Home Blog Pagina 898

VV Beesd pakt door in coronatijden: ‘Er is altijd wel iets te doen’

Er wordt helaas momenteel niet heel veel gevoetbald op sportpark Molenzicht, maar bij VV Beesd zit men ondertussen niet stil. Bestuurslid Cees Brouwer vertelt onder meer over de nieuwbouwplannen en andere actuele zaken bij de club van rood en zwart.

VV Beesd investeerde de laatste jaren veel in duurzaamheid. De verlichting op sportpark Molenzicht is niet heel lang geleden vervangen door duurzame ledlampen, waardoor de energiekosten flink omlaag zijn gegaan bij de club. Daarnaast heeft Beesd een zonneboiler en energiebesparende koelkasten. Als het aan Cees Brouwer ligt zijn de clubgebouwen het volgende project, want de kleedkamers en kantine zijn volgens het bestuurslid aan vervanging toe. “We willen heel graag nieuwbouw op ons sportpark. Er wordt nu amper gevoetbald, maar er is altijd wel iets te doen. Momenteel vergt het maken van plannen voor de aanbesteding veel tijd. Ook moeten we uiteraard veel overleg voeren met de gemeente en we onderzoeken de mogelijkheid om landelijke subsidies te gebruiken.”

Loyale leden
Brouwer is algemeen bestuurslid bij VV Beesd en zit in de technische commissie. Hij is binnenkort vijftig jaar lid van de dorpsclub, waar hij wekelijk met veel plezier komt. “Vroeger heb ik er de hele jeugd doorlopen en daarna werd ik keeper bij het eerste. Tot ongeveer mijn 45ste heb ik nog in lagere elftallen gekeept en nu ben ik keeperstrainer van onze seniorenteams. Ik sta elke donderdagavond lekker op het veld met de jongens en daarnaast regel ik veel buiten de lijnen. Ik vind het heel fijn om te zien dat de jeugd nog wél mag trainen. Alle senioren zijn nu helaas even ‘rustende leden’, maar iedereen is gelukkig erg loyaal en blijft lid. Ook onze sponsoren blijven achter ons staan, daar zijn we heel blij mee. Zo hebben we een businessclub met maar liefst 120 leden, waardoor we als club inkomsten genereren voor mooie projecten.”

Respect
Als lid van de technische commissie is Brouwers blij met de jeugdleiders en jeugdtrainers van VV Beesd, die de kinderen wekelijks blijven motiveren op sportpark Molenzicht. “Ik heb respect voor onze vrijwilligers, want het is niet altijd makkelijk om de jeugd in beweging te houden nu er geen competitiewedstrijden zijn.” Brouwers kijkt kritisch naar die gang van zaken en hoopt dat er snel weer door iedereen ‘voor het echie’ kan worden gespeeld. “Wat is er nu mis met een potje voetbal”, vraagt hij zichzelf af. “Iedereen is lekker buiten aan het sporten, volgens mij is de kans op besmettingen op deze manier vrij klein. Bovendien wordt de functie van voetbal in mijn ogen door velen vaak nog steeds onderschat. Voetbal is een uitlaatklep, geeft iedereen plezier en verbindt mensen. Iedereen mist de sociale contacten enorm en ik hoop voor al onze leden dat tijden snel weer veranderen en dat iedereen nog een fijne tweede seizoenshelft kan spelen.”

 

Klik hier voor meer artikelen over VV Beesd
Klik hier voor meer informatie over VV Beesd

 

 

 

De Kerstboom van Benjamin de Gans

Kerst komt steeds dichterbij, dus bij iedereen moet er ondertussen wel een kerstboom staan. Bij VoetbalJournaal helpen we alle voetballers graag met het optuigen van hun kerstboom. Vandaag helpen we Benjamin de Gans. Benjamin is inmiddels gestopt, maar heeft mooie clubs achter zijn naam staan. Benjamin begon op zijn vijfde bij VV Brederodes, waar hij later op zijn 17e zijn debuut maakt voor de zondag afdeling. Hiervoor heeft hij vanaf zijn 13e tot zijn 17e voor de jeugd van FC Utrecht gespeeld. Een jaar na zijn debuut is De Gans naar USV Hercules gegaan. Ook heeft Benjamin nog voor LRC Leerdam, Kozakken Boys, SteDoCo, VV Brederodes Zaterdag en VV Sleeuwijk.

Na tweeënhalf jaar voor VV Sleeuwijk gespeeld te hebben, heeft de docent lichamelijke opvoeding van het Altena College in Sleeuwijk ervoor gekozen om een punt te zetten achter zijn voetballoopbaan. Benjamin heeft op verschillende niveaus voor verschillende teams gespeeld. Wij verwachten hier dan ook een mooie kerstboom van te kunnen maken.

We beginnen bij de trainer. Benjamin kiest hierin voor Michel Langerak. Michel was Benjamin zijn trainer in zijn tijd bij Kozakken Boys en LRC Leerdam. “Michel is een gedreven en gedisciplineerde trainer met goede trainingen. Hij eiste altijd het maximale van een groep.”

