Home Blog Pagina 846

Voor John Kleijn blijft DVV’09 een warm bad

John Kleijn (53) is een Haagse trainer die zich als een vis in het water voelt bij vierdeklasser DVV’09. Hij koestert de warmte in Dirksland en blijft onverminderd hard werken aan het veldspel.

Zelf kwam Kleijn als voetballer op hoofdklasseniveau uit voor het Haagse VCS en Scheveningen, waar hij jaren als laatste man fungeerde. In tegenstelling tot heel wat andere Haagse voetballers, was hij er de man niet naar om spitsen faliekant uit de wedstrijd te trappen. “Ik was echt een voetballer die het moest hebben van spelinzicht, techniek en een goede trap”, zo begint hij zijn verhaal. “We deden het heel behoorlijk met VCS en mijn goede spel viel op een gegeven moment op. Ik mocht bij FC Den Haag op proef, maar heb het net niet gered. Dat is nu ongeveer 25 jaar geleden, in een tijd dat spelers als Marco Gentile en Ron de Roode nog voor de club speelden.”

De door Kleijn genoemde spelers kunnen zonder enig voorbehoud als ‘boeffies’ bestempeld worden, lacht de in Spijkenisse woonachtige trainer die bij DVV’09 aan zijn zesde jaargang bezig is. Hij kan de humor en charme wel inzien van de straatschoffiesmentaliteit, maar zit zelf anders in elkaar. “Bij DVV’09 gaat het er veel gemoedelijker aan toe dan in Den Haag. Ik vind dat wel prettig, eerlijk gezegd. Toen ik van Den Haag naar Spijkenisse verhuisde, bleef ik de flair van de grote stad nog wel voelen. Maar als ik naar DVV’09 rijd, kom ik in een andere wereld terecht. Het kost me zo’n veertig minuten om vanuit huis bij de club te komen. In de wintermaanden is dat soms best een lange reis. Maar ik krijg er veel gezelligheid en saamhorigheid voor terug. Het zou fantastisch zijn als we de stap naar de derde klasse weten te maken.”

De afgelopen seizoenen reikte DVV’09 vaak tot de nacompetitie om promotie. Het was een gevolg van knap positiespel waaraan Kleijn al jaren hard werkt met zijn manschappen. “Op Flakkee hebben we in de vierde klasse E negen derby’s, die bijna allemaal draaien om vechtvoetbal”, weet Kleijn. “Als wij daaraan gaan meedoen, leggen we het geheid af. Ik leer mijn spelers om voetballende oplossingen te zoeken en merk echt dat we daarin steeds beter worden. We zijn het seizoen 2020/21 ook prima begonnen met drie zeges op rij. Ik ben er heel blij mee bovendien dat Yannick Lugthart en Ramon de Man terugkeren bij de club.”

Beide voetballers beproefden hun geluk bij DBGC in Oude-Tonge, waar zij in wisselende mate ervaring opdeden in de tweede klasse. Verdediger annex middenvelder Lugthart kwam zes jaar uit voor de club en maakte er veel groei door. De Man, aanvaller van beroep, maakte twee jaar terug de overgang en kon door corona niet veel spelen. Dat laatste is geen probleem voor Kleijn, die als voetbaldier echt wel weet wat de spits kan.

“Heerlijk om zulke jongens erbij te hebben”, besluit Kleijn. “Ik heb heel veel zin om weer lekker de velden op te gaan. Ik heb het voetbal echt enorm gemist. De wedstrijden van DVV’09 natuurlijk, maar ook het jaarlijkse uitje met mijn zoon naar een grote wedstrijd in Europa. Het is prachtig om zo’n voetbalreis te maken. Elke club heeft zijn eigen charmes. De foto die je op de app ziet is inderdaad bij Manchester United. Maar die is alweer van een tijdje geleden hoor.”

Voor meer artikelen over DVV’09 klik hier

Hans de Rover heeft grenzeloze ambitie met FIOS

Op de handen zitten en niks doen is er niet bij, bij FIOS in de coronaperiode. De competitie mag dan stilliggen, de club uit Achthuizen werkt intussen hard aan het team voor het nieuwe seizoen. “We willen de beste club van het oostelijke deel van het eiland worden”, aldus trainer Hans de Rover.

