Home Blog Pagina 1105

De voorbeschouwing met Thijs Tromp van DBGC

DBGC
-
0
De voorbeschouwing met Thijs Tromp van DBGC

Thijs Tromp (24) is op als 7-jarige begonnen in de JO9-3 van DBGC uit Oude-Tonge. Nu zeventien jaar later, alle jeugdelftallen te hebben doorlopen, speelt de aanvallende middenvelder nog steeds bij de club.

In de wedstrijd tegen GOZ heeft hij als 16-jarige zijn debuut mogen maken in de hoofdmacht van de blauwwitte. “Mijn toenmalige trainer was toen John Kleijn, die tegenwoordig actief is als trainer voor DVV’09. Sinds het seizoen 2012/13 was mijn eerste vaste seizoen bij het eerste, waar ik met plezier op terug kijk.” Inmiddels komt Tromp alweer acht jaar uit voor de selectie. “Ik vind het best bijzonder, dat ik vanaf de JO9 als samen speel met jongens als Bas Mackloet en Roy Nieuwland. Na vele hoogtepunten zoals een kampioenschap en promotiewedstrijden hoop ik nog vele jaren actief te zijn in het eerste van DBGC.

De verwachtingen van dit seizoen moesten van de aanvallende middenvelder realistisch zijn. “Als we bij de eerste elf eindigen hebben we ons direct weten te handhaven. De plekken daarboven schelen met de punten niet heel veel, waardoor alles boven plek elf, mooi is meegenomen. We hebben nog de helft van de competitie, om dit voor elkaar te krijgen. We zullen iedere wedstrijd scherp en gefocust moeten zijn, om dit voor elkaar te krijgen. Ik heb er alle vertrouwen in!” Hopelijk kan ik dit seizoen nog wat potjes meepakken en de jongens helpen om directe handhaving veilig te stellen.”

Vorig weekend nam DBGC het op tegen Klundert 1. Op sportpark De Koepel werd het duel onbeslist. “Door mijn blessure moest ik helaas vanaf de kant toekijken. Het was vanaf onze kant gezien geen slechte wedstrijd. We hadden een veldoverwicht, gaven weinig weg en creëerden genoeg mogelijkheden om op voorsprong te komen. Helaas voor ons hadden we wat pech in de afwerking en bleef het 0-0. Het was dan ook een goede generale voor komende zaterdag.” Man of the match van dit duel was volgens Thijs niet een teamgenoot, maar twee. “Het zat dicht op elkaar, maar als ik moest kiezen, dan kies ik voor Jacco de Gast en Roy Nieuwland. Jacco is van origine een middenvelder, maar speelde centraal achterin. Verdedigend stond het zaterdag goed en ook in de opbouw, lieten we goede dingen zien. Roy hield de 0 en moest een keer handelt optreden, wat hij oploste met een goede redding.”

Aankomende zaterdag neemt de ploeg het op in Oude-Tonge tegen SVV’65 uit Goes. Thijs heeft alle vertrouwen in het duel, zo voorspelt hij een 2-0 winst voor de thuisploeg. “Afgelopen zaterdag speelde we erg goed, daarnaast hebben wij de punten ook echt nodig om te klimmen op de ranglijst. Direct na de winterstop in eigen huis is een uitgelezen mogelijkheid om drie punten op ons sportpark te houden.”

De aanvang van de wedstrijd is 14:30 op sportpark De Koepel in Oude-Tonge.

Meer informatie over de club, klik hier.

Kantinepraatjes met Matthijs Kolthof van VV Nieuwerkerk zaterdag 6

vv Nieuwerkerk
-
0
Kantinepraatjes met Matthijs Kolthof van VV Nieuwerkerk zaterdag 6

In deze rubriek gaan wij opzoek naar de toppers van de laagste regionen. De elftallen die het voetbal zo mooi maken. Niet vanwege de kwaliteiten in het veld, maar vooral de kwaliteiten buiten het voetbal. Vandaag spraken we met Matthijs Kolthof de sterspeler van het bij elkaar geraapte zooitje van VV Nieuwerkerk 6.

