Home Blog Pagina 837

Peter Koster kan als trainer prima werken bij v.v. Cadzand

CADZAND – Drie keer per week stuurt Peter Koster (37) vanuit Axel zijn auto richting Cadzand om daar leiding te geven aan het keurkorps van de plaatselijke voetbalclub. En dat zal hij ook in het komende seizoen weer doen, want de jonge trainer verlengde onlangs nog zijn overeenkomst.

“Ik heb het hier uitstekend naar mijn zin, het ontbreekt me als trainer aan niets en ik kan hier als trainer prima werken. Ik heb de beschikking over een leuke selectie, met veelal heel jonge jongens die elke week nog stappen maken. Er zit heel veel potentie in deze groep en elk seizoen zijn we technisch en tactisch een stapje beter geworden. Voor mijn gevoel is het boek nog niet volledig geschreven en nog niet af. Dus vandaar dat ik graag hier nog verder kan werken.”

Met een kunstgrasveld, een sporthal, het strand in de achtertuin en een prima hoofdveld zijn de faciliteiten meer dan aanwezig bij de kleine dorpsclub, die al jarenlang uitkomt in de kelder van het zaterdagvoetbal. Koster volgde enkele seizoenen geleden David Almekinders op en heeft een duidelijk doel voor ogen met zijn ploeg. “We deden het deze voorbereiding zeker niet onaardig, dat gaf ook iedereen wel vertrouwen. We hadden naar elkaar ook uitgesproken dat de achtste plek de doelstelling was. En dat zal ook komend seizoen het mikpunt worden. Ik denk dat we daarvoor de groep hebben om dat te bewerkstelligen. Met Peter Nieskens hebben we een routinier in de ploeg die jongens wegwijs kan maken, terwijl we ook met Dylan Noteboom een van de beter keepers uit de regio onder de lat hebben staan. Het enige wat we nog zouden willen toevoegen aan de selectie is een scorende spits, want daar ontbreekt het ons nog aan.”

En daarbij geeft de oefenmeester ook aan, dat je een beetje geluk moet hebben met wie je treft in de eerste weken van de competitie. “Of je tegen een directe concurrent kunt beginnen of twee titelkandidaten treft, dat is we een verschilletje…  En dat is vaak ook bepalend voor het verdere vertrouwen in je groep. Daarbij ben je ook afhankelijk of basisspelers wekelijks beschikbaar zijn, zéker als je selectie niet heel groot is. Lang genoeg werd er een beetje neerbuigend en lacherig naar Cadzand gekeken, maar steeds vaker laten we zien dat er wel degelijk gepresteerd wordt en we verzorgd voetbal op de mat leggen. We moeten alleen zelf in de toekomst nog wat meer bravoure durven tonen en dan weet ik zeker dat hier iets moois kan groeien. Al ben je wel afhankelijk of de groep de komende jaren intact blijft. Maar tot op heden heb ik geen indicaties dat dit niet het geval zal zijn. Er heerst geen druk, de sfeer is prima en dat zijn fijne elementen om ongedwongen te kunnen doorwerken aan de stijgende lijn die we hebben ingezet. Er wordt steeds positiever gepraat over de club en dat is misschien wel het grootste compliment dat we met z’n allen kunnen krijgen.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Cadzand

 

Broers De Boon smachten naar nieuwe competitie

De broers Robin en Sander de Boon zijn basisspelers bij derdeklasser Hardinxveld. Zij praten over het leven tijdens corona en de voetbaltoekomst bij de goed geleide voetbalclub in hun Merwededorp.

HARDINXVELD – Het is al een vol jaar coronatijd, maar de broers Robin en Sander de Boon gaan niet mee in de klaagzang van veel jongeren, die zich stierlijk vervelen. Robin (23): ,,Naast mijn werk volg ik een studie en op de trainingen bij Hardinxveld zie ik nog regelmatig mijn voetbalmaatjes. Alleen die avondklok maakt het in de weekeinden wat lastiger. Aan de andere kant: je kan eigenlijk toch nergens terecht.”

