WESTKAPELLE – Hij mag zich met ruim tweehonderdvijftig treffers onbedreigd de ‘all-time-clubtopscorer’ van v.v. De Noormannen noemen. Aanvaller Mark Minderhoud is ook de enige Zeeuwse speler die de afgelopen 21 seizoenen in elke bekercompetitie heeft gescoord. En met zijn 38 jaar bewijst hij bij de ploeg uit Westkapelle nog vrijwel wekelijks zijn waarde.

“Dat laatste is voor mezelf overigens wel elk seizoen na de winterstop een belangrijke graadmeter. Dan stel ik mezelf altijd drie vragen: heb ik er nog voldoende lol in? Kan het lichaam de belasting nog altijd aan? Willen ze me nog en ben ik nog voldoende waardevol voor het elftal? Als ik op één van die drie vragen een twijfel voel, dan is het moment gekomen om te stoppen. Maar tot op heden is dat totaal niet aan de orde, dus ga ik door zolang het goed blijft gaan.”

Minderhoud is zonder twijfel een belangrijk verlengstuk in het veld van trainer Lennard Kerkhove, die alweer aan zijn zesde seizoen als hoofdtrainer is begonnen. “Het is voor mij ook belangrijk dat Lennard hier nog is, want ik denk dat ik niet meer doorga als er een andere trainer zou komen. Nu weet je wat je aan elkaar hebt en om dan op mijn leeftijd nog te moeten gaan wennen aan een andere speelstijl, manier van trainen of werkwijze, dat lijkt me een brug te ver. Dus ook dat speelt altijd wel mee in de overweging er nog een jaartje aan vast te plakken hier.”

Met uitzondering van twee seizoenen VC Vlissingen is de veelscorende aanvaller al zijn gehele voetballeventje actief op Sportpark De Prelaat en doorliep er alle jeugdlichtingen om op zijn vijftiende de debuteren in het eerste elftal. Daar bleek hij een neusje voor de goal te hebben en was hij met meer dan 260 doelpunten meer dan belangrijk voor de club. Ondanks dat hij nu in Oost-Souburg woont, zijn beide zoontjes bij RCS spelen en Minderhoud er trainer is van de JO7 en JO10,  reist hij toch trouw drie keer per week naar zijn geboortegrond Westkapelle. “Ik ben van nature altijd fanatiek geweest en sla ook liefst geen training over. Dat zat er altijd in en dat is nu nog altijd zo. We hebben gelukkig nu een gretige groep met een mooie mix van ervaren dertigers en jonge jongens. Jammer genoeg is de selectie wel smal en zit er niet direct een lichting aan te komen waaruit we kunnen gaan putten voor de toekomst. Maar als we iedereen zoveel mogelijk fit weten te houden, dan moeten we zeker dit aankomende seizoen in de middenmoot kunnen meekomen. En na die coronaperiode die voor een abrupt einde zorgde van het afgelopen seizoen, is iedereen hongerig en gretig om weer te mogen voetballen.”

De coronaperiode, dat was afgelopen competitie misschien wel de redding voor De Noormannen geweest. Toen ze voorlaatste stonden ging er een streep door het seizoen en mogen ze nu opnieuw in de Derde Klasse A uitkomen. “We zullen het nooit weten hoe we waren geëindigd. We zaten op het laatst weer in een betere periode en kregen nog veel directe concurrenten. Maar dat is voorbij en nu moeten we ons richten op dit seizoen. Ik denk dat we toch wel kunnen verrassen, dat hebben we tegen de topteams ook geregeld bewezen. Zaak is nu om ook tegen concurrenten punten te pakken. En daar probeer ik met coaching, voorop gaan in de strijd, assists en goals mijn bijdrage aan te leveren. Zolang ik daarmee van meerwaarde kan zijn, dan plak ik er met plezier nog wat wedstrijden aan vast.”

Klik hier voor meer informatie over VV De Noormannen
Klik hier voor meer artikelen over VV De Noormannen

OOST-SOUBURG – Het 25^e seizoen als trainer had voor Cees Houtepen een mooi jubileumcadeau kunnen zijn in de vorm van een kampioenschap. Maar het liep helaas anders. RCS was volop in de race samen met Luctor voor de kampioenschap tot de competitie werd afgebroken. Weg doelstelling, weg promotie.

En dus rest voor RCS en trainer Houtepen niets anders dan opnieuw een seizoen in de Derde Klasse A, het niveau waarop de Souburgers uitkomen sinds 2016. In hun eerste seizoen na de overstap naar het zaterdagvoetbal werd de club kampioen, maar daarna lukt het niet door te stoten richting de tweede klasse. “Maar dat is en blijft wel onze doelstelling. We hebben er in de zomerperiode een aantal heel sterke jongens bijgekregen, dus de concurrentie binnen de selectie is enorm toegenomen. Voor mij als trainer natuurlijk prettig, want een sterke groep is altijd fijn werken.”

