Boezemvrienden, bestuursleden of teamgenoten, zo kunnen Ludwig van de Wouw en Eduard van Elsacker zeker genoemd worden. Want waar ze vroeger nog gezamenlijk voetbalden, hebben ze nu beide een bestuursfunctie bij hun geliefde club VV Zundert. De één zet zich in voor de jeugd, terwijl de ander zich juist bezig houdt met de senioren.

Beide mannen trokken op jonge leeftijd al de voetbalschoenen aan en werden lid bij VV Zundert. Van Elsacker schopte het zelfs tot het eerste elftal en speelde hier maar liefst 301 wedstrijden. “Ik begon als een snelle middenvelder, maar daarna werd ik een balvaste spits.” Volgens Van de Wouw had Van Elsacker wel een hele bijzondere kwaliteit. “Eduard had wel een neusje voor de goal tijdens belangrijke wedstrijden, waaronder de kampioenswedstrijd.” Voor Van de Wouw zelf verliep zijn voetbalcarrière helaas iets minder rooskleurig. “Ik speelde eigenlijk in het anderhalfste,” geeft hij lachend aan. “Helaas liep ik een blessure op, waardoor ik vroegtijdig moest stoppen met voetballen.” Dit was dan ook op dat moment een flinke tegenslag voor Van de Wouw. “Gelukkig heb ik het vrij snel om kunnen zetten en ben ik andere dingen bij de club gaan doen.”

Nadat Van de Wouw zijn voetbalschoenen aan de wilgen had gehangen, rolde hij het trainersvak in. “Ik heb bijna alle jeugdelftallen getraind en nog even het tweede. Ik heb ook via de club mijn oefenmeester III papieren kunnen behalen.” Daarnaast was de fanatiekeling ook nog eens bijna 20 jaar leider van de hoofdmacht van de dorpsclub. Ook Van Elsacker kende een trainerscarrière na zijn voetballoopbaan. Hij trainde ruim zes jaar het tweede elftal van VV Zundert. “Dat heb ik altijd met veel liefde en plezier gedaan.”

Momenteel maken beide mannen deel uit van het hoofdbestuur van de Zundertse vereniging. Van Elsacker is voorzitter van de technische commissie en houdt zich bezig met de senioren. Daarnaast traint hij ook nog eens de meiden onder 13. “Ik ben ooit een keer trainer geweest van mijn zoon en had mijn dochter beloofd dat ik daar ook ooit trainer van werd. Het is een beetje uit de hand gelopen, want we zijn nu drie jaar verder haha, maar het is harstikke leuk om te doen.” Van de Wouw focust zich daarentegen juist op de jeugd en is de verbindende factor tussen het hoofdbestuur en de jeugdcommissie. “Het liefst wil ik ook graag mijn gezicht zo veel mogelijk laten zien tijdens trainingsavonden en op zaterdagen.”

Eduard en Ludwig groeiden samen op, zaten bij elkaar in de klas en in het voetbalelftal. “We kennen elkaar heel goed en hierdoor zijn we het niet altijd met elkaar eens, maar we hebben samen met de andere bestuursleden een mooi doel voor ogen, dat is VV Zundert goed besturen,” vertelt Van de Wouw. Ook Van Elsacker heeft mooie doelstellingen voor ogen in de toekomst. “Op dit moment hoop ik dat er zo snel mogelijk gewoon weer ‘normaal’ gevoetbald kan worden. Ook met het eerste en tweede elftal willen we graag weer een stapje hogerop.”

Beide bestuursleden zijn al jarenlang verbonden met de club en voelen zich nog steeds altijd thuis, zo ook Van de Wouw. “De combinatie tussen de gezelligheid en het presteren met de gehele club, dat vind ik zo mooi. We doen het altijd met de middelen die we hebben. En vanuit mijn functie is het dan de mooie taak om zoveel mogelijk spelers en speelsters naar de senioren te begeleiden.” Ook Van Elsacker heeft het nog altijd naar zijn zin. “Soms lijkt ons clubje net het Nederlands elftal met het aantal bondscoaches die we hebben, maar uiteindelijk heeft iedereen het beste met VV Zundert voor.”

Foto: Archief VV Zundert.

Meer artikelen lezen over VV Zundert? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Zundert.

Jan Elst voetbalt vanaf jongs af aan al bij de dorpsclub VV Wernhout. Op 18-jarige leeftijd heeft hij zijn debuut mogen maken voor de hoofdmacht. Momenteel speelt Elst  alweer één jaar bij de selectie.

