Home Blog Pagina 1036

In gesprek met Jesse Mol van V.V. Arnemuiden

Jesse Mol (20) is al zijn hele leven linksbuiten. Hij is begonnen met voetballen bij de kleine dorpsclub V.V. Wemeldinge. Tegenwoordig komt hij uit voor V.V. Arnemuiden.

Na drie jaar Wemeldinge wilde hij een stapje hogerop en vertrok hij naar de JO11-1 van V.V. Kloetinge, wat uitkwam in de hoofdklasse. “Na daar één jaar gespeeld te hebben mocht ik de mooie stap maken naar de tweede divisie bij JVOZ als D-pupil. Ik speelde daar mooie wedstrijden tegen veel profclubs denk aan clubs als PSV, AZ, Willem 2/RKC en NEC. Ik toch koos om terug naar mijn vrienden te gaan bij Kloetinge kwam ik daar in de JO13-1 terecht. Daar kwam ik Glenn Weesepoel tegen die toen ook voor Kloetinge koos omdat hij een stapje hogerop wilde. Wij hebben toen samen elk hoogste jeugdelftal doorlopen van V.V. Kloetinge en zijn toen steeds betere vrienden geworden.”

Het hoogte punt van zijn carrière is dan ook het kampioenschap met Kloetinge JO19-1 in de vierde divisie. Ik was een vaste waarde op de linksbuiten positie (als eerste jaar JO19). Dit was voor mij een mooi jaar omdat ik me toen erg goed speelde, ik veel goals had en erg veel assists.”

Het jaar daarop hij tegen grote amateurverenigingen als ARC, Quick of Alphense Boys. “Dit jaar was een moeilijk jaar voor ons, na een slecht begin haalde we als nummer laatste nog bijna de laatste periode binnen, dit was helaas met twee punten te weinig niet genoeg voor handhaving. Wij degradeerden toen dus terug naar de vierde divisie. Het hoogte punt van dat jaar was wel dat we ARC JO19-1 versloegen in hun mogelijke kampioenswedstrijd door een vrije trap van mij in de allerlaatste minuut. Dit jaar kwamen wij ook ver in de beker maar werden we uitgeschakeld in de halve finale door FC Dordrecht JO19-1. Dat jaar daarop zouden Glenn en ik allebei naar Jong Kloetinge gaan. Glenn wou dit echter niet en koos terug te gaan naar SSV in het eerste. Ik koos om het wel te doen en heb afgelopen jaar dus in Jong Kloetinge gespeeld.”

“Glenn Woespoel en ik zijn die lange tijd bij Kloetinge erg goede vrienden geworden. Wij delen alles en zijn vorige zomer samen op vakantie naar Mallorca geweest. Dit jaar zouden we samen met onze vriendengroep naar Lloret gaan maar dat zit er helaas niet in dit jaar.”

Samen met vriend Glenn hadden de twee de droom om samen voetballen, maar wel een in eerste elftal. “Ik was vorig jaar al in contact geweest met Arnemuiden en had zelfs al een paar keer meegetraind. Dit is toen echt niet tot een overstap gekomen omdat ik het nog een jaar bij Kloetinge wou proberen. Nu dit jaar Arnemuiden weer kwam en hun een nieuwe trainer hadden in de naam Daan Eikenhout. Heb ik besloten om die stap te maken, aangezien Glenn deze uitdaging ook aangaat is het voor mij een nog mooiere stap. Want nu ik naast te gaan voetballen bij deze prachtige club ook nog is ga voetballen met mijn beste vriend.

“Wij hebben voor Arnemuiden gekozen, omdat het een club is waar voetbal echt leeft, het hart van de supporters ligt daar op de tong en dat spreekt ons erg aan. Wij willen graag voetballen voor een club met sfeer waar het gezellig is en waar er altijd veel supporters langs de lijn staan. Dat was simpelweg niet bij Jong Kloetinge. Toen Daan Eikenhout ook nog is trainer werd was het voor ons helemaal simpel. Een goede trainer in onze ogen waar wij veel van kunnen leren denken wij. Wij kijken dus erg uit naar het volgend seizoen waarbij we prachtige wedstrijden gaan spelen. Denk bijvoorbeeld aan de vissersderby tegen Yerseke. Of andere mooie wedstrijden in de tweede klasse tegen Oostkapelle, Serooskerke of De Meeuwen.”

Zijn grootste hobby naast het voetbal is naar Feyenoord gaan. “Ik probeer alle wedstrijden van Feyenoord te gaan. Ik ben namelijk ook naar de laatste Europese wedstrijd van Feyenoord tegen FC Porto in Porto geweest met mijn maten. Met als hoogtepunt, toen ik een barretje stond in Porto, hoorde ik ineens het lied “De Klokken van Arnemuiden” gezongen door een groep Feyenoords uit Arnemuiden. Ik herkende het lied meteen en moest erg lachen!”

