Home Blog Pagina 719

Vrouwen ’s-Gravendeel zoeken versterking

Ze zijn op zaterdag niet meer (of beter gezegd: nog niet) in competitieverband te bewonderen, maar zijn wekelijks wel actief op sportpark De Trekdam: de speelsters van voetbalverenigig ’s-Gravendeel die voetbal én gezelligheid met elkaar combineren. En die de ook de zoektocht naar nieuwe speelsters blijven voortzetten om toch weer in wedstrijden actief te zijn.

’s-Gravendeel beschikte – zoals uit de foto blijkt – enkele jaren geleden over een vrouwenteam dat ook in competitieverband actief was. Momenteel is er wekelijks een groep speelsters die zich op donderdagavond op het terrein aan ’t Schenkeltje verzamelt om met elkaar te trainen en daarna de gezelligheid op te zoeken. De groep bestaat momenteel uit een vijftiental vrouwen, maar dat is nog geen basis om de vrijwilligheid in te ruilen voor een cyclus met trainingen en wedstrijden.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

Luna Hoogwerf is één van de drijvende krachten achter het vrouwenvoetbal binnen voetbalvereniging ’s-Gravendeel. ,,Onze groep is al langere tijd bij elkaar is. Donderdagavond is de vaste avond om bij elkaar te komen en dan samen te trainen. Dat gebeurt soms ook met begeleiding.’’

Nazit

Hoewel vrijblijvendheid de boventoon voert, is de training op donderdagavond bijna altijd goed bezocht. Het sociale karakter staat daarbij voorop en de nazit is een belangrijk aspect, maar het gaat toch ook om lekker met elkaar het favoriete voetbalspelletje beleven. ,,Het is vooralsnog met elkaar trainen, omdat we allemaal van voetbal houden en lekker bezig willen zijn. Maar we komen niet in competitieverband uit, omdat de groep daarvoor te klein is en omdat we over veel speelsters beschikken die op zaterdag door werkzaamheden niet aanwezig zouden kunnen zijn. Eigenlijk zou de groep groter moeten worden, zodat we uiteindelijk wel de stap kunnen maken zodat we in de toekomst competitie kunnen gaan spelen’’, geeft Luna Hoogwerf, die na een korte voetbalbreak terugkeerde bij de club, aan.

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

In het (recente) verleden werden al meerdere pogingen ondernomen om een bredere basis voor het vrouwenvoetbal te creëren. Waar het meisjesvoetbal floreert, lukt het op De Trekdam nog niet om het vrouwenpotentieel te vergroten. ,,We hebben al meerdere oproepen geplaatst op de sociale media, maar het is nog steeds niet gelukt om meer speelsters aan ons te binden. Da blijven onze activiteiten nog steeds vrijwillig, al is het fanatisme ook zeker aanwezig. Maar het zou best leuk zijn om ook weer in de competitie uit te komen’’, vertelt Luna. ,,Sommigen trainen zelfs tweemaal per week. Op dinsdagavond mogen we meetrainen met het vierde mannenteam van de voetbalvereniging. Nee, vreemd is dat niet: ik heb zelf in het verleden ook met jongens in een team gespeeld dus dat went heel snel. Het is mooi dat we dan de kans krijgen om ook mee te trainen. Persoonlijk mis ik wel het spelen van wedstrijden, want daar draait het uiteindelijk toch wel om.’’

Meer informatie over VV ‘S-Gravendeel, klik hier.

Meer artikelen over VV ‘S-Gravendeel, klik hier.

VoetbalJournaal Roosendaal, najaar 2021

Lees hier de krant</

In gesprek met Jordi Ewanena van VV Prinsenland

Jordi Ewanena is inmiddels helemaal op zijn plek bij de ploeg uit Dinteloord. De club gaat aan kop in de derde klasse met een goed draaiend elftal, dat gefocust is op een resultaat. Nadat Jordi door privé omstandigheden tijdelijk moest stoppen heeft hij alles weer op de rit kunnen zetten. Hij kreeg de kans om bij v.v. Prinsenland te voetballen met als pré dat goede vriend Mujib Yaqoubi op dat moment ook dezelfde stap kon maken. Jordi kwam van ver, maar is de passie nooit verloren.

deschans_251007

Jaren geleden begon Jordi zijn voetballoopbaan. ‘’Ik ben begonnen met voetballen op zesjarige leeftijd bij Excelsior Essen in België. Vanuit daar ben ik op negen jarige leeftijd vertrokken naar de jeugd van RBC Roosendaal daar heb ik van de D3 tot en met de B1 gevoetbald tot het faillissement van de club. Na deze domper heb ik half seizoen gespeeld bij FC Dordrecht en een half seizoen bij Alliance te Roosendaal.’’

