Home Blog Pagina 897

Fraaie mijlpaal voor Slingerland bij Groote Lindt

ZWIJNDRECHT – Michael Slingerland staat in de regio bekend als één van de meest erkende goalgetters. Een status, die de oud-speler van onder andere IFC, Strijen en Drechtstreek (bij die club was hij topschutter met 25 treffers) bij Groote Lindt wekelijks bevestigt.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
Slingerland liet in de korte tijdspanne dat het huidige seizoen duurde een mijlpaal noteren. Tijdens de ouverture van het seizoen in de ‘Rotterdamse’ derde klasse D tegen IJVV De Zwervers (8-1 winst) betekende de eerste treffer van Slingerland, die daarmee de gelijkmaker aantekende, de honderdste treffer in dienst van ‘De Lindt’. Daarna nam Slingerland er niet bepaald zijn gemak van, want in diezelfde wedstrijd liet de goaltjesdief nog driemaal het vijandelijke net trillen. Inmiddels staat de teller op 105 treffers in het rood-witte tricot van de Bakesteinclub, maar daarmee lijkt de honger van de immer scherpe goaltjesdief nog niet gestild.

Klik hier voor meer informatie over Groote Lindt
Klik hier voor meer artikelen over Groote Lindt

In gesprek met Wout Heemskerk van VVSB

Hij ontwikkelde zich in de korte competitie spectaculair: Wout Heemskerk (19) diende zich bij VVSB aan als kandidaat voor de eerste elf. Het talent zelf is vooral nuchter. “Ik ben er nog lang niet.”

HappyPoint_desinfectie
Bij VVSB zijn ze maar wat trots op de jongeling. Een Noordwijkerhouter in de selectie is een unicum, laat staan eentje die op het punt staat om door te breken. De snelle opmars van Heemskerk werd echter abrupt afgebroken vanwege de coronastop. Hij vult zijn zaterdag en zondagen nu met andere activiteiten. Zoals een partijtje tennis met zijn ouders. “Voor één keer wel leuk, maar niet elke week”, mist hij ook het ritme van elke week een wedstrijd. “Het trainen gaat. Het is niet ideaal, met groepjes van vier, maar je kunt in ieder geval wel wat doen. Je moet wel fit blijven.”

Toen de bal nog rolde op sportpark Boekhorst en de andere complexen van derde divisieclubs maakte Heemskerk indruk. Van de vijf wedstrijden die VVSB speelde, mocht hij vier keer in de basis beginnen, als beloning voor zijn goede spel. “Het gaat lekker, maar ik moet wel eerlijk zeggen dat ik sneller in beeld ben gekomen door de vele blessures die er in de voorbereiding waren. Ik heb daardoor mijn kans gekregen en ook gepakt.”

Was Heemskerk vorig seizoen nog wat te ‘bleu’ (‘ik moest erg wennen aan het fysieke voetbal bij de senioren’), dit seizoen staat hij zijn mannetje op het veld. Hij is op alle gebieden gegroeid. “Ik noem mezelf nog geen basisspeler hoor. Daar is het nog te vroeg voor en daarvoor moet ik, vind ik, voor een langere periode vormbehoud laten zien. Wat dat betreft is het wel jammer dat er nu een kink in de kabel komt door corona. Toen een aantal spelers weer terug waren na een blessure, mocht ik van de trainer ook blijven staan. Daaruit spreekt vertrouwen. Dat is een goed teken”, aldus de student Sportmanagement, die op tien, maar ook als linkermiddenvelder werd geposteerd door trainer Richard Plug.

Heemskerk keerde vorig seizoen na zeven jaar terug bij de club in Noordwijkerhout. Als D-pupil ruilde hij het paarse shirt in voor  het kenmerkende rood en witte tenue van Sparta. Bij de Kasteelclub in Rotterdam maakte hij zes jaar deel uit van de jeugdopleiding. “Ik heb in die periode ontzettend veel geleerd. Alleen het laatste jaar was niet fijn. Ik zat in de groei en had daar lichamelijk veel last van. Ik viel van de ene in de andere blessure. Ik ben vier keer geblesseerd geweest, waarvan twee keer aan mijn hamstring. Hoewel ik altijd basisspeler was geweest van de hoogste teams wilde Sparta van mij af. Ze vonden mijn blessuregevoeligheid een te groot risico. Het vervelende was dat ze dat heel laat mededeelden. Bij andere bvo’s waren daardoor alle plekken bezet.”