Wil je meer informatie over de club Arnemuiden? Klik hier.

Foto: Ron Quiten

 

Transfertalk met Jens Beresole

Jens Beresole (20) zal vanaf komend seizoen te zien zijn in het tenue van V.V. Terneuzense boys. Hij zal over komen van HSV Hoek.

Jens begon met voetballen op vijfjarige leeftijd bij KVV Zelzate. Hierna heeft hij nog tussenstapjes gemaakt naar Maldegem, Cercle Brugge, Waasland-Beveren en uiteindelijk HSV Hoek. Hier debuteerde hij op negentienjarige leeftijd tijdens de oefenwedstrijd tegen Mandel United.

De grootste reden voor zijn overstap is de keuze voor een eerste elftal. ‘’Na drie jaar reserve hoofdklasse wilde ik een stap maken naar een eerste elftal. Er kwamen een aantal teams kijken, waaronder Terneuzense Boys, die een aantal keren op de tribune zaten. Terneuzense Boys toonde interesse, en is een hele mooi club uit Zeeuws-Vlaanderen. Ik werd uitgenodigd voor een gesprek en was er vrij snel uit. Ik had een heel goed en duidelijk gesprek met Ludwig De Bruijn en trainer Hubert Van den Hemel. Het is een hele mooie stap waar ik enorm naar uit kijk!’’

Jens heeft een mooie tijd beleefd bij HSV Hoek. ‘’Ik speelde op mijn zestiende bij de JO-19, maar maakte na drie maanden de overstap naar Hoek 2. Ik heb veel dingen bijgeleerd onder Bart Corstanje en Floris De Jonge. Met die laatste had ik een erg goede band. Het is moeilijk om in het eerste van HSV Hoek te komen. Als je ziet wat voor een spelers daar rondlopen. Ik ben blij dat ik mijn debuut mocht maken tegen Mandel United (tweede amateur niveau België). Dat smaakte naar meer!’’

‘’Bij Terneuzense Boys wil ik vooral veel bijleren, veel wedstrijden spelen en belangrijk kunnen zijn voor het team. Ik wil hier kunnen groeien als speler en een vaste waarde worden in het elftal. Ik ben iemand die totaal niet tegen mijn verlies kan, dus ga ik elke wedstrijd voluit. Ik ben ervan overtuigd dat ik bij Terneuzense boys kan groeien en mezelf verder kan blijven ontwikkelen.’’

Het komende seizoen is het voor V.V. Terneuzense Boys hun tweede seizoen in de eerste klasse. ‘’Het is nu duidelijk hoe het er in de eerste klasse aan toe gaat. Ik verwacht dat we met onze ploeg hoger kunnen eindigen dan vorig seizoen. Hopelijk kunnen we het seizoen tijdig beginnen. Zo kunnen we ons goed voorbereiden op wat komt.’’

Voordat Jens in Nederland speelde kende hij niet echt de gezelligheid na het voetbal of na een training. ‘’In België was het vooral voetballen, prestatiegericht en nadien naar huis. In Hoek leerde ik deze gezelligheid kennen. Ik trok vaak op met mijn maatje Sander Pijpelink, die nu ook bij Terneuzense Boys aan de slag is. Ik kijk hier weer erg naar uit!

Klik hier voor een ander artikel.

Klik hier voor meer informatie over V.V. Terneuzense Boys.

Klik hier voor meer informatie over HSV Hoek.

 

Hoe nu verder met Wouter Faasse van V.V. Terneuzense Boys

Wouter Faasse (26) voetbalt al sinds zijn zesde bij V.V. Terneuzense Boys. Na de gehele jeugd te hebben doorlopen maakte hij op zijn zestiende zijn debuut in de hoofdmacht. Tijdens dat seizoen trainde hij al wel mee, maar werd pas echt onderdeel van de selectie het seizoen erop. Afgelopen seizoen was het alweer zijn negende jaar bij de eerste selectie.

 

Na het kampioenschap en de bijbehorende promotie van afgelopen seizoen is V.V. Terneuzense Boys  dit jaar de eerste klasse ingegaan met handhaving als doelstelling. ‘’In de eerste seizoenshelft hebben we te weinig punten gepakt. We speelden veel wedstrijden leuk mee en kregen complimenten voor ons spel. Toch stonden we vaak met lege handen. Het frustrerende was dat dit vaak kwam door pure individuele fouten en dat het elke week wel iemand anders was die de fout beging.’’

‘’Na de winterstop zijn we iets anders (behoudender) gaan spelen en dit zorgde wel voor iets meer stabiliteit in de ploeg. We gaven veel minder kansen en goals weg. Ook waren er twee knappe resultaten tegen Sliedrecht en WNC,  wat vertrouwen gaf voor het restant van het seizoen. Ik vond wel echt dat je kon zien dat we als team aan het groeien waren, helaas gaan we nooit weten wat het nog had kunnen worden.’’

