Home Blog Pagina 838

In gesprek met Jeroen Pons van VV Dubbeldam

Jeroen Pons is 18 jaar en voetbalt bij VV Dubbeldam. Hij voetbalt hier al sinds zijn vierde en speelt sinds de E5 (toen het hoogst haalbare voor eerstejaars) in de selectie. Zijn debuut voor het eerste heeft hij nog niet gemaakt. Wel heeft hij op 17-jarige leeftijd zijn debuut gemaakt voor zondag 2.

Pons zit op het Insula College Halmaheiraplein, waar hij zijn examenjaar van het havoniveau aan het afronden is. Verder is hij werkzaam bij QLS en traint hij twee á drie keer per week bij VV Dubbeldam.

Op vierjarige leeftijd begon Pons bij de kabouters, maar voelde zich daar niet op zijn plek en besloot een jaar eerder dan eigenlijk de bedoeling was naar de F-jes te gaan. Hier is hij begonnen in de F11 voordat hij naar de F6 is overgeplaatst. Vervolgens is hij naar de E5 gegaan waar hij zijn avontuur in de selectie begon. In het tweede jaar van de E-tjes ging hij naar de E1. Toen Pons naar de D-tjes ging heeft hij eerst een halfjaar in de D2 gevoetbald voordat hij naar de D1 is overgeplaatst. Hier heeft hij de rest van zijn D-periode gespeeld. Na anderhalf jaar werd het tijd om naar de C-tjes te gaan waar hij gelijk in de C1 terecht kwam. Hier heeft hij twee jaar gevoetbald voordat hij naar de JO-16 1 ging. Het jaar daarop is Pons naar de JO-17 1 gegaan en speelt nu al twee jaar in de JO-19 1.

Uiteindelijk wil Pons graag is het eerste elftal van VV Dubbeldam spelen. ‘’Ik verwacht niet dat ik volgend jaar direct in het eerste zal komen, maar ik ga er wel mijn best voor doen. Met het tweede heb ik ook een aantal keer mee gevoetbald en dit is ook een erg goed team om bij aan te sluiten.’’

Tot de corona regels tevoorschijn kwamen ging het huidige seizoen erg goed. Het team van Pons stond samen met een ander team op de eerste plek in de hoofdklasse. ‘’Het is erg jammer dat we niet door konden spelen, want ik denk dat we een heel eind hadden kunnen komen als we deze vorm konden doorzetten.

Een hoogtepunt in de carrière van Pons is dat hij met zijn team in een internationaal toernooi in Duitsland het tot de finale wist te schoppen. In de finale hebben zij helaas verloren met penalty’s. ‘’Een wat recenter hoogtepunt is dat ik dit jaar aanvoerder was van de JO-19 1.’’ Een dieptepunt in zijn carrière is dat hij in de C1 zijn kniebanden scheurden tijdens een voetbalwedstrijd. Hij heeft toen een tijdje op krukken moeten lopen en heeft die periode dus niet mee kunnen voetballen.

Pons zou het leuk vinden om als hij wat ouder is een vaste kracht te kunnen zijn in het eerste van VV Dubbeldam. Ook zou hij misschien wel extra hulp willen bieden aan een jeugdteam. ‘’Ik denk niet als trainer want dat zie ik mezelf op dit moment niet zo snel doen, maar misschien als assistent.’’

Als voorbeeldvoetballer kijkt Pons graag op naar Cristiano Ronaldo. Dat komt omdat hij keihard heeft gewerkt voor waar hij nu staat en omdat hij een doelpuntenmachine is. ‘’Naar mijn mening is hij de beste speler die ik heb zien voetballen.’’ Als hobby vindt de voetballer van VV Dubbeldam het leuk om af en toe te gamen en een Netflix serie te kijken. In het weekend drinkt hij graag een biertje met zijn vrienden.

