) / Palace Casino Cup op dinsdag 17 december de ‘thuiswedstrijd’ tegen Rijsoord, bij Rijsoord: aanvang: 20.00 u.

Bron: Heerjansdam

 

Club van de week: VV ’s-Gravendeel

De aankomende dagen is VV ’s-Gravendeel de club van de week. Daarom gaat u iedere dag een nieuw artikel lezen over de club uit Hoeksche Waard. U kan interviews verwachten met penningmeester John Nobel, clubicoon Gerrit de Regt en speler van het eerste elftal Jorrit van Driel.

Voetbalvereniging ’s-Gravendeel is ontstaan op 1 april 1921. Er zijn drie mannen geweest die een groot aandeel hebben gehad in de opbouw van de club. Eén van die mannen was Pauw Seip, hij was tientallen jaren bestuurslid. Een ander was Ton Overhoff, hij was vele jaren secretaris en voorzitter van de voetbalclub en de laatste was Jan Verkerk, jarenlang was hij de penningmeester van de club. Laatstgenoemde mocht vanwege zijn inzet en trouw voor de club de koninklijke onderscheiding ontvangen.

Op dit moment speelt de rood-witte formatie uit de Hoeksche Waard haar wedstrijden op Sportpark de Trekdam. Het vlaggenschip van ’s-Gravendeel mag dit seizoen wederom uitkomen in de derde klasse op de zaterdag. Vorig jaar wisten ze als achtste te eindigen, maar de ambities van de club liggen dit jaar hoger. Zo staan de mannen van Barry Schipper vlak voor de winterstop op de vierde plek.

VV ’s-Gravendeel telt naast het eerste elftal nog drie seniorenteams en een 45 plus team.
Ook beschikken ze over een vrouwenelftal, zijn er vijf juniorenteams aanwezig en elf pupillenteams. Zo is er voor iedereen uit Hoeksche Waard wat terug te vinden bij ’s-Gravendeel.

Naast voetbal biedt VV ’s-Gravendeel meerdere activiteiten aan. Zo is er deze week bijvoorbeeld een darttoernooi georganiseerd. Alle activiteiten zijn terug te vinden in de weekbrief die iedere week op de website wordt gezet. Hier vindt u ook het wedstrijdprogramma, het kantinerooster en de topscorers terug.

VV ’s-Gravendeel is een zeer actieve club, die alles goed probeert te regelen. Daarom is het ook geen verassing dat VV ’s-Gravendeel volgend jaar 100 jaar bestaat. Om dit te vieren is er een jubileumcommissie in het leven geroepen, maar wat ze organiseren blijft nog een verassing.

Wij van het VoetbalJournaal wensen u veel lees plezier de komende weken.

Meer informatie over VV ‘s-Gravendeel vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over VV ‘s-Gravendeel.

Bron foto: Sandra Barth

Hellevoetsluis verliest in blessuretijd van MZC ‘11

0

Lang zag het er naar uit dat de wedstrijd VV .Hellevoetsluis – MZC ‘11 in een gelijkspel zou eindigen, maar half ingrijpen bij een afgeslagen bal zorgde ervoor dat de ploeg uit Zierikzee alsnog uit een counter toe kon slaan en met de 3 punten aan de haal ging.

Zo kregen de Hellevoeters een week voor de clash tegen Nieuwenhoorn een domper te verwerken, want waar een resultaat tegen de koploper een bonus is, daar moeten juist in dit soort wedstrijden, tegen ploegen die op de ranglijst in de directe nabijheid staan, de punten gepakt worden. Hellevoetsluis was daarvan doordrongen en begon goed aan de wedstrijd, creëerde kansen en kwam al na 18 minuten op voorsprong, toen Gaultier Obiango zijn tegenstander aftroefde en met een mooie lob de bal over de doelman in het doel wist te werken (1-0). Hoewel Hellevoetsluis de gehele eerste helft de bovenliggende partij was, voetbalde MZC goed mee en was het erg dreigend voor het doel van Danijel Ribaric. Toch gingen beide teams met een 1-0 stand de rust in.

Na een goed eerste helft zie je bij de Hellevoeters in deze competitie vaak een groot verval in de tweede. Hoewel MZC beter was, en na een kwartier de terechte gelijkmaker scoorde, bleef het grote verval bij de Hellevoeters dit keer uit en kreeg het kansen op de winst. Met name in de slotfase zette de ploeg van de vertrekkende trainer Edwin de Koning nog één keer aan om de 3 punten op het ING Sportpark te houden. Kans-op-kans werd er gecreëerd, maar wonderwel wisten de rood-witten niet te scoren. Als er een prijs uitgereikt zou worden voor de grootste niet te missen kans, zouden er in ieder geval 2 in aanmerking komen. Eerst was daar een dood spelmoment waarbij de bal in het strafschopgebied gebracht werd, waaruit een enorme scrimmage volgde, waarbij diverse Hellevoeters de bal zelfs op 3 meter van de doellijn voor het inschieten hadden, maar geen van de spelers de trekker overhaalde. Niet veel later was het Brian Poelman, die zijn tegenstander onder druk zette, in balbezit kwam en 1-op-1 met de keeper de hoek voor het uitzoeken had. Poelman deed alles goed en koos ervoor, gezien de positie waar hij zich bevond, de bal in de verre hoek te schuiven. De bal passeerde ook de keeper, maar ging eveneens maar net langs de verkeerde kant van de paal. Nog één keer zette Hellevoetsluis alles-op-alles, maar met te veel spelers voor de bal kreeg het nog het deksel op de neus. Half ingrijpen van aanvoerder Frenk van Gelderen, gehavend aan een wenkbrauw na een botsing in de eerste helft, bij een afgeslagen bal, leidde een gevaarlijke counter voor MZC in, bracht de nummer 15 van de Zeeuwen oog-in-oog met doelman Ribaric, die gepasseerd werd en de bal in het lege doel zag verdwijnen (1-2). Hellevoetsluis mocht nog aftrappen, maar de tijd was te kort om nog iets aan de achterstand te doen, waarmee de Brielsestraatwegbewoners een week voor de clash tegen Nieuwenhoorn een vervelende en onnodige nederlaag leden. Bij winst had het afstand genomen van de onderste plaatsen en had het aangesloten bij de middenmoot, maar nu is de voorsprong op plek 12, die leidt tot promotie-/degradatiewedstrijden, maar 6 punten. De achterstand op plek 5, vooraf de doelstelling voor dit seizoen, is echter ook maar 7 punten, dus na de winterstop kan het vanaf 25 januari nog alle kanten op.