Begin dit seizoen had Wouter een basisplek en speelde voor zijn gevoel zeker niet slecht. ‘’Echter toen de resultaten steeds meer uitbleven ging de trainer wat schuiven en wat anders proberen. Dat kostte mij m’n plek. Het hielp natuurlijk ook niet dat ik niet mijn beste spel liet zien. Toch kwam het voor mij redelijk onverwachts, en na anderhalf jaar alles gespeeld te hebben was het wel een flinke teleurstelling. Wel was er de realisatie dat het zo weer anders kan zijn, en na vier wedstrijden op de bank had ik m’n basisplek weer terug.’’

‘’Na de winterstop speelde ik een reeks sterke wedstrijden. Het is erg jammer dat het seizoen zo heeft moeten eindigen. Al met al was dit een wisselend (half) seizoen.  Met mindere resultaten en op de bank belanden is natuurlijk nooit leuk, maar het was wel een heel leerzaam seizoen. Je speelt elke week tegen spelers die je in de tweede klasse maar zelden tegenkomt.  Het is dan ook een mooie uitdaging om je tegen zulke spelers te meten. Wat dat betreft ben ik dan ook erg blij dat we volgend seizoen nog een jaar op dit niveau mogen uitkomen.’’

Wouter vind het erg lastig om een echte uitblinker aan te wijzen dit seizoen. ‘’Bijna iedereen heeft wel een tijdje nodig gehad om aan het grote niveauverschil te wennen. Als ik dan toch bepaalde mensen zou moeten benoemen, dan zou ik voor Glenn Michielsen en Rick Gort gaan. Beide hebben de stap van de junioren naar de senioren gemaakt en hadden een basisplek weten te bemachtigen. In veel wedstrijden hielden ze zich prima staande en dat is gewoon erg knap!’’

Tijdens deze coronacrisis is het lastig om fit te blijven. ‘’Voorgaande seizoenen ging ik veel hardlopen, meer naar de sportschool en regelmatig met een groepje vrienden een balletje trappen. Het meeste daarvan kan nu helaas (nog) niet. Voorlopig is het dus veel hardlopen. Ik heb gelukkig een hometrainer van een vriend kunnen lenen waar ik veel gebruik van maak. Ook heb ik een broertje die in de selectie zit, en we gaan regelmatig samen een balletje trappen. Dan ben je toch nog een beetje met een bal bezig, al is het met z’n tweeën natuurlijk een stuk minder dan met een groepje.

Voor volgend seizoen is de doelstelling niet veranderd, handhaving! ‘’Vooralsnog vertrekt alleen Wouter Duvekot, en hebben we al wel twee nieuwe aanwinsten weten te strikken. Verder lijkt de gehele selectie intact te blijven, wat goed nieuws is. We zijn als jonge ploeg nu allemaal een jaartje ouder en wijzer. Het afgelopen seizoen is heel erg leerzaam geweest. We hebben nu een jaar gehad om aan dit niveau te wennen en gaandeweg het seizoen ging de naïviteit er beetje bij beetje uit. Het is natuurlijk afwachten hoe andere teams eruit gaan zien. Afgaande op het afgelopen seizoen liggen de verhoudingen in het rechter rijtje niet heel ver uit elkaar. Met een jaartje eerste klasse ervaring en onze nieuwe aanwinsten moet directe handhaving prima mogelijk zijn!’’

Klik hier voor meer informatie over V.V. Terneuzense Boys.

Voor een ander artikel over V.V. Terneuzense Boys, klik hier.

In gesprek met Siggy Schutte van V.V. Alblasserdam

Siggy Schutte (27) voetbalt bij V.V. Alblasserdam, wat overigens niet zijn eerste periode bij de Alblasserdamse club is. Voor hij zich voor de derde periode aan V.V. Alblasserdam verbond verdedigde hij het doel van V.V. Spirit, V.V. Papendrecht en V.V. Drechtstreek.

Zoals bij veel keepers het geval is kon ook Siggy beter op doel staan dan in het veld. “In de jeugd was ik al vrij lang, waardoor ik door de trainer op doel werd gezet. Naderhand beviel dit enorm en zo keek ik ook erg op naar oud Feyenoord doelman Jerzy Dudek.”

Gekeken naar de huidige situatie met Covid-19, is hij erg voorzichtig om zich uit te spreken over de ambities met Alblasserdam. “We waren goed bezig met de ploeg om kampioen te worden, na een hele lange tijd. Ik hoop dat we de draad na deze rare situatie gewoon weer kunnen oppakken.”

Van de zomer wordt de sluitpost achtentwintig. “Ik hoop nog een aantal jaar mee te kunnen in het voetbal. Na mijn ‘carrière’ wil ik me wellicht gaan richten op het keepersvak, als trainer zijnde. Het is leuk om te zien hoe dat de jeugd zich ontwikkeld en als ik daar mijn steentje aan kan bijdragen, dan zou dat mooi zijn.”

