Home Blog Pagina 1109

Mouthaan hoopte met Graauw stijgende lijn te hebben

VV Graauw
-
0
Mouthaan hoopte met Graauw stijgende lijn te hebben

GRAAUW -Met een plek in de linkerrij had zondag vijfdeklasser v.v. Graauw vorig seizoen eindelijk waar het al jarenlang naartoe werkt. Doelman Martin Mouthaan (27) had gehoopt de sportieve opwaartse lijn vast te houden. Tot op heden lukt dat vooralsnog niet.

“En dat is erg zuur. Na een goede voorbereiding dachten we in de competitie mee te kunnen doen, maar dat pakte helaas helemaal anders uit. We missen simpelweg een echte afmaker, want kansen krijgen we wel maar we verzuimen ze erin te schieten. En dan wordt het een lastig verhaal, want verdedigend geven we weinig weg. Maar zolang je er minder maakt dan dat erin vliegen, dan is het moeilijk punten pakken.”

Zelf is Mouthaan, sinds zijn komst van HVV’24, bezig aan alweer zijn tiende seizoen bij de vijfdeklasser. Hij heeft het prima naar de zin bij v.v. Graauw, waar hij bovendien al vier jaar deel uitmaakt van het bestuur onder meer samen met selectiespelers Kevin David en Johan Roodhuizen en Tim Roodhuizen. “Dat is leuk om te doen, want de vrijwilligers liggen niet voor het oprapen. Al hebben we bij Graauw gelukkig een mooi groep mensen die zich actief voor de vereniging inzetten.” Waar zijn ploeg zich terug terugvindt in de onderste regionen, hoopt hij toch dat ze met de winterstop de aansluiting bij de middenmoot hebben gemaakt. Wekelijks is Mouthaan als doelman een moeilijk te passeren goalie en houdt zijn ploeg steeds lang in de race, maar helaas nog zonder de gewenste punten. Het feit dat hij zichzelf al seizoenen lang elke week in de picture speelt, is voor hem geen reden Graauw te verlaten. Er was onder meer interesse van Vogelwaarde en ook FC Axel. “Ik heb het enorm naar de zin. We hebben een geweldige groep en iedereen gaat fantastisch met elkaar om, dat ruil ik niet zomaar in. Zeker niet voor een vierde- of andere vijfdeklasser.” Dus besloot hij te blijven en hoopt om en ommekeer bij zijn club. “Hopelijk kunnen we voor de winter tegen de concurrenten een goede reeks neerzetten. Winnen we er een paar dan sluiten we weer aan. Verlies je teveel punten, dan wordt het een verloren seizoen. Laten we hopen op het eerste.”

Wil je meer informatie over de club VV Graauw? Klik hier.

Club van de week: VV ’s-Gravendeel met Gerrit de Regt

vv s Gravendeel
-
0
Club van de week: VV ’s-Gravendeel met Gerrit de Regt

Gerrit de Regt is maar liefst vijf tot zes dagen terug te vinden op het complex van VV ’s-Gravendeel. Daarom is het ook niet gek dat het 42-jarige lid benoemd is tot clubicoon in onze rubriek de club van de week.

De Regt heeft ook gevoetbald bij de rood-witte uit Hoeksche Waard en wist zelfs het eerste nog te behalen. “Ik was een laatbloeier met voetbal hoor. Toen der tijd stond ik rechtsback en wist mezelf in de selectie te voetballen. Tegenwoordig voetbal ik af en toe nog bij de mannen van de 45+. Daarnaast ben ik nog actief in de werkploeg en geef ik het team van mijn kleinzoon training.”