Er stond voor Heemskerk niets anders op dan te zoeken naar een amateurclub. “Ik kon kiezen tussen Quick Boys en Alphense Boys, die allebei in de tweede divisie speelden. Toen ik net voor Quick Boys had gekozen, promoveerde Alphense Boys naar de eerste divisie. Spijt om naar Quick Boys te gaan heb ik nooit gehad. Ik heb enorm veel geleerd, mede omdat ik een spelbepalende rol in het elftal kreeg.”

Perspectief om langer te blijven in Katwijk te blijven zag hij echter niet. “Ik had niet het gevoel dat de club geïnteresseerd was in jonge spelers. Ze halen liever een gearriveerde voetballer dan dat ze een jeugdspeler de kans geven om zich te ontwikkelen. Bij VVSB ligt dat anders. Dat ik vanuit huis naar de club kan lopen is meegenomen, maar heeft verder geen rol gespeeld in mijn keuze. Ik geloof in mijn kans hier, daar gaat het om.”

Klik hier voor meer informatie over VVSB
Klik hier voor meer artikelen over VVSB

In gesprek met Erwin van Wolferen van ZVV Pelikaan

Erwin van Wolferen is een 18 jarige voetballer van ZVV Pelikaan. Hij is op zijn vijfde begonnen bij de kabouters en hij speelt nu in de jo19-1. Ook is Erwin al heel zijn leven fan van Feyenoord. Sinds dit jaar volgt hij de opleiding Junior accountmanager in Breda. Op de zaterdagen werk hij bij AGS in Dordrecht. 

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

De trainer van Volendam had een goude tip voor Erwin. “Ik speelde in de pupillen altijd als links of rechtsbuiten. Dat vond ik de leukste posities, ondanks dat de meeste trainers in de jeugd al tegen mij zeiden dat ik het best als rechtsback ben. In de D1 heb ik heel veel op de bank gezeten, omdat ik erg eigenwijs was over mijn positie. De trainer wilde mij als rechtsback, maar ik wilde in de aanval. Na een lange tijd op de bank, heb ik mij toch maar neergelegd bij de beslissing van de trainer. Ook Rowdy Nossent, huidige trainer van Volendam, heeft mij geadviseerd om op de back positie te focussen. Ik zou volgens hem een moderne back kunnen zijn door mijn loopvermogen en mijn drang naar voren. Dat beviel mij wel en ik sta nu nog steeds met veel plezier aan de rechterkant in de verdediging”.

De voetballer van Pelikaan is van plan om stappen te zetten bij de club. “Ik zou graag het meest mogelijke uit mijn carrière willen halen bij Pelikaan. Ik wil mij heel graag nog verder ontwikkelen als moderne rechtsback en ik wil ook kampioen worden. Dat heeft er de afgelopen jaren helaas niet ingezeten. Dit is mijn laatste jaar in de jeugd. Ik hoop volgend jaar in de selectieteams terecht te komen van Pelikaan en daar mij nog verder te ontwikkelen als rechtsback”.

Pelikaan 19-1 was uitstekend begonnen aan het nieuwe seizoen. “Het huidige seizoen is helaas weer stilgelegd. Wij waren met de 19-1 erg goed bezig. De eerste competitiewedstrijd kwamen wij van een 3-1 achterstand terug naar 4-3 winst en ook de tweede wedstrijd kwamen wij van een 2-0 achterstand terug naar een 3-2 overwinning. Ons doel was ook om in de top 3 te eindigen en ik weet zeker dat dat ons was gelukt. We hadden nog een goede kans om kampioen worden, want we beschikken over een talentvol elftal. Sinds dat de competitie is stilgelegd zijn we wel door blijven gaan met trainen. Zodat we gelukkig toch nog een balletje kunnen trappen. Ik mis de zaterdagen enorm, de wedstrijdspanning en daarna de gezelligheid op de club”.

