Pagina 845 – VoetbalJournaal

In gesprek met Sybren Bakker van Z.V.V. Pelikaan

-

7 april 2021

In gesprek met Sybren Bakker van Z.V.V. Pelikaan

Sybren Bakker is een echte jongen van de club ZVV Pelikaan. Hij heeft er vanaf zijn zevende de gehele jeugd doorlopen en maakt nu voor vast deel uit van het vlaggenschip. We praten met hem over zijn het huidige seizoen, zijn idool en wat voetbal voor hem betekent.

Nadat hij op 16-jarige leeftijd zijn debuut maakte, is Bakker vanaf het huidige seizoen definitief speler van het eerste elftal. Hier kijkt hij met gemengde gevoelens op terug. De voorbereiding van het huidige seizoen ging prima volgens Sybren. “Alleen toen de competitie begon raakte ik geblesseerd en heb ik een week of vijf geen wedstrijden gespeeld. Na die vijf weken mocht ik in een competitiewedstrijd invallen. De week erop werd het voetbal weer stilgelegd wegens de welbekende maatregelen. Tot nu toe is het niet echt een topseizoen en daarom hoop ik dat het voetbal snel weer gaat opstarten.”

Buiten het voetballen om heeft hij een bijbaan bij de Albert Heijn en verder is hij in zijn vrije tijd ook het liefst aan het voetballen. Voetbal is in het algemeen heel belangrijk voor Bakker. “Het lekkere aan voetbal is dat je alles om je heen even kan vergeten en dat je daarnaast gewoon iets aan het doen bent wat je leuk vindt.”. Als we praten over voetbalidolen zegt hij meteen Frenkie de Jong. “Dit omdat zijn spel vooruit goed bij mijn positie en speelstijl past.”

Sybren is vooral te spreken over het hele team en de trainers. “Ik word goed opgevangen en ze helpen mij waar nodig. Als ik specifiek iemand moet noemen ben ik lovend over Jeffrey Nossent. Hij heeft mij in de O13-1 getraind en nu is het een teamgenoot. Ik spreek veel met hem over voetbal en geef nu samen met hem training aan de jeugd. Ik heb bijna heel mijn jeugd ook training gehad van Rowdy Nossent. Vanaf het eerste jaar O13 tot en met de O17 ben ik vierenhalf seizoen door hem getraind en heb ik ongelofelijk veel geleerd over hoe ik moet voetballen en hoe ik beter kan worden. Uiteindelijk heeft dit eraan geholpen dat ik in het eerste elftal terecht ben gekomen. Rowdy voetbalde afgelopen seizoen nog in Pelikaan 1, maar heeft dat nu ingeruild voor een trainerscarrière bij de jeugd van FC Volendam. Ik vind het ook leuk om te zien dat sommige spelers uit de selectietraining geven aan de jeugd, dit geeft een soort verbondenheid binnen de club. Kinderen kijken ook op tegen spelers uit het eerste elftal en dat is ook de reden dat ik training ben gaan geven.”

De jongeling heeft nog geen specifieke toekomstplannen. “Ik wil nu gewoon beter worden en basisspeler worden in de selectie, daarna kijk ik verder. Ik hoop dat we zo snel mogelijk weer wedstrijden kunnen spelen en eventueel een regionale competitie, zodat we weer lekker kunnen voetballen,” sluit hij hoopvol af.

Bron foto: Peter vd Waal

Meer informatie over ZVV Pelikaan? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over ZVV Pelikaan.

In gesprek met Sybren Bakker van Z.V.V. Pelikaan

Niet gecategoriseerd

Z.V.V. Pelikaan

-

7 april 2021

0

Sybren Bakker is een echte jongen van de club ZVV Pelikaan. Hij heeft er vanaf zijn zevende de gehele jeugd doorlopen en maakt nu voor vast deel uit van het vlaggenschip. We praten met hem over zijn het huidige seizoen, zijn idool en wat voetbal voor hem betekent.

Nadat hij op 16-jarige leeftijd zijn debuut maakte, is Bakker vanaf het huidige seizoen definitief speler van het eerste elftal. Hier kijkt hij met gemengde gevoelens op terug. De voorbereiding van het huidige seizoen ging prima volgens Sybren. “Alleen toen de competitie begon raakte ik geblesseerd en heb ik een week of vijf geen wedstrijden gespeeld. Na die vijf weken mocht ik in een competitiewedstrijd invallen. De week erop werd het voetbal weer stilgelegd wegens de welbekende maatregelen. Tot nu toe is het niet echt een topseizoen en daarom hoop ik dat het voetbal snel weer gaat opstarten.”