De oud rechtsback is sinds 2009 erelid en ontving twee jaar geleden in 2017 een onderscheiding, omdat de Regt toen 40 jaar lid was van de club. “VV ’s-Gravendeel is echt mijn club, ik voel me hier happy en ik voel me altijd welkom. Daarnaast is er altijd wel wat te doen, daarom ben ik al jaren actief bij deze mooie club. Al me vrienden en bekenden lopen hier ook rond en dat zorgt voor extra binding. Zo is er ook veel saamhorigheid terug te vinden op de club. Dat maakt de vereniging ook zo mooi.”

De regt heeft jarenlang de kleinste van de kleinste getraind bij VV s’-Gravendeel. “Er lopen veel kleine talentjes rond en het was ieder jaar weer onwijs leuk om te doen. Alleen is de jeugd niet meer zo gedreven als vroeger. Ik heb geleerd dat je daarin moet meegaan met de tijd. Je moet jezelf aanpassen en het accepteren, want je hebt niet echt een keus. Het is nou eenmaal zo en dan moet je daarop anticiperen. Dat lukte ieder jaar aardig, waardoor ik het jaren met plezier heb gedaan. Nu nog steeds hoor, alleen geef ik nu training bij de JO10-3.”

Als het eerste thuis speelt gaat de Regt altijd wel kijken, maar hij is geen fanatieke aanhanger. “Ik vind het leuk om thuiswedstrijden te kijken, maar ik ga niet mee naar uitwedstrijden. Daarnaast hou ik de stand ook niet echt in de gaten, maar ik ken de meeste spelers wel. Toevallig weet ik wel dat ze het goed doen, maar een echte fanatieke aanhanger ben ik niet” reageert de Regt lachend.

Als we aan de Regt vragen waar hij de club ziet over vijf jaar dan krijgen we vrij simpel antwoord. “De club moet zo blijven! Zoals de club nu is met de saamhorigheid die er is en alle activiteiten die georganiseerd worden buiten het voetbal om. Er zijn natuurlijk altijd mensen nodig om dit te bereiken en dit vast te houden, maar zoals het er nu uitziet moet dat zeker lukken.”

Aankomend weekend speelt VV ’s-Gravendeel uit tegen Dubbeldam. Dubbeldam draait goed mee in de middenmoot en VV ’s-Gravendeel kan aansluiting vinden met de top. Toch denkt de Regt dat ze overtuigend gaan winnen. “Het wordt 1-3 voor ’s-Gravendeel.”

Klik hier voor meer informatie over VV ‘s-Gravendeel.
Of Lees hier het vorige artikel over de club van de week: VV ‘s-Gravendeel.

 

Koorenaar heeft ‘touch’ van De Kuip

VoetbalJournaal
-
0
Koorenaar heeft ‘touch’ van De Kuip

De beste grasmat van Nederland ligt onherroepelijk in De Kuip, het voetbalbastion van Feyenoord. Op amateurgebied mag de grasmat van Goudwaardse Boys er absoluut zijn. De sprieten op sportpark De Koorenaar hebben namelijk enigszins de ‘touch’ van De Kuip.

GOUDSWAARD – Wat is de overeenkomst tussen Feyenoord en Goudswaardse Boys zou in dit geval de logische vraag kunnen. Op het eerste gezicht lijken beide clubs oneindig ver van elkaar af te staan, maar toch was er eerder dit jaar een kruisbestuiving tussen de Rotterdamse profclub en de zaterdagvierdeklasser uit de voormalige gemeente Korendijk. Een delegatie van Goudswaardse Boys kreeg namelijk de gelegenheid geboden van een unieke kijkje in de keuken – of beter gezegd de grasstaat – bij Feyenoord.

,,We waren enorm verguld dat we de kans hebben gekregen om een bezoek aan De Kuip te brengen’’, vertelt Jan Bouman, lid van de werkgroep bij Goudswaardse Boys die mede de graskwaliteit op De Koorenaar in de gasten houdt. ,,We hebben onze ogen goed de kost kunnen geven en gezien hoe het gras bij Feyenoord behandeld wordt.