Erwin is op jonge leeftijd al eens gescout door de KNVB. “Mijn hoogtepunt is toch wel het kampioenschap in de E3. In dat jaar werd ik ook gescout door de KNVB. Ik mocht een paar trainingen meedoen, maar helaas heb ik het niet gehaald. In het tweede jaar van de C1 hebben wij de finale van de Rijnmond Cup gespeeld. In de finale speelden wij tegen Excelsior Maassluis, uitkomend in de 3de divisie. Wij speelden toen hoofdklasse, dus wij waren de underdog. Na een goede wedstrijd van ons hadden we helaas net niet gewonnen. Mijn meest recente hoogtepunt was afgelopen seizoen in de JO19-1. We hadden een super gezellig en leuk team en we waren allemaal vrienden van elkaar. We boekten goede resultaten in de eerste paar wedstrijden en we geloofden in een kampioenschap”.

Door een blessure op vroege leeftijd heeft Erwin een vervelend seizoen gekend. “Mijn dieptepunt is toch wel eerste jaar in de C1. Toen raakte ik tijdens een buitenlandstoernooi geblesseerd aan mijn linkerknie. Ik maakte een sliding op een heel droog veld waardoor ik mijn knie verdraaide. Later toen we in weer in Nederland waren ging ik naar het ziekenhuis en maakten we röntgenfoto’s maar daar was niks op te zien. Toen heb ik uiteindelijk 7 maanden niet op het veld gestaan en dat was verschrikkelijk”.

Elke voetballer heeft zo zijn voorbeelden, ook Erwin. “Mijn voorbeeld is Trent Alexander Arnold. Hij is de rechtsback van Liverpool en ook een opkomende en allround rechtsachter met veel snelheid, een goede actie en een goede pass in de been. Ik kan er echt van genieten als ik hem zie voetballen”.

Als Erwin aan het voetballen is, kan hij zijn energie even helemaal kwijt. “Op het terras bij Pelikaan staat de stroopwafelkraam van Renée. Heel de zaterdag is zij daar te vinden en zorgt ze ook nog eens voor gezelligheid met muziek. Daarnaast heb ik respect voor alle trainers die zich vrijwillig inzetten voor de club. Ik ben zelf ook een jaar trainer geweest van een pupillenelftal en weet dus hoeveel tijd en energie je daarin moet steken. Voetbal is heel belangrijk voor mij. Ik kan er gewoon lekker mijn energie in kwijt. En als ik aan het voetballen ben, sluit ik mezelf helemaal af van andere dingen, want dan ben ik alleen met voetbal bezig. Dat vind ik heerlijk en ik vind het fijn om lekker fit te zijn en mezelf te ontwikkelen op trainingen”.

Meer informatie over ZVV Pelikaan? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over ZVV Pelikaan.

Corona Dwarsboomt Jaarlijkse Slaatjesactie VV Strijen

Strijen, 20 december 2020 –

De jaarlijkse “slaatjesactie” van voetbalvereniging Strijen gaat dit jaar niet door. Het organisatiecomité en de jubileumcommissie 100 jaar vv Strijen waren van plan groots uit te pakken maar vanwege de Coronacrisis is ervan afgezien de vertrouwde huis-aan-huis actie op oudejaarsdag door te laten gaan. De jubileumcommissie zit niet bij de pakken neer en werkt aan een alternatieve digitale actie en heeft in ieder geval een “wijnactie” voorbereid waarvan de verkoop inmiddels gestart is. De introductie van de speciale jubileum mascotte “De Kanarie” gaat ook op een andere wijze plaatsvinden. Hiermee beoogt de jubileumcommissie de 100 jarige geelzwarten verder te ondersteunen om na de Coronacrisis de rol als onmisbare schakel in de Strijense samenleving te blijven vervullen.

