Home Blog Pagina 836

Kantinepraatjes met Jeroen de Graaf van UVV

Jeroen de graaf begon met voetballen toen hij zes jaar was bij JEKA. Na de A-jeugd is hij overgestapt naar UVV. De graaf was enkele jaren gestopt maar heeft dit jaar de draad weer opgepakt bij het tweede van UVV.

het uitzendbureau
Jeroen de Graaf is 24 jaar oud en woont in Breda. “Mijn grootste hobby is voetballen. Het leukste van voetballen vind ik toch wel de gezelligheid na de wedstrijden. Binnen het team heb ik niet echt een specifieke rol. Het is vooral belangrijk om het gezellig te hebben met z’n alle”. Doordeweeks studeert De Graaf Ondernemerschap & Retail Management aan Avans Breda.

De Graaf begon op zijn zesde met voetballen bij JEKA in Breda. “Tot de A-Jeugd heb ik daar gespeeld. Vervolgens ben ik met aantal vrienden naar UVV gegaan. Ik heb toen een aantal jaar in het tweede gespeeld als vriendenteam”. Nadat De Graaf een aantal jaar bij UVV had gevoetbald, was hij even gestopt met voetballen. Sinds dit jaar heeft hij de draad weer terug opgepakt en speelt hij in het tweede.

De verdediger is in zijn eerste periode bij UVV in het elftal terecht gekomen omdat er aantal vrienden van hem al bij het elftal speelden. “Na dat ik even gestopt was met voetballen ben ik weer bij het team aangesloten omdat ik de meeste jongens nog kende”. UVV 2 traint twee keer in de week en ze proberen het zo serieus mogelijk op te pakken maar er is altijd ruimte voor een dolletje. Het elftal is zo uniek omdat het een leuke mix heeft van oudere spelers en jongere jongens. “Het leuke is dat iedereen heel goed overweg kan met elkaar. Naast dat we allemaal elke wedstrijd willen winnen, is voor ons de gezelligheid en een goede derde helft van zeer groot belang”.

“Om echt een hoogte- en dieptepunt te kunnen benoemen is lastig omdat ik sinds dit seizoen pas in dit team voetbal en na een aantal wedstrijden de competitie werd stilgelegd”. Tot nu toe zijn de leukste momenten voor De Graaf de enkele derde helften na de wedstrijden. Binnen het team is er niet echt één koning van de derde helft. “Eigenlijk blijven we altijd met z’n alle na de wedstrijd of training hangen om gezellig wat te drinken”.

Meer artikelen over UVV’40? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over UVV’40.

Vrouwenvoetbal is onlosmakelijk verbonden met SV Noordeloos

SV Noordeloos heeft bij de vrouwen drie volwaardige teams. Daarmee is de club in een flinke regio groter dan erkende vrouwenvoetbalbolwerken als SteDoCo, GJS en Sleeuwijk. Geerte Kooijman-Bikker maakt al vanaf 1974 deel uit van de vrouwentak van SV Noordeloos.

NOORDELOOS – SV Noordeloos was in 1973, dus bijna vijftig jaar geleden, een van de pioniers van wat destijds damesvoetbal werd genoemd. De inmiddels overleden Arie Bassa maakte zich hard voor deze tak binnen de vereniging. ,,Door hem ben ik gaan voetballen”, vertelt Geerte Kooijman. ,,Ik kreeg dispensatie om als jong meisje met de groten mee te trainen. Toen ik een jaar of vijftien was kon ik mij met de beteren meten. Ik maakte veel doelpunten en werd belangrijk voor het eerste team. Wij promoveerden rond 1985, door de trainingen van Nico Vuurens, naar de hoogste klasse van de afdeling Dordrecht. Wij gaan al nadenken over het jubileum dat in 2023 gaat plaatsvinden.”

Geerte Kooijman (56), deel uitmakend van een hecht voetbalgezin, behoort bij Noordeloos bij de sterkhouders van het vrouwenvoetbal. Zij sloot een jaar na de oprichting van het ‘damesvoetbal’, op haar tiende jaar aan bij SV Noordeloos. Door het schoolvoetbal groeide vooral ook het meisjesvoetbal. Daarin was beslist een rol weggelegd voor Geerte Kooijman, die tevens leerkracht op de basisschool is. ,,Als er door de schoolklassen getraind en gevoetbald werd was ik de trainer en de talenten sloten gemakkelijk aan bij de club. In 2007 kwam een interessante groep meiden over naar het eerste team. Wij zijn gaan bouwen waardoor het niveau omhoog schoot. Binnen een paar jaar promoveerden wij van de vijfde naar de derde klasse met leuke derby’s tegen Peursum en VVAC.” De groei manifesteerde zich vooral door de komst van vrouwen van omliggende clubs als SV Meerkerk, SteDoCo en later ook Ameide.

Niveau
De kracht van SV Noordeloos – het dorp heeft slechts 1600 inwoners – was en is nog steeds dat de vrouwentak een volwaardige plaats binnen de club heeft. De vrouwen konden, evenals de mannen, altijd over een gediplomeerde trainer van buitenaf beschikken. Sinds twee jaar is voormalig mannencoach Laurens Gerlich hoofdtrainer van de vrouwentak. Geerte Kooijman neemt de trainingen voor de groep daaronder voor haar rekening. ,,Wij zijn trots op het niveau dat wij nu al halen maar hebben wel de ambitie om ooit de stap naar de tweede klasse te maken. Door corona ontstaat er twijfel bij de oudere speelsters of zij nog wel doorgaan. Laten wij dat eerst maar even afwachten.”

