Home Blog Pagina 835

Jubileumjaar hadden ze zich bij Hoofdplaat helemaal anders voorgesteld

HOOFDPLAAT – Wat een feestelijk jubileumjaar had moeten worden, dat resulteert vooralsnog in een afgebroken competitie zonder wedstrijden. En met de blik alweer gericht op aankomend seizoen, dat ook nog een aantal maanden in het 90e bestaansjaar van de dorpsclub zal vallen.

“Erg zonde natuurlijk, dat op deze manier ons jubileumjaar zo in het honderd loopt. Niemand had dit kunnen voorzien, maar jammer is het zeker. Want het is voor een klein dorp als Hoofdplaat best bijzonder vandaag de dag, dat we nog altijd overeind zijn gebleven. We hebben drie seniorenteams en voor onze jeugdteams een samenwerking met v.v. Biervliet. En dat draait allemaal naar behoren en daar zijn we best trots op’, zegt vicevoorzitter Paul Vermue.

Hij is één van de vele vrijwilligers die geelzwart bloed door de aderen heeft stromen en die zich op heel wat verschillende manieren door de jaren heen verdienstelijk heeft gemaakt voor de plaatselijk VV. “Scheidsrechter, secretaris, bestuurslid, trainer, leider, in de kantine helpen, ik heb het allemaal gedaan. En nu ben ik nog vicevoorzitter én actief speler bij het tweede elftal. Sjaak Bolleman was de laatste voorzitter die we hadden en die is zo’n twaalf jaar geleden gestopt. Sindsdien doen we het zonder voorzitter en we redden het toch nog altijd met elkaar. Zeker bij een dorpsclub is het belangrijk dat iedereen de handen uit de mouwen steekt om de boel op de rit te houden. Gelukkig is de bereidheid hier, zéker ook van de spelers, altijd erg groot. En dat zegt veel over wat de club voor veel mensen betekent. Het is toch ook voor veel dorpeling een ontmoetingsplek, enerzijds in actieve zin maar zeker ook voor de belangstellenden die komen kijken en daarna de kantine ingaan.”

Maar van enige activiteit op de velden, laat staan langs de lijn en in de kantine is helaas al enige maanden geen sprake. Daardoor zijn ook de plannen voor leuke jubileumactiviteiten en feestelijkheden in de ijskast gezet. “Enorm zonde, zeker ook omdat het sportief gezien best verrassend goed ging als nieuwkomer in de 4e Klasse A.”

Dat zag er absoluut niet naar uit, omdat de ploeg waar nu Steve Kesteleijn als trainer aan het roer staat, vorig seizoen voorlaatste eindigde met slechts zeven punten. Dit seizoen behaalde de West-Zeeuws-Vlaamse ploeg de volle buit uit de drie gespeelde duels. “En hadden we dus zelfs al twee punten meer dan in het gehele vorig seizoen. Dat had niemand verwacht natuurlijk. Iedereen zag ons al diep in de rechterrij bungelen, maar dat liep even anders. En dan is het erg zonde dat je dit niet verder kunt uitbouwen. Al pakken ze de winst in de derby tegen IJzendijke ons natuurlijk niet meer af…”

In het tussenseizoen waren enkele belangrijke krachten weer terug begonnen of teruggekomen na lange blessures. En als je dan op sleutelpositie jongens terug hebt met extra kwaliteiten, dan zie je dat zeker op dit niveau ook terug in de resultaten. Met Steve hebben we ook bewust gekozen voor een trainer van buitenaf, waardoor jongens zich ook weer moeten bewijzen. Het is overduidelijk dat de manier van trainen en coachen van Steve aanslaat bij de groep en dus gaan we ook met elkaar door. We hopen dat we in elk geval volgend seizoen weer stappen vooruit kunnen zetten en zodoende ons jubileum toch nog enigszins een feestelijk vervolg kunnen geven. Tot die tijd zal het afwachten blijven wat er gaat gebeuren en hoe het zich zal ontwikkelen. Er kan nu wel weer iets meer qua trainingen enzovoorts, maar zolang het publiek moet wegblijven en de kantine dicht blijft, dan zal het behelpen zijn. Maar dat we allemaal ons wekelijkse uitlaatklep enorm missen, dat moge duidelijk zijn.”

Klik hier voor meer artikelen over Hoofdplaat

De Smit op zijn plek als assistent-trainer bij Hontenisse

KLOOSTERZANDE – Hij was de afgelopen twee seizoenen medeverantwoordelijk voor de training en coaching bij de reserves van v.v. Hontenisse, maar sinds dit seizoen is hij assistent-trainer bij het eerste elftal. En die overstap, evenals de samenwerking met Veli Eryürük bevalt Steven de Smit meer dan goed.