Al tientallen jaren organiseert voetbalvereniging Strijen op oudejaarsdag een slaatjesactie ten bate van de jeugdafdeling van de club. Circa 30 vrijwilligers werken zich de dag en de avond voor oudejaarsdag in de naad om 2400 slaatjes te produceren welke op oudejaarsdag in razend tempo door jeugdleden en ouders huis-aan-huis worden verkocht. Ook dit jaar was het de bedoeling de door vele Strijenaren gewaardeerde actie te houden met extra aandacht voor het opstarten en promoten van de jubileumfestiviteiten halverwege 2021. Als gevolg van de coronacrisis en de recent afgekondigde extra maatregelen vond de organisatie het niet verantwoord een huis-aan-huis actie te houden. Voor de club, vrijwilligers en de Strijense klanten, die er elk jaar op rekenen slaatjes te kunnen kopen, een grote tegenvaller. Deze tegenvaller komt nog eens dubbel hard aan omdat de vereniging, net als alle andere door Corona getroffenen, het financieel niet gemakkelijk heeft vanwege het ontbreken van kantine-inkomsten, sponsoring en bijzondere acties welke geld in het laatje brengen. Het gaat daarbij niet alleen om geld maar ook om steun, sympathie en verbondenheid met de voor Strijen niet weg te denken sportvereniging.

De jubileumcommissie heeft de bakens daarom verzet om te bewerkstelligen dat iedereen die Strijen een warm hart toedraagt de club een extra steun in de rug kan geven. De Strijense kanaries werken aan een alternatieve actie waarbij de slaatjes besteld kunnen worden voor het moment waarop Corona de productie en bezorging weer mogelijk maakt. Nadere informatie volgt later. In het nieuwe jaar volgen nog andere “steunacties” in de vorm van een “tikkie terug kanarieactie”, verlotingen en andere originele digitale activiteiten.

Het jubileum op 1 mei komt elke dag dichterbij. Om de Strijenaren warm te maken wordt door tal van vrijwilligers initiatieven ontwikkeld welke niet door Corona worden gehinderd. Vanaf 17 december is een speciale jubileumwijnactie gestart waarbij leden via de webshop van de vereniging (www.vvstrijen100jaar.nl) exclusieve rode en witte wijn kunnen aankopen. De opbrengst is bestemd voor de jubileumactiviteiten medio 2021. Op diezelfde webshop kan ook ingetekend worden voor het jubileumboek waarin op fraai gedocumenteerde wijze de clubgeschiedenis met veel beeldmateriaal wordt weergegeven.

Gelijktijdig wordt ook de door de jubileumcommissie bedachte levensgrootte “Kanarie” mascotte van VV Strijen geïntroduceerd. De kanarie is sinds mensenheugenis het “koosnaampje” voor de geelzwarte vereniging en is daarom gekozen als mascotte te fungeren en het speciale jubileumlogo te versieren.

Zodra Corona het toestaat activiteiten op het sportcomplex aan de Sportlaan te organiseren pakt de commissie de draad verder op. Daarbij richt de commissie zich extra op de jeugdafdeling van de vereniging omdat volgens commissieleden Audrey Mentzon en Roswitha de Graaf “onze jongeren wel heel erg lang moeten wachten op leuke en sportieve activiteiten. Net als iedereen willen we weer een normaal voetbalseizoen met leuke activiteiten. We hopen dat dit nu niet al te lang meer gaat duren”.

Er wordt veel voorbereid maar het is nu nog te onzeker om dit concreet uit te werken. Plannen en ambities zijn er genoeg, maar het is nu even “on hold” gezet aldus Arnold de Man, lid van de commissie. Na de jaarwisseling verwacht de jubileumcommissie met nieuwe acties en plannen te komen waardoor de moeizame start hopelijk omslaat in een onvergetelijk jubileumjaar.

Klik hier voor meer informatie over Strijen
Klik hier voor meer artikelen over Strijen

Noordwijk-vrouwen maken pret voor velen

Nu de competitie voor langere tijd is stilgevallen, ‘dreigt’ het vrouwenteam van Noordwijk puntloos het jaar uit te gaan. “Gewoon niet kijken naar de ranglijst”, heeft Femke Marijt dé oplossing. Haar medespeelster Dieuwertje Heus is van mening dat haar team een zwaar programma heeft gehad. “We hebben tegen de nummers één en twee van vorig seizoen gespeeld en tegen Ter Leede 3, dat kan een blik jonge meiden opentrekken.”