Vanaf Alliance naar FC Antwerp U19. ‘’Hier is het erg snel gegaan en zat ik binnen een half seizoen bij Jong FC Antwerp en heb ik het seizoen daarop de voorbereiding met FC Antwerp 1 meegedaan. Waar ik ook mijn debuut maakte in de selectie als 17-jarige. Op dat moment zag mijn toekomst er goed uit en was het wachten op een contract. Uiteindelijk zijn dingen niet gelopen zoals ik wilde en heb ik afscheid moeten nemen van het profvoetbal.’’

Na het avontuur in België kwam Halsteren om de hoek kijken dat destijds nog tweede klasse speelden. ‘’Daar ben ik kampioen geworden in de tweede en eerste klasse. Na deze succesvolle jaren verloor ik het voetballust en vertrok ik naar BSC Roosendaal. Na een goed half jaar heb ik het seizoen niet afgemaakt, omdat het niet klikte met de nieuwe trainer en heb ik het seizoen afgemaakt bij het tweede elftal. Vervolgens keerde ik terug bij Alliance, omdat ik deze club al goed kende uit het verleden en ik had een goede band met de nieuwe trainer die kwam. Het was een zeer mooi seizoen, maar wegens privé omstandigheden heb ik het helaas niet af kunnen maken en een tijd moeten stoppen met voetballen. Na dit kwakkelende avontuur kwam Prinsenland op mijn pad waar ik het super naar mijn zin heb en speel in een fantastische groep!’’

Groeien als voetballer en als mens. ‘’Mijn ambities in de toekomst met voetbal is natuurlijk weer een stap hoger te komen. Ik wil er gewoon alles aan doen om te komen waar ik wil zijn. Ook buiten het voetbal zijn mijn ambities groot en wil ik vooral weer een goed en stabiel leven opbouwen, daar werk ik momenteel hard voor!’’

dakraam_251134

Voorzitter Lex Dubbelman en trainer Natelino Storelli zijn belangrijke schakels binnen Prinsenland. ‘’Deze twee personen zijn de steunpilaren van de club en doen ontzettend veel voor ons. Maar ik ben ook lovend over de hele club en de mensen eromheen. Prinsenland is een ontzettend warme club waar ik super ben opgevangen en met iedereen goed overweg kan!’’

Top drie moet goed mogelijk zijn! ‘’Als ik vooruit blik zie ik ons in de top drie eindigen met minimaal een periode titel. Natuurlijk wil ik graag kampioen worden en direct promoveren, maar als we het via de nacompetitie moeten doen vind ik het ook prima. Al vind ik wel dat we alle kwaliteiten hebben om te promoveren. We zijn een hecht team en iedereen strijdt voor elkaar.’’

Klik hier voor meer informatie over Prinsenland.
Klik hier voor meer artikelen over Prinsenland.

Werk aan de winkel voor Randall Neeskens bij Groote Lindt

Randall Neeskens is tweedejaars trainer bij Groote Lindt. Er is werk aan de winkel, want zijn team startte niet goed dit seizoen. De Zwijndrechter zal al zijn kwaliteiten moeten aanwenden om van ‘De Lindt’ een middenmoter te maken.

ZWIJNDRECHT – Neeskens is druk overdag. Hij geeft leiding bij kinderopvangorganisatie Eiland Marlyne in Barendrecht. Hij is verantwoordelijk voor zes locaties. Daar stuurt hij 118 medewerkers aan. ,,Met zijn allen zijn wij verantwoordelijk voor 1280 kinderen van nul tot twaalf jaar. Ik begon daar in 2003 als BSO-medewerker en ik ben nog steeds bij de club.”

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Nadat hij zelf als voetballer actief was, pakte hij noodgedwongen al op jonge leeftijd het trainersvak op. Het geven van leiding zat er altijd al in. ,,Ik begon zelf met voetballen bij Pelikaan. Op mijn tiende stapte ik over naar de buren, Groote Lindt, om op 25-jarige leeftijd terug te keren naar Pelikaan.” In zijn voetballeven speelde hij slechts op één sportpark in Zwijndrecht.

Hij was 27 jaar toen het noodlot toesloeg: Neeskens liep een dubbele beenbreuk op. ,,Het is alweer dertien jaar geleden. Onlangs werd ik er nog eens aan herinnerd want het gebeurde op 15 november. De wedstrijd was nog geen minuut aan de gang. Het was echt een stevige tackle. Het is voetbal hè. Ik heb het die jongen nooit kwalijk genomen. Voetballen op niveau was voorbij, maar ik heb er andere mooie dingen voor teruggekregen.”