In zijn tijd bij SteDoCo stond Benjamin centraal in de verdediging met Ruud de Groot achter hem in het doel. Ruud is voor De Gans de beste keeper waar hij mee gespeeld heeft. “Ruud is een keeper die mee kan voetballen. Hij is altijd aan het coachen en trekt als keeper nooit zijn poot of handschoen niet terug.”

Met Ruud de Groot als stam van de kerstboom gaan we verder met de onderkant van de boom, de verdediging. Bij Kozakken Boys speelde Benjamin met Quentin Jakoba op de rechtsbackpositie. Quentin is ondertussen ook gestopt met voetballen, maar maakt nu als herstel- en fitnesstrainer deel uit van de medische staf van Kozakken Boys. “Quentin is een fysiek ijzersterke en gedreven speler. Als tegenstander kwam je hem drie keer tegen in één duel.” Naast Jakoba staat Arie Lock als rechter centrale verdediger. Benjamin kent ook Arie van zijn tijd bij Kozakken Boys. “Arie had altijd een goede crosspass en was enorm sterk in de één tegen één. In het jaar dat we met Kozakken Boys promoveerden naar de Topklasse, hadden Arie en ik de spitsen vaak in de broekzak.”

Aan de linkerkant van de defensie beginnen we met Marvin Westerduin als centrale verdediger. “Marvin was geen linkspoot, maar ook met Marvin vormde ik een ijzersterk duo in een jaar dat we naar de Topklasse promoveerden met SteDoCo. Buiten het veld was Marvin ook een geweldige gangmaker.” Opvallend is dat Benjamin kiest voor Arda Havar als linksback. Normaal gesproken zou je deze naam op het middenveld of in de aanval zien. Benjamin heeft hier een verklaring voor. “Arda is geen linksback, maar je kon hem overal neerzetten. Hij was namelijk altijd al overal op het veld te vinden. Arda beschikt over een hele goede techniek, is verdedigend én aanvallend sterk en heeft een gevaarlijk linkerbeen.”

Aan de opstelling te zien houdt Benjamin van aanvallend voetbal. Op het middenveld zien we naast Leon Bot de namen van Frans van den Steenhoven en Richie Basoski. “Richie heeft een goede balbeheersing en een goede voorzet. Hij stuurde verdedigers regelmatig het bos in met zijn acties. Als teamgenoot kon je daar alleen maar van genieten.” Centraal kiest Benjamin voor Leon Bot, met wie hij bij LRC Leerdam en Kozakken Boys gespeeld heeft. “Leon heeft het loopvermogen van een kudde rendieren. Hij heeft een enorm corrigerend vermogen, een goede inspeelpass en goede mentaliteit.”

Om het middenveld af te maken, stelt De Gans Frans van den Steenhoven aan de linkerkant van het middenveld op. “Frans kan wedstrijden in zijn eentje beslissen waarbij hij naar binnen snijdt en met rechts afmaakt. Hij heeft regelmatig acties waarbij hij twee of drie verdedigers bezig houdt. Net als Richie heeft hij ruimte voor zich nodig.” Benjamin werd samen met Frans kampioen met VV Sleeuwijk in het jaar 2018/19.

Onder de spits heeft Benjamin gekozen voor de namen Roel de Kruijk en Arif Irilmazbilek. Roel kent hij van LRC Leerdam en SteDoCo. “Roel is altijd onderweg. Hij wil altijd de bal hebben en vooruit voetballen. Daarnaast beschikt hij over een ijzersterke mentaliteit en scorend vermogen.” Arif Irilmazbilek is een aanvaller waar Benjamin mee bij Kozakken Boys gespeeld heeft. “Arif is balvast, heeft slimme loopacties en staat altijd op de goede plek.”

Als piek op de kerstboom kiest Benjamin voor Willem Looijen, uit zijn tijd bij LRC Leerdam en SteDoCo, als spits. “Een echte doelpuntenmachine. Willem is een echte doorzetter en een geweldige kerel binnen en buiten het veld.” Hiermee is Benjamin zijn kerstboom opgetuigd. Zolang de Kerst nog voor de deur staat, blijven we bij VoetbalJournaal kerstbomen optuigen, houd de website dus in de gaten!

Klik hier voor meer kerstbomen
Klik hier voor meer artikelen over VV Sleeuwijk

 

In gesprek met Rainier Vos van MVV’58

Sinds dit seizoen is Rainier Vos hoofd opleidingen bij MVV´58. De jeugdopleiding van de club uit Meteren blijft alsmaar groeien en het bevlogen voetbaldier ziet het als een mooie uitdaging om de levensader van de vereniging verder te professionaliseren en structureren.