Bij de start van het amateurseizoen lagen de velden op het complex van Goudswaardse Boys er dan ook als een biljartlaken bij. Een kwestie van goed voorbeeld doet goed volgen? ,,Wij zijn heel trots op de kwaliteit van onze grasmat op het hoofdveld, maar het is natuurlijk totaal niet te vergelijken met dat wat Feyenoord doet om de graskwaliteit zo enorm hoog te houden. De zorg die daar aan het gras wordt besteed en de zorgvuldigheid waarmee dat gebeurt is geweldig. We hebben van dichtbij mogen meemaken met welke installaties en materialen gewerkt wordt. En ik kan je vertellen: we hebben echt onze ogen uitgekeken. Vooral de bevloeiing van de grasmat maakte diepe indruk op de delegatie uit Goudswaard. Jan Bouman haalt zich voor de geest: ,,Bij Feyenoord drukken ze op een knopje en automatisch wordt het gras besprenkeld. Wij moeten het bij Goudswaardse Boys doen met voormalige slangen van de brandweer om zo het veld zo vochtig mogelijk te houden. Dat is wel even een andere manier.’’

Met de beelden uit De Kuip op het netvlies geprojecteerd en de wijze lessen van de grasmeesters in Rotterdam keerden Bouman en zijn collega-werkploegleden terug naar de Hoeksche Waard. ,,Met vooral de wijze les dat je op een constante en consequente manier aandacht aan het gras moet schenken. Het bewaken van de kwaliteit is erg belangrijk. Daar zijn we bij Goudswaardse Boys ook mee bezig: met Joop van der Hoek en Peter Klein vormen we het team van de ‘groudsmen’ bij Goudswaardse Boys. Met elkaar controleren we na het weekeinde het veld op putten en losliggende graspollen, zodat de staat van het veld er niet onder te lijden heeft. Dat is bijzondere zorg die we aan de grasmat geven. Bij de start van het seizoen waren we trots op de grasmat die er lag. Met elkaar gaan we er ook voor zorgen dat de kwaliteit van het gras in de rest van het seizoen ook zo goed blijft.’’

 

NBSVV heeft de wind weer mee

NBSVV
-
0
NBSVV heeft de wind weer mee

Het seizoen 2018-2019 zal in Nieuw-Beijerland, wat betreft de prestaties van de hoofdmacht, niet met gouden letters zijn bijgeschreven in de clubhistorie van NBSVV. De formatie van trainer Louis Jacobs smaakte weinig het zoet van de overwinning, maar de kansen zijn gekeerd: dit seizoen tonen de blauw-witten weer het elan van een winnaar.

NIEUW-BEIJERLAND – De supporters van NBSVV moesten zich het afgelopen seizoen tevreden stellen met een sporadische triomf van hun favorieten, die in de stand op de ranglijst alleen TransvaliaZW en Simonshaven onder zich konden houden. ,,Een seizoen dat we maar voor lief hebben genomen, maar waarin de sfeer toch steeds goed bleef’’, karakteriseerde trainer Louis Jacobs de voetbaljaargang 2018-2019 waarin het op sportief gebied maar niet wilde lukken voor zijn manschappen.

Waar het eerste halfjaar van 2019 nog in het teken stond van de spaarzame hoogtepunten, lijkt de wind in Nieuw-Beijerland inmiddels 180 graden gedraaid. Na zeven speeldagen in de vierde klasse H van het district West II staat NBSVV op een keurige vijfde plek met reeds vier overwinningen op het conto. En met een opmerkelijke statistiek: de drie Hoeksche Waardse derby’s, die tot nu toe werden gespeeld, eindigden allemaal in het voordeel van de brigade van Jacobs. Piershil (2-0), ZBVH (1-0) en Zinkwegse Boys (4-3) werden allemaal met een nederlaag naar huis gestuurd na hun bezoek aan Nieuw-Beijerland waar de zon weer is gaan schijnen. Opmerkelijk: de eerste drie thuiswedstrijden waren louter ontmoetingen met gemeentegenoten uit de Hoeksche Waard. Sportpark De Kreek is dus een onverslaanbaar fort gebleken in de openingsweken van het huidige seizoen. Ook opmerkelijk: tegenover de ongeslagen thuisstatus staat een serie van drie nederlagen (op vier duels) in uitwedstrijden. Aan de status op vreemde bodem moet dus nog flink gesleuteld worden in de komende maanden.