Buiten het voetballen om heeft hij een bijbaan bij de Albert Heijn en verder is hij in zijn vrije tijd ook het liefst aan het voetballen. Voetbal is in het algemeen heel belangrijk voor Bakker. “Het lekkere aan voetbal is dat je alles om je heen even kan vergeten en dat je daarnaast gewoon iets aan het doen bent wat je leuk vindt.”. Als we praten over voetbalidolen zegt hij meteen Frenkie de Jong. “Dit omdat zijn spel vooruit goed bij mijn positie en speelstijl past.”

Sybren is vooral te spreken over het hele team en de trainers. “Ik word goed opgevangen en ze helpen mij waar nodig. Als ik specifiek iemand moet noemen ben ik lovend over Jeffrey Nossent. Hij heeft mij in de O13-1 getraind en nu is het een teamgenoot. Ik spreek veel met hem over voetbal en geef nu samen met hem training aan de jeugd. Ik heb bijna heel mijn jeugd ook training gehad van Rowdy Nossent. Vanaf het eerste jaar O13 tot en met de O17 ben ik vierenhalf seizoen door hem getraind en heb ik ongelofelijk veel geleerd over hoe ik moet voetballen en hoe ik beter kan worden. Uiteindelijk heeft dit eraan geholpen dat ik in het eerste elftal terecht ben gekomen. Rowdy voetbalde afgelopen seizoen nog in Pelikaan 1, maar heeft dat nu ingeruild voor een trainerscarrière bij de jeugd van FC Volendam. Ik vind het ook leuk om te zien dat sommige spelers uit de selectietraining geven aan de jeugd, dit geeft een soort verbondenheid binnen de club. Kinderen kijken ook op tegen spelers uit het eerste elftal en dat is ook de reden dat ik training ben gaan geven.”

De jongeling heeft nog geen specifieke toekomstplannen. “Ik wil nu gewoon beter worden en basisspeler worden in de selectie, daarna kijk ik verder. Ik hoop dat we zo snel mogelijk weer wedstrijden kunnen spelen en eventueel een regionale competitie, zodat we weer lekker kunnen voetballen,” sluit hij hoopvol af.

Bron foto: Peter vd Waal

Meer informatie over ZVV Pelikaan? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over ZVV Pelikaan.

In gesprek met Nick Broeders van RFC

RFC

-

7 april 2021

0

Voetbal is voor Nick broeders belangrijk. Hij geniet ervan om samen met zijn vrienden het mooie spelletje te spelen. Na de wedstrijd blijven ze altijd lekker hangen om een biertje te drinken. Naast het voetballen vindt hij motorrijden en barbecueën leuk.

Nick Broeders is gestart als kabouter bij de Veerse Boys. “Ik heb alle jeugdelftallen doorlopen en mocht op mijn 15^de mijn debuut voor de hoofdmacht maken”. Na leuke jaren bij de Veerse Boys kreeg Broeders de kans om op 18-jarige leeftijd naar NAC Breda te gaan. “Helaas was ik te slecht voor de Bredase club. Ik keerde terug naar Veerse Boys wat vervolgens fuseerde met Good Luck tot RFC”.

De hoogtepunten voor Broeders zijn het kampioenschap in de vierde klasse en zijn debuut op 15-jarige leeftijd in de hoofdmacht. “Ik mocht debuteren terwijl trainer Jose van de Ven mij nog nooit had zien voetballen”. Het dieptepunt in zijn carrière was het aanstellen van ex-trainer Arie Boonstoppel. “Ik was mede verantwoordelijk voor het binnenhalen van de trainer en heb hier tot te dag van vandaag spijt van”. Door deze beslissing werd team benadeeld.

Melvin Blankers is de voorbeeldvoetballer voor Broeders. “De combinatie van zijn geweldige lange trap en het behouden van overzicht is iets waar ik als kleine jongen van de droomde”. Ondanks dat Broeders deze eigenschappen niet beschikt , blijft het voor hem een genot om naar Blankers zijn kwaliteiten te kijken. Het elftal neemt voor de wedstrijd een schepje pre-workout van Joel Beukers om optimaal te presteren.

Broeders vindt het lastig om één persoon te wijzen die heel veel betekent voor de club. “Er zijn heel veel mensen die zich de hele week inzetten voor RFC”. Een paar in het bijzonder omdat ze dicht bij de hoofdmacht staan. “Andre van de ajaxbroek, Martin Hooipin, Sander de Boer en Piet Damen”. Deze mannen zorgen voor alle andere aspecten naast het voetbal op de zondag.