,,Wij hebben het geluk dat er bij ons thuis een sportruimte is om ons fit te houden”, vertelt Sander (20). ,,Het is voor ons een goede compensatie voor de sportschool. Nu het langer licht is, kunnen we ook buiten sporten. Bovendien kan ik nog gewoon naar mijn werk als accountmanager bij TTR Euroworks in Alblasserdam.”  Dat geldt ook voor Robin, junior inkoper bij Van Vulpen in Gorinchem, die op deze wijze ook zijn gebruikelijke ritme kan behouden.

Koploper
Door het leeftijdsverschil van bijna drie jaar kwamen Robin en Sander pas in de A1 bij elkaar te spelen. ,,Ik viel als B-junior voor jou in”, herinnert Sander zich. ,,Toen ik bij het eerste debuteerde, kwam ik naast Robin – die ook ‘op zes’ kan spelen – in het centrum van de verdediging te staan. Later gingen wij samen met het team op trainingskamp naar Albufeira in Portugal en Benalmádena in Spanje. Dat waren écht mooi tijden.” ‘De Boontjes’ zijn niet de enige broers in het team, want ook de broers Collin en Robin de Kok maken deel uit van de A-selectie.

Hardinxveld, een club met negenhonderd leden en een grote jeugdafdeling, hoort eigenlijk in de tweede klasse uit te komen. ,,Dat past bij de grootte van de club en voetballend past dat ook beter bij ons”, is de overtuiging van Robin de Boon. ,,Wij hebben een echt goede selectie staan. Nu moeten wij altijd het spel maken. In de tweede klasse kunnen wij goed meedoen”,  verwacht ik. ,,Vorig seizoen, toen het in maart werd afgebroken, waren wij dicht bij promotie. Dit seizoen begonnen wij opnieuw uitstekend en waren koploper.”

De selectie van trainer Richard den Ouden is jong. ,,Met de nieuwe regel van het RIVM waar spelers vanaf 27-jaar niet aan partijspel mogen meedoen, blijven er bij ons slechts twee aan de kant.” In zijn derde seizoen zal Den Ouden willen oogsten. Door corona kwam hij in zijn eerste twee jaren slechts tot 21 wedstrijden. Daarvan won Hardinxveld vijftien duels en scoorde de ploeg liefst 56 doelpunten.

Volgend seizoen komen er weer talentvolle eigen spelers door. Drie spelers verdwijnen uit de selectie. Cezary van Es vertrekt naar DFC. Sander: ,,Jammer hoor, want hij is nog maar net bij ons, maar wij gaan hem missen. Het is een jongen die heel goed bij de groep past.” Twee oudere spelers, doelman Karsten de Graaf en Christian Verschoor, hebben aangegeven te gaan stoppen. Robin en Sander de Boon zuchten nog een keer diep aan het einde van het interview. ,,Het wordt écht tijd dat we weer volledig in de competitie aan de slag kunnen, samen met de supporters.”

Bekende vader
De broers zijn zoons van voetbaltrainer Theo de Boon. De geboren Hardinxvelder was profvoetballer bij FC Dordrecht en werd vervolgens trainer. Hij passeerde een hele rits clubs van Hardinxveld tot en met de top van het amateurvoetbal. Nu traint hij eersteklasser Montfoort SV’19. Volgend jaar zit Theo de boon 25 jaar in het vak. “,,m voor hem en voor ons de cirkel rond te maken zou het leuk zijn als hij ons bij Hardinxveld nog eens zou trainen”, laat Robin de Boon optekenen.

Klik hier voor meer artikelen over Hardinxveld

In gesprek met Guus Tieleman van SSS Klaaswaal

Guus Tieleman is 18 jaar en keept bij SSS Klaaswaal. Hij begon daar op zijn negende en komt na een professioneel uitstapje sinds dit seizoen uit in de senioren selectie van de Klaaswaalse ploeg. Zijn debuut in SSS 1 maakte hij al op 15-jarige leeftijd.


Tieleman, die na het afronden van zijn VWO diploma besloot in een tussenjaar een vaste kracht te worden bij LGCE, zal volgend jaar weer de boeken in duiken vertelt hij. Verder traint hij nu twee keer per week bij SSS.