Binnen de club is er niet zo zeer één persoon waar Pons lovend over is. ‘’Er zijn op Dubbeldam heel veel mensen die zich elke dag inzetten voor de club, dus ik kan er niet één opnoemen.’’ Wat voetbal zo belangrijk maakt voor hem is het plezier en het teamverband die bij het spel komt kijken. Ook geniet hij altijd erg van de derde helft.

‘’Dit seizoen was erg gezellig en hebben we goed voetbal laten zien. Helaas moesten we vroegtijdig stoppen en hebben we daardoor niet kunnen laten zien tot wat we in staat waren. Voor het aankomende seizoen hoop ik dat ik van waarde kan zijn bij het eerste of tweede elftal van de senioren.’’

Voor meer artikelen over VV Dubbeldam klik hier.
Voor meer informatie over VV Dubbeldam klik hier.

In gesprek met Jeroen Pons van VV Dubbeldam

Jeroen Pons is 18 jaar en voetbalt bij VV Dubbeldam. Hij voetbalt hier al sinds zijn vierde en speelt sinds de E5 (toen het hoogst haalbare voor eerstejaars) in de selectie. Zijn debuut voor het eerste heeft hij nog niet gemaakt. Wel heeft hij op 17-jarige leeftijd zijn debuut gemaakt voor zondag 2.

Pons zit op het Insula College Halmaheiraplein, waar hij zijn examenjaar van het havoniveau aan het afronden is. Verder is hij werkzaam bij QLS en traint hij twee á drie keer per week bij VV Dubbeldam.

Op vierjarige leeftijd begon Pons bij de kabouters, maar voelde zich daar niet op zijn plek en besloot een jaar eerder dan eigenlijk de bedoeling was naar de F-jes te gaan. Hier is hij begonnen in de F11 voordat hij naar de F6 is overgeplaatst. Vervolgens is hij naar de E5 gegaan waar hij zijn avontuur in de selectie begon. In het tweede jaar van de E-tjes ging hij naar de E1. Toen Pons naar de D-tjes ging heeft hij eerst een halfjaar in de D2 gevoetbald voordat hij naar de D1 is overgeplaatst. Hier heeft hij de rest van zijn D-periode gespeeld. Na anderhalf jaar werd het tijd om naar de C-tjes te gaan waar hij gelijk in de C1 terecht kwam. Hier heeft hij twee jaar gevoetbald voordat hij naar de JO-16 1 ging. Het jaar daarop is Pons naar de JO-17 1 gegaan en speelt nu al twee jaar in de JO-19 1.

Uiteindelijk wil Pons graag is het eerste elftal van VV Dubbeldam spelen. ‘’Ik verwacht niet dat ik volgend jaar direct in het eerste zal komen, maar ik ga er wel mijn best voor doen. Met het tweede heb ik ook een aantal keer mee gevoetbald en dit is ook een erg goed team om bij aan te sluiten.’’

Tot de corona regels tevoorschijn kwamen ging het huidige seizoen erg goed. Het team van Pons stond samen met een ander team op de eerste plek in de hoofdklasse. ‘’Het is erg jammer dat we niet door konden spelen, want ik denk dat we een heel eind hadden kunnen komen als we deze vorm konden doorzetten.

Een hoogtepunt in de carrière van Pons is dat hij met zijn team in een internationaal toernooi in Duitsland het tot de finale wist te schoppen. In de finale hebben zij helaas verloren met penalty’s. ‘’Een wat recenter hoogtepunt is dat ik dit jaar aanvoerder was van de JO-19 1.’’ Een dieptepunt in zijn carrière is dat hij in de C1 zijn kniebanden scheurden tijdens een voetbalwedstrijd. Hij heeft toen een tijdje op krukken moeten lopen en heeft die periode dus niet mee kunnen voetballen.

Pons zou het leuk vinden om als hij wat ouder is een vaste kracht te kunnen zijn in het eerste van VV Dubbeldam. Ook zou hij misschien wel extra hulp willen bieden aan een jeugdteam. ‘’Ik denk niet als trainer want dat zie ik mezelf op dit moment niet zo snel doen, maar misschien als assistent.’’