SV Noordeloos heeft een JO15-zevental in competitie, waarvan de oudere meiden al met de senioren meetrainen om alvast aan het steviger vrouwenvoetbal te kunnen wennen. ,,Voor ons is dat de vierde generatie meiden die eraan komt.” Geerte Kooijman stelt vast dat er op de basisschool bij de jeugd een boost is om bij de voetbalclub aan te sluiten. ,,Op jonge leeftijd voetballen de meiden samen met de jongens.”

De vrouwentak is een hechte groep binnen SV Noordeloos. ,,Ik heb altijd de stelregel: wij hebben drie elftallen maar vormen met deze 45 vrouwen één team. Er worden stapavonden georganiseerd en bij een trainingskamp gaat echt iedereen mee. De pubquiz doen wij als één groep. Het sociale aspect speelt bij ons een belangrijke rol. Bovendien pakken zij veel taken binnen de club op.”

Klik hier voor meer artikelen over SV Noordeloos

 

In gesprek met Sandra Konings van VV Schijf

Sandra Konings begon haar voetbalcarrière op acht jarige leeftijd bij RSV. Op haar twaalfde maakte ze de overstap naar VV Schijf. Ze mocht haar debuut op 18-jarige leeftijd maken.

HappyPoint_desinfectie
Sandra Konings is 21 jaar oud en werkt momenteel bij de Gemeente Roosendaal. “Mijn hobby’s zijn tennissen en voetballen. Beide sporten beoefen ik al vanaf mijn achtste. Ik ben altijd super fanatiek geweest, maar op dit moment is het iets minder”. Dit komt deels door corona en ook omdat Konings het superdruk heeft op haar werk. Desondanks blijft ze het leuk vinden om de sporten te beoefenen.

Voetbal is voor Konings heel belangrijk, omdat ze graag aan teamsport doet. “Naast dat ik het geweldig vind om in een team te spelen ben ik ook een persoon die de wedstrijden super tof vindt. Ook is supergezellig om met alle meiden samen te zijn. We hebben een heel leuk en gezellig team en dat is ook superbelangrijk”.

Konings begon op haar achtste met voetballen. “Ik wilde heel graag voetballen want ik ging vaak met mijn vader naar de voetbal en vond het daar altijd superleuk”. Konings haar carrière begon bij een jongenselftal bij de Rucphense club RSV. Toen ze ouder werd, kon ze niet meer bij de jongens voetballen. “Ik heb op 12-jarige leeftijd de keuze gemaakt om bij VV Schijf te gaan voetballen, omdat ze daar wel een meiden elftal hadden”. Sindsdien is Konings verbonden aan de club. De dames hebben ook nog een aantal seizoen met meiden van RSV samen een team gevormd. “Toen iedereen wat ouder werd, besloten sommige meiden om te stoppen met voetbal. Ik vond het nog steeds superleuk en ben toen naar Dames 2 gegaan”. Toen Konings in Dames 2 zat, werd ze soms gevraagd om in te vallen bij Dames 1. Momenteel speelt ze vast in het eerste elftal.

Het hoogtepunt in de carrière van Konings is het kampioenschap met het combinatie team met RSV. “Zulke momenten maak je niet vaak mee en zullen je daarom ook altijd bij blijven”. De dieptepunten in haar loopbaan zijn de aantal blessures die ze heeft gehad, waardoor ze lang aan de kant moest zitten.

De ambitie die Konings altijd had was om bij Dames 1 te voetballen. “Aangezien ik mijn ambitie heb behaald, heb ik verder geen andere ambities meer. Momenteel ben ik weinig te vinden op de club, omdat ik het superdruk heb met mijn werk”. Door corona heeft het elftal geen wedstrijden meer kunnen spelen en dit vindt Konings jammer. “Ik hoop dat we over een tijdje weer meer mogen zoals competitie spelen. Hopelijk heb ik dan meer tijd om weer wedstrijden te spelen”.

Klik hier voor meer artikelen over VV Schijf.
Meer weten over VV Schijf? Klik hier.

In gesprek met Aschwin Bakema van VV Wieldrecht

Keeper Aschwin Bakema is 32 jaar en speelt bij VV Wieldrecht. Hij begon op zijn vierde bij VV Papendrecht en is meerdere clubs langsgegaan voor hij terecht kwam waar hij nu speelt. De clubs waar hij gekeept heeft zijn: NAC, FC Dordrecht, VV Papendrecht, Alblasserdam, Nieuw-Lekkerland, Rijsoord, Kozakken Boys en nu VV Wieldrecht. Hij speelt sinds zijn 22ste in de selectie en was 23 jaar toen hij debuteerde in het eerste elftal van Nieuw-Lekkerland.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Bakema werkt als transportplanner bij Brenntag BV en is trotse vader van een zoon genaamd Mats, die sinds kort ook begonnen is met voetballen. Mats volgt de voetstappen van zijn vader bij VV Papendrecht. ‘’Hij wil net zoals zijn vader dolgraag leren keepen, daarvoor is hij bij mij op het juiste adres!’’ De keeper van VV Wieldrecht zegt dat hij niets liever wil dan later als trotse vader langs de zijlijn van het veld te staan om zijn zoon aan te moedigen.