Hij begon op zijn negende met keepen nadat de trainer van de E1 hem had zien voetballen op het schoolvoetbaltoernooi in de Hoeksche Waard. Daarna heeft hij tot de JO17 het doel in Klaaswaal verdedigt. Op zijn 16e vertrok hij naar de jeugd van FC Dordrecht om daar te gaan keepen in de seizoenen 18/19 en 19/20. In februari 2020 kreeg hij daar minder speeltijd en samen met de lange reistijden resulteerde dat in minder plezier in het voetballen voor de jonge sluitpost. Hij besloot daarom in begin 2020 terug te gaan naar SSS waar hij vanaf het seizoen 20/21 weer volwaardig lid is.

Toen de competitie nog bezig was deed SSS het goed, zij draaide bovenin mee ondanks wat wisselvallige uitslagen. Toen de competitie werd stilgelegd vertelde de keeper dat hij een lange tijd weinig gedaan had met een voetbal met als gevolg dat toen zij weer mochten beginnen, hij niet zijn optimale vorm bereikte. Dit begint nu weer bij te trekken vertelt hij.

Hij vertelt: “Het hoogtepunt van mijn voetbalcarrière stamt uit mijn tijd bij FC Dordrecht. Ik werd toen in mijn eerste jaar daar kampioen van de tweede divisie. In de kampioenswedstrijd tegen MVV stopte ik ook een penalty bij een 3-2 voorsprong, dit om vervolgens de assist te geven op de 4-2. Ook mijn debuut bij SSS1 op 15-jarige leeftijd is zeker een hoogtepunt uit mijn nog jonge carrière.” Echte dieptepunten heeft hij niet beleefd, wel zegt hij: “Naja, mijn afscheid bij Dordrecht is misschien wel een beetje jammer, maar het gaat hoe het gaat”.

De doelman heeft wel zekere doelen: “Ik wil hij een beter meevoetballende keeper worden die in de lucht een echte heerser van 16 meter is.”. Als ambitie heeft hij om in de toekomst weer op hoger niveau te gaan spelen. Als voorbeelden noemt hij Thibaut Courtois en Manuel Neuer.

De voetballer zonder rituelen vindt het voetballen gewoon hartstikke leuk om te doen en verteld dat wanneer hij voetbalt, het spelletje hem in een bepaalde modus brengt en hij alles om hem heen even niet door heeft.

Het seizoen 20/21 noemt hij door corona voor nu even: “zo goed als verloren”. Voor het seizoen 21/22 hoopt hij met de selectie kampioen te worden of in ieder geval te promoveren. Persoonlijk hoopt de doelman in de punten die hij eerder benoemde, stappen te maken met als resultaat dat hij op alle fronten beter wordt.

Klik hier voor meer artikelen over SSS.
Meer weten over SSS? Klik hier.

VVAC haalt jonge trainer Maarten de Bruijne binnen

Maarten de Bruijne heeft zijn eerste club als hoofdtrainer te pakken. De 33-jarige Sleeuwijker stapt medio 2021 in bij VVAC. De Ottolanders bieden de beginnend trainer een mooi podium in de derde klasse.

OTTOLAND – ,,Dit is wat ik zó graag wil”, zegt De Bruijne. ,,Vorig jaar heb ik al voorzichtig rondgekeken op de trainersmarkt en voor komend seizoen moest het dan maar gebeuren. Tegelijkertijd realiseerde ik me dat het heel lastig zou worden omdat er door corona weinig plaatsen vrij zouden komen.”

Van de zestig clubs in de regio wisselen er straks nog geen tien van trainer. ,,Dat voelde ik al aankomen, want bij Sleeuwijk had ik al gezegd dat ze mijn naam voor het seizoen 2021-2022 alvast met potlood konden invullen voor een vervolg als trainer bij het talentvolle tweede elftal.” De Bruijne heeft het geluk dat VVAC op zoek was naar een jonge trainer. ,,Kennelijk was ik de eerste die in Ottoland solliciteerde. Ik ben er echt hartstikke blij mee, want ik vind VVAC vergelijkbaar met Sleeuwijk, waar ik ben opgegroeid; een eerste-elftalselectie met jongens uit de eigen dorpen.”