Als voorbeeldvoetballer kijkt Pons graag op naar Cristiano Ronaldo. Dat komt omdat hij keihard heeft gewerkt voor waar hij nu staat en omdat hij een doelpuntenmachine is. ‘’Naar mijn mening is hij de beste speler die ik heb zien voetballen.’’ Als hobby vindt de voetballer van VV Dubbeldam het leuk om af en toe te gamen en een Netflix serie te kijken. In het weekend drinkt hij graag een biertje met zijn vrienden.

Binnen de club is er niet zo zeer één persoon waar Pons lovend over is. ‘’Er zijn op Dubbeldam heel veel mensen die zich elke dag inzetten voor de club, dus ik kan er niet één opnoemen.’’ Wat voetbal zo belangrijk maakt voor hem is het plezier en het teamverband die bij het spel komt kijken. Ook geniet hij altijd erg van de derde helft.

‘’Dit seizoen was erg gezellig en hebben we goed voetbal laten zien. Helaas moesten we vroegtijdig stoppen en hebben we daardoor niet kunnen laten zien tot wat we in staat waren. Voor het aankomende seizoen hoop ik dat ik van waarde kan zijn bij het eerste of tweede elftal van de senioren.’’

Voor meer artikelen over VV Dubbeldam klik hier.
Voor meer informatie over VV Dubbeldam klik hier.

VoetbalJournaal Walcheren, Voorjaar 2021

Lees hier de krant</

VV Papendrecht organiseert uniek Oranjefestival

Juist in deze coronatijd moeten jongeren bewegen en buiten bezig zijn. Bij Voetbalvereniging Papendrecht kan dat. Bij ons genieten meiden en jongens van veel voetbalplezier, samen met hun vriendjes en vriendinnetjes. Dit hebben we gedemonstreerd tijdens de succesvolle open dag van begin april. Binnenkort organiseert VV Papendrecht een tweede open dag voor de jeugd. In samenwerking met de voetbalbond vindt op zaterdag 24 april een uniek Oranjefestival plaats.

Met het oog op het komende EK voetbal heeft de KNVB een speciale activiteit uitgewerkt die ondersteund wordt door de spelers van Oranje en speelsters van de OranjeLeeuwinnen. Ook zij zijn namelijk begonnen als jong meisje of jongen bij een lokale amateurclub. Hun voetbaldroom is immers ook ooit op deze manier gestart. Dus wil jij leren dribbelen als Georgino, mikken als Daniëlle, passen als Jacky, scoren als Vivianne, spelen als Frenkie of schieten als Memphis? Kom dan op zaterdag 24 april naar sportpark Slobbengors. Het gratis festijn is voor jongens en meisjes, leden en niet-leden. De ochtend is van 9.30 tot 11.30 uur bestemd voor pupillen van het geboortejaar 2007 t/m 2014. De middag, van 12.30 tot 14.30 uur, is gereserveerd voor de junioren (geboortejaar 2003 t/m 2006).

Voor informatie of aanmelden kun je per e-mail contact opnemen met de jeugdafdeling:
jeugd@vvpapendrecht.nl.
Tot gauw op ons sportcomplex!

Bron: VV Papendrecht

Voor meer artikelen over VV Papendrecht klik hier.
Voor meer informatie over VV Papendrecht klik hier.

Geslaagde voetbalclinic bij RWB

Voetbalclub RWB laat jonge talenten schitteren tijdens voetbalclinic. Foort Cové beleefde voor ruim 20 jongens en meiden een enorm plezierige middag.

