Pagina 1106 – VoetbalJournaal

Zolang hij geen klachten hoort gaat Youri van Oosten door

VoetbalJournaal

-

13 december 2019

Zolang hij geen klachten hoort gaat Youri van Oosten door

Hij heeft een contract voor het leven bij het eerste en enige vrouwenelftal van CION, Youri van Oosten. “Blijkbaar zijn ze mij na al die jaren nog steeds niet zat”, zegt hij lachend. “Volgens mij nemen ze mij ook met een korreltje zout. Ik sta regelmatig in de dug-out te schreeuwen, maar of de boodschap aankomt… ik betwijfel het.”

Van Oosten (36) houdt wel van een beetje (zelf)spot. “Als je dat bij CION niet hebt, hoor je hier ook niet thuis.” Dat CION de gekste en leukste club is van Vlaardingen, dat had hij twintig jaar geleden ook gehoord. “Op dat moment denk je: het zal wel. Maar het is echt waar. De jaren verstrijken, maar die unieke eenheid blijft.”

“Ik ging met wat vrienden van HVO eens een keertje kijken bij CION. We kwamen in de kantine terecht, destijds aan de Marathonweg. We zijn nooit weggegaan.”

Hij speelde de laatste jaren bij het vijfde elftal, dat later het vierde werd. Hij moest echter afhaken vanwege een blessure. “Een achillespeesblessure die maar niet over ging. Op een gegeven moment was ik er klaar mee. Het enige wat veranderde was dat ik niet meer voetbalde. Voor de rest was ik er altijd bij. In de kleedkamer, in de dug-out en uiteraard tijdens de derde helft.” Sinds een jaar of tien (‘het kunnen er ook twaalf zijn’) traint en begeleidt hij de vrouwen van de Vlaardingse club. “In het begin hadden we een elftal van voornamelijk beginners. Gaandeweg zijn daar speelsters van andere clubs met ervaring bijgekomen. Toen zijn we ook langzaam maar zeker beter gaan presteren. We zijn twee keer in de vijfde klasse tweede geworden. Eén keer leverde dat promotie naar de vierde klasse op. Hoewel dat best aardig ging, zijn we toch dat seizoen daarop weer gedegradeerd.”

“Dit seizoen draaien we goed bovenin mee. We staan vierde en hebben uitzicht op meer. Ik geloof niet dat die meiden per se kampioen willen worden. Eigenlijk moet ik het anders zeggen. Dat feestje bij een kampioenschap willen ze graag. Typisch CION. De promotie kan ze gestolen worden, maar ik denk niet dat ze zitten te wachten op de vierde klasse.”

Hij is zo’n beetje getrouwd met het team. Zijn contract wordt ieder jaar stilzwijgend verlengd. “Zolang ik geen klachten hoor gaan we op dezelfde basis door.” Dat is niet ingewikkeld, benadrukt hij. “Gewoon gezellig maken met elkaar.”

Toen CION handige handjes nodig had om het nieuw onderkomen voetbalproof te maken, stond hij als één van de eerste vrijwilligers klaar met hamer, zaag en spijkers. De timmerman van beroep vindt dat niet meer dan normaal. “Er is niets mis mee om je handjes te laten wapperen. Ik vind het ook leuk. Wandje hier, wandje daar. Barretje erin. Ik heb zelf ook plezier van mijn werk.”

Deltasport in volle vaart naar de toekomst

Niet gecategoriseerd

sv Deltasport

-

13 december 2019

0

Deltasport in volle vaart naar de toekomst

Een kale betonvlakte, omringd door ijzeren hekken. Dat is de enige tastbare herinnering van Deltasport aan het karakteristieke clubgebouw dat eind maart door een brand volledig werd verwoest. De club heeft intussen de wonden gelikt en huisvesting gevonden in de ruimten onder de tribune op sportpark Broekpolder.