Er zijn meer parallellen tussen beide clubs. Ook in Ottoland wordt hard gewerkt aan een goede jeugdopleiding. Van daaruit moet immers de instroom van spelers voor het eerste elftal komen. Sleeuwijk is nu tweedeklasser, maar had vorig seizoen geluk dat de competitie werd afgebroken en er geen degradanten waren. Sleeuwijk stond toen onderaan, maar was nog niet kansloos. VVAC staat doorgaans in het rechterrijtje van de derde klasse C.

Kampioen
Maarten de Bruijne wist op jonge leeftijd al dat hij het trainersvak in zou gaan. Hij was achttien jaar toen hij het diploma TCIII behaalde. Zes jaar later ging hij op voor UEFA B. ,,Ik ben altijd met het spelletje bezig. Ik ben wel blijven voetballen en maakte in mijn afscheidswedstrijd, als invaller, nog een belangrijke treffer tegen Sparta’30.’’ Het betekende voor Sleeuwijk het kampioenschap in de derde klasse D. In 2015 werd De Bruijne al eens kampioen met Altena. Vanaf zijn zestiende jaar was hij jeugdtrainer bij Sleeuwijk, Unitas en Altena. Nu is hij voor het tweede seizoen trainer van Sleeuwijk 2. ,,Door corona stelt dat niet zo heel veel voor.” Op termijn wil De Bruijne mogelijk door naar UEFA A. ,,Als speler heb ik er voor mijn gevoel niet het meeste uitgehaald. Dat wil ik als trainer wel gaan proberen.”

Klik hier voor meer artikelen over VVAC

In gesprek met Thieme van Oosterhout van VV DHV

Thieme van Oosterhout voetbalt al vanaf de kabouters bij VV DHV en speelt momenteel in het Tweede elftal van de club. Na zijn voetbalcarrière heeft hij de ambitie om jeugdtrainer te worden.

HappyPoint_desinfectie

Thieme van Oosterhout is 20 jaar oud en woont in Zevenbergschen Hoek. “Buiten het voetballen om sport ik ook twee keer in de week bij Jermaine Vervuren in Moerdijk. Ik volg de opleiding Onderwijsassistent in Breda”. Overdag is Van Oosterhout het meest te vinden op zijn stageplek in Zevenbergschen Hoek. “Na een dag met kinderen te hebben gewerkt, kijk ik er naar uit om ’s avonds te gaan sporten”.

Voetbal is voor Van Oosterhout heel belangrijk. “Door corona is het nog duidelijker geworden. Ik vond het niet mogen sporten in teamverband verschrikkelijk. Het niet meer samen zijn met anderen”. Vanaf jonge leeftijd voelde het als een straf als hij niet mocht trainen. “Wanneer ik niet kan trainen, probeer ik een oplossing te vinden om wel te kunnen trainen”. Vroeger dacht Van Oosterhout er wel eens aan om te stoppen omdat het minder ging en hij vond tennissen op dat moment leuker. “Ik ben heel blij dat ik de keuze heb gemaakt om door te voetballen want ik zou nooit meer zonder kunnen”

Van Oosterhout begon op vier jarige leeftijd met voetballen bij de kabouters van VV DHV. “Ik speelde met kinderen die ouder waren dan ik. Een jaar later kwamen de jongens op voetbal, waar ik nu nog steeds graag mee op het veld sta”. Met die jongens speelt Van Oosterhout al vanaf de F’jes samen. Er zijn verschillende trainers geweest maar Martin van de Klundert was steeds het hoofd van het elftal. “Ik heb veel geleerd van de trainers. Ook hebben we veel successen geboekt, we zijn verschillende keren kampioen geworden”. Na een seizoen bij de senioren keerde Van Oosterhout terug bij de JO19, hier speelde zijn broertje ook in. De trainer van de JO19 is nu ook actief als trainer bij DHV2. “Ik heb veel geleerd van hem en hoop dat we met dit elftal successen gaan boeken”.