HappyPoint_desinfectie

Vorige week was met sneeuw en hagel het weer te slecht om samen met Sjors de voetbalclinic door te laten gaan. Woensdag 14 april in een heerlijk voorjaars zonnetje was het bij RWB op Sportpark De Gaard genieten van de door Foort Cové gegeven voetbalclinic. Tijdens de clinic deed Sjors gezellig mee met de voetbalclinic. Samen met de kinderen die een proeftraining hebben gevolgd zijn ruim 20 jongens en meisjes te gast geweest bij RWB. Middels een briefje voor de ouders zijn de kinderen die mee gedaan hebben aan de clinic uitgenodigd om mee te doen aan een of meerdere proeftrainingen. Kinderen die via Sjors Sportief hebben meegedaan aan een proeftraining hebben de mogelijkheid gekregen om nog een aantal extra proeftrainingen mee te maken. Ook al eindigt het Sjors Sportief project, toch kunnen kinderen mee blijven doen aan proeftrainingen. Als je voetballen leuk vindt, geef je dan op voor een aantal proeftrainingen, en waarom zou je dat niet doen? Sporten in de buitenlucht is gezond en beter dan alle vrije tijd door te brengen achter de spelcomputer, ook al is dat natuurlijk ook erg leuk.

Wil je een proeftraining mail dan je naam, telefoonnummer, geboortedatum en telefoonnummer naar f.cove@home.nl
Mobiel 06 80143385 of 0416 341808 (na 17.00 uur)

Foto: RWB

Meer artikelen lezen over RWB? Klik hier
Klik hier voor meer informatie over RWB.

 

Wedage geniet als trainer bij het damesteam van Terneuzense Boys

TERNEUZEN – Hij maakte in het verleden furore als veelscorende aanvaller. Zijn laatste van maar liefst 210 goals maakte Pascal Wedage namens Corn Boys in 2011 op zijn 39e. Daarna stopte de spits met definitief met voetballen. Het ruim zeven jaar voordat hij op het veld terugkeerde, dit keer als trainer bij de dames van Terneuzense Boys.

“In eerste instantie begon ik bij de meiden van de Boys, waar mijn dochter Naomi speelde. Je weet wel hoe dat gaat he. Je gaat eens kijken bij een wedstrijd, neemt een kijkje bij de training en voor je het weet zeg je ‘ja’ en sta je op het veld in een trainingspak haha. Maar zonder dollen, ik vind het enorm leuk om te doen. En toen er een paar meiden over moesten naar de senioren en geen dispensatie kregen, toen wilden ze als groep allemaal bij elkaar blijven. Daarop zijn we overgestapt naar het damesvoetbal, ondanks dat er meiden van slechts vijftien bij waren. Het zegt veel over hoe de groep aan elkaar hangt. En daar geniet ik wel van ja.”

Het is overigens niet zijn eerste ervaring als trainer, want in het seizoen 2006/2007 wisselde hij het wedstrijdshirt om voor een coachjas bij v.v. Sluiskil. Het seizoen liep uit op een teleurstellende ervaring, waarna hij weer besloot om terug te gaan voetballen. Hij speelde en voor Biervliet, Philippine, Sluiskil, RIA W. en Corn Boys. In die jaren scoorde hij dus meer dan 200 keer en vindt zichzelf nog altijd terug in de Top-25 van Zeeuwse doelpuntenmakers aller tijden. “Het waren geweldige jaren als voetballer, alleen dat seizoen als trainer bij v.v. Sluiskil verdiende niet de schoonheidsprijs. Ik besloot daarop te stoppen en had niet de ambitie ooit nog iets als trainer te gaan doen, totdat ik dus de vraag kreeg van Terneuzense Boys.”

Dat is inmiddels dus ruim twee jaar geleden en sinds die tijd heeft hij de meiden die hij onder zijn hoede heeft op alle vlakken zien groeien. “Technisch en tactisch hebben ze flinke stappen gemaakt. Ook hebben ze geleerd wat het is om in de senioren te voetballen. Dat is toch wel even anders dan bij de meiden, zeker fysiek en conditioneel. Maar ze zijn enorm leergierig en willen heel graag beter worden. Daarbij komen ze altijd in grote getalen trainen en is er veel minder ‘gezever’ dan bij de mannen als ze bepaalde oefeningen moeten doen.”