“We moeten verder en volgens mij zijn we dat met zijn allen in volle vaart aan het doen”, zegt trainer en bestuurslid Ton Pattinama. “Natuurlijk was die brand een enorme klap voor iedereen. De eerste dagen heb ik ook als verdoofd rondgelopen. Maar op een gegeven moment is het rouwen voorbij en het wordt tijd voor actie.”

Bij Deltasport werden de mouwen door de hele club opgestroopt. “Ik ken geen lid die niet meegeholpen heeft om alles gereed te maken voor het nieuwe seizoen.”

De bestuurskamer cq businessruimte moest worden omgebouwd tot een nieuwe kantine. “Er is ontzettend veel werk verzet. Een club kan niet zonder kantine. Als je geen kantineopbrengsten hebt, wordt het heel lastig.”

Pattinama zelf stond voor een dubbele opdracht, want de nodige spelers van het uit het eerste klasse gedegradeerde eerste elftal waren of gestopt of vertrokken. De oud-prof moest op zoek naar adequate vervangers. “We hebben eigenlijk noodgedwongen een heel jonge groep moeten samenstellen”, vertelt hij. “Een groep die bestaat uit stuk voor stuk talentvolle jongens, maar wel die weinig of geen ervaring hebben op het niveau van de tweede klasse. Het plan is altijd geweest om ze rustig te brengen. Door de omstandigheden hebben we ze echter voor de leeuwen moeten gooien. Dat is een proces van ups en downs.”

De prestaties zijn nog niet om over naar huis te schrijven, maar Pattinama stelt dat de nasleep van de brand daar niets mee te maken heeft. “Dat speelt absoluut geen rol meer. Dat speelde het wel toen het net was gebeurd. Toen was de impact op de club, logisch uiteraard, heel groot. In principe is alles nu weer normaal. De club doet zijn best om ervoor te zorgen dat wij als technische staf en de ploeg zich maar met één ding hoeft bezig te houden: voetballen.”

Volgens Pattinama hoeven de supporters van Deltasport niet bang te zijn dat de club verder afglijdt. “Degradatievoetbal is niet aan de orde”, is hij stellig. “Er zit enorm veel potentie in deze groep. De oudere spelers hebben daarin een belangrijke rol. Zij moeten de jongere spelers op dit niveau wegwijs maken. Ik zie het spel met stappen vooruit gaan.”

Probleem is wel de krappe selectie. Mede door de nasleep van de wedstrijd tegen HMSH werd de groep behoorlijk uitgedund. Drie spelers kregen een langdurige schorsing. Pattinama: “Dat zijn wel drie basisspelers.”

Pattinama is ervan overtuigd dat Deltasport er snel weer bovenop is. “Het is wachten op een nieuwe accommodatie. Er lopen gesprekken met de gemeente. Door die brand hebben we tegen drie nieuwe teams nee moeten zeggen. In ons tijdelijk onderkomen is niet genoeg ruimte.”

Grote plus van de huidige selectie is de saamhorigheid. “Bij deze groep leeft heel erg het idee van samen winnen en samen verliezen. Vorig seizoen werden nogal makkelijk verwijten gemaakt naar elkaar. Dat is dit seizoen heel anders. Dat geeft mij het gevoel dat we met deze groep ver kunnen komen. We investeren graag in deze groep, want we willen liever niet na elk seizoen weer op zoek nieuwe spelers.”

Faas staat al 25 jaar met de vlag in zijn hand bij Sluis

VoetbalJournaal

-

13 december 2019

0

Faas staat al 25 jaar met de vlag in zijn hand bij Sluis

Het vrijwilligersleven zit bij hem in de genen, dat kan niet anders. Angelo Faas (43) zet zich in Sluis in op allerlei gebieden. Net als zijn vader dat vroeger deed.

Er zijn clubs die vrijwel ieder seizoen wel weer moeten uitkijken naar een nieuwe vlagger. Bij zondag-vierdeklasser SV Sluis kennen ze dat probleem helemaal niet. Oké, Faas was even twee jaar ergens anders te bewonderen, maar is al vanaf zijn achttiende assistent-scheidsrechter van het eerste elftal. Hij debuteerde dus al 25 jaar geleden!