“Vanaf het allereerste moment hadden we een enorme klik met elkaar. Het was een heel prettig gesprek en het gaf direct veel vertrouwen. Ik was natuurlijk jarenlang sam met Johnny de Kort trainer bij het tweede en zat erover te denken om te stoppen. Maar toen de vraag kwam, ook vanuit de spelersgroep, of ik niet een rol bij het eerste wilde vervullen heb ik toegezegd.  En daar heb ik nog geen moment spijt van gehad. Het is uitermate jammer dat het seizoen al zo snel werd onderbroken, zeker ook omdat we voortvarend van start zijn gegaan. Want je kunt door de buitenwacht wel altijd mooi in een favorietenrol worden geduwd, je moet dan ook als ploeg met die druk kunnen omgaan én het wekelijks in de wedstrijden laten zien. En tot we moesten stoppen hebben we dat zonder meer gedaan.”

De Smit voetbalde zelf altijd bij de jeugd van de vierdeklasser, maar een knieblessure noopte hem uiteindelijk tot stoppen. Na zijn studie in Breda miste hij het voetballen wel en besloot hij toch iets te willen doen binnen de club. Dat werd in eerste instantie als trainer bij de D-pupillen, waarna hij dus de overstap maakte naar het tweede.  En nu dus als rechterhand van de nieuwe hoofdtrainer Eryürük, die na een turbulent vorig seizoen de rust heeft doen terugkeren. “Het vorig seizoen was inderdaad erg onrustig. Er gebeurde van alles, wat ook de weerslag had op de uiteindelijke prestaties op het veld. Een aantal spelers is vertrokken en er is een nieuwe trainersstaf. We hebben met iedereen goede gesprekken gevoerd, hebben er met z’n allen een streep ondergezet en zijn weer op nul begonnen. En na een prima voorbereiding zag je het vertrouwen groeien en was ook de competitiestart veelbelovend.”

Met negen uit drie, veertien doelpunten voor en geen enkele tegengoal. Klinkende cijfers, waarmee de blauwhemden zichzelf als een duidelijke titelkandidaat presenteerden. “Dat zijn we ook wel een beetje verplicht aan onszelf, als je onze selectie ziet. We hebben een mix van ervaring en heel veel jong talent. We willen ook heel graag meedoen voor promotie en graag naar die aansprekende derde klasse toe. Dat zal voor komend seizoen ook weer de doelstelling zijn om dan op termijn een stabiele derdeklasser te worden en niet steeds heen en weer te pendelen.”

De rol van De Smit is helder, hij krijgt veel vrijheid om zijn inbreng te hebben. “Ik kan mijn zegje doen, nemen delen van de training voor mijn rekening en ook als cultuurbewaker van de club probeer ik mezelf dienstbaar te maken. Deze rol en de invulling ervan bevallen goed. Natuurlijk heb ik ambitie en wil ik op termijn wellicht een cursus gaan doen. Maar op dit moment is dat helemaal niet aan de orde. We zijn begonnen om hier iets neer te zetten en waren goed gestart. Nu is het zaak om daar in het nieuwe seizoen verder een vervolg aan te gaan geven.”

Klik hier voor meer artikelen over Hontenisse

Nieuwe verlenging trainer André de Nooijer zorgt voor unicum

GROEDE – Met de verlenging van de trainersovereenkomst tussen vierdeklasser Groede en hoofdtrainer André de Nooijer hebben beiden een record te pakken. De oefenmeester gaat na de zomer beginnen aan zijn achtste seizoen bij de Zeeuws-Vlaamse dorpsclub. Hij is daarmee de langstzittende trainer in Zeeland.

“Dat is natuurlijk een leuk feitje, maar belangrijker en waardevoller is voor natuurlijk dat de spelersgroep en het bestuur langer met mij door wilden. Als daar enige twijfel zou zijn geweest of ik nog langer trainer van Groede moest blijven, dan had ik het niet gedaan. Maar blijkbaar weet ik de groep nog altijd te raken en te motiveren, want de spelersgroep stemde unaniem voor een langer verblijf. En daar ben ik uiteraard erg blij mee.”

De Nooijer begon in 2014 aan zijn eerste klus als hoofdtrainer bij Groede, dat toentertijd nog vijfdeklasser was. Het tweede seizoen wist De Nooijer met zijn manschappen beslag te leggen op een periodetitel en via de nacompetitie promotie af te dwingen. Sindsdien wist de oefenmeester, die voorheen als jeugdtrainer bij Breskens actief was, een duidelijke speelstijl erin te slijpen en maakte van Groede een stabiele vierdeklasser. In 2019 stonden de West-Zeeuws-Vlamingen zelf op de drempel van de derde klasse, maar in de finale van de nacompetitie redden ze het nét niet tegen Victoria’03. “Dat was erg jammer. Of we er klaar voor waren geweest? Dat denk ik niet, maar als je de kans krijgt op promotie dan moet je daar altijd vol voor gaan. Dan zie je daarna wel wat het sportief oplevert. Het feit alleen al dat we zover kwamen, dat zegt veel over deze groep. Er zit ervaring in, we hebben jeugdige talenten lopen én we koppelen sportieve prestaties aan een hele hoop gezelligheid. Al die elementen vormen toch de basis van het succes.”