FIOS is voor de 54-jarige oefenmeester uit Rhoon een ‘nagift’. “Ik was in 2015 eigenlijk al gestopt”, zegt De Rover, die mede-eigenaar is van een financieel adviesbureau, dat de laatste jaren groeit als kool. “Vanwege mijn drukke baan moet ik af en toe verstek laten gaan op de trainingen. Dat is geen goede basis om ergens aan de slag te gaan. Dat gekoppeld met de mooie carrière die ik heb gehad, was dat een goede reden om er een punt achter te zetten. Het was helemaal niet meer de bedoeling om ergens trainer te worden, maar Jan Hagens bleef maar zeuren. FIOS kwam met een goed verhaal en vond een goede oplossing voor de dagen dat ik er niet kon zijn.”

De belangrijkste reden om in Achthuizen aan de slag te gaan was echter de ambitie die De Rover bij de beleidsbepalers proefden. “Ze willen deze club op de kaart zetten. De club is op breed gebied bezig om zich door te ontwikkelen. Organisatie, accommodatie en selectievoetbal. Ik zie een enorme drijfveer bij de mensen, met voorzitter Ron Broeders voorop. Mijn enthousiasme is vooral gestoeld op dat enthousiasme. Ik was ook niet ingestapt als die ambitie er niet was geweest. Ik heb mij altijd goed gevoeld bij dorpsclubs. Dat zie je ook terug als je kijkt naae de clubs die ik heb getraind. FIOS is een stapje lager, maar laat zien heel ambitieus te zijn.”

De Rover wist dat FIOS vrijwel vanaf het nulpunt moest worden opgebouwd. “Het eerste seizoen was heel mager natuurlijk met de dertiende plaats. Voor dit seizoen hebben we ons op een paar plaatsen in het elftal versterkt en dat maakte al een heel verschil.”

De Rover en FIOS willen meer. In eerste instantie een plek in de top4 van de vierde klasse. Om dat te bereiken is versterking nodig. Daarom gingen FIOS en De Rover de boer op en benaderden de afgelopen maanden een groot aantal spelers. “Het resultaat mag er zijn. Zeven spelers hebben al toegezegd naar ons over te stappen. Ze hebben allemaal een verleden bij FIOS of zijn spelers waarvan wij denkken dat zij hier goed passen.”

Eén van hen is Joris Buijs, die terugkeert van Den Bommel. De Rover: “Het zijn allemaal jongens die meekunnen in de derde klasse of in de top van de vierde klasse.”

Van het huidige seizoen verwacht de voormalig trainer van onder andere NSVV, OSV Oud-Beijerland, Rijnmond Hoogvliet Sport, Pernis en Smitshoek, niks meer. “Dat moet je als verloren beschouwen. Ik vind het verstandig van de KNVB om de competitie te schrappen, anders was het heel gekuntseld geworden. Laa clubs lekker zelf een toernooitje spelen – de Eilanden Cup nieuw leven inblazen lijkt mij een prima idee – en neem de tijd voor de voorbereiding op het nieuwe seizoen.”

Voor meer artikelen over FIOS klik hier

In gesprek met Jimmy Kars van VVR

Jimmy Kars verruilde afgelopen zomer zijn jeugdliefde VV Internos voor een avontuur in Rijsbergen. Bij VVR speelde de middenvelder na 11 maanden blessureleed weer zijn eerste minuten. De 22-jarige fanatiekeling is blij met zijn overstap en de eerste indrukken bij zijn nieuwe club waren dan ook erg goed. “Dit is een ontzettend leuke vereniging.”

HappyPoint_desinfectieKars begon zijn carrière bij VV Internos en werd al op jonge leeftijd gescout door NAC Breda. Zijn avontuur in het geelzwart van de Bredanaren was echter van korte duur. “Na één jaartje moest ik helaas weer weg, heel jammer natuurlijk.” Kars koos op dat moment voor een terugkeer naar het oude nest bij VV Internos. Hier doorliep hij meerdere jeugdelftallen, maar scheurde hij op jonge leeftijd zijn kruisband af. “Op zo’n moment is dat enorm balen, maar je zet een knop om en je gaat hard werken aan je herstel.” Ondanks zijn blessure, koos hij voor een overstap naar RBC in Roosendaal. Na een lange herstelperiode speelde de middenvelder zelf een halfjaar in het oranje. “Extra mooi dat we datzelfde jaar kampioen mochten worden, dat was zeker wel een hoogtepunt.”