“Helaas is het huidige seizoen afgelopen door het virus. We waren ongeslagen in de competitie dus is het extra jammer dat het is stilgelegd”. Het team hoopt volgend seizoen het kampioenschap te pakken met versterking Jari Langermans. Het vorige seizoen zijn er ook nog spelers bijgekomen Che, Crea en Ibbi.

Klik hier voor meer artikelen over RFC.
Klik hier voor meer informatie over RFC.

CvdW VV Zundert – In gesprek met Stefan Lammerse

vv Zundert

-

6 april 2021

0

CvdW VV Zundert – In gesprek met Stefan Lammerse

Stefan Lammerse groeide op in Breda, maar is inmiddels niet meer weg te denken uit Zundert. De fanatiekeling is als trainer en coördinator van de scheidsrechters actief bij VV Zundert. Dankzij zijn inzet heeft de club het KNVB ARAG Fariplay certificaat mogen ontvangen. Daar is de dorpsclub, maar ook hijzelf enorm trots op.

Lammerse kwam bij VV Zundert terecht als supporter van zijn zoon, maar rolde vrij snel het trainersvak in. Hier trainde hij jarenlang verschillende jeugdelftallen. “Dat was, maar is nog steeds, hartstikke leuk om te doen. Op een gegeven moment werd het tijd voor Bryan om ook eens een andere trainer voor de groep te hebben.” Want terwijl zijn zoon momenteel mag ruiken aan het eerste elftal, traint Lammerse nog steeds iedere week de jonge talenten.

Ook buiten het trainersvak om is Lammerse actief binnen de dorpsclub. De fanatiekeling is coördinator van alle scheidsrechters bij de club en mede dankzij zijn inzet heeft de club momenteel als een van de weinig gecertificeerde verenigingen uit Brabant een KNVB ARAG Fairplay certificaat mogen ontvangen. “Daar ben ik zelf ook heel erg trots op.” Want het scheidsrechtersbeleid ziet er fantastisch uit met goede begeleiding, opleiding en kleding voor alle wedstrijdleiders van de Zundertse club. “Ik heb veel contact met andere scheidsrechterscoördinatoren, maar dan is het bij ons toch echt wel heel uniek,” vertelt hij met een grote glimlach.

Ondanks dat Lammerse zelf altijd in Breda voetbalde, heeft hij nu wel een speciale band met zijn club VV Zundert. “Zeker nadat ik naar Zundert verhuisde en Bryan lid werd, dan wil je toch wat terug doen voor de club. Dan is het extra mooi om te zien dat de club ook voor mij altijd klaarstaat.” Want Lammerse zet zich al jarenlang enorm in voor de dorpsclub en doet dit nog altijd met veel plezier. “Het is mooi om te zien dat er zoveel waardering vanuit de club is.”

Momenteel gaat er bijna geen weekend voorbij, waar Lammerse niet op Sportpark De Wildert te vinden is. “Heel de zaterdag houd ik me bezig met de jeugdscheidsrechters, maar op zondagmorgen ben ik er vaak ook nog wel even. Waarschijnlijk zal ik straks op zondagmiddag ook wel bij het eerste elftal gaan kijken.” Het is zeker geen toeval dat Lammerse zo vaak langs het voetbalveld te vinden is. “De saamhorigheid bij de club vind ik zo fantastisch. Als je bijvoorbeeld kijkt naar ons clublied, dat gaat van terreinknecht tot hoofdtrainer en dat zie je gewoon terug bij onze mooie club,” sluit hij af.

Foto: VV Zundert.

Meer artikelen lezen over VV Zundert? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Zundert.

COLUMN JAN DIRK VAN DER ZEE: LAAT CORONACRISIS KEERPUNT ZIJN

VoetbalJournaal

-

6 april 2021

0

COLUMN JAN DIRK VAN DER ZEE: LAAT CORONACRISIS KEERPUNT ZIJN

Drie kilo aangekomen

Intussen holt de gezondheid in Nederland achteruit. Gemiddeld zijn we bijna drie kilogram aangekomen, meer gaan roken en als nooit tevoren kloppen we aan bij de psycholoog. Notabene een lid van het OMT, Diederik Gommers, vertelde hierover bij BNR Nieuwsradio, dat er door het kabinet verkeerde keuzes zijn gemaakt.

Met terugwerkende kracht zegt hij: “Misschien had ik harder moeten roepen, sporten en naar buiten gaan, hadden we meer moeten stimuleren. We hadden meer aan preventie moeten doen en ik vind het jammer dat het ministerie dat niet heeft opgepakt.”