In het begin van zijn eerste voetballessen wou Bakema dolgraag keeper worden. ‘’Die zijn net iets anders als veldvoetballers dacht ik toen.’’ Naarmate zijn eerste voetbaljaren bij VV Papendrecht verstreken, kreeg hij een uitnodiging om bij NAC te komen trainen. Aansluitend kreeg hij een contract onder zijn ogen en werd het heel spannend voor de keeper. Hij speelde onder andere met Nemanja Gudelj en Donny Gorter. De wereld van professioneel voetbal is keihard en Bakema was niet goed genoeg om bij NAC te blijven waarna hij bij FC Dordrecht is gaan keepen. Na een aantal seizoenen is Bakema naar Nieuw-Lekkerland gegaan waar hij weer plezier in het spel begon te krijgen. Hij heeft hier zes mooie jaren gekeept voordat hij besloot een andere club te zoeken in de regio. Hij is toen bij Rijsoord uitgekomen waar hij van plan was om een aantal jaar te spelen. Echter werd dit maar één seizoen  want hij werd benaderd door Kozakken Boys om daar te keepen. ‘’Iets waar ik tot de dag van vandaag geen spijt van heb. De momenten die ik daar heb meegemaakt zullen mij altijd bijblijven.’’

Bakema trainde drie keer per week bij Kozakken Boys met onder andere Raily Ignacio, Juriën Gaari, Ahmad Mendes Moreira, Jeffrey Rijsdijk, Jeffrey Nuland en ga zo maar door. ‘’Allemaal namen die in het verleden professioneel hebben gespeeld, en ik stond ineens op het trainingsveld met die gasten.’’ Zelfs Danny Buijs, met een enorm professioneel verleden, werd zijn trainer. De keeper speelde voornamelijk in het tweede elftal en werd met zijn team bijna kampioen van de tweede divisie. Ook speelde ze voor de KNVB-beker tegen grote clubs als Almere City, Pec Zwolle, De Graafschap en Vitesse. Na twee jaar vergde het reizen naar Werkendam te veel tijd en kwam hij uit bij Alblasserdam. Helaas werd hij in de voorbereiding ziek en mocht hij niet meer voetballen. ‘’Ik had een dubbele longembolie en heb vijf dagen in het ziekenhuis gelegen. Ik was bang dat ik niet meer mocht en zelfs kon spelen want ik onderschatte de ziekte.’’ Toen hij weer wou gaan trainen werd hij door doctoren en mensen binnen de club teruggefloten.

Bakema herstelde vrij snel en stond na ongeveer drie maanden weer op het voetbalveld waar hij toen wedstrijden speelde voor het eerste. Helaas begon corona toen en werd alles stilgelegd. De competitie kwam ten einde, maar ook het avontuur voor Bakema bij Alblasserdam. Inmiddels speelt hij voor VV Wieldrecht waar hij vier wedstrijden heeft gespeeld voordat de competitie weer werd stilgelegd. De motivatie van de keeper begon weg te gaan en hij begon zelfs te twijfelen of hij nog wel door wilde voetballen. ‘’Na wat gesprekken met mijn vrienden en vriendin die zeiden dat het zonde zou zijn als ik stop, heb ik voor mezelf de knop omgezet en heb ik besloten om toch door te gaan.’’

In juni wordt de keeper van VV Wieldrecht 33 jaar. Hij hoopt nog minimaal twee jaar te kunnen voetballen. ‘’Ik heb een doel voor ogen om bij Papendrecht af te sluiten omdat ik voor mezelf dan de cirkelrond heb gemaakt en mag terugkijken op een prachtige carrière.’’ Op trainersvlak lijkt het hem leuk om iets bij een eerste elftal te doen. Of dit leider of trainer is maakt hem niet uit zolang hij zijn ervaringen kan delen. Over het huidige seizoen heeft Bakema niet veel te zeggen. Hij focust zich op het aankomende seizoen om kampioen te worden met VV Wieldrecht.

Een hoogtepunt in de carrière van de keeper was het kampioen worden met Rijsoord in de eerste klasse. De kampioenswedstrijd was welgeteld tegen zijn oude club, namelijk Nieuw-Lekkerland. Het dieptepunt in zijn carrière was het ziek worden met gedachte dat hij nooit meer zou kunnen voetballen.

Het persoonlijk doel van Bakema was om de top van het amateurniveau te halen, dat is hem gelukt bij Kozakken Boys. Als voorbeeldvoetballer kijkt hij graag op naar Jan Oblak, keeper van Atletico Madrid. ‘’Hij is groot, sterk, heeft een mooie uitstraling en is eigenlijk een keeper die niet vaak wordt benoemd.’’

Een ritueel voor de keeper om optimaal te presteren is om naar de lucht te kijken. Hij zie het als een momentje voor zichzelf. Naast het voetballen geniet hij graag van alle momenten die hij met zijn zoontje doorbrengt. ‘’Als hij geniet, dan geniet ik ook.’’ Zijn de prachtige woorden die Bakema uitspreekt. Met vrienden op stap gaan vindt hij ook leuk om te doen. Lovend is de keeper over Jeroen Braad, teammanager bij Kozakken Boys. ‘’Als er iets was kon je hem dag en nacht bellenen hij stond altijd voor je klaar.’’

Bakema zegt dat voetbal inmiddels een onderdeel van zijn leven is geworden. ‘’Elke week het doel voor ogen om te willen winnen. De wedstrijddag en de beleving naar de wedstrijd toe.’’ Zaterdag is voor hem echt een voetbal dag, zelfs als hij vrij was ging hij bij vrienden kijken die moesten spelen.

De keeper kijkt er erg naar uit om weer elke zaterdag wedstrijden te spelen. ‘’We waren als team goed bezig en ik hoop dat we deze lijn kunnen doortrekken.’’ Ze trainen elke week en zijn conditioneel fit. ‘’ We zullen er vanaf de eerste wedstrijd staan en er alles aan doen om zodoende kampioen te worden van de tweede klasse.’’

Voor meer artikelen over VV Wieldrecht klik hier.
Voor meer informatie over VV Wieldrecht klik hier.