Ondanks zijn leuke en leerzame periode bij de oranjehemden, keerde Kars wederom terug bij VV Internos, waar hij in de toenmalig A1 terecht kwam. Een jaar later maakte hij als jeugdspeler al deel uit van het vlaggenschip. Hier kende hij door veel blessureleed en het stilleggen van de competitie een wisselvallig laatste seizoen. “Ik lag er mede dankzij een operatie maandenlang uit en op zo’n moment ben je dan toch op zoek naar zekerheid en vertrouwen.” Toen trainer Mark Schuiten de talenvolle middenvelder afgelopen zomer verleidde voor een transfer naar Rijsbergen, werd Kars aan het denken gezet. “Het was een mooie stap omhoog en tijdens de gesprekken kreeg ik veel vertrouwen, waar ik op dat moment ook naar op zoek was.”

Na de zomerstop, trok Kars weer voor het eerst sinds een lange periode zijn voetbalschoenen aan. “De tweede wedstrijd was thuis tegen VV Zundert en ik mocht gelijk in de basis starten, dat was wel een mooi moment.” Helaas voor Kars werd de competitie na drie wedstrijden ook alweer stilgelegd. Ondanks het intreden van het vervelende virus, kijkt de verdedigende middenvelder heel positief terug op zijn beginperiode. “Ik kende eigenlijk bijna niemand bij VVR, maar ik ben heel erg goed ontvangen.” Na wederom een voetballoze periode, wordt er momenteel weer gevoetbald op Sportpark De Laguiten. “We trainen nu drie keer in de week, dat was wel weer even wennen om op te starten.”

Ook voor de toekomst heeft Kars met zijn nieuwe club mooie ambities voor ogen. “We hebben een goed team en ik denk dat we in de competitie in de top 5 kunnen eindigen.” Ook persoonlijk heeft de nummer 6 mooie doelstellingen. “Ik wil zelf kijken waar mijn plafond ligt, welk niveau ik zou kunnen halen, maar op dit moment heb ik het harstikke naar mijn zin bij VVR,” sluit hij mooi af.

Foto: VVR

Meer artikelen lezen over VVR? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VVR. 

Robin van Effrink nieuwe trainer GPC Vlissingen 2

Nu het voetbalseizoen door corona al vroegtijdig ten einde is, zijn we al naar het volgende seizoen aan het kijken. We hopen dan natuurlijk dat we weer gewoon kunnen voetballen en we zijn dan ook verheugd dat we een nieuwe trainer voor GPC Vlissingen 2 hebben gevonden.

Robin van Effrink is in het seizoen 2021-2022 de keuzeheer voor ons tweede elftal. Robin heeft al diverse jeugdteams binnen onze vereniging en bij JVOZ onder zijn hoede gehad en gaat het nu bij de senioren laten zien.

We wensen Robin veel succes komend seizoen!

Bron & foto: GPC Vlissingen

Voor meer artikelen over GPC Vlissingen klik hier

Frans Ceton wil winnaarsmentaliteit bij Melissant

Frans Ceton begint met Melissant aan zijn zeventiende club. Volgevreten is hij nog lang niet, eerder hongerig. “Ik wil deze mooie club weer op de kaart zetten.”

Zelfs midden in coronatijd bruist Ceton van de voetbalenergie. In de periode dat het alleen voor de jeugd was toegestaan een balletje met elkaar te trappen ontfermde hij zich over de onder 19 van zijn huidige club Herkingen’55. “Ik vind het heerlijk om met die gasten bezig te zijn. Ik geniet dan volop.”

Ceton heeft zijn handen helemaal vrij voor het voetbal, want sinds begin van het jaar is hij met pensioen. Jarenlang was hij teamleider op een sociale werkplaats. Eerst in de regio Gorinchem/Leerdam, later op Goeree-Overflakkee. “Ik ging hier altijd op vakantie en stuitte min of meer per toeval op een vacature. Ik werd meteen aangenomen. Ik woon nu tien jaar op het eiland en dat bevalt mij prima. De mensen zijn net wat gemoedelijker dan waar ik vandaan kom.”