Jan Elst begon op 5-jarige leeftijd met voetballen bij Wernhout. “Vanaf het eerste moment ben ik al keeper”. De doelman heeft alle jeugdelftallen doorlopen bij de dorpsclub. “In de D-categorie heb ik wel een aantal keer mogen mee trainen en spelen bij de KNVB. Dit avontuur was na een jaar helaas al voorbij”. Vanaf dit seizoen zit Elst bij de selectie van Wernhout en heeft op zijn 18^e zijn debuut mogen maken.

Het liefst staat Elst op de doellijn. “Ik blink uit als ik op de lijn sta. Door mijn prima reflexen is het fijn om op de lijn te staan”. Als Elst in een 1 op 1 situatie terecht komt weet hij ook redelijk vaak de bal te keren. Met de stelling “Keepers zijn gek” is Elst het deels eens. “Ja het klopt wel, want ik sta vaak 88 minuten stil in de wedstrijd om dan vervolgens twee minuten ballen tegen te gaan houden”.

Huidig seizoen valt voor de keeper erg tegen. “Corona heeft jammer genoeg heel het voetbal stilgelegd en speelden we dus geen wedstrijden. In de voorbereiding heb ik nog een aantal wedstrijden gekeept en dit ging prima”. Ondanks Elst zijn goede voorbereiding is de keuze toch gevallen op de keeper die al jaren bij de selectie zit. “Dit kwam niet als een verassing maar ik keepte goed in de voorbereiding en hoopte toch stiekem op een kansje”. In de toekomst hoop Elst vaste keeper te gaan worden bij Wernhout 1. “Naast mijn doel binnen de lijnen hoop ik ook dat het altijd gezellig blijft met mijn vrienden tijdens en na de wedstrijd”.

Klik hier voor meer artikelen over VV Wernhout.
Meer weten over VV Wernhout? Klik hier.

Thom (19) en Thijs (19) zijn broers en teamgenoten bij SV Sprundel. Beide voetballen ze al hun hele leven bij de Sprundelse dorpsclub. Alleen in de onder 17 hebben ze een jaar zonder elkaar gevoetbald.

Thijs stelt zich als eerst even voor: “Ik woon al heel mijn leven in Sprundel. Vanaf mijn vijfde ben ik gaat voetballen bij SV Sprundel. Momenteel speel ik in de A1 en ga volgend jaar naar de senioren. Ook ben ik bezig met een thuisopleiding om volgend schooljaar Technische Natuurkunde te gaan studeren”.

Daarna was het de beurt aan Thom om zich kort voor te stellen: “Ik woon ook al heel mijn leven in Sprundel. Ik studeer Sportkunde in Eindhoven aan Fontys Sporthogeschool en zit in mijn tweede jaar. Vanaf mijn vijfde voetbal ik al. Ik heb ook nog getennist en geschaakt. Voetballen doe ik met liefde en plezier. Ik zit nu in de JO19 en we speelden het hoogste niveau wat we ooit hebben gespeeld, de hoofdklasse. Helaas gooide corona roet in het eten”.

De gebroeders Lazeroms spelen al hun hele jeugd samen. De broers zijn heel competitief tegen over elkaar en halen zo het beste bij elkaar naar boven. Thijs ging in de JO17 op een lager niveau voetballen dan zijn broer. Thom vond het super jammer omdat ze altijd al hadden samengespeeld en het beste bij elkaar naar bovenhaalden. Samen hebben ze al veel mooie momenten beleefd in hun loopbaan en hebben ze redelijk wat prijzen gewonnen. Volgend jaar gaan beide spelers naar de senioren en hopen dat ze een kans krijgen bij de hoofdmacht. Ze hebben vertrouwen erin dat het gaat lukken om de stap te maken.

De tweeling is kritisch tegen elkaar en kennen elkaars sterke- en zwakke punten. Thijs vertelt; “De beste eigenschap van Thom is zijn voetballend vermogen. Hij kan goed uit moeilijke situaties komen en houdt goed het overzicht over het veld.  Slechte eigenschappen heeft Thom niet echt, hij kan natuurlijk dingen soms beter doen maar er is niets iets waar hij heel slecht in is”.
Thom vertelt over Thijs zijn eigenschappen; “Zijn beste eigenschap is het vermogen om altijd met de bal mee te kunnen, ook als is de situatie lastig. Zijn slechtste eigenschap is het afmaken van kansen. Als aanvaller moet hij echt vaker gaan scoren”.