Waar de competitiegenoten duidelijk zijn als ze de titelfavorieten aanwijzen met Luctor en RCS, daar houdt de ervaren Houtepen nog een slag om de arm. “Het moet uiteindelijk allemaal blijken he, je kunt op papier een sterke selectie hebben maar je moet het wel wekelijks op het veld laten zien. Wat me opvalt is dat de jongens allemaal heel gretig zijn. Soms moeten ze zelfs worden afgeremd. Het is voor mij als trainer nu taak om met de nieuwelingen erbij er een sterk team van te maken. Individueel hebben ze veel kwaliteit, maar het is nog wel erg jong. Het gaat dan vooral in de partijvormen maar ook tijdens wedstrijden vooral om de effectiviteit en het herkennen van ruimtes en voetbalsituaties. En daar zit nog heel veel groeipotentie. Dat betekent vooral heel veel herhalen, herhalen en herhalen tijdens trainingsavonden. Die bewustwording creëren. Want we hebben zoveel aanvallende kwaliteiten en creëren elke wedstrijd enorm veel kansen. Nu is het zaak om er effectiever mee om te gaan, zodat we wedstrijden sneller in ons voordeel beslissen.”

 In zijn loopbaan als trainer, die in 1994 begon bij v.v. Arnemuiden, werkte Houtepen daarna bij gerenommeerde clubs als onder meer v.v. Serooskerke, v.v. Kloetinge, SSV’65, FC Axel en nu dus voor het tweede jaar bij RCS. “Het was natuurlijk mooi geweest om in mijn jubileumjaar een mooie prijs te pakken, maar dat mocht niet zo zijn. We waren goed op weg en het is nu vooral zaak om direct in de competitie een goede start te maken. De jongens zijn in elk geval fit, want ze hebben individueel en ook als groep de gehele zomerperiode doorgetraind zover dat kon. Het zegt ook veel over de instelling en de beleving die er heerst. Iedereen wil heel graag naar dat hogere niveau toe. Dat is ook wel wat past bij de ambitie van deze club. Het is alleen nu aan ons als spelersgroep én technische staf om dat met elkaar te gaan realiseren. RCS heeft altijd de ambitie om ieder seizoen mee te willen spelen voor de prijzen. Strijden voor promotie is altijd het doel, zonder dat er écht druk op wordt gelegd. Dat is ook zo binnen de jeugdopleiding van de club. Op termijn een stabiele tweedeklasser worden dat is de rode stip aan de horizon. Eerst maar een zorgen om op dat niveau te komen, dat zal sowieso nog een flinke klus worden maar we gaan er in elk geval wel alles aan doen.”

KOUDEKERKE – Het is niet altijd een gebruikelijke combinatie, dat een vader en zoon de trainersstaf vormen van een eerste selectie. Sinds begin dit seizoen staan bij zaterdagderdeklasser VCK uit Koudekerke Huib en zijn zoon Aloys Meerman als eindverantwoordelijken voor de jonge Koudekerkse spelersgroep.

Huib Meerman was een van de betere Zeeuwse voetballers van zijn generatie en speelde onder meer voor Arnemuiden en Kloetinge, terwijl hij voor VCV Zeeland ook het profavontuur meemaakte. Nadat hij als speler stopte, was hij als trainer actief voor tal van Zeeuwse clubs.  Onder meer bij Domburg, Vlissingen, Zeelandia Middelburg, Kapelle, Oostkapelle, Nieuwland en Nieuwdorp was hij hoofdcoach. En nu dus bij VCK, waar hij zijn zoon Aloys naast zich krijgt als assistent. De 24-jarige assistent was ook vorig seizoen al trainer bij de JO19 van VCK, een functie die hij nu combineert met het assisteren van zijn vader bij de hoofdmacht. “Een geweldige klus. In tegenstelling tot mijn vader, was ik geen hoogvlieger als speler en koos daarom al snel voor het trainerschap. Ik heb mijn UEFA-C behaald en wil ook UEFA-B behalen. Maar ik wil vooral vlieguren maken als trainer en heb nog veel te leren. Dat ik dit nu samen met mijn vader kan en mag doen, dat is mooi en vooral bijzonder.”