Topjaren

Randall Neeskens pakte meteen het trainersvak op. Hij werd assistent-trainer bij Michel de Raad. ,,Het waren voor Pelikaan topjaren, want wij promoveerden twee keer achter elkaar en werden eersteklasser. Bij Pelikaan 3, een mix van jeugd en ervaren oud-eerste elftalspelers, kwam ik voor het eerst op eigen benen te staan. Ook met dit team werd ik meteen kampioen.” Er zat een kampioenenmaker in Randall Neeskens. Hij ging door voor het trainersdiploma TC II. ,,Ik kreeg de mogelijkheid om het tweede elftal van VVGZ te gaan trainen en coachen. Mijn derde club in Zwijndrecht, waar ik twee seizoenen met veel plezier werkte.”

Toen meldde de vierde Zwijndrechtse club zich. Hij kon aan de slag bij ZBC’97. Opnieuw leek hij met een team kampioen te worden. ,,Omdat wij na een incident punten in mindering kregen, grepen wij naast de titel. Jammer.”

Opstart

Na drie seizoen ZBC’97 was hij even trainersmoe. Hij ging weer voetballen met zijn oude maatjes, tien jaar na die beenbreuk, bij Pelikaan. Tijdens de winterstop meldde zijn voormalige club Groote Lindt zich bij Neeskens. Zij boden hem een interessant perspectief. Een opstart als assistent-trainer van Serge van den Hurk, met de optie om het jaar daarna hoofdtrainer te worden. ,,Dat sprak mij aan.” Het werd een opstart midden in coronatijd. Na vier wedstrijden werd de competitie afgebroken. ,,Ik moest zoals elke trainer gaan improviseren. Samen met mijn assistenten Marcel Stoop en Marcel Walters hebben wij het voor die gasten zo leuk mogelijk gemaakt. Die periode van oktober tot het begin van dit seizoen heeft de groep echt dichterbij elkaar gebracht.”

Groote Lindt raakte een aantal spelers kwijt en Neeskens, op de foto rechts naast zijn captain Nasir El Arbaoui, moest twee nieuwe spelers inpassen. ,,De start van het seizoen is niet top. Het valt in veel wedstrijden net niet onze kant op. Misschien gaat het om kwaliteit, maar het kan echt beter en daar werk ik aan.” Eind november waren Groote Lindt en Neeskens nog niet in gesprek over een contractverlenging. ,,Wij staan er niet zo rooskleurig voor. Straks maar eens kijken of wij eruit kunnen komen.”

Klik hier voor meer informatie over Groote Lindt.
Klik hier voor meer artikelen over Groote Lindt.

Nasir El Arbaoui voelt de verantwoordelijkheid bij Groote Lindt

Nasir El Arbaoui is vanaf dit seizoen de terechte aanvoerder van Groote Lindt. Hij voetbalt vanaf zijn vijfde jaar in het rood/wit van de club. Het kwam nooit bij hem op om van club te wisselen.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

ZWIJNDRECHT – El Arbaoui vindt het een eer om de band te dragen. ,,Het geeft mij een stuk extra verantwoordelijkheid. Ik doe er alles aan om de groep in goede en minder goede tijden bij elkaar te houden. Dat doe ik niet alleen hoor, daar betrek ik ook andere ervaren spelers bij.” Ik trapte in de kooi bij ons thuis om de hoek in de Jupiterstraat, voor het eerst tegen een bal. Destijds een grote groene kooi met hoge wanden. Daar begonnen wij ’s morgens vroeg totdat je helemaal kapot was. Er liepen jongens van alle Zwijndrechtse clubs. Ik hoorde bij de technische jongens. Het was overleven en alleen de sterken bleven over. In die kooi werd je gevormd.”

Hij vervolgt: ,,Met onze jeugdelftallen haalden wij niet het niveau van grotere clubs als IFC en ASWH. Die speelden op divisieniveau. Wij hadden wel veel plezier met elkaar en dat vond ik het belangrijkste.” Trainer Miguel Muñoz haalde de destijds 17-jarige El Arbaoui bij het eerste elftal. Op jonge leeftijd liep hij een zware knieblessure op. Sinds vijf jaar is hij weer bij de groep.