Rainier Vos was al ongeveer twaalf jaar vrijwilliger bij SC Everstein toen hij afgelopen zomer een contract tekende bij MVV’58. “Maar ondanks mijn nieuwe functie zal ik ook bij SC Everstein blijven komen”, zegt hij. “Mijn kinderen spelen daar en bij die fijne club heb ik heel wat functies gehad. Ik ben trainer geweest van onder meer de Onder 23, JO19-1, JO17-1, JO15-1 en JO13-1 en vanuit mijn rol in de technische commissie stuurde ik trainers aan. Na al die jaren leek het me leuk en uitdagend om eens bij een andere vereniging aan de slag te gaan en ik ben blij dat MVV’58 op mijn pad is gekomen. Het is een hele fijne club.”

Circuittrainingen
De jeugdafdeling van MVV’58 blijft alsmaar groeien en Vos krijgt van de technische commissie de opdracht mee om dit proces in goede banen te leiden. Hij is tevreden over zijn eerste maanden bij de club, ondanks de coronamaatregelen. “Het is jammer dat de kids nu amper competitieduels in de benen hebben, maar we kijken bij MVV’58 wat wél kan. We hebben diverse circuittrainingen opgezet, zodat elftallen steeds kunnen doordraaien naar nieuwe, leuke oefeningen. Op deze manier trainen we effectief en brengen we de kinderen techniek en motoriek bij. Ik wil sowieso heel graag dat het niveau van de trainingen binnen de club omhooggaat en trainers moeten kunnen deelnemen aan cursussen. Daarnaast zou het mooi zijn als onze selectieteams op termijn allemaal in de eerste klasse spelen.”

Goede organisatie
Vos is een tevreden man als hij op doordeweekse avonden en op zaterdag over sportpark Achterveld loopt. “Qua organisatie is MVV’58 verder dan mijn oude club. Het vrijwilligersbeleid vind ik interessant. Zo zijn ouders en senioren verplicht om minimaal vijftien uur per jaar vrijwilligerswerk te doen, dat moedig ik aan. En het is tof dat ouders ook kinderen van buiten Meteren aanmelden bij MVV’58. In bijna alle leeftijdscategorieën hebben we meerdere teams, zodat we selectie-elftallen kunnen samenstellen. We bieden ook goedbezochte extra techniektrainingen aan.” Vos is ook blij met de bloeiende meidenafdeling van MVV’58. De club heeft een MO13, MO15 en MO17 en kan waarschijnlijk ook spoedig een MO11 inschrijven voor de competitie.

Vos is een ervaren trainer, die zijn papieren op zak heeft. Is hij na al zijn vlieguren als technisch coördinator en jeugdcoach niet toe aan een stap naar de senioren? “Geen denken aan”, is zijn directe antwoord. “Ik heb geen zin om volwassen mannen te motiveren, dat is niks voor mij. Mijn hart ligt bij het opleiden van de jeugd en trainen bij een mooie club als MVV’58 geeft me veel energie.”

Klik hier voor meer artikelen over MVV’58
Klik hier voor meer informatie over MVV’58

Geen zaterdag is saai bij FC ’s-Gravenzande

Bij de jeugdtak van FC ’s-Gravenzande zitten ze ook in deze competitieloze periode niet stil. In plaats van wedstrijden staan er op zaterdag nu andere activiteiten op de rol: van hardlopen tot een zes kamp. “We leggen de nadruk op plezier”, aldus Roeland Grootscholten, ‘normaal’ de coördinator van de JO11 en JO12.

cathay_internetbalk_v2

Als voetbalvereniging maakt FC ’s-Gravenzande deze zaterdag even een uitstapje. Het complex van de club is ingericht als atletiekparcours.  “De allerkleinsten hebben net 500 meter gelopen, straks start de JO7 voor 700 meter. Hoe ouder de spelers hoe langer de afstanden”, legt Grootscholten uit.

Toen duidelijk werd dat de coronamaatregelen het competitievoetbal volledig stil zouden leggen, kwam Grootscholten samen met technisch manager Ron van Meerten en Fernando Bolleboom, die verantwoordelijk is voor de breedtesport bij de club, meteen in actie. Geen zaterdag moest geruisloos voorbij gaan, elke zaterdag moest er aan de ’s-Gravenzandse jeugd vertier geboden worden. “We willen dat de hechte band hecht blijft”, legt Grootscholten uit. “Als je niks organiseert is het risico aanwezig dat jeugdspelers zich onttrekken aan de club. Met als vervelend gevolg dat ze na verloop van tijd hun lidmaatschap opzeggen.”

Daarom maakt FC ’s-Gravenzande serieus werk van een alternatief programma. Op het menu staan onderlinge wedstrijdjes, toernooitjes, spelletjes, footgolf en dus hardloopwedstrijdjes. “We luisteren wel goed naar wat welke leeftijdsgroep wil. Een tijdje geleden hadden we bedacht dat de JO19-1 en de JO19-2 een wedstrijd tegen elkaar zouden spelen. We kregen al snel door dat ze daar bij de JO19-2 niet zo veel trek in handen. We hebben netten gespannen in de pannakooien en de jongens hebben zich prima vermaakt met voetvolley.”