En succes heeft De Nooijer ontegenzeglijk ook met zijn werkwijze, waarbij hij na zeven seizoenen zijn spelers nog immer weet te raken en motiveren. Er is weinig verloop bij Groede en dat tekent ook volgens de oefenmeester ook de kracht van de vereniging. Toch zou hij het nu best zien zitten om met zijn ploeg te willen strijden voor promotie. “Zeker weten, want er zitten inmiddels een hoop aansprekende Zeeuws-Vlaamse clubs in die derde klasse. In de vierde klasse zie je nu toch ook een bepaalde daling van de kwaliteit nadat, met alle respect overigens, al die vijfdeklassers ineens erbij kwamen. Ik was daar heel verbaasd over, dat de KNVB dat ineens besloot te doen en de vijfde klasse op te heffen. Ik vond het nooit zo’n straf om tegen Brabanders te spelen, want dat waren altijd heel leuke wedstrijden. Al is het natuurlijk wel leuker wanneer je, zoals wij gelukkig regelmatig deden, die wedstrijden wel weet te winnen. Dat maakt die reizen toch net even leuker.:

Prestaties koppelen aan een grote dosis variatie en plezier, dat is voor De Nooijer de grootste uitdaging als trainer. “Het spelletje realistisch benaderen en proberen om tijdens trainingen jongens op een leuke manier beter te maken. Dat lukt gelukkig nog altijd en ik de houdbaarheid van mij als trainer is blijkbaar nog niet bereikt daarin. Ik heb ook tijdens de coronacrisis geprobeerd om de trainingen in de mate dat het kon leuk en aantrekkelijk te maken. In viertallen ging dat nog wel, maar toen we alleen in tweetallen mochten trainen zijn we gestopt. De groep is hecht en had via de groepsapp regelmatig contact en we hebben ook een quiz georganiseerd. Je wilt toch binding houden, maar er was geen perspectief en dat knaagde. Je mist het spelletje en het toewerken naar een doel. Gelukkig mogen we nu weer het veld op en kunnen we de blik richten op komend seizoen.”

In de tussentijd is de kantine volledig gerenoveerd en ziet het complex er toekomstbestendig uit. De club zit nog altijd in de lift en dat stemt ook de ‘Foppe de Haan van Groede’ tevreden. “Je merkt dat we door onze manier van werken toch aantrekkelijk zijn. Mensen voelen zich hier thuis en willen onderdeel van Groede zijn. We hebben drie seniorenteams en met de jeugd een geweldige samenwerking met Cadzand. De boel staat goed op de rails en de club heeft een goede uitstraling. Er bestaat geen ‘druk’ en plezier is nog altijd het belangrijkste. Dat positieve beeld hebben we met z’n allen door de jaren heen gerealiseerd en daar ben ik misschien nog wel het meest trots op.”

Klik hier voor meer artikelen over Groede

 

In gesprek met Frank Hendriks van VV Alblasserdam

Frank Hendriks is 23 jaar en speelt bij VV Alblasserdam. Hier begon hij op 11-jarige leeftijd met voetballen voordat hij in de C’tjes een overstap maakte naar De Zwerver. Hij heeft hier één jaar gespeeld en is toen weer teruggegaan naar Alblasserdam, waar hij tot zijn 19de heeft gevoetbald voordat hij terugging naar De Zwerver. De rechtsbuiten heeft daar twee jaar in het eerste gevoetbald en is sinds dit jaar weer terug bij VV Alblasserdam. Zijn debuut was op 16-jarige leeftijd bij het eerste van VV Alblasserdam.

Hendriks is woonachtig in Alblasserdam en studeert Communication en Multimedia Design op de Hogeschool Rotterdam. Hij zit in zijn derde jaar en heeft net zijn stage bij het Algemeen Dagblad afgerond. Verder werkt hij bij Libelle.nl, waar hij de website onderhoud. Op voetbalgebied is hij een snelle rechtsbuiten die houdt van doelpunten maken, maar ook graag een assist aan een teamgenoot geeft.

De rechtsbuiten begon bij VV Alblasserdam omdat zijn opa daar vroeger ook heeft gespeeld. Tot de D heeft hij daar met veel plezier gevoetbald. Hij heeft hier ook een paar wedstrijden met het team van de KNVB meegespeeld. Daarna is hij naar de Zwerver gegaan omdat zijn vrienden daar speelden. ‘’Daarna ben ik teruggegaan naar Alblasserdam om hoofdklasse te spelen. Daar heb ik gespeeld tot mijn 19de waarna ik weer twee jaar bij De Zwerver heb gespeeld in het eerste. Sinds dit jaar ben ik weer terug bij Alblasserdam 1.’’