Kolthof is één van de grondleggers van het team wat zeven jaar geleden is ontstaan. “We zijn nu al meerdere jaren bij elkaar als team zijnde, maar pas drie jaar in de senioren. Daarom zijn de ouders ook nog zeer betrokken bij het team en daardoor zijn ook zij vrienden met elkaar geworden. Wat zorgt voor een nog betere band binnen het elftal ondanks het feit dat er ieder jaar spelers komen en gaan, de basis en de sfeer blijven altijd goed.”

Zelf begon de sterspeler van Nieuwerkerk niet als veldspeler, maar als doelman. “Ik begon met voetballen als keeper en heb dit tot de overgang naar groot veld volgehouden. Daarna wou ik graag voetballen en ben ik rechtsbuiten geworden, waar ik nu nog steeds sta. Ik ben stijf rechts en kan maar één truukje en dat is de Zidane, maar op dit niveau is meer ook niet nodig” reageert Kolthof lachend.

De aanvaller staat ook wel bekend als MK14 binnen het team. “MK14 staat voor Matthijs Kolthof en dan 14 als mijn rugnummer. Dat is ooit ontstaan, omdat iemand mij ooit CR7 noemde voor de grap en dat hebben ze toen veranderd naar mijn naam en rugnummer. Tegenwoordig word ik vaker bij mijn bijnaam genoemd in plaats van mijn eigen naam binnen het team.”

Binnen het zesde elftal van VV Nieuwerkerk is er plek voor iedereen, ondanks de voetballende kwaliteiten. “Het leuke aan het team is de gezelligheid in en buiten het veld. Als iemand een fout maakt wordt er om gelachen en dan gaat iedereen weer door. Daarnaast zitten er ook geen vervelende egoïsten bij, iedereen gunt elkaar wat in het team. Ook tijdens de trainingen en de zaterdagen is het altijd gezellig. Meestal blijft iedereen hangen na de wedstrijd voor de derde helft en daarna wordt er vaak gezellig gegeten met een groot deel van het team, bij het plaatselijke restaurant.”

Nieuwerkerk 6 mag aankomend weekend aantreden tegen Hillegersberg 5. Kolthof denkt aan een nipte overwinning. “We zitten in een goede flow, want we zijn nog ongeslagen in 2020. Toch zijn we nog steeds de underdog tijdens deze wedstrijd. We gaan het zien! Ik weet in ieder geval dat het gezellig gaat worden aankomende zaterdag.”

Wilt u nou ook met uw team in de schijnwerpers staan bij het VoetbalJournaal stuur dan een mail naar voetbaljournaalnl@gmail.com

Meer informatie over VV Nieuwerkerk vindt u hier terug.
Of lees hier het vorige artikel uit de rubriek met VV Nieuwerkerk 6.

 

 

In gesprek met Jimmy Beljaars KNVB scheidsrechter

VoetbalJournaal
-
0
In gesprek met Jimmy Beljaars KNVB scheidsrechter

Jimmy Beljaars (25) is nog jong, maar heeft inmiddels al 11 jaar ervaring als scheidsrechter. Dit jaar is hij bezig aan zijn derde jaar bij de KNVB. Hij is ooit begonnen bij V.V. Seolto waar hij nog steeds af en toe een wedstrijd meepakt. Jimmy heeft de traditionele weg gevolgd om te mogen fluiten op hoger niveau. Vroeg begonnen met kleine wedstrijden, tussendoor cursussen gevolgd om de nodige kennis te vergaren en zodoende uit te komen als echte KNVB scheidsrechter.

Momenteel fluit Jimmy vooral selectiewedstrijden in de tweede en derde klasse, maar net als veel anderen wil hij het hoogst haalbare bereiken. ‘’Ik hoop het betaald voetbal te behalen. Je hebt elke keer een seizoen en van elke wedstrijd leer ik weer. Op basis van die beoordelingen kun je verbeterpunten halen die je meeneemt voor je rapportage.’’

Jimmy heeft nog een lange weg voor zich, maar hij heeft inmiddels al een aantal hoogtepunten in zijn carrière. ‘’Ik heb al een paar keer op internationale toernooien mogen fluiten en ook in Rotterdam bij Excelsior en Sparta, dus dat zijn wel leuke dingen natuurlijk. Zulke teams zijn ook makkelijker te fluiten. Als je fluit dan luistert iedereen gelijk en gaat het spel weer verder.’’