In gesprek met Aschwin Bakema van VV Wieldrecht

Keeper Aschwin Bakema is 32 jaar en speelt bij VV Wieldrecht. Hij begon op zijn vierde bij VV Papendrecht en is meerdere clubs langsgegaan voor hij terecht kwam waar hij nu speelt. De clubs waar hij gekeept heeft zijn: NAC, FC Dordrecht, VV Papendrecht, Alblasserdam, Nieuw-Lekkerland, Rijsoord, Kozakken Boys en nu VV Wieldrecht. Hij speelt sinds zijn 22ste in de selectie en was 23 jaar toen hij debuteerde in het eerste elftal van Nieuw-Lekkerland.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Bakema werkt als transportplanner bij Brenntag BV en is trotse vader van een zoon genaamd Mats, die sinds kort ook begonnen is met voetballen. Mats volgt de voetstappen van zijn vader bij VV Papendrecht. ‘’Hij wil net zoals zijn vader dolgraag leren keepen, daarvoor is hij bij mij op het juiste adres!’’ De keeper van VV Wieldrecht zegt dat hij niets liever wil dan later als trotse vader langs de zijlijn van het veld te staan om zijn zoon aan te moedigen.

In het begin van zijn eerste voetballessen wou Bakema dolgraag keeper worden. ‘’Die zijn net iets anders als veldvoetballers dacht ik toen.’’ Naarmate zijn eerste voetbaljaren bij VV Papendrecht verstreken, kreeg hij een uitnodiging om bij NAC te komen trainen. Aansluitend kreeg hij een contract onder zijn ogen en werd het heel spannend voor de keeper. Hij speelde onder andere met Nemanja Gudelj en Donny Gorter. De wereld van professioneel voetbal is keihard en Bakema was niet goed genoeg om bij NAC te blijven waarna hij bij FC Dordrecht is gaan keepen. Na een aantal seizoenen is Bakema naar Nieuw-Lekkerland gegaan waar hij weer plezier in het spel begon te krijgen. Hij heeft hier zes mooie jaren gekeept voordat hij besloot een andere club te zoeken in de regio. Hij is toen bij Rijsoord uitgekomen waar hij van plan was om een aantal jaar te spelen. Echter werd dit maar één seizoen  want hij werd benaderd door Kozakken Boys om daar te keepen. ‘’Iets waar ik tot de dag van vandaag geen spijt van heb. De momenten die ik daar heb meegemaakt zullen mij altijd bijblijven.’’

Bakema trainde drie keer per week bij Kozakken Boys met onder andere Raily Ignacio, Juriën Gaari, Ahmad Mendes Moreira, Jeffrey Rijsdijk, Jeffrey Nuland en ga zo maar door. ‘’Allemaal namen die in het verleden professioneel hebben gespeeld, en ik stond ineens op het trainingsveld met die gasten.’’ Zelfs Danny Buijs, met een enorm professioneel verleden, werd zijn trainer. De keeper speelde voornamelijk in het tweede elftal en werd met zijn team bijna kampioen van de tweede divisie. Ook speelde ze voor de KNVB-beker tegen grote clubs als Almere City, Pec Zwolle, De Graafschap en Vitesse. Na twee jaar vergde het reizen naar Werkendam te veel tijd en kwam hij uit bij Alblasserdam. Helaas werd hij in de voorbereiding ziek en mocht hij niet meer voetballen. ‘’Ik had een dubbele longembolie en heb vijf dagen in het ziekenhuis gelegen. Ik was bang dat ik niet meer mocht en zelfs kon spelen want ik onderschatte de ziekte.’’ Toen hij weer wou gaan trainen werd hij door doctoren en mensen binnen de club teruggefloten.

Bakema herstelde vrij snel en stond na ongeveer drie maanden weer op het voetbalveld waar hij toen wedstrijden speelde voor het eerste. Helaas begon corona toen en werd alles stilgelegd. De competitie kwam ten einde, maar ook het avontuur voor Bakema bij Alblasserdam. Inmiddels speelt hij voor VV Wieldrecht waar hij vier wedstrijden heeft gespeeld voordat de competitie weer werd stilgelegd. De motivatie van de keeper begon weg te gaan en hij begon zelfs te twijfelen of hij nog wel door wilde voetballen. ‘’Na wat gesprekken met mijn vrienden en vriendin die zeiden dat het zonde zou zijn als ik stop, heb ik voor mezelf de knop omgezet en heb ik besloten om toch door te gaan.’’

In juni wordt de keeper van VV Wieldrecht 33 jaar. Hij hoopt nog minimaal twee jaar te kunnen voetballen. ‘’Ik heb een doel voor ogen om bij Papendrecht af te sluiten omdat ik voor mezelf dan de cirkelrond heb gemaakt en mag terugkijken op een prachtige carrière.’’ Op trainersvlak lijkt het hem leuk om iets bij een eerste elftal te doen. Of dit leider of trainer is maakt hem niet uit zolang hij zijn ervaringen kan delen. Over het huidige seizoen heeft Bakema niet veel te zeggen. Hij focust zich op het aankomende seizoen om kampioen te worden met VV Wieldrecht.

Een hoogtepunt in de carrière van de keeper was het kampioen worden met Rijsoord in de eerste klasse. De kampioenswedstrijd was welgeteld tegen zijn oude club, namelijk Nieuw-Lekkerland. Het dieptepunt in zijn carrière was het ziek worden met gedachte dat hij nooit meer zou kunnen voetballen.

Het persoonlijk doel van Bakema was om de top van het amateurniveau te halen, dat is hem gelukt bij Kozakken Boys. Als voorbeeldvoetballer kijkt hij graag op naar Jan Oblak, keeper van Atletico Madrid. ‘’Hij is groot, sterk, heeft een mooie uitstraling en is eigenlijk een keeper die niet vaak wordt benoemd.’’