De broers delen samen hun mooiste hoogtepunt. Met de JO19-1 zijn ze kampioen geworden. Het elftal is een vrienden team want ze spelen al super lang samen. Thijs heeft ook een ander hoogtepunt bij de JO17-2. “We werden in de eerste helft van het seizoen net tweede en dit was echt een dieptepunt maar we pakten in de tweede seizoenshelft het kampioenschap in een hogere klasse”.  Andere hoogtepunten in Thom zijn carrière zijn de wedstrijden die hij bij hogere teams mee mocht voetballen. Het voelde voor hem alsof hij bij de grote mannen hoorde. Thom vertelt over zijn dieptepunt; “Ik heb in de laatste paar jaar twee blessures gehad hierdoor mistte ik de kampioenswedstrijd en die verloren we ook jammer genoeg”.

SV Sprundel is The Place To Be volgens de gebroeders Lazeroms.  De club is het dorp en het dorp is de club. “Iedereen kent elkaar en het is altijd gezellig om daar met je vrienden te voetballen en naar andere teams te gaan kijken. Ook hangt er in de kantine altijd een goede sfeer en je voelt je er heel erg thuis”. Ook denken de broers dat ze over tien jaar samen in een vriendenteam voetballen. Thijs denkt dat als zijn broer de kans krijgt om hoger te gaan voetballen, hij die aanpakt want de potentie is er.

Klik hier voor meer artikelen over SV Sprundel.
Meer weten over SV Sprundel? Klik hier.

Thomas van Nederkassel staat al jarenlang onder de lat bij VV Zundert. Afgelopen seizoen mocht hij zelfs voor de 200^e keer zijn doel verdedigen bij de hoofdmacht. Zijn ervaringen en kennis deelt hij graag met de jeugdige keepers van de dorpsclub, die op donderdagavond onder zijn leiding staan. Want de jeugdige talenten zouden er van dromen om in de toekomst in zijn voetsporen te mogen treden.

Debuut onder de lat
Van Nederkassel trok evenals vele andere dorpsgenoten op jonge leeftijd het rood en zwart aan. Waar hij echter begon als veldspeler, had hij al snel zijn plek gevonden als keeper. “Ik kwam er al snel achter dat ik iets minder getalenteerd was dan de rest, dus ik ging maar op goal staan,” vertelt hij lachend. Echter viel de appel niet ver van de boom, want ook vader Van Nederkassel droeg jarenlang shirt nummer 1. De doelman doorliep bijna alle jeugdelftallen en mocht zich uiteindelijk bij de selectie toevoegen, maar maakte op het begin veelal minuten bij het tweede elftal. “Je merkte fysiek wel een groot verschil met de jeugd.” Na twee seizoenen had Van Nederkassel zijn plek bij het vlaggenschip helemaal gevonden, waar hij momenteel bezig is aan zijn achtste seizoen.

Competitiestart
Ook de laatste twee seizoenen waren voor VV Zundert erg teleurstellend. “Afgelopen seizoen begonnen we heel goed, maar werd de competitie helaas stopgezet. Wel moet je realistisch blijven, want je kan niet te veel conclusies trekken uit vier wedstrijden natuurlijk.” Ondanks het stilleggen van de competities heeft Van Nederkassel wel mooie ambities met zijn club. “We zijn met een aantal jonge jongens aan het bouwen aan een mooi team, waarmee we weer graag in de tweede klasse zouden willen spelen.”

Hoogtepunten
Afgelopen september behaalde Van Nederkassel een mooie mijlpaal, hij speelde zijn 200^e wedstrijd voor de hoofdmacht van VV Zundert. “De club had me op een leuke manier in het zonnetje gezet, maar ik hoop er natuurlijk nog een aantal bij te kunnen schrijven.” In de toekomst zullen er zeker nog meer wedstrijden achter zijn naam komen te staan, want na al die jaren voelt het kind van de club zich nog steeds enorm thuis. “VV Zundert is een hele warme club en het is mooi om te zien dat er veel vrijwilligers onze club een warm hart toedragen.” Tijdens de jaren dat Van Nederkassel onder de lat te vinden was, heeft hij al vele mooie momenten mogen meemaken. “De promotie naar de tweede klasse zal ik niet snel vergeten.” Maar ook de winst tegen buurman VV Moerse Boys zal nog wel even in het geheugen blijven hangen. “Tijdens zo’n derby is er altijd harstikke veel publiek en er is een mooie sfeer. Mooi dat je dan ook nog eens drie punten kan pakken.”

Trainersvak
Voorafgaand aan zijn eigen donderdagtraining geeft Van Nederkassel zelf training een de jeugdige talenten van de dorpsclub. “Ik heb 11 keepers en keepsters, die ik training geef. Het is harstikke leuk om te doen. Zelf ben ik ook jong geweest en toen was er iets minder aandacht voor de keepers. Nu is het mooi dat je je kennis en ervaring kan overbrengen en dat je iets terug kan doen voor deze club,” sluit de clubman mooi af.

