MIDDELBURG – Toen Melvin Telussa (38) begon aan zijn klus als voorzitter bij SV Jong Ambon had hij wel gedacht dat het een pittige klus zou worden. Maar dat hij zó pittig zou zijn dat bijna al zijn vrije uren erin zouden verdwijnen, dát had hij niet gedacht. Toch was hij de afgelopen drie jaar bijna dag en nacht bezig om de organisatie weer op de rit te zetten én om uit de verfoeide Categorie 3 van de KNVB te verdwijnen. Jong Ambon is de status van ‘probleemclub’ sinds begin augustus jl. definitief kwijt.

“En daar ben ik nog het meeste trots op! Dat we dat binnen twee jaar met een hele grote groep enthousiaste clubmensen voor elkaar hebben gekregen. Het was een flinke klus, hebben heel wat lijken uit verschillende kasten moeten opruimen, hebben puin geruimd en hebben weer vertrouwen moete opbouwen. Daarin zijn we geslaagd en dat stemt me heel erg tevreden. Dat was voor het voortbestaan van de club Jong Ambon essentieel en de grootste overwinning van de afgelopen jaren.”

Na enkele geweldsincidenten kon de KNVB niet anders dan de Walcherse club onder toezicht plaatsen en door middel van een traject proberen om er met elkaar uit te komen. Een procesbegeleider vanuit de KNVB in de persoon van Willy Lund en met Liesbeth Koole als aanspreekpunt ging Telussa en zijn bestuur aan de slag. “We hebben plannen gemaakt, er is een dwarsdoorsnede van de club gemaakt en er is een koers uitgezet waar we met elkaar naartoe wilden werken. Daarin zijn alle geledingen binnen de club betrokken, van staf tot bestuur en van spelers tot vrijwilligers. Allemaal konden ze een bijdrage leveren en dat is ook massaal gedaan. Daarvoor ben ik iedereen die eraan heeft meegewerkt enorm dankbaar voor, want deze club is te bijzonder om zomaar verloren te laten gaan.”

De inspanningen van Telussa als voorzitter bestonden vooral uit het bij elkaar zoeken van de juiste, betrouwbare mensen om de klus te klaren en de club weer op de rails te zetten. De sponsoring werd opnieuw volop aangepakt en zit in een nog altijd stijgende lijn. “Maar nog veel belangrijker was, dat de contributiebetaling nog vrijwel honderd procent is. Dat was dramatisch laag en kostte de club heel veel geld. Nu dat is geregeld en de sponsoring nog altijd groeit, maakt dat de financiële positie van ons als vereniging ook een stuk stabieler. Ook hebben we de beslissing genomen om bijna twintig leden te royeren, iets wat je als kleine club ook niet zomaar even doet. Dat heeft impact, maar was noodzaak om de boel gezond te maken.”

”We zijn van oorsprong een Molukse vereniging, maar ons ledenbestand is momenteel zowat wit, bruin, groen, geel en paars en daar zijn we best trots op. We willen een club zijn waar iedereen welkom is én zich ook welkom voélt! Betrouwbaarheid, openheid en een fijne sportieve sfeer is daarbij van het grootste belang. Er was een enorme schuldenlast toen ik het stokje overnam, de club zat in een diep dal. Als ik dan zie hoe groot de bereidheid is geweest van een hele grote groep mensen die hun schouders eronder hebben gezet, dan geeft dat meer dan wat ook het bestaansrecht aan van onze club.”

Waar bij veel clubs een voorzitter aan een klus begint op nul en hoopt onder zijn bewind om vooral sportieve successen te boeken, daar lag dat bij Telussa volledig anders. “Ik begon op min duizend en zijn nog lang niet bij nul. Het sportieve is mooi, maar als het in de basis van de club niet goed geregeld is dan heb je aan sportieve prestaties helemaal niks. We zijn op de goede weg met elkaar en kunnen weer omhoog kijken om er een stabiele club van te maken. Ik heb onlangs mijn termijn met drie jaar verlengd en hoop dat de aandacht langzaamaan meer richting het sportieve kan gaan. Het fundament is aangepakt en iedereen is zich doordrongen van het feit dat we uit die Categorie 3 moeten wegblijven. Het bestuur is op orde, de stichting loopt weer. Ik zie de toekomst van ons dan ook met vertrouwen tegemoet.”