Als scheidsrechter is het moeilijk om tijdens een wedstrijd met iedereen te vriend te zijn. Kritiek hebben op de scheidsrechter is altijd makkelijk, maar hier trekt Jimmy zich weinig van aan. ‘’Ik ben bezig met het spel en niet wat er buiten om het veld gebeurd. Ik heb daar een beetje maling aan zogezegd.’’

Iedere voetballer heeft vaak wel zijn voorbeeld. Of het nu van zijn eigen clubje is of een professionele voetballer van een groot kaliber. Zo heeft ook Jimmy een voorbeeld binnen zijn expertise. ‘’Ik kijk nu wel op naar Bjorn Kuipers. Die fluit naar mijn idee wel goed. Nijhuis vind ik ook goed, omdat hij altijd wel door laat voetballen. Zelf laat ik ook zo veel mogelijk doorvoetballen.’’

De motivatie om iedere week weer de wedstrijd in goede banen te leiden haalt hij als volgt eruit. ‘’Je blijft er gewoon lekker fit van. Ik ga ook drie á vier keer per week naar de sportschool. Bovendien ligt mijn ambitie bij het fluiten en niet meer het voetballen.’’

Een goede voorbereiding is vaak het halve werk. Om voorafgaand aan een wedstrijd al een idee te hebben wat voor wedstrijd het kan gaan worden bekijkt Jimmy altijd nog even rustig de statistieken door. ‘’Ik kijk dan vooral naar het aantal kaarten en daarbij welke speler specifiek, wat is de stand, dat soort zaken. Ik krijg wel is vaker dezelfde teams in een seizoen en veel jongens zijn dan hetzelfde. Dan ken je aan het begin van de wedstrijd al zeggen: ‘de vorige keer was je ook al de sjaak, denk eraan’. Die neem ik altijd mee.’’

 

Noodkreet leidt tot actie bij voetbalvereniging Zuidland

VoetbalJournaal
-
0
Noodkreet leidt tot actie bij voetbalvereniging Zuidland

Het gebrek aan vrijwilligers was vorig seizoen aanleiding voor een crisis bij voetbalvereniging Zuidland. Voorzitter Dave Chong kondigde zijn vertrek aan, maar bleef uiteindelijk toch op zijn post op Groot-Nibbeland onder meer onder de voorwaarde dat er een nieuw vrijwilligersbeleid zou komen.

“Het was echt een noodkreet van de voorzitter”, zegt Marina Verspaandonk, die sinds dit seizoen vrijwilligerscoördinator is bij de club. “Er waren veel handjes tekort. We hebben de nodige mensen die veel uren in de club steken, maar zij kregen steeds meer op hun schouders. Een vereniging van ons allemaal, dan kan het niet zo zijn dat maar een paar iets doen om de boel draaiende te houden.” Zelf vindt Verspaandonk het heel normaal dat zij actief betrokken is bij de club. “Mijn man en ik heb hebben een dochter in de MO15 en een zoon die in de JO13 speelt. We gaan zoveel mogelijk kijken en vanaf het begin heb ik hebben we dingen voor de club gedaan. We hebben bar- en keukendiensten gedraaid, zijn gastheer en -vrouw geweest bij het eerste elftal en we ondersteunen de sponsorcommissie in de financiële administratie.” Met haar man René vormt zij nu de vrijwilligerscommissie, die in het leven werd geroepen om het tekort aan vrijwilligers het hoofd te bieden. Als hulp daarbij fungeert het nieuwe vrijwilligersbeleid. “De club heeft besloten dat ieder lid minimaal vier uur per seizoen verplicht een vrijwilligerstaak moet verrichten. Aan het begin van het seizoen betaalt iedereen vijftig euro en dat bedrag krijg je terug als je je taak hebt vervuld.” Met de financiële prikkel hoopt Zuidland het tekort weg te werken. “Het probleem zit ‘m vooral bij de schoonmaakploeg en bij de keuken. Dat is nog steeds niet helemaal opgelost. Voor het schoonmaken zijn twee dames op hoge leeftijd, de keuken hebben we dit seizoen een aantal keren moeten sluiten omdat we geen mensen hadden.”

