Na een periode vol onrust staat FC Rijnvogels weer in de bloei zoals het moet staan. Met Marcel van Duijn als voorzitter is de positieve ‘flow’ terug op sportpark De Kooltuin. “Dit is een geweldige club.”

De make-over is er niet alleen op bestuurlijk gebied. Bij Rijnvogels hebben ze de handen goed uit de mouwen gestoken de afgelopen maanden, zo blijkt op een zaterdag waarop alleen wat jeugdteams hun wedstrijdje spelen.

Niels van der Plas, coördinator faciliteiten, loopt heen en weer om al het ‘personeel’ van werk en instructies te voorzien. Stratenmakers leggen de laatste hand aan het nieuwe terras voor het clubhuis, binnen worden muren ‘gewit’. Ook in fysiek opzicht was de club toe aan een vernieuwing, zegt Van der Plas.

“We hebben de entree een ander gezicht gegeven”, legt hij uit. “Daar stond eerst de kledingshop. Een stukje verderop was de commissiekamer, waar tegenstanders en scheidsrechters werden ontvangen. De kledingshop hebben we verhuisd en de commissiekamer komt meteen bij de ingang van het park. Veel logischer natuurlijk.”

Van der Plas loopt de nieuwe commissiekamer in. “Hier komt dus het wedstrijdsecretariaat. Daar kunnen we de mensen ontvangen met een bakkie koffie. Hiernaast zit de bespreekruimte van de jeugd, ook die zijn we aan het opknappen.”

Alles gebeurt met vrijwilligers. “Daardoor kunnen we de kosten beperken en daarnaast wordt het nodige gesponsord.”

Van der Plas vertelt dat FC Rijnvogels vorig jaar een klusdag hield waar meer dan zestig leden op af kwamen. “Van daaruit hebben we ook de mensen gevraagd die nu aan het werk zijn. Het zijn vaak echte vaklui. Je ziet dat ook aan de kwaliteit van het werk. Ik hou zelf ook niet van half werk. Ik ben een pietje precies.”

Ook in het hoofdgebouw wordt hard ‘geklust’. “We hebben wat nieuw meubilair geplaatst en de boel wat anders ingericht”, zegt Van der Plas als hij langs de Businessclub loopt. “En dit”, zegt hij als verder is gelopen op de eerste verdieping, “wordt de algemene bespreekruimte van de vereniging.”

Voorzitter Marcel van Duijn is trots op de inzet van de vele vrijwilligers. “We hebben natuurlijk een vervelende tijd achter de rug, maar we kijken niet meer om maar alleen maar vooruit.”

Van Duijn zat jarenlang in het bestuur van de businessclub. Met het aantreden van hem en het bestuur is er een nieuwe wind gaan waaien. “Als bestuur willen we er graag voor iedereen zijn. Iedereen honderd procent tevreden houden kan niet, maar ik denk dat het belangrijk is dat we duidelijkheid creëren.”

En: “We doen ook alles, is onze boodschap. Het eerste, dat het uithangboord is van de vereniging, de vrouwen, de jeugd. We kunnen dat ook, daar ben ik van overtuigd.”

Rijnvogels kijkt weer nadrukkelijk naar de toekomst. Ook op het gebied van duurzaamheid werden afgelopen tijd stappen gezet. “We hebben zo’n honderd zonnepanelen gekregen en er zijn plannen voor LED-verlichting langs de velden”, zegt Van Duijn. “Door de energie die we via de zonnepanelen opwekken zorgen we ervoor dat de energierekening fors omlaag kan.”

De entree van het sportpark werd dus aangepakt. “We moeten klaar zijn voor als de nieuwe woonwijk hiernaast wordt gebouwd”, zegt Van Duijn over Valkenhorst. “Er komen vijfduizend woningen en dat is heel wat potentieel voor ons.”

Klik hier voor meer informatie over FC Rijnvogels

Klik hier voor meer artikelen over FC Rijnvogels

Als Rijnsburgse Boys wint, juicht hij mee. Als er wordt verloren, treurt hij mee. Kees Koemans is naast materiaalman vooral ook supporter van de tweededivisionist. “De boys zijn een belangrijk deel van mijn leven.”

Anderhalf uur voor de training is Kees Koemans al volop bezig in zijn ‘kamertje’ in het hoofdgebouw van Rijnsburgse Boys. Hij pompt alle ballen één voor één op. “De jongens verdienen het beste materiaal”, zegt hij.

Hij heeft in zijn kamertje alles wat hij nodig heeft. In de kast met planken liggen allemaal stapeltjes. Shirtjes, broekjes, ze zijn allemaal gerangschikt. “Dit is voor de training en deze voor de warming-up”, legt hij. Aan de andere wand hangt twee grote posters met selecties van twee seizoenen van Rijnsburgse Boys. “Het liefste had ik ze allemaal hangen hier, maar daar is geen ruimte voor”, komt de supporter in Koemans naar boven.

Kees Koemans vertelt vol trots dat hij onlangs voor de eerste keer opa is geworden. “Wat een hummeltje, joh. Ik was vergeten hoe klein mijn kinderen na de geboorte waren.”