Het hoogtepunt in Schutte zijn carrière is er niet per se een in de senioren. “Twee keer ben ik periodekampioen geworden en zelfs een keer kampioen met het tweede Alblasserdam. Het is wel al wel weer even geleden, maar in mijn jeugd heb ik wel veel gewonnen. Het hoogtepunt daarvan is dat wij als groep zo goed met elkaar waren. We waren allemaal goed bevriend wat de aanleg van ons succes was.”

Een moment wat hij nooit meer zal vergeten was er één in zijn laatste jaar bij Papendrecht. “Het was een onwijs lang seizoen. We promoveerde alsnog via de district kampioenschappen wat een ervaring op zich was. Daarnaast namen andere teamgenoten en ik afscheid met een promotie.”

Door de jaren heen was er toch een moment waar hij niet meer de motivatie kon opbrengen om onder de lat te staan. ‘Toen der tijd had ik er allemaal niet zo heel veel zin meer in. Ik kon zo ook mezelf niet meer motiveren en ik irriteerde mijzelf op een gegeven moment aan alles en iedereen, maar vooral ook aan mezelf. Het was hét moment om er mee te stoppen. Vorig jaar pakte ik de draad weer op en dat heeft me ontzettend goed gedaan.”

Als icoon waar hij vroeger tegen op keek was dat de Poolse keeper Jerzy Dudek. “Later werd het iemand anders waar ik van genoot. Steven Gerrard. Dat was iemand met zoveel kracht en doorzettingsvermogen, het was iemand waar ik  bij wijze van spreken voor op bleef.”

Naast het voetbal, sport Siggy onwijs veel. “Ik vind het heerlijk om te sporten en om in beweging te zijn. Sport en voeding vind ik super belangrijk. Uiteraard vind ik het ook heerlijk om met vrienden gezellig wat te gaan eten of drinken.”

Klik hier voor meer informatie over V.V. Alblasserdam.
Voor een ander artikel over V.V. Alblasserdam klik hier.

Club van de week: MSV’71 met Jan Poulus

Jan Poulus (63) is al achtentwintig jaar verbonden aan MSV’71. Hij kwam in contact met de club doordat zijn zoon daar ging voetballen. Eerst stond Jan nog langs de lijn om hem aan te moedigen. Even later werd Paulus gevraagd om trainer te worden, en zo is het balletje gaan rollen.

Vroeger speelde Jan zelf ook voetbal. Dit was bij een redelijk kleine club. “ik vind het juist fijn om verbonden te zijn met een niet al te grote vereniging. Dan heb je toch meer dat familiegevoel.” Jan begon zijn carrière  als trainer bij de jeugd. Dit beviel hem goed en zo is hij 5 jaar geleden doorgerold naar de selectie van MSV’71.

Momenteel is Jan hulptrainer/hersteltrainer bij het eerste elftal. “Ik doe dit nu al een tijdje en ik heb het erg naar mijn zin. Het is leuk om een goede band op te bouwen met het team.” Poulus heeft dus verschillende taken bij het team. Hij zorgt voor het herstel en de conditie van de spelers. En is ook assistent trainer.

Jan is al redelijk lange tijd actief in het trainers vak. In deze tijd heeft hij best wat dingen meegemaakt die hem zullen bij blijven. “Een van de mooie dingen aan trainer zijn vind ik ook het contact met de ouders. Ik vind het goed als iedereen betrokken is bij zijn kind en bij de club, om dan af en toe een praatje te maken is zeker leuk.” Ook zal Jan de promotie van drie jaar geleden niet snel vergeten.

Wij waren benieuwd waarom Jan er nooit voor heeft gekozen om een andere club te gaan trainen. Wat vindt hij zo mooi aan MSV? “Het is gewoon een fijne club, waar iedereen elkaar goed kent. Het is redelijk kleinschalig maar dat geeft juist dat familiegevoel.”

Hoewel de assistent trainer het erg naar zijn zin heeft, zegt hij wel dat dit zijn laatste jaar is. “Ik word hier een beetje te oud voor en in combinatie met mijn zware baan gaat dit lastig. Wel heb ik hier echt een hele fijne tijd gehad. Ook al ben ik dan volgend jaar niet meer actief bij de selectie, ik zal altijd wel een kijkje komen nemen.” Aldus Jan Poulus.

Klik hier voor meer informatie over MSV’71

Voor een ander artikel over de club, klik hier.

Groote Lindt: “We zijn weer begonnen”

Na de aankondiging van premier Rutte is de jeugdcommissie en het bestuur virtueel bij elkaar gekomen om te kijken hoe het opstarten van jeugdtrainingen ingericht kon worden. Na de bekendmaking van de regels en richtlijnen vanuit het RIVM, Gemeente Zwijndrecht en de KNVB is het plan verder uitgewerkt. Dit uitvoeringsplan is ingediend bij de Gemeente Zwijndrecht en na de goedkeuring op dinsdagavond, is er, woensdag 29 april, begonnen met de jeugdtrainingen. 