“We hopen met de invoering van de verplichte vrijwilligerstaken dat leden bewust worden dat vrijwilligerswerk noodzakelijk is om de club draaiende te houden.” Wat dat betreft ziet Verspaandonk een positieve ontwikkeling. “Op een schaal van honderd zitten we nu op vijfentwintig. We hebben nog een lange weg te gaan, maar de eerste stap is wel gezet.”

Meer informatie over Zuidland? Klik hier.
Klik hier voor de hele krant van Voorne-Putten.

Michel Visser werkt met Zuidland toe naar de eerste klasse

VoetbalJournaal
-
0
Michel Visser werkt met Zuidland toe naar de eerste klasse

“Zuidland heeft alles om een damesvoetbalbolwerk te worden”, zegt Michel Visser, sinds dit seizoen de trainer van het eerste team van de Zuidland-vrouwen. Voor hem was dat aantrekkelijke vooruitzicht ook reden om in het project te stappen. “De basisvoorwaarden hier zijn aanwezig.”

Met vijf seniorenelftallen en de nodige jeugdteams heeft Zuidland een stevige fundament liggen. Visser, 43 jaar en sinds kort woonachtig in ’s-Gravendeel, gelooft in de potentie van de club. “Ik ken Hans Schelvis, de vrouwencoördinator al een tijdje. Hij kwam met een goed verhaal. Eerlijk en duidelijk.”

Zuidland klopte precies op het juiste moment aan bij Michel Visser, die de afgelopen seizoenen actief was bij topklasser SSS uit Klaaswaal. “Dat was zeer intensief. Té intensief om te combineren met mijn werk, mijn gezin – ik heb twee zoons van anderhalf en een half jaar oud – en de wetenschap dat er een meisje op komst is. Zuidland is daar wel in te passen. Mijn voetbalhart kon het niet verdragen dat ik dit seizoen helemaal zou stoppen. Voetbal geeft mij heel veel energie.”

Volgens Visser, die ook nog een oudere zoon heeft van zeven tien jaar, wacht hem bij Zuidland een mooie uitdaging. De club wil graag naar de eerste klasse, maar de oud-speler van Zwart-Wit’28 weet dat dat zonder een duidelijke visie lastig is. “Daarom heeft Zuidland mij ook gehaald”, zegt hij over zijn moderne kijk op voetbal. “Ik ga uit van balbezit. Belangrijkste verschil in speelwijze is dat we nu met een zone-verdediging spelen. Dat zijn de speelsters niet gewend, want voorheen was dat mandekking. Die verandering kost tijd. Dat is logisch.”

Het niveau moet omhoog, maar ook daaronder moet het niveau meegroeien, stelt Visser. “Ideaal is dat we een team in de eerste, tweede en derde klasse hebben spelen. Dat is voor ons allen een mooie uitdaging om aan te werken. Spelen we in de eerste klasse dan worden we ook een aantrekkelijk alternatief voor speelsters met ambitie.”

Meer informatie over Zuidland? Klik hier.
Klik hier voor de hele krant van Voorne-putten.

Cees Nieuwenhuizen in voetsporen van vriend

VoetbalJournaal
-
0
Cees Nieuwenhuizen in voetsporen van vriend

Het overlijden van de in de regio alom geliefde Erik van Gent hakte er bij Zuidland in. Voor Cees Nieuwenhuizen, die een warme band onderhield met de wedstrijdsecretaris, was het reden om de functie over te nemen. “Uit eerbetoon voor Erik, die ik door en door kende, maar ook voor mezelf om weer onder de mensen te zijn.”

Cees Nieuwenhuizen (37) maakte de afgelopen jaren moeilijke tijden door. Hij leed aan een zware depressie en praat daar nu open over. “In het begin schaamde ik me ervoor en trok ik de gordijnen van ons huis overdag dicht. Maar dat is natuurlijk onzin. Voor wie moet ik me schamen? Ik loop er niet mee te koop, maar ik heb wel besloten om er open en eerlijk over te zijn. Als mensen ernaar vragen, vertel ik het gewoon. Ze mogen het weten.”