De hoogtepunten voor de speler zijn de successen en de teamprestaties die er de afgelopen jaren zijn geleverd. “Er zitten veel wedstrijden tussen waar we nog op terugkijken. De wedstrijd dat ik samen met mijn vader en broertje op het veld sta, vergeet je niet zomaar”. Het dieptepunt in zijn carrière is de verloren penaltyreeks. “Door deze verloren reeks gingen we niet door naar de finale van de beker”. De huidige corona situatie is ook een dieptepunt. “Er zijn geen wedstrijden en geen gezellige avonden meer in de kantine en dat is jammer”.

In de toekomst hoopt Van Oosterhout het eerste elftal te bereiken. “Ik ben nu hard hiervoor aan het werken. Ik geef altijd de volle 100% bij de trainingen en train daarnaast ook nog bij Jermaine”. Als Van Oosterhout het eerste elftal haalt, komt hij weer bij zijn vrienden in het team. Ook wil hij zijn trainerspapieren halen zodat hij na zijn carrière nog actief kan blijven als trainer.

Klik hier voor meer artikelen over VV DHV.
Meer weten over VV DHV? Klik hier.

Trainen met Jaimy Ravensbergen bij VVGZ

“Trainen als een prof” voor meiden bij VVGZ is een groot succes

Afgelopen zondag mochten maarliefst 33 voetbalmeiden uit Zwijndrecht e.o. bij VVGZ komen trainen als een prof.

Niemand minder dan Ado den Haag en Jong Oranje voetbalster Jaimy Ravensbergen was op uitnodiging “meidenvoetbal in Zwijndrecht e.o.” naar Zwijndrecht gekomen om de voetbalmeiden van o.a. VVGZ en ander clubs uit de regio een leerzame training te geven. Ook waren er een aantal meisjes aanwezig die (nog) geen lid zijn van een vereniging.

Het was vooraf nog wel onzeker of Jaimy überhaupt zou kunnen komen. Op de avond ervoor heeft ze namelijk in de halve finale van de K.N.V.B. beker een flinke blessure opgelopen, waardoor ze zelfs de wedstrijd niet kon uitspelen. Ook het feestje na afloop van de wedstrijd (Ado won met 2-3 van FC Twente en plaatste zich voor de finale) kon ze daardoor niet vieren zoals ze eigenlijk zou willen.

Toch stond ze zondag op het veld van VVGZ om de voetbalmeiden te laten beleven hoe het is om als- en met een echte prof te trainen.

Zichtbaar genoten de meiden van het voetballen met Jaimy en van al haar tips & tricks!

Met een mooie ervaring, een goed gevulde goodiebag, en natuurlijk ook een certificaat inclusief handtekening van Jaimy gingen de meiden voldaan naar huis.

Ook Jaimy heeft ondanks haar blessure een leuke dag gehad. Hopelijk is ze snel hersteld, zodat haar “nieuwe” fans haar weer kunnen zien schitteren bij Ado den Haag.

Bron: VVGZ

Voor meer artikelen over VVGZ klik hier.
Voor meer informatie over VVGZ klik hier.

Derek de Booij wil graag kampioen worden met Breskens

BRESKENS – Waar dit seizoen al snel (en door velen ingecalculeerd) werd stilgelegd, daar eindigde het vorige seizoen voor Derek de Booij en v.v. Breskens in een serieuze anticlimax. Het geeft de Bressiaanders nog altijd een zure nasmaak en ze zijn daarom gebrand om in het aankomende seizoen vol voor de titel te gaan.

“We waren nog niet klaar toen en vanaf de bestuurstafel is toen Clinge gepromoveerd naar de derde klasse. Wij bleven teleurgesteld achter, mede ook omdat we het gevoel hadden dat er toen veel meer had ingezeten. Dit seizoen hebben daarom de handschoen weer opgepakt en wilden we niets liever dan kampioen worden. Ik denk ook dat we daarvoor een goede uitgebalanceerde selectie hebben, maar het mocht helaas ook nu weer niet zo zijn.”