HappyPoint_desinfectie
Marijt (27) en Heus (33) vormen de ‘as’ van Noordwijks eerste en ook enige vrouwenteam. Marijt zet op het middenveld de lijnen uit, Heus organiseert de boel achterin. “Ze heeft een goed inzicht en goed loopvermogen”, zegt Marijt over Heus. Andersom vliegen de complimenten ook al over tafel. “Femke behoudt altijd de rust. Ze is een belangrijke schakel tussen verdediging en aanval.”

De Noordwijk-dames zijn sowieso een ploeg van vriendinnen. Een klein beetje een vreemdelingenlegioen. “We komen overal vandaan”, zegt Heus, die ‘juf’ is op een basisschool in Rijnsburg. “Ikzelf ben ooit begonnen bij SV Gravenzandse in het Westland. Toen mijn ouders verhuisde naar Rijnsburg ben ik terecht gekomen bij Rijnsburgse Boys. Die naam zegt het al: daar kwam ik te spelen tussen de jongens. Een jaar of twaalf, dertien geleden ben ik via via bij Noordwijk terechtgekomen.”

De overstap van Marijt was er één die binnen Noordwijk gevoeliger lag. Zij droeg jarenlang het shirt van SJC. “SJC heeft van oudsher een traditie van meisjes- en vrouwenvoetbal. Ik speelde er in de selectie, maar toen ik ging werken – onze familie heeft een strandtent – was de training lastig te combineren. En als je geen twee keer trainde, kwam je in een lager team terecht. Ik ben even gestopt, maar miste het voetbal. Bij Noordwijk hebben we een groep speelsters met een relatief oudere leeftijd. We trainen één keer in de week. Dan is ook iedereen er.”

“We hebben wel een periode geprobeerd om twee keer te trainen, maar dan stond je soms maar met zes, zeven dames op het veld. Dit werkt voor ons beter”, vult Heus aan.

De wedstrijd op zaterdag is altijd een uitje voor de Noordwijkse vrouwen. “Gezelligheid is minstens net zo belangrijk als het resultaat”, benadrukt Marijt. “Als we verliezen zitten we heus niet met een chagrijnig gezicht in de kleedkamer. We doen veel samen, ook uitgaan ja.”

Dat de Noordwijkse vrouwen van een feestje houden, bleek wel drie jaar geleden toen de ploeg kampioen werd in de vijfde klasse. “Ook de mannen van Noordwijk en SJC waren kampioen geworden en voor hen was een rondtour en een huldiging bij het gemeentehuis in Noordwijk geregeld. Hoe we het gedaan hebben, weten we niet meer, maar op een gegeven moment stonden we op de wagen te springen en te joelen. Ik geloof niet dat dat de bedoeling was, maar dat hebben we wel even meegepikt.”

Omdat Noordwijk maar één damesteam heeft, is het soms puzzelen met speelsters. Heus: “Er zit geen meisjes onder 19 achter, dus we kunnen nergens op terugvallen.” Marijt: “Ook dit seizoen zijn we weer begonnen met twintig speelsters. Met corona is dat hard nodig. Bovendien wil er nog wel eens iemand zwanger worden. Per seizoen calculeren we er één in. Niet iedereen wil zich aan dat schema houden, want we hebben nu twee speelsters die zwanger zijn.”

Klik hier voor meer informatie over Noordwijk
Klik hier voor meer artikelen over Noordwijk

‘Hoe blijf ik fit met’ Robin van Rooij van VV Beerse Boys

Robin (21) speelt al sinds zijn vijfde voor Beerse Boys. Voor de verdediger is dit ook de enige club uit zijn carrière geweest. Zijn debuut maakte hij vervolgens op 18 jarige leeftijd, dit seizoen is zijn derde jaar bij de selectie.

HappyPoint_desinfectieRobin vindt het een verstandige keuze om het amateurvoetbal stil te leggenot de risico’s te beperken. “Ondanks baal ik er wel van dat we niet kunnen spelen”.