Als trainer begon Aloys al vroeg bij de E-tjes van v.v. Nieuwland. Vanaf de JO13 tot en met de JO19 was hij hoofdcoach en sloot hij het Nieuwlandse hoofdstuk af met een prachtig kampioenschap. “Toen combineerde ik het trainerschap van de JO19 met het trainer van de JO15 bij v.v. Arnemuiden. Door omstandigheden kreeg ik de kans bij VCK om daar de JO19 te gaan doen. Die uitdaging wilde ik wel aangaan en keek ik af en toe al mee bij de vorige trainer Wesley Visser. Toen hij aangaf weg te gaan, benaderde het bestuur mijn vader. Hij wilde het wel doen, maar wel met mij als assistent. Een mooie kans en prachtig om er hier de komende jaren wat neer te kunnen zetten. Ik vind het vooral bijzonder om dit samen te kunnen doen en samen te delen als vader en zoon.”

Ze bespreken alles samen, van tactiek tot trainingsvormen en van voorbereidingen tot de opstelling. “Maar mijn vader is de eindverantwoordelijke en het aanspreekpunt van de groep. We zijn van een andere generatie en hebben als trainers elk onze eigen kijk. Het is vooral ook mooi om van elkaar te leren. Ik van hem hoe hij omgaat met spelers en hoe hij bijvoorbeeld ‘slecht nieuws’ brengt naar spelers die niet spelen of afvallen. Dat aspect daarin moet ik nog groeien. Mijn vader beheerst dat van nature, en dat is leerzaam. Anderzijds breng ik voor hem weer nieuwere en eigentijdse trainingsvormen in, waarvan hij weer leert. Zo vullen we elkaar aan en willen we proberen deze jonge groep naar een hoger niveau te brengen en ze in alle opzichten van het voetbal proberen beter te maken. We gaan zien wat het seizoen brengt, maar zolang mogelijk meedoen voor de prijzen is wel wat we als doel hebben gesteld.”

Klik hier voor meer informatie over VCK
Klik hier voor meer artikelen over VCK

VLISSINGEN – Seizoenlang combineerde Rogier Veenstra een rol als hoofdtrainer bij v.v. GOES met het trainerschap bij JVOZ. Sinds zijn overstap naar Tweede Divisionist ASWH uit Hendrik-Ido-Ambacht ging dat niet langer. Toch bleef hij behouden voor JVOZ in een andere rol, als technische coördinator. “En dat bevalt me uitstekend moet ik bekennen.”

Sinds 2019 vervult Veenstra de nieuwe functie binnen JVOZ en sinds die tijd zijn er flink stappen gemaakt. “Ik sta niet meer zelf als trainer op het veld, maar toen ik voor ASWH koos was het noodzaak te kijken wat de opties waren. Want ik wilde wel graag bij JVOZ betrokken blijven. Daaruit kwam dus de rol van technisch coördinator. In die hoedanigheid ondersteun en begeleid ik de jeugdtrainers en concentreer mij heel erg op de manier van trainen en het integreren van spelprincipes. Want daarin vond ik dat we binnen JVOZ nog wel de nodige stappen te maken hadden. Daarmee zijn we hard aan de slag gegaan en dat loopt nu vrij aardig.”

JVOZ, opgericht in 2007, heeft als missie dé kwalitatief hoogwaardige jeugdvoetbalopleiding in Zeeland te zijn, die zoveel mogelijk Zeeuwse talenten laat doorstromen naar het betaalde voetbal. Talenten die het niet halen tot een Betaald Voetbal Organisatie keren over het algemeen terug naar Zeeuwse clubs en zijn daarmee een verrijking voor het Zeeuwse amateurvoetbal. JVOZ heeft een nauwe samenwerking qua voetbal en studie met het Vlissingse Scheldemond College en is kent in Sparta Rotterdam een gerenommeerde opleidingspartner.

Zorgen voor een vaste weekindeling werken met een vastgestelde jaarplanning aan de hand van tien uitgeschreven spelprincipes, dat is waar Veenstra zich als technisch coördinator sterk voor heeft gemaakt. “Daarmee willen we veel meer uniformiteit krijgen in het aanbod van oefenstof richting de spelers. Het gaat om zowel de individuele- én de teamontwikkeling in de ruimste zin van het woord. In het verleden waren te trainingen veel te vrijblijvend en deed elke trainer het naar eigen inzicht. Nu proberen we dat veel meer gestructureerd aan te bieden. En daarbij geef ik de huidige trainers, wat stuk voor stuk jongens zijn die al een flinke voetbalkennis bezitten, de nodige handvatten.”