De Booij en zijn teamgenoten zijn desondanks,  binnen de mogelijkheden van de opgelegde maatregelen sinds de stop in oktober vorig jaar, altijd blijven doortrainen. In viertallen, met tweetallen, als groep tot 27 jaar en verder ook individueel via de Strava-app. “Fietsen, hardlopen en gewoon op het veld. We wilden bezig blijven en ook elkaar onderling scherp houden. Iedereen wil graag een niveau omhoog, mede ook omdat de kwaliteit van de 4e Klasse A toch een stuk omlaag is gegaan. De derde klasse daarentegen is een aansprekend niveau waarin veel Zeeuws-Vlaamse ploegen ook actief zijn. Ik denk ook dat we daar met deze selectie ook zeker ons mannetje kunnen staan. Maar dan is het eerst en vooral zaak om uit de vierde klasse weg te komen.”

Hij werd benaderd door trainer Soufian Dooms of hij geen interesse had om de overstap te maken van v.v. Terneuzen naar Breskens. De Booij ging in gesprek en werd enthousiast van het verhaal van Dooms, die hij al langer kende. “De aanwezigheid van Soufian heeft voor mij absoluut een rol gespeeld om voor Breskens te kiezen. We kennen elkaar al sinds onze jeugd. Hij had een goed verhaal en ik wilde niet langer steeds de reizen naar Brabant maken om te gaan voetballen. Daarbij wilde ik graag nog een keer de kans hebben om een kampioenschap mee te kunnen maken en ik heb het gevoel dat Breskens daartoe in staat is.”

In het verleden was De Booij, die in het verleden als aanvaller furore maakte en nu centraal op het middenveld speelt, actief voor onder andere Biervliet, RIA W. en dus v.v. Terneuzen. “En de meeste seizoenen speelde ik in de vierde klasse waar ik dus de nodige ervaring heb opgedaan. Ik ken de ploegen en de manier van voetballen die nodig is om jezelf staande te houden. Veel ploegen zijn fysiek ingesteld en daar moet je tegen bestand zijn. We hebben ook best van jonge jongens in onze selectie en dan is vooral het fysieke aspect soms het manco. Daarin probeer ik ze dan wegwijs te maken en ze te coachen om slimmer de duels aan te gaan bijvoorbeeld. Ik ben zelf ook een stuk rustiger geworden en door de jaren heel gegroeid in mijn huidige rol als middenvelder. Al is er een ding wat ik als voetballer nog altijd moeilijk kan, namelijk verliezen.”

Een gegeven waar ze overigens bij Breskens sowieso een hekel aan hebben. Want er heerst volgens de middenvelder altijd wel een bepaald verwachtingspatroon. “Het publiek is kritisch en er wordt wel wat van ons verwacht als ploeg. Daar moet je mee om kunnen gaan. Zelf voel ik me daar wel prettig bij. Ik hou ervan vol gas te geven en er alles aan te doen wat kan om te winnen. Dat wordt hier gewaardeerd en dan word je ook snel geaccepteerd, ook al kom je van buitenaf. Ik ga dan ook zeker komend seizoen nog door, net zoals de rest van de selectie. Als we de groep de komende jaren bij elkaar kunnen houden, dan moeten we die titel absoluut als haalbaar doel blijven zien. Het zou voor mij een mooie afsluiter zijn als voetballer in een eerste elftal. Dat zou het allemaal ‘af’ maken, al moeten we eerst maar weer eens een compleet seizoen kunnen uitvoetballen…”

Klik hier voor meer artikelen over VV Breskens

 

CvdW RSC Alliance, in gesprek met clubicoon Leon Baartmans

Wie Leon Baartmans zegt, zegt bijna al automatisch RSC Alliance. Want als erelid loopt hij inmiddels al jarenlang rond bij de Roosendaalers en steekt hij momenteel nog steeds al te graag zijn handen uit de mouwen voor zijn geliefde club. Op maandag-, woensdag- en vrijdagmorgen zorgt hij samen met de klusgroep ervoor dat Sportpark Kortendijk er schitterend bijligt.