Dus ja, Tamara en Wouter. In jullie gesprekken met de fracties zal het gaan over de grote vraagstukken van deze tijd: klimaat, zorg, onderwijs, woningbouw en integratie. Terecht. Onderwerpen waar een wereld te winnen valt. Toch blijft het halfbakken werk als sport daar niet de rode draad in vormt. De verbindende factor waarmee we Nederland fit, blij en gelukkig houden.

Sportcommissaris

Deze crisis grijpen we aan om gezonder en gelukkiger te worden door veel meer te bewegen. Sport wordt topprioriteit in dit land.

Dat doen we door bewegen naar een hoger plan te brengen. Met een sportcommissaris die een nationaal meerjarenplan opstelt met een on-Nederlands groot budget, waar ieder ministerie zich kabinettenlang aan kan optrekken. Daar kunnen jullie alvast de eerste aanzet voor geven. Die eerste zin straks in het nieuwe regeerakkoord: ‘Deze crisis grijpen we aan om gezonder en gelukkiger te worden door veel meer te bewegen. Sport wordt topprioriteit in dit land’.

Ik wens jullie in de komende dagen veel geluk en wijsheid toe. Houd daarbij de lijfspreuk van jullie favoriete club in ere: geen woorden, maar daden.

Bron: KNVB

Patrick Verolme gaat nog jaren mee bij Den Bommel

vv Den Bommel

-

5 april 2021

0

Patrick Verolme gaat nog jaren mee bij Den Bommel

Het was in de strengste lockdownperiode een bezienswaardigheid in de polders van Sommelsdijk en omstreken. Een hardlopende Patrick Verolme achter een kinderwagen met daarin zijn anderhalf jaar oude dochtertje.

“Of ze dat leuk vond”, herhaalt de routinier van VV Den Bommel vraag. “Jazeker. Met die kou had ze alleen wat minder. In die week van de hevige sneeuw en strenge vorst is ze alleen de eerste dag buiten geweest, daarna wilde ze absoluut niet meer en was ze met geen tien paarden naar buiten te krijgen.”

Verolme zelf is blij dat hij weer in de buitenlucht met de selectie van Den Bommel kan trainen, al moet hij als 27-plusser nog even geduld hebben. Als zijn jongere ploeggenoten partijtje spelen, is de laboratoriummedewerker veroordeeld tot het trainen in een tweetallen met een lotgenoot. “Ik hoop dat ook wij snel kunnen aansluiten, niets is natuurlijk zo leuk als een partijtje spelen.”

Het is voor Verolme, 33 jaar inmiddels, bepaald geen jaar om te feesten, terwijl daar wel reden voor is. Dit, afgebroken, seizoen was het tiende seizoen dat hij het shirt van Den Bommel droeg. “Mijn beste keus ooit”, zegt hij over de overstap naar Den Bommel. “Ik speelde bij Flakkee, waar ik in de jeugd was begonnen. Een prima club, maar ik voelde de drang om mij op een hoger niveau te manifesteren. Ik had vrienden die speelden bij Den Bommel en dat maakte mijn besluit makkelijker. Ik hoefde mij niet aan iedereen voor te stellen. Den Bommel speelde toen in de derde klasse en promoveerde toen ik in de voorbereiding op het nieuwe seizoen aansloot.”

Ook zijn drie jaar jongere broer Roel ging spelen bij Den Bommel, maar waar hij na zeven seizoenen de wijk nam naar De Jonge Spartaan bleef Verolme zijn club trouw. “Het niveau en de groep bevalt me. Er zijn in die jaren wel wat wisselingen geweest, maar echte grote veranderingen hebben er in de selectie niet plaatsgevonden. Voetballend heb ik het ook prima naar mijn zin. We hebben twee keer in de tweede klasse gespeeld en spelen nu weer in de derde klasse. Daar zit zeker meer in en dat is ook een mooie uitdaging voor de komende jaren.”

In het elftal van Den Bommel is Verolme nauwelijks weg te denken. Zijn positie veranderde in de loop der jaren wel eens, maar hij speelde altijd in de as. “Als centrale verdediger, maar ook vaak op de nummer tien-positie. Ik ben al een paar keer geswitcht. Het is net waar het elftal mij het hardst nodig heeft. We hebben nu een prima laatste man, dus schuif ik door naar de positie van aanvallende middenvelder.”

Dat Verolme goed uit de voeten kan als verdediger en aanvaller is een bewijs van zijn veelzijdigheid, die hij ook nog eens combineert met een groot loopvermogen. Het is niet verwonderlijk dat hij ook aanvoerder is van Den Bommel. Die rol vervult hij met trots. “Ik behoor met een aantal andere jongens tot de oudere spelers. Dat geeft je een bepaalde verantwoordelijkheid.”