De ambitie van de jonge voetballer is om zo hoog mogelijk te spelen en dat niveau dan ook zo lang mogelijk vast te houden. Hij wilt het beste uit zichzelf halen. We vroegen hem hoe het huidige seizoen eraan toe ging en zijn reactie was: ‘’Het is jammer dat er geen wedstrijden gespeeld kunnen worden. Dat is natuurlijk waar je voor traint en het leukste gedeelte van het spelletje. Maar het trainen met de groep bevalt zeer goed en de sfeer onderling is positief. Ik voel me daarom ook zeer thuis bij Alblasserdam.’’

Het hoogtepunt in de carrière van Hendriks is het avontuur van de nacompetitie die hij met De Zwerver 1 gespeeld heeft in 2019. Hij maakte hier in de finale de gelijkmaker en scoorde de laatste penalty waardoor het team promoveerde naar de tweede klassen. Het dieptepunt in zijn carrière was een blessure aan zijn lies. Deze kwam meerder keren terug waardoor hij wedstrijden heeft gemist en naar de fysio moest.

Het persoonlijke doel van de rechtsbuiten is om fit te blijven en een vaste waarde te zijn in het eerste elftal. ‘’En natuurlijk zo veel mogelijk doelpunten maken.’’ Zijn voorbeeld voetballer is Cristiano Ronaldo. De snelheid van acties, het koelbloedige afmaken en het presteren op topniveau voor een hele lange periode vindt hij erg indrukwekkend. ‘’Stiekem is mijn vader ook een beetje mijn voorbeeld. Hij heeft altijd op hoog niveau gespeeld in Den Haag en gaf altijd alles voor de sport. Dat is wel iets om als voorbeeld te nemen.’’

Als hobby’s vindt Hendriks het leuk om video’s te maken. Hij livestreamt op Twitch.tv, waar hij verschillende games speelt voor een klein publiek. Daarnaast speelt hij gitaar en houdt hij ervan om muziek te schrijven en te produceren. ‘’Ook houd ik ervan om andere sporten te beoefenen zoals tennis en trainen in de sportschool. Lovend is de voetballer over Dennis Schoonewil. ‘’Hij is de reden dat ik weer ben begonnen met voetballen en weer bij Alblasserdam speel. Dennis en ik kennen elkaar al lang en wij kunnen het goed met elkaar vinden. Hij weet precies wat ik nodig heb als voetballer en hij heeft een hart voor de club. Dat waardeer ik heel erg.’’

Het belangrijkste van het voetbal vindt Hendriks het gevoel van saamhorigheid en de gezelligheid die erbij komt. Ook het fysieke aspect vindt hij belangrijk. ‘’Het sporten om fit te blijven en goed in mijn vel te zitten.’’ De jonge voetballer hoopt dat er dit jaar nog wedstrijden gespeeld gaan worden, zowel in de competitie als in het toernooi.

Voor meer informatie over VV Alblasserdam klik hier.
Voor meer artikelen over VV Alblasserdam klik hier.

Bas van Stokkom blijft met Sliedrecht lonken naar de hoofdklasse

Bas van Stokkom is sinds 2016 één van de pijlers van huidig eersteklasser Sliedrecht. Hij stuurt het team vanuit het centrum van de verdediging en zal dat ook volgend seizoen blijven doen. ,,Wij willen graag de stap naar de hoofdklasse maken.”

SLIEDRECHT – Terugkeren in de hoofdklasse, het blijft het ultieme doel dat Sliedrecht ook na het inmiddels afgesloten seizoen 2020-2021 blijft nastreven. ,,Het had dit seizoen, in mijn vijfde voor de club, moeten gebeuren, maar dat zit er dus niet meer in. Wij kunnen dat niveau aan. Wij moeten dan wel een heel seizoen constant presteren. Iedereen graaft zich tegen ons in en dan kunnen wij het lastig hebben. Gelukkig blijft de selectie intact. Wij hebben een heel leuke en kwalitatief goede groep met een goede onderlinge klik. Wij krijgen Justin Beemsterboer van Papendrecht erbij. Ik hoef bij Sliedrecht vooralsnog niet weg.”

Bas van Stokkom kwam tien jaar uit in de verschillende jeugdteams van Willem II. Daar werd het beloftenteam weggesaneerd. De Brabander maakte de overstap naar ASWH in Hendrik-Ido-Ambacht. Van Stokkom: ,,Ik heb bij ASWH mooie jaren gehad. In mijn laatste jaar kwam ik bij trainer Jack van den Berg niet aan spelen toe. Jack bleef nog een jaar. Mijn perspectief om bij die toch mooie club nog aan spelen toe te komen, was nul. Ik heb vervolgens voor Sliedrecht gekozen, waar oud-trainer Michel Langerak voor de groep stond.”