Klik hier voor meer informatie over Jong Ambon
Klik hier voor meer artikelen over Jong Ambon

OOST-SOUBURG – Op je zestiende geselecteerd worden als zaalkeeper voor Jong Oranje, op je achttiende meetrainen met de hoofdselectie van het Nederlands Zaalvoetbalteam, op je negentiende de nationale bekerfinale spelen met ZV Groene Ster… Het zijn flink wat ervaringen op het hoogste niveau van het zaalvoetbal. Maar ook op het veld wil Youssef Ben Sellam (19) zich verder ontwikkelen. Om dat in zijn ogen het beste te kunnen doen, maakte hij de overstap naar derdeklasser RCS.

“Dat is een heel bewuste keus geweest. Want ik had ook aanbiedingen van clubs die op een hoger niveau actief zijn, maar het complete plaatje wat RCS schetste dat sprak me aan. Het gevoel wat ik bij de club had was vanaf het eerste gesprek heel erg goed. Ook het kunnen samenwerken met trainer Cees Houtepen én Mohamed El Bekkaoui, in mijn ogen de beste veldkeeperstrainer die ik me kan wensen, speelde mee bij mijn keuze. Ze hadden een duidelijke visie op korte en ook langere termijn. Daarnaast boden ze ook voor mij persoonlijk de beste combinatie met het oog op het zaalvoetballen in de eredivisie met Groene Ster én mijn traject bij het Nederlands Elftal. Al die zaken bij elkaar hebben me, nadat ik ook al een aantal keren bij RCS had meegetraind, doen besluiten om definitief voor de overstap van SV Walcheren naar hier te kiezen.”

Want hoewel hij geniet van het veldvoetbal, ligt er voor Ben Sellam ook een meer dan grote passie in de zaal. Het was dan ook de allereerste vraag die hij stelde tijdens zijn gesprek in Oost-Souburg. “Kan ik zaalvoetballen? Dat was bij alle gesprekken die ik heb gehad voor mij het belangrijkste. Daar deden ze bij RCS niet moeilijk over gelukkig. De selectie is bovendien flink versterkt en men heeft het doel om zo lang mogelijk mee te doen voor de titel en zéker vol te gaan voor promotie. Al vind ik dat je ook moet durven uitspreken dat je kampioen wilt worden. Want met gezonde sportieve ambitie is in mijn ogen niets mis.”

Voor een negentienjarige heeft Ben Sellam al het nodige meegemaakt als het gaat om voetballen tegen mooie tegenstanders en op een mooi niveau. Van kampioen worden met JVOZ door in Rotterdam Feijenoord met 1-3 te verslaan tot zijn selecties voor de vertegenwoordigende Oranje-elftallen. En dan ook nog een nationale bekerfinale spelen, de Groene Ster uiteindelijk met flinke cijfers verloor. Een wond die bij de jeugdige goalie nog altijd niet is geheeld. “Daar ben ik tot de dag van vandaag doodziek van. We hadden een geweldig bekertoernooi en dan gaat het in de finale zo mis.. Ik heb toen een medaille gekregen, maar die heb ik ergens weggegooid en niet meer gevonden. Ooit wil ik die finale nog eens spelen en dan als winnaar van het veld stappen. Dat is een absoluut doel voor mij ja.”