Grootscholten: “Normaal is er een twee-deling tussen selectie en niet-selectie, maar in deze periode proberen we veel te mixen. We hebben net wat toernooitjes achter de rug in de JO15 en de JO17. Bij de JO15 hadden alle clubs een naam van een Italiaanse topclubs, bij de JO17 een naam van een Duitse topclub.”

“Gewoon even met elkaar goed nadenken”, zegt Grootscholten over de corona-invulling op zaterdag. “We hebben een speciale Sint- en Piet-zaterdag gehad met een footgolfparcours. We hadden alles een beetje leuk aangekleed.”

 

Klik hier voor meer artikelen over FC ’s-Gravenzande.
Klik hier voor meer informatie over FC ’s-Gravenzande.

In gesprek met Philip Bos van JEKA

JEKA zit niet stil gedurende de coronabreak. De grootste voetbalclub van Breda opende een nieuw hoofdveld, presenteerde de vernieuwde jeugdorganisatie en maakt plannen voor de toekomst. Voorzitter Philip Bos (54) wil de naam van de club eer aan blijven doen.

het uitzendbureau
Op zondag 20 september opende JEKA zijn nieuwe hoofdveld. Een kunstgrasmat in eigen beheer. De tricolores hebben nu drie kunstgrasvelden, drie natuurgrasmatten en nog een half natuurveld. “Het is ontzettend fijn dat onze teams nu op drie velden meer kunnen trainen zonder last te hebben van de weersomstandigheden. Daar zijn we heel blij mee en hebben we lang voor gespaard. Je praat over een investering van zo’n zes ton.” Het hoofdveld heeft ledverlichting op wedstrijdniveau waardoor nu ook op de donkere dagen langer doorgespeeld kan worden.

Jeugd
Op hetzelfde moment presenteerden de rood-wit-blauwen hun nieuwe jeugdafdeling. “In juni hebben we al een hoofd jeugdopleiding aangesteld, Arnoud Jonker, en in augustus kwam daar zijn assistent Thomas de Ridder bij. Daarnaast hebben we twee extra begeleiders gevonden voor de breedtesport in de jeugd van O13 tot en met O19  jaar. Daarmee hebben we nu echt een professioneel team  dat de jeugd naar een hoger niveau kan tillen. Het zijn gediplomeerde mensen, zo krijgen onze jongste spelers nu een trainer met een UEFA-B diploma.”

“De plannen voor deze professionalisering zijn mogelijk geworden nadat we de afgelopen jaren eerst de financiële positie van onze club moesten verbeteren. Langzamerhand kwam er ruimte om ook te sparen voor een nieuw kunstgras hoofdveld. Dan kun je alleen de kosten maken die hoognodig zijn. Nu alles financieel in orde is, waarbij corona ons natuurlijk ook financieel weer voor nieuwe uitdagingen plaatst, hebben we weer stappen kunnen zetten met onze jeugdorganisatie. We heten niet voor niets Jeugdig Enthousiasme Kan Alles.”

Breedtesport
En dan heeft Bos het dus niet alleen over de selectieteams. “Met die teams gaat het al best goed, ze spelen allemaal op divisieniveau. Wij kijken echter ook naar de breedte en dat maakt ons uniek. Onze hoofd jeugdopleiding heeft duidelijk in zijn profiel staan dat hij er zowel voor de selectie als breedtesport is. Wij willen de hele jeugd vooruithelpen. Iedere jeugdspeler van JEKA moeten worden uitgedaagd op zijn of haar niveau. Dat is met onze nieuwe organisatie nog beter mogelijk geworden. Dankzij de uitbreiding van de begeleiding kunnen wij nu iedere jeugdspeler de aandacht geven die hij of zij verdient.”

De volgende ambitie is het behalen van een KNVB-certificering voor de jeugdopleiding. “Op regionaal niveau”, vertelt Bos. “Daar zijn we nu plannen voor aan het maken. We voldoen al aan veel eisen, maar willen dat ook zo houden. Door aan dit kwaliteitsprogramma mee te doen, zorgen we voor de verdere professionalisering van JEKA.”

Klik hier voor meer artikelen over JEKA
Klik hier voor meer informatie over JEKA

Hakan Tokul: eindstation bij Pelikaan?