Waar hij in eerste instantie een zoon had die ging voetballen, bleek dat hij niet de drive had en het plezier in het spelletje vond. “Hij had er geen zin meer in na anderhalf jaar en is ermee gestopt. En toen verwachtte ik niet, dat mijn dochter zou gaan voetballen en dat zijn het wél zo lang zou volhouden. En als ouder volg je dan toch je kinderen als ze gaan sporten. Zeker als ze dan ook nog gaan voetballen, dan maakt het dat wel extra leuk.”

De dames zijn momenteel actief in de vierde klasse van het damesvoetbal, een niveau dat volgens de trainer als behoorlijk wordt gezien voor zijn groep. “Het is een pittig niveau, zeker ook omdat het merendeel nog betrekkelijk jong is. We draaien dan ook aan de onderkant mee, maar ze boeken nog wekelijks progressie en dat is dan toch mooi op te zien. Het doel is elk seizoen om niet te degraderen uit die klasse. Als we dat elke keer weer weten te ontlopen, de meiden er plezier in houden én ze zichzelf blijven ontwikkelen dan ben ik een tevreden trainer.”

Voor meer artikelen over Terneuzense Boys klik hier

 

‘Het was een mooie manier om studie en hobby te combineren’

SLUIS – Ze stond als supporter altijd al langs de lijn te kijken naar de verrichtingen van haar vriend Stijn Olde-Klieverik bij SV Sluis, tot Bregje Neefs (23) vorig seizoen de vraag kreeg of ze verzorgster wilde worden bij de club. Ze studeerde toen verpleegkunde en zag het als een mooie manier om studie en hobby te combineren dus zei ze ja.

“Ik was er sowieso altijd wel bij, want ik ging zowel uit als thuis naar de wedstrijden kijken. En of je nu aan de kant staat te kijken of in de dug-out zit, dat maakte voor mij weinig verschil. Het is een leuke club en een heel leuke groep spelers ook, dus dat maakte de keus niet zo moeilijk. Daarnaast was het voor de club ook handig dat ze iemand hadden met een medische achtergrond. Al heb ik nog wel een stuk bijscholing gekregen van een fysiotherapeut. Wanneer een andere team of club het me had gevraagd had ik het niet gedaan, maar dit was wel leuk.”

Momenteel ligt het seizoen stil vanwege corona, iets waarmee ze in haar huidige baan als verpleegkundige bij het ADRZ in Goes ook van nabij mee te maken heeft. Of ze daardoor komend seizoen nog wekelijks tijd heeft om als verzorgster op te treden is daardoor nog maar de vraag. “Dat is echt bikkelen in deze periode. Het was ook pittig om in deze tijd af te studeren, maar dat is gelukt. Het is prettig dat ik nu een vaste baan heb in Goes, al houdt dat ook in dat ik met wisselende diensten te maken heb en soms ook de weekenden moet werken. Dus dan zal ik er niet altijd zijn bij Sluis, maar als ik niet moet werken dan ga ik gewoon met de ploeg mee als verzorgster.”

 

Neefs woont na hun studietijd in Nijmegen weer terug in Zeeuws-Vlaanderen, waar ze in Retranchement samenwoont met aanvaller Olde Klieverik. “Terugkeren was voor ons zeker wel belangrijk, omdat we hier ons sociale leven, vrienden en hobby’s hebben. Ik heb in het verleden altijd gehockeyd, ook in mijn studententijd en Stijn voetbalde hier bij Sluis. Ik geniet van de rust en de ruimte die we hier vinden en dat is prettig. Hockeyen doe ik nu niet meer, maar ik volg wel online work-outs om mezelf toch enigszins fit te houden.”

Op de vraag of alle clichés die de ronde doen over vrouwelijke verzorgsters waar zijn, daar antwoordt volmondig ‘ja’ op. “Het klopt inderdaad, dat spelers en supporters altijd wel wat roepen tijdens een wedstrijd. En dat gaat van ‘last van de lies zeker?’ tot ‘ik zou ook blijven liggen al als ik jou was’.  Maar veel erger gelukkig niet hoor. Ik moet roep dan wel eens wat terug in het veld of naar supporters als ik langsloop met de waterzak. Samen met Stijn moet ik er meestal wel hartelijk om lachen. Het schijnt erbij te horen en daar heb ik niet zo’n moeite mee. Ik vind het gewoon leuk dat ik op medisch vlak iets kan betekenen voor de club én ik kan tegelijkertijd lekker voetbal kijken. Mooi toch?”