Om zijn eerste kleinkind te zien moest hij even geduld hebben, want in het ziekenhuis waren in verband met corona grootouders niet welkom. “Dat was wat minder, maar ik snap het wel.”

Hij heeft al een mooi cadeautje voor zijn kleinzoon in gedachten: “Uiteraard een zwart-geel shirt van Rijnsburgse Boys. Dat zal mijn schoonzoon niet leuk vinden, want hij is een Quick Boys-man, maar daar heb ik maling aan”, lacht hij.

Kees Koemans (59) is alweer sinds het seizoen 2013/2014 materiaalman bij de Uien. Hij volgde destijds Nico Pauw op. “Ik deed al wat hand- en spandiensten hier en daar”, zegt Koemans. “En ach, de zaterdag stond altijd al in het teken van Rijnsburgse Boys.”

Kees Koemans is al dertig jaar supporter en was ook actief in de jeugd toen zijn zoons daar voetbalden. Hij ging al jaren naar alle thuis- en uitwedstrijden van Rijnsburgse Boys. “Ik heb alle hoogte-, maar ook de dieptepunten meegemaakt”, zegt hij. “Dat we de slag misten voor de tweede divisie was zwaar. Gelukkig hebben we ons terug geknokt. De wedstrijd in en tegen Spakenburg kan ik me nog levendig herinneren. Ja, dan pink ik wel een traantje weg.”

Nog zo’n hoogtepunt. “Die 7-1 tegen Quick Boys. Wat een wedstrijd was dat. Het feit dat de mensen het er nog steeds over hebben zegt alles.”

Bij Rijnsburgse Boys is Kees Koemans verantwoordelijk voor alles wat met materiaal te maken heeft: ballen, pionnen en alle kleding. Dat is best een gedoe. “Voor de wedstrijden maak ik pakketjes. Dat doe ik meestal thuis op vrijdag. Voor de wedstrijd leg ik alles in de kleedkamer. De jongens hebben een vaste plek. Rondom thuiswedstrijden regel ik ook de ballenjongens en -meisjes. Ik zorg dat er dan tien ballen in goede staat klaar liggen. Negen voor de ballenjongens en -meisjes en één voor de standaard aan het begin van de wedstrijd.”

Kees Koemans kijkt uit naar het nieuwe seizoen. “Ik hoop echt dat we weer gewoon kunnen voetballen. De selectie is voor negentig procent hetzelfde gebleven. Ik heb wel eens seizoenen gehad dat ik zeven, acht nieuwe namen moest leren, dat hoeft voor komend seizoen niet.”

Klik hier voor meer informatie over Rijnsburgse Boys

Klik hier voor meer artikelen over Rijnsburgse Boys

Ondanks corona en alle beperkende maatregelen heeft Ter Leede qua ledenontwikkeling een uitstekend jaar gedraaid. “We hebben een aanwas ter grootte van vier, vijf teams. Je begrijpt dat we daar dik tevreden mee zijn”, aldus jeugdvoorzitter Martin Nunninga.

Ook Nunninga keek met enige vrees naar de dag van morgen toen in december de strenge lockdown van kracht werden. De schade voor zijn club was echter te overzien en als er wat de repareren was, maakte de Sassenheimse club dat meer dan goed in de periode dat de jeugd wel weer kon voetballen. “Vanaf het begin dat het weer toegestaan was zijn we volop aan de bak gegaan”, zegt Nunninga. “Trainingen, wedstrijdjes, toernooitjes. We hebben alles uit de kast gehaald om het onze jeugd maar naar de zin te maken.”

Dat er reuring was op sportpark De Roodemolen werd in Sassenheim door de jeugd opgemerkt, want het aantal aspirant-leden steeg in die periode snel. “Veel kinderen hebben dat omgezet in een lidmaatschap. Dat we gegroeid zijn juist in deze periode is een enorm compliment aan onze vrijwilligers. Zonder iemand te kort te doen wil ik wel Jaap Schaap en Lien Drommel doen. Zij trainen al jaren de allerjongste jeugd. Jaap is inmiddels 74 jaar, maar zijn enthousiasme is onverbeterbaar.” De aanwas zorgt voor een behoorlijke groei van het aantal jeugdleden. “De helft van de groei komt van rekening van meisjes”, verduidelijkt Nunninga. “Dat is ook een ontwikkeling waarmee we blij zijn. We zijn jarenlang bij de meisjes stabiel gebleven, maar groeien nu daar ook weer. Dat is belangrijk om onze leidende positie in het vrouwenvoetbal vast te houden.”

Ter Leede heeft ook een belangrijk oog voor de maatschappelijke functie. De sponsorovereenkomst met de AW Goep, een bedrijf werkzaam in de grond-, weg- en waterbouw, past in dat profiel van maatschappelijke betrokkenheid. “Ze zijn voor vier jaar hoofdsponsor geworden van de jeugdafdeling”, legt Nunninga uit. “Een belangrijk onderdeel van de samenwerking richt zich op de inzet van de AW Groep op het gebied van duurzaamheid.”