“Ik ben enorm fanatiek en heb een grote hekel aan verliezen. We kunnen elkaar in het veld flink de waarheid zeggen, maar als de wedstrijd is gespeeld, is alles vergeten en vergeven. Dat vind ik het mooie aan deze groep.”

Supporters van Den Bommel hoeven voorlopig niet te vrezen voor een naderend voetbalpensioen van Verolme. “Leon Breeman is veertig jaar. Ik kan dus nog jaren mee.”

Dat hij trouw blijft aan Den Bommel is ook zeker. “Ik ben honkvast. Dat heb ik ook met mijn werk. Toen ze verhuisden van Barendrecht naar Delft ben ik gewoon meegegaan.”

Voor meer artikelen over Den Bommel klik hier

Ron van Neck werkt aan de basis bij Melissant

vv Melissant

-

5 april 2021

0

Ron van Neck werkt aan de basis bij Melissant

Hij was jarenlang actief als hoofdtrainer, maar heeft sinds een paar jaar zijn werkterrein verplaatst naar de jeugd. Ron van Neck werkt als hoofd jeugdopleidingen aan de basis bij Melissant. “Plezier moet alleen op één staan. Zonder dat bereik je niks.”

Het lentezonnetje schijnt uitbundig op het terrein van Melissant en de mini’s van de dorpsclub huppelen op het veld als lammetjes door de wei. Van Neck (56) heeft voor iedere gup geduld en doet voor hoe zij zich zo behendig mogelijk kunnen manoeuvreren door het circuit van voetbalobstakels. “Hier loop je rechts het poortje langs en speel je de bal door het poortje”, zegt hij.

Aan de lichaamstaal van Van Neck is te zien dat hij volop geniet. “De jeugd is mijn passie. Ik ben niet voor niks het onderwijs ingegaan. Ik maak graag kinderen wegwijs op school, maar ook in het voetbal.”

Van Neck was jarenlang hoofdtrainer op Goeree-Overflakkee. Naast Melissant maakte Herkingen’55 en Flakkee gebruik van de diensten van Van Neck, al was zijn avontuur bij die laatste club geen lang leven beschoren. “Een mismatch, dat kan wel eens gebeuren”, zegt bij daarover. “Maar geen kwaad woord over Flakkee, hoor. Overal waar ik trainer ben geweest, kan ik nog via de voordeur langskomen.”

Uitgekeken op het hoofdtrainerschap was hij niet, zijn vrouw wel. “Onze vakanties hebben altijd in het teken gestaan van het voetbal. We waren vanwege de voorbereiding altijd verplicht om de eerste twee weken van de schoolvakantie te gaan. Na zoveel jaar trainerschap vond ik dat zij best ook eens wat mocht vinden. Als hoofd jeugdopleidingen ben je wat vrijer in je tijd. Het kost zeker niet minder tijd, maar je kunt het zelf wel wat makkelijker indelen.”

Van Neck, die zelf een verdienstelijke carrière als keeper achter de rug heeft, besloot zich te richten op de jeugd. “Bij Flakkee had ik al een dubbelfunctie”, legt hij uit. “Toen het als hoofdtrainer spaak liep vonden mensen in de club dat ik ook weg moest als HJO. Dat vond ik jammer, maar het was niet anders. Het vervelende was dat ik toen nog in opleiding was. Met het vertrek bij Flakkee raakte ik meteen mijn stageplek kwijt.”

“Toen Melissant daar lucht van kreeg, belden ze meteen om te zeggen dat de deur bij hen voor mij openstond. Ik heb hier als hoofdtrainer vier mooie jaren gehad en dat was men nog niet vergeten.”

Het voordeel was dat Van Neck zich aan niemand hoefde voor te stellen. “Ik kende de club, spelers en trainers. Veel jeugdtrainers heb ik als trainer bij het eerste elftal gehad. Ik ken de cultuur en ook de visie van de club. Dat laatste is belangrijk omdat ik vind dat die visie in de jeugd niet die van Ron van Neck moet zijn, maar van alle trainers samen.”

Melissant heeft bij de jeugd de ambitie om te groeien. In aantallen, maar ook op voetbaltechnisch gebied. “Maar plezier blijft de basis”, weet Van Neck. “Ieder spelertje moet plezier hebben op de training. Spelenderwijs moeten ze het voetbal bijgeleerd krijgen. We overleggen veel met de trainers. Ondanks dat er geen competitiewedstrijden gespeeld kunnen worden, kan je werken aan de ontwikkeling van spelers. Nog niet zo lang geleden hebben we, met inachtneming van de coronamaatregelen, een themabijeenkomst over omschakelen belegd. Alle ideeën over trainingen bundelen we in een boek dat in de kantine ligt. Als een trainer een keer om oefenstof verlegen zit, kan hij het zo openslaan.”