Meer informatie over VV Hellevoetsluis vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over VV Hellevoetsluis.

Bron foto & tekst: VV Hellevoetsluis

RKAVV troeft matig SJC af

Opnieuw moest SJC een nederlaag incasseren. Nu bleek aan de Lageweg ook RKAVV te sterk voor de selectie van Florian Wolf. Die helaas te maken heeft met een aantal spelers in de ziekenboeg. Maar hij kon net als de supporters zien dat SJC opnieuw uitermate teleurstellend uit de startblokken kwam. Daar was de te gemakkelijk weggeven 0-1 na ruim 4 minuten spelen natuurlijk ook debet aan. Dit negatieve hoogtepunt was helaas het enige vermeldenswaardige wapenfeit in het eerste kwartier. En na zo’n 18 minuten was het plots ook 0-2. Onvoldoende  rugdekking gaf RKAVV de gelegenheid om door de SJC defensie te slalommen.

SJC moest op jacht naar de aansluitingstreffer. Maar helaas waren nauwelijks momenten die optimisme rechtvaardigden. Bij het team lijkt alle zelfverzekerdheid van de eerste weken te zijn weggeëbd. En het tactisch concept bleek volkomen onvoldoende om dit RKAVV pijn te doen. Vooral hun linkervleugel  kreeg volop gelegenheid om  de verdediging in moeilijkheden te brengen. Coach Wolf probeerde de bakens te verzetten door de snelle Luc Coopmans in te brengen. Aanvankelijk bleek dit een goede greep. SJC kreeg wat meer vat op het spel en er kwamen over de vleugels wat scherp geplaatste aanvallen. Op rechts kon Coopmans dus gevaarlijk worden en op links kwamen mogelijk ook hierdoor eerst Jordy Groot en even later ook Mostava Frederik gevaarlijk door. Maar even vaak  kon het net niet worden gevonden. Vijf minuten voor de rust werd een doorbraak van Timo Ruigrok onreglementair gestopt. Een gele kaart voor RKAVV was het gevolg De vrij trap, vanaf  zo’n 35 meter, vloog er echter niet in. SJC ontsnapte in de laatste minuut van de eerste helft, na een gevaarlijke corner van RKAVV, nog aan een penalty. Maar de scheidsrechter was mild en floot kort daarna voor half time.

Ook na rust kon SJC zich niet echt oprichten. Vertwijfeld werd gezocht naar de mogelijkheden om een doelpunt te forceren. Een door de keeper verkeerd beoordeelde terugspeelbal gaf SJC de kans om vanaf zo’n 12 meter met een indirecte vrije schop te gaan scoren. Maar de tot twee keer ingeschoten bal werd even vaak geblokt. Hierna bracht trainer Wolf aanvaller Billy Tavares.  Dit bracht helaas niet het gewenste resultaat. De balvaardige en snelle aanvaller liet zich wel gelden maar tot uitgespeelde kansen leidde dit niet. Nog een grote mogelijkheid werd er gecreëerd maar ook Mostava Frederik zag zijn schot over zeilen. In de 72minuut zag de scheidsrechter het duel wat Coopmans aanging  voor een overtreding aan. Waarna de penalty feillos werd benut : 0-3.

De wedstrijd was toen natuurlijk gespeeld. RKAVV  liet wat nuttig vertragend voetbal zien en SJC  bleek niet in staat om het initiatief helemaal naar zich toe te trekken. De gekozen tactiek om de bal snel en direct richting de spits te spelen leverde niet het gewenste resultaat. Helaas werd geen kans gezien om de ruimte achter de verdediging optimaal te benutten, ondanks de aanwezigheid van snelle voorwaartsen. Het beter benutten van die ruimten in brede zin moet mogelijk zijn. Volgende week moet SJC naar Meppel om tegen MSC  de winst te gaan veilig stellen.  Dat zal opnieuw zijn zonder keeper Haggerty want die heeft een ernstige liesblessure opgelopen. Een blessure die voor Tom Broekhuizen aanleiding was om het definitieve einde van zijn voetbalcarrière aan te kondigen.

Meer informatie over SJC vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over SJC.

Foto door: Johanna Oskam

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.