Envelopjes

Groote Lindt is voor de KNVB een grensclub. Daarom wordt de club nogal eens uitgeleend. El Arbaoui: ,,In Zuid is meer sfeer, er komt meer publiek en wij doen daar op ons niveau met de beste ploegen mee. In Rotterdam wordt gewoon beter gevoetbald, maar daar komt niemand kijken. Bovendien speelt zelfs op ons niveau het geld een rol. Niet bij ons, maar bij tegenstanders worden de envelopjes wel uitgedeeld. Ik voetbal nog echt met veel passie voor mijn cluppie. Om mij heen zie ik dat dit minder wordt. De wil om echt te winnen ontbreekt steeds meer. Ik zie dat ook bij tegenstanders.”

Na vorig seizoen heeft Groote Lindt kwaliteit ingeleverd. Michael Slingerland en Tom van Oorschot gingen naar IFC. Mourad Afras vertrok naar VVGZ. Daar kregen zij weliswaar Max Spruit (Oranje Wit) en Yvar Nelson van de FC Dordrecht-bvo voor terug. De doelpunten van Slingerland worden uiteraard gemist. Hij is nu regionaal topscorer bij zijn oude club IFC.

Nasir El Arbaoui weet niet beter dan dat Groote Lindt in de derde klasse een middenmoter is. ,,Dit seizoen begonnen wij niet goed genoeg. Wij scoren gemakkelijk, maar krijgen te veel doelpunten tegen. Daarom hadden wij na zeven wedstrijden slechts zes punten.” El Arbaoui  speelt ‘op tien’. Trainers zetten daar veelal hun beste speler neer. Overigens miste hij de wedstrijd van het jaar tegen de buren Pelikaan. Hij was voor vakantie in Egypte. Hij heeft het liever niet over die wedstrijd die door Groote Lindt met 0-5 werd verloren. ,,Ik heb begrepen dat de Peli’s ons na rust hebben gespaard anders was de uitslag veel hoger geweest.”

Klik hier voor meer informatie over Groote Lindt.
Klik hier voor meer artikelen over Groote Lindt.

 

In gesprek met Jordey van Dam van RVVH

Jordey van Dam is van beroep directeur van de Openbare Bassischool De Vlashoek en begon met voetballen bij LMO in Rotterdam. Daar bleef het niet bij, hij werd gescout en speelde bij clubs als Feyenoord en NAC. Na een avontuur bij BVO’s koos hij voor een avontuur in de hoofdklasse bij RVVH waar hij ook als 19-jarige zijn debuut mocht maken in de hoofdmacht. Na een periode van zeven jaar in Ridderkerk koos hij voor SteDoCo, waar hij twee mooie jaren kende. Vervolgens heeft hij nog achtereenvolgend voor SV Heinenoord en Smitshoek gespeeld, maar deze jaren werden door de huidige pandemie onderbroken. Vandaag de dag is hij weer terug op het oude nest bij RVVH wat de ambitie heeft om stappen te maken.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

Van NAC naar de hoofdklasse. ‘’Vanuit de beloften van NAC Breda maakte ik de overstap naar RVVH waar Theo de Boon trainer was. Ik kwam hier in een elftal terecht met spelers die al de nodige ervaring achter hun naam hadden, zoals Bryan Pinas, Etiënne Shew-A-Tjon, Robert Kooiman en Frank Karreman. Al snel kregen we binnen RVVH een vaste groep jongens waarmee we elk jaar bovenin de top van het amateurvoetbal meedraaiden. Na een aantal jaren promotie net misgelopen te hebben, behaalden we in 2015 eindelijk de promotie naar de topklasse. Na het jaar in de topklasse ben ik vertrokken naar SteDoCo. Dit was een avontuur waar ik uiteindelijk met enorm veel plezier op terugkijk. Samen met Remco Buist, Roy Weber en Rensy Barradas, waar ik ook bij RVVH mee samen speelde en successen behaalde, reed ik vier keer per week naar Hoornaar.’’

Alles viel samen. ‘’In het tweede jaar promoveerden we naar de Derde Divisie met 20 goals dit was persoonlijk mijn meest succesvolle periode. Frans Adelaar gaf mij veel vertrouwen in een vrije rol als nummer 10. Alles viel dat jaar goed en als ik de beelden terugkijk, dan geeft dat soms nog weleens kippenvel.’’ Alleen het reizen ging Jordey tegenstaan. ‘’Er ging gewoon erg veel tijd inzitten, daarom vertrok ik na deze twee mooie jaren naar Heinenoord. Voor velen was dit een verassende keuze na mijn periode bij SteDoCo. Naast het voetbal volgde ik een intensieve tweejarige studie, waardoor drie keer per week trainen onmogelijk was. Ook op de periode bij Heinenoord kijk ik met een positief gevoel terug. Sportief hebben we er die jaren niet uit gehaald wat er in zat, maar de derde helft wonnen we altijd!’’