Klik hier voor meer artikelen over SV Sluis

 

Alblasserdam kiest voor continuïteit

ALBLASSERDAM – In een periode die gedomineerd wordt door coronaperikelen, kiest voetbalvereniging Alblasserdam nadrukkelijk voor continuïteit op technisch gebied. Ook komend seizoen zal Dennis Schoonewil de hoofdmacht van de zaterdag-derdeklasser onder zijn hoede hebben. Clubman Schoonewil gaat daarmee zijn zesde seizoen in bij de Souburghclub.

In 2019 leek Schoonewil op het einde van het trainerschap bij Alblasserdam af te stevenen, maar hij liet zich door de spelersgroep overhalen om toch te blijven. Inmiddels zijn we twee onafgemaakte seizoenen verder en is duidelijk dat er aan de Schoonewil-periode nog geen einde zal komen. ,,Het bestuur is tevreden over de ontwikkeling van het eerste elftal en de chemie met de spelers’’, was de verklaring die op de website het nieuws van de contractverlenging van Schoonewil en zijn assistent-trainer Alexander de Jong vergezelde. Met daarbij de aanvulling dat het bestuur ‘met deze ondertussen ervaren trainers genoeg potentie en ambitie zit om er nog een jaar aan vast te plakken’.

Alblasserdam kwam in het seizoen 2020-2021 onder leiding van tot slechts drie duels in competitieverband onder leiding van het tweetal Schoonewil en De Jong (links en rechts op de foto).

Ook bij het tweede team verandert er komend seizoen in technisch opzicht niets. Michel Stoppelenburg zal dan wederom voor de groep staan. Stoppelenburg en zijn manschappen waren in het onafgemaakte vorige seizoen goed op dreef en hadden deze jaargang tien punten uit de eerste vier wedstrijden verzameld toen het seizoen tot stilstand en uiteindelijk definitief ten einde kwam.

Voor meer artikelen over Alblasserdam klik hier

Kevin van Tol keert weloverwogen terug op Souburgh

Kevin van Tol verliet voetbalvereniging Alblasserdam als pupil, nadat hij gescout was door Excelsior. Via FC Dordrecht en ASWH leidt de voetbalroute van de inmiddels 20-jarige verdediger komend seizoen terug naar Souburgh. ,,Op mijn leeftijd is het belangrijk om te spelen.’’

ALBLASSERDAM – De presentatie van zijn terugkeer gebeurde op betaald voetbal-waardige wijze. Poserend met het oranje-witte tenue van de zaterdag-derdeklasser werd zijn komst naar Alblasserdam op de website en sociale mediakanalen van de club aangekondigd. Een warm welkom voor de ‘verloren zoon’ op Souburgh, bij de club waar hij als vierjarige zijn eerste stappen in zijn voetballoopbaan zette en opa Ton van Tol een illustere voorganger was.

De keuze kan echter wel als opmerkelijk aangemerkt worden. Immers, Kevin van Tol doet flink wat stappen terug op de voetballadder: van de Ambachtse tweededivisionist ASWH naar derdeklasser Alblasserdam, daar gaapt een flink niveauverschil tussen. ,,Maar het is een weloverwogen beslissing geweest’’, geeft Kevin van Tol, die in Rotterdam sportmarketing studeert, aan. ,,Bij ASWH heb ik in het tweede gespeeld en ben ik vervolgens in het onder 23-team terechtgekomen. Natuurlijk hoopte ik de stap naar het eerste team te kunnen maken, maar de kans daarop is niet groot. Zeker op mijn positie, centraal in de verdediging, heeft ASWH zich niet alleen voor dit seizoen maar ook alweer voor het volgend seizoen versterkt. De afgelopen seizoen werden spelers als Josimar Lima en Henrico Drost gehaald, voetballers met ervaring in het betaalde voetbal. Op mijn leeftijd is het belangrijk om te spelen. Daarom heb ik ervoor gekozen om terug te keren naar Alblasserdam. Natuurlijk is het verschil in niveau aanzienlijk, maar ik denk dat ik bij Alblasserdam wel de kans ga krijgen om speeltijd in het eerste te maken. Bovendien ken ik trainer Dennis Schoonewil goed en ken ik veel spelers. Met Glenn de Jong heb ik bijvoorbeeld nog samengespeeld in de jeugd.’’