Foto: Archief VV Zundert.

Meer artikelen lezen over VV Zundert? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Zundert.

Beste Sportvrienden,

Het is een goede traditie, dat V.V.R. (Voetbal Vereniging Rijsbergen) haar jaarlijkse jeugdtoernooien organiseert op het eind van het voetbalseizoen. Ook in deze coronatijd gaan we proberen om ons jaarlijkse toernooi te realiseren. In 2021 is dit voor de 48e maal het geval. We willen hierbij de teams van uw vereniging hiervoor van harte uitnodigen.

Wij zien graag uw inschrijving tegemoet en we hopen dat we ons toernooi tegen die tijd op een normale manier kunnen organiseren. Uiteraard is alles onder voorbehoud van de ontwikkelingen omtrent COVID-19 en zullen we tijdens het toernooi rekening houden met de dan geldende maatregelen.

Voor opgaven en verdere informatie kunt u mailen: jeugdtoernooi@vvrijsbergen.nl

Het complete toernooischema en wedstrijdprogramma zal zoals uw gewend bent weer zo snel mogelijk op deze pagina geplaatst worden.

Bron: VV Rijsbergen

Klik hier voor meer artikelen over VV Rijsbergen.
Meer informatie over VV Rijsbergen? Klik hier.

Rob Hendrickx was genoodzaakt om op jonge leeftijd zijn voetbalschoenen aan de wilgen te hangen. Echter keerde hij al snel terug bij zijn jeugdliefde VV Zundert, waar hij momenteel het zaterdag tweede elftal en de overige senioren traint. We spraken met de fanatieke trainer over zijn jeugdperiode, het afgelopen seizoen en de toekomst.
Hendrickx kwam al op jonge leeftijd binnenlopen op Sportpark De Wildert. Nadat hij meerdere jeugdelftallen had doorlopen, zat zijn overstap naar de senioren er aan te komen. Echter liep de toenmalig A-junior een zware blessure op, waardoor zijn carrière helaas een andere wending aan nam. “Na meerdere fysiobehandelingen werd er mij verteld dat het niet verstandig was om wedstrijden mee te doen, hierdoor ben ik genoodzaakt te stoppen met voetballen.” Een enorme domper voor Hendrickx, zeker op zo’n jonge leeftijd. “Het was een hele harde klap, daar baalde ik echt van. Ik had zoveel plezier in het voetballen en bij VV Zundert had ik het echt naar m’n zin.”

Dankzij zijn enkelblessure deed Hendrickx een uitstapje naar de horecawereld, maar hij miste het spelletje toch enorm. Vandaar dat hij na anderhalf jaar terugkeerde bij zijn jeugdliefde, ditmaal als trainer van het zaterdag tweede elftal. “Daarnaast train ik samen met Sander van der Kloof de overige senioren bij de club.” Het derde, vierde, vijfde elftal en alle zaterdagelftallen zijn momenteel weer te vinden op de velden van VV Zundert iedere donderdagavond. Ook worden er regelmatig in het weekend onderlinge wedstrijden gespeeld met de jongens onder de 27. “Je merkt aan alle reacties dat iedereen echt wel heel blij is dat we weer een balletje mogen trappen.”

Net na de vorige zomer mochten er zelfs nog wedstrijden worden gespeeld met het zaterdag tweede elftal. Echter waren de resultaten toen best tegenvallend. “De voorbereiding ging goed en we wonnen zelfs een aantal wedstrijden.” Toen de competitie van start ging, had de ploeg veel last van blessures, waardoor de resultaten minder positief waren. Echter noemt Hendrickx ook een logisch te verklaren rede voor deze nederlagen. “Het leek er af en toe wel op dat sommigen nog een biertje op hadden,” vertelt hij lachend. Want een biertje hoort er ook uiteraard bij, zeker tijdens het jaarlijkse teamuitje of in de derde helft. “De gezelligheid maakt het elftal wel.”

Met het zaterdag tweede elftal hoopt Hendrickx ooit nog op een kampioenschap. “Dat zal wel een groot feest worden dan, lijkt me fantastisch om mee te maken.” Persoonlijk kijkt de fanatieke trainer enorm nuchter naar de toekomst. “Ik zit echt wel op mijn plek bij VV Zundert.” Want na een jarenlang lidmaatschap heeft Hendrickx een mooie band met de club opgebouwd. “De saamhorigheid is fantastisch en iedereen staat voor je klaar, dat is mooi om te zien.”

Foto: Archief VV Zundert.

Meer artikelen lezen over VV Zundert? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Zundert.