Naast HJO bij Melissant heeft Van Neck al zes jaar een keepersschool. Jeugdkeepers kunnen voor speciale keeperstraining terecht op vrijdag bij Herkingen’55. “Ik weet uit ervaring dat keeperstraining er bij clubs vaak wat bijhangt. Bij ons krijgen ze alle aandacht. We hebben zo rond de tien, elf keepertjes. De training is om de twee weken. Wij doen niet moeilijk als je een training mist en als je een blok niet wil meedoen, doe je een blok niet mee.”

Voor meer artikelen over Melissant klik hier

Kees Breen heeft toekomst Flakkee in handen

VoetbalJournaal

-

5 april 2021

0

Kees Breen heeft toekomst Flakkee in handen

Hij was er niet op naar zoek, maar werd het wel: hoofdtrainer van Flakkee. Het vertrouwen van de club in Kees Breen is groot, want de 51-jarige oefenmeester zet binnenkort zijn handtekening onder een contract dat hem tot 2023 aan de vierdeklasser bindt.

Zonder competitie het leuk houden, het is best een uitdaging om trainer te zijn in coronatijd. Breen en zijn spelers hebben deze zaterdag de grootste lol: er staat voetvolley op het programma en de trainer doet lekker mee.

“We zijn hier weken geleden mee begonnen. Er zit tenminste een wedstrijdelement in en het is nog nuttig ook. De techniek is flink verbeterd sinds de eerste keer”, analyseert Breen, die zelf ook nog een aardig balletje kan trappen. “Voetballen verleer je niet”, zegt de oud-speler van Melissant. “Zolang er niet bewogen hoeft te worden, gaat het prima. Mijn knie is helemaal kapot.”

Zijn spelers hebben de grootste schik, Breen ook. “Op het niveau waarop wij spelen is dat de basis. In de kleedkamer moet het gezellig zijn. Die jongens moeten met plezier naar iedere training komen. Voetbal is een spel, een uitlaatklep. Zo probeer ik ook naar de wedstrijden te kijken. Ik wil ze niet in een keurslijf dwingen. Daarom ook spelen we 4-3-3. Onze kwaliteit ligt in de aanval en dan zou ik met 4-4-2 één van die geweldige spelers die voorin spelen op de bank moeten laten beginnen. Dat doet mijn voetbalhart te veel pijn.”

Dat hij hoofdtrainer zou worden bij Flakkee zag hij zelf niet aankomen. “Ik heb altijd prima in de jeugd kunnen werken. Daar ligt mijn hart. Vorig seizoen ben ik het tweede gaan doen. De basis van dat elftal bestond uit spelers die ik daarvoor bij de jeugd had gehad. Het was dis een veredeld jeugdelftal.”

Het is niet vreemd dat veel spelers van dat elftal nu het geraamte vormen van het nieuwe Flakkee. “We hebben een superjong team. Twee spelers zijn ouder dan 26 jaar.”

Vorig seizoen stond hij van de ene op de andere dag voor de groep als opvolger van Ron van Neck, die in december de handdoek wierp. “De club vroeg om mijn hulp en dan zeg ik geen nee. De klik tussen Ron en een aantal oudere spelers was er niet. Het is jammer dat het zo is afgelopen. Ron is een fijne kerel met wie ik prima heb samengewerkt.”

Breen nam de ploeg over in de wetenschap dat een groot aantal oudere spelers zou gaan afzwaaien aan het einde van dat seizoen. “We hebben er nog een leuke tijd van gemaakt. Het seizoen kwam echter vanwege corona tot een abrupt einde.”

Het betekende ook dat Breen aan de vooravond van dit nieuwe seizoen hervormen moest. “Flakkee heeft geluk met deze prachtige lichting.”

Hij praat met liefde over zijn spelers. Enzo Visbeen, de broertjes Gianluca en Andrea Bosman, het 18-jarige talent Joost van Wezel, Mike Schellevis, Martijn Redert, routinier Gerwin van den Nieuwendijk en zijn eigen keepende zoon Dennis, geen speler laat hij onbenoemd. “Hier gaan Flakkee én ik nog veel plezier aan beleven.”