Maar zoals een fanatiek sporter betaamt, heeft hij meerdere doelstellingen die hij nog wil verwezenlijken. En zéker ook op het veld bij RCS. “Daar wil ik alles uit de kast halen om eerste doelman te worden. Dat wordt een pittige strijd, maar die wil ik zonder meer aangaan. Daarnaast wil ik mijn record dat ik ooit in de B1 van JVOZ haalde evenaren, maar het liever nog verbeteren. Ik had er ooit een seizoen met maar vijftien tegentreffers. Erg weinig natuurlijk, maar dat zou ik graag bij RCS willen evenaren of verbeteren. Die druk als sporter wil ik voelen en me opleggen. Die heb ik ook nodig. Ik heb in de jeugd en ook in de zaal laten zien een hoog niveau te kunnen halen, dat hoop ik hier bij RCS nu ook te kunnen tonen. Dat is in elk geval voor mij de ultieme drijfveer om er vol voor te gaan. Trainen en spelen om beter te worden. Elke training en wedstrijd jezelf honderd procent geven om het maximale uit je capaciteiten te halen. Bij Groene Ster, bij Oranje én RCS.”

klik hier voor meer artikelen over RSC.

MIDDELBURG – Net als de grote buurman Zeelandia-Middelburg is Sportpark De Veerse Poort de thuisbasis van zaterdagvierdeklasser MZVC. Dat is echter wel zowat de enige overeenkomst tussen beide clubs. Met Stéphane Cépèro keert er dit seizoen een oude bekende terug als hoofdtrainer. Afgelopen seizoen was hij al enkele maanden interim-trainer, maar na het vertrek van Jacques Blijlevens staat hij wederom als eindverantwoordelijke voor de groep.

Toen de club in april 2000 werd opgericht was Cépèro er actief als speler, terwijl hij tussen 2011 en 2014 als trainer voor de groep stond. Hij promoveerde destijds twee keer en bracht MZVC van de vierde- naar de tweede klasse. “En helaas zat er ook één degradatie bij in mijn vorige periode. Het mooie aan de club is, dat iedereen graag voor MZVC wil voetballen, dat het er erg gemoedelijk aan toegaat. Als je resultaten boekt is dat mooi meegenomen, maar de basis van alles is dat er een goede sfeer moet zijn, spelers met plezier naar de club komen en vooruitgang boeken. Dat zijn elementen die ik ook als trainer nastreef.”

De kleinschaligheid, gekoppeld aan plezier en gemoedelijkheid is een identiteit die Cépèro enorm waardeert en waarin hij prettig kan werken als trainer. “Ik heb bij twee soortgelijke clubs als trainer gewerkt en ik moet zeggen dat ik me in zo’n omgeving enorm prettig voel. Spelers hebben een grote bereidheid ook naar elkaar toe en we hebben een goeie groep. Er is routine in de persoon van Geert Bosschaart en er zijn jonge talenten die nog stappen kunnen en moeten maken. Samen met medetrainer John Bentschap-Knook probeer ik hen daarin te ondersteunen en door middel van een persoonlijke aanpak in oefenstof en coaching ze te laten groeien.”

Cépèro ziet zichzelf als een stimulerende trainer en wil in zijn aanpak en voetbalvisie altijd uitgaan van het positieve. “Spelers doen dingen in mijn ogen niet expres fout. Dus wat heeft het voor zin om te gaan schreeuwen of ze negatief te benaderen. Daar is nog nooit iemand beter van gaan spelen. Dat past ook niet bij mij. En zeker nu na die hele corona-periode is het gewoon fijn dat we met elkaar weer op het veld kunnen staan. Dat zal wennen zijn, aanpassingen vergen ook. In benadering, maar ook qua inrichting van trainingen, kleedkamers, met besprekingen en ga zo maar door. Iedereen heeft grote bereidheid om ervoor te gaan. Iedereen wil ook. Met VC Vlissingen is er een ploeg uit de buitencategorie bijgekomen. Waar wij onszelf uiteindelijk nestelen, dat zal afhankelijk zijn van de start én of iedereen fit blijft. Als het meezit, dan kunnen we misschien wel voor een verrassing zorgen. Maar, als na afloop van het seizoen de spelers kunnen terugkijken op een mooi jaar en ze hebben genoten, dan is me dat nog veel meer waard.”

Klik hier voor meer informatie over MZVC
Klik hier voor meer artikelen over MZVC