Voetbalstripboek
Bij NBSVV koesteren ze echter vooral de omslag in prestaties: er is eindelijk weer sprake van wind in de rug door nieuw jeugdig elan, geëtaleerd door onder andere de 18-jarige Thijs Moree die symbool staat voor de frisse wind die door de selectie van Louis Jacobs waait. Het verhaal van Moree heeft veel weg van een voetbalstripboek à la de wondersloffen van Sjakie of Roel Dijkstra. Van een trapveldje waar hij met vrienden actief was, meldde hij zich toch maar eens aan bij de plaatselijke vereniging NBSVV waar zijn kwaliteiten eigenlijk bijna meteen ontdekt werden. Enkele trainingen en een wedstrijd in het tweede team later mocht hij al zijn opwachting in het eerste team van NBSVV als pion in de laatste linie maken waar hij als mandekker het uitstekend doet. De jongen, die op zijn Facebook-pagina trots poseert met voormalig Feyenoord-aanvaller Graziano Pellè, heeft nu zijn eigen platform waar hij wekelijks mag schitteren: het eerste team van NBSVV. ZBVH-speler Wessel Schouwink kan erover meepraten: hij kwam in de derby nauwelijks in het spel voor, tijdens de vierde triomf van Nieuw-Beijerlandse makelij die de veranderde staat van dienst nog eens beklemtoonde.

 

Voetbalsgoal 2.0 maakt CWO groot

sv CWO
-
0
Voetbalsgoal 2.0 maakt CWO groot

Het zou zomaar een reclameslogan kunnen zijn: Voetbalsgoal, wie is er bij CWO niet groot mee geworden? Bij de Vlaardingse fusieclub is voetbal voor de allerkleinsten al jaren een hit. De afgelopen twee jaar heeft de Voetbalsgoal een extra impuls gekregen. “Het wordt nu wel heel druk.”

Een half uur voor de woensdagmiddagtraining loopt Willem van Hoof al door de catacomben van het clubgebouw van CWO. Hij is met Pleun Onderdelinden één van de twee ‘voetbalopa’s’, die met andere trainers zich ontfermen over de jongste jeugd bij CWO. De één meldt zich als hij vier jaar is, de ander sluit aan bij zeven. “Daarom heb je ook veel trainers nodig. Een groep van dertig kinderen is niet te doen, zeker met al die niveaus en leeftijden door elkaar”, zegt Van Hoof, die overloopt van het enthousiasme. “Het slurpt energie, maar het is zó leuk. Ik zeg heel vaak dat ik mijn roeping heb gemist. Ik had in mijn beroepsmatige leven iets moeten doen met kinderen.” Van Hoof, inmiddels gepensioneerd, telde jarenlang het geld bij een grote bank in Nederland. Hij was erbij toen de Voetbalsgoal – je spreekt het uit als voetbalschool – het levenslicht zag. “Cock Steenhorst, een echte RKWIK’er, heeft het bedacht. Cock is ons helaas ontvallen, maar zijn gedachte blijft voortleven in de voetbalschool.”

Als Van Hoof even later aanstalten maakt om naar het trainingsveld te gaan, loopt hij langs een foto aan de muur van zijn oude voetbalvriend. Buiten geeft hij ieder voetballertje een aai over de bol, verwelkomt de nieuwe talenten (‘wie hebben we daar?’) en maakt een praatje met de ouders. Opvallend: alle jongens en meisjes dragen een trainingspak met achterop de voornaam.