Een ritueel voor de keeper om optimaal te presteren is om naar de lucht te kijken. Hij zie het als een momentje voor zichzelf. Naast het voetballen geniet hij graag van alle momenten die hij met zijn zoontje doorbrengt. ‘’Als hij geniet, dan geniet ik ook.’’ Zijn de prachtige woorden die Bakema uitspreekt. Met vrienden op stap gaan vindt hij ook leuk om te doen. Lovend is de keeper over Jeroen Braad, teammanager bij Kozakken Boys. ‘’Als er iets was kon je hem dag en nacht bellenen hij stond altijd voor je klaar.’’

Bakema zegt dat voetbal inmiddels een onderdeel van zijn leven is geworden. ‘’Elke week het doel voor ogen om te willen winnen. De wedstrijddag en de beleving naar de wedstrijd toe.’’ Zaterdag is voor hem echt een voetbal dag, zelfs als hij vrij was ging hij bij vrienden kijken die moesten spelen.

De keeper kijkt er erg naar uit om weer elke zaterdag wedstrijden te spelen. ‘’We waren als team goed bezig en ik hoop dat we deze lijn kunnen doortrekken.’’ Ze trainen elke week en zijn conditioneel fit. ‘’ We zullen er vanaf de eerste wedstrijd staan en er alles aan doen om zodoende kampioen te worden van de tweede klasse.’’

Voor meer artikelen over VV Wieldrecht klik hier.
Voor meer informatie over VV Wieldrecht klik hier.

CvdW RSC Alliance – In gesprek met bestuurslid Ingrid van der Heijden

RSC Alliance is zich enorm aan het ontwikkelen en dat is mede dankzij de inzet van het vernieuwde bestuur. Ondanks deze moeilijke periode, timmeren de Roosendalers aan een mooie weg omhoog. Ingrid van der Heijden zet zich al jarenlang in voor de roodzwarten en vertelt ons meer over deze mooie opmars.

HappyPoint_desinfectie
“Het werd wel eens tijd voor een nieuwe website.” Riep Ingrid ruim 18 jaar geleden. Als fanatiekeling rolde ze daarna gelijk het bestuur in en nam de ledenadministratie op zich. RSC Alliance was zeker niet onbekend voor Van der Heijden, want haar dochter voetbalde er toentertijd. “Voor je het weet ben je leider en vervolgens trainer,” geeft ze lachend aan.

Na een kort uitstapje maakt Ingrid momenteel weer deel uit van het nieuwe bestuur. “Op dit moment zijn we bezig om zoveel mogelijk dingen te kunnen organiseren voor de jeugd.” De vereniging is ook maar al te druk bezig met de werving van nieuwe leden. “Met name vanuit de jeugd zien we veel nieuwe inschrijvingen. Ook hebben we sinds een paar weken een G-team en een dames-elftal, dat is natuurlijk harstikke mooi om te zien.” Zelf ervaart Ingrid van dichtbij de mooie groei van de club. “We willen RSC Alliance weer op de kaart zetten en ik denk dat we mooi op weg zijn.”

Het regelen van zaken lijkt in de genen te zitten van Ingrid, want sinds 2003 is ze al verbonden met de club. Daarnaast heeft ze zelf ook nog eens een voetballend verleden. “Vroeger voetbalde ik natuurlijk vaak op straat, maar ik heb ook nog in een zaalelftal gezeten.” Na al die jaren op Sportpark Kortendijk voelt de fanatiekeling zich nog enorm thuis. “Ik weet eigenlijk niet beter, ik ken ook bijna iedereen bij de club.”

Ingrid kijkt er weer naar uit om in de weekenden veel voetballers van Alliance te zien mogen schitteren tijdens wedstrijden. “Nu gebruiken we onze tijd met name om veel dingen achter de schermen te doen, maar ik hoop dat alles weer snel naar het ‘normaal’ kan.” Dankzij de frisse wind bij RSC Alliance, heeft de club ook mooie ambities voor de toekomst. “Met het eerste elftal zou het mooi zijn als we een stapje hogerop kunnen komen, maar vereniging breed is het belangrijk dat iedereen zich thuis voelt en dat RSC Alliance een club wordt waar je graag wil voetballen.”

Meer artikelen lezen over RSC Alliance? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over RSC Alliance.

 

Milati belijdt passie voor gras vanuit nieuw pand

Hoewel de bal alleen op de allerhoogste niveaus in Nederland rolt, staat het Papendrechtse bedrijf Milati Grass Machines BV bepaald niet stil. Eigenaar Arjen Spek betrok met zijn bedrijf, dat gespecialiseerd is in de verkoop en verhuur van grasmaai- en belijningsmachines, een nieuw en veel ruimer opgezet pand aan de Buitendijks. Bovendien belijdt Milati de passie voor gras tegenwoordig niet alleen in woord en daad maar tegenwoordig ook op beeld.

PAPENDRECHT  –  Het internationaal opererende Milati verkaste het afgelopen halfjaar naar een nieuwe locatie. Dat ging bijna geruisloos, want de specialist in grasmaai- en belijningsmachines bleef nagenoeg op dezelfde plek gevestigd. ,,We zijn op de Buitendijks in Papendrecht als het ware een pand opgeschoven’’, geeft Arjen Spek aan. ,,Op het adres Buitendijks 45-47 hebben we echt de gelegenheid om te laten zien wie we zijn en wat doen. We kunnen onze machines en bedrijfsactiviteiten uitgebreid presenteren. Ook hebben we veel meer ruimte voor de opslag van de machines. We zitten nu ruim in ons jasje.’’