Tot zijn gedwongen afscheid in 2014 was Nieuwenhuizen een actief lid van Zuidland. Hij voetbalde er en werd al op jonge leeftijd scheidsrechter. Dat deed hij tot 2014. Hij was ook assistent-scheidsrechter bij het eerste en tweede. Toen Nieuwenhuizen deze zomer het overlijdensbericht van Van Gent kreeg, wist hij meteen dat hij de stoel van zijn vriend moest overnemen. “Ondanks dat ik weg was bij de club hebben we altijd privé contact gehouden. Ik was eigenlijk van plan om bij de KNVB weer een cursus te volgen voor scheidsrechter, toen deze situatie zich voordeed.”

Voor hemzelf is het belangrijk om de gedachten aan Van Gent levend te houden. Of hij dat in de geest doet van zijn voorganger, betwijfelt hij. “Erik deed op het zijn manier, ik op de mijne. Het voelt voor mij gewoon goed dat ik dit kan doen. Zuidland was Eriks leven. Hij helpt mij met het laatste stapje te zetten naar volledige terugkeer.”

Als wedstrijdsecretaris is Nieuwenhuizen de spin in het web als het om wedstrijdzaken betreft. “Ik controleer of de KNVB wedstrijden goed heeft ingedeeld, verplaats zo nodig wedstrijden en deel met de scheidsrechterscoördinator de scheidsrechters in. Er zijn altijd te weinig scheidsrechters.”

Daarnaast doet hij de kleedkamerindeling voor de zaterdag. Vooral in de ochtenduren, de piekmomenten, is dat passen en meten. “Gelukkig hebben we er pas geleden vier kleedkamers bijgekregen. Maar zelfs met twaalf is het krap. Dat komt omdat we jongens, meisjes en een flinke G-tak hebben. Die kun je moeilijk samen in één kleedkamer stoppen.” Op de wedstrijddag is hij vaak vroeg op de club. “Om de scheidsrechters, maar ook de bezoekers te ontvangen. Ik hou er ook van om buiten te gaan kijken en een rondje te lopen langs de velden. Ik wil graag weten wie wie is.”

Meer informatie over Zuidland? Klik hier.
Klik hier voor de hele krant van Voorne-putten.

OVV’67 vinden de vrouwen erg belangrijk

vv OVV 67
-
0
OVV’67 vinden de vrouwen erg belangrijk

De vrouwen van OVV’67 presteren inmiddels al zes jaar op een onwaarschijnlijk hoog niveau. Het eerste team speelt in de eerste klasse, in een dorp met zo’n 1250 inwoners. Trainer Patrick van Biezen zoekt het geheim in de sfeer binnen het Oosteindse vrouwenvoetbal.

Het eerste vrouwenteam van OVV’67 sluit het jaar 2019 af met wederom een knappe prestatie: de vijfde plek in de eerste klasse. Ze spelen wekelijks tegen clubs met een veel grotere achterban, een veel grotere vijver om uit te vissen en een veel grotere organisatie. “De vrouwen zijn heel belangrijk bij OVV’67”, zo heeft Dames 1-trainer Patrick van Biezen (54) in drieënhalf jaar tijd mogen ervaren. “We zijn als staf ook best fanatiek, in alles. We hebben afgelopen jaar weer sponsoren aan kunnen trekken, die het eerste, tweede, derde en de MO15-1 in nieuwe kleding hebben gestoken. Dat zijn goede mensen, goede bedrijven.” De MO15-1 is het enige jeugdteam in de vrouwenafdeling van de club uit Oosteind. “Zij weten dat ze door kunnen stromen naar een hoog niveau, als ze bij OVV’67 blijven.”

CONCURRENTIE
Het is ontzettend knap om in zo’n klein dorp op een dergelijk hoog niveau te spelen. OVV’67 heeft in de regio concurrentie van onder meer ‘t Zand uit Tilburg, DSE uit Etten-Leuren Bavel uit het gelijknamige dorp. Clubs met meer mogelijkheden. “Wij komen aan onze speelsters via het netwerk van de dames die al bij ons spelen en de staf. We proberen er zo ieder jaar wat mensen bij te krijgen en onze huidige voetbalsters te behouden. We spelen wekelijks tegen clubs met twaalf- tot veertienhonderd leden, het is des te knapper dat wij ons op dit niveau staande kunnen houden.”