Vrijwel al die tijd combineerde Faas zijn assistent-werkzaamheden met het voetballen bij het tweede elftal. Waar broer Stefan altijd het doel verdedigde (ook nog in het eerste), daar was Faas de voetballer. Eentje die al vanaf zijn vijfde het rood-witte tenue droeg. ,,Totdat ik drie jaar geleden dus m’n enkelband scheurde”, vertelt Faas nog altijd met enige weemoed in zijn stem.

PAPLEPEL
Samen met vader Jaap maakte hij nog een tweejarig uitstapje naar Cadzand. Hij als vlagger, vader als verzorger. ,,We waren het destijds niet helemaal eens met het beleid bij Sluis, omdat er veel Belgische spelers kwamen. Zelf was m’n vader vroeger ook assistent-scheidsrechter, en was hij zelfs actief voor de KNVB. Hij deed echt van alles; verzorger, vlagger, en hij was zelfs nog voorzitter van SV Sluis. Ook was hij enorm betrokken bij de EHBO. Zeven jaar geleden is hij overleden.”

Het vrijwilligersleven werd bij Faas dus met de paplepel ingegoten. Buiten het voetbal om is hij al sinds zijn 21ste actief bij de vrijwillige brandweer. En ook de jeugd krijgt zijn aandacht. ,,Af en toe ﬂ uit ik die op zaterdag, en ook bij toernooien ben ik vaak van de partij. Ze weten m’n telefoonnummer…”

,,Weet je”, sluit Faas af. ,,Het vlaggen is gewoon een hobby en ik help de vereniging ermee. Zoals ik ook af en toe met de ophaal van het oud papier help, en vroeger met het onderhoud van de velden. Zoiets doe je gewoon voor je clubje.”

Wil je meer informatie over de club Sluis? Klik hier
Lees hier de krant van Zeeuws-Vlaanderen

JVOZ-talent van de Kerkhove houdt van voetbal op hoog niveau

VoetbalJournaal

-

13 december 2019

0

JVOZ-talent van de Kerkhove houdt van voetbal op hoog niveau

KLOOSTERZANDE/ VLISSINGEN – Hij zit inmiddels voor het tweede jaar in een topsportklas van het Vlissingse Scheldemond College. Pepe van de Kerkhove (13) uit Kloosterzande geniet met volle teugen van de combinatie school en voetbal. Want het jeugdige voetbaltalent zit alweer drie seizoenen in de opleiding van JVOZ.

De keus voor het Scheldemond College was voor de middenvelder van de JO14 echter geen moeilijke. Het is wel elke dag vroeg uit bed, want om 6:45 uur stapt hij op de bus richting Vlissingen. “Dan is het school tot kwart over twee en sta ik om half drie op het voetbalveld om te trainen. En dat dus vier dagen per week. Alleen op woensdag trainen we niet en hebben we langer school. Ik heb het er heel graag voor over en geniet volop van de kansen die ik krijg. Ik wil proberen om er als voetballer het maximale uit te halen en daar is dan JVOZ een mooie kans voor bij ons in Zeeland.”

Maar het talent van de tiener is ook buiten de provinciegrenzen al meer dan bekend. Zo werkte hij in dit jaar al een meerdaagse stage af bij PSV Eindhoven. Ook enkele trainingen bij JVOZ-opleidingspartner Sparta Rotterdam heeft hij achter de rug. Een blessure vorig seizoen, gooide een prachtige kans echter nog in duigen. “Ik kreeg vorig jaar een uitnodiging om een meerdaagse stage te gaan doen bij AFC Ajax. Maar door mijn blessure aan de knie ging die jammer genoeg niet door”, zegt de huidige aanvoerder van de JVOZ JO14, die tot zijn tiende speelde in de jeugd van v.v. Hontenisse.