Na de gezelligheid wilde Jordey toch weer een stap omhoog zetten. ‘’Na twee jaar Heinenoord wilde ik de stap weer wagen naar een niveau hoger. Met Smitshoek was direct een klik. Helaas gooide Corona roet in het eten en bleef het bij zes wedstrijden. Een groep jongens uit mijn eerste periode was al een jaar eerder bij RVVH teruggekeerd. De club is in de voorgaande jaren wat afgezakt qua niveau en heeft de ambitie om weer stappen te maken. Dit sprak mij aan en het voelde voor mij goed om terug te keren bij de club waar ik als senior begonnen ben.’’

Promoveren is het doel. ‘’Persoonlijk is het mijn doel om dit jaar te promoveren naar de hoofdklasse. Dit is ook de reden waarom ik ben teruggekeerd naar de club. Daarna wil ik de club helpen bouwen om weer een stabiele hoofdklasser te worden. We hebben een brede groep met een goede mix van jong talent en jongens die ervaring hebben op een hoger niveau. Dat moet zich aan het eind van het seizoen gaan uitbetalen.’’

RVVH is op de juiste weg voor promotie. ‘’Momenteel staan wij met RVVH bovenaan in de eerste klasse B en hebben we officieus de periodetitel op zak. We hebben na een slechte start een sterke reeks wedstrijden neergezet. De stand op de ranglijst is terecht, we zijn tot nu toe in elke wedstrijd de bovenliggende partij geweest. Daarnaast draaien we ook nog mee in het bekertoernooi. Al met al een prima start van de competitie, maar we beseffen goed dat we nog niets hebben en dat de prijzen pas aan het eind verdeeld worden.’’

Jordey wil niemand passeren, maar is wel lovend over één iemand binnen het elftal van RVVH. ‘’Als iemand dit seizoen de complimenten verdiend is het Leon Steketee. In totaal speel ik al tien jaar samen met Leon dit was bij RVVH en Heinenoord. Leon heeft de afgelopen jaren regelmatig te maken gehad met blessures. Hij is ook de enige speler die ik ken die geblesseerd is geraakt tijdens de wedstrijdbespreking. Dit seizoen lijkt hij wel aan zijn tweede jeugd begonnen te zijn en speelt echt ijzersterk. Nu nog hopen dat zijn lichaam hem niet meer in de steek laat.’’

blijven voetballen tot het niet meer kan. ‘’Ik voetbal al zolang als dat ik kan lopen. Voetbal heeft lang centraal gestaan in mijn leven en in het leven van de mensen om mij heen. Ik speel nog altijd met plezier en het gevoel dat ik heb als ik op zaterdagochtend opsta is nog altijd onveranderd ten opzichte van vroeger als kind. Het mooie is dat je op mijn leeftijd meer rust hebt en persoonlijke prestatiedrang een stuk minder is. Dit zorgt ervoor dat je wat meer kunt genieten als je op het veld staat en je niet meer zo snel gek laat maken.’’

Voor meer informatie over RVVH, klik hier.
Meer artikelen lezen over RVVH, klik hier.

Het geven van jeugdtraining bij VCK zorgt voor extra energie bij Henk Kesteloo

KOUDEKERKE – Vrijwilligers zijn voor veel evenementen en ook (sport)verenigingen een onmisbare schakel. Toch is het steeds lastiger om ze te vinden en zéker om ze te vinden voor structureel vrijwilligerswerk zoals het trainen en begeleiden van teams en sporters. Dan wordt er vaak noodgedwongen teruggevallen op welwillende (groot)ouders. Zo is ook het trainerschap van Henk Kesteloo bij VCK in Koudekerke ontstaan.

“Er is overal een tekort aan vrijwilligers en ik wilde graag wat terugdoen voor de club waar ik altijd zelf heb gevoetbald en nog altijd lid ben. Nu mijn kinderen voetballen heb ik die rol op me gepakt bij de mini’s. Je moet het zien als een stukje clubliefde en je biedt bovendien die kinderen een leuke trainingsmiddag. Als je dan al die lachende koppies ziet, dan geeft dat extra energie.”