Voor meer artikelen over Flakkee klik hier

Club van de Week VV Zundert – Introductie

vv Zundert

-

5 april 2021

0

Club van de Week VV Zundert – Introductie

Terwijl de laatste paaseieren nog worden gegeten, zijn we wel alweer begonnen aan een nieuwe week! Voor het VoetbalJournaal betekent dat ook een nieuwe Club van de Week. De aankomende dagen wordt VV Zundert in het zonnetje gezet met vele mooie verhalen over clubiconen, vrijwilligers en trainers.

Al in de twintiger jaren werd in Zundert georganiseerd tegen een balletje getrapt. In het eerste begin gingen de Zundertse voetballers de groene wei op om de kleuren van Z.V.V. te verdedigen, een naam die later veranderd werd in ‘Sandraudiga’. In het stadion gelegen aan de Wernhoutseweg speelde de club in oranje shirts en zwarte broeken. De club ging, wellicht naar aanleiding van de vraag Katholieke Bond of Brabantse Bond uit elkaar. Enige jaren werd het stil aan het Zundertse voetbalfront, in feite tot maart 1932, toen de nieuwe Z.V.V. werd opgericht.

Op zondag 17 april 1932 speelde de nieuwe club R.K. V.V. Zundert haar openingswedstrijd tegen Internos uit Etten. Om half twee die middag trokken de spelers, gekleed in zwarte broeken met rood-zwart gestreepte shirts en kousen, vooraf gegaan door de Harmonie Nut en Vermaak , naar het speelveld. De allereerste wedstrijd tegen Internos verliep vlot en ordelijk. Begrijpelijk was het, dat Z.V.V. het zeer moeilijk had tegen het ervaren lnternos. Er werd dan ook verloren met 1-5.

Het aantal leden nam in de beginperiode flink toe en er ontstond ook een tweede elftal. Echter moesten in de mobilisatiejaren vele spelers het rood-zwarte shirt verwisselen voor het veldgrijs van het Nederlandse leger, waardoor Zundert op een gegeven moment slechts over 18 spelers voor 2 elftallen kon beschikken. Toch wist men de competitie met twee elftallen te beëindigen, hetgeen zonder meer een knappe prestatie was.

Nadat de ellende van oorlog en bezetting voorbij was ontwikkelde de voetbalsport zich in een snel tempo. Het aantal spelers in clubverband nam sterk toe en ook de accommodaties werden steeds beter. Vooral aan de jeugd word meer aandacht besteed in het vaderlandse voetbalwereldje. Deze ontwikkelingen vonden ook bij de vereniging plaats. De toename van het aantal spelers van V.V.Z. bleek uit de uitbreiding van het aantal elftallen. Tot 1956 bleef het totale aantal leden rond de 100 schommelen en had V.V.Z. 4 senioren-elftallen en waarschijnlijk 3 juniorenteams. In het seizoen 1956-1957 steeg het aantal leden ineens naar 200, het geen verband hield met het feit, dat men slechts kon deelnemen aan de toto als men lid was van de voetbalclub, die aangesloten was bij de K.N.V.B. In 1961 was het maximale aantal leden 227. Bij het 50-jarige bestaan van de voetbalvereniging had Zundert in totaal 248 leden.

In 1950 verhuisde de club naar Sportpark de Wildert. Vanaf die tijd kreeg Zundert de beschikking over twee voetbalvelden van internationale afmetingen, die omringd werden door een stenen wielerpiste. Uiteindelijk werden hier zelf kleedkamers, bestuurskamers en een eigen tribune gebouwd. Ook werd een derde veld aangelegd. Momenteel is het nog steeds een gezellige dorpsclub, met een eerste elftal spelend in de zondag derde klasse. Deze week krijgen we aan aantal mooie verhalen te horen van de vele clubiconen. Houdt onze website en Facebookpagina dan ook goed in de gaten, om dit niet te missen.

Bron & Foto: VV Zundert.

Meer artikelen lezen over VV Zundert? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Zundert.

In gesprek met Robin Rosenbrand van V.V. N.E.O. ‘25

Neo 25

-

4 april 2021

0

In gesprek met Robin Rosenbrand van V.V. N.E.O. ‘25

Robin Rosenbrand is toen hij vijf jaar was begonnen met voetballen bij NEO ’25. Hij houdt erg van het spelletje en de gezelligheid er omheen. De derde helft kan daarom ook zeker niet ontbreken. Hij heeft nog veel ambities en kijkt met veel vertrouwen naar de toekomst met zijn team.