Het bedrijf heeft zich geconformeerd aan de ‘Sustainable Development Goals’ van de Verenigde Naties. Ter Leede en AW Groep zijn bezig samen een plan te maken voor het uitdragen van deze doelstelling. Nunninga: “We willen allerlei acties organiseren en één ervan is dat de oude tenues naar een derde wereldland gaan waar ze nog prima kunnen functioneren. Het afgelopen seizoenen zijn de oude tenues vervangen door nieuwe met de naam van de AW Groep als naam op de borst.” Ter Leede denkt ook aan projecten die zichtbaar zijn op de club. “Het bevorderen van de biodiversiteit bijvoorbeeld. Dat kan door middel van het aanleggen van bij-vriendelijke struiken op de groenstroken tussen onze velden.”

Klik hier voor meer artikelen over Ter Leede.
Klik hier voor meer informatie over Ter Leede.

Menig voetballer bij SV Hillegom leerde de eerste voetbalvaardigheden van Hans Lubbe. De 65-jarige Hillegommer viert dit jaar zijn jubileum als trainer van de mini’s. “Of ze het eerste halen of ze gaan gezellig spelen in het achtste, ik vind het allemaal prima.”

Lubbe loopt tijdens de training van de mini’s op zaterdagmorgen zenuwachtig heen en weer. Elke trap, elk schot op doel doet hij met zijn lichaam mee. “Ik kom ook meestal gesloopt van het veld”, zegt Lubbe, terwijl hij ondertussen aanwijzingen geeft. “Je moet die kids af en toe wel prikkelen.” Vandaag heeft Lubbe de doelen omgedraaid. Spelertjes moeten daardoor met een boog naar het doel. “Kijk eens naar dat ventje”, wijst op een jongetje van nog geen drie turven hoog. “Drie jaar pas en nu al zo’n balbehandeling.”

Lubbe zegt dat hij zich vandaag moet inhouden. “Ik ben herstellende van een achillespeesblessure. Ik moet me koest houden.” Lubbe is een voetbaldier pur sang. Kind van VV Hillegom, waar hij nog leerde voetballen op het oude complex aan de Leekstraat. Hij haalde de selectie en kreeg tot zijn geluk twee zoons die al even gek van voetballen waren als hij dat was. “Joh, ik heb van alles gedaan bij de club. Ik ben jeugdvoorzitter geweest, heb het schoolvoetbal mede opgezet en betrokken geweest bij de voetbalkampen.”

Hij was 25 jaar geleden ook oprichter van de minitak. “Concordia en SIZO waren er toen net mee begonnen. Wij moesten ook mee. Om de twee F-teams, die we jaarlijks hadden, op peil te houden, moesten we zorgen voor een soort kweekvijver. Mijn eigen zoons, die nu 33 en 36 jaar zijn, heb ik geen training gegeven. Die waren net te oud.” Na de grote Hillegomse voetbalfusie bleef Lubbe op zijn post. “De man die het bij Concordia al jaren deed, stopte, dus iedereen keek naar mij. Ik vond het prima.”

Inmiddels heeft Lubbe jaarlijks een lichting van veertig, vijfenveertig kinderen onder zijn hoede. “Dat aantal is redelijk stabiel. Soms wat meer, soms wat minder. Ik krijg altijd hulp van stagiaires van de opleiding Sport en Bewegen of van het CIOS. Voordat ik de bollenhandel inging, ben ik vijftien jaar gymleraar geweest. Daarmee ben ik gestopt toen er bezuinigd ging worden, maar het bewegingsonderwijs is in mijn genen blijven zitten.”

Hij zit nog in de organisatie van het schoolkampioenschap, maar het voetbalkamp laat hij tegenwoordig over aan andere enthousiaste vrijwilligers. “Het F-jes slapen organiseer ik nog wel met een aantal andere vrijwilligers. Dan komen de kinderen vrijdag naar de club en slapen ze in hun slaapzak in de kleedkamers. Het is allemaal sport en spel. Zaterdag om twaalf uur worden ze, moe, maar voldoen, weer opgehaald door de ouders.”

De mini’s is voor kinderen van vier, vijf en zes jaar. “De oudste kinderen spelen mee in de Linnaeushofcompetitie. Dat is een onderlinge competitie met clubs uit de buurt zoals BSM, EDO en HBC. “We eindigen elk jaar met een finale. Aansluitend kunnen de kinderen met hun ouders naar het Linnaeushof. Vandaar die naam.” Lubbe geniet van elke training die hij geeft. “Het kost, maar geeft ook veel energie. Ik heb altijd gezegd dat ik zou stoppen als ze mij opa zouden gaan noemen. Wel, inmiddels word ik ook opa genoemd, want één van mijn kleinzoons zit bij de mini’s. Van mijn jongste zoon heb ik een stopverbod gekregen omdat zijn zoon ook nog van zijn opa training wil krijgen. Aangezien hij nog maar twee jaar is, heb ik nog even te gaan.”

Klik hier voor meer artikelen over SV Hillegom.
Klik hier voor meer informatie over SV Hillegom.