Op De Lockhorst voelt Van Stokkom zich nog steeds thuis. Hij verwacht niet dat er in hem na zijn voetballoopbaan een trainer schuilt. ,,Die drang heb ik niet, hoor. Over dat vak moet je niet te licht denken. Rond elke training en wedstrijd zit dan een flinke voorbereiding.” Ooit komt er een einde aan zijn loopbaan bij Sliedrecht, waar hij sinds 2016 actief is. ,,Mogelijk ga ik bij Madese Boys afsluiten, hoewel ik daar weinig spelers meer ken. Voorlopig ben ik nog wel even bij Sliedrecht actief.”

Cupfighter                                                                                                                                                                                Sliedrecht is erkend cupfighter. De ploeg van trainer Dennis van der Steen is houder van de districtsbeker, waar in 2019 voor het laatst om werd gespeeld. Dit seizoen was de ploeg doorgedrongen tot het hoofdtoernooi, maar het duel met IJsselmeervogels werd door de KNVB vanwege corona geschrapt. ,,In de voorronden hadden wij de divisieclubs VVSB en Noordwijk uitgeschakeld. Doodzonde dat het toernooi voor amateurs daarna werd gecanceld.” Sliedrecht trainde na de invoering van de avondklok alleen nog op zaterdag. ,,Ik hoorde bij de 26-plussers die geen echt contact met het jonge deel van de groep mogen hebben.’’

Het is afwachten of er voor augustus nog wordt gevoetbald. Sliedrecht is met mooie clubs als Kozakken Boys, SteDoCo, Dongen, Unitas, Baronie en Achilles Veen ingedeeld in een regiocompetitie. ,,Super dat wij daar als eersteklasser bij horen. Het is de vraag of dat nog doorgaat, want wij zullen eerst goed in groepsverband moeten kunnen gaan trainen.”

Klik hier voor meer artikelen over Sliedrecht

Der Weduwe voelt zich al prima ingeburgerd bij Graauw

GRAAUW – Hij zocht in 2015 als voetballer een nieuwe uitdaging en vond die destijds bij RKVV Graauw toen nog uitkomend in de 5e Klasse A van het zondagvoetbal. Martijn der Weduwe maakte de overstap samen met zijn oudere broer Sjoerd. Die keerde na een seizoen terug naar STEEN, waar de aanvaller inmiddels alweer bezig is aan zijn zesde seizoen.

“Het was destijds voor mij de bedoeling om mezelf via Graauw verder te ontwikkelen en dan eventueel weer een stap omhoog te maken. Maar ik ben hier geweldig opgevangen en voel me hier prima ingeburgerd. Nu we met Graauw in de vierde klasse actief zijn, is het ideaal om me tegen deze tegenstanders te kunnen meten. Ik wil natuurlijk nog altijd wel stappen maken, maar ik denk dat we met Graauw hebben laten zien dat we best een aardige ploeg hebben en we wellicht ook in deze klasse kunnen verrassen.”

De aanvaller, die ook als middenvelder uit de voeten kan, ziet dat er binnen de spelersgroep nog altijd potentie inzit om door te groeien met elkaar. “We spelen best al een aantal seizoenen bij elkaar en de groep hier blijft ook elk seizoen nagenoeg intact. Dat zie je nu steeds meer terug in de wedstrijden en ook op de trainingen zijn we veel serieuzer dan het een aantal seizoenen geleden was. Spelers worden ouder, verruilen het studentenleven voor een serieuze baan en dan merk je dat ook binnen de groep. We zijn heel hecht als vriendengroep, maar hebben nu ook wel ingezien dat we resultaten kunnen behalen als je er wat meer de focus op legt. Die omslag is voor mij wel belangrijk geweest, zeker in mijn beslissing om hier te willen blijven.”

Want naast Martijn is ook zijn vader Danny ook alweer enkele seizoenen actief op Sportpark de Boomwai. “In het begin viel hij regelmatig in als grensrechter, maar nu is hij al enkele jaren bestuurslid, dat zegt ook wel iets over hoe we het hier naar ons zin hebben. Dat doe je niet zomaar als je denk niet voor langere tijd bij een vereniging actief te blijven. Het is voor mij wel regelmatig passen en meten met mijn baan bij de Liefkenshoektunnel, maar ook daar kan ik wel prima regelingen treffen met collega’s dat ik toch zoveel mogelijk kan trainen en spelen.”

Waar eerst een seizoen dreigde voor Graauw met wedstrijden richting Brabant en zelfs de regio Breda, daar ging de KNVB uiteindelijk toch overstag en deelde de Zeeuws-Vlaamse vijfdeklassers allemaal een niveau hoger in. En waar iedereen dacht dat al die ploegen wel onderin zouden bivakkeren, daar was Graauw, samen met Hoofdplaat, na enkele duels toch een verrassing in het linkerrijtje.