Ceton had al een lange carrière als trainer en jeugdopleider achter de rug in het voetbal. “Via via ben ik terecht gekomen bij Den Bommel. Die hadden een moeizaam seizoen achter de rug en waren net niet gedegradeerd. In mijn eerste seizoen was het meteen bingo, we promoveerden via de nacompetitie naar de tweede klasse.”

Cetons’ naam was daarmee gemaakt. Iedereen die met hem heeft samengewerkt noemt hem ‘toegewijd’. “Ik wil graag wat neerzetten bij een club. Daarom heb ik het hoofdtrainerschap ook afgewisseld met hoofd jeugdopleidingen. Bij GJS in Gorinchem-Oost heb ik vijf jaar gezeten als technisch jeugdcoördinator. In die periode ging de club van elf naar bijna dertig jeugdelffallen. Het was geweldig om dat proces te begeleiden en structuur aan te geven.”

Grote clubs, kleine clubs: hij draaide nergens zijn hand voor om. “Als er maar uitdaging is. Dat is ook de belangrijkste reden dat ik voor Melissant heb gekozen. Ik wil hier wat neerzetten. De accommodatie is prachtig, met twee velden met kunstlicht en nog een trainingsveld. De jeugdopleiding is in goede handen bij Ron van Neck. Er kan hier wat moois groeien.”

Hij weet dat het alweer een tijdje geleden is dat Melissant mooie resultaten boekte. “Ik ken de ploeg uiteraard. Ik heb er nog niet zo lang geleden met Herkingen tegen gespeeld. Voetballend doen ze echt niet onder voor Herkingen, wel mis ik de jongens die ten koste van alles willen winnen. We moeten dus winnaarsmentaliteit kweken. Ik ben ervan overtuigd dat dat gaat lukken. Daarnaast heb ik vertrouwen in de jeugd die eraan komt. Er stromen zes, zeven talentvolle spelers door vanuit de A.”

Hij kan straks lopend naar de club, want Ceton woont zelf ook in Melissant. “Daar moet ik eens goed over nadenken”, zegt hij lachend. “Ik ben verknocht aan mijn auto. Zonder gekheid, ik heb er echt enorm veel zin in. Zes jaar geleden hebben we ook om tafel gezeten met elkaar en toen kwamen we er niet uit. Blijkbaar was de tijd er nog niet rijp voor, nu wel.”

Voor meer artikelen over Melissant klik hier

 

 

CvdW VV Arnemuiden – In gesprek met Willem Meulmeester

Willem Meulmeester moest vanwege blessureleed helaas vroegtijdig zijn voetbalschoenen aan de wilgen hangen. Echter werd hij daarna actief als jeugdtrainer en zette hij jarenlang het meidenvoetbal op de kaart bij VV Arnemuiden. Momenteel vervult hij de rol als wedstrijdsecretaris en bekijkt hij zijn dorpsclub op een hele andere manier. Als bestuurslid hoopt hij weer mooie successen te bereiken, evenals het kampioenschap in 2017 (zie foto). 

 

Net als vele andere clubiconen, werd ook Meulmeester op jonge leeftijd lid bij VV Arnemuiden. Hier doorliep hij als speler alle jeugdelftallen en mocht hij zelfs even ruiken aan de hoofdmacht. “Ik heb een aantal wedstrijden mogen spelen, maar vanwege een zware knieblessure moest ik helaas stoppen.” Op jonge leeftijd stoppen met je hobby, kwam ook voor Meulmeester hard aan. Op dat moment koos hij voor zijn werk in plaats van zijn voetbalcarrière. “Mijn moeder vroeg me af of ik wel goed genoeg was om mijn brood te verdienen met het voetballen, dus ik koos voor mijn werk,” geeft hij toch nog met een glimlach aan.

Echter bleef Meulmeester nog steeds verbonden met zijn geliefde dorpsclub, allereerst als jeugdtrainer. Jarenlang trainde de fanatiekeling de B-junioren en C-junioren. “Ik was nog jong en het was altijd harstikke leuk.” Uiteindelijk maakte de trainer via het schoolvoetbal een overstap naar het meidenvoetbal. “Op een gegeven moment stonden mijn buurmeisjes aan de deur en die vroegen me of het mij leuk leek om een aantal trainingen te geven voor het schoolvoetbal, nou natuurlijk zei ik toen.” Voordat hij zijn eigen team trainde, kwamen er zes meiden voetballen. “Een week later had ik er al 11 en een paar weken verder had ik opeens 16 enthousiaste meiden rondlopen.” Vanuit de jeugdcommissie werd er voorgesteld om in competitieverband te gaan voetballen, met Meulmeester als trainer. “Zodoende is er toen een meisjesteam gekomen en dat heb ik 12 jaar volgehouden met dezelfde groep.”