De situatie is vergeleken met zes maanden geleden echter wel veranderd: in september en oktober rolde de bal nog massaal op de vaderlandse voetbalvelden. Tot begin oktober de amateurcompetities tot stilstand kwamen en inmiddels duidelijk is dat een hervatting niet meer zal plaatsvinden. Arjen Spek: ,,Daardoor is de belijning van de velden voor veel clubs op dit moment niet noodzakelijk. Maar de grasmatten moeten wel onderhouden blijven worden. Zo hebben we onlangs in opdracht van de gemeente Zwijndrecht het onderhoud van alle voetbalvelden gedaan. Wij hopen met de clubs mee dat er zodanig versoepeld gaat worden in de komende tijd dat er toch weer meer gevoetbald kan worden. Met voetbalvereniging Hardinxveld hebben we bijvoorbeeld de afspraak staan dat we de eerste belijning zullen aanbrengen zodra de velden weer gebruikt gaan worden.’’

Sinds de eredivisieclubs PEC Zwolle en ADO Den Haag van kunst- naar natuurgras zijn teruggekeerd,   verzorgt Milati het onderhoud van de grasmatten in de stadions van beide clubs. En ook Keuken Kampioen Divisie-club FC Dordrecht behoort tot de vaste klanten van Milati. Maar het amateurvoetbal wordt zeker niet vergeten. ,,In ons assortiment hebben we robotmaaiers die via een app bediend kunnen worden. Niet alleen zijn de machines erg gebruiksvriendelijk, maar ook uiterst precies instelbaar. De machine past zich aan de lengte van het gras aan.’’ Milati Grass Machines BV bewijst daarmee hét adres voor het leveren van de passende machines te zijn.

Het assortiment van Milati is imposant: grasmaaiers, kooimaaiers, cirkelmaaiers,  kalkwagens, bladblazers, bosmaaiers, houtklovers, houtversnipperaars, transportkarren en kettingzagen hoorden al tot de machines die geleverd konden worden. Daar hoort sinds kort ook de onkruidverwijderaar bij. ,,In het onderhoud van de sportterreinen, dat steeds vaker op het bordje van de clubs komt, is dat een apparaat dat enorm handig kan zijn. We verkopen niet alleen onze machines, maar verhuren ook. En staan de gebruikers van de machines altijd met raad en daad bij.’’

Het bedrijf manifesteert zich sinds kort echter ook op een andere manier. Arjen Spek: ,,We hebben een kanaal op YouTube, dat we Passie voor Gras hebben genoemd. In korte filmpjes laten we zien met wie we samenwerken en op welke manier dat gebeurt. Zo hebben we een filmpje gemaakt met de groundsman van ADO Den Haag, Bo Videler, en zijn we ook wezen filmen op golfbaan The Dutch waar de KLM Open heeft plaatsgevonden. Binnenkort komt een filmpje online met de grasmeesters van FC Dordrecht. Filmpjes, die de samenwerking laten zien waar ook tonen waar ons hart ligt.’’

Milati Grass Machines BV, Buitendijks 45-47, 3356 LX Papendrecht. Telefoon: 078-6415654. Website: www.milati.nl.

Richard den Ouden kiest bij Hardinxveld voor andere speelwijze

Richard den Ouden begint straks na de zomervakantie bij Hardinxveld aan zijn derde seizoen. Bij zijn aanstelling was Den Ouden stellig: ,,Ik ga hard werken om Hardinxveld terug naar de tweede klasse te krijgen.’’

HARDIXVELD – Den Ouden is daar nog steeds mee bezig vooral vanwege het stopzetten van de competitie door COVID-19. ,,In het eerste seizoen zijn wij derde geworden ook door een mooie reeks van ongeslagen wedstrijden na een moeizaam begin. Bij ons op de club is gekscherend geroepen dat wij in het tweede seizoen kampioen zijn geworden. Maar wij hadden natuurlijk pas vier wedstrijden gespeeld. Het tekent wel dat deze groep absoluut wil gaan voor promotie.”

In het begin maakte Den Ouden zich zorgen over de mentale weerbaarheid van deze groep. ,,Daar merk ik echter niets van, want naast dat ze goed kunnen voetballen is dit ook een team dat kan strijden en als het moet de mouwen kan opstropen.” Om zijn team te prikkelen gaat hij de komende maanden een nieuwe speelwijze trainen. ,,Daar ben ik nu al mee aan de slag. Wij zullen iets anders gaan staan. Wij moeten op details trainen en het plan tot in perfectie proberen uit te voeren.”

Blessure
Richard den Ouden is in Leiden geboren, maar zijn ouders streken al snel neer in Alblasserdam, waar hij tot zijn zestiende de jeugdelftallen doorliep. Daarna volgden Papendrecht (zo) en Sliedrecht om noodgedwongen na een blessure af te sluiten bij Papendrecht (za). De inmiddels in Dordrecht woonachtige Den Ouden pakte op jonge leeftijd zijn trainerscarrière op bij de jeugd van EBOH. In 2008 vervolgde hij bij Oranje Wit, waar hij met JO19 naar de tweede divisie promoveerde. Een seizoen bij GOZ in Mijnsheerenland noemt hij een mismatch. ,,Dat heb je wel eens in het voetbal.” Hij keerde terug naar Sliedrecht, waar hij assistent van John de Wolf werd en ook JO17 voor zijn rekening nam. Voor het afronden van het UEFA-A liep hij stage bij het Oranje Wit van Pippy Pruymboom. Via de jeugdopleiding bij het Rotterdamse Alexandria’66 belandde Den Ouden bij het Schiedamse Hermes DVS.