Robin is een sportief ingesteld persoon. Heel de jeugd heeft hij doorlopen bij NEO ’25. Ondertussen is hij alweer voor het vierde seizoen een vaste speler binnen de selectie. Robin is woonachtig in Sprang-Capelle en is afgestudeerd als sport en bewegings- leider/coördinator. Momenteel is hij werkzaam op het hoofdkantoor van De Mandemakers Groep waar hij nu al anderhalf jaar werkzaam is. “Hier heb ik me kunnen verdiepen in de wereld van De Mandemakers Groep en ben hier momenteel werkzaam als orderverwerker van de keukens. Naast het voetbal en werk ben ik in de weekenden graag met vrienden om een drankje te doen en wat lekkers te eten. Ook houd ik ervan om voetbal te kijken.”

Rosenbrand heeft in de jeugd vooral als middenvelder mogen spelen. “Één seizoen heb ik ook als centrale verdediger gefunctioneerd, dit was toevallig onder dezelfde trainer als mijn huidige trainer nu bij het eerste elftal. We speelden toen in de eerste klasse van de jeugdafdeling. In mijn jeugdperiode hadden we een geweldige lichting met talentvolle spelers en heb ik vele kampioenschappen mogen meemaken. Het was nogal eens feest laten we maar zeggen. Wat misschien wel het mooiste was, was om de Brabantse beker te winnen in de A-jeugd. Als aanvoerder mocht ik de beker in ontvangst nemen, een geweldige ervaring. Aangezien er bij het eerste elftal veel ervaren jongens op mijn positie spelen, kreeg ik in de beginfase van de hoofdmacht weinig speeltijd en was het lastig om een basisplaats te veroveren. Ik heb echt veel trainingsarbeid moeten verrichten en moeten knokken. Maar na een aantal goede invalbeurten was de trainer definitief overtuigd en mocht ik op het middenveld mijn kwaliteiten laten zien.” Wat hem altijd bij zal blijven is zijn goal tijdens de derby tegen SV Capelle. Als kleine jongen kwam hij veel bij deze club en zijn vader heeft hier altijd mogen spelen. Dit is voor hem een echt hoogtepunt in zijn voetbalcarrière en kijkt hier met een glimlach op terug.

Voetbal is voor de 22-jarige controlerende middenvelder erg belangrijk. “Aangezien je het gevoel hebt dat je het ook voor een club en vele mensen doet die van de club houden en waar hun hart bij ligt. Je wilt de supporters een blij gevoel geven door goede wedstrijden te spelen en te winnen. Natuurlijk speelt de derde helft ook een belangrijke rol. Gezellig met een drankje en muziekje lekker nagenieten van een heerlijke energie volle middag. Even kletsen met een fanatieke supporter, even babbelen met de harde kern, gezelligheid kent dan geen tijd. Je komt natuurlijk ook drie keer in de week met een groep samen waarmee je een band opbouwt om uiteindelijk wekelijks te kunnen winnen. Ook is voetbal natuurlijk een uitlaatklep, twee keer in de week trainen en een wedstrijd na een week werken.”

“NEO ’25 is een warme club met veel vrijwilligers” vertelt Robin. “Ik waardeer al deze vrijwilligers; de mensen achter de bar die voor de drankjes zorgen tot het onderhoudsteam welke zorgen voor de netheid van het park en de velden. Gelijktijdig benoem ik onze vele supporters. Jong en oud, wekelijks staan zij langs de lijn om ons een duwtje in de rug te geven, dit voelt geweldig. Ook ben ik lovend over de technische staf van het team. Van de hoofdtrainer tot aan de vlagger is het een goed geheel.”

Tenslotte praten we met de fanatiekeling over de toekomst en zijn ambities binnen het voetballen. “Ik wil met NEO ’25 op korte termijn minimaal een periodetitel veroveren. We hebben nu een goed, sterk en stabiel team. Een goede mix van jong en oud, en van ervaring en talent. Op iedere positie en de reservebank, hebben we een diversiteit aan spelers met een goede balans. Als ik verder kijk is de ambitie om te promoveren naar de tweede klasse met NEO’25, dit zou me heel gaaf lijken. Ik denk dat als we een paar jaar verder zijn met dit team hier zeker kans op hebben.” Robin hoopt als ze weer mogen voetballen, dat ze de goede lijn van de afgelopen wedstrijden kunnen doorzetten. “We hebben een sterk team met veel kwaliteit. Een goede mix van jong en oud, ervaring en talent. Als iedereen fit blijft kan de technische staf wekelijks kiezen uit een goede mix van ruim 16 spelers met diverse kwaliteiten. Ik verwacht dat we met deze selectie voor elk team een geduchte tegenstander zullen zijn en dat met een juiste stemming en focus we ver kunnen komen.”

Bron foto: Anna van Leuveren-Pattipeilohy

Klik hier voor meer artikelen over NEO’25.
Klik hier voor meer informatie over NEO’25.