Naast het trainerschap, was Meulmeester ook jaren actief binnen het jeugdbestuur van VV Arnemuiden. “Maar ik draaide soms ook bardiensten of ik floot een wedstrijdje op zaterdagochtend.” Momenteel gaat er nog steeds bijna geen weekend voorbij waar Meulmeester niet te vinden is op Sportpark ’t Hart. Sinds vijf jaar maakt hij deel uit van het hoofdbestuur als wedstrijdsecretaris. “Je ziet alles een beetje van de andere kant en je moet veel dingen regelen, maar als je je werk goed hebt gedaan, dan loopt alles op rolletjes op zaterdagmorgen.”

Ook zijn vader is nog steeds actief bij de club uit het vissersdorp. “Vroeger ging ik nadat ik zelf had gevoetbald met mijn vader mee, die zelf ook nog een tijdje in het eerste heeft gespeeld. Momenteel is hij nog steeds vrijwilliger van de werkgroep, dat is wel mooi om te zien.” Meulmeester is een echt kind van de club en voelt zich na al die jaren nog steeds enorm thuis. “Het geel en rood zit in mijn bloed.”

Meer artikelen lezen over VV Arnemuiden? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Arnemuiden.

Fonseca en Oztürk verlaten TEC per direct

Massimo Fonseca en Oktay Oztürk verlaten de club. Massimo Fonseca heeft aangeven de club per direct te willen verlaten en op zoek te gaan naar een nieuwe mooie uitdaging. Fonseca verlaat de club in goed overleg. Oktay Oztürk vertrekt na één seizoen bij TEC. De samenwerking tussen de 31-jarige middenvelder en TEC wordt per direct in goed overleg beëindigd.

HappyPoint_desinfectie

Goede samenwerking

TEC bedankt zowel Oktay Oztürk als Massimo Fonseca voor hun inzet en wenst heb veel succes: ”Wij kijken terug op een goede samenwerking met Oktay. Oktay is een ervaren speler en een fijne persoonlijkheid om mee samen te werken. We hebben het afgelopen seizoen dan ook op zijn inzet, betrokkenheid en professionaliteit kunnen vertrouwen. Daarvoor willen we Oktay hartelijk bedanken. We wensen hem veel succes en al het goeds voor de toekomst. Dat geldt natuurlijk ook voor Massimo. We hebben Massimo de afgelopen jaren leren kennen als een talentvolle speler, waarop we altijd konden vertrouwen. Daarnaast is Massimo ook gewoon een ontzettende aardige jongen, die keer op keer een enorme inzet en betrokkenheid heeft laten zien. We willen Massimo dan ook hartelijk bedanken voor zijn inzet, betrokkenheid bij onze club en zijn professionaliteit. We supporten de bewegingen van Massimo op maatschappelijk gebied en daarom is de samenwerking met Massimo ook in goed overleg beëindigd. We wensen Massimo dan ook veel succes met zijn verdere loopbaan binnen én buiten het voetbal.”

Massimo Fonseca

Massimo Fonseca sloot aan het begin van het seizoen weer aan bij de selectie van TEC en was daarmee na een korte afwezigheid weer terug op het oude nest. In de vier wedstrijden die TEC het afgelopen seizoen speelde, kwam Fonseca een keer in actie. Fonseca speelde eerder voor het Poolse Zaglebie Lubin II, daarvoor droeg hij onder andere de shirts van NEC en De Graafschap en liep stage bij FC Porto.

Oktay Oztürk

Oktay Oztürk kwam vorig jaar over van DVS ’33 naar TEC en tekende een eenjarig contract bij TEC. Mede door coronapandemie, waardoor TEC maar 4 competitiewedstrijden heeft gespeeld, speelde Oztürk slechts twee officiële duels in het oranje shirt van TEC. Oztürk is een geroutineerde voetballer met aanzienlijke ervaring met het voetballen in de hoogste amateurdivisies. Zo speelde hij eerder al bij IJsselmeervogels (2015-2018), FC Lienden (2011-2013) en JVC Cuijk (2013-2015). In 2018 maakte Oztürk de overstap van IJsselmeervogels naar DVS ’33, waar hij twee seizoenen speelde voordat hij naar TEC vertrok.