“De start van het seizoen was niet best. We verloren 3 wedstrijden en speelden er 1 gelijk tegen Hilvaria. Dat we het moeilijk gaan krijgen hadden we vooraf wel ingeschat. We kunnen dit jaar punten winnen door iedere wedstrijd er 90 minuten lang vol voor te gaan.”

Tijdens de corona tijd probeerde Robin zoveel mogelijk deel te nemen aan de trainingen. Deze trainingen zijn natuurlijk aangepast op de corona regels. “Naast de trainingen probeer ik één keer in de week te mountainbiken”.

Op de vraag wie het fitste van het team is gaf Robin het antwoord; Niels van Heerbeek. “Hij is iedere training aanwezig. Tijdens de trainingen is hij de fanatiekste speler van allemaal”.

Jannes Mulders is voor Robin het voorbeeld op gebied van hard werken en fitheid. “Hij toont elke wedstrijd 100% inzet en is bijna iedere training aanwezig om zo fit mogelijk te blijven”.

Robin verwacht dat het nog wel even kan duren voordat er weer gespeeld kan worden doordat de corona cijfers veel schommelen.

Zorg dat je fit blijft in deze tijd!

Klik hier voor meer informatie over Beerse Boy
Klik hier voor meer artikelen over Beerse Boys

Prijsuitreiking LED Loterij S.V. Capelle

Afgelopen zaterdag heeft S.V. Capelle voorzitter Coert van Caem de hoofdprijzen uitgereikt aan de winnaars van de LED loterij.

HappyPoint_desinfectie
De eerste prijs (twee elektrische fietsen) is gewonnen door Reinier Koopman (Rosmalen), de tweede prijs, een Kamadoo Outdoor BBQ, ging naar Piet Konings (Sprang-Capelle) en de derde prijs, een LED tv, werd gewonnen door Roger Brouwers uit Hank. Naast deze winnaars waren er nog 37 andere prijswinnaars, die vrijwel allemaal hun prijs inmiddels ook ontvangen hebben. Alle winnaars proficiat en iedereen nogmaals dank voor hun bijdrage aan deze geslaagde loterij.

Foto: MW fotografie

Klik hier voor meer informatie over S.V. Capelle
Klik hier voor meer artikelen over S.V. Capelle

De Kerstboom van Robert Braber van RKVV DIA

Na de kerstboom van Benjamin de Gans gaan we nu de boom van Robert den Braber (38), middenvelder van RKVV Dia, optuigen. Robert is op vijf jarige leeftijd begonnen bij VV Kogelvangers. Op zijn 11e is hij naar RBC Roosendaal gegaan. Vervolgens keerde hij terug bij de Kogelvangers om op 19-jarige leeftijd voor het tweede elftal van Excelsior Rotterdam te spelen. Hierna heeft hij voor NAC Breda, Helmond Sport, Excelsior Rotterdam, FC Ingolstadt 04, RKC Waalwijk, Willem II en gespeeld. Na zijn carrière als profvoetballer is Robert bij RKVV Halsteren gaan voetballen. Hierna is hij teruggekeerd naar VV Kogelvangers. Momenteel speelt hij voor RKVV DIA. Op zijn 22e maakte hij zijn debuut in het profvoetbal voor Helmond Sport.

Het belangrijkste bij het optuigen van een kerstboom is stroom. Zonder stroom geen lichtjes. Bij onze kerstboom gebruiken we de trainer als stroom. Zonder een trainer geen goedlopend elftal. Robert kiest voor Ruud Brood als zijn stroom en dus beste trainer. “Ruud is een trainer die heel veel vertrouwen in me had en mij mijn debuut heeft laten maken in betaalde voetbal bij Helmond Sport. Bij RKC Waalwijk heb ik ook erg succesvol met hem gewerkt.”