Alle leden, trainers, ouders en overige belanghebbenden zijn door Groote Lindt goed geïnformeerd. Goed om te zien hoe de trainers en ouders meedenken en helpen. Groote Lindt werkt met coördinatoren (gastdames- en heren) die de kinderen opvangen en toezien of alles gaat zoals we met z’n allen hebben afgesproken. Op het veld staan de trainers om training te geven en mooi om te zien dat de jeugdleden weer kunnen ballen. Specifieke complimenten voor de trainers en spelers van JO13 – JO19. De trainers kwamen met goede aangepaste oefenvormen, ruim opgezet, geen contact en de 1,5 meter kon worden gewaarborgd. De spelers konden de discipline opbrengen om deze aangepaste vorm van training goed uit te voeren.

Groote Lindt is een familiaire vereniging met een mooie voetbalhistorie. Ook na een gedwongen voetbal stop laten de leden zien dat het door te verenigen tot veel in staat is.

Het bestuur van Groote Lindt is trots en dankbaar op de geweldige prestatie die is geleverd. Hiermee is de basis gelegd om in de komende weken verantwoord te kunnen trainen. Voorlopig worden de trainingen nog niet opengesteld voor niet-leden. Hopelijk zijn vrienden en vriendinnen over een aantal weken welkom op de trainingen.

klik hier voor meer informatie over Groote Lindt.

Voor een ander artikel over de club, klik hier.

In gesprek met Mohammed El Hendouz

Mohammed El Hendouz (21) studeert logistiek management aan Avans Hogeschool. De middenvelder voetbalde in de jeugd van Alliance, toen hij als 15-jarige werd gescout door Royal Antwerp FC.

Het voetballen leerde hij als klein jongetje in zijn wijk Kroeven. “Ik voetbalde net als veel andere kinderen heel veel buiten. Uiteindelijk schreef mijn vader me in bij Alliance.”

“Ik had toen één jaar bij Royal Antwerp gevoetbald totdat ze besloten om niks meer te vergoeden omdat de club in de ‘crisis’ kwam. Daarnaast werd er door de club besloten om alle ‘Nederlanders’ weg te sturen. Dit kwam erg hard aan, omdat ik juist goed bezig was en zelfs meedeed met een de jongens van een jaar ouder.

“Voor mij was het wel een hoogtepunt uit m’n carrière, gescout worden door een Belgische profclub. Ik was daar zelfs een keer ‘speler van het toernooi’, iets wat me ook altijd zal bij blijven.”

“Zo besloot ik na een paar stages bij andere profclubs terug te gaan naar Alliance waar ik op m’n zeventiende al paar wedstrijden speelde voor het eerste. Ik besloot om Alliance in te ruilen voor RKVV Roosendaal. Destijds hadden ze het hoogste niveau in de omgeving. In de voorbereiding mocht ik mee doen met de selectie, waar ik me regelmatig liet zien. Ik werd na de voorbereiding naar de JO19-1 teruggezet.”

“Het was ook gelijk me laatste jaar, want ik had er helemaal geen zin in meer. Op sportief gebied ging het achteruit. Door mijn demotivatie besloot ik om op achttienjarige leeftijd helemaal te stoppen. Een maand geleden raakte ik door Jordi Ewanena in contact met Rick schimmel en na fijn gesprek begon het weer te kriebelen!”

Gekeken naar het komende seizoen heeft de rechtspoot niet heel veel verwachtingen. “Ik heb een ruime twee jaar niet gevoetbald, denk hierbij aan misschien twee à drie keer per jaar voor de lol zaalvoetballen. Voetbal verleer je niet natuurlijk. Belangrijkste voor mezelf is voetbal-fit te worden, zodra ik dat ben kan ik wel voor verassingen zorgen. Ik hoop met BSC snel te promoveren.  Daarnaast laat ik alles lopen hoe het gaat, ik heb niet echt een toekomstbeeld. Ik moet gewoon mijn ding doen dan zien we het vanzelf. Belangrijkste is om gezond te blijven.”

Meer informatie over BSC? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Roosendaal.

Hoe nu verder met assistent-trainer Tim van der Ree van V.V. Steenbergen

Tim van der Ree (30) was bezig aan zijn eerste seizoen als assistent-trainer bij de hoofdmacht van V.V. Steenbergen. Hiervoor was hij twee jaar lang trainer van het tweede elftal en vijf jaar daarvoor trainer van de JO19-1. Tim is altijd al bij V.V. Steenbergen actief geweest, en is echt een man van de club.