“Dat klopt inderdaad. We gingen prima van start, maar zoals ik zeg zit er best potentie in deze groep. We hebben met Eric van Hijfte een trainer die uitstekend past binnen de club en de selectie. De teleurstelling was dan ook groot bij iedereen dat onze uitstekende start door de coronapandemie werd gestopt. Zo is het seizoen dat zo mooi begon, toch op een flinke deceptie uitgelopen. Het sterkt ons echter wel, dat we hebben aangetoond ook op een hoger niveau onze punten te kunnen pakken. Dat is wat we meenemen richting het nieuwe seizoen. De trainers gaan nog door en voor zover ik weet de gehele selectie ook, dus kunnen we hopelijk de stijgende lijn doortrekken met elkaar.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Grauw

Routinier Zandstra geniet van mentorrol bij Corn Boys

SAS VAN GENT – Hij is er even tussenuit geweest, maar inmiddels maakt Randy Zandstra weer volop deel uit van de eerste selectie bij v.v. Corn Boys uit Sas van Gent. Na het opheffen van de vijfde klasse vond de hekkensluiter zichzelf dit seizoen ineens zelfs terug op een niveau hoger. Daar beleefde Zandstra en de zijnen een ingecalculeerde start zonder overwinningen.

“Het is niet zo raar natuurlijk wanneer je in de vijfde klasse laatste eindigt met één overwinning uit vijftien duels. En je bovendien tweeënvijftig tegengoals slikt, dat je dan in een klasse hoger niet om de prijzen mee gaat voetballen… Maar dat we na vier duels zelfs bijna de helft van de tegengoals van vorig seizoen al in ons doel hadden liggen en puntloos waren, dat had ik zelfs niet verwacht. We hebben zeker kansen gehad om in het begin van de competitie punten te pakken, maar door onervarenheid én persoonlijke fouten hebben we dat nagelaten.”

Zandstra (40) is bij de ploeg van trainer John Moes de oudste speler en heeft dit seizoen een soort ‘mentorrol’ binnen de selectie. “Ik ben destijds onder Arno Verlinde bij Corn Boys terecht gekomen en ben er onlangs even een jaartje tussenuit geweest. Nu ik wat ouder ben, probeer ik de ervaring die ik door de jaren heen heb opgedaan tijdens de trainingen over te brengen op de jonge jongens. Want de selectie bij Corn Boys is, mede door het doorschuiven van jonge talentvolle spelers, heel erg jong met daarbij slechts een paar spelers die wat ervaring hebben in het seniorenvoetbal.”

Want hoewel de Sassenaren dit seizoen puntloos zijn gebleven, is dat volgens de ervaren verdediger niet vanwege een gebrek aan talent. “Absoluut niet! Het talent is er zeker, maar je moet dat wel zien te koppelen aan felheid, slimheid en het afmaken van de kansen die je krijgt. Seniorenvoetbal is toch ook een stuk fysieker dan bij de jeugd en daarin moet deze groep nog stappen maken. Wanneer we de selectie bijeen kunnen houden, dan kan er zeker wat moois ontstaan, maar helaas is dat tot op heden nog niet terug te zien in de resultaten.”

Bij afwezigheid van trainer John Moes heeft Zandstra ook al regelmatig eens een training overgenomen, maar of er een rol als trainer in hem verscholen ligt, dat weet hij niet. “Ik heb nog niet direct gesproken over komend seizoen en mijn rol daarin. Ik vind het voetbalspelletje enorm leuk en geniet ook ervan om mijn ervaring te delen met jonge spelers. Zolang ik het fysiek nog kan volhouden wil ik zeker mijn bijdrage blijven leveren voor de club. En nu je al een sinds oktober niet op een normale manier hebt kunnen trainen en er geen wedstrijden mogelijk zijn, dan besef je pas wat voor voorname plek voetbal inneemt in je leven en je weekroutine. En naast het sportieve aspect is ook vooral het samenzijn en het sociale een groot gemis. Dus wat mij betreft kan het niet snel genoeg weer allemaal beginnen. Want deze jonge groep heeft vooral wedstrijden nodig om te groeien en te leren. Dus die leerschool is voor de meesten jammer genoeg al veel te lang gesloten.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Corn Boys

Ambitieus dames 1 elftal BSC Roosendaal wil terug naar de eerste klasse

Het aantal voetballende meiden heeft in de laatste jaren een grote vlucht genomen en het plafond lijkt nog zeker niet in zicht, dat merkt ook BSC Roosendaal. Want met ruim negen meisjeselftallen en twee dameselftallen is de club goed vertegenwoordigt. We gingen in gesprek met Rosa Boonstra, motivator van het vrouwenvoetbal bij de Roosendalers.