Bij het optuigen van een kerstboom begin je altijd onderaan, bij de stam. Wij beginnen met onze opstelling dus ook onderaan, bij de keeper. Hier zien we een bekende naam, namelijk: Jeroen Zoet. “Jeroen is gewoon een erg goede keer, die op jonge leeftijd al heel stabiel was bij RKC in de Eredivisie. Hij heeft dan ook niet voor niets het Nederlands elftal gehaald.”

Langzaamaan werken we omhoog in onze kerstboom. We zijn bij de verdediging aangekomen. Hier staat Cuco Martina op de rechtsback positie. “Cuco binnen als een ‘nobody’ bij RKC Waalwijk, maar ontwikkelde zich zo enorm dat hij uiteindelijk de stap naar de Premier League mocht maken. Fysiek gezien zo snel en sterk.” Naast Cuco vinden we Henrico Drost als rechter centrale verdediger. “Henrico is een enorm onderschatte speler die altijd een voldoende haalde en onmisbaar was in de verdediging van RKC. Hij staat altijd goed.”

Samen met Henrico vormt Jordens Peters het centrale duo van Robert zijn kerstboom. “Jordens is een stabiele verdediger die erg sterk is in de opbouw. Daarnaast is hij een hele goede aanvoerder die het hele team goed op de plaat zet.” Jordens speelt natuurlijk niet voor niets al sinds 2012 voor Willem II. Om de verdediging af te sluiten zien we een naam die ook in het buitenland bekend is, Mitchell Dijks. “Mitchell is een beest die maar bleef opstomen langs de linkerkant. Hij krijgt niet voor niets enorm veel waardering in Italië. Fysiek is hij gewoon ijzersterk.”

Over bekende namen in het buitenland gesproken. Robert heeft in zijn tijd bij Willem II ook met Frenkie de Jong mogen spelen. “Op jonge leeftijd was al te zien dat hij een enorm talent was. Toentertijd dribbelde hij al iedereen voorbij op de trainingen. Helaas heeft hij op dat moment weinig gespeeld.” Centraal op het middenveld vinden we Luigi Bruins, van Robert zijn tijd bij Excelsior Rotterdam. “Op 18-jarige leeftijd al de beste speler bij Excelsior. Technisch heel sterk en een enorm goede steekpass.” Om het middenveld af te sluiten zien we Stijn Wuytens op de linkerkant van de kerstboom. “Stijn is een zeer goede verbindingsspeler. Bij Willem II verzorgde hij de opbouw van de verdediging richting de aanval. Hij beschikt over een enorm goede functionele techniek.”

In de aanval zien we Romeo Castelen, uit zijn tijd bij RKC, terug op de rechterflank. “Romeo dribbelde tegenstanders voorbij alsof ze er niet stonden. Hij liet regelmatig zien waarom hij meerdere interlands achter zijn naam heeft staan.” Aan de andere kant zien we een wat voor ons onbekendere naam, Andreas ‘Zecke’ Neuendorf. “Bij FC Ingolstadt speelde ik samen met Zecke. Hij heeft een verleden bij Hertha BSC en Bayer Leverkussen. De klasse droop ervan af, terwijl hij toentertijd al 35 jaar was. Technisch uitzonderlijk.”

Als piek op de kerstboom zien we Moritz Hartmann in de spits staan. “Bij Ingolstadt scoorde hij er 25 in een seizoen waar we uiteindelijke promoveerden. Een echte ‘bomber’ die later ook in de Bundesliga zijn goals heeft gemaakt.”

Zo hebben we vandaag de tweede kerstboom opgetuigd. We stoppen niet met optuigen tot Kerst voorbij is. Dus houdt onze website in de gaten als je nog meer kerstbomen opgetuigd wilt zien worden.

Klik hier voor meer Kerstbomen
Klik hier voor meer artikelen over RKVV DIA

Madese Boys verlengt met Dion Schuurmans

Ook in dit roerige jaar gaan de contractbesprekingen bij Madese Boys door.

De technische staf van Madese Boys laat hierbij weten dat het contract met huidige hoofdtrainer Dion Schuurmans met 1 jaar wordt verlengd.

Zowel de spelers, staf als de trainer zijn tevreden over de goede samenwerking.