Ook is het extra knap omdat het tweede niet aansluit qua niveau, maar in de vierde klasse speelt. Het derde in de vijfde klasse. “We kunnen niet zomaar iedereen met ons mee laten doen, maar hebben gelukkig wel wat speelsters uit het tweede waar we op kunnen rekenen. We hebben het tweede en derde ook echt nodig en betrekken die daarom overal bij.” Van Biezen merkt dat ook zij stappen zetten. “Het derde heeft zich bijvoorbeeld ontwikkeld tot meer dan puur een feestteam, zij worden echt beter en gaan meer en meer winnen.”

VIJFDE
OVV’67 moet het hebben van speelsters die op zoek zijn naar een combinatie tussen de gezellige sfeer én spelen op een hoog niveau. Zo is de club ook naar dit niveau gegroeid en zo presteert het al zes jaar in de eerste klasse. “Onze speelsters voelen zich echt thuis bij ons.” Het doel is ook dit seizoen weer behoud. OVV’67 Vrouwen 1 presteert echter beter dan verwacht, met een vijfde plaats na de eerste helft van het voetbaljaar. “Hopelijk kunnen we dit zo lang mogelijk volhouden. Buiten het veld gaat het er lollig aan toe, maar binnen de lijnen draait het maar om één ding: winnen.”

Meer informatie over OVV’67? Klik hier.
Klik hier voor de hele krant van Oosterhout.

Combinatie JO19 VCW en HZ’75 bevalt ‘enorm goed’

vv HZ 75
-
0
Combinatie JO19 VCW en HZ’75 bevalt ‘enorm goed’

Twee verschillende groepen jongens uit andere dorpen samenvoegen tot één selectie: dat is niet makkelijk. Toch bewijst de gecombineerde JO19 van HZ’75 en VCW dat het wel kan. Pakweg 22 jongemannen uit Wagenberg en Hooge Zwaluwe vormen vanaf dit seizoen een hechte selectie.

Yannick van der Corput (17) en Bram Gosens (15) vertellen los van elkaar hetzelfde verhaal over het ontstaan van de gezamenlijke JO19 van VCW en HZ’75: het initiatief werd ontvangen met de nodige scepsis, maar was vanaf de eerste ontmoeting een groot succes. En hoognodig, want beide teams kampten met te weinig spelers.

VREEMD
“Het is wat om een heel seizoen met vreemde gasten te voetballen, dachten wij vooraf. Maar het pakt echt heel goed uit, beter dan we allemaal hadden verwacht. Op de eerste training speelden we een partijtje en werden we al gelijk door elkaar gemengd. Iedereen wilde zichzelf laten zien en dus moest je wel goed met je ploeggenoten samenspelen. Daardoor werd het ijs gebroken en sindsdien is het alleen maar beter gegaan.” Aan het woord is Van der Corput, de 17-jarige laatste man van de JO19-1 en -2 van de combinatie HZ’75 en VCW. Hij is een jongen van VCW, maar heeft het ook bij HZ’75 ontzettend goed naar zijn zin. “Ik doe weleens mee met een seniorenelftal van die club en vind het daar echt heel gezellig.”

Ook de prestaties zijn aardig, zowel de JO19-1 als de JO19-2 doet mee om de bovenste plaatsen in respectievelijk de derde en vierde klasse. De 15-jarige Gosens is een broekie in het team. “Ik ben te groot om met onze JO15-1 mee te doen en voetbal daarom al jaren met ouderen. Ik heb op mijn veertiende zelfs al mijn debuut gemaakt bij de senioren.”

GEZELLIG
Ook hij ziet dat het een gezellige spelersgroep is geworden, de combinatieselectie van VCW en HZ’75. Gosens is zelf een jongen van HZ’75. “In het begin ben je natuurlijk wel bang voor een VCW-kamp en HZ’75-kamp, maar dat is totaal niet zo gegaan. We voetballen met z’n allen en drinken na afl oop met het hele team een biertje in het café van een van onze teamgenoten. We zijn allemaal jongens die hard willen trainen, maar ook niet té fanatiek zijn.” De 15-jarige middenvelder hoopt om de prijzen mee te blijven doen. “En dat het net zo gezellig blijft.”