“Lekker makkelijk, want inmiddels ben ik op een leeftijd gekomen dat ik minder goed namen kan onthouden. Zeker als er iedere week weer drie, vier nieuwe kinderen voor je neus staan.”

De ‘uniformiteit’ dient ook nog een ander doel, legt voetbalvader en coördinator Jordy Leewis even later uit. “Het is een mooie manier om de kids te binden. Je maakt met je trainingspak wel meteen de blits. Ze kunnen hier in de buurt uit vele clubs kiezen. Wij hebben gekeken waar wij het verschil kunnen maken.”

Een ander verschil is dat er twee trainingsmomenten worden aangeboden. Naast woensdagmiddag wordt de beginnende voetbaljeugd de beginselen van het spel op zaterdagmorgen bijgebracht. “Daar zijn we uniek in”, weet Leewis.

Uniek is ook dat de kids van de Voetbalsgoal in de winterstop, als het buiten wat onaangenamer wordt, de sporthal ingaan. “Bij ons voetbal je het hele jaar.”

Dat aanbod en de komst van een nieuwe wijk naast het CWO-complex heeft gezorgd voor meer aanloop. “Er stroomt straks weer een team van acht, negen kinderen door naar de reguliere competitie”, vertelt Leewis. “Die zijn al wat ouder en meer ervaren. We bereiden hen en hun ouders voor. Ze gaan de JO8-4 vormen.”

ODC wint overtuigend van Baardwijk

vv Baardwijk
-
0
ODC wint overtuigend van Baardwijk

Zondag 8 december 2019 heeft Baardwijk de grootste nederlaag sinds jaren geleden. In Boxtel verloor Baardwijk met 8-1 van ODC. Door nierstenen kan Hansie Hansie geen verslag maken van de wedstrijd. Of Hansie Hansie een vooruitziende blik had?

Voor degene die niet bij de wedstrijd aanwezig konden zijn, mochten in het Brabants Dagblad lezen: “Het ging lekker vandaag. Toch zag het er in eerste instantie niet naar uit dat we zo’n grote uitslag neer gingen zetten. Het eerste halfuur stonden we flink onder druk. Wel was ons rendement erg hoog, waardoor het bij rust al 3-0 stond”, zag ODC-coach Carlo Vorstenbosch.”

ODC-coach Carlo Vorstenbosch vertelde in het kort de eerste helft, Baardwijk speelde voetbal het eerste half uur van de wedstrijd, creëerde kansen, maar René, Bartje en Isak konden de doelman van ODC niet passeren. ODC daarentegen probeerde onder de druk uit te komen van Baardwijk, en de eeuwenoude voetbalwet, dat als jezelf niet scoort, de tegenstander scoort ook voor Baardwijk geldt. ODC scoort zonder een kans te creëren in de 23e minuut 1-0. Baardwijk is de bal kwijt en voordat men de bal weer in bezit heeft scoort ODC uit de 1e kans van de wedstrijd 2-0.
Als voor de rust de stand op het scorebord gezet wordt op 3-0 voor ODC lijkt Baardwijk de wedstrijd verloren te hebben.

Ruststand 3-0

Na de rust probeerde de geel zwarte formatie op zoek te gaan naar de aansluitingstreffer. Als Isak in de 50e minuut een vrije trap tussen palen schiet, kan de doelman van ODC met moeite voorkomen dat de bal in het doel beland, in de rebound scoort Kevin Vissers de 3-1. Omdat Guus Beerens snel met de bal naar de middenstip wil en hierdoor gehinderd wordt door de keeper beoordeelt de scheidsrechter dat beide personen een gele kaart verdienen, het is de 2e gele kaart van Guus, dus Baardwijk moet met 10 spelers op zoek naar het 2e doelpunt.