Het team had dit seizoen qua resultaten een slechte start. ‘’We zijn gestart met een behoorlijk nieuwe groep met veel jeugdspelers vanuit de JO19-1 en deels minder ervaren spelers op eerste elftal (derde klasse) niveau. In het begin moesten we behoorlijk aan elkaar wennen en zag je met name de onervarenheid terug. Dit heeft ons in het begin veel punten gekost.’’

Uit de eerste zes wedstrijden wist V.V. Steenbergen maar vier punten te pakken. Ondanks de mindere resultaten was dit niet terug te zien op trainingen. ‘’De opkomst was goed en de arbeidsintensiteit erg hoog. Ook de sfeer onderling was heel goed. Toch snakte we naar resultaten.

De ommekeer kwam eigenlijk na 27 oktober tegen Hoeven, waar ze met 4-0 verloren. ‘’Na die wedstrijd zaten we in de gang, met beide aanvoerders: Jordy Dam en Xander Burggraaff en trainer Robin Borremans. Er is toen besproken over hoe dingen moesten veranderen. Op dinsdag hebben we nogmaals samen gezeten en toen het e.e.a. aangepast. Vanaf dat moment groeide het vertrouwen.’’ De eerstvolgende zes wedstrijden tot de winterstop leverde drie overwinningen, twee gelijke spelen en één nederlaag op.

Na de winterstop kwam direct de wedstrijd tegen RBC. ‘’Een boeiende wedstrijd waarin we in de blessuretijd op 1-0 achterstand kwamen. Na afloop kregen we veel complimenten van RBC-kant, waar een gelijkspel meer recht had gedaan. De week erop speelde we tegen Hoeven, daar waar we uit nog met 4-0 verloren wonnen we nu thuis met 5-0. Een wedstrijd waarin goed was te zien dat deze jonge groep al behoorlijk wat stappen had gemaakt. Als staf zijn we uitermate tevreden over de ontwikkeling van deze groep!’’

Persoonlijk kijkt Tim met gemengde gevoelens terug. ‘’De mindere start had ik zelf graag anders gezien. Je kijkt daarin ook kritisch naar je eigen functioneren, keuzes en beslissingen die je hebt gemaakt. Het eerder veranderen van bepaalde zaken is iets wat dan als eerste opkomt. Ik denk dat we dan al eerder beter hadden gepresteerd. Dat had de ontwikkeling ook wat versnelt binnen onze groep. Toch ben ik reëel. Wanneer je met zo’n jonge groep start, dan denk ik dat we als team trots mogen zijn op de ontwikkeling die we hebben doorgemaakt. We kijken dan ook uit naar komend seizoen!’’

Om fit te kunnen blijven heeft de groep een schema mee gekregen voor tijdens de zomerstop. ‘’De eerste training is voor ons dan snel te zien wie zich wel- en wie niet aan het schema heeft gehouden. De voorbereiding is voor een groot deel al ingevuld. Daarbij gaan we iets meer trainen, zodat iedereen weer fit is om vervolgens wedstrijdminuten te gaan opbouwen. We hopen 1 augustus dan ook weer te mogen starten.’’

V.V. Steenbergen heeft de keuze gemaakt om over te stappen van het zondag- naar het zaterdagvoetbal. ‘’Het beleid is om de komende jaren door te groeien met zoveel mogelijk jongens uit Steenbergen. De doorstroming van de jeugd is daarin van groot belang. Op dit moment zijn we druk bezig met de totale selectie voor het komende seizoen. Ook de vorming van het tweede elftal heeft daarbij onze speciale aandacht. De verwachting is dat we met een selectie van ongeveer veertig spelers gaan starten. We zijn ambitieus, maar ook realistisch. De vierde klasse wordt, met de vele clubs die overstappen, behoorlijk sterk en een uitdagende klasse om in te spelen. Wij moeten gaan spelen voor promotie. We hebben een jonge, gretige en ook talentvolle groep die voor de prijzen wil spelen!’’

Foto: M Pictures 2015

Klik hier voor meer informatie over V.V. Steenbergen.

Voor een ander artikel over V.V. Steenbergen, klik hier.

In gesprek met Ruben Retel van SV Oranje Wit

Ruben Retel (22) is al jaren een goede selectiespeler bij de voetbalclub SV Oranje Wit uit Dordrecht. Naast het voetballen is de aanvaller momenteel bezig met afstuderen. Ruben volgt de opleiding commerciële economie aan de Hogeschool. Daarnaast loopt hij voor zijn afstuderen stage bij een groothandel in medische benodigdheden.

De Dordtenaar begon in zijn jonge jaren bij de voetbalclub DFC. Hij is bij deze voetbalclub gaan voetballen door zijn vader en zijn opa’s. Echter ruilde hij de voetbalclub DFC snel weer in voor voetbalclub SV Oranje Wit. Ruben heeft in zijn voetbalcarrière bij Oranje Wit alle selectieteams doorlopen. Op zijn negentiende kwam de aanvaller in het eerste van Oranje Wit terecht.