Toch heeft hij dit seizoen de draad van presteren weer opgepakt, terwijl het ook op school prima gaat. “Elke dag maak ik netjes mijn huiswerk en haal goede cijfers. Mijn ouders stimuleren me daarin ook en geven me alle kansen. Ook bij Scheldemond worden die kansen me gegeven. Daar probeer ik optimaal gebruik van te maken. En dan zie ik wel waar ik uiteindelijk terecht kom. Ik hoop natuurlijk ooit bij een profclub te komen, daar train ik hard voor in elk geval.”

Binnenkort volgt er al een nieuwe kans, wanneer hij op stage gaat bij de jeugd van Belgisch kampioen Club Brugge. Maar ook PSV en AFC Ajax hebben hem zeker nog op de radar, terwijl ook andere profclubs hem volgen. Wat het uiteindelijk wordt maakt Pepe niet uit, al heeft hij wel een stiekeme voorkeur. “Maar dat ga ik niet zeggen. Eerst maar mijn best doen en blijven presteren. Op het veld én op school. Want als het een niet mocht lukken, dan is een diploma later ook erg belangrijk.”

Wil je meer informatie over de club JVOZ? Klik hier.
Lees hier de krant van Zeeuws-Vlaanderen.

In gesprek met Esad Besic trainer van de jeugd bij Baronie en IFC

IFC Ambacht

-

13 december 2019

0

In gesprek met Esad Besic trainer van de jeugd bij Baronie en IFC

Esad Besic (32) is op dit moment trainer bij Baronie en IFC. Besic komt oorspronkelijk uit Bosnië Herzegovina en woont nu 26 jaar in Nederland. Op zijn zesde is hij begonnen met voetballen op Terschelling en daarna is hij naar Rotterdam verhuist waar hij echt begon met voetballen bij SV Bolnes.

Helaas moest de toenmalige aanvaller stoppen met voetballen door een knieblessure. Besic is daarna trainer geworden op 17-jarige leeftijd.“Vanwege blessures kon ik niet meer doorvoetballen, maar ik vond het spelletje te leuk om er helemaal mee te stoppen. Daarom ben ik bij Bolnes begonnen als trainer.”

De trainerscarrière van Besic begon bij het elftal van zijn broertje. ‘’Ik heb toen een cursus gevolgd voor pupillentrainer en daarna ben ik trainer geworden van de JO9, JO11 en de JO13. Nadat ik bijna alle teams had gezien ben ik naar Slikkerveer gegaan, om training te geven aan de JO16 en JO17. Daar heb ik veel geleerd, omdat het toch meer een stap is richting de senioren.“

Nadat Besic zijn trainersdiploma’s mocht ontvangen is hij ook nog trainer geweest bij ASWH en Sparta Rotterdam. “Bij ASWH heb ik verschillende jeugdelftallen begeleid zoals JO17 en JO13. Na mijn avontuur bij Sparta kwam ik bij IFC terecht, hier heb ik echt stappen gemaakt en heb ik jeugdelftallen als JO10 t/m JO19 getraind. Naast het zijn van hoofdtrainer bij verschillende jeugdelftallen bij IFC ben ik twee jaar lang assistent-trainer geweest van Virgil Breetveld bij de Zondag 1.”

Als assistent van Virgil Breetveld heeft Besic ontzettend veel geleerd. “Dit heeft heel veel voor mijn ontwikkeling betekend. Je leert in die twee jaar zoveel dat je zelf stormachtig ontwikkeld. Je leert bijvoorbeeld dat er verschillende manieren zijn van trainen en ook leer je omgaan met sommige spelers die toch op Eredivisie of eerste divisie niveau hebben gespeeld. Ik heb ontzettend genoten om met Virgil samen te werken, hij heeft 15 jaar betaald voetbal gespeeld en is trainer geweest bij FC Dordrecht en bij SteDoCo die toen destijds op het hoogste amateurniveau speelde.”