Ondanks de minderheid is Baardwijk de sterkste ploeg op het veld en op het moment dat de 3-2 gescoord zou moeten worden, scoort ODC uit de tegenaanval 4-1. Als één minuut later de 5-1 gescoord wordt is Baardwijk verslagen. Een uiterst effectief ODC krijgt nog 4 kansen, waaruit men 3 scoort en zorgt dat de eindstand 8-1 wordt in Boxtel.

Baardwijk speelt zondag 15 december 2019 de laatste wedstrijd voor de winterstop.
Op sportpark Olympia zal getracht worden de 2e overwinning te behalen van het huidige seizoen.
Tegenstander is DSC uit Kerkdriel en scheidsrechter Mitchel Schellekens zal om 14:00 uur het eerste fluitsignaal geven.

Bron foto: Mige Fotografie

Meer informatie over Baardwijk vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over Baardwijk.

 

CWO wint stadsderby van Deltasport

sv CWO
-
0
CWO wint stadsderby van Deltasport

CWO heeft drie kostbare punten weg gesleept uit de Broekpolder. Om 17:00 uur werd pas afgetrapt hetgeen de nodige voetballer opleverde die reeds gespeeld hadden langs de lijn.

In een eerste helft waarin Deltasport de beste mogelijkheden kreeg, schoot Jordao Pattinama een keer hard op de paal en een keer net over. Ook was er nog een afgekeurd doelpunt wegens hands. Verder moest de debuterende keeper Ian Slagboom enkele keren zijn kwaliteiten tonen. CWO had een goede mogelijkheid via Mike v/d Meer, doch ook de Deltasport keeper toonde zijn goede vorm, zodat er met 0-0 stand thee gedronken werd.

Na rust gingen de blauw-witte uit een ander vaatje tappen. Dit resulteerde in een fraaie kopbal van Jim Onderdelinden die net zo fraai gestopt werd door de Deltasport keeper. Na een uur spelen werd Taha Kadri onreglementair onder uit gehaald in het zestien meter gebied wat een terechte strafschop opleverde. Dit buiten kansje werd goed benut door Rick Struis en zette zo de vlaardingse formatie op een 0-1 voorsprong. Hierna zette Deltasport nog wel aan doch keeper Ian Slagboom en zijn verdediging waren een sta in de weg. In de 84e minuut was het Taha Kadri die een prima combinatie tussen Mike v/d Meer en Rick Struis knap afrondde 0-2. In blessure tijd maakte de Deltasport keeper geheel onnodige een trappende beweging richting een CWO-speler hetgeen hem een rode kaart opleverde. Hierdoor moest Deltasport noodgedwongen de vader van CWO JO11-1 keeper Doe Duifhuijsen in brengen, namelijk good old Tobias. Terwijl Doe s’ morgens knap een strafschop stopte lukte dat zijn vader niet, want ook nu weer wist CWO spits Rick Struis het net te vinden.

Zo nam CWO de drie punten mee naar het Trimpad. Rest nog te vermelden dat scheidsrechter Mats Blaak deze sportieve wedstrijd in goed banen wist te leiden! We wensen Ben van Dijk een voorspoedig herstel na zijn operatie.

Zaterdag speelt CWO uit tegen Strijen dat met 13 punten 1 puntje boven CWO staat.

Bron foto: Mischa Keemink

Meer informatie over CWO vindt u hier terug.
Of lees hier een ander artikel over CWO.

Irene’58 pas in blessuretijd voorbij Be-Ready

VoetbalJournaal
-
0
Irene’58 pas in blessuretijd voorbij Be-Ready

Afgelopen zondag, 8 december, was Be-Ready uit Hank de tegenstander van Irene’58 uit Den Hout. In de vorige ontmoeting met de mannen uit Hank sleepte Irene’58 het kampioenschap binnen. Dit is inmiddels twee jaar geleden en afgelopen zondag was er geen kampioenschap te behalen, maar drie punten konden de elf uit Den Hout heel goed gebruiken. Voor de aftrap van deze wedstrijd stond alleen nog ZIGO onder Irene’58 op de ranglijst.