Bron & foto: SV TEC

Voor meer artikelen over SV TEC klik hier

Elwin Buskop op scherp bij Stellendam

“Het voelt alsof we nog in de wittebroodsweken zitten”, reageert Stellendam-trainer Elwin Buskop als hem wordt gevraagd naar het ‘huwelijk’ tussen hem en Stellendam. Het debuutseizoen van de 39e jarige oefenmeester op het sportpark aan de Zuiderdiepstraatweg werd vrijwel volledig gedomineerd door corona. “Dat hebben we geweten”, zegt hij.

“Het is niet de manier waarop je in het nieuws wil komen”, verwijst Buskop naar de situatie aan het begin van het seizoen toen zes spelers na een reis naar Griekenland besmet met het Covid-19-virus terugkeerde. Stellendam ging voor tien dagen op slot en geen bal werd er aangeraakt. “De club heeft toen zeer adequaat gehandeld en meteen keihard ingegrepen. Een schok was het wel. Als trainer hou je je liever bezig met andere zaken.”

Het gebeurde ook allemaal nog in een belangrijke periode. “Door de perikelen hebben we maar een voorbereiding gehad van amper twee weken”, zegt Buskop. “Met die wetenschap hebben we het zeker niet slecht gedaan in de wedstrijden die we nog gespeeld hebben. We wonnen twee van de drie bekerwedstrijden, in de competitie wonnen we er ook twee.”

Maar daarbij blijft het, waardoor Stellendams jacht op promotie nog even moet worden uitgesteld. Jammer, vindt Buskop, die zijn ploeg in de vierde klasse I grote kansen toedichtte op succes. Met OHVV en DVV’09 behoorde Stellendam tot het rijtje kanshebbers op de titel. “We gaan komend seizoen een nieuwe poging wagen”, verzekert Buskop dat de ambities bij Stellendam nog even groot zijn. “De groep blijft intact. Corona weg en we kunnen aan de slag.”

Met wedstrijden, want ondanks alle coronamaatregelen probeerde Buskop, zo goed als zo kwaad dat ging met alle beperkingen, een stempel te drukken op Stellendam. Die ‘handtekening’ wordt alleen wat lastiger zichtbaar doordat er (nog) geen wedstrijden gespeeld kunnen worden. “Het zou daarom mooi zijn als we straks wel weer kunnen spelen. Ik denk dat iedereen ernaar verlangd. Dat de Ons Eilanden Cup voor deze gelegenheid nieuw leven wordt ingeblazen, is hartstikke mooi. Je speelt dicht bij huis tegen bekende clubs en je kan zonder druk werken aan het systeem.”

Met zijn ervaring die hij opdeed bij de jeugd – hij was trainer bij De Jonge Spartaan en hoofd jeugd opleidingen bij SSS en WFB – is werken aan een structuur wel toevertrouwd aan de oud-speler van DJS, die als voetballer uitstapjes maakte naar Bruse Boys, Heinenoord en Den Bommel. “Juist in deze tijd is het zaak om als trainer scherp te zijn. Je kan steen en been klagen over wat niet kan, maar je kan er ook voor zorgen dat individuele facetten van het voetbal meer aandacht krijgen. Je kan in deze periode meer werken aan de basisvaardigheden: de eerste balaanname, passing en noem het maar op.”

Sportfanaat als hij is, kost die omschakeling hem weinig moeite. Toen het voetbal voor Buskop noodgedwongen stopte, stapte hij op de racefiets en trad vier jaar lang toe tot het wielrenpeloton. “Ik zocht elke week een plaatselijk rondje uit. Heerlijk was dat. Dat gevoel heb ik nu ook als ik als trainer op het veld sta.”

Voor meer artikelen over Stellendam klik hier

 

In gesprek met Rick van Drunen van RFC

Op 4-jarige leeftijd begon Van Drunen met voetballen bij VV Raamsdonk. Op zijn 15de ging hij bij Good Luck voetballen, nu RFC. Toen Van Drunen 17 was, mocht hij zijn debuut maken bij de hoofdmacht.