Hakan Tokul wil nog een keer proberen het beste uit zichzelf te halen. De vleugelflitser was drie jaar geleden, in de subtop van het amateurvoetbal bij SteDoCo, op zijn allerbest. Op verzoek van Roy Weber speelt de baggerdorper nu in het blauw-zwart van Pelikaan.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
ZWIJNDRECHT – Het moet nog maar een keer gebeuren. Straks, in maart, wordt hij immers 30 jaar. Tokul veranderde acht keer van club. Hij rook bij FC Den Bosch en FC Dordrecht aan het betaalde voetbal, maar beleefde zoals genoemd in Hoornaar bij SteDoCo vier seizoenen lang zijn beste periode. Tokul, tegen de linkerzijlijn aangeplakt, zocht altijd zijn directe tegenstander op. Ali Yilmaz aan de rechterkant om goalgetter Willem Looijen te bedienen. Zelfs in zijn laatste seizoen bij SteDoCo – hij had zijn vertrek al aangekondigd – was Tokul nog even ongrijpbaar. ,,Voor de derde keer ging ik terug naar Sliedrecht, de club waar het voor mij allemaal begon, maar dat werd geen succes. Ik had het gewoonweg niet. Het lag puur aan mijzelf. Ik besloot er in 2019 even een dikke streep onder te zetten. Toen Roy maar bleef appen om bij hem in Zwijndrecht te komen voetballen, ben ik erop ingegaan. Ik probeer het plezier weer terug te vinden.”

Hakan Tokul, die met trainers als Virgil Breetveld, Pippy Pruymboom en Wim van der Horst bij FC Den Bosch het plezierigst heeft gewerkt, sloot in mei bij Pelikaan aan toen er voorzichtig weer getraind mocht worden. ,,Dat ik er een jaar tussenuit ben geweest deed echt wel wat mij. Ik had een conditionele achterstand en was het ritme van de wedstrijden kwijt. Ik heb vier wedstrijden gespeeld voordat het weer plat ging. Jammer hoor, want ik begon weer een beetje mijn oude niveau te halen, alleen leverde het Pelikaan nog niet zo heel veel op.” Tokul moet zijn draai vinden in het tweespitsensysteem van trainer Driss El Akchaoui, die na drie seizoenen bij ‘de Peli’s’ vertrekt. ,,Dat vind ik echt heel jammer, want hij is plezierig in de omgang en vooral ook tactisch vind ik hem sterk. Nu het weer stilligt doe ik wel extra mijn best in de sportschool. Ik wil als het straks in januari weer begint, goed voor de dag komen. Met Pelikaan moeten wij ook in deze Rotterdams getinte tweede klasse naar het linkerrijtje kunnen komen.” De ambitie om het nog een keer op hoger niveau te gaan proberen is bij Hakan Tokul wel verdwenen. ,,Zoals ik al vertelde gaat het mij nu vooral om het plezier in het spelletje. Hopelijk kan Pelikaan op termijn weer eens terugkeren naar de eerste klasse.”

Klik hier voor meer informatie over Pelikaan
Klik hier voor meer artikelen over Pelikaan

In gesprek met Jos van der Jagt van Stavenisse

STAVENISSE  – Het is nog maar ruim twee jaar geleden dat SC Stavenisse een recordaantal van zesendertig punten bij elkaar voetbalde in de vierde klasse van het zaterdagvoetbal. Daarvoor zag de ploeg zich vrijwel altijd terug in de onderste regionen van het rechterrijtje. Het is helaas ook de positie waar het sindsdien weer steevast is terug te vinden. Tot teleurstelling ook van Jos van der Jagt.

HappyPoint_desinfectie
Van der Jagt (31) is al zesentwintig jaar lid van de club en inmiddels bezig aan zijn vijftiende seizoen in de hoofdmacht van de dorpsclub. “Dat seizoen was voor ons echt ongekend. Daarna hadden we nog wel een jaar waarin we zo’n twintig punten haalden, maar verder is het sportief gezien helaas altijd minder. Ook vorig seizoen liep het totaal niet zoals we hoopten. En ook dit seizoen zijn we slecht begonnen. Spelers die laat aan de voorbereiding begonnen, conditionele achterstand hadden of met blessures te maken kregen. Het heeft ervoor gezorgd dat we nu weer diep in het rechterrijtje staan.”

De linkerverdediger/middenvelder wil de sportief mindere seizoenen maar wat graag ombuigen, al voorziet hij daarbij wel de nodige obstakels. “Je ziet dat er veel teams vanuit het zondagvoetbal overstappen naar de zaterdag en dat geeft meer concurrentie. Daarnaast spelen we al flink wat jaren met nagenoeg dezelfde groep. Vanuit de jeugd hebben we weinig tot geen directe aanwas en ook van buitenaf zijn er niet snel spelers die naar Stavenisse komen. Jeugd maakt andere keuzes en daardoor zien we het ledental teruglopen. Er is wel jeugd die op termijn aanvulling kan zijn voor de senioren, maar die zijn nu nog te jong. Daarbij hebben we voor de JO13, JO15 en JO17 noodgedwongen een samenwerking met SV Smerdiek. Qua senioren hebben we overigens nog wel voldoende mensen voor twee seniorenteams, maar wat verse krachten en eventuele extra concurrentie zou toch ook misschien wel eens goed doen voor de groep.”