Irene liet in de eerste helft niet zien dat het de drie punten hard nodig had. Het was druk voor de goal van keeper Erik van Eggermont, in tegenstelling tot dat van de keeper van Be-Ready, die een rustige eerste helft had. Door het slechte voetbal dat de mannen uit Den Hout liet zien kreeg Be-Ready kansen en maakte Stephan Huismans de 0-1 voor Be-Ready. In de tweede helft kwam Irene’58 met hernieuwde energie het veld op. In de kleedkamer werden de mannen uit Den Hout zich ervan bewust dat het wel erg belangrijke punten waren, die je zeker tegen ploegen als Be-Ready moet blijven halen om te willen handhaven in de 3e klasse.

Het voetbal dat Irene’58 na rust liet zien was niet veel beter dan de eerste helft, maar er zat wel meer strijd in de ploeg. Mede door die strijd werd de 1-1 gemaakt door Merijn Martens. In de 90e minuut schoot Erwin Timmermans Irene’58 op voorsprong. Deze stand hield de ploeg van Paul van Dijk ook in de blesurretijd vast en hierdoor bleven de drie belangrijke punten in Den Hout. Door deze winstpartij klimt Irene’58 één plekje op de ranglijst, maar er is nog een lange weg te gaan naar handhaving in de 3e klasse.

Hopelijk geeft deze winstpartij de ploeg meer zelfvertrouwen voor de komende wedstrijden, om te beginnen volgende week uit tegen Virtus.

Reactie Paul van Dijk: “Vandaag hebben we eindelijk weer eens kunnen winnen. Waar we in een aantal wedstrijden recht op meer hadden, hadden we eigenlijk vandaag, met name voor rust, nergens recht op. Desondanks is dit een enorme opsteker voor de groep. Volgende week uit naar Virtus en dan volgt nog de bekerwedstrijd thuis tegen Moerse Boys!”

Volgende wedstrijd:
15-12 14:00 uur
Virtus 1 – Irene’58 1

Meer informatie over Irene’58 vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over Irene’58.

Bron: Irene’58

RWB loopt verder uit in de vierde klasse C

RWB Waalwijk
-
0
RWB loopt verder uit in de vierde klasse C

Voetbalvereniging RWB behaalde thuis tegen Dussense Boys een overwinning met het kleinst mogelijke verschil van 1 – 0, maar het leverde wel weer 3 punten op. Doordat Waspik verrassend verloor van Terheijden staat RWB nu 9 punten los.

De wedstrijd was er een om snel te vergeten en dus niet de beste wedstrijd van R.W.B. Voor rust gebeurde er weinig, uitzondering hierop was het verrassende afstandschot van Serhan Eyopoglu na een kwartiertje spelen. Van ruim 40 meter afstand verraste hij keeper Wesley van Biesen van Dussense Boys die tot zijn schrik de bal in de kruising zag gaan. Hiermee kroonde Serhan Eyopoglu zich meteen tot matchwinnaar. In de tweede helft begon Dussense Boys meer druk te zetten, echt hele grote kansen leverde dit niet op. RWB behield dus wederon de nul wat het overigens de laatste weken al vaker heeft gedaan, een verdienste van de verdediging van R.W.B. en doelman Luuk van Beerendonk.

Volgende week speelt RWB weer thuis, op zondag 15 december om 14.00 uur staat dan de thuiswedstrijd tegen Blauw Wit ’81 op het programma. Dit is meteen de laatste wedstrijd voor de winterstop waar voor de RWB-selectie nog wel een mooie uitdaging op het programma staat. Het kan er dan namelijk voor zorgen dat RWB kan zeggen dat het ongeslagen de winterstop in gaat.

Meer informatie over R.W.B. vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over R.W.B.