Terug naar Hardinxveld. ,,Mijn doelman Karsten de Graaf gaat stoppen. Als wij nog wedstrijden voor de Regio-cup gaan spelen, krijgt hij een afscheidswedstrijd. Dat heeft hij wel verdiend.” Christiaan Verschoor is nog maar 27, maar hij gaat vanwege zijn drukke werkzaamheden, ook stoppen. Cezary van Es vertrekt alweer. “Dat is jammer”, vindt Den Ouden. “Hij ligt heel goed in de groep.”

Spits
Daar staat de komst van spits Robin Peursem tegenover. ,,Hij komt in Hardinxveld wonen en traint al even met ons mee. Een prima speler, maar ook hij zal de concurrentie met andere aanvallers moeten aangaan.” Wat Richard den Ouden betreft kan hij met dit team nog wel even door. ,,Zeker als wij de stap naar de tweede klasse kunnen maken. Dit is een goed georganiseerde club met heel fijne mensen.”

Den Ouden kreeg aan de Sluisweg ondersteuning van zijn broer Ronald, die al een aantal jaren bij Hardinxveld verantwoordelijk is voor het tweede elftal. Er bestaat vanaf augustus 2019 een unieke situatie: twee broers die verantwoordelijk zijn voor de A- en B-selectie van een voetbalclub. ,,Ronald gaat mij bij het eerste elftal steeds meer helpen. Hij zal komend seizoen vast naast mij op de bank komen zitten.”

klik hier voor meer artikelen over Hardinxveld

‘Zuur dat voor ons opnieuw een veelbelovend seizoen tot stilstand kwam’

CLINGE – Waren vorig jaar in eerste instantie de druiven al zuur voor v.v. Clinge, dat stevig aan de leiding stond en het seizoen zag worden ‘bevroren’. Er volgde vanaf de vergadertafel alsnog een promotie. Dit seizoen gingen de Clingenaren een niveau hoger voortvarend van start met de volle winst uit drie duels. Toen werd de competitie opnieuw stilgelegd, tot teleurstelling van aanvoerder Thomas Leegwater.

“Dat was natuurlijk enorm balen. We hadden een goede voorbereiding gedraaid en gingen met heel veel vertrouwen de competitie in. We wisten wel dat we zouden kunnen meekomen in die klasse, want een paar jaar geleden degradeerden we omdat we één puntje tekort kwamen om de nacompetitie toen te ontlopen. In dat seizoen voetbalden we ook prima mee, al lieten we op cruciale momenten toen onnodige punten liggen. Daarvoor wilden we nu waken en vanaf het eerst duel vol geconcentreerd toewerken naar lijfsbehoud. En gezien de eerste resultaten was dat denk ik dit jaar echt geen probleem geworden.”

De routinier zegt het met overtuiging, want hij heeft vertrouwen in het nieuwe elan dat binnen de selectie heerst. Met Mario de Fouw als nieuwe trainer zijn de accenten in de speelwijze ietsje anders komen te liggen. En die aanpassingen vallen prima in elkaar. “Het is nu iets meer gericht op het aanvallende en dat ligt ons goed. Op die manier creëren we elke wedstrijd ook veel kansen en dus scoren we ook veel frequenter. Daarbij spelen er enkele jongens in een iets andere rol dan voorheen en ook dat pakte goed uit. We spelen iets ‘hoger’ en daardoor is er een betere aansluiting vanuit het middenveld en daarmee hebben we toch tegenstanders weten te verrassen.”

Zelf speelt Leegwater, die in het verleden als diepste spits meer dan tweehonderd keer de trekker overhaalde en scoorde voor zijn ploeg, nu in een vrije rol centraal op het middenveld. “In het verleden moest ik vaak opboksen tegen meerdere verdedigers en duurde het langer voor de aansluiting kwam vanuit het middenveld. Nu kan ik als centrale middenvelder veel vaker mijn momenten kiezen van bijsluiten bij onze spitsen. Die wisselwerking blijkt goed te werken voor ons als team. De rol als ‘tien’ is voor mij overigens niet nieuw, want in de jeugd speelde ik daar destijds ook al veelvuldig.”

De aanvoerder geniet volop van het voetballen bij Clinge, waar alles een hecht geheel is en er al jarenlang niet of nauwelijks enig verloop is te bespeuren in de spelersgroep. “Dat klopt. We zijn een echte vriendengroep, hebben trouwe supporters en ook de vrijwilligers zetten zich al vele jaren belangeloos in om alles goed te regelen. Het zorgt voor een grote saamhorigheid en dat zie je in alles terug. Met Mario de Fouw hebben we een nieuwe trainer, maar ook hij past hier prima. We hebben vooraf aan dit seizoen samengezeten met enkele spelers en besproken wat de koers is die het beste past om te varen. Hij heeft dat omgezet in een speelwijze en zijn eigen accenten daarin verwerkt. Dan is het enorm jammer, dat je al zo snel in het seizoen komt stil te liggen en je geen vervolg kunt geven aan die uitstekende start. Het is bovendien ook enorm fijn, dat we vanuit de club zelf geen enkele druk krijgen opgelegd dat we moéten presteren. Dat is een mooie bijkomstigheid, maar dat er plezier heerst en iedereen graag op de club komt dat is het belangrijkste.”

Alleen is vanwege de coronapandemie momenteel weinig reuring aan de Malpertuuslaan. In het begin werd er wel getraind in kleine groepjes, maar daarna niet meer. “Dat trainen in viertallen is leuk voor even, maar die lol gaat er toch snel af. Je wilt ergens voor trainen en spelen. En als dat wegvalt, dan is het toch allemaal minder. En die rust was in het begin ook wel even lekker, maar op een gegeven moment mis je het wel. Nu probeer ik mezelf met hardlopen fit te houden, al kan ik niet wachten totdat we weer mogen. Maar dan moet het wel ergens om gaan, want die plannen van zo’n Regio Cup bijvoorbeeld dat vind ik helemaal niks. Het moet om de échte punten gaan. Dus ik kijk al uit naar volgend seizoen om in de derde klasse te laten zien wat we waard zijn als Clinge.”