Met Wouter Zwackhalen kwam er wel een nieuwe trainer bij de club binnen, die wel weer voor een frisse wind zorgt. “Wouter heeft toch weer andere inzichten en een andere manier van werken. Dat is wel prima voor deze groep. Hij ziet zeker wel potentie en uitdaging om er wat meer uit te halen. Daarin willen we graag mee, maar door de corona zal dat pas weer voor 2021 zijn normaal gezien. We trainen tot die tijd wel door in kleine groepjes. De bereidheid bij de groep is groot en de trainingsopkomst hoog. Nu dat vasthouden en hopelijk kunnen we verrassen op het moment dat de bal weer opnieuw gaat rollen.”

Klik hier voor meer informatie over Stavenisse
Klik hier voor meer artikelen over Stavenisse

In gesprek met Kevin Gomez Nieto van Quick Boys

Net voor de coronastop had hij zijn basisplaats terug: Quick Boys-rechtsback Kevin Gomez Nieto kon terugzien op twee goede wedstrijden, tegen ASWH (competitie) en Roda’46 (beker). “Bij een club als Quick Boys is de concurrentie altijd groot. Je kan geen moment op je lauweren rusten.”

HappyPoint_desinfectie
De 27-jarige Zoetermeerder kijkt niet met een heel voldaan gevoel terug op de eerste reeks van wedstrijden met Quick Boys. De Katwijkse ‘blauwen’ hebben voor de positie van rechtsback ook de beschikking over Chima Bosman en die kreeg ook aanvankelijk de voorkeur. “Je bent nooit zeker van een basisplaats”, weet Gomez Nieto. “Ik heb vorig seizoen alles gespeeld. Dat ik niet speelde, was niet fijn. Ik heb het er met de trainer over gehad. De inhoud van dat gesprek hou ik voor me, dat is iets tussen hem en mij. Het is aan mij om te laten zien dat ik de rechtsback van Quick Boys ben.”

Hij verdeelt zijn tijd tussen Quick Boys en dat van een uitzendbureau. Hij besloot jaren geleden bewust een opleiding te volgen en voorrang te geven aan een maatschappelijke carrière. Nu probeert hij werkzoekenden aan een baan te helpen en bedrijven aan goed en gemotiveerd personeel. “Ik zoek de juiste match”, zegt hij over zijn werk. “Ik doe dat voor de logistiek- en financieel/administratieve branche. Corona is goed voelbaar, al zijn werkgevers wel beter voorbereid dan in bij de eerste lockdown in maart. Toen kwam het plotseling en was het een soort overval.”

Feyenoord
Als klein jongetje droomde hij ervan om profvoetballer te worden. Na twee jaar DSO in zijn woonplaats werd de kleine pingelaar al opgepikt door Feyenoord. Tien jaar lang speelde hij in de opleiding van de Stadionclub. “Dat was een geweldige tijd. Ik speelde met jongens als Vincent Janssen, Nathan Aké, Achachbar, Ebicilio, Karsdorp, noem ze maar op. Ik ging op school in de buurt, een LOOT-school. Alles was afgestemd op het voetballen. We hadden een fantastische lichting. Dat blijkt wel uit het feit dat veel spelers zijn doorgebroken.”

Voor hemzelf zat die doorbraak er niet in. “Ik kreeg geen contract. Het was in de periode dat Ronald Koeman trainer was van Feyenoord en jong talent noodgedwongen de kans kreeg. Toen ik junior af was, zat alles vol. Feyenoord had toen nog geen beloftenelftal. Ik kreeg geen contract aangeboden.”

Zijn zaakwaarnemer regelde een stage bij Stoke City, dat net was gepromoveerd naar de Premier League. “In twee dagen maakte ik genoeg indruk om een contract te krijgen. Ik kwam te spelen bij het beloftenelftal, dat ook op het hoogste niveau actief was. We speelden tegen de tweede teams van Chelsea, Manchester City en Manchester United. Ik had alleen pech dat ik na een paar maanden een blessure opliep na een onbezonnen tackle van een medespeler op de training. Ik had een paar maanden nodig om te revalideren. Toen ik terugkwam was het seizoen bijna voorbij en twijfelde de club of ze mij een nieuw contract moesten aanbieden. Ze hielden mij lang aan het lijntje en beloofde dat ik in de laatste twee wedstrijden nog een kans zou krijgen. Toen ik in beide wedstrijden op de bank bleef, wist ik genoeg. Het vervelende was wel dat het juni was en dat heel veel selecties in Engeland al vol zaten.”

Helmond Sport
Hij keerde terug in Nederland, waar Helmond Sport hem een contract aanbood. “Achteraf was dat een verkeerde keuze. In Nederland is de eerste divisie sowieso lastig. Er is bijna geen geld, de entourage was ook niet om over naar huis te schrijven. Dat straalde ook van Helmond Sport af. Ik woonde in Helmond, maar zat daar in mijn eentje. Er was bijna niks te doen. Ik heb nog twintig wedstrijden gespeeld, maar het was een verkeerde match. Ik zag mezelf niet nog langer op die manier profvoetballer zijn.”