Bron: R.W.B. Waalwijk

 

 

Miranda Sliep is ‘one of the guys’ bij CKC

vv CKC
-
0
Miranda Sliep is ‘one of the guys’ bij CKC

De verzorgingsruimte, die grenst aan de hoofdkleedkamer van CKC, heeft veel weg van een klein museum. De muren hangen vol met shirts van clubs overal uit de wereld. “Ik wil graag een huiskamergevoel creëren”, zegt verzorgster Miranda Sliep. “Die jongens komen hier graag om te ontspannen en te relaxen. Soms is het zó vol dat ik moet zeggen: kom op en nu eruit. Uiteindelijk moet ik hier wel spelers behandelen.”

“Voor mij is dit een geweldige uitlaatklep. Ik heb een drukke baan en dit zie ik puur als ontspanning. Die gasten noemen mij ‘onze mamma’.”

Eén van de spelers heeft ook reden om dat echt te zeggen: zoon Damian maakt al sinds een paar jaar deel uit van het eerste elftal van CKC. “Dat heeft hij helemaal op eigen kracht gedaan, hoor”, zegt zijn trotse moeder, die onlangs vijftig jaar werd. “Ik maak sowieso nooit onderscheid. Buiten de hekken van het voetbalveld is hij mijn kind, erbinnen is hij één van de spelers.”

“Dat is geen probleem hoor”, reageert de verdediger van de Rotterdamse vierdeklasser, die zich allesbehalve stoort aan de aanwezigheid van zijn moeder als verzorger. “Ik weet eigenlijk niet beter dat ze altijd verzorger van mijn teams is geweest.”

Sliep knikt bevestigend. “Het vak van verzorger is mij met de paplepel ingegoten. Mijn vader was jarenlang verzorger van Siod, Germinal en HION. Ik ben ermee op gegroeid. Blijkbaar hebben wij er als familie feeling voor.”

Nadat zoon Damian (23) was gestopt bij Zwervers, waar ze behalve verzorger ook ander vrijwilligerswerk verrichtte, had ze zich voorgenomen om even niets te doen. “Ook toen Damian ging voetballen bij CKC in de A1 wilde ik me afzijdig houden. Maar je weet hoe het gaat: een speler raakt geblesseerd en een vader van een speler van het team zegt: daar kan de moeder van Damian wel even naar kijken, want die is verzorger. Eén speler werd al snel twee en voordat ik het wist zat ik bij de selectie. In het begin heb ik dat nog samen gedaan met een fysiotherapeut, maar die zei op een gegeven moment: ‘Miran, jij kan dat heel goed zelf.”

Dus rent de Rotterdamse iedere zaterdag bij een blessure van een CKC-speler het veld in met de waterzak. “Voor die jongens is het de gewoonste zaak van de wereld. Inmiddels doe ik dat al zes, zeven jaar. Ik voel me ook echt onderdeel van het team, one of the guys.”

En dit seizoen staat alles bij CKC in het teken van promotie. “En het liefste met een kampioenschap”, zegt Damian. Miranda: “Onze trainer Mario Meijer vraagt om opperste concentratie.” Zij vertolkt eigenlijk een dubbelrol, want ze draagt ook zorg voor de kleding. Voor de wedstrijd legt ze het zwart-witte tenue in de kleedkamer klaar.

“Ik heb voor allemaal een naambordje gemaakt. Iedereen heeft zijn eigen plekje. De één vindt het fijn om in de hoek te zitten, de ander juist niet.” Man Mario, ooit een begenadigd keeperstalent bij Excelsior, is de huisfotograaf van CKC. “Hij heeft net de nieuwe teamfoto’s geschoten. Hij is daarnaast als penningmeester ook verantwoordelijk voor het innen van de contributie.”

Wil je meer informatie over de club CKC? Klik hier.
Lees hier ook ‘CKC wint in eigen huis’

1...1.1081.1091.110...1.492Pagina 1.109 van 1.492

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.