Klik hier voor meer informatie over Madese Boys
Klik hier voor meer artikelen over Madese Boys

In gesprek met Max Hereijgers van Lepelstraatse Boys

LEPELSTRAAT  – Waar velen het houden vaak houden bij één rol binnen een sportclub, daar kan men Max Hereijgers bij Lepelstraatse Boys echt wel een ‘manusje van alles’ noemen. Naast spelen in het eerste zondagelftal vervult hij daarnaast ook nog een trainersrol én fluit geregeld wedstrijden.

HappyPoint_desinfectie
“Ik loop hier al mijn hele leven zowat rond en ken iedereen binnen en rondom de club. Het is gewoon heel gezellig altijd hier, echt het ‘ons kent ons-gevoel’ En je merkt toch ook wel vaak, dat er binnen verenigingen druk ligt op een kleine groep mensen die de boel draaiende moeten zien te houden. Wij hebben het geluk wel, dat er heel veel mensen zich betrokken voelen. Zelf ben ik er daar inderdaad ook wel eentje van ja. Want ik train samen met Dennis Voorbraak onze tweede zaterdagteam en fluit ook geregeld wat wedstrijden. Het is gewoon ook heel er leuk om te doen allemaal.”

Alleen is daar nu door corona voorlopig allemaal een eind aan gekomen, tot grote spijt van Hereijgers. “Het laat zich nu toch wel merken hoezeer je het spelletje leuk vindt en hoeveel uur je stiekem per week ermee bezig bent. Het samenzijn met de spelers, het trainen en training geven én het fluiten van of zelf spelen van wedstrijden… Vorig seizoen kregen we er al mee te maken natuurlijk toen het voortijdig werd afgebroken. En nu waren we pas net weer bezig en stopte het alweer. Logisch wel en we hadden het ook wel een beetje zien aankomen toen de besmettingen weer hard opliepen overal. We zullen voorlopig een andere invulling aan de vrije tijd moeten geven jammer genoeg.”

Trainen doen ze momenteel niet bij Lepelstraat, een bewuste keuze vanuit de club. “Want we hebben in de voorbereiding en ook de eerste competitiewedstrijden ervaren dat het compleet ‘anders’ was en voelde. Constant rekening ermee houden, publiek bewustmaken van de anderhalve meter en op het laatst sfeerloos voetballen toen het publiek niet meer mocht komen. Normaal is het in derby’s zoals tegen NVS altijd erg druk, nu moesten we zien hoe we dat veilig konden laten verlopen en hebben we er ook als spelers over meegedacht en nog een grote tent opgezet zelfs. Alleen was de sfeer toch minder. En als je dan bijvoorbeeld ergens buiten moet omkleden en je de laatste wedstrijd tegen OVV’67 vanwege corona afgelast ziet worden.. Bizarre tijden helaas.”

En dan nog maar te zwijgen over de sportieve prestaties bij aanvang van het huidige seizoen. Want van de drie duels werd alleen de openingspot tegen HSC’28 gewonnen. Zodoende bivakkeren Hereijgers en zijn kompanen in de onderste regionen, als elfde. Exact dezelfde plek waarop ze bij de vorige corona-break het seizoen eindigden. “We hadden zonder twijfel op een betere start gerekend, maar dit is de realiteit. We hadden voor onszelf niet direct een scherpe doelstelling gezet. We moéten niks, al denk ik wel dat we moeten proberen om tussen de plekken zes tot tien uit te komen. Dat is realistisch met deze groep vind ik.”

Om dat te realiseren moet de student Bedrijfskunde echter nog wel even geduld hebben. “Het zal nog wel even doorlopen vrees ik. Dit kalenderjaar heb ik al uit mijn hoofd gezet. En hoe het dan verder moet, daar moet ik het antwoord ook op schuldig blijven. Zaak is wel dat iedereen er zoveel mogelijk ongeschonden uitkomt. Het is een nare periode, maar iedereen heeft er last van. Voetbal is dan zeker bijzaak, al mis ik de gezelligheid die er altijd heerst enorm.”

Klik hier voor meer informatie over Lepelstraatse Boys
Klik hier voor meer artikelen over Lepelstraatse Boys