HappyPoint_desinfectie
Het was nog maar een jaar geleden dat Boonstra zelf de voetbalschoenen aan de wilgen hing, dankzij het oplopen van een zware blessure. “De herstelperiode was pittig, maar ik besloot om zeker bij de dames betrokken te blijven.” De fanatiekeling kwam jaren geleden via het meisjesvoetbal en het tweede elftal bij het vlaggenschip van de dames terecht. “Het was altijd leuk en er hing binnen de groep een leuke sfeer, maar nu nog steeds.”

Momenteel maakt Boonstra deel uit van de staf bij de dames. “Ik help mee tijdens de trainingen, maar ook met de randzaken, zoals de teamuitjes.” Want naast het voetballen, speelt de gezelligheid en het teamgevoel een grote rol. Ook op sportief gebied zijn de dames bezig met een mooie ontwikkeling. “Momenteel komen we uit in de tweede klasse landelijk, maar onze ambitie is zeker om terug te keren naar de eerste klasse.” Met name na de komst van een nieuwe trainer, zijn de dames zeer gedreven om te presteren. “We zijn een hele diverse, ambitieuze, maar ook hechte groep. Je ziet ook dat steeds meer jonge dames graag bij ons komen voetballen, wat natuurlijk mooi is om te zien. Wel kunnen we altijd nieuw talent gebruiken.”

Ook bij BSC Roosendaal heeft het dameselftal een veranderd beeld meegemaakt. “De dames zijn echt wel een voorbeeld geworden voor de jonge meiden” Want ook de dames zetten zich in voor de jonge talenten. “Wij willen graag waar nodig helpen bij de meidenelftallen. Zo hebben we een pupil van de week, tijdens wedstrijden soms ballenmeisjes, maar ook geven we regelmatig trainingen aan de jeugd.”

Bij de Burgerhoutse Sportclub is men erg blij met de mooie opmars van het vrouwenvoetbal. “BSC Roosendaal is een enorm groeiende club met veel potentie, het is de perfecte vereniging voor ons.” Ook persoonlijk merkt Boonstra de groei in het damesvoetbal. “Je ziet dat steeds meer meiden voor het voetbal kiezen. Alles is enorm in ontwikkeling en het niveau wordt steeds hoger.” Voor de toekomst heeft Boonstra dan ook mooie ambities met haar vereniging. “Met de dames is het een mooi streven om terug te keren naar de eerste klasse en het zou mooi zijn als we steeds meer doorstroom kunnen krijgen vanuit de jeugd.”

Meer artikelen lezen over BSC Roosendaal? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over BSC Roosendaal.

Terugkeer bij Ameide gemakkelijke keuze voor Jan Verveer

Nieuw, maar toch ook niet. Ameide heeft Jan Verveer gestrikt als opvolger van de vertrekkende hoofdtrainer Gert-Jan Westerhout. Daarmee keert Verveer terug bij zijn oude club, die hij ook al tussen 2010 en 2013 diende. ,,Die keuze was vrij gemakkelijk.’’

AMEIDE – Dat Jan Verveer komend seizoen weer als hoofdtrainer actief is in de voetballerij, had hij zelf twee jaar geleden niet voorzien. Eigenlijk was hij wel een beetje klaar met het trainerschap. ,,Na een paar vervelende keuzes had ik het wel gezien’’, vertelt Verveer. Voortaan verscheen hij alleen nog als liefhebber langs de velden. ,,Ik had meer tijd om andere dingen te doen. We gingen vaker naar ons tweede huis op de Veluwe, ik reed op mijn mountainbike en wandelde vaker met de hond.’’

Langs de velden verscheen Verveer zo’n anderhalf jaar uitsluitend als liefhebber. Hij zocht dan een leuke wedstrijd uit, bij jeugd of senioren, en genoot als toeschouwer van het spelletje. ,,En af en toe gaf ik bij Nieuw-Lekkerland wat advies’’, blikt Verveer terug. Bij die club, waar Verveer eerder al eens eindverantwoordelijke was, heeft hij zijn trainersloopbaan uiteindelijk ook nieuw leven ingeblazen. ,,Hoofdtrainer Bert Buizert vroeg mij als assistent en dat vond ik heel erg leuk om te doen. En hoewel ik niet gewend ben om assistent te zijn, was ook al afgesproken dat ik daar nog een seizoen mee zou doorgaan. Maarr toen kwam Ameide op mijn pad. Nieuw-Lekkerland wist dat ik daarvoor zou openstaan en gaf mij alle ruimte.’’