Er wordt sindsdien nog veel meer maatwerk geboden aan de spelers en daarin speelt ook Veenstra een voorname rol. “We hebben qua trainers heel veel contact. Via WhatsApp bijvoorbeeld. Dan stuur ik een verhaaltje wat het spelprincipe inhoudt. Wat we terug willen zien in de trainingen bij de verschillende leeftijdsgroepen. Trainers worden dan uitgedaagd om daarbij passende oefenstof te bedenken, waarbij de rode draad gewaarborgd blijft. Dat werpt ook zijn vruchten af en op termijn wordt het doorselecteren ook makkelijker. Spelers raken gewend aan de vormen en moeten veel minder wennen als ze naar een leeftijdscategorie hoger gaan. In dat hele verhaal werk ik heel nauw samen met hoofd jeugdopleiding Niels Slager om dat vorm te geven, uit te werken en richting trainers uit te dragen. In individuele gesprekken met de trainers gaan we daar dan dieper op in. Je merkt dat dit veel energie geeft bij iedereen en dat de kwaliteit van onze opleiding daardoor stijgt. En dat is het uiteindelijk groter doel.”

klik hier voor meer artikelen over JVOZ

SEROOSKERKE – Op jonge leeftijd was hij al actief binnen één van de toonaangevende BVO’s van Nederland. Bij AZ Alkmaar werkte Wesley Visser 13 seizoenen als jeugdtrainer én was er wedstrijdanalist bij het eerste elftal, waar hij werkte met trainers als Gertjan Verbeek, Dick Advocaat, Marco van Basten en John van de Brom. De keuze voor familie en Zeeland brachten hem enkele jaren geleden terug naar Zoutelande en werkte hij bij enkele Zeeuwse clubs. Dit seizoen als nieuwe hoofdtrainer van v.v. Serooskerke.

“Dat was een kans die ik niet kon laten lopen. Of zoals ze dat soms zeggen ‘een toevallig passerende trein’. En daar ben ik opgesprongen. Ik was trainer bij VCK en had het goed naar de zin, maar als je dan de kans krijgt om op een hoger niveau te gaan werken was voor mij de keus snel gemaakt. Ik heb enkele gesprekken gehad met Serooskerke en dat voelde goed. Er ligt een mooie nieuwe uitdaging en die wil ik graag aangaan.”

”Van mijn periode bij AZ heb ik destijds enorm veel geleerd. We woonden toen in Heerhugowaard, waar ook mijn vrouw een managementfunctie had bij AZ. Ik had er echter geen mogelijkheden om door te groeien binnen de jeugd, mede ook omdat mij een achtergrond als prof ontbrak. Ik heb toe tussentijds nog gewerkt bij v.v. Terneuzen als hoofdtrainer, maar dat was geen succes. Ik pendelde naar Zeeland en dacht het daar als jonge trainer uit het profvoetbal wel even te gaan doen…. Niet dus. Dat heeft me wel mede gevormd als trainer en gemaakt tot de trainer die ik nu ben. Want het zijn toch echt twee totaal verschillend dimensies. Daarna ben ik nog anderhalf jaar trainer geweest bij Texel’94. Mooi tijd, afgesloten met promotie naar de tweede klasse. Ook bij Reigerboys in Heerhugowaard gewerkt tot we terugkeerden naar Zeeland, omdat mijn vrouw last kreeg van heimwee. Daarna dus hier als trainer aan de slag gegaan.”

Hij ging echter eerst bij De Meeuwen een kijkje in de keuken nemen, werd lid van de TC bij de club en ging aan de slag bij de sponsorgroep. Een heel andere kant in eerste instantie. “Dat was het zeker, maar ook heel leerzaam. Je bekijkt het voetbal van een totaal andere invalshoek. Ze polsten me ook of ik geen trainer wilde worden, maar ik wilde niet bij de club uit mijn eigen woonplaats werken, dat wil ik gescheiden houden hoe mooi ik de club ook vind.”

Het werd uiteindelijk dus VCK, waar hij in het seizoen dat hij er actief was, verschillende jeugdspelers inpaste en succesvol afsloot met een periodetitel. “Dat zag er in het begin niet naar uit, want de start was moeizaam. Er moest worden doorgeselecteerd en dat ging niet zonder slag of stoot. Maar ik heb doorgezet en uiteindelijk is het gaan lopen. Het was de bedoeling om daar nog wat jaren aan vast te plakken maar toen werd ik benaderd door Serooskerke…”

De uitdaging van werken op een hoger niveau sprak Visser aan en hij ging in gesprek met de blauwhemden. “En gaandeweg het contact werd ik enthousiaster en heb toen besloten om de overstap te maken. Er is veel potentie hier, een goede spelersgroep waarin nog heel veel groei zit. Dus dat is voor mij een drive om eruit te halen wat er mogelijk is. We hebben met elkaar hardop uitgesproken dat we de top willen uitdagen met aantrekkelijk, aanvallende voetbal. Het is nu aan ons om het op het veld te gaan waarmaken. Alles zit in mijn ogen op dit niveau dicht tegen elkaar aan. We leggen de lat bewust heel hoog, maar we willen spelen voor de prijzen. Dus minimaal een periodetitel en wellicht wel meedoen voor nog meer.”

Klik hier voor meer informatie over VV Serooskerke
Klik hier voor meer artikelen over VV Serooskerke