Van de Corput sluit af met de conclusie die beide clubs als muziek in de oren zal klinken: “We hebben het allemaal naar ons zin: elk wedstrijd en training is gezellig. Het bevalt ons enorm goed.”

Meer informatie HZ’75? Klik hier.
Klik hier voor de hele krant van Oosterhout.

 

 

René de Winter doet rustig mee met de Katwijkse meiden

vv Katwijk
-
0
René de Winter doet rustig mee met de Katwijkse meiden

“Typisch die meiden”, zegt René de Winter (57) na de uitwedstrijd van zijn Katwijk-vrouwen tegen Ter Leede. Ondanks een numerieke minderheid in de tweede helft wint Katwijk met 3-0 in Sassenheim. “Ik had twee geblesseerden en één speelster, dat wisten we, moest in de rust weg voor haar werk. Het tekent deze ploeg dat het niet mort, maar gewoon die voorsprong verdedigt.”

De Winter is alweer bezig aan zijn vierde seizoen bij Katwijk. Wat ooit begon als een tijdelijk klusje is uitgegroeid tot een lang dienstverband. De oefenmeester lacht als hem wordt gevraagd of hij een contract voor het leven heeft. “Ik zit hier goed. Ik hoor geen klachten van die meiden.”

Het vrouwenteam kwam De Winter per toeval op het pad. “Ik moest zelf met voetbal stoppen vanwege mijn knie. Ik wilde wel graag betrokken blijven bij de club en had bij de jeugdcommissie aangegeven dat ik in het volgende seizoen wel weer een B- of A-team wilde trainen en coachen. Dat heb ik in het verleden ook gedaan. Op dat moment haakte de vrouwentrainer vanwege veranderende werkomstandigheden echter af. Die meiden hebben mij toen gevraagd of ik het seizoen wilde afmaken.”

Die drie maanden waren lang genoeg voor  De Winter om volgens eigen zeggen verliefd te worden op het vrouwenvoetbal. “Die meiden hadden de grootste lol samen. Ze gingen voor elkaar door het vuur. Ik werd gewoon een beetje verliefd.”- Dat dat wederzijds was bleek in zijn eerste volledige seizoen. “Uitgerekend één jaar na het overlijden van mijn vrouw speelden we een wedstrijd. Dat was voor mij een emotionele dag natuurlijk. Ik had dat niet aan de grote klok gehangen, maar ze hingen die dag wel allemaal om mijn nek. Hoe ze erachter zijn gekomen weet ik nog steeds niet.”

“Dat sociale spreekt me erg aan. Jongens en mannen hebben dat toch veel minder. Deze meiden voetballen niet alleen samen, maar doen ook buiten het veld alles samen. We hebben sinds een tijdje er twee meiden uit Leiden bij. Bij Leids Ontzet zat de hele ploeg in de binnenstad van Leiden.”

“Daar hoef ik niet zo nodig bij te zijn”, vervolgt De Winter. “Dat weten die meiden ook, hoor. Ik ben over de vijftig. Dat stappen, dat trekken we niet meer.”

“In november zijn we met zijn allen uiteten geweest. We hebben nu een aanvoerster die erg van dat soort dingen is. En de zaterdag na Sinterklaas hadden die meiden een Sintkerstnieuwjaarfeest georganiseerd. Ja, daar moest ik bij zijn. Iedereen had de opdracht twee cadeautjes te kopen voor een paar euro. Ik heb nu nog geen idee hoe dat spel ging, maar er kwam een dobbelsteen bij te pas. En dan moest je de cadeautjes doorgeven. Aan het einde had iedereen twee cadeautjes om uit te pakken. Lol verzekerd.”

Hij weet dat voor de Katwijkse meiden voetbal vaak een bijzaak is. “Het is een sociaal gebeuren. In mijn eerste seizoen, toen we een mindere ploeg hadden met veel meiden die net waren begonnen, kwamen ze soms lallend en gillend van het veld, terwijl er met 12-0 verloren was. Daar moet je als trainer wel om kunnen gaan.” Inmiddels is het niveau, mede door de groei van de meisjesen vrouwentak bij Katwijk, aardig opgekrikt. De Winter: “Twee seizoenen geleden zijn we gepromoveerd van de vijfde naar de vierde klasse. Vorig seizoen speelden we rond de achtste, negende plaats, dit jaar draaien we in de top mee. Er zit echt progressie in.”