Met Tuindersbedrijf Kesteloo heeft Henk de handen meer dan vol, maar op de woensdagmiddag een uur samen met de kinderen op het veld staan en ze wat bij te brengen op voetbalgebied is inmiddels een uitlaatklep geworden. “Het is leuk om te doen. We houden het vooral simpel en doen alles met de bal, want dat is toch het allerleukste. Als je dan ziet dat ze stapjes maken en er volop lol aan beleven, dan kan mijn woensdag al niet meer stuk.”

Kesteloo doorliep alle jeugdlichtingen op zijn dorp en speelde daarna van zijn zestiende tot dertigste in het eerste elftal. Het familiebedrijf en de drukke werkzaamheden daarmee deden de Koudekerkenaar besluiten uiteindelijk te stoppen met wedstrijden spelen. Al begint het stilaan toch wel weer te kriebelen nu hij wekelijks op het trainingsveld staat. “Voetbal is toch nog altijd het mooiste spelletje wat er bestaat. Je bent in de buitenlucht, hebt veel sociale ontmoetingen en je houdt je lijf in conditie. Iets wat vandaag de dag een groot goed is. Dus wie weet dat ik binnenkort wel weer ‘oproepbaar’ ben voor het tweede ofzo, maar zover is het zeker nog niet. Ik houd het nu nog even bij jeugdtrainer zijn.”

En dat niet alleen, want dat hij zijn club een warm hart toedraagt moge duidelijk zijn. Als lokaal ondernemer kan het niet anders dan dat hij op die manier VCK ondersteunt als sponsor. “Dat lijkt me ook logisch. We doen dat uit goodwill naar de club toe, waar ook veel van onze klanten lid zijn. Het is ook goed voor de leefbaarheid op het dorp om elkaar op die manier te helpen. We hebben enkele reclameborden, een spandoek, zijn shirtsponsor van de JO11 en we sponsoren ook enkele keren per seizoen de wedstrijdbal. Dat doen we allemaal overigens graag en met liefde voor de club.”

Wie weet dat er wellicht binnenkort nóg een team met shirtreclame bijkomt .. “Dat zou zo maar kunnen. De mini’s trainen nu alleen nog maar, al zijn we wel aan het kijken of ze door kunnen stromen naar een JO6 en dan ook wedstrijdjes zullen gaan spelen. Tja, dan zal dat wel het volgende team worden als shirtsponsor… Al is het dan ook wel heel leuk om je eigen kind met jouw reclame op de borst te zien rennen over het voetbalveld. Zover is het echter nog niet. Nu houden we het nog even bij training geven en dat is, in combinatie met ons eigen bedrijf, voorlopig druk zat.”

Klik hier voor meer informatie over VCK.
Klik hier voor meer artikelen over VCK.

Eric Hoekman neemt Koninklijke Erepenning voor eeuwling ’s-Gravendeel in ontvangst

Het jubileumjaar mag dan door de coronaperikelen anders lopen dan verwacht, voetbalvereniging ’s-Gravendeel toont zich in alles een trotse jubilaris en eeuwling. En die trots is alleen maar groter sinds de jubileumreceptie, waar burgemeester Bram van Hemmen van de gemeente Hoeksche Waard een bijzondere verrassing in petto had voor voorzitter Eric Hoekman én de club.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

Van Hemmen begon zijn verhaal nog wel over de historie van de vereniging, maar toverde uiteindelijk een prachtige onderscheiding tevoorschijn. Het honderdjarige ’s-Gravendeel kreeg de Koninklijke Erepenning, een onderscheiding die bij het voldoen aan verschillende voorwaarden bij kroonjaren aan een club kan worden toegekend. Omdat ’s-Gravendeel aan die voorwaarden voldeed, kon een trotse preses Hoekman zich over het prachtige kleinood ontfermen.

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

Ook van de Koninklijke Nederlandse Voetbal Bond kreeg ’s-Gravendeel prachtige jubileummemoralia. Afgevaardigde Ed Goverde overhandigde namens de voetbalbond de bijzondere jubileumvlag, waarmee het bijzondere kroonjaar (opgericht in 1921, nu bruisend in 2021) werd geaccentueerd. Ook reikte Goverde aan Eric Hoekman het KNVB-ornament uit. Bijzonder tijdens de receptie was ook de aanwezigheid van een delegatie van het bestuur van het Dordtse SSW, een club waarmee ’s-Gravendeel van oudsher warme banden mee onderhoudt. Voorzitter Jan Pruymboom en bestuurslid Kees Hoogerwaard waren aanwezig om die warme band te benadrukken.

Meer informatie over VV ‘S-Gravendeel, klik hier.

Meer artikelen over VV ‘S-Gravendeel, klik hier.