De buik vol van het betaald voetbal besloot Gomez Nieto het over een andere boeg te gooien: hij werd speler van Scheveningen en ging een studie volgen. “Bij Scheveningen heb ik het reuze naar mijn zin gehad. Ik kon het voetbal uitstekend combineren met mijn studie en een maatschappelijke carrière. Na vier jaar was ik wel toe aan een nieuwe uitdaging. Quick Boys was één van de clubs die interesse had en toonde zich van alle clubs ook het meest doortastend. Het is prachtige club om voor te spelen, bij thuiswedstrijden is de ambiance geweldig.”

Quick Boys kende een goede start van de competitie. “Het is een droom om kampioen te worden, maar het is een feit dat andere clubs een groter budget hebben”, zegt Gomez Nieto, die een nieuw avontuur in het betaalde voetbal uitsluit. “De eerste divisie kan mij gestolen worden. Bovendien denk ik niet dat ze op een 27-jarige speler zitten te wachten. Ik word al lang overgeslagen in de scoutingslijstje. Prima hoor, ik ben tevreden zoals het nu is bij Quick Boys.”

Klik hier voor meer informatie over Quick Boys
Klik hier voor meer artikelen over Quick Boys

Club van de Week, WDS’19: Thom Flikweert

Het is vandaag vrijdag en dat betekent ook de laatste dag voor WDS’19 als de Club van de Week. We sluiten de week af met een interview met Thom Flikweert (25). Thom is speler en secretaris bij WDS’19.

verfhuys-breda
Op zesjarige leeftijd is Thom begonnen met voetballen bij WDS’19, waar hij alle jeugdelftallen heeft doorlopen en daarna bij de selectie terecht kwam. ‘’Als jeugdvoetballer, toen ik in de A’tjes zat, mocht ik al wat wedstrijden meedoen met het eerste elftal. Ik heb nooit voor een andere club gespeeld dan WDS’19, want ik heb hier altijd prima op mijn plek gezeten. In 2017 werd ik door het bestuur benaderd, omdat de functie secretaris nog openstond. Omdat het bestuur redelijk dun bezet was en ik graag wilde helpen, heb ik me vervolgens in 2018 verkiesbaar gesteld op de Algemene Leden Vergadering. Daar werd ik door de leden gekozen als secretaris.’’

Flikweert legt kort uit wat zijn functie inhoudt. ‘’Als secretaris houd ik me bezig met de dagelijkse gang van zaken binnen de club. Dat kan op allerlei manieren. Zo ben ik bijvoorbeeld verantwoordelijk voor het onderhouden van contacten met andere organisaties. Bij de bestuursvergaderingen komen ook actiepunten naar voren die opgepakt moeten worden. Met de andere bestuursleden spreken we dan af wie zich waar mee bezig gaat houden.’’

Al bijna zijn hele leven voetbalt Thom bij WDS’19 en zijn band met de club is daarom ook erg goed. ‘’Ik voetbal hier natuurlijk al een hele tijd, bijna mijn hele leven. Dat schept op zich al een band. Je gaat je dan eigenlijk automatisch een ‘WDS’er’ voelen. Door de jaren heen is de club dan ook echt een deel van mijn leven geworden. Niet alleen door de tijd die ik hier doorbracht met trainingen en wedstrijden, maar ook door vriendschappen met anderen. Hierdoor kom je niet alleen naar de club om te voetballen, maar ook omdat je vrienden er rondlopen.’’

Thom heeft nog een aan doelen die hij zou willen bereiken met de club. ‘’Voor mij persoonlijk is het belangrijk een leuke, veilige omgeving te creëren voor alle leden. Zowel jeugdleden als senioren verdienen een plek waar ze met plezier naartoe gaan, waar zich kunnen bezighouden met voetbal maar ook gewoon samen kunnen zijn met vrienden. Op die manier heb ik WDS’19 zelf altijd ervaren en dat gevoel zou ik graag willen doorgeven.’’

‘’Verder is een goede jeugdafdeling van groot belang. Het aantal jeugdleden is bij ons een tijdje kleiner geweest, maar is nu steeds meer aan het groeien. Met een goede jeugdafdeling zorg je uiteindelijk ook voor doorstroom naar de senioren. Dat is belangrijk voor je ledenaantallen en om het niveau van je eerste elftal op peil te houden. We zien nu dat er steeds meer talent doorstroomt naar onze selectie, zodat we echt een team met jongens uit de buurt hebben staan, van alle leeftijden.’’

Momenteel gebeurd er weinig qua voetbal in verband met corona. ‘’Alleen de jeugd traint nog en speelt onderling wedstrijden. Voor ons als bestuur is het nu dus ook vooral zaak om achter de schermen de boel draaiende houden. Dit gaat prima, maar we hopen snel weer echt aan de slag te mogen. De jeugd maakt goede stappen en het is fijn om te zien dat veel mensen druk bezig zijn om dat mogelijk te maken. We zouden dit dan ook graag zo snel mogelijk weer oppakken.’’