HappyPoint_desinfectie
“In ben in 1964 lid geworden,” begint Baartmans. Want het clubicoon voetbalde zelf in de jeugd bij de Roosendaalers en haalde bijna de hoofdmacht. “Af en toe mocht ik meedoen tijdens oefenwedstrijden of ik mocht soms mee als wissel, maar ik speelde voornamelijk bij het tweede elftal.” Baartmans blikt dan ook terug op een mooie voetbalcarrière. “Het was altijd heel gezellig en ik heb alle jaren zeker genoten.”

Nadat Baartmans zijn schoenen aan de wilgen had gehangen, bleef hij zeker verbonden met RSC Alliance. Het erelid was jarenlang leider van het zaterdag tweede en derde elftal, voordat hij bij de klusgroep terecht kwam. “Ik doe eigenlijk allerlei verschillende klusjes.” Maar voornamelijk zorgt Baartmans er altijd voor dat de lijnen op de velden van Sportpark Kortendijk er keurig netjes bij worden gelegd. Vorig jaar heeft de klusgroep zelfs de hele kantine vernieuwd. “Ik vind het mooi om iets terug te doen voor de club. We hebben een leuk groepje en het is altijd gezellig met een bakje koffie of een biertje,” geeft hij lachend aan.

Toen Baartmans zelf op zaterdag voetbalde, ging hij vaak bij het vlaggenschip op zondag kijken. Ook nu staat hij, inmiddels weer op zaterdag, maar al te graag langs de lijn bij het eerste elftal. “Er staat nu een leuk elftal en we gaan graag met de klusgroep tijdens thuiswedstrijden kijken.” Na afloop wordt de derde helft ook zeker niet overgeslagen. “Vroeger was het dan nog wel eens hommeles thuis, omdat ik weer eens laat was,” lacht Baartmans. “Maar ook nu is het nog altijd heel gezellig.”

Na jarenlang lidmaatschap voelt Baartmans zich nog altijd enorm thuis bij de roodzwarten. “Het is gewoon mijn clubbie.” Ook de opmars van de club vindt het erelid mooi om te zien. “Natuurlijk een dikke pluim voor het nieuwe bestuur, maar het is mooi om te zien dat de club zo in ontwikkeling is.” Ook de komende jaren hoopt Baartmans nog lang actief te kunnen blijven bij RSC Alliance. “Ik vind het altijd heel gezellig en ik hoop het nog lang te kunnen blijven doen,” sluit hij mooi af.

Foto: Archief RSC Alliance.

Meer artikelen lezen over RSC Alliance? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over RSC Alliance.

In gesprek met Calvin Smetsers van Rood-Wit

Calvin Smetsers is echt een kind van de club. Hij begon als klein mannetje en is nooit meer weggegaan bij Rood-Wit. Na de wedstrijden is de verdediger vaak te vinden in de kantine voor de gezelligheid.

HappyPoint_desinfectieCalvin Smetsers is 21 jaar en woont al heel zijn leven in het dorp Sint Willebrord. “Ik vind het belangrijk om gezelligheid om me heen te hebben. Dit gebeurt normaal gesproken bij mijn werk, Het Wapen van Nassau”. Smetsers vindt dit nog steeds superleuk om te doen. Verder volgt Smetsers de opleiding Ondernemerschap & Retailmanagement aan Avans Breda.

Smetsers begon met voetballen bij de kabouters. “Van de tijd in de kabouters weet ik niet veel meer. Ik heb rustig alle jeugdteams van Rood-Wit doorlopen zonder ernstige blessure of iets”. Het hoogtepunt was in de jeugd voor Smetsers. “In de JO17 en JO19 hadden we een goed team en werden we meerdere keren kampioen”. Hedendaags worden er geen wedstrijden meer gespeeld dus mag Smetsers meetrainen bij het tweede elftal. Smetsers is over Mitchel Coppens lovend binnen Rood-Wit. “Coppens dronk op een dag na de wedstrijd een heel krat bier op en daarom ben ik lovend over hem”. Naast voetballen, is fietsen een grote hobby voor Smetsers. “Ik ben een mooi weer fietser maar met slecht weer blijf ik thuis”.