In gesprek met Ruben Rossél van SVV

Bij Ruben Rossél zat het voetbal er vroeg in en begon met voetballen bij VVK in Schiedam. Hier speelde hij de gehele jeugd, maar bij toeval maakte hij de overstap naar DRGS. Zijn oom speelde bij de ploeg uit Schiedam en de toenmalig trainer Oswin Ipcedencia benaderde hem voor een vertrek naar DRGS. Het termijn bij deze club was door een faillissement van korte duur. Gelukkig lag de voetbalwereld voor hem open en was hij het voetballen nog lang niet zat.

ZZP_Timmerteam

Na het faillissement kwam Victoria op zijn pad. ‘’Hier heb ik vier jaar gespeeld onder leiding van Marcel Hattem, dit waren mijn leukste jaren tot nu toe, we promoveerde zelfs naar de 3e klasse na dat ik in de finale na competitie hoogst persoonlijk de winnende erin schoot. Na vier jaar was er geen selectie-elftal meer bij Victoria op zondag en toen heb ik samen met mijn beste vriend Niels van Meuwen voor een overstap naar SVV gekozen. Ferry Seton wilde de zaterdag afdeling van SVV een nieuw leven in blazen met ons als vaste krachten. Echter was dit van korte duur, doordat Ferry Seton vroegtijdig afscheid nam.’’

Ruben heeft in alle linies gespeeld. ‘’Ik ben begonnen als aanvaller om vervolgens door Marcel van Hattem omgeturnd te worden tot kilometervreter op het middenveld. Nu de jaartjes aantikken ben ik weer een linie gezakt om als een soort leider te figureren centraal in de verdediging. Wat een prima positie voor mij is, omdat ik op deze plek een prima overzicht heb op het veld.’’ Aan de rituelen van Ruben zal het in ieder geval niet liggen. ”Want wanneer hij een Calvin Klein boxershort draagt speelt hij altijd goed!”

Fit blijven en kwaliteit leveren is het doel. ‘’Ik wil zo lang mogelijk in een eerste elftal blijven voetballen en met mijn ervaring een dragende speler worden. Na mijn actieve voetbalcarrière zie ik het wel zitten om mijn trainerspapieren te halen en ooit aan de slag te gaan als een trainer van één eerste elftal.

Hoe gaat het huidige seizoen bij SVV? ‘’Als je naar de ranglijst kijkt van onze competitie, kan er maar één conclusie getrokken worden. SVV staat veel te laag voor de kwaliteiten die we hebben. We hebben de eerste drie wedstrijden veel pech gehad door in de laatste minuten te verliezen. Daarnaast missen we bepaalde dragende krachten door blessures. De laatste wedstrijden is er een knop om gegaan in de spelersgroep en het vertrouwen groeit enorm. Ik ben ervan overtuigd dat wij in de tweede seizoenshelft nog heel wat punten gaan pakken. Trainer Fouad El Yakhlouifi is bezig met een proces en geeft hier echt alles voor. Dit gaat zich nog zeker weten uitbetalen!’’

De promotie met Victoria naar de derde klasse was zeker een hoogtepunt. ‘’Dit zijn de mooiste wedstrijden en zeker omdat ik in de 89ste minuut de winnende mocht maken. De promotie naar de derde klasse was voor de zondagtak in tijden niet gelukt. Het was geweldig om dit uitgerekend te doen onder trainer Marcel van Hattem.

Komend seizoen willen we met SVV gewoon eindigen als stabiele middenmoter en persoonlijk hou ik alles open wat betreft mijn toekomst. Ik sta open voor nieuwe uitdagingen!”

Bron foto: Chris Verwiel

Klik hier voor meer informatie over SVV
Lees hier meer artikelen over SVV

’S-Gravendeel stelt eigen trainer Sander Willemstijn aan

Voor het eerst sinds lange tijd heeft derdeklasser ’s-Gravendeel een hoofdtrainer uit de boezem van de eigen club aangesteld. Sander Willemstijn debuteert, geassisteerd door Ron Kooten die als speler én trainer op De Trekdam actief was, dit seizoen als technisch hoofdverantwoordelijke voor het vlaggenschip bij de vereniging die hij van haver tot gort kent.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

’S-GRAVENDEEL – Met de aanstelling van Sander Willemstijn als opvolger van de naar OSV Oud-Beijerland vertrokken Barry Schipper koos ’s-Gravendeel niet alleen voor een debuterend hoofdtrainer, maar ook voor een echte clubman die als speler én (jeugd)trainer de vereniging van binnenuit kent. ,,En het is ook wel een unieke situatie volgens mij, want het is sinds Dick Stooker – als ik mijn vader Harrie die de geschiedenis van de club goed kent mag geloven – niet meer voorgekomen dat een ’s-Gravendeler de eerste selectie onder zijn hoede heeft gehad. Daarom beschouw ik het ook als een eer dat het bestuur mij naar voren heeft geschoven als hoofdtrainer.’’