Retel is meerdere malen gescout voor verschillende clubs. In de d’tjes werd hij gescout voor FC Dordrecht. ‘’Oranje Wit speelde op dat moment op een even hoog niveau. Ik heb dus besloten om bij Oranje Wit te blijven.’’ In de c’tjes en in de a’tjes werd de Dordtenaar tweemaal gescout voor Sparta. Daarnaast werd de tweeëntwintigjarige in hetzelfde jaar in de a’tjes gescout voor ADO. ‘’Het was een superleuke ervaring om mee te mogen maken.’’

Ondanks de vele hoogtepunten heeft de voetballer ook te maken gehad met een dieptepunt. Ruben is in december 2018 geopereerd, omdat hij zijn kruisband had afgescheurd. De aanvaller heeft tot tien maanden na de operatie moeten revalideren voordat hij weer kon voetballen. ‘’Ik miste tijdens mijn blessure ook een groot sociaal gedeelte, omdat ik niet aanwezig was bij de trainingen.

Ruben begon dit seizoen in het tweede elftal van Oranje Wit om wedstrijdfit te worden. Toen het moment daar was om terug te keren naar het eerste elftal, begon de coronacrisis. ‘’Mijn doel was om zo snel mogelijk weer aan te sluiten bij het eerste’’. Voor de toekomst heeft Retel de ambitie om de eerste spits te worden van het eerste elftal. Daarnaast wil hij graag hogerop spelen. Hiermee bedoelt hij hoofdklasse of zelfs nog wel hoger.

De voorbeeldvoetballer van Ruben is Robert Lewandowski van FC Bayern München. ‘’De manier hoe hij zich positioneert in het veld en hoe hij scoort vind ik verbazingwekkend en fijn om naar te kijken. Het is een voorbeeld voor mij als spits.’’ Daarnaast is hij lovend over Thomas Boudesteijn uit het eerst elftal van Oranje Wit. Thomas heeft zijn kruisband tweemaal afgescheurd aan beide knieën. ‘’Ik heb er respect voor hoe hij tweemaal is teruggekomen na zijn revalidatie. Hij is zeker een van de betere voetballers uit Oranje Wit 1.’’

De avond voor de wedstrijd gaat Ruben altijd op tijd slapen en drinkt niet. ‘’In de warmping up trap ik altijd een balletje op de goal om erin te komen.’’ Doordat de competitie op dit moment stilligt door het coronavirus probeert de aanvaller wel fit te blijven. Normaal ging hij viermaal per week naar de sportschool. ‘’Helaas is de gym dicht. Ik sport nu bij Casper Westera thuis, om fit te blijven. Casper zit ook in het eerste elftal van Oranje Wit.’’

Naast voetballen is hij graag met vrienden en met zijn vriendin. Daarnaast gaat hij graag naar festivals in de zomer. ‘’Helaas gaan de festivals dit jaar niet door.’’. Op wintersport beoefent hij graag de sport snowboarden. Dit doet hij al jaren.

Ruben heeft op zijn vijftiende tot zijn achttiende training gegeven bij de voetbalclub. ‘’Ik ben ermee gestopt, omdat ik het niet meer zo leuk vond.’’ Op de vraag of hij nog andere werkzaamheden doet bij de club zegt hij lachend ‘’Ja, een biertje drinken’’.

De Dordtse voetbalt al sinds zijn vierde of vijfde jaar met zijn vrienden in diverse elftallen. ‘’Het is leuk om te zien dat je dan nu met zijn allen in het eerste elftal speelt’’. Hij vindt Oranje Wit een hele gezellige club waar al zijn vrienden zitten, maar hij geeft wel aan dat wanneer het zaterdag is, de knop omgaat en dat er serieus gevoetbald wordt. ‘’Dat is leuk om te zien’’.

Sinds kort is er eindelijk duidelijkheid over het restant van de competitie. De KNVB schrapt alle amateurcompetities van dit seizoen. Geen degradanten, maar ook geen kampioenen. Dit is een behoorlijke teleurstelling voor een aantal clubs, waar andere clubs misschien wel opgelucht zijn.  Dit betekent dus ook het einde van het seizoen voor Oranje Wit. ”Ik hoop dat ik snel weer het veld op mag en vanaf het begin belangrijk zal zijn met mijn goals.’’

Klik hier voor meer informatie over SV Oranje Wit.

Voor een ander artikel over SV Oranje Wit, klik hier.

In gesprek met Ruben Retel van SV Oranje Wit

Ruben Retel (22) is al jaren een goede selectiespeler bij de voetbalclub SV Oranje Wit uit Dordrecht. Naast het voetballen is de aanvaller momenteel bezig met afstuderen. Ruben volgt de opleiding commerciële economie aan de Hogeschool. Daarnaast loopt hij voor zijn afstuderen stage bij een groothandel in medische benodigdheden.