Meer informatie over katwijk? Klik hier.
Klik hier voor de hele krant van Bollenstreek.

Ad Reijtenbagh moet verval SC Botlek stoppen

VoetbalJournaal
-
0
Ad Reijtenbagh moet verval SC Botlek stoppen

Als Ad Reijtenbagh (50) in zijn loopbaan iets geleerd heeft, dan zijn het wel de wetmatigheden waaraan geen voetbalteam ontkomt. De trainer van derdeklasser SC Botlek kan zich vasthouden aan zijn ruime ervaring.

In het hoofd van Reijtenbagh regeert het realisme. Hij weet dat SC Botlek drie jaar terug aan verval onderhevig is geweest en het kost tijd weer op goed niveau te komen. “Dat we in de derde klasse een-na laatste staan, vind ik ook helemaal niet vreemd”, begint de trainer zijn verhaal. “We spelen op een pittig niveau en zullen onze weg in deze klasse moeten vinden.”

Reijtenbagh was enkele jaren trainer van Simonshaven, de club waar hij als voetballer opgroeide. Ook Stellendam en Hekelingen kwamen onder de hoede van de man die afgelopen zomer bij SC Botlek begon. “Ik ken dit voetbalgebied goed en kan de klasse van andere teams goed inschatten”, vervolgt Reijtenbagh. “Met CION, Kethel Spaland, HBSS en OVV hebben we een uitstekende top vier. Maar er zijn nog meer aanwijzingen dat we in een sterke competitie spelen. Wat vind je van het feit dat Vlotbrug maar één plaatsje boven ons staat? Dat is een prima ploeg maar ook zij hebben het lastig in deze competitie. Gelukkig kan ik zeggen dat we een groep met goede karakters hebben. Oudere spelers corrigeren de jongeren, en dat is altijd een belangrijk wapen.” Hij weet wel hoe de hazen lopen, wil Reijtenbagh maar zeggen. Sommige trainers leven in een droomwereld, maar hem maak je niet meer gek met wilde ideeën. “Ik zie aan mijn spelers dat ze met weinig zelfvertrouwen spelen”, vervolgt de trainer. ,,Dat zeg ik niet om mijzelf in te dekken, maar gewoon omdat het de feiten zijn. Tot de zeventigste minuut houden we het aardig vol, maar het knaagt aan die gasten dat we zelf moeilijk scoren. Als dat doelpunt lang uitblijft, zie je die gezichten steeds verder betrekken en de onrust toenemen. Een team dat bovenin meedraait heeft juist de tegenovergestelde houding. Die hebben het geduld om kalm te blijven, omdat ze weten dat die goal toch wel valt.” Ook bij zijn andere clubs zorgde Reijtenbagh altijd voor een mengeling van jonge en oudere spelers. Garanties heeft een trainer nooit, maar als beide groepen aan elkaar klonteren, kan er mooie synergie ontstaan. Tot zijn vreugde ziet Reijtenbagh de gelouterde Jermaine van Pijkeren steeds meer de regie naar zich toetrekken. De 28-jarige aanvaller speelde voor FC Dordtrecht en NAC; op derdeklasseniveau kan hij zich nadrukkelijk onderscheiden.

“Jermaine wordt steeds fitter”, besluit Reijtenbagh zijn overdenking. “Als hij helemaal fi t is, heeft hij meer ruimte om zich met andere spelers te gaan bezighouden. Het is voor een trainer heel fijn als hij zo’n goede speler in huis heeft. Maar ook kan het een valkuil zijn. Soms worden zulke spelers wel erg belangrijk gemaakt en zit je met een probleem als ze wegvallen. SC Botlek mag in mijn ogen echt niet afhankelijk van één heel goede speler zijn. We zijn namelijk een team en manifesteren onszelf ook op die manier. De breedte blijft natuurlijk ook heel belangrijk.”

Meer informatie over SC Botlek? Klik hier.
Klik hier voor de hele krant van Rijnmond.

1...1.1041.1051.106...1.514Pagina 1.105 van 1.514