Klik hier voor meer artikelen over v.v. Clinge

 

In gesprek met Sjef van der Kinderen van UVV’40

Sjef van der Kinderen is ambitieuze doelman en heeft al bij veel clubs gespeeld zoals UVV’40, HVV’24 en VV Clinge. De doelman maakt komend seizoen de overstap naar JEKA.

het uitzendbureau
Sjef van der Kinderen is 25 jaar oud en woont sinds zijn 18e in Breda. “Momenteel woon ik samen met mijn vriendin in een appartement in het centrum”. Van der Kinderen is geboren in het dorpje Kapellebrug, een dorpje dicht bij Hulst. Ik ben begonnen bij de voetbalclub HVV’24. “Na mijn middelbare school heb ik twee jaar het CIOS gevolgd in Goes. Door een gescheurde meniscus moest ik eigenlijk twee jaar overdoen”. MBO was voor de keeper een tussenstap naar het HBO. “Door mijn blessure heb ik de keuze gemaakt om naar de Rooie Pannen te gaan. Ik heb hier een stage mogen volgen in Gran Canaria maar toen stopte de voetbal wel voor een half jaar”. Momenteel studeert hij Sportkunde aan Fontys in Eindhoven. Volgend schooljaar gaat de doelman afstuderen. In zijn vrije tijd houdt de doelman zich bezig met ondernemen, gitaar spelen en uitstapjes met vrienden.

Van der Kinderen begon op zijn vijfde met voetballen bij HVV’24 in Hulst. In de E1 ging hij voor het eerst onder de lat staan. “Ik heb heel de jeugd van HVV’24 doorlopen. Echter heb ik niet altijd als keeper gespeeld maar in de D1 en C1 speelde ik al linksbuiten. Vervolgens maakte ik in de B1 de keuze om te gaan keepen”. Het keepersvak is er bij doelman ingegoten door zijn vader, die was vroeger ook keeper. De vader van Sjef heeft het geschopt tot het eerste elftal van Roda JC. Helaas was het avontuur voorbij door een nekblessure. “Het keepersvak heb ik dus niet van een vreemde. Op mijn 15e werd ik door de hoofdmacht opgeroepen als reservedoelman. Op mijn 17e wilde ik eerste doelman worden maar er was bij HVV’24 nog geen plek”. Toen maakte hij de overstap naar VV Clinge om minuten te maken in het eerste elftal. De doelman speelde daar twee seizoenen en is er kampioen geworden.

De keeper heeft twee seizoenen niet gevoetbald door zijn stage in Gran Canaria. “Na mijn stageperiode ben ik teruggekeerd bij HVV’24. Het seizoen daarna speelde ik bij FC Axel die nog een klasse hoger speelden”. Alle vrienden van de doelman bleven op zondag voetballen dus had de keeper de keuze gemaakt om weer op de zondag te gaan voetballen. “Ik koos voor vv Philippine, omdat er een goede vriend van mij daar voetbalde. We werden het beu om steeds zo ver te rijden voor de voetbal”. De doelman ging met wat andere vrienden opzoek naar een andere club. “We hebben met vier Zeeuwse jongens toen de overstap gemaakt naar UVV’40. Ondanks het een gezellige club is ga ik de stap maken naar JEKA”. De doelman heeft een goed gesprek gehad met de trainer van JEKA en die wilde hem graag bij zijn selectie.

Van der Kinderen is groot fan van Jan Oblak. “Door zijn kalmte, kiezen van positie en hij is allround. Het valt bijna niet op dat hij extreem goed is.”. Van der Kinderen heeft het niet zo op keepers die na elk schot op goal iedereen uitscheldt of dat ze heel overdreven duiken terwijl ze ook rustig een stapje naar rechts hadden kunnen zetten. “Al die show rondom de keepers vind ik persoonlijk helemaal niks”.

De doelman is enorm prestatie gericht ingesteld en wil altijd zo hoog mogelijk voetballen. “De kanttekening is dat ik wel eerste keeper wil zijn maar ik heb er niks aan gedaan om op divisie niveau te spelen.”. Op zijn 21e was er een kans om aan te sluiten bij de profs. Na enkele proeftrainingen bij Sparta Rotterdam mocht hij helaas de transfer niet maken. “Nu kijk ik waar het schip strandt. Zo lang ik voetbal leuk blijf vinden, blijft mijn ambitie om zo hoog mogelijk te voetballen”
Het doel is voor Van der Kinderen is om bij elke club waar hij komt eerste doelman te worden. “Tot nu is dat altijd gelukt en ga daar volgend seizoen ook mijn stinkende best voor doen”. Ook wil de doelman altijd een zo’n goed mogelijke prestatie leveren met het elftal.

De start van het seizoen was slecht van UVV’40. “We haalden nul punten uit drie wedstrijden. We verloren de eerste twee wedstrijden dan wel van twee titelkandidaten, namelijk: VV Zundert en Terneuzen maar in de derde wedstrijd tegen VV Hoeven hadden we echt wel punten moeten pakken”. Na de wedstrijd tegen Hoeven werd heel het voetbal stilgezet door corona. De doelman maakt na dit seizoen de overstap naar JEKA. “Ik verwacht dat we boven in het rechterrijtje mee gaan spelen. De tweede klasse is een mooi niveau met veel kwalitatieve tegenstanders. Ik kijk er naar uit!”.

Klik hier voor meer artikelen over UVV’40.
Meer weten over UVV’40? Klik hier.