Besic heeft veel te danken aan de flexibiliteit van zijn werkgever. “Bijna elke dag op het trainingsveld staan kostte veel tijd en energie, maar ik was gelukkig werkzaam bij Justkar Sealing Company en nu bij VDL RPI Metaal die daar vrij flexibel in waren. Ik ben er dan ook dankbaar voor dat ik in die tijd de vrijheid kreeg van mijn werk om die elftallen te kunnen trainen.”

Besic bezit op dit moment zijn UEFA B YOUTH en UEFA C YOUTH diploma en wilt nog verder leren. Op dit moment traint hij IFC JO13-1 en ook de JO19-1 van Baronie. ‘’Met Baronie hebben we een leuk en goed elftal. Het is wel een elftal dat nog veel moet leren. Mijn ambitie voor Baronie is handhaven, we zitten nu in een best wel moeilijke competitie met sportclub Feyenoord, Barendrecht, Quick en Forum Sport. Bij IFC train ik JO13-1 en dat is best wel een talenvol groepje. Het zijn allemaal eerstejaars, maar ze zijn heel leergierig en er komen zelfs verschillende soorten scouts langs van Ajax of PSV. Wat mij ook wel een gevoel van waardering geeft als trainer zijnde.’’

Besic vindt de prestatie minder belangrijk dan het toepassen van verschillende tactieken. “Ik ben nu dan bijvoorbeeld bezig met de opbouw. Hoe gaan we staan tijdens de opbouw? Hoe moeten we de middenvelders met hun gezicht richting doel van de tegenstander bereiken? In drie fases, verdediging, middenveld en aanval. Dan laat ik het zien tijdens de training en probeer ik ze de ervaring mee te geven hoe het is als je bepaalde keuzes maakt. Ik vind het ook leuker om ze te ontwikkelen en dat ze de tactieken dan toepassen in plaats van de prestaties. Ik merk dat ik daar veel meer voldoening uithaal dan het resultaat.”
Tijden veranderen binnen de voetbalwereld en dat merkt Besic ook. “Tegenwoordig ligt de motivatie elders. Dan is het de kunst om de jongens te blijven motiveren. Ik heb veel gesprekken met andere trainers van andere clubs of andere teams, om te kijken hoe zij dat doen. Ik ben heel leergierig daarin en ik vind het ook belangrijk om in gesprek te gaan. Soms is mijn enthousiasme ook mijn valkuil, want ik wil dan één training geven waarin zoveel zit, dat de meeste trainers dit over de gehele week trekken.”

Besic past zijn trainingen aan op basis van de leeftijd. “Zo ben ik bij de JO13-1 bezig met het automatiseren van bepaalde looplijnen, bewegingen, acties, positie kiezen etc. Ik probeer dit dan te verwerken in een spelvorm, zodat de motivatie wel hoog blijft. Bij de JO19-1 pas ik mijn training aan op de volgende wedstrijd of juist op wat er fout ging tijdens de afgelopen wedstrijd. Je bent dus continue bezig met het motiveren van de spelers. Maar ik vind het mooi wanneer ik zie dat ze leren en zich ontwikkelen en daarnaast punten weten te pakken. Want als we geen punten pakken is de motivatie ook niet hoog.”

De trainer van Baronie en IFC is nu ongeveer zeven jaar actief op prestatieniveau, maar heeft nog grote ambities. “Ik wil graag mijn UEFA A halen en daarna bij de top van amateurs of bij de BVO werkzaam zijn. Ik ben er bijna vier tot vijf dagen mee bezig en het lijkt mij leuk om hierin ook echt werkzaam te worden. Mijn ambitie ligt op dit moment bij de jeugd, maar misschien als ik wat ouder ben wil ik misschien toch de stap maken richting de senioren, maar op dit moment vind ik jeugdelftallen veel te leuk om te trainen.”

Meer informatie over Baronie vindt u hier.
Meer informatie over IFC vindt u hier.
Of lees hier een ander artikel over de Club van de Week.

In gesprek met Esad Besic trainer van de jeugd bij Baronie en IFC

vv Baronie