Geen gekkigheid
Er zijn trainers die er niet over piekeren om terug te keren bij een voormalige club. Zeker niet als de eerste periode succesvol is geweest. En dat was bij de samenwerking tussen Verveer en Ameide zeker het geval. Hij loodste de dorpsclub omhoog (‘Wij werden kampioen en promoveerden naar de tweede klasse. Wat een feest, op de platte kar door het dorp’)

en handhaafde in de twee daaropvolgende seizoenen. ,,Natuurlijk heb ik wel nagedacht over de vraag of het goed zou zijn om terug te keren. Maar ik heb er goede ervaringen en Ameide is een rustige club. De doelstelling is om leuk mee te doen in de derde klasse, misschien een periodetitel winnen en verder geen gekkigheid.’’

Natuurlijk kent Verveer de mensen van zijn ‘nieuwe oude club’ nog goed, maar in de selectie is weinig nog hetzelfde. ,,Een aantal spelers kent mij nog, maar de meesten niet. Sterker, een groot deel van de selectie heeft bij de senioren nog nooit onder een andere trainer gespeeld dan Gert-Jan Westerhout. Leuk hoor, want ik kan gaan werken met onder meer Erik en Roel de Kruijk. Hopelijk kan ik doelman Ruud de Groot bewegen nog een jaar door te gaan. Verder zijn het allemaal jongens van het dorp en dat heeft zijn charme.”

Oefenstof
Wanneer Verveer precies begint bij Ameide, is nog niet duidelijk. Natuurlijk moet er eerst meer bekend worden over hoe het volgende voetbalseizoen er precies uit gaat zien. ,,Zoals het er nu naar uitziet, begint de competitie in het weekeinde van 25 september. Wanneer we starten, hangt ook af van wat er dit seizoen nog mogelijk is’’, aldus Verveer.

Speler Robbin Tamming verheugt zich op de terugkeer van Verveer. ,,Hij had leuke spelletjes om spelers tegen elkaar op te zetten. Altijd oefeningen om je op scherp te krijgen. Hij heeft ons destijds daarmee de tweede klasse in geholpen. Ik ga Gert-Jan Westerhout overigens wel missen. Ik denk dat Gert-Jan het op termijn hogerop gaat zoeken. Hij is met zijn oefenstof duidelijk verder dan wij, want soms heb ik het idee dat slechts een stuk of vijf van ons hem echt begrepen.”

klik hier voor meer artikelen over Ameide

 

CvdW RSC Alliance – In gesprek met Hugo Bruntink

We sluiten de week af met fanatiekeling Hugo Bruntink. Zelf schittert hij het liefst iedere zaterdagmorgen met zijn sterrenensemble zaterdag 3 op de velden van RSC Alliance. Daarnaast zet hij zich als trainer ook enorm in voor de jeugd van de roodzwarten.

HappyPoint_desinfectie
Hugo Bruntink koos ruim zes jaar geleden voor een overstap naar RSC Alliance. “Ik voetbalde jarenlang in een vriendteam bij BSC Roosendaal, maar dat viel op een gegeven moment uit elkaar, waardoor ik voor een andere club koos.” En die transfer bevalt Hugo zeker wel. “Ik voel me nu echt verbonden met de club. Het is een hele leuke vereniging.” Want ook zijn twee zoons gingen voetballen aan de Zundertseweg in Roosendaal. “Toen ben ik ook gestart als trainer. Hier had ik al wat affiniteit mee, dankzij mijn werk als LO-docent.”

Iedere woensdag en zaterdag trainen de jongens onder-7 onder leiding van Hugo en Erol. “We mochten gelukkig bijna altijd doortrainen, maar de wedstrijdjes zijn natuurlijk het leukste.” Beide zoons Jari en Jesse maken ook deel uit van het team en leren veel van hun vader, die zelf ook het spelen van wedstrijden mist, “en de derde helft natuurlijk.”

Ook Hugo ziet de mooie ontwikkeling bij de Roosendalers. “In een rap tempo zijn we echt aan het verbeteren. We zijn maatschappelijk betrokken, we hebben meer jeugd en de club wordt gewoon steeds professioneler.” Na al die jaren voelt Hugo  zich dan ook meer verbonden met RSC Alliance. “In eerste instantie ben je als speler betrokken bij de vereniging, maar dan merk je al snel dat RSC Alliance een leuke en warme vereniging is.” Ook als trainer deelt hij deze mening. “Er zijn heel veel mensen die de club een warm hart toedragen en dat is mooi om te zien. Dan raak je ook sneller betrokken bij RSC Alliance.”

Als speler en trainer zit Hugo zeker wel op zijn plek op Sportpark Kortendijk. “Ik voetbal voor mijn plezier en ik hoop dat we met het team nog vele mooie momenten mogen meemaken.” Als trainer is de fanatiekeling zeker ambitieus, maar kijkt hij wel met een nuchtere blik naar de toekomst. “Ik hoop gewoon dat er zo snel mogelijk wedstrijdjes gespeeld mogen worden, dat de jongens zich kunnen ontwikkelen en met veel plezier kunnen voetballen.”

Meer artikelen lezen over RSC Alliance? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over RSC Alliance.