UEFA B

De stap naar het hoofdtrainerschap is voor ‘Seuter’ Willemstijn (35) een logisch vervolg op een trainerscarrière die zich in die richting ontplooide. ,,Binnen de club ben ik begonnen als jeugdtrainer met als doel om uiteindelijk de stap naar een eerste team te maken’’, vertelt de kersverse hoofdtrainer, die in het voorbije seizoen met goed gevolg de cursus UEFA B afrondde en daardoor tot en met de tweede klasse van de KNVB mag gaan werken. Eén niveautje hoger dus dan waar ’s-Gravendeel uitkomt. Een eventuele promotie van de rood-witte formatie zou derhalve geen praktisch probleem opleveren.’’

Willemstijn deed al selectie-ervaring op bij huidig hoofdklasser Rijsoord, waar hij binnen de technische staf verantwoordelijk was voor het tweede team. En hij kreeg van zijn voorganger Barry Schipper een kijkje in de keuken. ,, Vorig seizoen heb ik al even ervan kunnen proeven om met de selectie van ’s-Gravendeel te werken tijdens de trainerscursus, waarvoor ik het praktische deel hier af mocht werken toen Barry nog bij de club werkzaam was. Daardoor heb ik de groep op voorhand nog beter leren kennen, want het gros kende ik al door mijn lange aanwezigheid binnen ’s-Gravendeel.’’

Risico

Als assistent van Sander Willemstijn stelde ’s-Gravendeel niet alleen een ervaren trainer aan, maar ook iemand die de club al goed kende. Ron van Kooten was immers als speler actief in het Kildorp en heeft ook een trainersverleden bij de club. ,,Ron heeft een schat aan ervaring, waar ik veel van kan opsteken. Bovendien kan hij uitstekend als klankbord voor mij fungeren. De eindverantwoording ligt weliswaar bij mij, maar ik had me geen betere assistent kunnen wensen. Het is prettig om met Ron samen te werken en bovendien wat van hem op te steken.’’

Inmiddels is het duo Willemstijn-Van Kooten een kleine drie maanden ‘aan het bewind’ op De Trekdam, waar de voorbereiding op het huidige seizoen op 31 juli begon. ,,We hadden al eerder een start gemaakt, maar hebben ervoor gekozen om niet de hele zomer door te trainen omdat dan het risico bestond dat de voorbereiding wel heel lang zou duren met de competitiestart laat in september. Dan is het risico dat de spelers in oktober al enige voetbalmoeheid gaan vertonen veel te groot. We hebben een bewuste keuze gemaakt om gefaseerd op te bouwen en dat is goed bevallen voor de staf en de groep.’’

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

Derbyervaring

’s-Gravendeel bevindt zich in competitieverband op bekend terrein, in een poule die sterk vergelijkbaar is met afgelopen seizoen. Alleen de Dordtse clubs DFC en Dubbeldam zijn verdwenen, daarvoor zijn Rhoon en BZC Zuiderpark in de plek gekomen. Sander Willemstijn heeft zijn eerste derbyervaring ook al achter de rug: ’s-Gravendeel verloor het treffen met het Klaaswaalse SSS onlangs met 2-3. Hoe zijn ploeg zich dit seizoen kan profileren op de lange termijn is nog ongewis vor de oefenmeester. ,,Na een jaar zonder competitievoetbal is het afwachten hoe alle ploegen zich weer zullen presenteren. In de breedte zitten we in een pittige poule, dat is wel duidelijk met veel lastige tegenstanders die elkaar niet ver zullen ontlopen. Hoe het is om als hoofdtrainer binnen je eigen club te werken? Ik merk dat er toch anders gekeken wordt naar me dan toen ik jeugdtrainer was. Er wordt toch iets van je verwacht, maar ik ervaar dat tot nu toe wel als prettige druk. Het vervolg van mijn trainersloopbaan laat zich nog raden in de komende jaren, al lijkt het me wel mooi om langere tijd bij ’s-Gravendeel te werken.’’

Meer informatie over VV ‘S-Gravendeel, klik hier.

Meer artikelen over VV ‘S-Gravendeel, klik hier.