De verdediger heeft geen ambities meer op sportief vlak. “Ik ben tevreden hoe het is gegaan en hoe het momenteel gaat. Ik zit op de goede plek”. Desondanks heeft Smetsers wel een andere ambitie. “Ik hoop na corona nog veel gezellige feestjes te mogen meemaken in de kantine van Rood-Wit.
Ook lijkt het de verdediger leuk om nog een keer kampioen te worden met een vriendenteam en om vervolgens een feestje te houden in de kantine.

“Het huidige seizoen is alleen maar trainen en dan geen wedstrijden spelen”. Smetsers vindt dit vervelend want wedstrijden spelen is een superbelangrijk onderdeel van het spel. De verdediger denk dat het volgende seizoen ook begint met alleen maar trainen. “Ik hoop wel dat er zo snel mogelijk weer wedstrijden worden gespeeld al zijn ze vriendschappelijk”.

Klik hier voor meer artikelen over Rood-Wit.
Meer weten over Rood-Wit? Klik hier.

CvdW RSC Alliance – In gesprek met Max Pouls

Max Pouls is momenteel bezig een zijn tweede seizoen bij RSC Alliance. De centrale verdediger beleefde bij de Roosendalers al mooie momenten, totdat het coronavirus roet in het eten gooide. We gingen met hem in gesprek over zijn carrière en zijn ambities met de roodzwarten.

HappyPoint_desinfectie
Pouls leerde het spelletje in de jeugd bij RKVV Roosendaal en mocht zelfs even ruiken aan de hoofdmacht. “Ik speelde toen eigenlijk tussen het eerste en tweede in.” Vervolgens koos de verdediger ervoor om samen met zijn vrienden in een elftal te voetballen. Na twee gezellige seizoenen verleidde HSC’28 Heerle de Roosendaler voor een transfer naar de dorpsclub. Zijn periode in Heerle was echter van korte duur. “RSC Alliance had een ontzettend mooi verhaal en ook mooie toekomstplannen.” Een mooie extra voor Pouls was de minder lange reistijd en het spelen op zaterdag.

Momenteel is Pouls bezig aan zijn tweede seizoen bij RSC Alliance. “Mooi om te zien dat de club enorm aan het ontwikkelen is. Het sportpark ziet er daarnaast ook nog een super uit. Alles was vanaf het begin enorm positief.” De centrale verdediger heeft het dan ook enorm naar zijn zin op Sportpark Kortendijk. “Dit is een hele gezellige vereniging.” Helaas mocht Pouls in verband met dat welbekende virus nog geen volledig seizoen uitspelen. “Dit seizoen begonnen we niet slecht en ik denk zeker dat we in de top vier konden meedoen. Het zou mooi zijn als we volgend jaar ook een periodetitel kunnen pakken.”

De sluitpost achterin bij Alliance heeft mooie plannen om een stapje hogerop te gaan met de roodzwarten, maar ook persoonlijk heeft Pouls ambities voor ogen. “Ik wil kijken waar mijn eigen plafond ligt, maar helaas heb ik wel vaak last van blessures, waardoor ik momenteel mezelf focus op het volledig blessurevrij uitspelen van een seizoen.” Pouls zal dan ook het komend seizoen weer te vinden zijn op de velden van de Roosendaalse club. “We hebben wat leeftijdsverschillen, maar het is een ontzettend leuke groep. De derde helft is er dan ook altijd heel gezellig.”

Momenteel kijkt Pouls uit naar een mooie toekomst met zijn club RSC Alliance. “Ik voetbal al sinds kleins af aan en kijk er dan nu ook naar uit om weer wedstrijden te mogen voetballen. Het teamgevoel bij ons is fantastisch en het zou mooi zijn als ook de teamuitjes weer snel door mogen gaan,” sluit hij met een glimlach af.

Foto: RSC Alliance

Meer artikelen lezen over RSC Alliance? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over RSC Alliance.