Opleiding
Een flinke stap terug doen om misschien in de toekomst ook weer wat stapjes vooruit te kunnen maken is ook een gedachtegang die zich in het hoofd van Kevin van Tol heeft genesteld. Bij zijn vorige clubs Excelsior, FC Dordrecht en ASWH heeft hij immers geproefd van de voetbalcultuur op hoog niveau. ,,Ik ben als pupil door Excelsior gescout en heb daar de jeugdopleiding doorlopen. Door een blessure is mijn laatste jaar bij de club uiteindelijk niet zo gelopen als ik gehoopt had. Vervolgens heb ik getwijfeld over wat ik zou gaan doen en ben uiteindelijk twee jaar bij FC Dordrecht geweest. Dat is vooral een periode geweest met veel onrust binnen de club. Totaal anders dan bij ASWH, waar alles enorm goed georganiseerd was en de zaken rond het tweede team en onder 23 echt helemaal in orde waren. Voetballend gezien heb ik me ook prima kunnen ontwikkelen, in competities met goede tegenstanders’’, vertelt de 1,90 meter lange verdediger.

Furore
Veel van zijn leeftijdsgenoten geven aan gebukt te gaan onder de coronacrisis, die zorgt voor een tekort aan sociale verbintenis. Kevin van Tol geeft echter aan dat anders te voelen. ,,Natuurlijk is het een stuk saaier en miste ik de regelmaat van het voetbal. Maar ik ben de periode sinds corona vat kreeg op ons leven goed doorgekomen en koester nu weer de gelegenheid dat we weer kunnen trainen. Het zou mooi zijn als we later dit jaar de strijd om de Regiocup in de Alblasserwaard nog kunnen starten. Dan zou ik meteen kunnen instromen bij Alblasserdam.’’

In dat geval, als Kevin van Tol minuten zou maken in de hoofdmacht, treedt hij in de voetsporen van opa Ton die furore maakte bij de Alblasserwaardse club. ,,Hij speelde op een heel andere positie, maar het is mooi als ik hem zou opvolgen’’, zegt Kevin. ,,Ik ben ook benieuwd hoe het gaat lopen bij Alblasserdam, dat voor dit seizoen een goede selectie had en hoge ogen had kunnen gooien.  Het lijkt me ook mooi om de Souburgh-derby tegen De Alblas te spelen. Bij die club spelen veel bekenden dus het zou een mooie ontmoeting worden.’’

Voor meer artikelen over Souburgh klik hier

 

‘Ik ben een betere kok dan voetballer’

Omdat voetbal vooralsnog op een laag pitje staat vanwege de coronacrisis, legt Jan Abaisa zijn creativiteit momenteel met name in zijn werk. De voormalige hoofdmachtspeler van Drechtstreek creëert als zelfstandig thuiskok de lekkerste gerechten.

PAPENDRECHT – Aangezien de horeca nog steeds moet wachten op het verlossende groene licht van de overheid, is er voor Jan Abaisa genoeg werk aan de winkel. Als eigenaar van Jchef richt hij zich momenteel nadrukkelijk op het bereiden van eten vanuit eigen keuken. ,,Zolang de lockdown duurt, heb ik me voorgenomen om lekker te blijven koken voor de mensen die graag bij me bestellen. Ik heb voldoende ruimte om te koken en kan van huis uit mijn gerechten bereiden. Waarbij mijn hart momenteel uitgaat naar het maken van sushi, dat vind ik echt heel leuk om te doen. Ik richt me vooral op de bestellingen in het weekeinde als ik ook hulp krijg. Maar als er doordeweeks bestellingen komen, dan voldoe ik daar graag en met alle liefde aan.  Van gerechten tot verzorgde diners die bestaan uit vier gangen.’’