HappyPoint_desinfectie

Rick van Drunen is 19 jaar oud en komt uit Raamsdonk. “Ik zit op het mbo-niveau 4 en volg de opleiding bedrijfsadministratie. Volgend jaar hoop ik naar het HBO te mogen gaan”. Van zijn laatste stageplek kreeg Van Drunen een baan aangeboden en werkt daar nu op zijn vrije dagen. Ook werkt hij twee avonden bij de Albert Heijn. “In mijn vrije tijd ben ik graag met vrienden en gaan we in de zomer lekker naar een strandje in de hoop dat de terrassen weer opengaan”.

Van Drunen begon op zijn vierde met voetballen bij VV Raamsdonk. “Ik heb tot de C’s hier gevoetbald. Toen ik als tweede jaars C gelijk naar de A’s moest heb ik besloten om de stap te maken naar Good Luck”. De middenvelder twijfelde al eerder over de stap omdat ze hoger speelden. Bij Good Luck heeft Van Drunen altijd een plek in de basis weten te veroveren. “Na een seizoen bij Good Luck werden Veerse Boyse en Goodluck gefuseerd tot RFC en moest ik opnieuw selectietrainingen doen en werd ik weer gekozen voor de eerste elftallen”. Als tweede jaars B speelde hij al veel wedstrijden mee met de A1 waardoor hij in twee competities speelde. “Op mijn zeventiende maakte ik mijn debuut maar het bleef eenmalig omdat ze geen spelers nodig hadden.

Op zijn 18de mocht de middenvelder een aantal keer invallen bij Zaterdag 1, echter werd hij toen op links- of rechtsbuiten opgesteld terwijl hij een middenvelder was. “Ik vond dat jammer want ik mocht mezelf niet bewijzen op mijn eigen positie”. Op zijn 19de kregen beide eerste elftallen een nieuwe trainer en moest Van Drunen kiezen voor de zaterdag of zondag. “Ik wilde op de zaterdag spelen omdat er meer kansen lagen voor mij. We hebben toen ook selectietrainingen gehad en heb me daarin positief laten zien”.  Hedendaags is Van Drunen een vaste kracht op het middenveld van Zaterdag 1.

Een hoogtepunt in zijn carrière is natuurlijk dat hij in de hoofdmacht mag voetballen. “Toen ik de stap heb genomen om bij een andere club te gaan voetballen is wel mijn absolute hoogtepunt.”. Van Drunen heeft heel veel geleerd bij de club uit Raamsdonksveer en veel nieuwe vrienden leren kennen. “Een echt dieptepunt heb ik niet meegemaakt in mijn loopbaan. Ik ben hooguit een keer twee weken geblesseerd geweest en dat was het”.

Het huidige seizoen begon het elftal super goed en haalde negen punten uit vier wedstrijden. “We stonden op de derde plek maar hadden evenveel punten als de nummer een en twee. Helaas gooide corona roet in het eten”. Momenteel speelt het team vierde klasse. “Mij lijkt het ook leuk om wat hoger te gaan voetballen maar ik wil het drinken met vrienden hier niet voor verslappen”. Als Van Drunen over een paar jaar bij een eerste- of tweedeklasser zou spelen is zijn doel behaald.

Klik hier voor meer artikelen over RFC
Meer informatie over RFC? Klik hier.

Laatste versterking Oranje Wit 1 bekend: welkom Ibo

Ibo Ozbilek (22) maakt de overstap naar Oranje Wit per komend seizoen. Ibo woont in Rotterdam en speelt momenteel bij eerste klasser XerxesDZB. Het is een technische, zeer vaardige, speler die graag de actie 1 op 1 maakt.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Op de vraag waarom hij voor Oranje Wit gekozen heeft, antwoordt Ibo: “Ik had gelijk een goed gevoel bij de club en mijn ambities sluiten aan bij die van de club. Van beide kanten voelde het goed.” De jonge Rotterdammer wil zich graag verder ontwikkelen en denkt dat dat goed kan bij onze club.

Met het aantrekken van Ibo is de selectie voor het komend seizoen rond.
Wij wensen Ibo veel succes en plezier in het nieuwe seizoen!

Bron & foto: Oranje Wit

Voor meer artikelen over Oranje Wit klik hier