Tot slot vroegen we Thom wat hij zo mooi vindt aan WDS’19. ‘’Bij WDS’19 zie je mensen met verschillende overtuigingen, afkomst en culturen bij elkaar komen. Zeker in een tijd waarin tegenstellingen in de samenleving steeds groter lijken te worden denk ik dat het belangrijk is om met elkaar in gesprek te blijven gaan. WDS is in die zin een soort samenleving in het klein; je komt met allerlei mensen met verschillende overtuigingen in contact. Ik denk dat daarin een belangrijke maatschappelijke functie van de club ligt, buiten het voetballen zelf.’’

Klik hier voor meer informatie over WDS’19
Klik hier voor meer artikelen over WDS’19

Hé Scheids met Angelo Spek

Angelo Spek is een 48 jarige scheidsrechter en scheidsrechter coördinator bij ZVV Pelikaan. Hij heeft zelf van zijn zevende tot zijn 25e gevoetbald in Zwijndrecht. Hierna heeft Angelo nog vijf jaar in een vriendenteam gespeeld bij Drechtstreek. Na deze vijf jaar wou hij ermee stoppen, maar hij werd toen benaderd om bij Pelikaan in het vijfde te komen spelen.  

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Wij vroegen Angelo om zich even kort voor te stellen.Ik ben sinds ongeveer 3 jaar scheidsrechters coördinator bij Pelikaan. Naast het fluiten van mijn eigen wedstrijdjes zorg ik dus ook voor de invulling van de scheidsrechters voor de wedstrijden op zaterdag en doordeweeks. Maar eigenlijk ben ik van maandag tot donderdag en op zaterdag als vrijwilliger op Pelikaan te vinden voor allerlei taken. Denk dan aan openen, sluiten, het coronateam en de bardienst. Er zullen maar weinig mensen op Pelikaan zijn die mij niet kennen. Ook ben ik dit seizoen benaderd om toe te treden tot het bestuur van Pelikaan”.

Door noodgedwongen redenen is Angelo het scheidrechters vak ingedoken. “Door een tekort aan scheidsrechters ben ik vijf jaar geleden gevraagd om scheidsrechter te worden. Dat is mij goed bevallen en na het stoppen van de scheidsrechters coördinator heb ik deze taak ongeveer drie jaar geleden overgenomen. Ik heb twee vaste teams, Pelikaan 7 en Vrouwen 1. Maar eigenlijk fluit ik bijna alles van de JO13 tot en met de senioren. Dat begint in de ochtend om half 9 en eindigt in het uiterste geval om kwart voor zeven. Het niveau is van de 1e tot de 5e klasse met soms een wedstrijd in de hoofdklasse. Ik fluit gemiddeld drie wedstrijden op een zaterdag. Ik wil zo lang ik gezond blijf mijn wedstrijdjes blijven fluiten voor Pelikaan”.

Scheidrechters moeten het nu hebben van onderlinge oefenwedstrijdjes. “Het seizoen begon vrij normaal in September maar werd na ongeveer vijf wedstrijden abrupt beëindigd. Ik fluit nu af en toe een onderlinge wedstrijd tussen twee jeugdteams van Pelikaan en dat is in het begin nog wel leuk maar doordat dit inmiddels al een tijdje duurt slaat de verveling wel een beetje toe. Het is wachten tot de echte wedstrijden weer gaan beginnen maar ik vrees dat dit nog wel tot minimaal maart 2021 gaat duren”.

Angelo heeft als scheids niet echte dieptepunten en hoogtepunten. “Ik heb niet echt een dieptepunt maar ik maak mij wel zorgen om de agressie jegens scheidsrechters. Gelukkig heb ik niet persoonlijk meegemaakt maar wel bij collega’s gezien. Ik denk dat iedere voetballer blij moet zijn dat er iemand is die zijn tijd opoffert om een wedstrijd te fluiten. Ik heb niet echt een hoogtepunt maar het is altijd leuk om een compliment te krijgen of gevraagd te worden om een wedstrijd te fluiten”.

Angelo let altijd op de scheidsrechters tijdens wedstrijden. Je kan natuurlijk nooit stoppen met leren. “Ik heb geen voorbeeld als scheids, maar Pierluigi Collina spreekt denk ik elke scheidsrechter wel aan. Daarnaast probeer ik wel altijd op een scheidsrechter te letten, zowel bij de amateurs als in de Eredivisie. Je bent nooit te oud om te leren. In mijn vrije tijd probeer ik fit te blijven door hard te lopen. Heel veel mensen denken dat mijn bed bij Pelikaan staat, dus naast het voetbal heb ik niet heel veel andere hobby’s’”.

Klik hier voor meer artikelen in de rubriek ‘Hé Scheids’
Klik hier voor een ander artikel over ZVV Pelikaan