Koken is helemaal het ding van Abaisa. ,,Inmiddels ben ik een kleine vier jaar met mijn eigen bedrijf bezig, maar ik kijk ook verder. Als de horeca hopelijk later dit jaar weer open mag, ga ik kijken wat er dan mogelijk is. Ik ben blij dat ik nu mijn vak kan uitoefenen en lekkere dingen mag maken. Ik ben een betere kok dan voetballer, dat moet ik beamen’’, lacht hij bij die constatering. ,,Ik had het liefst profvoetballer geworden, maar daarvoor had ik de kwaliteiten niet. Ik doe nu waar ik helemaal mijn ei in kwijt kan.’’

Jeugdtrainer
De voetballer Jan Abaisa is verweven met Drechtstreek, hoewel hij ook een uitstapje maakte naar gemeentegenoot Papendrecht. Met Drechtstreek beleefde hij mooie successen, maar hij beseft ook dat zijn beste jaren achter hem liggen. ,,Ik ben in februari 38 jaar geworden, dus ik moet realistisch zijn: ik ben dit seizoen begonnen in het tweede en het eerste lijkt niet langer haalbaar. Er flitst wel eens door mijn hoofd om mogelijk over te stappen naar een derde- of vierdeklasser of daar misschien nog een seizoen of misschien twee seizoenen in het eerste te spelen. Maar Drechtstreek is daarvoor veel te veel mijn club. Bij het tweede heb ik het ook prima naar mijn zin. We begonnen prima met drie overwinningen in de eerste vier wedstrijden van het seizoen, tot het moment dat de competitie beëindigd moest worden.’’

En er is naast het plezier van zelf spelen in een leuk team en de goede sfeer binnen Drechtstreek nog een ander aspect dat Jan Abaisa bindt aan de Oostpolderclub: hij is jeugdtrainer van JO-15. ,,Hartstikke leuk om met die jongen gasten bezig te zijn. Ondanks de coronamaatregelen hebben we toch kunnen trainen. Tweemaal per week staan we met elkaar op het trainingsveld en op zaterdag spelen we regelmatig een oefenwedstrijd tegen een team uit een oudere leeftijdsklasse, zodat de jongens bezig blijven én ervaring kunnen opdoen. Dat wil ik ook het volgend seizoen blijven doen: met JO-15 of JO-16 doorgaan, omdat ik het geven van training en jeugd beter maken een mooie taak vind. Het moet echter wel met mijn werkzaamheden te combineren blijven. Want voetbal is voor mij nog steeds belangrijk, maar mijn hart ligt toch vooral bij het koken.’’

El Mard en Koster herenigd
Mocht Jan Abaisa ook volgend seizoen weer uitkomen voor het tweede team van Drechtstreek, dan zal hij met Mohammed El Mard te maken krijgen. De Oostpolderclub heeft El Mard namelijk vastgelegd als trainer van de ‘reserves’ voor het komend seizoen. ‘Mo’ El Mard speelde zelf voor het Dordtse SC Amstelwijck, waar hij ook als trainer actief was. Verder gaf hij training bij andere Dordtse clubs als Oranje Wit en DFC, waar hij als assistent van hoofdtrainer Paul Koster fungeerde. Die rolverdeling zal straks ook bij Drechtstreek weer van kracht zijn, want Koster gaat zijn tweede seizoen in bij Drechtstreek na het zomerreces. El Mard heeft zin in zijn toekomstige klus: ,,In het verleden heb ik vaak met plezier tegen Drechtstreek gespeeld. Des te mooier is het nu dat ik voor de club aan de slag kan.’’

Voor meer artikelen over Drechtstreek klik hier