De Dordtenaar begon in zijn jonge jaren bij de voetbalclub DFC. Hij is bij deze voetbalclub gaan voetballen door zijn vader en zijn opa’s. Echter ruilde hij de voetbalclub DFC snel weer in voor voetbalclub SV Oranje Wit. Ruben heeft in zijn voetbalcarrière bij Oranje Wit alle selectieteams doorlopen. Op zijn negentiende kwam de aanvaller in het eerste van Oranje Wit terecht.

Retel is meerdere malen gescout voor verschillende clubs. In de d’tjes werd hij gescout voor FC Dordrecht. ‘’Oranje Wit speelde op dat moment op een even hoog niveau. Ik heb dus besloten om bij Oranje Wit te blijven.’’ In de c’tjes en in de a’tjes werd de Dordtenaar tweemaal gescout voor Sparta. Daarnaast werd de tweeëntwintigjarige in hetzelfde jaar in de a’tjes gescout voor ADO. ‘’Het was een superleuke ervaring om mee te mogen maken.’’

Ondanks de vele hoogtepunten heeft de voetballer ook te maken gehad met een dieptepunt. Ruben is in december 2018 geopereerd, omdat hij zijn kruisband had afgescheurd. De aanvaller heeft tot tien maanden na de operatie moeten revalideren voordat hij weer kon voetballen. ‘’Ik miste tijdens mijn blessure ook een groot sociaal gedeelte, omdat ik niet aanwezig was bij de trainingen.

Ruben begon dit seizoen in het tweede elftal van Oranje Wit om wedstrijdfit te worden. Toen het moment daar was om terug te keren naar het eerste elftal, begon de coronacrisis. ‘’Mijn doel was om zo snel mogelijk weer aan te sluiten bij het eerste’’. Voor de toekomst heeft Retel de ambitie om de eerste spits te worden van het eerste elftal. Daarnaast wil hij graag hogerop spelen. Hiermee bedoelt hij hoofdklasse of zelfs nog wel hoger.

De voorbeeldvoetballer van Ruben is Robert Lewandowski van FC Bayern München. ‘’De manier hoe hij zich positioneert in het veld en hoe hij scoort vind ik verbazingwekkend en fijn om naar te kijken. Het is een voorbeeld voor mij als spits.’’ Daarnaast is hij lovend over Thomas Boudesteijn uit het eerst elftal van Oranje Wit. Thomas heeft zijn kruisband tweemaal afgescheurd aan beide knieën. ‘’Ik heb er respect voor hoe hij tweemaal is teruggekomen na zijn revalidatie. Hij is zeker een van de betere voetballers uit Oranje Wit 1.’’

De avond voor de wedstrijd gaat Ruben altijd op tijd slapen en drinkt niet. ‘’In de warmping up trap ik altijd een balletje op de goal om erin te komen.’’ Doordat de competitie op dit moment stilligt door het coronavirus probeert de aanvaller wel fit te blijven. Normaal ging hij viermaal per week naar de sportschool. ‘’Helaas is de gym dicht. Ik sport nu bij Casper Westera thuis, om fit te blijven. Casper zit ook in het eerste elftal van Oranje Wit.’’

Naast voetballen is hij graag met vrienden en met zijn vriendin. Daarnaast gaat hij graag naar festivals in de zomer. ‘’Helaas gaan de festivals dit jaar niet door.’’. Op wintersport beoefent hij graag de sport snowboarden. Dit doet hij al jaren.

Ruben heeft op zijn vijftiende tot zijn achttiende training gegeven bij de voetbalclub. ‘’Ik ben ermee gestopt, omdat ik het niet meer zo leuk vond.’’ Op de vraag of hij nog andere werkzaamheden doet bij de club zegt hij lachend ‘’Ja, een biertje drinken’’.

De Dordtse voetbalt al sinds zijn vierde of vijfde jaar met zijn vrienden in diverse elftallen. ‘’Het is leuk om te zien dat je dan nu met zijn allen in het eerste elftal speelt’’. Hij vindt Oranje Wit een hele gezellige club waar al zijn vrienden zitten, maar hij geeft wel aan dat wanneer het zaterdag is, de knop omgaat en dat er serieus gevoetbald wordt. ‘’Dat is leuk om te zien’’.

Sinds kort is er eindelijk duidelijkheid over het restant van de competitie. De KNVB schrapt alle amateurcompetities van dit seizoen. Geen degradanten, maar ook geen kampioenen. Dit is een behoorlijke teleurstelling voor een aantal clubs, waar andere clubs misschien wel opgelucht zijn.  Dit betekent dus ook het einde van het seizoen voor Oranje Wit. ”Ik hoop dat ik snel weer het veld op mag en vanaf het begin belangrijk zal zijn met mijn goals.’’

Klik hier voor meer informatie over SV Oranje Wit.

Voor een ander artikel over SV Oranje Wit, klik hier.